ZIERIKZEE – Een plek in de top-vier en als het even zou kunnen een periodetitel pakken. Spelers en technische staf van tweedeklasser MZC’11 uit Zierikzee hadden zichzelf een vooral realistisch doel gesteld bij de start van de voorbereiding. Na een eerste serie wedstrijden werd dat doel al bereikt met het winnen van de eerste periode.

“Dat was natuurlijk wel lekker. En gezien de resultaten die we vanaf de voorbereiding hebben laten zien ook wel terecht denk ik. Toch moeten we vooral realistisch blijven en proberen om de goed lijn straks weer voort te zetten. Er zullen ongetwijfeld nog wel mindere wedstrijden aankomen, maar door de eerste periode te pakken doen we aan het eind van de rit sowieso al mee in de strijd om te promoveren”, zegt verdediger Kyle van Tiggelhoven.

De wedstrijd tegen Meeuwen waarin MZC’11 dankzij een 2-2 gelijkspel uiteindelijk de periodetitel wist te pakken was volgens Van Tiggelhoven wel terecht. “Zij wisten ons goed te bespelen en we hadden dan ook geen recht om aanspraak te maken op winst. Gelukkig hield ’s Heer-Arendskerke redelijk stand tegen VVGZ en pakten we uiteindelijk op doelsaldo alsnog de periode. Gezien de resultaten vanaf het begin van het seizoen wel terecht denk ik overigens.”

Het realisme bij de linkerverdediger is overigens wel groot, want hij ziet zijn ploeg niet direct als de allergrootste titelkandidaat. “Dat denk ik zeker niet nee. Dan zou écht alles wel mee moeten zitten en dan zouden we met onze groep vrij moeten blijven van blessures en schorsingen. Als iedereen fit en beschikbaar is dan hebben we een goede groep, maar helaas is de selectie niet heel groot. Gelukkig komen er regelmatig wat spelers door vanuit de jeugd die wel kwaliteit hebben, maar die hebben natuurlijk nog niet de ervaring.”

Zelf loopt de 24-jarige Van Tiggelhoven al sinds zijn vijfde rond op de Zierikzeese voetbalvelden. Begon ooit bij v.v. Zierikzee om uiteindelijk op zijn achttiende de debuteren in het eerste. “Vanaf mijn negentiende ben ik vaste basisspeler en dat ben ik gelukkig nog steeds. Het bevalt me hier dan ook prima en ook in mijn nieuwe rol begin ik nu gelukkig al goed mijn draai te vinden. Van nature ben ik middenvelder, maar Adriaan heeft me nu als opkomende linkerverdediger geposteerd. Daarin kan ik mijn aanvallende impulsen goed kwijt. Mijn voorkeur gaat nog altijd wel uit naar een rol als middenvelder, maar als ik op deze manier het team het beste kan helpen dan doe ik dat graag. En als je wint dan maakt het niet uit op welke positie in het elftal dat is.”

In het tussenseizoen kwamen er enkele ervaren spelers de gelederen van MZC’11 versterken, die volgens de verdediger ook een positieve impuls hebben gegeven aan de goede reeks resultaten. “We hebben een heel jonge ploeg met enkele ervaren jongens die op hoog niveau hebben gespeeld. Je merkt dat tijdens wedstrijden zonder meer. We scoren erg gemakkelijk, hebben veel positiewisselingen en daarin gaat iedereen vooralsnog mee. Zelf probeer ik met een steekbal, opkomen langs de lijn en het geven van assists mijn steentje in aanvallend opzicht bij te dragen. Tot op heden ben ik zeker niet ontevreden.”

Als aan het eind van de rit men op Sportpark De Hogen Blok zichzelf hoog in het linkerrijtje terugziet dan heeft de tweedeklasser het volgens Van Tiggelhoven prima gedaan. “We kunnen nu in elk geval onbevangen verder voetballen. Want die periode pakken ze ons niet meer af en we zijn al verzekerd van extra wedstrijden. Als ik persoonlijk de rest van het seizoen elke wedstrijd kan spelen en daarin belangrijk kan zijn voor het team, dan ben ik tevreden. Ik speel met plezier, lekker dichtbij huis én op een mooi niveau. Wat dat betreft heb ik helemaal niks te klagen en hoop dat nog jaren vol te houden.”

Klik hier voor meer informatie over MZC’11
Klik hier voor meer artikelen over MZC’11

NIEUWERKERK – De belabberde staat van het trainingsveld was SKNWK al langer een doorn in het oog. Dat is als het goed is in 2022 echter voorgoed verleden tijd. Want de gemeenteraad van Schouwen-Duiveland heeft ingestemd met een multifunctionele speelkooi én een nieuw kunstgrasveld. Daarmee krijgt de dorpsvereniging, die afgelopen seizoen nog in eigen beheer het clubhuis een metamorfose gaf, een welkome boost richting de toekomst.

“Zonder meer! We zijn er als vereniging ook enorm blij mee. We hadden al diverse scenario’s uitgewerkt en wilden zelf al gaan onderzoeken hoe we richting de toekomst een oplossing konden vinden voor de slechte staat van ons trainingsveld. Gelukkig vonden we gehoor bij de gemeente. Daar hadden ze eigenlijk eerst ingezet op een fusie tussen onze vereniging en SV Duiveland, maar zover kwam het niet. En toen is er voor dit alternatief gekozen, waarmee we als SKNWK enorm tevreden zijn. Ook SV Duiveland krijgt overigens een nieuw trainingsveld en LED-verlichting”, aldus voorzitter Robbert van de Zande.

De vierdeklasser uit Nieuwerkerk koos voor een samenwerking binnen de eigen dorpskern: tussen voetbalclub, dorpsraad, scholen, sport, kerk en inwoners. “Om elkaar te versterken, faciliteiten gezamenlijk te gebruiken en de leefbaarheid van Nieuwerkerk te vergroten. Want de afgelopen jaren is gebleken, dat er behoefte was aan een speelkooi én was het noodzaak om een oplossing te vinden voor ons trainingsveld. Als de nieuwe faciliteiten in gebruik zijn, kunnen we daarmee wekelijks zo’n vijfhonderd kinderen actief bezig laten zijn. En bovendien kunnen ook de scholen en sportondernemers er eveneens terecht. Dus voor de leefbaarheid een absolute meerwaarde en voor ons als vereniging richting de toekomst een perfecte boost.”

Nadat vorig jaar het clubhuis werd gerenoveerd, is nu dus de rest van de accommodatie aan de beurt. “Doordat er een tijdje sprake was van wel of geen fusie zijn hier bepaalde zaken blijven liggen wat betreft de accommodatie. Nu die fusie er niet komt, zijn we als club een inhaalslag aan het maken op alles up to date te maken. We hopen dan ook dat het in 2022 richting het nieuwe seizoen gerealiseerd kan worden. Gelukkig hoeft het kunstgras niet te groeien, maar alleen maar aangelegd te worden. Het is een prettig vooruitzicht, dat we dan het gehele jaar door probleemloos kunnen trainen en niet steeds activiteiten moeten afgelasten. Daarnaast kunnen we dan ook eindelijk eens oefenwedstrijden thuis spelen. Dat is de laatste twintig jaar nauwelijks voorgekomen. Dus in totaliteit een geweldige impuls voor de club.”

Klik hier voor meer informatie over SKNWK.
Lees hier meer artikelen over SKNWK

KRUININGEN – Het laatste puntverlies van v.v. Kruiningen dateert alweer van 15 februari 2020 toen het 1 – 1 gelijkspeelde te SV Smerdiek. Sindsdien louter nog overwinningen. Toch speelt de ploeg van verdediger Jeffrey van Houte nog altijd ‘slechts’ in de 4^e Klasse B van het zaterdagvoetbal.

“Enorm zuur natuurlijk dat we nog altijd de stap niet hebben kunnen maken. Ook dit seizoen zijn we goed bezig en staan we ongeslagen bovenaan. Het mag duidelijk zijn wat we als spelersgroep nu als motto hebben gesteld. Has! Dat is het enige dat telt. We willen vol ‘has’ richting eventuele promotie toewerken. We zijn in elk geval opnieuw goed op weg. De voorbereiding was niet al te best, daarin waren we als ploeg nog zoekende naar de ideale elf. Toch heeft de trainer de poppetjes op de juiste plek weten te zetten en vanaf de eerste wedstrijd zitten we in een goede flow.”

Zelf heeft ook Van Houte het goede gevoel weten te pakken en trainer Marvin Paauwe weten te overtuigen om hem een basisplaats te geven. “In de voorbereiding was niet iedereen fit of vol in training. Daar heb ik mijn minuten kunnen pakken en een basisplek veroverd. Het is nu aan mij om die niet meer af te staan natuurlijk. In het eerste seizoen onder Marvin was ik qua prestaties te wisselvallig, dus dat facet in mijn spel wilde ik dolgraag nu verbeteren. Ik denk dat ik daarin tot op heden wel in geslaagd ben.”

Als centrale verdediger of als rechtsback, beide posities zijn voor Van Houte een optie om in het eerste team te spelen. Posities ook die hij in de jeugd van Kruiningen vervulde. “Vooral als rechtsback heb ik veel gespeeld, maar ook wel centraal en bijvoorbeeld als rechtshalf. Tot dat ik het in de B-jeugd even gezien had. Mijn motivatie en plezier in het voetbal waren totaal verdwenen. Dat heeft wel even een paar seizoenen geduurd.”

Van zijn zeventiende tot zijn eenentwintigste kwam hij puur en alleen op het sportpark om er te kijken als supporter, maar zelf de voetbalschoenen aantrekken zat er in die periode niet in. Tot het moment dat het weer ging kriebelen. “ik heb in die tussenliggende periode geen enkele andere sport gedaan. Had er gewoon geen zin in. Maar je gaat wel naar je vrienden kijken en dan ken je het wel. Tijdens de derde helft hebben ze me overgehaald om in het derde weer een balletje te gaan trappen. En van lieverlee kreeg ik er weer meer zin in, werd weer fanatieker en besloot toen om er opnieuw vol voor te gaan.”

En zodoende dat hij alweer enkele seizoenen nu bij de eerste selectie actief is. De voetballende rechtsback geniet van het spel van zijn ploeg én van het feit dat ze nog altijd ongeslagen zijn. “We hebben nu een heel goede selectie staan. Als we wisselen dan worden we niet zwakker. Dat is ook wel heerlijk natuurlijk. Het geeft aan dat we moeten proberen om dat hogere niveau te bereiken om te zien waar we écht staan. Daarom hebben we ons minstens een periodetitel als doel gesteld. Maar als je rechtstreeks via een titel zou kunnen promoveren, dat zou helemaal te gek zijn.”

Iedereen binnen Kruiningen wil er volgens Van Houte dan ook vol voor gaan. “De opkomst op trainingen is hoog, de intensiteit is hoog én iedereen knokt voor zijn plek. Daardoor brengen we elkaar naar een hoger niveau en valt de puzzel in elkaar. Hopelijk kunnen we het aan het eind van de rit eindelijk met een promotie vieren.”

Meer artikelen lezen over SV Smerdiek? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over SV Smerdiek.

BRUINISSE – Als tiener maakte hij al deel uit van de eerste selectie, deed stages bij JVOZ en RBC Roosendaal, maar besloot bij Bruse Boys te blijven. Thomas Maaskant (24) hoopte als zestienjarige op een échte kans maar die bleef uit en speelde jarenlang in het tweede. Nu is de knop weer om en jaagt hij op een basisplek bij het eerste waar inmiddels zijn broer Michel hoofdtrainer is.

“Dat is wel af en toe lastig. Want je bent toch soms het broertje van de trainer. Al hebben Michel en ik daarover wel goede afspraken gemaakt. Het is bovendien ook wel bijzonder natuurlijk dat je broer de ploeg traint waar je als speler deel van uitmaakt. Maar wat voor mij het allerbelangrijkste is, dat is het feit dat steeds meer het échte ‘Bru-karakter’ weer is teruggekeerd. En dat ik daar dan nu ook actief een rol in kan vervullen, dát vind ik veel mooier. En ik zal het als speler uiteindelijk toch zelf moeten afdwingen, want Michel moet me niet opstellen omdat ik familie ben maar omdat ik de beste optie ben voor de positie in het elftal waar hij me opstelt.”

Thomas Maaskant typeert zichzelf als iemand met een duidelijke eigen mening. En die ventileerde hij ook al op jonge leeftijd toen hij bij de selectie zat. “Klopt, en dat werd me niet altijd in dank afgenomen natuurlijk. Want we hadden een periode dat we in eerste en tweede klasse speelden waarbij de toenmalige trainers veel spelers van buitenaf meenamen. En die kregen vaak dan ook de voorkeur, soms niet altijd terecht in mijn ogen. Daar zei ik ook wat van. Want ik hoopte ook op een echte kans, maar die kwam toen niet. Ik mocht in eerste klasse wel een heel seizoen mee, maar moest het altijd doen met invalbeurten van vijf minuten of soms helemaal niets. Daarop besloot ik om in het tweede te gaan spelen, want ik wilde voetballen en het op het veld laten zien. Toch wil je ook graag zo hoog mogelijk spelen en jezelf ontwikkelen als speler. De afgelopen seizoenen speelde ik bij het tweede en deed ik al regelmatig ook mee als invaller bij het eerste. En nu Michel trainer is, wil ik maar één ding en dat is een basisplaats afdwingen.”

Vooralsnog moest hij het ook dit seizoen doen met invalbeurten en een enkele basisplaats. Maar er is wel het nodige veranderd binnen de club en de selectie. “De rust binnen de club is wel teruggekeerd, maar de jeugd krijgt nu ook echt een kans. De Bruse mentaliteit was een tijdje weg en die keert nu meer en meer terug. Ook ikzelf krijg nu meer kansen en de laatste wedstrijden stond ik ook in de basis. Al heb ik SSV’65 moeten missen vanwege corona, dus dat was balen. Toch wil ik na de winterstop de stijgende lijn weer oppakken en mezelf als centrale verdediger of controlerende middenvelder in de ploeg spelen. De drive heb ik zeker, al weet ik ook dat het niet makkelijk wordt. Want als iemand beter is, dan heb ik er geen moeite mee dat de trainer andere keuzes maakt. Zolang ik maar eerlijke kansen krijg om mezelf te laten zien en ontwikkelen. Want Bruse Boys is een geweldige club om voor te mogen spelen en ik ben er ook trots op dit shirt te mogen dragen.”

Die trots, het karakter én de mentaliteit zijn zaken die Maaskant dit seizoen dus meer en meer weer terugziet, al hoopt hij wel na de winter dat ook met zijn team om te kunnen zetten in resultaten. Want die zijn tot op heden nog te wisselvallig. “Absoluut! Het is óf winnen óf verliezen, er zit niets tussen en dat moet toch beter. Dat weten we en daar werken we hard aan. Maar als iedereen fit is en de vastigheid en automatismen terugkeren, dan ben ik er van overtuigd dat we bovenin de middenmoot moeten eindigen. En als ik uiteindelijk zelf een basisplek heb afgedwongen, zou dat helemaal fantastisch zijn.”

Klik hier voor meer informatie over Bruse Boys
Lees hier meer artikelen over Bruse Boys

KAPELLE – Maar liefst zes seizoenen was v.v. Kapelle actief in de 3^e Klasse A van het zaterdagvoetbal. Vorig seizoen kwamen ze in de voor hen nieuwe derde klasse uit maar werd het na drie duels stilgelegd. Zodoende is het ook dit seizoen nog veelal ‘nieuw’ en vooral ‘zoeken in de 3^e Klasse B, echter nog wel met vooral tegenvallende resultaten. Ook voor verdediger Cas de Waard.

“Die resultaten…. Dat is echt ongekend, maar als je negen spelers uit de selectie kwijt bent aan uiteenlopende blessures, dan kan je eigenlijk ook weinig tot niets verwachten. Dan moet je soms terugvallen op jongens die er misschien nog niet klaar voor zijn en dan loop je vanaf het begin van het seizoen achter de feiten aan. Want zo’n coronajaar zonder de belasting van competitiewedstrijden dat ga je echt wel voelen. Daar hebben andere ploegen ook mee te maken, maar bij ons was het echt heel extreem en dat krijg je voor een club met allemaal jongens van het eigen dorp simpelweg niet opgevangen. Gelukkig ben ik zelf wel gespaard gebleven van blessures en heb ik alles kunnen meespelen.”

Dat meespelen doet De Waard (22) wekelijks als centrale verdediger, waar hij van nature eigenlijk middenvelder is. “Maar we hebben in onze selectie meerdere middenvelders en die hadden toen ik er vijf seizoenen geleden bijkwam simpel gezegd meer kwaliteit dan ik. Daarop heb ik vooral geprobeerd om minuten te pakken in de eerste twee jaar. Sinds drie jaar ben ik basisspeler, maar wel als centrale verdediger. Daar voel ik me nu overigens wel thuis. Het was wennen in het begin en ik moest het ook echt leren, maar nu ben ik het wel gewend. Dankzij mijn verleden als centrale middenvelder kan ik nu zorgen voor voetbal van achteruit. In de jeugd heb ik altijd bij Kapelle op een mooi niveau gespeeld en al die ervaringen komen me nu wel van pas. Ik heb er hard voor gewerkt en heb mijn plek wel zelf afgedwongen.”

Hoewel de resultaten dus tegenvallen, ziet De Waard het restant van het seizoen wel met vertrouwen tegemoet. “De laatste weken kwamen er steeds meer spelers weer terug en kwam er meer vastigheid. De selectie werd ook weer wat ruimer en dat is natuurlijk op ons niveau wel prettig om wat meer opties te hebben. Zelf ben ik over mijn eigen prestaties tot nu wel redelijk tevreden, al kan het altijd beter. Ik ben vooral blij dat ik wekelijks mezelf als basisspeler kan bewijzen en ontwikkelen. Ik ben nog jong en wil mezelf als centrale verdediger continue blijven verbeteren. Waar ik in het begin wel hoopte op een kans als middenvelder, daar heb ik dat totaal niet meer. De rol als verdediger past nu wel bij de voetballer die ik momenteel ben. Daarmee wil ik proberen om mijn steentje bij te dragen om met Kapelle de resultaten weer in het positieve te krijgen. Een paar seizoenen geleden wonnen we nog een periodetitel en werd door de corona ons de nacompetitie door de neus geboord. Die positieve vibe zijn we sindsdien helaas kwijtgeraakt en moeten we weer terugvinden. Want wij horen in mijn ogen sowieso thuis in de derde klasse, al moeten we dan de boel wel snel gaan ombuigen.”

Klik hier voor meer informatie over Kapelle
Klik hier voor meer artikelen over Kapelle

BURGH HAAMSTEDE – Hoewel hij beseft dat hij als dertiger geen heel voetballeven meer voor de boeg heeft, geniet Patrick Verboom (33) nog altijd van elke minuut dat hij zijn geliefde sport kan beoefenen. De verdediger van FC De Westhoek is nog niet ‘klaar’ en heeft zo nog wel zijn doelstelling. ‘Maar ik wil vooral nog van elk moment genieten, want voetbal is nog altijd één van de belangrijkste dingen in mijn leven.’

En dat laat hij met tomeloze inzet en een leidersrol binnen de overwegend jonge selectie van de zaterdag vierdeklasser nog wekelijks zien. “We beschikken over een groep van jeugd talent met een aantal ervaren jongens. Een mix die je in onze klasse ook wel nodig hebt. Want met alleen jonge spelers is het moeilijk om dan mee te doen om de prijzen denk ik. Het voetballen in de vierde klasse komt in sommige wedstrijden toch ook aan op fysieke kracht, duels winnen en een stuk ervaring. Op die vlakken probeer ik dan daarin een leidende rol op me te nemen en mezelf te laten gelden.”

Verboom begon ooit met voetballen bij het toenmalig DFS (thans opgegaan in fusieclub FC De Westhoek) en verkaste op zijn veertiende naar Zierikzee. Daar speelde hij in de B- en A-jeugd om door te stromen naar het eerste elftal. “Dat was een mooie tijd waar ik op tweede klasse zondag nog heb gespeeld. Daarna nog één seizoen bij DFS in het eerste tweede klasse gevoetbald. Ook gedenkwaardig om als klein dorpsclubje met allemaal jongens uit eigen jeugd op zo’n niveau te spelen.”

Daarna volgde nog een stap naar MZC’11 waarvan hij uiteindelijk toch terugkeerde richting Burgh Haamstede. “MZC is een geweldig mooie club, maar ik was toen niet goed genoeg om mezelf in de basis te spelen. Toen heb ik ervoor gekozen om terug te gaan om wekelijks hier in een eerste elftal te kunnen spelen.”

Toch had het weinig gescheeld of Verboom had op zijn achttiende zijn schoenen aan de wilgen kunnen hangen na een zwaar scooterongeluk. “Ik kwam toen terug op de scooter vanuit Zierikzee naar Haamstede en kwam vol in botsing met een auto. Ik had onder andere een schedelbasisfractuur en nog een flink aantal breuken en kwetsuren. Daar heb ik de eerste jaren nog wel flink last van gehad. Maar gelukkig ben ik daarvan wel grotendeels hersteld, al blijkt na jaren dat er nog altijd wel wat restschade is gebleven. Tijdens trainingen en wedstrijden is het overigens wel volledig uit mijn systeem verdwenen en ga ik gewoon vol de duels aan, ook in de lucht als het moet. In de beginjaren kreeg ik het advies om met een helm te gaan spelen, maar dat vond ik niks. Nu heb ik er geen erg meer in en speel mijn wedstrijden. Daar geniet ik intens van en hoop dat nog wel even te mogen volhouden.”

Hoe lang dat nog gaat zijn, dat is voor Verboom nu van jaar tot jaar een afweging. “Ben ik nog van waarde? Vind ik het nog leuk? Heb ik nog bepaalde doelen die ik wil behalen? Ik denk dat ik nu die vragen allemaal nog met ‘ja’ kan beantwoorden. En in een lager team zie ik me overigens nog niet gaan voetballen, daar ben ik nog te fanatiek voor. Dus voorlopig ga ik nog wel even door hier…”

Klik hier voor meer informatie over FC de Westhoek
Lees hier meer artikelen over FC de Westhoek