SCHARENDIJKE – Met de huidige selectie zou het derdeklasserschap volgens Michiel Schipper (28) voor ZSC’62 uit Scharendijke geen enkel probleem moeten vormen. Handhaving is eigenlijk de enige doelstelling die de selectie samen met de nieuwe trainer Thomas Mangelaars vooraf aan dit seizoen hebben gesteld.

“Er zijn in onze klasse enkele teams die er qua niveau wel bovenuit steken, maar daaronder komt hele brede middengroep. En daar horen wij in mijn ogen zeer zeker ook bij met ZSC’62. We hebben enkele jongens erbij gekregen en dat was ook wel noodzaak om de selectie sowieso in de breedte weer op orde te krijgen. Vanuit de jeugd, die samenwerking met FC De Westhoek, komt er slechts sporadisch eens een speler door, dus is aanwas van buitenaf gewoon ook noodzaak.”

Schipper zelf speelt inmiddels alweer meer dan tien seizoenen in Scharendijke, toen hij vanuit de jeugd bij Renesse de overstap maakt. De laatste negen seizoenen is hij lid van de eerste selectie en ook wekelijks basiskracht. “Toen de jeugd van Renesse ophield te bestaan ben ik naar ZSC overgestapt. Dat was in het begin zeker wel wennen, maar inmiddels voel ik me goed hier en voelt het echt als ‘thuis’. We hebben een leuke spelersgroep en ook de klik met de nieuwe trainer is erg goed. Dat blijkt ook wel, want ondanks dat de resultaten misschien nog niet optimaal zijn heeft de club wel besloten om ook komend seizoen met Thomas door te gaan en dat is prettig. Want ik ben er van overtuigd, dat er uit deze groep nog veel meer te halen valt als de puzzelstukjes op zijn plek gaan vallen.”

De centrale middenvelder zag zijn ploeg voor de winterstop ook regelmatig wel onnodige punten morsen tijdens verschillende wedstrijden. “Dat is doodzonde. Want daardoor staan we lager dan dat we eigenlijk behoren te staan. Tegen topteams hebben we vaak met minimale cijfers verloren of zelfs gelijk gespeeld. Maar als je dan tegen ‘concurrenten’ verliest, terwijl je de betere ploeg bent en teveel kansen onbenut laat… Dan maak je het jezelf onnodig lastig. Maar gelukkig zijn er zo’n zeven ploegen die op slechts enkele punten van elkaar staan. Als je een paar keer wint sta je vierde, verlies je twee keer dan sta je onderin. Zo dicht zit het bij elkaar dus ik zie voor ons na de winter nog voldoende kansen om te klimmen op de ranglijst.”

Dat gaat ook zeker wel nodig zijn om het gestelde doel van handhaving te kunnen realiseren en weg te blijven uit de onderste regionen. En dan hoopt Schipper komend seizoen wellicht op een serie tegenstanders wat dichte bij huis. “Als dat even zou kunnen… Nu moeten we vaak richting Tholen of naar Brabant. Dan ben je altijd een uur onderweg. En aangezien we veel spelers hebben die in de horeca werken, zou het wel prettig zijn om eens een keer tegen teams wat dichter bij Scharendijke te kunnen spelen. Bovendien kunnen we dan ook zien hoe sterk we zijn. Maar dat is vooralsnog toekomstmuziek. Eerst is het zaak om na de winter de boel op te pakken en om de wedstrijden die we nu nog te vaak uit handen hebben gegeven wél over de streep te trekken. Als we gedurende het restant van de competitie onze punten blijven pakken, dan ben ik er van overtuigd dat we ook volgend seizoen nog derdeklasser zullen zijn.”

Klik hier voor meer informatie over ZSC’62
Klik hier voor meer artikelen over ZSC’62

KLOETINGE – Met maar liefst 243 duels voor HSV Hoek besloot afgelopen zomer Reguillo Vandepitte (31) na tien seizoenen dat succesvolle hoofdstuk af te sluiten. De Middelburger ging op zoek naar een nieuwe voetbalomgeving dichter bij huis. Die vond hij echter niet in zijn woonplaats Middelburg of bij zijn voormalige club Goes, maar bij eersteklasser v.v. Kloetinge. ‘Een prima vereniging waar alles goed is georganiseerd en waar ik op een mooi niveau van waarde kan zijn.’

“Ik had bij HSV Hoek in die tien seizoenen alles meegemaakt. En het werd op den duur ook best een flinke belasting en tijdsinvestering. Drie keer trainen en bovendien ook nog eens heel verre uitwedstrijden. Dat begon op een gegeven moment zijn tol te eisen. Zeker ook omdat ik een drukke baan heb en ook met voetbalschool Skills & Control veel bezig ben. Ik stond vaak zes dagen per week op het veld, maar heb ook een gezin waaraan ik tijd wil besteden. Dan moet je keuzes maken. Ik heb er goed over nagedacht, maar het verhaal van Kloetinge sprak me het meest aan”, aldus de defensieve middenvelder.

Vanwege de coronapandemie was het voor Vandepitte, nu afgetekend recordhouder bij derdedivisionist HSV Hoek met meest gespeelde duels, na een handvol wedstrijden aan de Zeeuws-Vlaamse Lovenpolder abrupt voorbij. Nu is hij twee niveaus lager actief op het Kloetingse Wesselopark. Een keuze die hem tot nu toe uitstekend bevalt. “Wanneer je ervoor kiest om op zoek te gaan naar nieuwe uitdagingen, dan moet je dat weloverwogen doen. Ik ben in een fase van mijn leven, dat ik niet meer alles wilde laten wijken voor het voetbal. Ik train nu gewoon twee dagen en speel wedstrijden bij een prachtige club op een mooi niveau. Er staat een prima organisatie, alle randvoorwaarden zijn perfect, er ligt nu een schitterend hoofdveld én ze hebben een goede jeugdafdeling. Allemaal zaken die mee hebben gespeeld om voor Kloetinge te kiezen. Daar wil ik graag mijn bijdrage te leveren zowel op als naast het veld.”

En over die bijdrage is hij tot op heden wel tevreden, behalve dan dat de ploeg dit seizoen nog niet optimaal presteert. “We hebben heel veel nieuwe spelers en dat vraagt tijd. Het is mede vanwege corona lastig gebleken om qua teambuilding in de voorbereiding veel te doen. We zijn soms nog altijd zoekende, ook door blessures én het feit dat er al enkele wedstrijden werden afgelast. Maar we hebben in mijn ogen voldoende kwaliteit om eigenlijk voor promotie of het kampioenschap te kunnen meedoen. Alles zit heel dicht bij elkaar, dus als je een reeks wedstrijden wint sta je er zomaar weer bij. Dat moeten we nastreven en dan ben ik benieuwd wat er dit seizoen nog mogelijk is.”

Bron fotografie: Ron Quinten (Kloetinge)

’S HEER-ARENDSKERKE – De 3-1 overwinning in de laatste thuiswedstrijd tegen topploeg Oostkapelle/Domburg was voor ’s Heer-Arendskerke meer dan welkom. Want mede door het stoppen van enkele ervaren krachten en een karrevracht aan blessuregevallen vind de tweedeklasser zich terug in de onderste regionen. Tot teleurstelling van centrale verdediger Jeroen van Iwaarden.

“We hebben in het tussenseizoen enkele ervaren spelers zien stoppen en vanaf het begin van de voorbereiding kregen we ook nog eens met een hoop blessures te maken. Dan moet je terugvallen op spelers uit het tweede en ook vaak heel jonge jongens. Die doen hun uiterste best, maar spelen op tweede klasse niveau is toch wel even wat anders. En dat zie je logischerwijs ook terug dan in de resultaten”, aldus de 25-jarige Van Iwaarden.

Als sinds hij achter een bal kon rennen speelt hij in het blauwwit, begonnen bij de mini’s en nu bezig aan alweer zijn achtste seizoen in het eerste elftal. De huidige centrale verdediger kan zeker worden getypeerd als een multifunctionele voetballer. Want niet alleen bij de senioren stond hij al op verschillende plekken op het wedstrijdformulier, ook in de jeugd speelde hij op vrijwel alle posities. Van spits tot verdediger, op de flanken en ook als mid-mid. Daar voelde hij zich overigens als speler het beste op zijn plaats. “Op mijn zeventiende debuteerde ik tegen Wolfaartsdijk en scoorde gelijk. Dat vergeet je niet meer natuurlijk. Ik heb bij het eerste rechtsbuiten gespeeld, ook even rechtsback en de laatste jaren dus vrijwel altijd als centrale verdediger. Het bevalt het me centraal achterin overigens prima en denk dat ik daar het beste tot mijn recht kom als voetballer. Daar waar de trainer me opstelt en nodig heeft probeer ik tijdens wedstrijden van waarde te zijn voor het team.”

En met het team hadden ze aan het begin van het seizoen een overduidelijke doelstelling op het whiteboard geschreven: “Top-zes, dus sowieso in het linkerrijtje. En als we iedereen in de selectie ook fit hebben, dan moet dat ook in mijn ogen haalbaar zijn. Maar om dat nu nog te bewerkstellingen tegen het eind van dit seizoen, dan hebben we nog wel een hele lange weg te gaan. Dan is het te hopen dat iedereen weer stilaan een beetje fit raakt en de rest van de groep vooral ook fit blijft. Zelf had ik ook wat enkelklachten, maar heb wel gelukkig altijd alles kunnen spelen.”

Van Iwaarden werd geboren in Goes, maar verhuisde later met zijn ouders naar ’s Heer-Hendrikskinderen. Toch speelde hij nooit voor Goes, maar koos hij voor ’s Heer-Arendskerke. “Dat kwam door mijn vader, die ervoor koos om me hier bij Arendskerke in te schrijven bij de voetbalclub. Inmiddels woon ik samen in Oud-Sabbinge, maar er is geen denken aan dat ik hier ooit vertrek om elders te gaan spelen. Daarvoor is de club me te dierbaar, de saamhorigheid die er heerst die past uitstekend bij mij. Dat we nu qua resultaten even niet laten zien wat we in ons mars hebben, dat gaat echt wel weer veranderen. Daarvan ben ik heilig overtuigd.”

De eerste prioriteit is nu vooral toch handhaven als tweedeklasser, wat volgens Van Iwaarden tegen het eind van de rit geen probleem zou moeten zijn. “Daar ga ik niet vanuit. We hebben al jarenlang laten zien een prima middenmoter te zijn en ik denk dat die klassering ook recht doet aan onze kwaliteiten. Al moeten we dan vanaf nu wel de broodnodige punten gaan pakken, want hoe langer die uitblijven hoe moeilijker we het onszelf maken.”

Klik hier voor meer informatie over ‘s Heer Arendskerke
Klik hier voor meer artikelen over ‘s Heer Arendskerke