Home Blog Pagina 658

Nicky Ligtvoet van RWB Waalwijk mengt zich in de bestuurlijke zaken

De 33-jarige Nicky Ligtvoet zet zich in voor de technische commissie van RWB Waalwijk. Het is altijd zijn ambitie geweest daar onderdeel van uit te maken. Daarbij is hij ook onderdeel van het hoofdbestuur, een echt verenigingsmens.

 Nicky is sinds zijn zevende al te vinden op de vereniging. “Ik heb zelf tot aan de A jeugd, nu JO19, gevoetbald. Dit deed ik altijd bij RWB”, aldus Ligtvoet. Binnen de club is hij eigenlijk vanzelf overal in doorgerold. Het is tegenwoordig niet vanzelfsprekend dat er al lang ambitie is om een vrijwilligersfunctie op een club te bekleden. Voor Nicky is dat echter niet het geval. “Altijd heb ik het leuk gevonden mee te denken en te beslissen over voetbalzaken. Ik ben begonnen als coördinator en daarna plaatsgenomen in de TC. Momenteel ben ik verantwoordelijk voor de bovenbouw van de jeugd. Daarnaast ook sinds vijf jaar lid van het hoofdbestuur. Ik heb altijd de ambitie gehad om ook in het hoofdbestuur plaats te nemen. Je krijgt alles mee binnen de club en kan meedenken over zaken die spelen in de club. Op dit moment zijn we bijvoorbeeld druk bezig met verduurzaming wat een interessant item is”, vertelt hij.

mandemakers banner

Betrokkenheid

“Ik vind het leuk om op bestuurlijk vlak mijn bijdrage te leveren aan de club. Meedenken en beslissen zit in mij. Ook in de TC is dat het geval”, vertelt Nicky. Toch is dat niet de enige reden voor hem om betrokken te zijn. “Vrijwilliger zijn is een hele eer binnen een mooie club als RWB. Vaak krijg je complimenten vanuit ouders en spelers. Helaas is dat niet altijd het geval. Wat ik hiermee wil meegeven is dat sommige mensen vergeten waar het begrip vrijwilliger voor staat. Ik durf met alle zekerheid te zeggen dat onze gehele TC een Rood Wit Blauw hart heeft en daardoor beslissingen maakt die gebaseerd zijn op het plezier en prestatie van zowel een speler alsmede een trainer of leider”, aldus Ligtvoet.

Verenigingshart

Nicky is te omschrijven als een echte verenigingsman, met een hart voor de club. Dat kan een reden zijn van zijn activiteit bij de club. “Dat ik ontzettend trots ben op onze club. Landelijk daalt het aantal vrijwilligers. Bij RWB kunnen we gelukkig nog een beroep doen op vele vrijwilligers. Ik vind het niet zo vanzelfsprekend dat mensen voor een vrijwilligersvergoeding heel het weekend achter de bar staan, een wedstrijdje op zaterdag ochtend fluiten of bijvoorbeeld urenlang kwijt zijn met taken in en rondom het gebouw. We mogen eens wat meer stilstaan en waardering uitspreken voor deze mensen! Daarnaast vind ik het ook mooi om te zien dat we de jeugd steeds meer kunnen integreren in RWB zoals het trainen van een jeugdteam of het trainen van jeugdkeepers of het fluiten van wedstrijdjes van de jongste jeugd op zatedag.”

Verbintenis

Een vereniging zorgt voor een verbinding binnen een gemeente. Mensen leren elkaar kennen en doen sociale contacten op in het verenigingsleven, iets wat je elders minder snel ziet gebeuren. Er ontstaan vriendschappen, maar ook kleine rituelen. “Op donderdagavond pak ik graag een biertje pakken in de kantine. Ik wil dan ook het liefst niet naar achter worden geroepen voor een overleg. Maandag tot en met woensdag ben ik daarvoor beschikbaar. Op donderdag wil ik lekker “slap ouwehoeren” onder het genot van een goud glas. Dit heb ik ook erg gemist toen de horeca gesloten was in de COVID tijd”, vertelt hij. Door dit ritueel sluit hij ook af welke vrijwilliger hier veel in betekent: “Ik wil eigenlijk niemand hierin tekort doen, maar mijn bewondering gaat toch wel uit naar Carola Bruurmijn. Zij is kantine beheerster, maakt de kantine en kleedkamers schoon en doet nog een aantal (onzichtbare) taken. Je hoeft maar iets aan haar te vragen en het is vaak wel mogelijk. Geregeld zijn het dingen die bij een andere club dan weer totaal niet kunnen, dat heeft toch ook wel de charmes van RWB.”

 

Klik op de voor een recent artikel over RWB

 

 

 

Hé scheids met Chris den Haak van VV Streefkerk

Chris den Haak van VV Streefkerk fluit nog wekelijks zijn wedstrijden in de jeugd, wat hij met veel plezier doet. Daarnaast onderhoudt hij een sportieve levensstijl. Wel is de scheidsrechter bang dat er in de toekomst steeds minder scheidsrechters bereid zijn om een wedstrijd te leiden. 

phonedirect

De 71-jarige Chris is begonnen met voetballen op zijn twaalfde. Tot zijn vijftiende heeft hij bij Ameide gespeeld, alvorens hij verhuisde naar Streefkerk. Daar heeft hij het spelletje gespeeld tot zijn veertigste, waarna hij scheidsrechter en vaste vlagger van het eerste elftal werd. Den Haak zit na zijn pensioen niet stil. “Ik ben sinds 2013 met pensioen en heb daarvoor bij een grote levensverzekeraar gewerkt. Sinds mijn pensionering doe ik veel vrijwilligerswerk. Ik zit in de onderhoudsploeg bij Streefkerk, train de allerjongste pupillen op woensdagmiddag, ben actief voor de voedselbank in Alblasserdam en bezorg maaltijden bij senioren in het dorp. Daarnaast ben ik lid van het Bewonersoverleg Streefkerk en actief voor Doe mee! Molenlanden, een lokale politieke partij in onze gemeente. Het om de twee weken oppassen op de twee kleinkinderen is ook altijd weer een feest.”

Begin carrière
De scheidsrechter is dus begonnen met fluiten na het afsluiten van zijn voetbalcarrière. Naast het vlaggen bij het eerste elftal is hij begonnen met fluiten van jeugdwedstrijden. “Ik heb nooit een officiële cursus bij de KNVB gedaan maar door de jaren heen heb ik veel ervaring opgedaan. Ik zorg er ook voor de jaarlijkse wijzigingen in de spelregels te volgen.” Chris fluit voornamelijk de jeugdwedstrijden tot de JO19, met af en toe een uitstapje naar de senioren.

Liefde voor het spelletje
Dit seizoen begint alles weer wat op te starten, daar is Den Haak blij mee. “Gelukkig kunnen we na corona de draad weer oppakken en zie je nu hoe erg de mensen het voetbal gemist hebben. Het is mooi om te zien hoe al die vaders, moeders, opa’s en oma’s weer langs de lijn staan om naar hun (klein)kinderen te kijken en al die blije supporters te zien genieten van de derde helft”, verteld Chris. Zelf hoopt de arbiter nog lang fit te blijven: “Er is nu al een groot aan scheidsrechters en dat zal naar verwachting in de toekomst alleen nog maar erger worden.”

Tekort aan scheidsrechters
Dieptepunten heeft de scheidsrechter gelukkig niet. “Het lastigste is als je te maken krijgt met begeleiders bij een jeugdteam die daar eigenlijk niet geschikt voor zijn. Als je spelers vanuit het coachvak niet goed aanstuurt gebeuren er soms dingen die niet op een voetbalveld thuishoren”, zegt Den Haak. Er zijn steeds minder scheidsrechters te bewonderen op de voetbalvelden. Dit komt volgens Chris door het toenemende gezeur richting arbiters. “Er haken elk jaar weer scheidsrechters af doordat ze geen plezier meer hebben in het fluiten door het gedrag op het veld. Helaas zijn er mensen die niet in de gaten hebben dat een scheidsrechter lol wil hebben in het beleven van zijn hobby. Scheldpartijen en soms zelfs verbale of fysieke bedreigingen komen helaas te vaak voor. Ik sluit niet uit dat zelfs standaardteams op termijn zonder scheidsrechter staan”, geeft Chris aan. Gelukkig zijn er ook leuke ervaringen voor Den Haak: “Echt een hoogtepunt kan ik niet noemen. Ik ben altijd weer tevreden als beide partijen mij bedanken voor de prima leiding. Ik heb ook al verschillende keren een uitnodiging gehad om bij de tegenstander te komen fluiten omdat ze me een goede scheidsrechter vonden, terwijl ze wel verloren hadden.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Sportief
Rituelen heeft de inmiddels 71-jarige scheidsrechter niet meer. Na een goede warming-up probeert hij de wedstrijden zo goed mogelijk te leiden. “Naast het voetbal speel ik graag een partijtje tennis en een rondje joggen door de polder is ook niet verkeerd. In de zomermaanden zit ik ook af en toe op de racefiets”, sluit hij af.

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.

Krankzinnig jaar in de historie van Soccer Academy Breda

Het meest krankzinnige jaar in de historie van de voetbalschool. In het huidige voetbaljaar hebben onze spelers meer dan 50 verschillende stage-uitnodigingen gekregen van diverse BVO clubs. Dit is in 8 jaar tijd nog nooit gebeurd! TVC Breda is ontzettend trots op haar leden en ziet de toekomst met een glimlach tegemoet!

kootstra_new
Wij hebben als voetbalschool ook de samenwerking met CRAFT en Voetbalshop verlengd en uitgebreid. We zijn ontzettend trots om met zo een mooie partij door te kunnen.
Vandaag hebben onze spelers hun contracten verlengd voor volgend seizoen. Op onze instagrampagina kunnen jullie alle mooie shots terugvinden!
Hieronder vinden jullie een overzicht van de nieuwe en de al eerder gemelde stages. We wensen als onze jongens veel succes!
mediplus banner
09 Bryan Sparta , Lennox NAC , Mathieu NAC
010 Vinze NAC
012 Destan en Dish Willem II
016 Ryan Willem II
De stages die al eerder binnen waren:
Challengers uitkomend voor TVC BREDA
09 : Bryan ( PSV ) Bilal (Waasland Beveren) Yallal Tanis Waasland Beveren
010 : Amien ( Nac ) Damian ( Nac en Feyenoord )
011 : Bram ( Feyenoord ) Jorg ( Den Bosch en Willem II )
Sem (Nac u11 en Waasland) Hugo Kv Mechelen
012 : Mehdi , Jaycob ( KVNB) Caleb (Feyenoord , KNVB , PSV , Willem II en Nac)
013:
Thijs: Willem II, FC Den Bosch en FC Dordrecht
Mees Hofma: Willem II, FC Den Bosch en FC Dordrecht
Eldar: Willem II, FC Den Bosch, FC Dordrecht en KNVB
Quint: FC Dordrecht en KNVB
Mees de Raad: FC Dordrecht
Elijah: Waasland-Beveren
Boet: FC Dordrecht en KNVB
Ali: FC Dordrecht
Flip: Willem II , FC Dordrecht en KNVB
Talents College
Milan , Jouke , Bram , Davy, Romano  Willem II Talententraject
Arne : Waasland Beveren
Ali : Willem II talententraject en Waasland Beveren

Enzo KNVB u11

Klik op Soccer Academy Breda voor meer informatie.
Klik op TVC Breda voor het laatste artikel van de club.

VV Oosterhout speelt gelijk tegen Dubbeldam

De wind deed het goed vandaag

Na de afgelasting vorige week tegen SC Gastel, vanwege covid-19. Vandaag de thuiswedstrijd tegen Dubbeldam uit Dordrecht op het programma. De wedstrijd stond onder leiding van Hagenaar Krishna Badal die iets te flegmatiek floot en daardoor op het eind van de wedstrijd de controle volledig kwijt was. Zo zou een uiterst sportieve wedstrijd nog op een deceptie uit kunnen lopen, gelukkig was dit niet het geval.

StreetCars_voorjaar2021 (1)Dubbeldam begon gedreven aan de wedstrijd en kreeg al snel een paar hoekschoppen te nemen, toch was het VV Oosterhout dat met Wahid Abdoulaije in de 13de minuut de grootste kans kreeg. Vrij voor Davey van Pelt schoot hij echter hoog over. In de 23ste minuut was het Dubbeldam dat uit de 4de hoekschop de 0-1 liet aantekenen. In deze fase van de wedstrijd een verdiende voorsprong. VV Oosterhout hanteerde teveel de lange bal die gedragen door de straffe wind op het sportpark maar zelden bij een medespeler aankwam. In de 35ste minuut een vermeende handsbal van een Dubbeldammer maar de scheids reageerde niet, in dit geval geen garantie dat het geen strafschop was.

Dominos_voorjaar2021
Bij de start van de tweede helft bleven Ian Van Strien, Emiel van Pelt en Houdayfa Benyidir in de kleedkamer achter, zij werden vervangen door Sandro Ariza, Mitchell de Rooij en Sofyan Asrih. Met deze drie en de wind tegen kwam VV Oosterhout de tweede helft meer aan voetballen toe. In de 47ste minuut resulteerde dit in een doelpunt van Sofyan die zijn ploeg op gelijk hoogte schoot. VV Oosterhout was gevaarlijker geworden dan Dubbeldam met in de 71ste minuut nog een grote kans voor Sofyan zijn schot ging echter via de deklat over. Op precies de 90ste minuut floot Badal af en was een gelijkspel. Achteraf terecht, een feit. Volgende week zondag de uitwedstrijd naad Be Ready in Hank sportpark de Schiethoek, Kurenpolderweg 15, 4243 LA Hank aanvang wedstrijd 14.30 uur.

Foto’s van deze wedstrijd vind je hier: VV Oosterhout – Dubbeldam – VV Oosterhout

Klik op VV Oosterhout voor het laatste artikel van de club

Renee Hanenberg zet het tweede van DVV’09 op één

Na een uitstapje in Zeeland bij Bruse Boys en een aantal omzwervingen over het eiland, is Renee Hanenberg sinds dit seizoen weer terug bij DVV’09. Niet als hoofdtrainer van het eerste elftal, maar juist van het tweede. Daar geniet de oud-keeper tot nu toe enorm van en dus klinkt het enthousiasme in zijn stem. “Het is eigenlijk precies wat ik had gehoopt!”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Want de eerste maanden, bevestigen het gevoel dat de 54-jarige Hanenberg meteen al had na de eerste gesprekken met de club. “John Kleijn heeft toen de telefoon gepakt, om te vragen of ik dat zag zitten. Het is een leuke groep, er zit jeugd aan te komen en de plannen zijn duidelijk. Dus heel lang had ik niet nodig om na te denken.” Een bewuste keuze, vertelt hij. “Ik heb niet meer de ambitie om trainer te worden van een eerste elftal, hier haal ik net zoveel plezier uit.”

Hoger niveau

Dat plezier haalt de trainer, die onder andere werkzaam was bij OFB en DBGC, bijvoorbeeld uit de samenwerking met het eerste elftal. “John ken ik al heel wat langer, de afstemming is gewoon goed. Ook Ruud Wildschut voelt feilloos wat er speelt en vult ons altijd aan. We hebben korte lijntjes, dat werkt fijn.” DVV is dan ook geen onbekende voor Hanenberg. “Vier jaar jeugdcoördinator, trainer van de JO19 en interim-trainer van de selectie. Ook als scheidsrechter of radioverslaggever kwam ik hier regelmatig.” Die kennis moet hem dit seizoen gaan helpen, want de doelstelling is even helder als ambitieus. “Het belangrijkste is dat we op een hoger niveau gaan spelen. We willen echt naar die tweede klasse. Het liefste al dit jaar.” Hij benadrukt nog maar eens het belang. “De jongens van de JO19 die de overstap maken naar de senioren, vangen we op in het tweede. Al sluiten sommige spelers misschien wel meteen aan bij de selectie. Hoe hoger wij spelen, hoe kleiner die stap naar het eerste wordt.” Al blijft dat verschil natuurlijk altijd aanwezig. “Bij ons staat er toch een stukje minder druk op, is het vooral lekker voetballen. Al willen we nu wel echt promoveren.” Vooral die jeugd maakt het voor Hanenberg leuk om te doen. “Dat blijft het mooiste. De dingen waar je op traint, terugzien in de wedstrijd, dat zorgt voor plezier. Dan wil je ook een extra stapje doen.”

bazen

Vertrouwen

Zelf begon hij als voetballer bij NTVV, om pas vanaf de B-junioren te gaan keepen. Later rolde hij als keeperstrainer steeds verder het trainersvak in. Nu dus bij DVV. “Het is een warme en gezellige club, waar iedereen elkaar in zijn waarde laat.” Maar de inwoner van Nieuwe-Tonge wil toch ook graag presteren, vertelt hij. “Een tweede elftal houdt het eerste scherp, maar moet ook als vangnet fungeren. Hoe meer uitdaging bij ons, hoe beter voor het niveau. Die jeugdspelers moeten getriggerd worden als ze bij ons komen.” Daarvoor moet er dus gepromoveerd worden, de start is hoopgevend. “De eerste plek is nog in zicht. Het begin was wisselvallig, daarna hebben we ons goed hersteld, hopelijk pakken we die draad weer op.” Tijdens het trainingskamp in Spanje werd een goede basis gelegd, die aanpak past sowieso wel bij Hanenberg, vertelt hij. “Ik vind contact met spelers heel belangrijk. Proberen om ze op hun goede plaats te zetten en vertrouwen te geven.” En dus legt de oefenmeester graag de nadruk op dingen die wel goed gaan. “Daar moet je juist op hameren, daar krijgen die jongens een goed gevoel van. Ik draai het liever om, minder op de negatieve dingen letten.” Toch is er één klein negatief dingetje dat even benoemd moet worden. “De velden zijn wel problematisch, dat is al jaren een puntje van zorg. Als we ook die randvoorwaarden kunnen verbeteren, gaan we dat stapje zetten, kwaliteit is er genoeg!”

Klik op DVV’09 voor het laatste artikel van de club.

‘Ik kan echt heel slecht tegen mijn verlies’ aldus Pim Grootenboer van de De Jonge Spartaan

Nadat zijn moeder burgemeester werd van Goeree-Overflakkee en daardoor ‘verplicht’ werd om op het eiland te komen wonen, was de keuze voor Pim Grootenboer snel gemaakt. Hij koos zonder twijfel voor De Jonge Spartaan en nu, acht jaar later, heeft de verdediger daar nog altijd geen seconde spijt van. “Door de jaren heen is het echt een soort vriendengroep geworden.”

bazen

Begonnen bij Kogelvangers, maar door een verhuizing naar Sommelsdijk gekozen voor Spartaan. Grootenboer legt uit hoe dat ging. “Ik heb hier en bij Flakkee meegetraind, maar bij Spartaan kreeg ik toch het beste gevoel.” In het begin was het best even wennen, vertelt hij. “Mijn broers zijn wel bij Kogelvangers blijven spelen en dan vragen ze natuurlijk vaak of je niet weer terugkomt. Maar dit is echt een leuke vereniging en de jeugd, waar ik toen in kwam te spelen, is van hoog niveau.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Boven verwachting

Net als iedere voetballiefhebber is de 23-jarige Grootenboer blij dat de voetbal weer is begonnen, maar de rechtsback zal zijn ongeduld nog even moeten bewaren. “Tijdens een oefenwedstrijd tegen Duiveland brak ik mijn pink. We stonden 10-0 voor, dus het was vrij onnodig.” Toch zat hij de afgelopen maanden niet stil, werd er gewoon doorgetraind en ook het trainingskamp in Spanje was goed voor de teamgeest. Het seizoen van Spartaan in de derde klasse begon sowieso boven verwachting goed. “Dat had ik zelf eerlijk gezegd ook niet verwacht. De voorgaande jaren stonden we toch vaak in de middenmoot, terwijl we nu echt bovenin meedoen. Dan is het jammer dat de competitie wordt stilgelegd, als je net in die flow zit.” En dus legt Grootenboer de lat een stukje hoger. “We willen op den duur wel naar die tweede klasse. Ik denk dat het echt wel kan met deze groep en de huidige trainers, maar dit seizoen komt het nog te vroeg.” Zelf ligt hij er dus nog een aantal weken uit, vervelend in de drukke periode die eraan zit te komen. “Dat is natuurlijk wel een dingetje. Tijdens de oefenwedstrijden zaten we er wel goed in, dat geeft vertrouwen. Je merkt ook dat iedereen steeds fitter wordt.”

Broederstrijd

Door een gebroken pink moeten ze zijn rushes aan de rechterflank voorlopig dus nog even missen. Want ondanks dat Grootenboer speelt als verdediger, is hij regelmatig voorin te vonden. “Ik ben wel een rechtsback die graag aanvalt, ontzettend fanatiek is en heel slecht tegen zijn verlies kan.” Vliegen er na een nederlaag dingen door de kleedkamer? “Dat nog niet, maar ik heb wel altijd één of twee dagen nodig om het te verwerken. Daar ga ik echt niet lekker op.” Ook zijn teamgenoten weten dat ondertussen maar al te goed. “Soms zeggen ze dan: ‘Het komt volgende week wel weer goed’. Maar dat wil je dan eigenlijk al helemaal niet horen.” Ambitie om Spartaan, waar zijn vader inmiddels ook in het bestuur zit, te verlaten, heeft hij niet. “Die behoefte voel ik niet. Ik wil juist graag met Spartaan stappen maken. Veel jongens zaten al samen in de jeugd, het lijkt me mooi als we samen omhoog kunnen gaan.” Toch is er nog één dingetje waar Grootenboer, die al werkzaam is als werkgroep docent aan de Erasmus Universiteit, van baalt. “Dat we niet meer bij Kogelvangers in de competitie zitten. Het is zonde dat we als broers niet meer tegen elkaar spelen, dat zijn toch altijd bijzondere potjes.” De balans is tot nu toe eerlijk verdeeld. “We hebben vier keer gespeeld en allemaal een keertje gewonnen.” Aan de laatste editie bewaart hij geen goede herinneringen. “Toen verloren we met 2-1 en scoorden allebei mijn broers voor Kogelvangers, dat was geen leuke week. Dat blijf je horen. De competitie werd daarna onderbroken, dus ik doe net alsof die wedstrijd er nooit is geweest!”

Klik op De Jonge Spartaan voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Serge Palings van VV de Fendert

De 27-jarige Serge Palings is op zesjarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV FSV Fijnaart, de club die is gefuseerd met Kaaise boys naar VV de Fendert. Hij heeft er al een hele carrière op zitten. De oud-doelman heeft jaren lang het goal verdedigd, maar vecht nu mee op het veld als spits.

Jeugd
Al als kleine jongen was de 27-jarige geobsedeerd door voetballen. “De buren werden gek van de knallen tegen de poort, ik voetbalde altijd buiten met mijn oudere broer”, vertelt Palings. Nadat Serge zijn zwemdiploma had bemachtigd meldde hij zichzelf direct aan bij de club FSV Fijnaart. Hier heeft hij een aantal jeugdteams doorlopen als spits. Wegens gebrek aan keepers heeft Palings één seizoen onder de lat moeten staan, waarna hij gescout werd als doelman en er een transfer volgde naar RBC Roosendaal. “Ik heb hier een seizoen bij gezeten en vervolgens ben ik op een hoger niveau bij VV Hoeve gaan spelen, hier heb ik twee seizoenen in het doel gestaan. Op vijftienjarige leeftijd keerde Palings terug naar zijn thuishaven FSV Fijnaart.

Terugkomst
Serge Palings maakte tijdens zijn terugkomst gelijk een debuut bij het eerste. “We zijn toen twee jaar achter elkaar kampioen geworden en gepromoveerd van de vierde naar de tweede klasse. Helaas is ons team een jaar later weer gedegradeerd naar de derde klasse. Wat nog steeds bizar is want wij eindigde met 32 punten dat jaar”, aldus de keeper.

Jos-Vrolijk

Mooiste moment
“De mooiste momenten uit mijn carrière zijn toch wel de kampioenschappen in de vierde en derde klasse. Heel het dorp was uitgerukt om te komen kijken en er was een prachtig feest achteraf. Ook had het tweede elftal toen succes met kampioenschap en bekerwinst, wat het feest compleet maakte”, vertelt hij.

Keeper naar spits
Na vele jaren onder de lat te staan verloor sluitpost Serge het plezier in keepen. “Het ging mij steeds meer tegenstaan”, vertelt hij. Dit was een dieptepunt voor de doelman “Ik was het plezier verloren waar het uiteindelijk allemaal om draait”, vult hij aan. In de jeugdelftallen en op toernooitjes speelde hij altijd graag in het veld en daarom besloot hij na een lange tijd te stoppen met het doel te verdedigen. Palings is vervolgens weer op zijn oude positie gaan staan, in de spits. “Ik ben begonnen in het tweede maar al snel meegenomen met het eerste elftal, waar ik bij invalbeurten scoorde en zo uiteindelijk mijn plekje verdiende in de spits”, vertelt de aanvaller. Nu staat de teller op zestig officiële goals waarmee Serge Palings zichzelf topscoorder van de club mag noemen!

imcoda

Carrière
De spits van VV de Fendert is woonachtig in Fijnaart. Palings werkt in Oud-Gastel als persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg. “Bij ons wonen 26 jongvolwassenen met een verstandelijke beperking. Sommige cliënten komen ook wel is bij de thuiswedstrijden kijken”, vertelt de aanvaller. Momenteel speelt Serge nog steeds in het eerste. “Wij hebben een zeer jonge lichting en ik ben met mijn 27 jaar de oudste van het stel. Er zit veel potentie in de groep en ondanks de ervaring staan ze hun mannetje in het veld”, aldus Palings.

Niet alleen een sport
Voetbal is erg belangrijk voor de 27-jarige aanvaller. “Voetbal is niet alleen een sport voor mij. Het is een ontspanning en uitlaatklep, maar het draait ook om vriendschap en gezelligheid. Iedere zaterdag zijn mijn vrienden en familie op het sportpark, na de wedstrijd drinken wij samen een biertje.”

Klik op VV de Fendert voor het laatste artikel over de club

Bestuurssecretaris Harm Bodewes van Focus’07 denkt aan de maatschappelijke bijdrage

Harm Bodewes uit Culemborg zet zich in voor een duurzaamheid project van de KNVB, daarnaast is hij actief als bestuurssecretaris bij Focus’07. Sinds hij vrijwilliger is bij de club heeft hij vrijwel alle vrijwilligersfuncties doorlopen, voordat hij neerstreek op zijn huidige functie.

 Harm is getrouwd met zijn vrouw Yvonne, samen hebben zij drie zoons van 23, twintig en vijftien. Vaderlijk trots wekt dat dan ook zeker op. Bodewes is werkzaam in de ICT-/data-wereld, een constant groeiende en innoverende omgeving. Dit is dan ook iets wat hij mee kan nemen naar de club, het innoverend denken. Buiten dat hij bij Focus’07 actief is, zit werkt hij ook bij de KNVB. “De KNVB wil meer aandacht geven aan duurzaamheid in het voetbal. Wist je dat er iedere zaterdag 65.000 wedstrijden worden gespeeld en meer dan 8 miljoen autokilometers worden gereden in het amateurvoetbal? Dan moet natuurlijk minder kunnen worden! Vanuit mijn werkgever Pipple werken we aan een oplossing, waarmee de optimale route voor amateurteams wordt berekend. Op termijn wordt deze functionaliteit toegevoegd aan voetbal.nl. Zeer uitdagend project en extra leuk om beroepsmatig af en toe rond te lopen op de KNVB Campus in Zeist!

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Carrière

De weg naar het bestuur had dus wat tussenstops met functies. “Het begon eigenlijk vanaf het moment dat onze oudste zoon begon met voetballen, 2004 tot heden ben ik altijd actief geweest voor onze mooie vereniging. Zo was ik voorzitter toernooicommissie, leider van diverse teams, verenigingsscheidsrechter en nu dus secretaris. Ik heb dus een lange proeftijd gehad, voordat ik in het bestuur kwam”, vertelt Bodewes. Het voordeel wat het met zich meebrengt is dat je de vereniging goed kent en andersom.

De 53-jarige Culemborger had ook een reden om voorzitter te worden: “De reden dat ik secretaris ben geworden, is dat ik op die manier iets terug wil doen voor de maatschappij en voor de club, waar mijn drie zoons al zo lang voetballen. Al is de middelste helaas vorig jaar gestopt.”

Vrijwilligers

Iedere vereniging heeft vrijwilligers nodig om bepaalde taken te kunnen vervullen. Deze mensen verdienen eigenlijk allemaal een dikke duim. “Eigenlijk houd ik er niet van om individuele mensen te benoemen, want met achthonderd spelers en tweehonderd vrijwilligers, draagt iedereen zijn steentje bij aan het succes van Focus’07. Als ik iemand moet noemen… is dit Karel de Beus. Hij is sinds jaar en dag enthousiast trainer/coach van teams in de oudere jeugd en onderhoudt daarnaast onze website. Karel is typisch iemand die nooit klaagt en altijd klaar staat voor iedereen. Een echte verenigingsman”, vertelt Harm.

Uitnodiging

Harm hoopt het gevoel wat hij bij de club heeft ook uit te stralen naar buiten. Omwille die reden heeft hij een uitnodiging: “Ik nodig alle lezers uit om eens een kijkje te nemen op ons sportpark! Wanneer je contact met me opneemt via secretaris@focus07.nl, krijg je een persoonlijke rondleiding met een kop koffie en een traktatie!”

Klik de link voor een recent artikel over Focus’07

Voorzitter en trainer Jan Justin Jansen, een enthousiaste SCZ’er

De 33-jarige Jan Justin Jansen is geregeld te vinden bij SCZ Zoelen. Naast zijn activiteiten als voorzitter, is hij ook trainer JO19 en speler bij het eerste. De vader van twee is niet weg te denken bij de vereniging, mede doordat hij er al van kleins af aan rondloopt.

 Ik ben geboren en getogen in Zoelen en als twaalfjarig kind gestart bij SCZ, en nooit meer weggegaan. Vanaf 18-jarige leeftijd voetbal ik in het eerste elftal en ik heb tussendoor nog met een uitstapje van twee jaar in het vriendenelftal gevoetbald”, aldus Jansen.  De geboren en getogen Zoelenaar heeft een gezinnetje en woont tegenwoordig in Tiel. “Ik heb twee dochters, Vieve van drie jaar en Fleur van twee jaar. Ze komen samen met mijn vrouw Maike iedere zondag kijken naar mijn voetbalwedstrijd”, vertelt hij. Voetbal is echter niet het enige wat de voetbalfanaat doet. “Ik werk al vanaf mijn twintigste voor mezelf in de bouw en in het loonwerk. Daarnaast run ik samen met mijn vrouw sinds vier jaar ook een strandtent op het Eiland van Maurik in de zomer”, vult Jansen aan.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Activiteiten

“Op mijn achttiende ben ik gaan voetballen in het eerste elftal, daar voetbal ik nog steeds. Tussendoor ben ik er wel even tussenuit gepiept om in mijn vriendenteam te spelen. Na twee jaar bij het vriendenteam te hebben gespeeld begon het hogere niveau toch weer knagen dus ben ik weer voor het eerste gaan voetballen. Nu alweer acht seizoenen geleden. Daarnaast ben ik op mijn 21e begonnen met trainen van de jeugd, de D junioren”, aldus Jansen. Naast zijn activiteiten als speler en trainer vervult hij ook de vrijwilligersrol van voorzitter van de club. Dit zorgt ervoor dat hij zo’n twintig uur per week te vinden is bij SCZ.

Trots

Het vervullen van meerdere functies kan ook meerdere hoogtepunten met zich meebrengen. Zo ook voor Jan Justin: Als trainer zijnde het kampioenschap van de JO19 afgelopen december. Terwijl als voorzitter zijnde het constant stijgende ledenaantal en het vormen van een sterk bestuur, maar als speler toch wel het kampioenschap met het vriendenteam in 2014/2015.” Daar mag je dan ook trots op zijn, een kampioenschap is iets om op terug te kijken, zowel als speler als club.

Onderscheid

Voor de 33-jarige voorzitter is er eigenlijk geen andere club dan SCZ Zoelen. Het stukje clubtrots is dan ook zeker aanwezig: “De mensen, de sfeer en de mentaliteit bij SCZ zorgen hier voornamelijk voor.” Iets waarmee de club zich echt onderscheidt. Toch is dat niet het enige waar de club zich in verschilt. “Het hele bestuur en alle vrijwilligers. Iedereen doet op zijn eigen manier wat hij kan om zijn steentje bij te dragen”, aldus Jansen.

Voor de toekomst hoopt de in Tiel wonende Zoelenaar toch nog wel op het een en ander. “We willen dat de jeugd groeit en met het eerste elftal in de vierde klasse gaan spelen, dat is ons doel en daar doen we alles aan”, vertelt hij. Een mooi doel om naartoe te werken.

Klik de link voor een recent artikel over SCZ Zoelen

Lars van VV Lyra JO17-2: Proces blijft doorgaan

Lars is de kersverse trainer van VV Lyra JO17-2. Sinds dit seizoen heeft hij de ploeg onder zijn hoede en samen met de jongens probeert hij ze te ontwikkelen en het best mogelijke resultaat te boeken.

ZWSports_251098

De 25-jarige trainer heeft zelf ook gevoetbald. Vanaf zijn zesde heeft hij de gehele jeugdopleiding doorlopen bij XerxesDZB. Hierna is hij een tijdje gestopt om training te geven, waarna hij de schoenen weer aan heeft getrokken. Lars speelde daarna bij VV Kethel Spaland in de zondagselectie en bij SVV in de zondag- én zaterdagselectie. Op zijn vijftiende begon hij met training geven. “Ik hoop dit voorlopig nog te blijven doen. Zelf voetballen probeer ik te combineren maar als het niet gaat dan houdt dat op aangezien ik training geven veel leuker vind”, aldus Lars.

Komst bij de club
Hedendaags is hij trainer bij VV Lyra JO17-2. Hij is hier terecht gekomen door zijn werk. “Ik ben zelf werkzaam in de omgeving in het Westland. Hierdoor was de optelsom makkelijk gemaakt. De afstand van werk is zeven minuten waardoor het logistiek gezien aantrekkelijker is en ook het niveau is hoger waardoor ik mijzelf als trainer alleen maar meer kan uitdagen. Hierdoor kan ik mezelf goed ontwikkelen en een betere trainer worden”, geeft hij aan. Zijn eerste seizoen bij Lyra bevalt tot nu toe goed. “De band die ik tot nu toe heb met de club ervaar ik als zeer positief. Ik kan mijn ding doen doordat heel veel randzaken goed zijn geregeld. De club wil omhoog in niveau, net zoals wij als trainersstaf willen.”

 

Lof
Naast dat de band met de club goed zit, geldt dit ook voor de band met zijn team. “De sfeer is goed, we trainen drie keer per week en dan merk je goed dat je met z’n allen aan een proces bezig bent”, zegt Lars. Toch was het geen makkelijke opgave om dit team te kneden: “Het team is met spelers van buitenaf en een aantal van lagere teams compleet gemaakt. Op een aantal momenten is dat lastig. Dan wil je als trainer soms sneller en ben je fanatieker dan sommige op dat moment aankunnen. Dat is ook een proces waar wij als trainers van kunnen leren. Verder is het een fantastisch team wat echt wel wil. ik kan enkel en alleen maar lof uitspreken naar de jongens toe.”

 

Goede ontwikkeling
Dit seizoen probeert de trainer het team verder te krijgen dan waar ze begonnen. “Als ik kijk naar dit seizoen is het verdergaan op de weg die we zijn ingeslagen. Buiten dat we met plezier op het veld moeten staan, is ook het ontwikkelen van de spelers belangrijk. Op dit moment staan we eerste.” Dat is dan ook waar Lars hoopt aan het einde van het seizoen nog steeds te staan. “Dit willen we proberen vol te houden, dan kunnen we terugkijken op een competitie waarin spelers zich ontwikkeld hebben als team, maar ook als individu. Daarnaast kunnen ze zichzelf dan ook nog belonen met een kampioenschap. Dat maak je natuurlijk niet vaak mee als jeugdspeler.”

 

Zo ver mogelijk komen
Verder heeft de trainersstaf van JO17-2 vele ambities. “Als ik kijk naar het begin van het seizoen waar we in de eerste klasse speelde, hadden wij het lastig doordat we op elkaar ingespeeld moesten raken. Hierdoor zijn we in de tweede klasse beland. Ook dit is een deel van het proces. In de tweede klasse zie je dat je wat makkelijker kan voetballen.” Dat komt dan ook ten goede van het proces. “Dit gaat ook steeds beter waardoor je wedstrijden makkelijker gaat winnen en dan is het ook leuker om te voetballen. Het proces blijft doorgaan. Het is zeker niet altijd even makkelijk maar dat is als trainer/staf altijd de uitdaging om het te laten lukken.” Daarnaast is de blik op de persoonlijke toekomst van Lars ook positief. “Zelf ga ik volgend jaar weer verder bij de JO17-2 bij VV Lyra. Daarnaast mag ik ook mijn UEFA B doen. Ik wil hierin proberen zo ver mogelijk te komen en kijken waar het plafond ligt. Je merkt wel dat vrijwilligers steeds lastiger te vinden zijn, je moet het met z’n allen doen om een club draaiende te houden. Verder hoop ik hier nog lang trainer te zijn.”

Klik voor het meest recente artikel over VV Lyra.