BRUINISSE – Als tiener maakte hij al deel uit van de eerste selectie, deed stages bij JVOZ en RBC Roosendaal, maar besloot bij Bruse Boys te blijven. Thomas Maaskant (24) hoopte als zestienjarige op een échte kans maar die bleef uit en speelde jarenlang in het tweede. Nu is de knop weer om en jaagt hij op een basisplek bij het eerste waar inmiddels zijn broer Michel hoofdtrainer is.

“Dat is wel af en toe lastig. Want je bent toch soms het broertje van de trainer. Al hebben Michel en ik daarover wel goede afspraken gemaakt. Het is bovendien ook wel bijzonder natuurlijk dat je broer de ploeg traint waar je als speler deel van uitmaakt. Maar wat voor mij het allerbelangrijkste is, dat is het feit dat steeds meer het échte ‘Bru-karakter’ weer is teruggekeerd. En dat ik daar dan nu ook actief een rol in kan vervullen, dát vind ik veel mooier. En ik zal het als speler uiteindelijk toch zelf moeten afdwingen, want Michel moet me niet opstellen omdat ik familie ben maar omdat ik de beste optie ben voor de positie in het elftal waar hij me opstelt.”

Thomas Maaskant typeert zichzelf als iemand met een duidelijke eigen mening. En die ventileerde hij ook al op jonge leeftijd toen hij bij de selectie zat. “Klopt, en dat werd me niet altijd in dank afgenomen natuurlijk. Want we hadden een periode dat we in eerste en tweede klasse speelden waarbij de toenmalige trainers veel spelers van buitenaf meenamen. En die kregen vaak dan ook de voorkeur, soms niet altijd terecht in mijn ogen. Daar zei ik ook wat van. Want ik hoopte ook op een echte kans, maar die kwam toen niet. Ik mocht in eerste klasse wel een heel seizoen mee, maar moest het altijd doen met invalbeurten van vijf minuten of soms helemaal niets. Daarop besloot ik om in het tweede te gaan spelen, want ik wilde voetballen en het op het veld laten zien. Toch wil je ook graag zo hoog mogelijk spelen en jezelf ontwikkelen als speler. De afgelopen seizoenen speelde ik bij het tweede en deed ik al regelmatig ook mee als invaller bij het eerste. En nu Michel trainer is, wil ik maar één ding en dat is een basisplaats afdwingen.”

Vooralsnog moest hij het ook dit seizoen doen met invalbeurten en een enkele basisplaats. Maar er is wel het nodige veranderd binnen de club en de selectie. “De rust binnen de club is wel teruggekeerd, maar de jeugd krijgt nu ook echt een kans. De Bruse mentaliteit was een tijdje weg en die keert nu meer en meer terug. Ook ikzelf krijg nu meer kansen en de laatste wedstrijden stond ik ook in de basis. Al heb ik SSV’65 moeten missen vanwege corona, dus dat was balen. Toch wil ik na de winterstop de stijgende lijn weer oppakken en mezelf als centrale verdediger of controlerende middenvelder in de ploeg spelen. De drive heb ik zeker, al weet ik ook dat het niet makkelijk wordt. Want als iemand beter is, dan heb ik er geen moeite mee dat de trainer andere keuzes maakt. Zolang ik maar eerlijke kansen krijg om mezelf te laten zien en ontwikkelen. Want Bruse Boys is een geweldige club om voor te mogen spelen en ik ben er ook trots op dit shirt te mogen dragen.”

Die trots, het karakter én de mentaliteit zijn zaken die Maaskant dit seizoen dus meer en meer weer terugziet, al hoopt hij wel na de winter dat ook met zijn team om te kunnen zetten in resultaten. Want die zijn tot op heden nog te wisselvallig. “Absoluut! Het is óf winnen óf verliezen, er zit niets tussen en dat moet toch beter. Dat weten we en daar werken we hard aan. Maar als iedereen fit is en de vastigheid en automatismen terugkeren, dan ben ik er van overtuigd dat we bovenin de middenmoot moeten eindigen. En als ik uiteindelijk zelf een basisplek heb afgedwongen, zou dat helemaal fantastisch zijn.”

Klik hier voor meer informatie over Bruse Boys
Lees hier meer artikelen over Bruse Boys

KAPELLE – Maar liefst zes seizoenen was v.v. Kapelle actief in de 3^e Klasse A van het zaterdagvoetbal. Vorig seizoen kwamen ze in de voor hen nieuwe derde klasse uit maar werd het na drie duels stilgelegd. Zodoende is het ook dit seizoen nog veelal ‘nieuw’ en vooral ‘zoeken in de 3^e Klasse B, echter nog wel met vooral tegenvallende resultaten. Ook voor verdediger Cas de Waard.

“Die resultaten…. Dat is echt ongekend, maar als je negen spelers uit de selectie kwijt bent aan uiteenlopende blessures, dan kan je eigenlijk ook weinig tot niets verwachten. Dan moet je soms terugvallen op jongens die er misschien nog niet klaar voor zijn en dan loop je vanaf het begin van het seizoen achter de feiten aan. Want zo’n coronajaar zonder de belasting van competitiewedstrijden dat ga je echt wel voelen. Daar hebben andere ploegen ook mee te maken, maar bij ons was het echt heel extreem en dat krijg je voor een club met allemaal jongens van het eigen dorp simpelweg niet opgevangen. Gelukkig ben ik zelf wel gespaard gebleven van blessures en heb ik alles kunnen meespelen.”

Dat meespelen doet De Waard (22) wekelijks als centrale verdediger, waar hij van nature eigenlijk middenvelder is. “Maar we hebben in onze selectie meerdere middenvelders en die hadden toen ik er vijf seizoenen geleden bijkwam simpel gezegd meer kwaliteit dan ik. Daarop heb ik vooral geprobeerd om minuten te pakken in de eerste twee jaar. Sinds drie jaar ben ik basisspeler, maar wel als centrale verdediger. Daar voel ik me nu overigens wel thuis. Het was wennen in het begin en ik moest het ook echt leren, maar nu ben ik het wel gewend. Dankzij mijn verleden als centrale middenvelder kan ik nu zorgen voor voetbal van achteruit. In de jeugd heb ik altijd bij Kapelle op een mooi niveau gespeeld en al die ervaringen komen me nu wel van pas. Ik heb er hard voor gewerkt en heb mijn plek wel zelf afgedwongen.”

Hoewel de resultaten dus tegenvallen, ziet De Waard het restant van het seizoen wel met vertrouwen tegemoet. “De laatste weken kwamen er steeds meer spelers weer terug en kwam er meer vastigheid. De selectie werd ook weer wat ruimer en dat is natuurlijk op ons niveau wel prettig om wat meer opties te hebben. Zelf ben ik over mijn eigen prestaties tot nu wel redelijk tevreden, al kan het altijd beter. Ik ben vooral blij dat ik wekelijks mezelf als basisspeler kan bewijzen en ontwikkelen. Ik ben nog jong en wil mezelf als centrale verdediger continue blijven verbeteren. Waar ik in het begin wel hoopte op een kans als middenvelder, daar heb ik dat totaal niet meer. De rol als verdediger past nu wel bij de voetballer die ik momenteel ben. Daarmee wil ik proberen om mijn steentje bij te dragen om met Kapelle de resultaten weer in het positieve te krijgen. Een paar seizoenen geleden wonnen we nog een periodetitel en werd door de corona ons de nacompetitie door de neus geboord. Die positieve vibe zijn we sindsdien helaas kwijtgeraakt en moeten we weer terugvinden. Want wij horen in mijn ogen sowieso thuis in de derde klasse, al moeten we dan de boel wel snel gaan ombuigen.”

Klik hier voor meer informatie over Kapelle
Klik hier voor meer artikelen over Kapelle

BURGH HAAMSTEDE – Hoewel hij beseft dat hij als dertiger geen heel voetballeven meer voor de boeg heeft, geniet Patrick Verboom (33) nog altijd van elke minuut dat hij zijn geliefde sport kan beoefenen. De verdediger van FC De Westhoek is nog niet ‘klaar’ en heeft zo nog wel zijn doelstelling. ‘Maar ik wil vooral nog van elk moment genieten, want voetbal is nog altijd één van de belangrijkste dingen in mijn leven.’

En dat laat hij met tomeloze inzet en een leidersrol binnen de overwegend jonge selectie van de zaterdag vierdeklasser nog wekelijks zien. “We beschikken over een groep van jeugd talent met een aantal ervaren jongens. Een mix die je in onze klasse ook wel nodig hebt. Want met alleen jonge spelers is het moeilijk om dan mee te doen om de prijzen denk ik. Het voetballen in de vierde klasse komt in sommige wedstrijden toch ook aan op fysieke kracht, duels winnen en een stuk ervaring. Op die vlakken probeer ik dan daarin een leidende rol op me te nemen en mezelf te laten gelden.”

Verboom begon ooit met voetballen bij het toenmalig DFS (thans opgegaan in fusieclub FC De Westhoek) en verkaste op zijn veertiende naar Zierikzee. Daar speelde hij in de B- en A-jeugd om door te stromen naar het eerste elftal. “Dat was een mooie tijd waar ik op tweede klasse zondag nog heb gespeeld. Daarna nog één seizoen bij DFS in het eerste tweede klasse gevoetbald. Ook gedenkwaardig om als klein dorpsclubje met allemaal jongens uit eigen jeugd op zo’n niveau te spelen.”

Daarna volgde nog een stap naar MZC’11 waarvan hij uiteindelijk toch terugkeerde richting Burgh Haamstede. “MZC is een geweldig mooie club, maar ik was toen niet goed genoeg om mezelf in de basis te spelen. Toen heb ik ervoor gekozen om terug te gaan om wekelijks hier in een eerste elftal te kunnen spelen.”

Toch had het weinig gescheeld of Verboom had op zijn achttiende zijn schoenen aan de wilgen kunnen hangen na een zwaar scooterongeluk. “Ik kwam toen terug op de scooter vanuit Zierikzee naar Haamstede en kwam vol in botsing met een auto. Ik had onder andere een schedelbasisfractuur en nog een flink aantal breuken en kwetsuren. Daar heb ik de eerste jaren nog wel flink last van gehad. Maar gelukkig ben ik daarvan wel grotendeels hersteld, al blijkt na jaren dat er nog altijd wel wat restschade is gebleven. Tijdens trainingen en wedstrijden is het overigens wel volledig uit mijn systeem verdwenen en ga ik gewoon vol de duels aan, ook in de lucht als het moet. In de beginjaren kreeg ik het advies om met een helm te gaan spelen, maar dat vond ik niks. Nu heb ik er geen erg meer in en speel mijn wedstrijden. Daar geniet ik intens van en hoop dat nog wel even te mogen volhouden.”

Hoe lang dat nog gaat zijn, dat is voor Verboom nu van jaar tot jaar een afweging. “Ben ik nog van waarde? Vind ik het nog leuk? Heb ik nog bepaalde doelen die ik wil behalen? Ik denk dat ik nu die vragen allemaal nog met ‘ja’ kan beantwoorden. En in een lager team zie ik me overigens nog niet gaan voetballen, daar ben ik nog te fanatiek voor. Dus voorlopig ga ik nog wel even door hier…”

Klik hier voor meer informatie over FC de Westhoek
Lees hier meer artikelen over FC de Westhoek

HEINKENSZAND – Hoewel hij nog geen vaste basiskracht is, heeft Tim Goovers tot nu toe al de nodige minuten gemaakt bij Luctor Heinkenszand. De boomlange centrumverdediger heeft daarmee dus ook een absolute bijdrage geleverd aan de nog steeds ongeslagen status van koploper in de 3^e Klasse A.

“Mede door een blessure van Jaap Esser, die wegviel met een hamstringblessure, heb ik nu al een reeks wedstrijden in de basis gestaan. Dat is natuurlijk mooi, want op deze manier kan ik ervaring opdoen en vooral veel leren. De oudere spelers in de selectie die helpen me daarbij en ook tijdens trainingen leer ik enorm veel. Ook de trainer heeft veel ervaring omdat hij als speler ook centrale verdediger was. Daar probeer ik uiteraard mijn voordeel mee te doen en alle tips en aanwijzingen in mij op te nemen.”

De 20-jarige verdediger heeft ook een tijdje ‘op zes’ gespeeld, maar richt zich nu toch vooral op de positie centraal achterin. Een prettige plek waar hij naar eigen zeggen gezien zijn kwaliteiten ook wel toch zijn recht komt. “Ik heb mijn lengte mee en ben de afgelopen jaren mede door krachttraining en extra trainingen in de sportschool zeker tien kilo in spiermassa gegroeid. Dat neem je wel mee in de duels en die ga ik dan ook zonder enige terughoudendheid wel aan inmiddels. Al ben ik wel heel realistisch dat de ervaren spelers die ik nu voor me heb nog beter zijn. De concurrentie is groot en die ga ik ook niet uit de weg. Scherp trainen en wachten op kansen die komen. Daar wordt iedereen beter van.”

Goovers woont al sinds zijn derde in Heinkenszand en ging een jaar later bij SV Heinkenszand voor het eerst op voetbal. Inmiddels is hij alweer bezig aan zijn vierde seizoen in de eerste selectie van de derdeklasser, waar hij op zijn zestiende debuteerde. “In de jeugd speelde ik altijd als controlerende middenvelder en op die plek maakte ik als ‘mager lang ventje’ ook mijn debuut. Dat fysieke aspect was zeker wel een aandachtspunt en daar ben ik dus mee aan de slag gegaan. Nu is dat geen issue meer gelukkig. Al heb ik natuurlijk nog wel heel veel facetten van het voetbal die ik moet verbeteren. Gelukkig krijg ik die kansen en ik hou ook wel van de directe feedback die ik op mijn spel krijg. Daar kan ik alleen maar van leren. We hebben een heel sterke selectie en het niveau op trainingen is enorm hoog. Daar groei je dan zelf in mee en dat vind ik geweldig.”

De student Communication en Multimedia Design hoopt echter wel, dat hij zijn aantal speelminuten én het aantal basisplaatsen kan doen groeien. “De ambitie van de club is groot, alles is goed geregeld en iedereen heeft dezelfde focus. Het doel voor ons als team is dit jaar zonder enige twijfel om te promoveren. Ik denk ook dat we daar de groep voor hebben. En mocht dat uiteindelijk rechtstreeks kunnen met een kampioenschap, dan zou dat helemaal te gek zijn. Maar promotie is waarvoor we gaan, want ik denk zeker dat we de stap omhoog zeker moeten aankunnen. Na de winterstop is het aan mij om daar een actieve rol in te gaan vervullen en het de trainer zo moeilijk mogelijk te maken. Want nu ik de laatste wedstrijden in de basis heb gestaan wil ik er alles aan doen om die plek zo lang mogelijk vast te houden. Dat wordt niet eenvoudig, maar het is wel mijn sportieve ambitie. En als het dit seizoen nog niet mocht lukken, dan toch zeker volgend seizoen.”

Klik hier voor meer artikelen over Luctor Heinkenszand.
Klik hier voor meer informatie over Luctor Heinkenszand.

BROUWERSHAVEN – Op een spontane wijze ontstaan vaak de leukste initiatieven. Zo ook bij ASV Brouwershaven, waar in eerste instantie een aantal meiden wedstrijden kwamen kijken van hun vriendjes die in het eerste en tweede team speelden. Langs de lijn ontstond het idee dat het wel leuk zou zijn om zélf in teamverband te gaan voetballen. Het was de start van het damesvoetbal bij ‘Brouw’ zoals de club in de volksmond wordt genoemd.

Annemieke van Oosterhout is namens de club op organisatorisch en bestuurlijk vlak verantwoordelijk voor het dames- en meidenvoetbal binnen de club en is maar wat trots op het feit dat het animo nog altijd groeit. “Het is best knap als je ziet hoe het idee zo is ontstaan en als je nu kijkt dat er wekelijks een elftal competitiewedstrijden speelt. We hebben een groep van twintig dames die vol enthousiasme wekelijks trainen en wedstrijden spelen. Onlangs hebben ze ook hun eerste overwinning geboekt, wat ook een flinke opsteker was voor die enthousiaste groep speelsters.”

Van Oosterhout was zo’n veertien jaar verantwoordelijk bestuurslid jeugdzaken, maar groeide er een beetje uit. Het damesvoetbal opzetten kwam dus op het juiste moment en gaf nieuwe energie. “Absoluut. We zijn vol positiviteit ermee aan de slag gegaan en nog steeds. Er zijn vijf spelers van ons eerste- en tweede team die in duo’s de trainingen verzorgen en ook de wedstrijden begeleiden. Ook zelf ben ik er regelmatig wel bij. En als je dan ziet hoe die meiden zijn verbeterd ten opzichte van de start. Dat is heel gaaf om te zien. Maar ook gewoon de positieve impact die het heeft op de club, dat is ook prachtig om mee te maken. De dynamiek is overigens wel compleet anders. Meiden en vrouwen hebben toch een andere kijk op dingen. En we hebben die elementen wel toegevoegd aan het geheel. Zo hebben we prachtige tenues in zwartwit, maar wél met roze rug- en broeknummers. Die details vind ik dan te gek.”

Sponsors zoeken bleek geen enkel probleem, de reacties op het initiatief ruim een jaar geleden waren louter posities. “Dat geeft veel energie om vol de schouders eronder te zetten en er een succes van te maken. Ik heb er in elk geval heel veel plezier in. We begonnen met verliespartijen in de vijfde klasse van 14-0, maar inmiddels hebben ze dus onlangs met 6-3 gewonnen…. Dat was me een feest, dat wil je niet weten. We zoeken overigens nog wel extra dames die het leuk vinden om op een ongedwongen manier samen sportief bezig te zijn. In deze lastige coronatijden ook een gezonde activiteit. We hebben meiden uit heel Schouwen Duiveland in de selectie, dus dat mag ook geen belemmering zijn. Daarom zijn we ook een samenwerkende Stichting Brouwershaven/ WIK/ ZSC. We roepen dan ook iedereen op die het leuk lijkt vrijblijvend eens te komen kijken en mee te trainen. Gezelligheid staat voorop bij een leuke kleine vereniging. Wat wil je nog meer? Dus lijkt het was voor jou, kom voetballen bij de Brouw!”

Klik hier voor meer informatie over ASV Brouwershaven
Lees hier meer artikelen over ASV Brouwershaven