’S GRAVENPOLDER – Het regende volop, maar toch mocht het begin november 2021 de pret niet drukken voor de nieuwe groep voetballende dames van Luctor/Apollo’69. Het nieuwe Dames 30+ team stond met veel plezier voor het eerst op het trainingsveld van Sportpark de Zuudoek. Tot grote voldoening ook van Aniek van Iwaarden, zelf speelster bij Luctor/Apollo-dames én als bestuurslid nauw betrokken bij het meisjes- en damesvoetbal.

“Het was geweldig om te zien hoe enthousiast ze waren op die trainingsavond. En als je dan bedenkt dat het eigenlijk allemaal voetbalmoeders zijn die nu in de Dames 30+ team actief zijn, dat is het mooie. Ze kwamen altijd al kijken naar hun kinderen en toen we het erover hadden dat het Dames 18+ team in de 7×7-Competitie zo’n succes was, toen is het balletje gaan rollen. We zijn nu op Apollo’69 er al mee begonnen en we willen ook graag bij Luctor Heinkenszand zo’n trainingsgroep gaan opstarten.”

Van Iwaarden speelt zelf nog in het eerste damesteam van de clubs die een samenwerkingsverband zijn aangegaan in 2019. Inmiddels zijn binnen die samenwerking zo’n honderdvijftig meiden- en vrouwen wekelijks actief. “We hadden bij de dames teveel speelsters voor één en te weinig voor twee teams. Daarop is toen een Dames 18+ team opgestart. Zij spelen in een toernooicompetitie, waarbij ze op een vrijdagavond zo’n vijf wedstrijden spelen tegen andere clubs. Op één avond en dan bij één van de deelnemende verenigingen. Er wordt één keer per week getraind en eens per maand zo’n toernooiavond gespeeld. Het is voor de meiden die doorkomen vanuit de MO17 en MO19 ook een ideale manier om te wennen en actief te zijn. Een win-win voor iedereen dus.”

En het succes van de 18+ opzet is nu dus ook doorgezet met de oprichting van een Dames 30+, dat op dezelfde manier moet gaan spelen. “Het is een laagdrempelige manier om elkaar te ontmoeten en om gezellig samen actief bezig te zijn. In no-time was er onder de moeders een app-groepje ontstaan en groeide het enthousiasme. Lekker ongedwongen sporten in de buitenlucht, waarbij de prestatie niet direct centraal staat. Op woensdag staat er een groep dames bij Apollo op het veld en op maandagen is het de bedoeling dat het ook bij Luctor gebeurt. Dat we nu op verschillende niveaus, bij de senioren én binnen de jeugd zoveel meiden- en dames aan het voetballen hebben, daar zijn we best trots op. De samenwerking zorgt bij beide clubs voor continuïteit binnen het vrouwenvoetbal. En met deze nieuwe groep speelsters onderstrepen we dat de samenwerking tussen beide verenigingen heel goed loopt. De ambitie is om voor komend seizoen twee teams bij de 30+ categorie in te schrijven, want gezien de animo twijfel ik niet dat het een succes gaat worden. Al zijn nieuwe dames uiteraard altijd van harte welkom!”

Klik hier voor meer artikelen over Luctor Heinkenszand.
Klik hier voor meer informatie over Luctor Heinkenszand.

Klik hier voor meer informatie over Apollo ’69
Lees hier meer artikelen over Apollo ’69

YERSEKE – Hoewel er volgens Alexander van Keulen na vier seizoenen nog altijd sprake is van een ‘goed huwelijk’ met Yerseke, besloot de in Kloetinge woonachtige trainer dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging. Die heeft hij inmiddels gevonden bij streek- en competitiegenoot Arnemuiden.

Hij heeft als oefenmeester binnen het Zeeuwse voetbal een karrenvracht aan ervaring, want Van Keulen is al een vijfentwintig jaar actief binnen het trainersvak. In 1996 begon hij zijn loopbaan als hoofdtrainer bij Bruse Boys. Daarna stond hij aan het roer bij Kapelle, Serooskerke, SSV’65, RCS, Terneuzen, Terneuzense Boys, MZC’11 en de laatste vier jaar dus bij tweedeklasser Yerseke. “Al waren dat qua wedstrijden natuurlijk vanwege de corona op papier drie complete seizoenen. Maar die laatste jaren hebben wel het nodige gevergd. Want de onzekerheid én vooral ook het gemotiveerd houden van je spelersgroep binnen alle maatregelen en belemmeringen die er waren om te kunnen trainen, dat was niet eenvoudig.”

Toch kijkt hij met trots terug op zijn periode in Yerseke, waar hij hoopt om het avontuur ook daar nog met een toetje te kunnen afsluiten. “Als we een periode zouden kunnen pakken in het restant van het seizoen, dan hebben we het met z’n allen echt geweldig gedaan. We hebben hier toch iets moois neergezet met z’n allen en de groep is volwassener, sterker en beter geworden. Het is nooit prettig om tegen ons te spelen en we leggen ook goed voetbal op de mat. Er staat hier in mijn ogen een fundament voor een stabiele tweedeklasser en daar ben ik als trainer toch wel trots op ja.”

Met maar liefst acht clubs waar hij voor de groep stond, was Van Keulen actief in de tweede klasse. En vrijwel overal waar hij werkte pakte hij ook titels. Drie keer werd hij kampioen en tien keer wist hij met een van zijn clubs een periode ter veroveren. Een huzarenstukje wat hij dus ook in het vissersdorp wil herhalen. “Ik denk dat we een groep hebben die zeker in de top-vijf zou moeten eindigen. En als je dan een toetje kan pakken om het avontuur hier bij Yerseke wat extra glans te geven, dan zou ik daar zeker voor tekenen.”

En dan is het tijd om verder te kijken en een nieuwe uitdaging toe te gaan voegen aan zijn al rijke cv binnen alle windstreken van het Zeeuwse voetbal. “Ik denk dat het altijd beter is om het moment voor te zijn dat spelers op een trainer uitgekeken raken. Daarom heb ik er goed over nagedacht wat ik wilde. En de spelers zijn misschien wel toe aan een nieuwe man voor de groep, een nieuwe prikkel. Zoals ik zelf ook wel voelde dat een nieuwe uitdaging misschien het beste was. En als er twijfel is moet je eerlijk zijn en de knoop doorhakken.”

Stoppen of een sabbatical zoals hij eerder wel even deed dat was geen optie, en die nieuwe prikkel komt er dus komend seizoen op Walcheren bij Arnemuiden. “Daar heb ik ook veel zin in. Het trainerschap slokt veel tijd op, zeker als je het ook goed wilt doen. Maar het geeft mij enorm veel energie. En om ergens naartoe te werken, iets op te bouwen, neer te zetten en dan uiteindelijk wat moois achter te laten, dat vind ik het allermooiste. Ik denk dat ik daar bij Yerseke zeker in ben geslaagd en hoop vooral nog op een mooie tweede seizoenshelft. Bij alle clubs waar ik als trainer werkzaam ben geweest kan ik nog altijd door de voordeur terugkomen. En dat ga ik hier bij Yerseke zeer zeker ook doen.”

WEMELDINGE – Een nekhernia zo’n drie seizoenen geleden zorgde voor een direct einde aan de keepersloopbaan van Tim Vleugel (28) bij Wemeldinge. Stoppen deed hij niet, want daarvoor was het voetbalspelletje hem te dierbaar. Het keepersshirt en handschoenen ruilde hij in voor een wedstrijdshirt en begon terug met voetballen. Momenteel is hij vaste waarde als centrale verdediger bij de zaterdag vierdeklasser.

“Die stap was voor mijn niet zo heel moeilijk, mede ook omdat ik in de jeugd van Wemeldinge ook ooit ben begonnen als voetballer. Op een gegeven moment ben ik in het doel beland, maar die nekhernia maakte daar een eind aan. Want de artsen hadden me aangegeven, dat een dergelijk risico met vallen en duiken niet bevorderlijk zou zijn. Stoppen met voetbal wilde ik niet, want ik had en heb het daarvoor veel te goed naar mijn zin hier bij de club. Bovendien is bij kleine clubs elke speler er eentje dus wilde ik het graag als veldspeler proberen. En dat gaat me gelukkig ook wel aardig af. Het keepen mis ik dan ook totaal niet in elk geval.”

Hoewel het in het veld maar één positie scheelt kan Vleugel in het centrum van de defensie ook prima zijn ei kwijt. “Ik heb een behoorlijke pas in de benen en kan met mijn ervaring de boel ook wel aardig wegzetten en de organisatie op orde houden. In een heel jonge selectie zoals die van ons is dat geen overbodige luxe. Want het is vooral die onervarenheid die er de hoofdoorzaak van is, dat we zo wisselend presteren. In het begin zijn we begonnen met een heel grote groep, maar kregen we te kampen met een reeks van blessures. Dat konden we redelijk goed opvangen, mede ook omdat er vanuit de jeugd enkele geweldige talenten zijn doorgestroomd. Dat zijn directe versterkingen voor onze selectie gebleken en dat is wel erg prettig moet ik zeggen.”

De kwaliteitsimpuls en het feit dat de ploeg gemakkelijk scoort is het positieve, maar het feit dat door onervarenheid de subtopper ook af en toe door de ondergrens zakt is vervelende keerzijde van de medaille. “Dat laatste is iets waarvoor we moeten waken. Willen we meedoen bovenin dat zullen we die momenten moeten voorkomen of in elk geval verminderen. Het wegvallen van Robin van der Linden als ervaren kracht, die ook heel veel doet in de coaching, is daarom een grote aderlating. Hij is op de weg terug en kan dus na de winter hopelijk weer aansluiten. Maar één ding kan zeker worden gezegd: wedstrijden van ons zijn in elk geval nooit saai…”

De verdediger hoopt overigens nog wel om in zijn actieve periode bij het eerste elftal nog eens een kampioenschap of promotie te mogen meemaken. “Dat zou mooi zijn, maar is voorlopig wel toekomstmuziek. Ik heb ooit eens hier een titel gepakt met Wemeldinge en dat is toch iets bijzonders als voetballer. Mocht dat er ooit nog eens inzitten, dan zou dat het plaatje wel helemaal compleet maken. Zover is het overigens nog totaal niet. Maar wel moeten ons in mijn ogen zeer zeker wel goed kunnen meten met de ploegen bovenin. Als we daar na de winter in slagen, dan hebben we het met deze jonge groep goed gedaan.”

Klik hier voor meer informatie over Wemeldinge
Klik hier voor meer artikelen over Wemeldinge

LEWEDORP – Het is dit seizoen bij Lewedorpse Boys vooralsnog alles of niets. Het is winnen of verliezen. Nog geen enkele wedstrijd eindigde voor de (vervroegde) winterstop immers in een gelijkspel. Die wisselvalligheid is volgens linksback Glenn Zuidtwegt (22) kenmerkend voor hoe dit seizoen tot nu toe verloopt.

“Het is vooral zuur dat we ook al wedstrijden hebben verloren, waarvan dat helemaal niet nodig was. We krijgen soms te gemakkelijk doelpunten tegen en dan loop je vaak de gehele wedstrijd achter de feiten aan. En dat is, zeker gezien ook de kwaliteit van onze selectie, helemaal niet nodig. Al speelt ook wel mee, dat we wel een heel krappe selectie hebben. Er mag niet al teveel gebeuren of we moeten schuiven óf spelers uit ons tweede team gaan inzetten. En dat komt de vastigheid van het elftal natuurlijk nooit ten goede.”

Zuidtwegt begon op zijn vierde met voetballen bij v.v. Kapelle waar hij van de F5 tot en met D1 over de Zeeuwse velden liep. Hij stapte over naar de D-jeugd van Kloetinge. “Toen ik later in de JO17-2 speelde raakte ik zwaar geblesseerd aan mijn knie en scheurde mijn kruisband. Net op het moment dat ik de overstap naar de JO17-1 zou maken. Maar gelukkig ben ik daar volledig van hersteld en kon ik de draad bij het tweede én de O23 van Kloetinge weer oppakken. Twee jaar geleden werd ik echter benaderd door Lewedorpse Boys of ik interesse had in een overstap. Ik ben in gesprek gegaan en raakte enthousiast. Mijn vader is er trainer geweest en kende zodoende de club en ook wel een aantal jongens die er speelden. Ik zag een overstap wel zitten en besloot om de uitdaging aan te gaan.”

Op papier is de linksbenige verdediger, die zelf ook als controlerende middenvelder uit de voeten kan, bezig aan zijn tweede seizoen in het rood-wit. “Maar qua wedstrijden voelt het dus als mijn eerste jaar. Bovendien ben ik ook nog half jaar er tussenuit geweest, omdat ik voor mijn studie International Business & Management stage liep op Curaçao. Een prachtige tijd en een schitterende ervaring. Maar gevoetbald had ik daar dus niet en dan begin je logischerwijs wel met een achterstand aan het seizoen. Toch heb ik het snel weer opgepakt en mijn plek in het elftal weten te veroveren.”

Nu hij bijna in afgestudeerd, op zijn scriptie na, is de in Goes woonachtige Zuidtwegt begonnen als Verkoper Buitendienst bij kozijnenfabrikant Dakotech in Heinkenszand. “Die baan slokt best wat tijd op en ben blij dat ik in deze tijd een vaste baan heb kunnen vinden. Daardoor heb ik niet direct een grote sportieve ambitie op dit moment. Het bevalt me hier bij Lebo uitstekend. We hebben een mooie en vooral gezellige spelersgroep. Dat is me ook veel waard. Het voetbal is voor mij een perfecte uitlaatklep om mijn energie in kwijt te kunnen.”

Elke training en wedstrijd probeer Zuidtwegt er het maximale uit te halen en vooral om fit te blijven. “Dat is sowieso het belangrijkste. Gelukkig komen er nu ook steeds meer jongens terug van blessures en krijgen we weer wat meer lucht qua selectie. Dat gaat ook wel nodig zijn willen we in deze klasse blijven. Als we compleet staan, dan gaat handhaving geen probleem vormen denk ik en kunnen we misschien wel richting de middenmoot kijken. Als is het wel belangrijk om vooral punten te blijven pakken en die wisselvalligheid er wat uit te krijgen. Wanneer dat lukt, dan zie ik ons in het verdere verloop van de competitie niet direct in de problemen komen.”

Klik hier voor meer informatie over Lewedorpse Boys

Klik hier voor meer artikelen over Lewedorpse Boys

ZIERIKZEE – Een plek in de top-vier en als het even zou kunnen een periodetitel pakken. Spelers en technische staf van tweedeklasser MZC’11 uit Zierikzee hadden zichzelf een vooral realistisch doel gesteld bij de start van de voorbereiding. Na een eerste serie wedstrijden werd dat doel al bereikt met het winnen van de eerste periode.

“Dat was natuurlijk wel lekker. En gezien de resultaten die we vanaf de voorbereiding hebben laten zien ook wel terecht denk ik. Toch moeten we vooral realistisch blijven en proberen om de goed lijn straks weer voort te zetten. Er zullen ongetwijfeld nog wel mindere wedstrijden aankomen, maar door de eerste periode te pakken doen we aan het eind van de rit sowieso al mee in de strijd om te promoveren”, zegt verdediger Kyle van Tiggelhoven.

De wedstrijd tegen Meeuwen waarin MZC’11 dankzij een 2-2 gelijkspel uiteindelijk de periodetitel wist te pakken was volgens Van Tiggelhoven wel terecht. “Zij wisten ons goed te bespelen en we hadden dan ook geen recht om aanspraak te maken op winst. Gelukkig hield ’s Heer-Arendskerke redelijk stand tegen VVGZ en pakten we uiteindelijk op doelsaldo alsnog de periode. Gezien de resultaten vanaf het begin van het seizoen wel terecht denk ik overigens.”

Het realisme bij de linkerverdediger is overigens wel groot, want hij ziet zijn ploeg niet direct als de allergrootste titelkandidaat. “Dat denk ik zeker niet nee. Dan zou écht alles wel mee moeten zitten en dan zouden we met onze groep vrij moeten blijven van blessures en schorsingen. Als iedereen fit en beschikbaar is dan hebben we een goede groep, maar helaas is de selectie niet heel groot. Gelukkig komen er regelmatig wat spelers door vanuit de jeugd die wel kwaliteit hebben, maar die hebben natuurlijk nog niet de ervaring.”

Zelf loopt de 24-jarige Van Tiggelhoven al sinds zijn vijfde rond op de Zierikzeese voetbalvelden. Begon ooit bij v.v. Zierikzee om uiteindelijk op zijn achttiende de debuteren in het eerste. “Vanaf mijn negentiende ben ik vaste basisspeler en dat ben ik gelukkig nog steeds. Het bevalt me hier dan ook prima en ook in mijn nieuwe rol begin ik nu gelukkig al goed mijn draai te vinden. Van nature ben ik middenvelder, maar Adriaan heeft me nu als opkomende linkerverdediger geposteerd. Daarin kan ik mijn aanvallende impulsen goed kwijt. Mijn voorkeur gaat nog altijd wel uit naar een rol als middenvelder, maar als ik op deze manier het team het beste kan helpen dan doe ik dat graag. En als je wint dan maakt het niet uit op welke positie in het elftal dat is.”

In het tussenseizoen kwamen er enkele ervaren spelers de gelederen van MZC’11 versterken, die volgens de verdediger ook een positieve impuls hebben gegeven aan de goede reeks resultaten. “We hebben een heel jonge ploeg met enkele ervaren jongens die op hoog niveau hebben gespeeld. Je merkt dat tijdens wedstrijden zonder meer. We scoren erg gemakkelijk, hebben veel positiewisselingen en daarin gaat iedereen vooralsnog mee. Zelf probeer ik met een steekbal, opkomen langs de lijn en het geven van assists mijn steentje in aanvallend opzicht bij te dragen. Tot op heden ben ik zeker niet ontevreden.”

Als aan het eind van de rit men op Sportpark De Hogen Blok zichzelf hoog in het linkerrijtje terugziet dan heeft de tweedeklasser het volgens Van Tiggelhoven prima gedaan. “We kunnen nu in elk geval onbevangen verder voetballen. Want die periode pakken ze ons niet meer af en we zijn al verzekerd van extra wedstrijden. Als ik persoonlijk de rest van het seizoen elke wedstrijd kan spelen en daarin belangrijk kan zijn voor het team, dan ben ik tevreden. Ik speel met plezier, lekker dichtbij huis én op een mooi niveau. Wat dat betreft heb ik helemaal niks te klagen en hoop dat nog jaren vol te houden.”

Klik hier voor meer informatie over MZC’11
Klik hier voor meer artikelen over MZC’11

NIEUWERKERK – De belabberde staat van het trainingsveld was SKNWK al langer een doorn in het oog. Dat is als het goed is in 2022 echter voorgoed verleden tijd. Want de gemeenteraad van Schouwen-Duiveland heeft ingestemd met een multifunctionele speelkooi én een nieuw kunstgrasveld. Daarmee krijgt de dorpsvereniging, die afgelopen seizoen nog in eigen beheer het clubhuis een metamorfose gaf, een welkome boost richting de toekomst.

“Zonder meer! We zijn er als vereniging ook enorm blij mee. We hadden al diverse scenario’s uitgewerkt en wilden zelf al gaan onderzoeken hoe we richting de toekomst een oplossing konden vinden voor de slechte staat van ons trainingsveld. Gelukkig vonden we gehoor bij de gemeente. Daar hadden ze eigenlijk eerst ingezet op een fusie tussen onze vereniging en SV Duiveland, maar zover kwam het niet. En toen is er voor dit alternatief gekozen, waarmee we als SKNWK enorm tevreden zijn. Ook SV Duiveland krijgt overigens een nieuw trainingsveld en LED-verlichting”, aldus voorzitter Robbert van de Zande.

De vierdeklasser uit Nieuwerkerk koos voor een samenwerking binnen de eigen dorpskern: tussen voetbalclub, dorpsraad, scholen, sport, kerk en inwoners. “Om elkaar te versterken, faciliteiten gezamenlijk te gebruiken en de leefbaarheid van Nieuwerkerk te vergroten. Want de afgelopen jaren is gebleken, dat er behoefte was aan een speelkooi én was het noodzaak om een oplossing te vinden voor ons trainingsveld. Als de nieuwe faciliteiten in gebruik zijn, kunnen we daarmee wekelijks zo’n vijfhonderd kinderen actief bezig laten zijn. En bovendien kunnen ook de scholen en sportondernemers er eveneens terecht. Dus voor de leefbaarheid een absolute meerwaarde en voor ons als vereniging richting de toekomst een perfecte boost.”

Nadat vorig jaar het clubhuis werd gerenoveerd, is nu dus de rest van de accommodatie aan de beurt. “Doordat er een tijdje sprake was van wel of geen fusie zijn hier bepaalde zaken blijven liggen wat betreft de accommodatie. Nu die fusie er niet komt, zijn we als club een inhaalslag aan het maken op alles up to date te maken. We hopen dan ook dat het in 2022 richting het nieuwe seizoen gerealiseerd kan worden. Gelukkig hoeft het kunstgras niet te groeien, maar alleen maar aangelegd te worden. Het is een prettig vooruitzicht, dat we dan het gehele jaar door probleemloos kunnen trainen en niet steeds activiteiten moeten afgelasten. Daarnaast kunnen we dan ook eindelijk eens oefenwedstrijden thuis spelen. Dat is de laatste twintig jaar nauwelijks voorgekomen. Dus in totaliteit een geweldige impuls voor de club.”

Klik hier voor meer informatie over SKNWK.
Lees hier meer artikelen over SKNWK

KRUININGEN – Het laatste puntverlies van v.v. Kruiningen dateert alweer van 15 februari 2020 toen het 1 – 1 gelijkspeelde te SV Smerdiek. Sindsdien louter nog overwinningen. Toch speelt de ploeg van verdediger Jeffrey van Houte nog altijd ‘slechts’ in de 4^e Klasse B van het zaterdagvoetbal.

“Enorm zuur natuurlijk dat we nog altijd de stap niet hebben kunnen maken. Ook dit seizoen zijn we goed bezig en staan we ongeslagen bovenaan. Het mag duidelijk zijn wat we als spelersgroep nu als motto hebben gesteld. Has! Dat is het enige dat telt. We willen vol ‘has’ richting eventuele promotie toewerken. We zijn in elk geval opnieuw goed op weg. De voorbereiding was niet al te best, daarin waren we als ploeg nog zoekende naar de ideale elf. Toch heeft de trainer de poppetjes op de juiste plek weten te zetten en vanaf de eerste wedstrijd zitten we in een goede flow.”

Zelf heeft ook Van Houte het goede gevoel weten te pakken en trainer Marvin Paauwe weten te overtuigen om hem een basisplaats te geven. “In de voorbereiding was niet iedereen fit of vol in training. Daar heb ik mijn minuten kunnen pakken en een basisplek veroverd. Het is nu aan mij om die niet meer af te staan natuurlijk. In het eerste seizoen onder Marvin was ik qua prestaties te wisselvallig, dus dat facet in mijn spel wilde ik dolgraag nu verbeteren. Ik denk dat ik daarin tot op heden wel in geslaagd ben.”

Als centrale verdediger of als rechtsback, beide posities zijn voor Van Houte een optie om in het eerste team te spelen. Posities ook die hij in de jeugd van Kruiningen vervulde. “Vooral als rechtsback heb ik veel gespeeld, maar ook wel centraal en bijvoorbeeld als rechtshalf. Tot dat ik het in de B-jeugd even gezien had. Mijn motivatie en plezier in het voetbal waren totaal verdwenen. Dat heeft wel even een paar seizoenen geduurd.”

Van zijn zeventiende tot zijn eenentwintigste kwam hij puur en alleen op het sportpark om er te kijken als supporter, maar zelf de voetbalschoenen aantrekken zat er in die periode niet in. Tot het moment dat het weer ging kriebelen. “ik heb in die tussenliggende periode geen enkele andere sport gedaan. Had er gewoon geen zin in. Maar je gaat wel naar je vrienden kijken en dan ken je het wel. Tijdens de derde helft hebben ze me overgehaald om in het derde weer een balletje te gaan trappen. En van lieverlee kreeg ik er weer meer zin in, werd weer fanatieker en besloot toen om er opnieuw vol voor te gaan.”

En zodoende dat hij alweer enkele seizoenen nu bij de eerste selectie actief is. De voetballende rechtsback geniet van het spel van zijn ploeg én van het feit dat ze nog altijd ongeslagen zijn. “We hebben nu een heel goede selectie staan. Als we wisselen dan worden we niet zwakker. Dat is ook wel heerlijk natuurlijk. Het geeft aan dat we moeten proberen om dat hogere niveau te bereiken om te zien waar we écht staan. Daarom hebben we ons minstens een periodetitel als doel gesteld. Maar als je rechtstreeks via een titel zou kunnen promoveren, dat zou helemaal te gek zijn.”

Iedereen binnen Kruiningen wil er volgens Van Houte dan ook vol voor gaan. “De opkomst op trainingen is hoog, de intensiteit is hoog én iedereen knokt voor zijn plek. Daardoor brengen we elkaar naar een hoger niveau en valt de puzzel in elkaar. Hopelijk kunnen we het aan het eind van de rit eindelijk met een promotie vieren.”

Meer artikelen lezen over SV Smerdiek? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over SV Smerdiek.