Pagina 666 – VoetbalJournaal

Ramon Koster en Raymond Sonneveld speler en hoofdsponsors bij DZC’09

sv DZC 09

-

8 februari 2022

Ramon Koster en Raymond Sonneveld speler en hoofdsponsors bij DZC’09

DREISCHOR – Hoe klein de club ook is en ongeachte op welk niveau je actief bent, het is en blijft altijd fijn om in mooie tenues te spelen en om verder van alle gemakken voorzien te zijn. Zo dachten Ramon Koster en Raymond Sonneveld er samen ook over. Beide zijn ze actief in het eerste elftal van DZC’09 dat uitkomt in de reserve zesde klasse, maar sinds vorig seizoen ook hoofdsponsors.

“We hadden vorig jaar de kleding al besteld en alles was ook klaar toen het seizoen een paar weken bezig was. En toen we uiteindelijk de tenues, trainingspakken én de coachjassen in gebruik wilden nemen gooide de KNVB de competitie definitief in het slot…. Dat was wel zonde natuurlijk. Maar gelukkig hebben we aan het begin van dit seizoen dan alsnog de nieuwe kleding in gebruik kunnen nemen. En dan is het toch wel bijzonder om daarop de naam van je eigen bedrijf te zien staan en je daar dan wekelijks mee over het veld rent”, zegt Ramon Koster.

Koster is als ZZP’er actief in het grond- en straatwerk, terwijl zijn teamgenoot Raymond Sonneveld spruitteler is. Beide vonden ze het een goed moment om het eerste elftal van de club uit Dreischor compleet in het nieuw te steken. “De vorige tenues waren de vorm kwijt en ook nummers en sponsoring begonnen eraf te gaan. Daarop hebben we de koppen bij elkaar gestoken en gezegd dat wij dit wilden gaan doen, want je wilt er ook in de zesde klasse waarin wij spelen gewoon fatsoenlijk bijlopen. En als dit soort zaken goed geregeld zijn, wie weet kunnen we daarmee ook nog wat enthousiastelingen over de streep trekken om ook bij ons te komen spelen. Want qua spelers is het niet heel dik bezaaid jammer genoeg.”

En gezien het feit dat er vanuit de jeugd bij DZC’09 de komende jaar geen aanvulling hoeft te worden verwacht (de club heeft immers alleen nog een JO11 in competitie), is het noodzaak dat er toch enkele spelers de groep komen aanvullen. “Dat zou wel ideaal zijn inderdaad. Want je wilt hier op het dorp toch proberen om de club te laten voortbestaan. Voor de leefbaarheid in deze kleine gemeenschap is dat van groot belang vind ik. Zelf woon ik er niet, maar het is voor mij een geweldige club. Ik speel hier al heel wat jaartjes en hoop dat ik dat nog een aantal jaren kan blijven doen. Er is totaal geen prestatiedruk, maar het gaat vooral om de gezelligheid én om het sportief bezig zijn met elkaar. Het niveau van nieuwe aanwas is voor mij ook niet belangrijk. Als je kan lopen en je eigen veters kan strikken, dan ben je wat mij betreft al meer dan welkom hier!”

Klik hier voor meer informatie over DZC ’09
Lees hier meer artikelen over DZC ’09

Patrick Verwest zet zich graag in als vrijwilliger voor WIK’57

VoetbalJournaal

-

8 februari 2022

0

Patrick Verwest zet zich graag in als vrijwilliger voor WIK’57

KERKWERVE – Hoewel hij nog maar vier jaar geleden verhuisde van Zierikzee naar Kerkwerve, is Patrick Verwest inmiddels al aardig ingeburgerd. En niet in de laatste plaats ook dankzij zijn vrijwilligerswerk dat hij doet bij de lokale voetbaltrots WIK’57, waar hij trainer is bij de JO7 en tevens ook begeleider bij de JO12. ‘Geweldig om te doen! Bij elke vereniging of club zit men altijd te springen om ‘handjes’ en die steek ik bij WIK’57 heel graag uit de mouwen.’

Verwest heeft zelf geen enkele achtergrond als voetballer, maar geniet van het enthousiasme die de jonge spelertjes aan de dag leggen én van de groei die ze op vele vlakken doormaken. “Om daar dan mijn steentje aan te kunnen bijdragen dat vind ik geweldig om te doen. En de club heeft een behoorlijke aantrekkingskracht lijkt het wel, want bij de jongste jeugd zien we dat er steeds meer nieuwe aanmeldingen bijkomen. Om daar dan weer een leuk voetballend ploegje van de maken dat zie ik dan wel als een mooie uitdaging.”

Dat zijn drie zoontjes ook lid zijn van de club en hij mede vanwege zijn werk als uitvoerder bij een hoveniersbedrijf ook bij WIK’57 betrokken, versnelde het proces wel enigszins. “Je weet wel hoe dat gaat natuurlijk. Als ouder kom je kijken, raak je betrokken en voor je het weet ben je trainer of begeleider. Ik ben het inmiddels beide en ik beleef er heel veel plezier aan. Onze jongste zoon speelt bij de allerkleinsten. Daar ben ik trainer en dat doe ik samen met Joeri Kievits, die speelt bij de JO19. En bij de JO12, waar mijn oudste zoon speelt, daar verzorgt Nick de Boer die bij ons in het eerste elftal speelt de trainingen en ben ik actief als begeleider. Ook heb ik nog een zoontje dat speelt in de JO10. Dat is soms wel eens lastig natuurlijk, zeker in het weekend, want je kunt je immers niet in drieën delen. Dus dan moet je soms keuzes maken. In de toekomst moeten we even kijken hoe we dat het beste kunnen gaan oplossen.”

Want Verwest heeft men naast het trainerschap én zijn rol als begeleider, inmiddels ook als speler weten te strikken bij de ploeg uit Kerkwerve. “Hoewel ik nog nooit heb gevoetbald, vind ik het dermate leuk dat ik ook in het derde elftal ga meespelen. Ik ben benieuwd hoe me dat gaat bevallen, maar de lol die ik in het spelletje heb die zal ik ook ongetwijfeld gaan ervaren als ik zelf actief ga voetballen. Daar kijk ik in elk geval wel enorm naar uit. Het is gewoon leuk om onderdeel te zijn van het verenigingsleven én zodoende ook een bijdrage aan de leefbaarheid te kunnen leveren. Want overal zie je clubs verdwijnen of fuseren. Maar als je door er samen de schouders onder te zetten kunt zorgen dat je faciliteiten op je eigen dorp kunt behouden, dan zet ik me daar graag voor in.”

Klik hier voor meer artikelen over WIK’57.
Klik hier voor meer informatie over WIK’57

Hansweertse Boys beleeft vooralsnog een lastig seizoen

vv Hansweertse Boys

-

8 februari 2022

0

Hansweertse Boys beleeft vooralsnog een lastig seizoen

HANSWEERT – Dat het huidige seizoen voor Hansweertse Boys lastig zou worden, dat had trainer Tom Koelen wel ingecalculeerd. In de zomer zag hij enkele ervaren krachten afhaken terwijl hij al niet over een heel ruime selectie beschikte. Enkele Portugese jongens kwamen erbij, maar toch loopt het vooralsnog verre van gewenst.

“Wanneer je ervaren spelers zoals Steven Fitsch en Brandon Cuppens ziet stoppen, dan weet je dat je én een brok aan ervaring én een hele hoop doelpunten en assists kwijt bent. Die aderlating die heeft zich voor de winterstop bij ons enorm doen voelen. We hebben daar tegenover vier Portugese spelers erbij gekregen, waarvan een heel goede keeper. Dat is een geluk, want daar hadden we behoefte aan. Toch is het lastig ook qua communicatie in het veld, al doet iedereen zijn uiterste best. Qua resultaten had er in mijn ogen zeker meer ingezeten dan dat we uiteindelijk hebben behaald”, aldus Koelen.

De trainer kende met zijn team, mede ook vanwege corona en wisselden groepen die op vakantie vertrokken, een moeizame voorbereiding op het seizoen. Dat werkte uiteindelijk ook verder door tijdens de tot op heden gespeelde wedstrijden. Alleen tegen hekkensluiter Stavenisse werd door de oranjehemden de volle buit gepakt. “Er zaten ook wedstrijden bij die qua uitslag in mijn ogen zeker geflatteerd waren. Alleen die tegen Kruiningen en SKNWK waren echt dik en volledig terecht. We hadden met elkaar afgesproken dat we wilden gaan voor een plek bovenin de rechterrij, maar dan moeten we na de winter wel anders voor de dag komen.”

Koelen, die aan het eind van het seizoen na drie jaar op zoek gaat naar een nieuwe uitdaging, kwam in 2019 over van Domburg naar Hansweertse Boys en moest het nodige veranderen. “Ik heb eerst de boel weer op de rit moeten brengen en daarna twee keer moeten opbouwen. Ook nu dus weer. Dat is lastig voor een trainer, want je wilt uiteindelijk ergens naartoe kunnen werken. Ik probeer daarom hier het karwei zo goed mogelijk af te maken dit seizoen. Ik ben ook met mijn cursus Uefa-B bezig en heb dus als trainer wel ambitie om hogerop te gaan. Ik wil me als trainer doorontwikkelen, maar wel het liefst binnen het seniorenvoetbal. Voorlopig zit ik echter nog goed hier en werken we door om met elkaar de resultaten om te buigen. Gelukkig is de sfeer nog steeds goed binnen de groep, wat in mijn ogen ook iets zegt over de volwassenheid en het realisme binnen de spelersgroep én de club. Het zou prachtig zijn om na de winter met z’n allen nog wat punten te kunnen pakken, want één overwinning en één gelijkspel is tot nu toe in mijn ogen veel te weinig.”

Meer informatie over Hansweertse Boys? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Beveland.

De jeugd van VV Woudrichem aan het woord

vv Woudrichem

-

8 februari 2022

0

De jeugd van VV Woudrichem aan het woord

De jeugd heeft de toekomt. Dat is bij profclubs zo, maar zeker binnen het amateurvoetbal. Bij vv Woudrichem is dat niet anders. Mooi is dat de jeugd bij de zaterdagclub ook al droomt om ooit voor het vlaggenschip van de vereniging uit te mogen komen, het team waar ze nu al naar kijken als ze zelf klaar zijn met voetballen.

WOUDRICHEM – Veel voetballers beginnen op jonge leeftijd met het spelenderwijs ontdekken van het spel dat wereldwijd zo gigantisch veel gespeeld wordt. Maar wat is er nu eigenlijk zo mooi aan voetbal? “Het is een teamsport en het is leuk om met vrienden samen te kunnen spelen. Je bent actief bezig en het is lekker buiten”, zegt Jasper Colijn.

Ploeggenoot Timo Bouwman heeft drie favoriete spelers. De dertienjarige centrale verdediger noemt het rijtje Lionel Messi, Virgil van Dijk en zijn vader. Hij heeft het naar zijn zin bij Woudrichem. “Je kan altijd voetballen op de club, wanneer je wilt. Het is altijd gezellig om met mijn vader en zijn maten bij het eerste te kijken.”

Ook de twaalfjarige Jasper, in de jeugd van Woudrichem actief als centrale verdedigende middenvelder, is graag op Sportpark ’t Bolwerk. “Je kan leuk met vrienden voetballen. Het zijn vaak de trainers uit het eerste elftal die dan ook op zaterdag een wedstrijd moeten spelen. Als ze thuis spelen, dan kom ik vaak kijken en dat is dan erg leuk om je trainer te zien spelen!”

De twee jonge spelers zijn allebei fan van Ajax, hun mooiste voetbalherinnering heeft ook met de Amsterdamse club te maken. “Ik heb een privérondleiding gekregen van mijn neef, door het Ajax-stadion. Dat was voor mijn zusjes verjaardag. Toen ben ik op de plek geweest waar de koning en koningin zitten bij een hele belangrijke wedstrijd”, zegt Timo. Ook Jasper denkt terug aan een bezoekje aan Ajax, een bezoekje aan Ajax maakte indruk. Maar er zijn voor hem ook Woudrichem-herinneringen. “In de jeugd ben ik kampioen geweest. Dat was erg leuk. Aan het einde van de wedstrijd werd zeker dat we zouden winnen. Er werd harde muziek gedraaid en de ouders stonden te klappen langs de kant. Toen de wedstrijd afgelopen was, was het de rest van de dag een erg groot en leuk feest.”

Als ze in plaats van terugkijken juist vooruit kijken, dan noemen ze allebei Woudrichem in hun toekomstdroom op voetbalgebied. Timo hoopt in de toekomst in het eerste elftal van zijn club te spelen. Jasper hoopt dat ook, al droomt hij eerst nog van een ander niveau. “Ik wil bij een profclub gaan voetballen. En als dat niet lukt hoop ik in het eerste van Woudrichem te kunnen spelen.”

Klik hier voor meer informatie over VV Woudrichem
Klik hier voor meer artikelen over VV Woudrichem

Justin van den Oudenrijn hoopt op nieuw en mooi Dussense Boys-feestje

sv Dussense Boys

-

8 februari 2022

0

Justin van den Oudenrijn hoopt op nieuw en mooi Dussense Boys-feestje

Halverwege het seizoen in het eerste ‘coronajaar’ maakte Justin van den Oudenrijn de overstap van de jeugd naar de senioren van Dussense Boys. Na een half seizoen als invaller bij het eerste en veel speelminuten bij het tweede, is hij inmiddels een vaste waarde in de hoofdmacht. Net als veel vrienden en ploeggenoten vanuit de jeugd. Het is een soort vriendenelftal, maar dan wel op niveau. En dat moet op termijn een mooi feestje opleveren.

DUSSEN – Even terug in de tijd, een jaar of vijf à zes terug. Van den Oudenrijn speelde in de D-jeugd van Dussense Boys. Met zijn ploeg kende hij een geweldig seizoen, het werd een blijvende herinnering die nog regelmatig onderwerp van gesprek is.

“We speelden toen nog halve competities. Twee keer werden we kampioen en dat jaar wonnen we ook de beker. Dat bekeravontuur was het leukste. De finale was eigenlijk op neutraal terrein, al was dat voor ons niet helemaal het geval. We speelden in Hank, op de velden van Be-Ready. Het was heel erg warm, tijdens de wedstrijd waren er meerdere drinkpauzes. Het was 1-1 geworden en er moesten penalty’s genomen worden. Dat was superspannend om mee te maken. Die penaltyserie wonnen we.”

Van den Oudenrij vertelt het vol enthousiasme. Zelf nam hij in die beslissende strafschoppenserie geen penalty. “Ik was de zesde op de lijst. Maar na de vijfde was het klaar. Daar was ik eigenlijk ook wel blij mee, ik ben niet de beste penaltynemer”, zegt de jongeling met een glimlach. “Met een aantal van dat team speel ik nog steeds. En de beker heb ik nog steeds op mijn kamer staan. Die dag vergeet je nooit meer. We zijn toen ook nog met een treintje van Hank naar Dussen gegaan. Daar was een zeskamp, moesten we het podium op.”

Het zijn mooie herinneringen. Als het aan Van den Oudenrijn ligt maakt hij met het huidige eerste elftal van Dussense Boys nieuwe herinneringen. “Het doel is wel om een prijs te pakken. In dat eerste coronajaar waren we drie minuten verwijderd van een periodetitel, dat blijft superzonde. We hebben een prima elftal, we kunnen best wel wat bereiken. Het is ook nog een jong elftal, met drie ouderen en voor de rest allemaal jong in de twintig en zelfs twee van zeventien. Wat dat betreft kunnen we qua niveau eigenlijk alleen nog maar groeien en beter worden.”

Een prijs pakken, het zou een nieuw feestje opleveren voor Dussense Boys. “Daar gaan we wel voor, ja.” Sowieso is het een feestje voor de jongens uit het dorp om bij de club uit Dussen te spelen. “De sfeer is altijd goed. Als we verloren hebben, dan zitten we in de kleedkamer natuurlijk flink te balen. Maar zodra we in de kantine zijn, is het altijd weer gezellig. We zijn supergoed bevriend met elkaar, het is supergezellig.”

Klik hier voor meer informatie over Dussense Boys
Klik hier voor meer artikelen over Dussense Boys

Willy van Gremberghe over zijn verleden en toekomstplannen bij FC Axel

FC Axel

-

8 februari 2022

0

Willy van Gremberghe over zijn verleden en toekomstplannen bij FC Axel

Willy van Gremberghe, is na zijn voetbalcarrière bij FC Axel nog steeds actief bij de club. Op zijn 9e is hij begonnen met voetballen bij het toenmalige V.V. Axel. Tien jaar later maakte hij zijn debuut in het eerste elftal van Axel, waar hij als centrale verdediger 11 jaar heeft gevoetbald. Na een knieblessure heeft Willy een carrière gehad als scheidsrechter waar hij in de zaal op de FIFA lijst kwam.

Tegenwoordig is Willy (72 jaar) actief als Secretaris Businessclub Vrienden van Axel, coördinator ontwikkeling en onderhoud accommodatie. Van 2008 tot 2013 is hij actief betrokken geweest bij het fusietraject om te komen tot FC Axel. De accommodatie moest na de fusie aangepast worden van een vereniging met 250 leden naar een accommodatie voor 550 leden. Dit betekende extra kleedlokalen en bergruimtes. De kantine uitbreiden en renoveren. Entree aanpassen, fietsenstalling vergroten, een pannakooi bouwen, velden aanleggen, reclameborden vervangen en uitbreiden, enzovoort. Dit werd gedaan met veel vrijwilligers, de gemeente Terneuzen en diverse sponsors.

Onlangs heeft hij samen met De Groene Club een duurzaamheidstraject voor de accommodatie van FC Axel in gang gezet en begeleid. Alle conventionele binnen-, buiten- en veldverlichting is vervangen door ledverlichting. De laatste stap die hierin nog genomen moet worden is het plaatsen van zonnepanelen. Hiermee wordt FC Axel in de toekomst vrijwel energieneutraal.

Carrièreverloop

Toen Willy negen jaar was begon hij met voetballen. “De eerste jaren ging me dat nog maar matig af en speelde ik meestal in een lager team”, aldus van Gremberghe. In de categorie B-junioren kwam hij in het eerste team en vervolgens ook bij de A-junioren. “In die periode werd ik met V.V. Axel A1 twee keer kampioen van Zeeland en één keer tweede van Zeeland.” In de loop van het eerste seizoen bij de senioren werd hij bij de eerste selectie gehaald. Willy was de eerste jaren veelal 12^e man, maar kwam toch aan een respectabel aantal speelminuten. Daarnaast kreeg hij de gelegenheid om regelmatig met de tweede selectie mee te doen. Op 18-jarige leeftijd werd hij trainer van de B-junioren en heeft dit tien jaar redelijk succesvol gedaan.

Willy kreeg op 30 jarige leeftijd een hardnekkige knieblessure en moest hierdoor noodgedwongen stoppen met voetballen. Door deze knieblessure was hij scheidsrechter geworden zowel op het veld als in de zaal. Tevens werd hij teamleider (gedurende 22 jaar) bij het eerste van Axel en enkele jaren later ook voorzitter van Axel (gedurende 14 jaar). Al met al, met zijn werk bij ‘Sikkens’ erbij, een druk bestaan.

Scheidsrechter en voorzitterschap

Als zaalvoetbalscheidsrechter klom hij al vrij snel naar de top van Nederland en kwam hij op de FIFA lijst. Zo floot hij vrijwel iedere vrijdagavond ergens in het land een Eredivisie- of eerste divisie wedstrijd en regelmatig interlands en/of internationale toernooien in verschillende landen.

Tijdens zijn voorzitterschap van Axel zijn heel wat profclubs bij die club op bezoek geweest. In 1986 werd het 75-jarig jubileum gevierd. “We zagen kans om Ajax voor twee dagen naar Axel te halen, als voorzitter trok ik twee dagen met toenmalige Ajax-trainer Johan Cruijff op”. Dit was één van de hoogtepunten van Willy zijn carrière.

In 1987 maakte Willy deel uit van het bestuur van de stichting Profvoetbal Zeeuws Vlaanderen. Met de stichting werd er een vierdaags toernooi georganiseerd met PSV, Club Brugge, Sparta Praag en West Ham United. Willy zijn taak was het coördineren van de organisatie op verschillende accommodaties.

Ambitie in de toekomst

In de toekomst hoopt Willy zich nog een lange tijd in te kunnen zetten voor FC Axel. In het randgebeuren van de club is er nog veel te doen. Zaken waar het bestuur nauwelijks aan toekomt. Zo denkt hij aan het onderhouden van sponsorcontacten, netwerkevents organiseren, de ontwikkeling en het onderhoud van de accommodatie coördineren. Dit uiteraard met behulp van zoveel mogelijk vrijwilligers, die veel plezier en voldoening hebben in hun werk en de hieruit voorkomende zichtbare resultaten.

Lopende seizoen

Door de pandemie gaat het lopende seizoen helaas weer niet goed. “Gelukkig blijven de leden, vrijwilligers en de sponsors de club trouw”, geeft Willy aan. Sportief gaat het al enkele seizoenen moeizaam. Hij hoopt dat de aankomende jeugd hier een positieve draai aan kan geven.

Hij heeft tot nu toe veel hoogtepunten mee mogen maken. Wat hem het meest is bijgebleven is het optrekken met Johan Cruijff tijdens het bezoek aan de club. Het fluiten van diverse internationale wedstrijden in de zaal en door het bereiken van de fusie tussen V.V. Axel en AZVV. Daarmee is voor de toekomst het op een verantwoorde wijze voetballen in de kern Axel gewaarborgd.

Voor meer artikelen over FC Axel klik hier

Madese Boys scheidsrechter Boris van Zomeren over zijn visie

VoetbalJournaal

-

7 februari 2022

0

Madese Boys scheidsrechter Boris van Zomeren over zijn visie

Boris van Zomeren (53), scheidsrechtercoördinator bij Madese Boys, heeft al jaren ervaring binnen het voetbal. Door zijn actieve betrokkenheid bij de Brabantse club fluit hij zowel jong als oud en begeleidt cursussen voor scheidsrechters.

“Mijn eerste ervaringen met fluiten heb ik opgedaan in de jeugd bij PCP in Breda. Tekort aan scheidsrechters en/of leiders om te fluiten is niet van vandaag en zeker wanneer er op een wat lager niveau wordt gevoetbald. Wanneer niemand het doet en er moet iemand zijn dan doe ik het wel” zo start Van Zomeren. “Gelukkig gebeurde dat niet vaak en kon daarna de aandacht uit naar voetballen en af toe keepen want ook die hadden we niet altijd. Na omzwervingen langs JEKA, VDZ (Arnhem), Alliance (Roosendaal) in 2000 neergestreken bij de Madese Boys waar ik tot 2021 actief ben geweest bij senioren en 45+ voetbal.”

Wedstrijdvoorkeur

“Ik ben gaan fluiten om jeugdteams en leiders te ondersteunen. Ik haal daar ook de meeste voldoening uit. Bij het indelen van de scheidsrechters bij Madese Boys heb ik het geluk dat de meeste scheidsrechters de voorkeur geven aan oudere jeugd en volwassenen of aan die tijdstippen waarop die wedstrijden worden gespeeld. Hierdoor fluit ik vaker de vroege wedstrijden en kan dan de jeugdteams pakken. Het fijne daaraan is dat je meer spelbegeleider kunt zijn en iets minder strikt scheidsrechter. Een prettige bijkomstigheid”, zo vertelt Boris.

Eigen ambitie

“Ambities klinkt groots”, aldus Van Zomeren. “Wat ik persoonlijk als scheidsrechter wil is fit blijven en het spel goed kunnen volgen met passende invulling van de ontwikkelende spelregels.” Ook hoopt de 53-jarige scheids om verenigingsscheidsrechters meer te kunnen ondersteunen. “Verder zou ik heel graag de verenigingsscheidsrechters meer opleiding willen kunnen bieden aangaande de spelregels maar ook op het gebied van weerbaarheid, omgang met spelers van verschillende leeftijdscategorieën, hoe waargenomen gedrag te plaatsen en hoe daar best op te reageren.” Zo hoopt van Zomeren een bijdrage te leveren aan het plezier van de scheidsrechters zelf. Zo vult hij aan: “Het heeft denk ik ook invloed op de geleverde kwaliteit en het draagt een steentje bij aan het voorkomen van escalaties op en rond het veld.

Pieken en dalen

Het fluiten van wedstrijden brengt zo nu en dan verhitte momenten met zich mee. Voor iedere scheidsrechter is het belangrijk een manier te hebben om hier goed mee om te gaan. Een dieptepunt met het fluiten vindt Van Zomeren moeilijk aan te geven. “Ik baal wel van bepaalde situaties die zich hebben voorgedaan. In een aantal gevallen ben ik wel blij met de manier waarop ik ze heb opgelost, maar het blijft balen als je beseft dat je niet de perfecte beslissing hebt genomen.” Gelukkig blijven de pieken de Madese scheids wel beter bij. “Voor mij zijn de hoogtepunten allen terug te voeren op een stukje erkenning denk ik. Deels omdat je zeker weet dat je een moeilijke situatie goed hebt opgelost maar ook door opmerkingen die je krijgt gedurende een wedstrijd of daarbuiten. Een gemeende ‘goed gezien scheidsie,’ ‘wanneer fluit je ons weer eens Boris?’ of gewoon in het dorp een groet krijgen van spelers (ook na lastige wedstrijden) of van de beginnende jeugd; hé daar heb je onze scheids.”

Rituelen

Die kent hij niet echt. Echter geeft Boris wel aan het belangrijk te vinden dat er een veilige wedstrijd omgeving is, “Doeltjes etcetera wil ik zover mogelijk weg hebben van een speelveld en/of zodanig hebben staan dat ze het minste gevaar opleveren. Netcontrole hoort erbij en je kunt helaas niet altijd blind op je voorganger vertrouwen.” Dat de 53-jarige scheids zich hard maakt voor een leuke en eerlijke pot is wel duidelijk. Naast zijn inzet voor de club probeert hij ook nog wat tijd te nemen voor zichzelf. Dit doet hij door buiten te wandelen, hardlopen of te fietsen.

Klik hier voor meer informatie over Madese Boys.
Klik hier voor meer artikelen over Madese Boys.

Irene’58 komt er niet aan te pas tegen de buurman

vv Irene 58

-

7 februari 2022

0

Irene’58 komt er niet aan te pas tegen de buurman

Op een dag dat het water met bakken uit de lucht kwam was het wonderbaarlijk droog van twee tot vijf uur ’s middags de tijd dat de derby tussen VV Oosterhout en Irene’58 gespeeld werd, na lange tijd waren supporters van beide clubs blij weer eens langs de lijn te kunnen staan. De wedstrijd stond onder leiding van de heer Manuel Uijttewaal uit Alkmaar die een uitstekende partij floot. Hoewel de wedstrijd te boek stond als een derby is het dit niet geworden, dit had vooral te maken met de tegenstander die in een thuiswedstrijd te defensief was ingesteld en met het veld dat zwaar bespeelbaar en spekglad was.

VV Oosterhout begon voortvarend aan de wedstrijd en al in de 3^de minuut lag de bal achter Quinn Theunissen. Kazim Aydin ging sterk door op rechts zijn assist kwam via de paal weer het veld in voor de voeten van Jari van Helvoort, die een dijk van een partij speelde, zijn verwoestende uithaal liet Theunissen kansloos 0-1. In de daaropvolgende 10 minuten had VV Oosterhout uit kunnen lopen tot 0-3 een keer was de paal een sta in de weg en twee keer was er een verdediger die een doelpunt konden voorkomen. Inde 25^ste minuut raakte Charlton Vicento geblesseerd hij werd vervagen door Emiel van Pelt. Op aangeven van Matthew Coenraadts maakte Emiel er in de 35^ste minuut 0-2 van. Uit een spaarzame aanval in de slotminuut van de eerste helft maakte Diogo Carvalho Apolonia er 1-2 van.

Bij het begin van de tweede helft wisselde Stijn Biemans Nofel Asrihi voor Mitchell de Rooij het spelbeeld bleef gelijk VV Oosterhout zocht de aanval en Irene’58 probeerde het Niels Weijers via een counter lastig te maken wat eigenlijk de hele tweede helft niet meer het geval was. VV Oosterhout kreeg een paar kansjes die ten koste van een gele kaart door Julien Kpabitey en Jurgen van Dijk verijdeld werden Wahid Abdoulaije kreeg een paar mogelijkheden in de zestien van Irene’58 maar hij kon de trekker niet overhalen. In de 55^ste minuut verving Stijn de moegestreden Kazim door Sofyan Asrih die weer meer strijd bracht op het middenveld. Het duurde tot de 78^ste minuut dat na goed doorgaan van Sofyan Emiel zijn tweede van de middag met een kopbal achter Theunissen liet belanden 1-3. Vijf minuten later was het Diae Abjij die met een treffer de wedstrijd definitief in het slot gooide 1-4. Jurgen van Dijk liet zich daarna nog even van zijn minder sportieve kant zien door een bal tegen Mitchell aan te willen schieten, hij miste echter compleet en de bal verdween richting ‘De Contreie”. Jammer want het was totaal niet in de geest van de wedstrijd. Volgende week de inhaalwedstrijd tegen RKSV RCD sportpark Krommedijk Reeweg Oost 265 in Dordrecht.

Foto’s van de wedstrijd vind je hier Irene’58 – VV Oosterhout – VV Oosterhout Via ctrl en klikken kom je bij de foto’s

Klik hier voor meer informatie over Irene’58.
Voor meer artikelen over Irene’58 klik hier.

De aftrap met Theo Martens van V.V. Dongen

vv Dongen

-

7 februari 2022

0

De aftrap met Theo Martens van V.V. Dongen

De coronastop resulteerde in minder beweging bij alle Nederlanders, maar dat weerhield Theo Martens (31) van V.V. Dongen niet om in beweging te blijven. Hij is ondanks de stop toch in beweging gebleven en kijkt uit naar de aftrap.

De 31-jarige voetballer heeft al enige loopbaan binnen de sport. “Ik ben begonnen met voetbal met mijn vierde jaar bij ons V.I.O.S., daarna ben ik naar RKTVV gegaan en heb daar mijn debuut in het eerste gemaakt op zestienjarige leeftijd.” Ook vertelt de Dongenaar zijn debuut in het betaald voetbal te hebben gemaakt op zijn twintigste. Dat deed hij bij Veendam. Hij heeft ondertussen redelijk wat clubs gehad, “voor V.V. Dongen speelde ik zeven seizoenen voor Achilles Veen.” Bij V.V. Dongen speelt hij nu als linker centrale verdediger, maar was van oorsprong middenvelder.

Winterfit

Met zijn jaren voetbalervaring kan je ervan uitgaan dat hij het belang om fit de winter uit te komen al wel langer inziet. Maar wat heeft de Dongenaar er dit seizoen voor gedaan? “Ik ben regelmatig gaan hardlopen”, aldus Martens. Voor hem bracht de coronastop wel extra voordelen met zich mee “voornamelijk heb ik genoten van mijn gezin, daar had ik nu meer tijd voor dan normaal natuurlijk.” Wel geeft de voetballer aan dat helemaal fit blijven wat lastig is; “Echt fit blijf je natuurlijk ook nooit, je hebt daar echt de trainingen en wedstrijden voor nodig, want dan is het geen vrijblijvend iets meer.”

Vooruitzicht

Op de vraag hoe het team er komend seizoen uit ziet reageert hij: “Ik zou het eerlijk gezegd niet weten, dit zijn zaken waar ik me niet mee bemoei. Over het algemeen denk ik wel dat het elftal er grotendeels hetzelfde uit zal zien.” De linker centrale verdediger van v.v. Dongen heeft wel de hoop dat het team het spel van voor de break mee kan nemen naar nu. “Het is jammer dat die coronabreak kwam, wij zaten net zo lekker in de flow zes wedstrijden op rij niet verloren en de laatste wedstrijd 2-0 winst op de nummer twee, Unitas. Ik hoop dat we deze flow ‘verlaat’ door kunnen trekken en een plaats bij de bovenste vijf kunnen bemachtigen”, aldus Martens.

Gezonde aftrap

Theo geeft aan te hopen dat voetbal hem vooral fit houdt. Zo vult hij aan: “na corona is fit blijven misschien wel het belangrijkst met al die wedstrijden in korte tijd zo achter elkaar.” De passie voor het spel straalt er bij 31-jarige voetballer goed vanaf. Zo spreekt hij ook zijn verwachtingen van dit seizoen uit: “Ik verwacht dat we dit seizoen nog wel uit mogen spelen, maar hoe en wat? Dat blijft de vraag. Wat de ranglijst gaat worden is natuurlijk ook lastig te voorspellen. Er zullen veel teams zijn die met veel blessures te maken gaan krijgen. Hierdoor kan je de ene week tegen de sterkste 11 spelen, terwijl je de andere week tegen een B-elftal aan gaat treden.”

Klik hier voor meer van de fotograaf Jenny Rommens

Klik hier voor meer informatie over V.V. Dongen
Klik hier voor meer artikelen van V.V. Dongen

Tim Saaman geniet bij vv Woudrichem

vv Woudrichem

-

7 februari 2022

0

Tim Saaman heeft een eigen kapperszaak in Sleeuwijk. Het is een plek waar veel gesproken wordt over het voetbal in de regio, alle gebeurtenissen op de velden. Dit seizoen ging het ook over de kapper zelf, die in een bekerderby stond te juichen voor de fans van tegenstander GRC ’14. Hij kan er om lachen. “Als je kan uitdelen, moet je ook incasseren.”

WOUDRICHEM – Derby’s zijn sowieso mooi. Dat was het bekertreffen met GRC dus ook. “Ik ken heel veel gasten van vroeger of van school. En in mijn kapperszaak knip ik redelijk wat tegenstanders, dan heb je het er al over. Ik zag die wedstrijd eigenlijk niet zo zitten. Wij waren niet compleet, er ontbraken best veel spelers. GRC speelt ook nog eens hoger, maar het pakte mooi uit. De voorlopig laatste wedstrijd met publiek erbij, het balkon van GRC dat dan vol staat.”

Het werd een wedstrijd waar alles in zat. Doelpunten, gele en rode kaarten en veel passie. Saaman ging een paar keer ‘in gesprek’ met supporters die stonden te kijken. “Er werden wel wat dingen geroepen. Of het nu wel of niet door de beugel kan, ik kan dat makkelijk van me afzetten. Zij scoren in de negentigste minuut bij de balkonkant, waar iedereen gek werd natuurlijk. Dat was de 1-1. In de 94^ste minuut scoren wij. Iedereen was aan het juichen bij de dug-out, ik rende naar het balkon om daar te juichen. De hele wedstrijd werden er dingen geroepen. Als je dan als ploeg in de 94^ste minuut scoort en weet dat het tijd is, kan ik dat wel even zo vieren.”

In de kapperszaak was het ook nog wel onderwerp van gesprek. “We hebben het er wel over. ‘Wat een klootzak ben jij’, zeggen ze dan ook. Maar ze geven ook toe dat ze precies hetzelfde zouden hebben gedaan. Als je kan uitdelen, moet je ook incasseren. Nu viel de bal goed voor ons. En soms valt ‘ie andersom, dan heb ik geen leuke dag. Maar dit zijn mooie wedstrijden. In onze competitie is op een paar wedstrijden na alles op een kwartier tot twintig minuten rijden, of korter. Dat is toch leuk. Bij wedstrijden zie je elke wedstrijd vier- tot vijfhonderd man, ook uit gaan er veel mee. Soms kom je bij andere eerste- of tweedeklassers, die spelen tegen clubs die van veel verder weg komen, dan mag je blij zijn als er honderd man komt kijken. Bij ons is het altijd druk, dat vind ik het leukste.”

Sociaal
Op het veld alles geven, daarna volgt de gezelligheid. Zo gaat het vaak, ook voor Saaman. “Ik heb wel wat tussenstopjes gehad en achteraf heb ik daar spijt van. Zaterdag was de leukste dag van de week. En dat is het nog steeds. Vroeger is mijn vader begonnen met training geven. Hij speelde zelf nog of was trainer. Dan ging je zelf voetballen op de club, tot je niet meer kon. Uiteindelijk heb ik tot mijn tiende bij Woudrichem gespeeld, daarna ben ik vier jaar bij RKC Waalwijk actief geweest. Op mijn zestiende ben ik vervolgens naar Sleeuwijk gegaan. Een concurrent, maar in die tijd had Woudrichem geen A1.”

Later volgden nog avonturen bij Unitas Zondag en Almkerk, voor hij jaren geleden weer terugkeerde op het oude nest. De beste keuze die hij kon maken, blijkt al een tijdje. “Het bevalt supergoed. Ik speel alles, ben belangrijk en kan lekker op het fietsje naar de club toe en speelt met vrienden in het eigen dorp. Dat is wat ik het liefste doe. Het sociale gedeelte is gewoon heel belangrijk.”

Klik hier voor meer informatie over VV Woudrichem
Klik hier voor meer artikelen over VV Woudrichem

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief