Pagina 701 – VoetbalJournaal

In gesprek met Melvin Winterberg van vv Nieuwenhoorn

VoetbalJournaal

-

14 januari 2022

In gesprek met Melvin Winterberg van vv Nieuwenhoorn

Melvin Winterberg is een belangrijke kracht binnen de selectie van vv Nieuwenhoorn. De ervaren kracht is met zijn team sterk aan het seizoen begonnen en gaat als ploeg met de minste verliespunten de tweede seizoenshelft tegemoet. Ook traint Melvin de O13-1 van vv Nieuwenhoorn, waar hij stappen wilt maken als trainer en wilt beginnen met het behalen van zijn TC3.

Melvin begon op vijfjarige leeftijd bij vv Nieuwenhoorn, waar hij na één seizoen werd gescout door Feyenoord. “Daar heb ik drie jaar gespeeld. In mijn laatste seizoen kwam ik door een dubbele armbreuk het laatste halfjaar niet meer aan spelen toe en werd ik uiteindelijk weggestuurd. Ik koos ervoor om naar vv Spijkenisse te gaan en na een geweldig jaar bij vv Spijkenisse werd ik gevraagd om bij Sparta te komen spelen.” Hier heeft Melvin uiteindelijk vier jaar gespeeld en hele mooie dingen meegemaakt. Helaas zat Sparta in een moeilijke financiële tijd en stopte het vervoer naar de club. “In de jaren ervoor was het vervoer altijd geregeld door de club. Hierdoor was het niet meer mogelijk om bijna elke dag naar Rotterdam te gaan vanuit mijn woonplaats Hellevoetsluis. Ik er daarom zelf voor gekozen om terug te gaan naar vv Spijkenisse.”

Bij Spijkenisse speelde Melvin nog drie seizoenen om daarna terug te keren bij vv Nieuwenhoorn om in de A1 te gaan spelen. “Dit liep iets anders en ik maakte op 16-jarige leeftijd al snel mijn debuut in het eerste elftal. Na twee seizoenen in het eerste gespeeld te spelen en een niet zo’n goede band met de trainer, koos ik ervoor om iets lager te gaan spelen bij OVV Oostvoorne.” Daarna besloot hij weer terug te keren bij Nieuwenhoorn. “Na twee seizoenen in de zondag-hoofdklasse stopte de zondag afdeling van Nieuwenhoorn en heb ik vier jaar voor BVV Barendrecht gespeeld in de topklasse en tweede divisie.” Inmiddels is de middenvelder alweer voor het vierde seizoen terug ‘thuis’.

Voor Melvin is het duidelijk dat hij altijd met he voetbal verbonden wilt blijven. “In welke functie dit zal zijn ben ik nog niet helemaal over uit. Op dit moment ben ik trainer van Nieuwenhoorn O13-1 en dit bevalt heel goed. Het trainerschap is wel iets wat ik wil ontwikkelen en daarom wil ik binnenkort ook mijn TC3 gaan halen. Als trainer wil ik stappen maken en kijken of dat ik dit zo leuk vind dat ik het nog jaren wil blijven doen.”

Bij zowel bij de O13 als bij het eerste elftal ziet de 31-jarige progressie. “Met het eerste staan wij onverwachts op een gedeelde eerste plaats qua verliespunten als promovendus. De punten die we lieten liggen waren ook allemaal aan het begin van het seizoen.” Daarna heeft de ploeg de draad weer opgepakt en zijn ze beter gaan spelen en gaan stijgen op de ranglijst. “Normaal gesproken zullen we niet meedoen om het kampioenschap, maar aan ons nu de taak om te zorgen dat we zolang mogelijk bovenin mee blijven doen. We komen net terug vanuit ons trainingskamp in Valencia en hier zijn we weer als groep verder naar elkaar toegegroeid. Dat we een groep hebben waarvan iedereen uit de buurt komt en ook in de jeugd bij Nieuwenhoorn heeft gespeeld zie ik als een belangrijke reden waarom het zo goed draait op dit moment.”

De spelverdeler laat zich lovend uit over alle vrijwilligers binnen de vereniging. “Hoe meer je op de club komt hoe meer je ziet wat er allemaal gedaan wordt om een vereniging te laten draaien. Gelukkig heb ik ook gezien dat er bij VV Nieuwenhoorn heel veel mensen zijn met een zwart-wit hart. Deze mensen zijn bezig om de club naar het niveau te tillen waar het op thuishoort. Dus bij deze wil ik graag mijn complimenten geven aan alle vrijwilligers die ervoor zorgen dat deze vereniging zo mooi is.” Melvin wilt ook graag één iemand in het bijzonder uitlichten. “Als ik één iemand uit moet uitlichten dan is dat Simon Hoogerwaard. Bij Nieuwenhoorn is het een tijdje onrustig geweest op bestuurlijk vlak en hierin heeft Simon echt de kar getrokken om de club weer op het oude niveau te krijgen. Simon heeft echt hart voor de club en zonder iemand anders tekort te doen vind ik dat hij de complimenten zeker verdiend.”

Als de ploeg bovenin mee kan blijven draaien zou dat mooi zijn. “Met Nieuwenhoorn 1 draaien wij zoals gezegd heel goed en hoop ik dat wij zo lang mogelijk mee blijven doen bovenin. Hiervoor is het belangrijk dat we niet teveel blessures krijgen en hopelijk kunnen we dan minstens de nacompetitie behalen.” Daarnaast is de doelstelling bij de O13 dat de ploeg goed en herkenbaar voetbal laat zien. “Als trainers is het belangrijk dat er een goede omgeving gecreëerd wordt waar ontwikkelen en presteren voorop staat maar dat wij nooit uit het oog moeten verliezen dat iedereen plezier in het spelletje moet blijven houden want dit blijft het belangrijkste aspect. Tot op heden vind ik dat dit prima gaat. De spelers stralen plezier uit en er is progressie te zien bij veel van hen.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Nieuwenhoorn.
Klik hier voor meer informatie over VV Nieuwenhoorn.

In gesprek met Albert van der Kooij RKVV ODIO 1

rkvv Odio

-

14 januari 2022

0

In gesprek met Albert van der Kooij RKVV ODIO 1

Vanaf vijf jarige leeftijd is Albert van Kooij al te vinden op het sportcomplex bij ODIO. Nadat hij alle jeugdelftallen doorlopen had kwam het voetbal op een lager pitje te staan en is hij er zelfs een jaartje tussenuit geweest. Uiteindelijk werd het gemis hem te groot en pakte hij de draad weer op. In 2011 melde hij zich weer aan dit was in eerste instantie voor het tweede elftal, maar door de slechte prestaties bij de hoofdmacht werd er een beroep gedaan op Albert zijn voetbalkunsten voor het eerste elftal. Na de winterstop wil de routinier vol gaan voor een plek in de middenmoot, daar hoort ODIO ook thuis!

Eerst je zwemdiploma’s dan mag je pas gaan voetballen. ‘’Als klein jongentje van twee jaar oud wilde ik al gaan voetballen, echter moest ik eerst van mijn ouders mijn zwemdiploma’s halen. Volgens mij heb ik die ook gehaald binnen record tempo, want het enige wat ik wilde was zo snel mogelijk voetballen. Ik mocht beginnen in wat destijds de F3 was, dit was in mijn eerste seizoen uitsluitend trainen. Vervolgens groeide we met een vaste groep van F1 tot de B1. Vanaf dat jaar werd de groep wat uitgedund, omdat sommige jongens ons verlieten vanwege andere interesses en prioriteiten.’’

In A1 ging ons team wederom op de schop. ‘’In dat jaar werd on team nog wat verder uit elkaar gehaald, omdat bepaalde spelers bij het eerste elftal werden betrokken. Dit is ook het moment geweest waar ik het moment heb genomen om tijdelijk te stoppen met voetballen. Vanwege mijn opleiding had ik niet meer de tijd om wekelijks twee keer te trainen, dit was wel een vereiste van de trainer en daardoor belandde ik steeds vaker op de bank. Na loop van tijd begon het toch weer te kriebelen en toen mijn vrienden aansloten bij het tweede elftal was ik over. Na een goed gesprek met de trainer van de trainer en met de belofte dat ik mijn wangedrag (waardoor ik in het verleden nogal vaak in opspraak kwam) achterwege zou laten, mocht ik vanaf dat moment weer aansluiten.’’

Het eerste elftal begon de competitie niet lekker dat jaar. ‘’De toenmalig trainer Johan Pietjouw had weinig grip op het team en zijn trainingsmethode viel bij de groep niet in goede aarde. Echter was dit toch de man die mij het vertrouwen gaf om te debuteren. Na vijf wedstrijden ODIO 1, werd de trainer uit zijn functie gezet door het bestuur en werd Martin Leemans aangesteld als Interim-trainer. Gelukkig hield hij vast aan de ploeg en groeide ik uit als vaste waarde.’’

Dit seizoen was gedoemd om te mislukken. ‘’We eindigde op de voorlaatste plaats boven VIVOO, ondanks een paar indrukwekkende gewonnen wedstrijden vanuit ons was het niet genoeg om degradatie te voorkomen. Wim Blommerde nam het stokje over in de vijfde klasse, waar we gelijk kampioen werden! Ik werd dat jaar omgeturnd van linksback naar stormram om in de laatste 20/30 minuten iets te kunnen forceren. Vanaf dat moment heb ik steevast onder Wim in deze rol gespeeld. Uiteraard hoopte je op meer minuten, maar met een Mitchell Elenbaas voor je die 30+ goals maakte was het wel duidelijk wat mijn rol zal zijn en blijven.’’

Onderdeel uitmaken van dit leuke team en jaarlijks zo hoog mogelijk eindigen is het doel. ‘’We zijn tenslotte een dorpsclub, waar niet met geld gesmeten wordt. Het moet gaan zoals het kan en het moet voor iedereen leuk zijn. Geen RBC taferelen waar ‘onder tafel’, maar met geld gesmeten wordt, waar spelers uit de selectie worden gezet omdat ze op de vuist gaan met tegenstanders, of waar jeugdspelers bakken met geld moeten betalen voor een training.’’

Het huidige seizoen loopt tot op heden erg slecht. ‘’Wij als ODIO zijnde staan op een plek waar wij gezien de selectie die wij hebben absoluut niet thuis horen. De ambitie om kampioen te worden en te promoveren past niet bij ons, daarvoor zijn de derby’s tegen WVV, METO, VIVOO en Grenswachters gewoon te leuk! Helaas hebben we van zowel METO als Grenswachters met 0-1 verloren, dus de doelstelling voor kampioen van de Zuidwesthoek staat voorlopig nog in de ijskast. Hopelijk kunnen wij op korte termijn een doorstart maken en alsnog het seizoen op een goede manier afsluiten.’’

Zijn er rituelen die je voor de wedstrijd helpen? ‘’Onze TTT (de Tosti Taste Test). Een ideetje van ons media team, want ook bij ODIO zijn we af en toe wel professioneel, haha. Voor de wedstrijd dient er natuurlijk even een goede bodem gelegd te worden met een tosti uit de kantine. De tosti’s van ODIO zijn uiteraard perfect, maar hoe zijn die bij de tegenstanders? Dat testen we wekelijks en plaatsten we op Tiktok.’’

Daar wil ik de vereniging een groot compliment in geven. ‘’Sinds kort hebben een aantal jongens binnen het team de taak opgepakt om te laten zien wat voor een leuke vereniging ODIO is. We leggen hierbij vast wat onze zondag precies inhoud, wat zeker de moeite waard is om even te bekijken! Je kan zoeken op ODIOtok op Tiktok of de Instagram pagina van ODIO Ossendrecht.’’

Het team plus de eerste , tweede en derde helft zijn het allerbelangrijkste binnen het voetbal. ‘’Wij hebben binnen de vereniging gewoon een hele leuke onderlinge verstandhouding. We zijn allemaal vrienden van elkaar. Dat is de kracht van ODIO en dat is ook wat het voor mij leuk maakt om hier te spelen. Wij weten van elkaar ieders sterke en zwakke punten en accepteren elkaar zowel binnen als buiten de lijnen. Ik hoop dat we dit seizoen snel kunnen hervatten en vol kunnen gaan voor een plek in de middenmoot.’’

Klik hier voor meer informatie over RKVV ODIO

Voor meer artikelen over RKVV ODIO Klik hier

In gesprek met Robin Vijverberg van VV Lyra

vv Lyra

-

14 januari 2022

0

In gesprek met Robin Vijverberg van VV Lyra

Robin Vijverberg maakte op zesjarige leeftijd kennis met het wereldberoemde spelletje. Op Sportpark De Zweth werden de eerste meters gezet. Sindsdien is hij altijd lid geweest van VV Lyra. Momenteel komen afstuderen, voetballen, training geven en sporten allemaal samen, maar voor de Lierenaar is dat geen probleem. Hij heeft het naar zijn zin en dat is wat telt.

Als je je hele carrière bij dezelfde club speelt, is het interessant om te zien wie je uit de jeugd tegenkomt in het eerste elftal. Dit geldt ook voor Vijverberg. ‘’Ik heb de hele jeugd bij Lyra doorlopen en veel teamgenoten ken ik nog van die jeugdteams. Ik ben één jaar eerder naar de senioren gegaan, maar ik moet zeggen dat ik het aan het begin best moeilijk had. Ik deed veel wedstrijden mee bij het tweede, maar minuten maken was vaak geen zekerheid. Na een aantal maanden kreeg ik steeds meer de kans en die pakte ik met beide handen aan. Sindsdien werd ik vaker bij het eerste betrokken, totdat ik hier uiteindelijk een basisplaats had veroverd. Veel spelers voetbalden al jaren in de selectie en daar heb ik veel van kunnen leren. Helaas degradeerden wij toentertijd naar de derde klasse, wat resulteerde in een flinke verjonging van de groep. Na het stoppen van Johan Voskamp heb ik de aanvoerdersband overgenomen. Iets waar ik nog steeds trots op ben.’’

Voor de nabije toekomst liggen volgens de 23-jarige zeker kansen op de loer. Zij hebben er zelfs al regelmatig aan mogen ruiken. ‘’Ik heb altijd de ambitie gehad om het beste in mijzelf naar boven te halen. Ik voetbal zeker voor plezier en gezelligheid, maar ik wil mijzelf ook ontwikkelen. Ik hoop dat ik elk jaar een beetje beter word. Het liefst wil ik met Lyra promoveren naar de tweede klasse als het publiek weer langs de zijlijn mag staan. Ik heb hier heel mijn leven gevoetbald, dus ik zou dat echt een mooi mijlpaal vinden. Wij hebben al een aantal promotiewedstrijden mogen spelen, maar tot nu toe is het telkens nét niet gelukt. Wij beschikken over een jonge en hechte spelersgroep, maar als wij bij elkaar blijven, kan dat in de toekomst zichzelf nog wel eens uit gaan betalen.’’

Het is een wisselvallige start geweest voor de hoofdmacht van VV Lyra. Beker- en competitieresultaten zijn niet geweest wat ervan verwacht werd. ‘’Wij waren na de poulefase al uitgeschakeld in de beker. Daarna wonnen wij wel de eerste drie competitiewedstrijden, maar vervolgens ging het weer bergafwaarts. Wij staan momenteel op de achtste plaats, met wat wedstrijden minder, maar ik vind dat wij er meer uit hadden kunnen halen. Het was een zeer rommelige eerste seizoenshelft, met een gestopte assistent-trainer, een niet topfitte ploeg en natuurlijk de corona perikelen. Het is afwachten wanneer wij ons kunnen laten zien in de tweede seizoenshelft.’’ De middenvelder hoopt dat het weer als vanouds zal worden, zodat er ook ruimte is voor een biertje achteraf. ‘’Ik denk dat wij ons gaan revancheren ten opzichte van de eerste seizoenshelft. Een hoop jongens zijn terug van weggeweest en wij hebben ook iets goed te maken. Een top vijf reclassering moet er zeker in zitten, met misschien zelfs een periodetitel als alles meezit. Wij hebben een jonge ploeg met veel potentie!’’

In het voetbal kijkt eigenlijk iedereen wel uit naar de derby’s. Deze blijven mooi om te spelen en motiveren een team tot op het bot. ‘’Mijn mooiste wedstrijd was met het eerste tegen Monster. Ik had onverwachts een basisplaats tijdens deze eerste wedstrijd van het seizoen. Ik was 19 jaar en er stond toen nog veel publiek langs de lijn. Wij stonden 1-0 achter in de rust, maar via een afstandsschot van Raymond kwamen wij op gelijke hoogte. Ik scoorde zelf vervolgens een mooie stift, waardoor wij de leiding hadden in de wedstrijd. Monster kwam via een penalty weer langszij, wat aangeeft dat het een wedstrijd was die op en neer ging. In de laatste minuut kreeg ik de bal voor mijn voeten via Max van Delft, waardoor ik de 3-2 kon binnentikken. Zowel voor Lyra als voor mij was dit een mooi begin van het seizoen.’’

Als voetballer in hart en nieren, is het niet alleen belangrijk hoe het er in het veld aan toegaat. Ook buiten het veld is onderdeel van het mooiste spelletje ooit. ‘’Voetbal is belangrijk voor mij, omdat ik op het veld altijd het uiterste uit mijzelf probeer te halen. Ik vind het fijn om 90 minuten lang puur alleen met het spelletje bezig te zijn, om vervolgens de gezelligheid en het plezier te hebben met je teamgenoten. Je wordt steeds hechter met elkaar en beleefd mooie dingen gedurende de tijd dat je met elkaar in een elftal speelt. Ik hoop daarom ook dat we weer snel terug kunnen naar het oude met publiek en achteraf de kantine in, daar kijk ik echt weer naar uit.’’

Klik hier voor meer informatie over Lyra.
Klik hier voor meer artikelen over Lyra.

Pippy Pruymboom wil naar grote doel toewerken met VV Wieldrecht

vv Wieldrecht

-

14 januari 2022

0

Pippy Pruymboom wil naar grote doel toewerken met VV Wieldrecht

Pippy Pruymboom (54) is bezig aan zijn derde seizoen als coach van VV Wieldrecht. De eerste twee seizoenen werden niet afgemaakt door corona. Het eerste seizoen stopte begin maart, het tweede seizoen kwam begin oktober al stil te leggen. Dit seizoen werd er tot eind november gespeeld in de competitie, al ging dat vanaf oktober met flink wat horten en stoten.

DORDRECHT – ,,Ik vraag me sterk af of hoe we dit seizoen tot een goed einde gaan brengen’’, stelt Pruymboom. ,,We hebben nu pas acht van de 26 competitieduels gespeeld. Als we het seizoen op een goede manier af willen maken, is het dus noodzakelijk dat we in januari weer mogen opstarten en op 22 januari weer mogen spelen in de competitie. Als dat niet lukt, dan wordt het een onmogelijke missie, of we moeten in juni door gaan spelen.”

Pruymboom heeft het er moeilijk mee dat ook dit seizoen weer is stilgelegd door corona. ,,Na bijna twee jaar is het geduld natuurlijk wel op, dat zal iedereen wel hebben. Voor de spelers is het ook heel lastig om de motivatie te behouden. Daar heb ik als trainer ook niet zo veel invloed op. In november hebben we nog twee wedstrijden gespeeld zonder publiek langs de lijn en met slecht weer. Dat is ook erg treurig, dus daar haalt niemand plezier of voldoening uit. Iedereen wist tijdens die weekenden natuurlijk al wel dat het stopzetten er weer aan zat te komen, dat maakt het niet makkelijk om de concentratie en motivatie hoog te houden. Het leuke van voetbal blijft altijd het samen naar iets toewerken, maar omdat het nu zo moeilijk is om in de toekomst te kijken is dat aspect helemaal weggevallen uit het amateurvoetbal. Er zal dus een goed en realistisch plan moeten komen vanuit de KNVB hoe we dit seizoen willen afmaken, want drie seizoenen op rij zonder eindstand kan natuurlijk niet. Ja, ik heb het zelf ook wel lastig met deze situatie. Ik ben in 2019 van Oranje Wit naar Wieldrecht gekomen, waar ik direct bij veel spelers en mensen in de organisatie hetzelfde enthousiasme proefde om iets moois neer te zetten. Dat is er nog niet van gekomen, maar dat ligt niet aan ons of het werk dat we erin hebben gestopt.”

Periodetitel

De ervaren coach ziet de eerste periodetitel in 2F die Wieldrecht in november pakte dan ook vooral als een mooie beloning en bevestiging voor het goede werk van de afgelopen jaren. ,,We steken niet onder stoelen of banken dat we naar de eerste klasse willen, maar dan moet er wel een keer een eindstand komen. Vorig seizoen begonnen we trouwens nog overtuigender, met vier zeges en een doelsaldo van 14-4. Nu staan we na acht wedstrijden op zeventien punten met een doelsaldo van 19-6. Aanvallend is het iets minder swingend, maar het zit qua stabiliteit en degelijkheid goed in elkaar. Veel wedstrijden waarin we niet echt domineren, slepen we er daardoor alsnog uit. Ik hoop zo voor die gasten dat we vanaf januari weer lekker aan de slag kunnen en naar iets moois kunnen toewerken. We hebben ook een trainingskamp in het zuiden van Spanje op het programma staan, van 7 tot en met 11 januari. Daar gaan we met zo’n 35 man heen, want ook enkele sponsors gaan mee. Daar kijkt iedereen al maanden naar uit, dus laten we hopen dat het dit jaar wel doorgaat. Vorig jaar hadden we ook al een trainingskamp gepland, maar daar moest toen een streep doorheen.”

Ruben Agostinho geniet van waardering bij Wieldrecht

Ruben Agostinho (23) is bezig aan zijn tweede seizoen bij Wieldrecht. Zijn eerste seizoen duurde net als voor iedereen slechts drie beker- en vier competitieduels, maar inmiddels is Agostinho niet meer weg te denken uit het team van coach Pippy Pruymboom.

DORDRECHT – Agostinho kan uit de voeten als back of als controlerende middenvelder. Zijn grootste kwaliteiten zijn dat hij altijd negentig minuten blijft gaan, zijn duelkracht en zijn vriendelijke en positieve uitstraling op en naast het veld. Het leverde hem al snel de bijnaam ‘Kanté’ op, een verwijzing naar de populaire middenvelder van Champions League-winnaar Chelsea en het nationale team van Frankrijk, waarmee hij in 2018 wereldkampioen werd. ,,Haha ja, het klopt dat eigenlijk iedereen mij zo noemt. Ik vind niet dat ik echt op Kanté lijk, maar ik vind het wel een leuke bijnaam. Als ik met iemand praat is het vaak gewoon Ruben, maar tijdens trainingen en in wedstrijden is Kanté vaak handiger. We hebben namelijk ook nog een Ruben Post in ons team zitten, die het hartstikke goed doet op het middenveld en regelmatig scoort. Als je twee spelers met dezelfde naam in een team hebt, moet je een beetje creatief zijn. Wie er het eerste mee kwam? Dat weet ik eigenlijk niet eens meer. Het ontstond gewoon een keer tijdens een dolletje op de training en dan neemt de rest het al snel over.”

Linkerflank

De in Krispijn woonachtige Agostinho begon met voetballen bij DFC, maar maakte in de C’tjes de overstap naar ASWH. ,,Daar heb ik een hele mooie tijd gehad, al moest ik natuurlijk wel drie keer per week naar Hendrik-Ido-Ambacht. Soms kon ik met iemand meerijden, maar meestal ging ik daar op de fiets heen. Dan was je al lekker warm als je daar aankwam. Ik heb daar in het tweede gespeeld en nog een paar keer op de bank gezeten bij het eerste, maar helaas nooit mijn debuut gemaakt daar. In 2019 verhuisde ik met mijn trainer Gokan Akgoz mee naar FC IJsselmonde, dat in de zondag tweede klasse speelde. Dat was het seizoen dat in maart 2020 werd stilgelegd toen corona begon. Toen heb ik besloten om weer lekker in Dordrecht te gaan voetballen en kwam ik bij Wieldrecht terecht, waar ik het nu al anderhalf jaar goed naar mijn zin heb. We spelen in een mooie competitie met veel leuke tegenstanders. De bekerwedstrijd tegen Oranje Wit, met veel publiek langs de lijn, vond ik ook erg leuk. Die hadden we echt moeten winnen, maar helaas verloren we na strafschoppen. Sinds die wedstrijd sta ik op de linkerflank, maar het maakt mij niet zoveel uit, als ik maar speel. Jeremy de Lijster is onze enige linkspoot, dus dan krijg je dat.”

Agostinho is geliefd bij de trainers en zijn medespelers van Wieldrecht, dat het opnieuw uitstekend doet in de 2^e Klasse F. De ploeg van Pruymboom won op 20 november de eerste periodetitel, maar kwam die dag zelf niet in actie vanwege enkele coronabesmettingen. ,,We hadden die dag natuurlijk liever zelf op het veld gestaan bij De Zwerver om daar een feestje te vieren, maar nu hebben we er maar een feestje van gemaakt in onze groepsapp.”

Kort na de periodetitel werd het seizoen opnieuw stilgelegd, omdat het niet mogelijk was om ’s avonds te trainen. ,,Enorm zonde natuurlijk, zeker omdat wij in een heerlijke flow zaten als team. We hebben in december nog wel twee oefenwedstrijden gespeeld, maar daar haal je niet echt plezier uit. Laten we hopen dat we in januari gewoon weer lekker aan de slag kunnen. Positief blijven en hopen op het beste, meer kunnen we niet doen.”

Voor meer artikelen over VV Wieldrecht klik hier.
Voor meer informatie over VV Wieldrecht klik hier.

Pippy Pruymboom wil naar grote doel toewerken met VV Wieldrecht

Niet gecategoriseerd

vv Wieldrecht

-

14 januari 2022

0

Pippy Pruymboom (54) is bezig aan zijn derde seizoen als coach van VV Wieldrecht. De eerste twee seizoenen werden niet afgemaakt door corona. Het eerste seizoen stopte begin maart, het tweede seizoen kwam begin oktober al stil te leggen. Dit seizoen werd er tot eind november gespeeld in de competitie, al ging dat vanaf oktober met flink wat horten en stoten.

DORDRECHT – ,,Ik vraag me sterk af of hoe we dit seizoen tot een goed einde gaan brengen’’, stelt Pruymboom. ,,We hebben nu pas acht van de 26 competitieduels gespeeld. Als we het seizoen op een goede manier af willen maken, is het dus noodzakelijk dat we in januari weer mogen opstarten en op 22 januari weer mogen spelen in de competitie. Als dat niet lukt, dan wordt het een onmogelijke missie, of we moeten in juni door gaan spelen.”

Pruymboom heeft het er moeilijk mee dat ook dit seizoen weer is stilgelegd door corona. ,,Na bijna twee jaar is het geduld natuurlijk wel op, dat zal iedereen wel hebben. Voor de spelers is het ook heel lastig om de motivatie te behouden. Daar heb ik als trainer ook niet zo veel invloed op. In november hebben we nog twee wedstrijden gespeeld zonder publiek langs de lijn en met slecht weer. Dat is ook erg treurig, dus daar haalt niemand plezier of voldoening uit. Iedereen wist tijdens die weekenden natuurlijk al wel dat het stopzetten er weer aan zat te komen, dat maakt het niet makkelijk om de concentratie en motivatie hoog te houden. Het leuke van voetbal blijft altijd het samen naar iets toewerken, maar omdat het nu zo moeilijk is om in de toekomst te kijken is dat aspect helemaal weggevallen uit het amateurvoetbal. Er zal dus een goed en realistisch plan moeten komen vanuit de KNVB hoe we dit seizoen willen afmaken, want drie seizoenen op rij zonder eindstand kan natuurlijk niet. Ja, ik heb het zelf ook wel lastig met deze situatie. Ik ben in 2019 van Oranje Wit naar Wieldrecht gekomen, waar ik direct bij veel spelers en mensen in de organisatie hetzelfde enthousiasme proefde om iets moois neer te zetten. Dat is er nog niet van gekomen, maar dat ligt niet aan ons of het werk dat we erin hebben gestopt.”

Periodetitel

De ervaren coach ziet de eerste periodetitel in 2F die Wieldrecht in november pakte dan ook vooral als een mooie beloning en bevestiging voor het goede werk van de afgelopen jaren. ,,We steken niet onder stoelen of banken dat we naar de eerste klasse willen, maar dan moet er wel een keer een eindstand komen. Vorig seizoen begonnen we trouwens nog overtuigender, met vier zeges en een doelsaldo van 14-4. Nu staan we na acht wedstrijden op zeventien punten met een doelsaldo van 19-6. Aanvallend is het iets minder swingend, maar het zit qua stabiliteit en degelijkheid goed in elkaar. Veel wedstrijden waarin we niet echt domineren, slepen we er daardoor alsnog uit. Ik hoop zo voor die gasten dat we vanaf januari weer lekker aan de slag kunnen en naar iets moois kunnen toewerken. We hebben ook een trainingskamp in het zuiden van Spanje op het programma staan, van 7 tot en met 11 januari. Daar gaan we met zo’n 35 man heen, want ook enkele sponsors gaan mee. Daar kijkt iedereen al maanden naar uit, dus laten we hopen dat het dit jaar wel doorgaat. Vorig jaar hadden we ook al een trainingskamp gepland, maar daar moest toen een streep doorheen.”

Ruben Agostinho geniet van waardering bij Wieldrecht

Ruben Agostinho (23) is bezig aan zijn tweede seizoen bij Wieldrecht. Zijn eerste seizoen duurde net als voor iedereen slechts drie beker- en vier competitieduels, maar inmiddels is Agostinho niet meer weg te denken uit het team van coach Pippy Pruymboom.

DORDRECHT – Agostinho kan uit de voeten als back of als controlerende middenvelder. Zijn grootste kwaliteiten zijn dat hij altijd negentig minuten blijft gaan, zijn duelkracht en zijn vriendelijke en positieve uitstraling op en naast het veld. Het leverde hem al snel de bijnaam ‘Kanté’ op, een verwijzing naar de populaire middenvelder van Champions League-winnaar Chelsea en het nationale team van Frankrijk, waarmee hij in 2018 wereldkampioen werd. ,,Haha ja, het klopt dat eigenlijk iedereen mij zo noemt. Ik vind niet dat ik echt op Kanté lijk, maar ik vind het wel een leuke bijnaam. Als ik met iemand praat is het vaak gewoon Ruben, maar tijdens trainingen en in wedstrijden is Kanté vaak handiger. We hebben namelijk ook nog een Ruben Post in ons team zitten, die het hartstikke goed doet op het middenveld en regelmatig scoort. Als je twee spelers met dezelfde naam in een team hebt, moet je een beetje creatief zijn. Wie er het eerste mee kwam? Dat weet ik eigenlijk niet eens meer. Het ontstond gewoon een keer tijdens een dolletje op de training en dan neemt de rest het al snel over.”

Linkerflank

De in Krispijn woonachtige Agostinho begon met voetballen bij DFC, maar maakte in de C’tjes de overstap naar ASWH. ,,Daar heb ik een hele mooie tijd gehad, al moest ik natuurlijk wel drie keer per week naar Hendrik-Ido-Ambacht. Soms kon ik met iemand meerijden, maar meestal ging ik daar op de fiets heen. Dan was je al lekker warm als je daar aankwam. Ik heb daar in het tweede gespeeld en nog een paar keer op de bank gezeten bij het eerste, maar helaas nooit mijn debuut gemaakt daar. In 2019 verhuisde ik met mijn trainer Gokan Akgoz mee naar FC IJsselmonde, dat in de zondag tweede klasse speelde. Dat was het seizoen dat in maart 2020 werd stilgelegd toen corona begon. Toen heb ik besloten om weer lekker in Dordrecht te gaan voetballen en kwam ik bij Wieldrecht terecht, waar ik het nu al anderhalf jaar goed naar mijn zin heb. We spelen in een mooie competitie met veel leuke tegenstanders. De bekerwedstrijd tegen Oranje Wit, met veel publiek langs de lijn, vond ik ook erg leuk. Die hadden we echt moeten winnen, maar helaas verloren we na strafschoppen. Sinds die wedstrijd sta ik op de linkerflank, maar het maakt mij niet zoveel uit, als ik maar speel. Jeremy de Lijster is onze enige linkspoot, dus dan krijg je dat.”

Agostinho is geliefd bij de trainers en zijn medespelers van Wieldrecht, dat het opnieuw uitstekend doet in de 2^e Klasse F. De ploeg van Pruymboom won op 20 november de eerste periodetitel, maar kwam die dag zelf niet in actie vanwege enkele coronabesmettingen. ,,We hadden die dag natuurlijk liever zelf op het veld gestaan bij De Zwerver om daar een feestje te vieren, maar nu hebben we er maar een feestje van gemaakt in onze groepsapp.”

Kort na de periodetitel werd het seizoen opnieuw stilgelegd, omdat het niet mogelijk was om ’s avonds te trainen. ,,Enorm zonde natuurlijk, zeker omdat wij in een heerlijke flow zaten als team. We hebben in december nog wel twee oefenwedstrijden gespeeld, maar daar haal je niet echt plezier uit. Laten we hopen dat we in januari gewoon weer lekker aan de slag kunnen. Positief blijven en hopen op het beste, meer kunnen we niet doen.”

Voor meer artikelen over VV Wieldrecht klik hier.
Voor meer informatie over VV Wieldrecht klik hier.

Mo Duzgun wil met GSC/ODS in Brugge een basis leggen

GSC ODS

-

14 januari 2022

0

Mo Duzgun wil met GSC/ODS in Brugge een basis leggen

Onder normale omstandigheden vertoeft Mo Duzgun dagelijks op het voetbalveld. Dan traint de Gorcumer naast Olympia’60 ook de zondagtak van GSC/ODS. Maar het kneden aan een nieuw elftal bij de Dordtse derdeklasser werd, net als een jaar geleden, abrupt onderbroken. ,,Dat begint nu wel zwaar vervelend te worden’’, aldus de oefenmeester die in het dagelijks leven voor de klas staat.

DORDRECHT – Het loopt nog niet zoals gehoopt bij GSC/ODS. De Dordtenaren bezetten in de derde klasse B de negende plek. ,,Terwijl we andere verwachtingen hadden’’, vertelt Mo Duzgun die bezig is aan zijn tweede seizoen als hoofdtrainer. ,,Zo’n zeventig procent van de selectie bestaat uit nieuwe spelers. Het is logisch dat zij aan elkaar moeten wennen. Bovendien hadden we veel te maken met blessures en coronagevallen, waardoor je ook geen vastigheid kunt opbouwen. En nu ligt alles weer stil en kunnen we niet trainen. We hopen de zondagen te vullen met oefenwedstrijden en anders gaan we samen trainen. Om toch nog een beetje binding te houden.’’

Hoewel Duzgun bezig is aan zijn tweede seizoen, tikt de teller van het aantal competitiewedstrijden onder zijn leiding net de tien aan. Twee in het abrupt afgebroken vorige seizoen en acht in de huidige jaargang, waarvan de volgende wedstrijden vooralsnog gepland staan voor 23 januari. ,,Als voorbereiding op de tweede competitiehelft gaan we begin januari een weekend op trainingskamp naar het Belgische Brugge’’, vertelt Duzgun. ,,Daar hopen we de onderlinge banden van de spelers nog wat verder aan te halen.’’

Maatregelen

In de Bourgondische sferen moet dan de basis worden gelegd voor een verbeterde tweede seizoenshelft. Duzgun: ,,We hadden andere verwachtingen bij dit seizoen, maar het is ook logisch dat een nieuw team wat tijd nodig heeft. Mijn verwachting is dat we in de tweede helft van het seizoen kunnen gaan stijgen. Het zou mooi zijn als we dan richting de subtop kunnen kijken. Hopelijk doet het trainingskamp daar iets goeds in. Er staat in ieder geval een goed team en ook met mijn technische staf ben ik heel tevreden. Daar kan ik echt op bouwen.’’

De Gorcumer, die bij Olympia’60 reeds zijn contract verlengde en in Dordrecht nog op uitsluitsel wacht, hoopt met hen snel weer op een normale manier te kunnen werken. ,,Want dit is al het derde seizoen op een rij waarin we te maken krijgen met maatregelen. Normaal gesproken sta ik alle dagen van de week op het veld. Dat doe ik zolang de thuissituatie het toelaat. Alles in goed overleg met mijn vrouw. Maar nu ben ik zo vaak thuis, dat ze mij misschien wel vervelend gaat vinden. Uiteindelijk blijft het altijd een risico, dus ik hoop dat snel weer het een en ander wordt toegestaan.’’

Voor meer artikelen over GSC/ODS, klik hier.

Voor meer informatie over GSC/ODS, klik hier.

Mo Duzgun wil met GSC/ODS in Brugge een basis leggen

VoetbalJournaal

-

14 januari 2022

0

Onder normale omstandigheden vertoeft Mo Duzgun dagelijks op het voetbalveld. Dan traint de Gorcumer naast Olympia’60 ook de zondagtak van GSC/ODS. Maar het kneden aan een nieuw elftal bij de Dordtse derdeklasser werd, net als een jaar geleden, abrupt onderbroken. ,,Dat begint nu wel zwaar vervelend te worden’’, aldus de oefenmeester die in het dagelijks leven voor de klas staat.

DORDRECHT – Het loopt nog niet zoals gehoopt bij GSC/ODS. De Dordtenaren bezetten in de derde klasse B de negende plek. ,,Terwijl we andere verwachtingen hadden’’, vertelt Mo Duzgun die bezig is aan zijn tweede seizoen als hoofdtrainer. ,,Zo’n zeventig procent van de selectie bestaat uit nieuwe spelers. Het is logisch dat zij aan elkaar moeten wennen. Bovendien hadden we veel te maken met blessures en coronagevallen, waardoor je ook geen vastigheid kunt opbouwen. En nu ligt alles weer stil en kunnen we niet trainen. We hopen de zondagen te vullen met oefenwedstrijden en anders gaan we samen trainen. Om toch nog een beetje binding te houden.’’

Hoewel Duzgun bezig is aan zijn tweede seizoen, tikt de teller van het aantal competitiewedstrijden onder zijn leiding net de tien aan. Twee in het abrupt afgebroken vorige seizoen en acht in de huidige jaargang, waarvan de volgende wedstrijden vooralsnog gepland staan voor 23 januari. ,,Als voorbereiding op de tweede competitiehelft gaan we begin januari een weekend op trainingskamp naar het Belgische Brugge’’, vertelt Duzgun. ,,Daar hopen we de onderlinge banden van de spelers nog wat verder aan te halen.’’

Maatregelen

In de Bourgondische sferen moet dan de basis worden gelegd voor een verbeterde tweede seizoenshelft. Duzgun: ,,We hadden andere verwachtingen bij dit seizoen, maar het is ook logisch dat een nieuw team wat tijd nodig heeft. Mijn verwachting is dat we in de tweede helft van het seizoen kunnen gaan stijgen. Het zou mooi zijn als we dan richting de subtop kunnen kijken. Hopelijk doet het trainingskamp daar iets goeds in. Er staat in ieder geval een goed team en ook met mijn technische staf ben ik heel tevreden. Daar kan ik echt op bouwen.’’

De Gorcumer, die bij Olympia’60 reeds zijn contract verlengde en in Dordrecht nog op uitsluitsel wacht, hoopt met hen snel weer op een normale manier te kunnen werken. ,,Want dit is al het derde seizoen op een rij waarin we te maken krijgen met maatregelen. Normaal gesproken sta ik alle dagen van de week op het veld. Dat doe ik zolang de thuissituatie het toelaat. Alles in goed overleg met mijn vrouw. Maar nu ben ik zo vaak thuis, dat ze mij misschien wel vervelend gaat vinden. Uiteindelijk blijft het altijd een risico, dus ik hoop dat snel weer het een en ander wordt toegestaan.’’

Voor meer artikelen over GSC/ODS, klik hier.

Voor meer informatie over GSC/ODS, klik hier.

In gesprek met Nathan Bernadina van vv Heerjansdam

vv Heerjansdam

-

13 januari 2022

0

In gesprek met Nathan Bernadina van vv Heerjansdam

Nathan Bernadina verhuisde op vijftienjarige leeftijd na een avontuur in Curaçao naar Nederland. De spits ging aan de slag bij PEC Zwolle, maar helaas was dit van korte duur. Momenteel speelt Nathan bij vv Heerjansdam waar hij in na een goede voorbereiding zijn meniscus afscheurde. Hierdoor is de tweede seizoenshelft er eentje die vooral in het teken staat van zijn revalidatie.

Op 3-jarige leeftijd begon Nathan met voetballen in Curaçao bij de Excellence Voetbalschool. Hier hij mocht hij later aansluiten in de O13 tot en met de O17 in het nationale team van Curaçao heeft gespeeld. “Ik heb in diverse Internationale Toernooien meegedaan en gewonnen. Mijn absolute hoogtepunt was denk ik in 2015 in Sint-Maarten, toen wij de CFU Caribische Cup hebben gewonnen en werd ik topscorer en MVP van het toernooi.”

Op 15-jarige leeftijd verhuisde Nathan naar Nederland, omdat hij werd gescout door PEC Zwolle. “Daar heb ik een half seizoen gespeeld in de O16. Ik moest mezelf veel ontwikkelen en ben daarom op een lager niveau gaan spelen om meer minuten te kunnen maken.” In de tweede helft van het seizoen koos Nathan voor voetbalvereniging WVF, waarna hij werd aangenomen bij Spartaan ’20. “Daar heb ik landelijk eerste divisie O17 gespeeld. Het was een hele grote stap voor mij, maar ik was zeker niet bang. Dat was zeker een leerzaam seizoen en ik ben mezelf steeds meer gaan ontwikkelen hierdoor.” De spits raakte in topvorm en maakte in de O19 van Spartaan’20, wat landelijk uitkwam in de tweede divisie, 35 goals in 35 wedstrijden. “Ik heb toen ook mijn debuut gemaakt voor het eerste van Spartaan en dat heb ik natuurlijk bekroond met een goal in een invalbeurt van 15 minuten. Ik mocht dat seizoen ook drie maanden lang stagelopen bij Jong Sparta, maar dat is helaas uiteindelijk niks geworden.”

Het seizoen daarop mocht Nathan definitief deel uitmaken van het eerste, maar daar ging het wat stroef. “Er was heel veel concurrentie en ik raakte soms heel gefrustreerd, dat is ook logisch. Dat seizoen werd ook vroegtijdig gestopt door corona. Het seizoen daarop werd ook vroegtijdig gestopt en toen besloot ik dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging in mijn carrière. Zo ben ik beland bij VV Heerjansdam.”

Voor de aanvaller is het persoonlijk een seizoen met ups en downs. “Ik heb heel goed begonnen in de voorbereiding, met goals tegen clubs zoals VV Rijsoord en Smitshoek. Daarna ben ik een beetje minder gaan presteren, waardoor de trainer mij op de bank heeft moeten zetten. Dit vond ik natuurlijk heel vervelend.” Toen besloot Nathan nog harder te gaan werken om opnieuw een basisplek in de eerste 11 te kunnen veroveren. “Alleen daarna heb ik corona gekregen en moest ik twee weken uitzieken. Daarna heb gelijk bij mijn rentree mijn meniscus gescheurd en wacht ik nu nog op een mogelijk operatie.” Voor de ploeg is het een sterke eerste seizoenshelft. “Wij waren voor heel lang ongeslagen in de competitie en wij doen mee voor de top drie. Wij hadden zelfs de eerste periodetitel moeten hebben nu, maar door gemiste kansen tegen VV Oranje-Wit is dat ons niet gelukt.”

De spits laat zich lovend uit over Heerjansdam, met één persoon in het bijzonder. “We hebben een sterk elftal dit jaar, dat is zeker. Maar als ik iemand moet kiezen dan is dat Luuk Homan. Hij blijft maar lopen en hard werken en hij kan ook scoren als middenvelder.” In zijn blik vooruit op het komende seizoen spreekt de goalgetter vooral over zijn revalidatie. “Eerst mijn is het zaak om van mijn knie te revalideren natuurlijk. En als ik fit kan worden, hoop ik dan iets te kunnen betekenen voor het team dit seizoen. Ik kijk er zeker naar uit!”

Meer informatie over Heerjansdam? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen over Heerjansdam.

CvdW Excelsior Maassluis – in gesprek met Sem Klaassen

Excelsior Maassluis

-

13 januari 2022

0

CvdW Excelsior Maassluis – in gesprek met Sem Klaassen

Sem Klaassen kijkt met veel plezier en met trots terug op afgelopen seizoen. De loyale speler van Excelsior Maassluis wist een knappe teamprestatie neer te zetten. Helaas voor hem wist hij nog niet voor zijn club te debuteren. Hij hoopt, knipogend, komend seizoen te debuteren voor het eerste. Voorlopig wacht een mooie competitie op de O21 jongens van Maassluis.

De halve competitie waar zij in ingedeeld waren, divisie 4 landelijk, staat bekend om hun ‘halve schema’. Helaas werd ook deze competitie niet in zijn volledigheid gespeeld. ‘’Door de coronaregels hebben wij deze competitie jammer genoeg niet af kunnen maken. Wij zijn met het team op een knappe tweede plek geëindigd, welke recht geeft op promotie. Wij zullen komend half jaar te bewonderen zijn in de derde divisie landelijk. Het was een wisselvallig ‘seizoen’, waarbij makkelijke overwinningen en onnodig lastige wedstrijden elkaar regelmatig afwisselden. Persoonlijk ben ik als aanvoerder heel trots op dit team, omdat wij niet alleen dichter naar elkaar zijn gegroeid, maar ook omdat wij elkaar hebben geholpen om beter te worden. De sfeer is er écht op vooruit gegaan deze seizoenshelft. Jammer genoeg is het nu abrupt ten einde gekomen, maar ik kijk uit naar de nieuwe competitie.’’

De spits zal met zijn team hoogstwaarschijnlijk voor een grotere uitdaging komen te staan, aangezien zij een stap omhoog hebben gezet. In een competitie met veelal BVO’s mogen zij nu laten zien wat zij kunnen. ‘’Het zal een zwaar seizoen worden met veel sterke teams. Wij zullen ons het zweet op het voorhoofd moeten werken op de trainingen en in de wedstrijden ons beste spel laten zien om indruk te maken op deze competitie. Teams als Vitesse en VVV-Venlo zullen niet bang voor ons zijn, maar ik denk dat wij in staat zijn om het iedere tegenstander lastig te maken. Ik heb er heel veel vertrouwen in.’’

Als 19-jarige speler van de O21-selectie, heeft Sem nog een aantal jaar te gaan in dit team. Wat hij hierna wil bereiken, is dan ook volkomen begrijpelijk. ‘’Mijn doel is om bij het eerste team aan te sluiten, nádat ik mijn jaren bij de O21 goed heb afgerond. Ik wil een hoop goede seizoenen spelen in het eerste en een nog sterkere club worden. Ik denk dat Excelsior Maassluis nog vele jaren meekan op topniveau, mede door de goede jeugdopleiding. Hier worden de talenten klaargestoomd voor het grote werk. Zelf sta ik ook te popelen om mijzelf van mijn beste kant te laten zien, alleen moet ik nog heel even geduld hebben. Eerst moet er een plek vrijkomen bij het eerste elftal.’’

Zoals gezegd loopt de frivole spits van jongs af aan al op het sportpark van Excelsior Maassluis. Hij kan zich dat dan ook niet anders voorstellen. ‘’Ik loop hier al jaren rond en ik ken de club op mijn duimpje. Ik kan het mij ook niet voorstellen dat ik in een ander shirt loop dan de tricolores van Excelsior Maassluis. De vele vrijwilligers, die dag in dag uit voor de club werken, maken het echt een geweldige club. Door hen verloopt alles op rolletjes, voor zowel de selectie- als de recreatieve teams. Zij hebben ons vanaf de jeugd al geleerd dat plezier en prestatie samen kunnen gaan en daar ben ik hun heel erg dankbaar voor.’’

Met het oog op de lange termijn doelstellingen, heeft Klaassen het al helemaal uitgestippeld. ‘’Uiteraard is het mijn eerste doel om een plek in de hoofdmacht te veroveren. Daarna wil ik vechten om jaren deel uit te maken van dat elftal. Lange tijd heb ik gedacht dat dit niet mogelijk zou zijn, vanwege slechte prestaties en blessures. Ik heb geleerd dat doorzetten en niet opgeven kunnen leiden tot het behalen van je doelen. Echter is het niet zo dat amateurvoetbal het enige is in mijn leven. Ik ben bezig met de studie Vastgoed en Makelaardij om ervoor te zorgen dat ik ook naast het voetbal en bron van inkomsten heb. Als ik nog verder vooruitkijk, hoop ik om ooit nog trainer te worden bij deze club, zodat ik die kinderen hetzelfde kan leren wat mij ook altijd is geleerd.’’

De jonge hond sluit af met een terugblik op zijn mooiste wedstrijd, wat tevens ook zijn laatste wedstrijd was. ‘’Deze zit mij nog vers in het geheugen. De wedstrijd tegen FC Dordrecht had echt alles. Alle ingrediënten waren aanwezig; emoties, irritaties, comebacks, mooi voetbal, rooie kaarten, maar vooral strijd. We begonnen sterk, met kansen die met een beetje geluk zo tegen de touwen vliegen, maar dat mocht niet baten. Zoals de ongeschreven voetbalregel zegt, als je zelf niet scoort, scoort de tegenstander. Zo kwamen we aan het begin van de tweede helft 1-0 achter. Vol goede moed gingen wij opzoek naar de gelijkmaker en binnen tien minuten had ik het voorrecht om de 1-1 binnen te koppen. Nu wij het mentale voordeel te pakken hadden, wisten wij de score verder uit te breiden naar 1-3. Ongeveer direcht vanaf de aftrap wisten zij de stand terug te brengen naar 2-3, wat de spanning natuurlijk ten goede kwam. De laatste tien minuten gingen in, hetgeen achteraf gezien kan worden als een hectische slotfase. Een combinatie van frustraties, fouten over en weer en elk duel werd ingegaan alsof het je laatste was. Er werd uiteindelijk niet meer gescoord, maar dit was een wedstrijd om nooit te vergeten. Deze zal mij nog heel lang bijblijven.’’

Klik hier voor meer informatie over Excelsior Maassluis.
Lees hier meer artikelen over Excelsior Maassluis.

Dennis Groeneweg looft hardwerkende zaterdagploeg van GSC/ODS

GSC ODS

-

13 januari 2022

0

Dennis Groeneweg looft hardwerkende zaterdagploeg van GSC/ODS

Natuurlijk zat niemand er op te wachten dat het voetbalseizoen weer spaak liep. Maar de zaterdagploeg van GSC/ODS is een van die teams die nog een beetje extra balen. De Dordtenaren bleven in zeven wedstrijden nog ongeslagen in de vierde klasse E. ,,En het is maar afwachten hoe het na de jaarwisseling verder gaat’’, aldus trainer Dennis Groeneweg.

DORDRECHT – Op de derde plek in 2018 na, bivakkeert GSC/ODS al sinds 2015 in de middenmoot van de vierde klasse. Dat de Stadspoldersclub nu zonder nederlagen de vervroegde winterstop heeft bereikt, stemt dus tevreden. ,,Het valt op z’n plek’’, aldus Groeneweg. ,,We hebben er afgelopen zomer weliswaar drie spelers van buitenaf bij gekregen, maar het belangrijkste verschil met de voorgaande seizoenen is de ontwikkeling van de vaste kern. De afgelopen jaren moesten veel jonge spelers wennen aan de overstap van de jeugd naar de senioren. Zeker in de vierde klasse zit daar nogal een verschil tussen. Daar werd misschien iets te makkelijk over gedacht, maar dat doe je niet ‘effetjes’. Een groot deel van de selectie speelt nu zo’n drie jaar samen en dat merk je op het veld.’’

Voormalig speler Groeneweg, die vijf jaar geleden direct doorrolde in het trainersambt, is lovend over de werklust van zijn spelersgroep. ,,Ze doen er werkelijk alles aan om de overwinning over de streep te trekken. Het zijn allemaal harde werkers. De motivatie is prima, al schuilt er ook wel een gevaar in onderschatting. Als je denkt dat het makkelijk wordt, gaat het fout. Dat hebben we meegemaakt tijdens de wedstrijd tegen Herovina. Halverwege stonden we 1-0 achter. Toen ben ik in de rust wel even kwaad geworden. Dat werkte goed, want in de tweede helft vielen we alleen maar aan en wonnen uiteindelijk met 1-2.’’

Competitievervalsing

Ondanks de ongeslagen status, steekt er in 4^E (Zuid I) nog een club bovenuit. Het Ambachtse IFC verruilde de eerste klasse zondag voor de vierde klasse en is volgens Groeneweg wat maatjes te groot voor dat niveau. ,,Eerder maakten we dat ook mee met SC Feyenoord en vorig seizoen met Internos. Eigenlijk is het een vorm van competitievervalsing, want je krijgt niet de kans om kampioen te worden’’, aldus Groeneweg die met zijn elftal eind november IFC wel op een gelijkspel hield. ,,In de slotfase schoten we zelfs nog een bal op de lat. Maar zelfs al hadden we gewonnen, dan had ik IFC nog steeds de beste kansen op de titel gegeven. Over een heel seizoen zullen zij zoveel stabieler zijn. Wij zullen echt nog wel een keer gaan verliezen, maar die kans is bij IFC veel kleiner.’’

Wanneer de competitie in 2022 weer wordt hervat, hoopt Groeneweg dezelfde flow bij zijn spelers terug te zien als de voorbije maanden. ,,Je moet een keer uit die vierde klasse komen. De nacompetitie is een loterij, maar het is wel de ambitie om die stap een keer te zetten. Wat dat betreft is het goed dat de zondagclubs nu horizontaal mogen overstappen, want dan vormen zij geen oneerlijke concurrentie meer in de vierde klasse.’’

Voor meer artikelen over GSC/ODS, klik hier.

Voor meer informatie over GSC/ODS, klik hier.