Pagina 665 – VoetbalJournaal

Lucien Besselink en Willem Vroon nemen het stokje over bij GRC’14

GRC 14

-

1 maart 2022

Lucien Besselink en Willem Vroon nemen het stokje over bij GRC’14

Lucien Besselink en Willem Vroon zijn het voorzittersduo bij GRC’14. De jeugdtak van de Giessense club kan met deze twee heren lekker aan de bak. Ze hopen doormiddel van bepaalde communicatiestructuren aan te pakken, verbetering te creëren.

Binnen de club in Giessen was het tijd voor een nieuw duo. Lucien en Willem hebben het stokje overgenomen en weten ze wat ze aan willen pakken. “Wij vinden dat de communicatie wel beter zou kunnen. Kortere lijntjes en duidelijkheid naar de trainers, spelers, ouders en iedereen die maar iets met de club te maken heeft”, vertelt Lucien. Willem vulde daarop aan: “We willen meer betrokkenheid van ouders en spelers bij de vereniging en duidelijke regels met betrekking tot gebruik van de sportaccommodatie.” Door structuur en verduidelijking kan een club groeien, een slimme aanpak van de heren.

Verleden

Beide voorzitters zijn al enige tijd actief in de voetbalwereld. “In mijn jeugd speelde ik bij Zwaluwen vooruit te Utrecht. Ik begon daar toen ik een jaar of zeven à acht jaar was. Mijn betrokkenheid tot GRC’14 komt door mijn jongste zoon. Twaalf jaar geleden kwam hij terecht bij Rijswijkse Boys wat in 2014 de fusie aanging met Giessen en sindsdien GRC’14 heet. Daarnaast mocht ik een van mijn grootste hobby’s uitoefenen bij GRC’14, het leiden van wedstrijden bij de jeugd en senioren, oftewel scheidsrechter zijn”, vertelt Vroon. Ook Lucien heeft al enige loopbaan achter de rug: “Ik ben keeper geweest bij Rijswijkseboys in diverse elftallen. Ik was geen hoogvlieger maar toch mag ik trots zeggen dat ik zo’n twintig wedstrijden bij het eerste heb gekeept. Inmiddels ben ik 27 jaar lid. Eerst bij Rijswijkseboys en later GRC’14. Toen GRC’14 opgericht is, ben ik drie jaar leider/trainer van het derde elftal geweest en dat was ik ook vijf jaar van mijn dochters elftal, daarbij heb ik ook nog tien jaar zaalvoetbal gespeeld.

Overbrengen

De mannen zijn al lang betrokken bij de club, dat zit er dus al even in. Waar velen het niet zien zitten is er een enkeling die er wel voor open staat om vrijwilliger te zijn binnen een club. De jaren ervaring van de heren kan hen dan ook geholpen hebben een goed inzicht te krijgen van wat anders kan. Met een goed idee kan je ook een heel eind komen, Lucien en Willem versterken elkaar hierin. “Ik hoop duidelijkheid, eerlijk en openheid te bieden binnen de vereniging”, aldus Besselink. Een mooi streven voor zowel hemzelf als andere mensen binnen de club. “Ik wil graag laten zien en zorgen dat anderen weten dat ik er voor iedereen ben, jong en oud”, vertelt Vroon. Beide hebben ze ondanks de andere uitspraken wel de neuzen dezelfde kant op.

Belangrijke boodschap

“Een oproep aan alle jeugd vanaf 15-16 jaar en ouder, proef eens hoe het is om een wedstijd te begeleiden als scheidsrechter. Geef je op bij Willem Vroon of meld je aan bij GRC’14 en wordt onze nieuwe Bjorn Kuipers maar dan in Brabant”, vertelt Willem. Op deze manier kan je door iets kleins te doen toch de club ontzettend helpen. Lucien had ook nog een afsluitende boodschap: “Zonder vrijwilligers en sponsors heb je geen club, met elkaar en voor elkaar moet je het doen.”

Klik de link voor een recent artikel over GRC’14

In gesprek met de dames van SV Poortugaal 2

sv Poortugaal

-

1 maart 2022

0

In gesprek met de dames van SV Poortugaal 2

Dames twee van SV Poortugaal is een club van dames tussen de 18 en 40 jaar jong. Het twintigtal dames dat uitkomt in de vijfde klasse is ontstaan in 2016 met een zeven tegen zeven competitie bij de huidige club SV Poortugaal. Ondertussen is het alweer het vierde seizoen van het tweede dames elftal van de verenging.

Er is niet alleen een leeftijdsverschil onder de dames. Ook is er op anderen aspecten soms een groot verschil tussen de vrouwen. “Het team bestond uit meiden die al flink wat jaren voetbalden, maar ook meiden die nog nooit een voetbal aangeraakt hadden. We speelden toen voornamelijk in de regio Goeree-Overflakkee en vaak ook tegen ploegen die vele malen beter konden voetballen dan wij. Onze trainer was iemands broer en de trainingen kwamen we door met een hoop latje trap welke overigens nauwelijks geraakt werd.

Dat dit een gezellig team is blijkt wel uit de antwoorden die de dames geven. Op de vraag wie de lolbroek is van het elftal kon der ook niet één iemand aangewezen worden.” Eerlijk gezegd is ons team meer dan rijk aan lolbroeken. Zo hebben we onze razende reporters Laura en Daniëlle die ons iedere week een flitsende nabespreking en verschillende interviews verzorgen daar kan Helené Hendriks nog wat van leren, onze Deense Viking Sarah die ons de Deense gebruiken aanleert zoals een van de populaire woordjes in ons team ‘Sköll’, maar ook onze twerk en dans koninginnen Daphne en Charlotte maken er gegarandeerd een feestje van in de kleedkamer! Echter, de lolbroek die de kroon spant is Martha met haar mooie muts en Yvette, onze mascotte!”

Als de hoogtepunten ter spraken komen is dit wel een hoogtepunt waar iedere kelder klasse fanaat kan van genieten. “ Ons tweede elftal werd kampioen dus het was groot feest op het toen nog PSV Poortugaal. Helaas voetbalden wij pas laat op de dag en bleek net voor aanvang ook de scheidsrechter niet aanwezig was. Toen hebben we Robert van der Wielen maar even van het terras geplukt (totaal niet onder invloed) en die heeft ons een van onze eerste overwinningen bezorgd. Een absoluut hoogtepunt!”

Vaak als je verteld over een mooie wedstrijd die je hebt gespeeld is dat een overwinning, of een wedstrijd waarin je kampioen in bent geworden. Dit geldt echter niet voor de Dames van Poortugaal. “Onze mooiste wedstrijd samen was zonder twijfel in een van onze eerste seizoenen. Omdat we nog zeven tegen zeven speelden moesten we vaak tegen teams die qua niveau veel echt véél beter waren dan wij. Niemand weet meer tegen welke vereniging het was maar de wedstrijd was spraakmakend. We waren gewend om met redelijk grote cijfers te verliezen maar dit sloeg alles. We verloren de wedstrijd met 23-0 en tegen de 20-0 had ongeveer iedereen van het team gescoord, op een iemand na. Pas toen diegene de 21-0 scoorde brak het feest los, want niet alleen zij waren blij dat het hele team gescoord had; ook wij konden er de lol wel van inzien en dus stonden er 14 meiden radslagen te maken op het veld!” Dit is ook het mooie aan het team, wordt er verteld.” zoals het toen al was maar nog steeds is; we kunnen ontzettend veel plezier met elkaar hebben zowel in als buiten het veld.”

De dames hun ambities ruiken niet een beetje naar kelder klasse, nee het stinkt naar de kelder klasse. “ als we in het linker rijtje eindigen dit seizoen mogen we een rondje door het dorp op de platte kar. Genoeg sponsorgeld krijgen om het hele seizoen gratis te kunnen zuipen.”

Klik op SV Poortugaal voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Henk de Zeeuw van VV Zwaluwen

vv Zwaluwen

-

28 februari 2022

0

In gesprek met Henk de Zeeuw van VV Zwaluwen

In gesprek met de 41-jarige Henk de Zeeuw. De trainer is op dit moment actief bij twee clubs: VV Zwaluwen, waar Henk de hoofdtrainer is en ADO Den Haag, waar hij actief is als veld trainer. De Zeeuw is zijn trainerscarrière ook begonnen binnen de jeugdopleiding van ADO. Hier heeft hij zijn UEFA C en B gehaald, dit geeft hem het recht om eerste teams training te geven.

Laten we beginnen met het kort voorstellen van Henk de Zeeuw. “Ik ben getrouwd met Kim en ik heb drie kinderen. Keane, Brent en Lizzy. In 2018 heb ik besloten mij volledig met voetbal bezig te gaan houden. Mijn kantoorbaan heb ik toen opgezegd en ik ben eigenaar geworden van Socatots Nederland. Dat is het grootste voetbal bewegingsprogramma ter wereld voor ouder en kinderen vanaf een tot en met vijf jaar. Na drie jaar zelf actief te zijn ga ik me nu concentreren op het werven van partners zodat we door heel Nederland Socatots locaties kunnen openen.”

Henk verteld over zijn ambities en hoe hij als speler soms voor zichzelf de lat te hoog legde. Daarom wilt hij dit als trainer ook zeker anders gaan doen. “Klinkt misschien gek maar die heb ik niet. Mijn ambitie was om mij volledig met voetbal bezig te kunnen houden en dat is gelukt. Als speler had ik wel een sterke ambitie en legde ik de lat telkens erg hoog. Wanneer het dan niet lukte had ik daar last van. Als trainer heb ik besloten dit niet nog eens te doen. Ik plan dus niets en laat het op me afkomen. Ik vind het belangrijker om te kunnen acteren binnen een prettige werkomgeving, waar ik met plezier kan werken. Met vrijwilligers, bestuur, staf en spelers. Dat is bij Zwaluwen zeker het geval, dus zit ik prima op mijn plek.”

Als de trainer over een dieptepunt begint heeft hij deze bij een en de zelfden club plaats gevonden. ”Met HVC’10 zijn we zowel in seizoen een als in seizoen twee een periodetitel misgelopen door een tegengoal in de blessuretijd. Dat was ontzettend zuur.”

De Zeeuw verteld over de mensen waar hij lovend over is, dit is echter niet één iemand want anders zou Henk mensen tekort doen.” Van Ursula die altijd heerlijk voor ons kookt, tot Maarten die altijd voor ons klaar staat om te openen en af te sluiten. Annemiek is een topper als Team Manager. Wij hebben een kleine kern vrijwilligers maar dat zijn echt gouwe mensen, zoals we in het Westland zeggen. Maar vooral op bestuurlijk vlak hebben Menno de Mol en Peter van Buijtenen behoorlijk wat over hun heen gekregen zo’n twee jaar terug. Zij moesten impopulaire beslissingen nemen en hebben dat gedaan op verzoek van de leden en omdat ze dachten dat dit het beste was voor hun club. Uiteindelijk hebben zij zich terug getrokken toen alles weer rustig was.”

De trainer wilt een ding heel graag. “ Wat ik als eerste hoop is dat we de competitie in ieder geval kunnen afmaken deze keer. Met Zwaluwen wacht dan nog een leuk toetje in de vorm van nacompetitie voor promotie naar de derde divisie. Als we met ADO nog kans maken op promotie naar de tweede divisie dan zou het helemaal een top seizoen zijn.”

Klik op VV Zwaluwen voor het laatste artikel van de club.

Kantinepraatjes met Jerome de Munck van VVGZ

VVGZ

-

28 februari 2022

0

Kantinepraatjes met Jerome de Munck van VVGZ

Jerome de Munck is de centrale verdediger van VVGZ 6. Als leider van het team regelt hij alle randzaken, van opstelling tot aan de wissels toe. Dit jaar konden er zelfs al wat overwinningen geboekt worden in de competitie.

De 23-jarige verdediger zit al sinds zijn zesde op de club en heeft altijd in de lagere juniorenteams gespeeld. Als laatste man wist hij zich daar goed te profileren: ‘’Door mijn flinke postuur in mijn jongere jaren miste ik de snelheid en behendigheid om voorin te kunnen spelen.’’ De Zwijndrechtenaar studeert notarieel recht en werkt daarnaast bij een notariskantoor en binnen het bedrijf van zijn ouders. Naast voetbal vind hij het leuk om te kickboksen.

De oorsprong
Het ontstaan van het team weet Jerome nog maar al te goed. ‘’Het zesde is een team dat ongeveer vier jaar geleden ontstond. Het team bestond geheel uit jongens die vanuit de jeugd zijn overgekomen. Het team dat toen nog het tiende elftal heette, was een team met jongens die de gehele jeugd samen hebben gespeeld. Jongens die sinds de F-pupillen meerdere jaren of onafgebroken bij elkaar in het team hebben gespeeld tot en met de senioren.’’ Die saamhorigheid blijkt een grote aantrekkingskracht te zijn: ‘’Gedurende de vier jaren dat wij senioren zijn, zijn er helaas een aantal jongens gestopt, maar er zijn ook jongens teruggekomen die het geluk elders zochten. Ons team bestaat voor een groot deel uit jongens die al velen jaren met elkaar spelen, jongens die vanuit de jeugd zijn overgekomen en bevriende jongens die we hebben overgehaald om (weer) bij ons te komen voetballen’’, aldus De Munck.

Respect en emotie
Zelf geeft de verdediger aan dat het zesde niet zómaar een team is. ‘’Ik denk wat ons team uniek maakt is dat wij elkaar respecteren en dat iedereen gelijk is. We zijn een team met allerlei kwaliteiten binnen en buiten het veld.’’ Dit is een belangrijke kernwaarde voor deze ploeg. ‘’Ik denk dat wij als team van elkaar kunnen respecteren dat we kunnen verschillen, maar dat dat geen enkel probleem is. Ik denk dat iedereen zich bij ons welkom voelt. Iedereen is bij ons gelijk. Dat houdt in dat we alles samen doen’’, vult Jerome aan. ‘’Bij ons in het team en op de vereniging zijn er dingen die minder leuk zijn. Het liefst wil iedereen voetballen, maar er zijn bij een vereniging ook andere verplichtingen. Iedereen komt bij ons aan de beurt om bardienst te draaien en dat weet een ieder ook. In het veld hebben we ook veel plezier, omdat het bij ons niet enkel en alleen om de overwinning gaat. We zijn wel fanatiek, maar we kunnen als team goed de balans vinden tussen fanatisme en emoties die daar toch bij komen kijken.’’

In een team waar emoties en respect hand in hand gaan, zijn ook hoogte- en dieptepunten. ‘’Ik denk dat de piek toch wel dit seizoen is. De eerste seizoenen, voor zover Corona geen parten speelde, stonden we stijf onderaan. We zijn een team dat niet vaak wint, maar sinds dit seizoen hebben we toch al een paar wedstrijden met een overwinning mogen afsluiten.’’ Daarnaast zijn de trainingen altijd fanatiek. ‘’Onze trainer, Marco, traint sommigen van ons al vanaf de eerste jaren. Marco traint ons altijd op dinsdagavond. We trainen vaak anderhalf uur. Meestal beginnen we met een warming-up, dan een loop oefening of een pass oefening. We eindigen altijd met een partij’’, vertelt de verdediger.

Voetbaluitjes
Een koning van de derde helft, die heeft VVGZ 6 niet. Geheel op eigen wijze legt Jerome dit uit: ‘’Ik denk als we het met staatsinrichtingen vergelijken, dat wij eerder een oligarchie hebben. Waarbij er na de wedstrijd altijd een aantal jongens blijven hangen.’’ Voor De Munck blijven de jaarlijkse teamuitjes het leukst: ‘’Dan gaan we met het team in een huisje zitten en lekker drinken en feesten. Van voetballen zelf komt het vaak niet. Het gaat dan echt om de gezelligheid met elkaar’’, sluit hij af.

Klik voor meer artikelen over VVGZ.
Klik voor meer informatie over VVGZ.

Martijn Engels van Den Bommel: ‘’Ideaal voor toekomstige leden’’

vv Den Bommel

-

28 februari 2022

0

Martijn Engels van Den Bommel: ‘’Ideaal voor toekomstige leden’’

Martijn Engels is de enthousiaste voorzitter van Den Bommel. Hij is door harmonisatie en renovatie positief gesteld richting de toekomst. De grote baas hoopt dat het dorp snel kan doorgroeien en de club meer sportieve successen kan boeken.

Hij is begonnen bij de JO9 van VV Hellevoetsluis en daar heeft hij het volgehouden tot de JO17. Daarna is Engels verhuisd naar Den Bommel, waar hij niet alleen de functie van voorzitter bekleedt, maar ook in het veteranenteam speelt. ‘’Dat is niet zo’n grote opgave omdat zij alleen spelen als het weer goed genoeg is.’’ Daarnaast spelen twee van zijn kinderen in de selectie van VV Den Bommel.

Diverse functies
Martijn begon niet als voorzitter, maar als jeugdtrainer bij de JO9. Zodoende raakte hij betrokken bij de vereniging, waar hij met dezelfde groep tot aan de JO15 is doorgegroeid. In die tijd heeft hij ook zitting genomen in de jeugdcommissie. ‘’Op een later moment heb ik mij aangemeld voor het bestuur in de functie van secretaris. Na het aftreden van de toenmalig voorzitter Leen Geluk heb ik de voorzittershamer opgepakt.’’ Naast de functie van vlagvoerder heeft hij meerdere diensten. ‘’Tijdens deze periode nam ik deel aan de cursus scheidsrechter en zodoende fluit ik regelmatig de jeugd en senioren. Daarnaast ben ik de vaste grensrechter van ons tweede elftal.’’

Kwaliteitsimpuls
Den Bommel is bezig met een harmonisatie. ‘’Sinds de vorming van een gemeente op het eiland is het uiteindelijk de bedoeling dat er harmonisatie heeft plaatsgevonden waarbij dus alle verenigingen met een kwaliteitsimpuls op dezelfde wijze worden behandeld. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde en gaat niet zonder slag of stoot.’’ Het dorp is nog niet groot, maar Martijn ziet wel potentie om te groeien: ‘’De ligging van Den Bommel is uniek gezien de uitvalswegen naar Rotterdam, Brabant en Zeeland. Ideaal voor jonge gezinnen en dus toekomstige leden, maar dan zal er iets moeten gebeuren op het vlak van woningbouw. Zonder deze groei zullen we zijn zoals we waren.’’

Unieke club
De positieve blik richting de toekomst zorgt er ook voor dat Engels de doelstellingen haalbaar blijft maken. ‘’Op sportief gebied moeten we dan ook realistisch zijn. We zijn in het seizoen 2011 en 2016 gepromoveerd naar de tweede klasse. Het was een unieke prestatie gezien de krappe selectie toen. Daarbij is het hoogtepunt het behalen van een periode. Als kleine vereniging met eigen spelers is dat echt uniek te noemen.’’ Maar net zoals bij vele andere clubs, ontkwam ook Den Bommel niet aan de coronaperiode. ‘’Na die tijd gaat het wat moeizaam. Bij het eerste niet afgemaakte seizoen haalde we nog een periodetitel binnen. Dit seizoen staan we in het rechter rijtje maar ik ben ervan overtuigd dat met de huidige selectie en wanneer ze fit blijven nog voldoende punten gaan halen om er een geslaagd seizoen van te maken.’’

Pieken en dalen
De promotie naar de tweede klasse blijft een geweldig hoogtepunt voor de voorzitter. ‘’Wat zo’n prestatie met de mensen in de club doet, is geweldig om mee te maken.’’ Maar om de energie erin te blijven stoppen die hij normaal erin stopt, is dankzij corona lastig gebleken. ‘’Het is een hele kunst om de energie erin te blijven stoppen. Hoewel dit in het niet valt met de leden waarbij je tijdens je functie door overlijden afscheid van moest nemen. Dat valt zwaar en is een groot gemis persoonlijk en voor de club in het bijzonder.’’

Renovaties
Martijn is vooral lovend over één persoon binnen de club. ‘’Het zijn er echt wel meerderen, maar Ton van de Made is mijn steun en toeverlaat. Zonder op te willen vallen is Ton degene die bergen werk verzet en de club op allerlei manieren beter heeft gemaakt.’’ Voor de mensen op de club is voetbal één van de belangrijkste bijzaken in het leven. Door renovatie doet de club het al acht maanden met maar één veld. ‘’Dit gaat ten koste van ons eerste veld. Daarmee is het tobben voor wat betreft de trainingen en speelbaarheid van het veld. De hoop is nu gevestigd op de komende periode dat we op het nieuwe veld kunnen trainen.’’ Hij voegt ten slotte toe: ‘’Laten we hopen dat we in grote mate de corona achter ons kunnen laten en weer volop kunnen genieten op de velden.’’

Klik voor meer artikelen over Den Bommel.
Klik voor meer informatie over Den Bommel.

Familie Van Wijnen: ‘DFC is een echte familieclub’

DFC Dordrecht

-

28 februari 2022

0

Familie Van Wijnen: ‘DFC is een echte familieclub’

De 45-jarige Arno en tien jarige Joey van Wijnen zijn vader en zoon. Arno is actief als jeugdtrainer en houdt de website en social media bij. Joey is sinds de kabouters actief als voetballer en speelt nu in de JO11-2. Er bestaat maar één club voor de mannen; de familievereniging DFC.

Vandaag zijn we in gesprek met Arno en Joey van Wijnen. Samen zijn ze actief bij DFC, vader Arno als trainer van het team waar zijn zoon in speelt. Ook is hij actief als organisator van het DFC-paaskamp, heeft hij in het verleden ook leidinggegeven aan het eerste elftal én is hij ook nog actief als website- en social mediabeheerder. Hij is dit jaar veertig jaar lid van DFC en voor zijn inzet bij de jeugd heeft hij vanuit de club een zilveren waarderingsspeld gekregen. Arno heeft zelf ook nog gevoetbald. Zijn laatste jeugdjaar mocht hij in het hoogste jeugdelftal keepen, waarna hij een overstap maakte naar de veteranen. Zoon Joey is actief als voetballer, al sinds de kabouters. Sinds dit seizoen voetbalt hij in de JO11-2.

Goede eigenschappen
Vader van Wijnen geeft als beste eigenschap over zijn zoontje aan: ‘’De beste eigenschap is dat hij nooit opgeeft in het veld. Hij is een echte verdediger en altijd aanwezig op de training.’’ Één van zijn slechtste eigenschappen is het luisteren. De leeftijd plus het feit dat hij als vader training geeft aan Joey maken dat soms ook lastig voor hem. Joey geeft aan over zijn vader: ‘’Het beste aan hem is dat hij zo ontzettend veel doet voor DFC. Maar voor mij is het ook lastig dat hij mijn trainer is.’’

Over de ‘’loopbaan’’ van Joey zegt zijn vader: ‘’Carrière is een groot woord. Ik ben vooral blij dat het team ondanks de jonge leeftijd al heel lang bij elkaar is en dat plezier voorop staat bij deze groep.’’ Joey geeft aan dat hij wel eens verhalen van vroeger heeft gehoord over zijn vader. Zijn pa heeft lang de jeugd getraind en doet dit nu nog steeds. Zo heeft Arno op Eredivisie-niveau gecoacht in de JO15.

Bekerfinales
In de lange carrière van de 45-jarige jeugdtrainer heeft hij vele hoogtepunten meegemaakt. Een bekerfinale is hem het beste bijgebleven: ‘’In de jeugd met de A1 heb ik de bekerfinale van de KNVB-beker mogen spelen, helaas verloren wij na strafschoppen.’’ Een teamreisje staat nog vers in het geheugen. ‘’Ook de reis naar AC Milan met de jeugd was zeker een hoogtepunt. Bij de senioren heb ik als leider de promotie naar de eerste klasse meegemaakt.’’ Helaas is er ook één treurig dieptepunt wat hem is bijgebleven. ‘’Dat is het verlies van een teamgenoot op jonge leeftijd in de JO13.’’ Ook bij Joey heeft leuke dingen meegemaakt: ‘’Alle paaskampen en het bereiken van de halve finale van de KNVB beker. Ook het teamuitje aan het einde van het seizoen is altijd leuk.’’ Zijn dieptepunt is dat hij lang niet kon voetballen door corona.

Voor de vader en zoon is er maar één club; DFC. Arno is daar opgegroeid en al zijn vrienden komen van de club. Zijn vader was vroeger al leider en van Wijnen vindt het mooi dat hij in de voetsporen van zijn vader kan treden door zelf zijn eigen zoon training te geven. ‘’DFC is voor mij familiegevoel. De meeste mensen waar ik mee ben opgegroeid in mijn jeugd en die toen voor mijn klaar stonden, lopen hier nog steeds rond. Nu mag ik die taak op mij nemen om me in te zetten voor de jeugd van de club.’’ Bij Joey heerst dit gevoel ook: ‘’Ik vind het vooral leuk om met mijn voetbalvrienden samen bezig zijn bij DFC. Niet alleen voetballen maar ook samen op paaskamp, vier dagen feesten en weinig slapen. Dat vind ik leuk aan de vereniging. Bij DFC doen we niet alleen aan voetbal maar ook activiteiten naast het voetbal.’’

Klik voor meer informatie over DFC.
Klik voor meer artikelen van DFC.

Familie Van Wijnen: ‘DFC is een echte familieclub’

Niet gecategoriseerd

DFC Dordrecht

-

28 februari 2022

0

De 45-jarige Arno en tien jarige Joey van Wijnen zijn vader en zoon. Arno is actief als jeugdtrainer en houdt de website en social media bij. Joey is sinds de kabouters actief als voetballer en speelt nu in de JO11-2. Er bestaat maar één club voor de mannen; de familievereniging DFC.

Vandaag zijn we in gesprek met Arno en Joey van Wijnen. Samen zijn ze actief bij DFC, vader Arno als trainer van het team waar zijn zoon in speelt. Ook is hij actief als organisator van het DFC-paaskamp, heeft hij in het verleden ook leidinggegeven aan het eerste elftal én is hij ook nog actief als website- en social mediabeheerder. Hij is dit jaar veertig jaar lid van DFC en voor zijn inzet bij de jeugd heeft hij vanuit de club een zilveren waarderingsspeld gekregen. Arno heeft zelf ook nog gevoetbald. Zijn laatste jeugdjaar mocht hij in het hoogste jeugdelftal keepen, waarna hij een overstap maakte naar de veteranen. Zoon Joey is actief als voetballer, al sinds de kabouters. Sinds dit seizoen voetbalt hij in de JO11-2.

Goede eigenschappen
Vader van Wijnen geeft als beste eigenschap over zijn zoontje aan: ‘’De beste eigenschap is dat hij nooit opgeeft in het veld. Hij is een echte verdediger en altijd aanwezig op de training.’’ Één van zijn slechtste eigenschappen is het luisteren. De leeftijd plus het feit dat hij als vader training geeft aan Joey maken dat soms ook lastig voor hem. Joey geeft aan over zijn vader: ‘’Het beste aan hem is dat hij zo ontzettend veel doet voor DFC. Maar voor mij is het ook lastig dat hij mijn trainer is.’’

Over de ‘’loopbaan’’ van Joey zegt zijn vader: ‘’Carrière is een groot woord. Ik ben vooral blij dat het team ondanks de jonge leeftijd al heel lang bij elkaar is en dat plezier voorop staat bij deze groep.’’ Joey geeft aan dat hij wel eens verhalen van vroeger heeft gehoord over zijn vader. Zijn pa heeft lang de jeugd getraind en doet dit nu nog steeds. Zo heeft Arno op Eredivisie-niveau gecoacht in de JO15.

Bekerfinales
In de lange carrière van de 45-jarige jeugdtrainer heeft hij vele hoogtepunten meegemaakt. Een bekerfinale is hem het beste bijgebleven: ‘’In de jeugd met de A1 heb ik de bekerfinale van de KNVB-beker mogen spelen, helaas verloren wij na strafschoppen.’’ Een teamreisje staat nog vers in het geheugen. ‘’Ook de reis naar AC Milan met de jeugd was zeker een hoogtepunt. Bij de senioren heb ik als leider de promotie naar de eerste klasse meegemaakt.’’ Helaas is er ook één treurig dieptepunt wat hem is bijgebleven. ‘’Dat is het verlies van een teamgenoot op jonge leeftijd in de JO13.’’ Ook bij Joey heeft leuke dingen meegemaakt: ‘’Alle paaskampen en het bereiken van de halve finale van de KNVB beker. Ook het teamuitje aan het einde van het seizoen is altijd leuk.’’ Zijn dieptepunt is dat hij lang niet kon voetballen door corona.

Voor de vader en zoon is er maar één club; DFC. Arno is daar opgegroeid en al zijn vrienden komen van de club. Zijn vader was vroeger al leider en van Wijnen vindt het mooi dat hij in de voetsporen van zijn vader kan treden door zelf zijn eigen zoon training te geven. ‘’DFC is voor mij familiegevoel. De meeste mensen waar ik mee ben opgegroeid in mijn jeugd en die toen voor mijn klaar stonden, lopen hier nog steeds rond. Nu mag ik die taak op mij nemen om me in te zetten voor de jeugd van de club.’’ Bij Joey heerst dit gevoel ook: ‘’Ik vind het vooral leuk om met mijn voetbalvrienden samen bezig zijn bij DFC. Niet alleen voetballen maar ook samen op paaskamp, vier dagen feesten en weinig slapen. Dat vind ik leuk aan de vereniging. Bij DFC doen we niet alleen aan voetbal maar ook activiteiten naast het voetbal.’’

Klik voor meer informatie over DFC.
Klik voor meer artikelen van DFC.

Papendrecht met 10 man naar gelijkspel

vv Papendrecht

-

28 februari 2022

0

Papendrecht en Heerjansdam legden vooral in de eerste helft een aantrekkelijk duel op de hobbelige mat van sportpark De Molenwei in Heerjansdam. De doelkansen waren echter schaars. Papendrecht had deze kansen vooral in de openingsfase.

Al in de 3^e minuut kreeg Lorenzo van Wijk een vrije kopkans na een voorzet van Juninho van Ree. Hij zag de bal echter overgaan. Twee minuten later was het Nick Kamerling die uit een hoekschop op de lat kopte. Heerjansdam nam deze waarschuwingen ter harte en zocht ook de aanval op. Dat resulteerde in een harde schuiver van Luc Delmee die door Papendrecht-doelman Roy Rijntjes vakkundig onschadelijk gemaakt werd. Na een half uur spelen was hij echter kansloos toen Martijn Valter een voorzet van Jarno Visser, de beste man van de thuisploeg, met een kopbal wist te verzilveren. Lang kon Heerjansdam echter niet genieten van deze voorsprong. Vijf minuten later was Job van der Werff diep doorgedrongen in het strafschopgebied van Heerjansdam. Zijn missie leek kansloos door de directe aanwezigheid van twee verdedigers. Deze liepen elkaar echter dusdanig in de weg dat Van der Werff de bal toch vanaf de achterlijn terug kon trekken. Heerjansdam-keeper Oscar Roos kon de inzet keren maar Van Ree was er als de kippen bij om in de rebound de 1-1 aan te tekenen.

Na rust was aanvankelijk hetzelfde beeld te zien waarbij Heerjansdam in de 55^e minuut nog een goede kans kreeg toen Gert Jan Plaizier alleen op het Papendrechtse doel afging. In plaats van de bal breed te leggen was hij te zelfzuchtig waardoor Rijntjes redding kon brengen. Met nog een half uur te spelen kwam de ommekeer in de wedstrijd. Stephan Bravenboer trapte onder de ogen van scheidsrechter Van Egmond na en kon met rood vertrekken. Dit was het sein voor Papendrecht om zich op eigen helft terug te trekken en de counter te gaan hanteren. Dat had bijna succes toen Van Wijk alleen op het doel van Heerjansdam af mocht gaan. Op het beslissende moment speelde hij de bal echter te ver voor zich uit en kon de Heerjansdam-goalie eenvoudig redding brengen. Omdat Heerjansdam tegen de 10 Papendrechters geen enkele kans meer wist te creëren, werd de eindstand bepaald op 1-1, een juiste verhouding van de wedstrijd.

Papendrecht: Rijnjes, Van Rooijen, Kamerling, Baars, Van der Werff, Leenheer, Van Ree (Keuter), Saffignani, Bravenboer, Van Wijk (Bernadina), Drenthe (Ruiz).

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Danny Klinkien van FC Dordrecht amateurs

fc Dordrecht am

-

27 februari 2022

0

In gesprek met Danny Klinkien van FC Dordrecht amateurs

De 34-jarige Danny Klinkien is bestuurslid van FC Dordrecht amateurs. Danny is Begonnen op zevenjarige leeftijd bij Oranje Wit waar je hem tot zijn tiende levensjaar kon vinden. Na vier jaar te spelen bij Fluks wist hij de weg terug te vinden naar zijn club waar het allemaal bij begon Oranje Wit. Van Oranje Wit maakte hij de overstap naar OMC. Na OMC Kon je hem vinden bij Amstelwijk om vervolgens weer terug te keren bij OMC.

De vader van drie kinderen vertelt over de ambities die hij heeft met FC Dordrecht amateurs. “De ambitie van FC Dordrecht amateurs en mijzelf is niet de grootste vereniging te worden, realistisch gezien zullen we dat ook nooit worden. We zijn wel een stabiele vereniging, twee teams per leeftijdscategorie is voor ons prima als we dat als eerste doel kunnen stellen en halen zou al heel mooi zijn”, aldus Danny Klinkien

Danny hoopt op een paar nieuwen dingen en veranderringen bij de amateurs van Dordrecht “Ook hopen we zo snel mogelijk een nieuwbouw te kunnen realiseren samen met de nieuwe investeerder van de BVO, door de gemeente Dordrecht en Hans de Zeeuw komt dat steeds dichterbij. Eerlijk gezegd kunnen wij hier ook geen drie jaar meer mee vooruit, de accommodatie is verouderd weinig ruimte om sponsoren of gasten goed te kunnen ontvangen. Daarbij ben ik een voorstander van het nog meer verbreden en optimaliseren van de samenwerking tussen de BVO en de amateurs.

Een hoogtepunt voor Klinkien is het opzetten van de kabouters bij Dordrecht. Dit heeft hij gedaan, omdat zijn zoon toe was aan voetballen. Dit bleek echter een groot succes te zijn.” Ik ben toen de kabouters gaan opzetten bij FC Dordrecht met flyers en Facebookadvertenties was dat een groot succes. Ik denk wel dat tachtigprocent wat nu in de onderbouw voetbalt vanuit de kabouters is gekomen. Gelukkig toen mijn zoon naar de JO7 moest namen Richelle, Melvin en Hans dit over en dat is niet zonder succes gebleken de volledige kabouter groep bestaat nu uit ongeveer twintig kinderen.” Danny vertelt ook dat aanmelden nog mogelijk is. Elke zaterdag ochtend is er training om half tien en de proeftraining is kosteloos.

De 24-jarige vader geeft aan heel lovend te zijn over Goof Verspui binnen de amateurs van Dordrecht. “Goof is al veertig jaar lid van de KNVB als verenigingsbestuurder. Vele fusies en verschillende bestuursleden heeft hij meegemaakt en overleeft. Hij is nu voorzitter bij ons. Ik heb respect voor mensen die het zolang volhouden als vrijwilliger binnen een vereniging, want het is niet altijd feest. Sommige beslissingen die genomen moeten worden zijn niet altijd even populair.”

Klik op FC Dordrecht voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Danny Klinkien van FC Dordrecht amateurs

fc Dordrecht am

-

27 februari 2022

0

De 34-jarige Danny Klinkien is bestuurslid van FC Dordrecht amateurs. Danny is Begonnen op zevenjarige leeftijd bij Oranje Wit waar je hem tot zijn tiende levensjaar kon vinden. Na vier jaar te spelen bij Fluks wist hij de weg terug te vinden naar zijn club waar het allemaal bij begon Oranje Wit. Van Oranje Wit maakte hij de overstap naar OMC. Na OMC Kon je hem vinden bij Amstelwijk om vervolgens weer terug te keren bij OMC.

De vader van drie kinderen vertelt over de ambities die hij heeft met FC Dordrecht amateurs. “De ambitie van FC Dordrecht amateurs en mijzelf is niet de grootste vereniging te worden, realistisch gezien zullen we dat ook nooit worden. We zijn wel een stabiele vereniging, twee teams per leeftijdscategorie is voor ons prima als we dat als eerste doel kunnen stellen en halen zou al heel mooi zijn”, aldus Danny Klinkien

Danny hoopt op een paar nieuwen dingen en veranderringen bij de amateurs van Dordrecht “Ook hopen we zo snel mogelijk een nieuwbouw te kunnen realiseren samen met de nieuwe investeerder van de BVO, door de gemeente Dordrecht en Hans de Zeeuw komt dat steeds dichterbij. Eerlijk gezegd kunnen wij hier ook geen drie jaar meer mee vooruit, de accommodatie is verouderd weinig ruimte om sponsoren of gasten goed te kunnen ontvangen. Daarbij ben ik een voorstander van het nog meer verbreden en optimaliseren van de samenwerking tussen de BVO en de amateurs.

Een hoogtepunt voor Klinkien is het opzetten van de kabouters bij Dordrecht. Dit heeft hij gedaan, omdat zijn zoon toe was aan voetballen. Dit bleek echter een groot succes te zijn.” Ik ben toen de kabouters gaan opzetten bij FC Dordrecht met flyers en Facebookadvertenties was dat een groot succes. Ik denk wel dat tachtigprocent wat nu in de onderbouw voetbalt vanuit de kabouters is gekomen. Gelukkig toen mijn zoon naar de JO7 moest namen Richelle, Melvin en Hans dit over en dat is niet zonder succes gebleken de volledige kabouter groep bestaat nu uit ongeveer twintig kinderen.” Danny vertelt ook dat aanmelden nog mogelijk is. Elke zaterdag ochtend is er training om half tien en de proeftraining is kosteloos.

De 24-jarige vader geeft aan heel lovend te zijn over Goof Verspui binnen de amateurs van Dordrecht. “Goof is al veertig jaar lid van de KNVB als verenigingsbestuurder. Vele fusies en verschillende bestuursleden heeft hij meegemaakt en overleeft. Hij is nu voorzitter bij ons. Ik heb respect voor mensen die het zolang volhouden als vrijwilliger binnen een vereniging, want het is niet altijd feest. Sommige beslissingen die genomen moeten worden zijn niet altijd even populair.”

Klik op FC Dordrecht voor het laatste artikel van de club.