Home Blog Pagina 655

Jay Luciano van VV Papendrecht neemt zoals het komt

Het voornemen van de KNVB om het hele seizoen 2021-2022 in volle lengte uit te spelen en tot en met juni door te gaan, vergroot aanmerkelijk de kansen dat Jay Luciano de komende maanden in het shirt van Papendrecht te zien zal zijn. De speersnelle aanvaller (32) is op de terugweg na een enkelblessure.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

PAPENDRECHT – Zijn demarrages en rushes zijn al een tijdje niet meer te zien in het tenue van eersteklasser Papendrecht. Maar de hoop bij Jay Luciano is er nadrukkelijk dat hij binnen afzienbare tijd in het huidige seizoen weer te zien zal zijn in het ensemble van trainer Johan Sturrus. ,,Ik heb een enkelblessure opgelopen en moet daarvan herstellen. Eerst wat loopwerk gaan doen en voorzichtig opbouwen. Als alles goed gaat moet het lukken om over een maand weer terug te keren op het veld en dit seizoen nog in actie te komen voor Papendrecht. Ik heb de tijd. In de tussentijd blijf ik natuurlijk betrokken bij het team en laat ik zeker mijn gezicht zien bij de wedstrijden.’’

De herinnering van Luciano gaat terug naar de periode vlak voor de uitbraak van de coronapandemie. ,,De laatste wedstrijd moet destijds tegen Almkerk geweest zijn. Ja, daarna is de wereld flink veranderd, zeker ook voor mij persoonlijk.’’ Daarmee doelt de aanvaller op de ontwikkelingen in zijn leven: hij is gedurende de coronaperiode vader geworden van zoon Ace, die inmiddels ruim een jaar oud is. En daarnaast draait hij op zakelijke gebied volle toeren met Cubica³, het bedrijf dat gespecialiseerd is in ventilatiesystemen. ,,Ik ben destijds begonnen in dienst bij een groot ventilatiebedrijf waar ik veel ervaring en kennis heb opgedaan. Daar heb ik mijn oog voor detail ontwikkeld, vervolgens mijn businessdiploma gehaald en de stap gemaakt om voor mezelf te beginnen. Met Cubica³ wil ik altijd klantgericht zijn. Ik houd van aanpakken en lever zorgvuldig werk, voor grote en kleine bedrijven’’, legt Luciano uit. ,,In de afgelopen jaren tijdens de coronacrisis is het werk gewoon doorgegaan. Goede ventilatie, zo is tijdens de pandemie veelvuldig benadrukt, is van groot belang. Daarom ben ik heel tevreden over hoe het momenteel loopt.’’’

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Broertje

De ontwikkelingen in de privésfeer hebben er ook toe geleid, dat de aandacht voor het voetbal minder prominent is geworden. ,,Maar ik blijf fanatiek hoor, als ik eenmaal weer tussen de lijnen sta. Dan wil ik weer acties maken en er voor het team zijn. Papendrecht moet dit seizoen er eerst weer voor zorgen dat het in de eerste klasse blijft. Ik heb nog wel eens wens. Ik zou het prachtig vinden om in competitieverband samen met mijn broertje, die ook is aangesloten bij de selectie van Papendrecht in een officiële wedstrijd te spelen. Dat lijkt me heel speciaal en zou het voor mij wel afmaken. We hebben wel eens samen op het veld gestaan, maar nog nooit in competitieverband. Dat wil ik graag nog een keer ervaren. Hoe ik verder naar de toekomst kijk? Ik ben bijna 33 jaar, ik neem zoals het komt en bekijk het per seizoen. Ik heb inmiddels wel gemerkt dat ik de dingen naast het voetbal – de familie, mijn eigen bedrijf – ook allemaal erg leuk vind. Ik ben niet meer zo intens bezig met naar de sportschool gaan, mezelf superfit houden. Maar ik vind voetbal nog steeds leuk, vergis je niet. Ik blijf gaan zolang het kan. De fitheid speelt daarbij natuurlijk wel een belangrijke rol. Voor mij is het ook de vraag of ik net zo sterk terugkom als voor mijn blessure en of ik weer die acties kan maken die voor mij zo vertrouwd waren. Die zekerheid heb ik ook niet, maar ik ga me er wel voor inzetten om weer helemaal terug te keren.’’

Kunstgras voor Papendrecht?

Zou het er dan toch van komen als laat jubileumgeschenk voor het ruim honderd jaar oude Papendrecht? De gemeente Papendrecht kwam in februari opeens met het bericht naar buiten dat Drechtstreek, de voetbalbuurman in Papendrecht, een tweede kunstgrasveld tegemoet kan zien als de besluitvorming wordt afgerond. Maar in één adem werd ook voetbalvereniging Papendrecht in de berichtgeving meegenomen. ,,Om voetbalvereniging Papendrecht ook meer zekerheid te geven voor het houden van trainingen en wedstrijden, wil het college van B&W ook daar graag een kunstgrasveld aanleggen. Met een kunstgrasveld wordt deze vereniging minder afhankelijk van het weer. Dit voorstel moet eerst nog wel in de gemeenteraad behandeld worden. Het beleidskader en de uitwerking hiervan hebben laten zien dat er begrotingstechnisch mogelijkheden zijn. Het voorstel komt vóór de zomer terug in de kaderbrief, waarin de financiële plannen voor de aankomende jaren staan. Als de gemeenteraad positief besluit, kan in 2023 ook bij voetbalvereniging Papendrecht een kunstgrasveld worden aangelegd. Die zou dan kunnen komen op de plek waar nu een oud grasveld is, op het huidige derde veld van de vereniging’’, is de tekst van de gemeente met de aankondiging van dit grote nieuws.

Voor Papendrecht zou het een geweldige oplossing zijn van de veldenproblematiek. Tijdens de coronaperiode was het zelfs een tijd niet mogelijk om de trainingen te hervatten omdat uitgerekend in dat tijdvak de staat van de grasmat(ten) herzien moest worden. Het bericht over de mogelijke komst van kunstgras zal wat betreft niet als een donderslag bij heldere hemel, maar als een zegen op Slobbengors ervaren worden.’’

Klik op VV Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met de mannen van S.V. Honselersdijk 5

S.V. Honselersdijk 5, ook wel de dieren genoemd, de mannen zijn in de achtste klasse begonnen. Na heel wat jaren met vol successen zijn ze te vinden in de prachte competitie, in de zin van de vierde klasse.

ZWSports_251098

Veel vriendenteams zijn ontstaan in de jeugd, dit is niet anders bij het vijfde van Honselersdijk. “De basis van dit vriendenteam is ontstaan in de JO-19. Het team is opgericht in 2015 dus inmiddels spelen we zeven jaar met elkaar. We begonnen destijds als het negende in de achtste klasse. Na ieder jaar te promoveren zijn we van het negende doorgeschoven naar het zevende, toen het zesde en inmiddels het vijfde. Op dit moment komen we uit in de vierde klasse”, aldus de heren van het vijfde.

Clown worden dat kunnen er vele worden in de sterren equipe van Honselersdijk vijf. Er is alleen wel altijd één iemand waar iedereen net wat harder om lacht: “Maar Als we er een moeten kiezen die erboven uitsteekt dan is dat Mark, ook wel Zwark, Unox en PartyWortel genoemd. Mark is op een verenigingsfeest dansend op de tafel te vinden, of op het podium met een microfoon in zijn hand. In de kleedkamer weet hij altijd de stilte te doorbreken.”

Het dieptepunt bevonden de mannen in het eerste seizoen: “Dit jaar streden wij nek aan nek om het kampioenschap en waarin wij door één wedstrijd te verliezen op discutabele wijze als tweede geëindigd zijn. Erg jammer en zeer bizar, maar het heeft ons niet tegengehouden in onze ambities.”

Van sterren spelers op het veld tot de topspelers langs de lijn. Dit is dan natuurlijk wel in de zin van de derde helft. Ook voor dit geldt, baas boven baas. “Maar hier is er een persoon die er bovenuit steekt. Sem, ook wel Tjaap genoemd, de beste man houdt wel van een drankje en een feestje. Sem is zelfs viraal gegaan met zijn derde helft capriolen. Op een toernooi maakte hij een weddenschap, waarin hij een shotje Jagermeister zou nemen bij ieder doelpunt die hij scoorde. Dit hoef je Tjaap niet twee keer te zeggen, hij scoorde namelijk vier keer en zo geschiedde. Hierna is Sem, ook wel Tjaap, door het elftal benoemd als aanvoerder van de derde helft”, zegt de woordvoerder van het vijfde van Honselersdijk.

Het is 27 mei 2018 een mooie voorjaarsdag, de zon schijnt, er staat weinig wind, oftewel een perfecte dag voor een potje voetbal. “We waren als team al gepromoveerd en speelde onze laatste wedstrijd van het seizoen. We besloten het seizoen af te sluiten met een feestopstelling. Deze opstelling werd bepaald door middel van lootjes trekken. Door de loting belandde de centrale verdediger op de rechtsbuiten positie, de vleugelaanvallers vormde het centraal verdedigende duo en onze spits was omgewisseld met onze keeper. De wedstrijd was een groot feest en verliep erg sportief”, wordt er verteld door het team dat zelf met de feest opstelling de overwinning naar zich toe wisten te trekken.

De ambities van het vijfde zijn meer dan duidelijk: “Voor dit seizoen zitten wij nog volop in de titelstrijd. Momenteel staan wij tweede met een aantal wedstrijden minder. Mochten we kampioen worden dan zal coach Dennis zijn donkerblonde/grijze haren verven tot een mooi lichtblond getinte coupe.” daar gaan de mannen dus voor.

Klik op S.V. Honselersdijk voor het laatste artikel van de club.

 

‘Teamplayer’ Wouter Bakelaar geniet bij gezellig SNS

Hij begon en groeide op bij de club waar hij na een aantal omzwervingen sinds vier seizoenen weer kind aan huis is. Voor Wouter Bakelaar draait het spelen bij SNS om veel meer dan alleen voetbal. “Als het niet gezellig is, is het voor mij niet waard om te voetballen. Uiteindelijk komen de prestaties dan vanzelf.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

En wat betreft dat laatste heeft de marketeer van de gemeente Goeree-Overflakkee een punt. Want na een goede start, vindt SNS zichzelf terug in de top van de vierde klasse. De club waar hij dus zijn eerste stapjes op een voetbalveld zette. “Daar is mijn carrière, als je het zo mag zeggen, echt begonnen. Vervolgens heb ik zes jaar bij Den Bommel gespeeld, ben ik nog een keertje heen en weer gegaan, om via FIOS uit Achthuizen hier weer terug te komen. De cirkel rond.”

Gezelligheid

En Bakelaar weet precies waarom hij die cirkel graag rond wilde maken. “De gezelligheid is heel belangrijk. We zijn een diverse groep, met verschillende leeftijden, maar weten elkaar allemaal te vinden. Heel verschillend, maar toch één geheel.” Want ondanks dat hij een hekel heeft aan verliezen, staat een goede sfeer bovenaan het lijstje. “Je moet het vooral gezellig hebben met elkaar. Na een nederlaag is het echt wel eventjes balen, maar na een halfuurtje moet de knop weer om.” Gelukkig winnen ze dit seizoen dus vaker dan ze verliezen. “We vullen elkaar goed aan binnen het veld. De één brengt voetbal, de ander weer ervaring of doelpunten.” Met zijn 27 jaar wordt hij, naar eigen zeggen, gezien als ‘oud’. “Ik denk wel dat de jongere gasten in ons team mij zo wel zien. Ik was ook al vrij jong toen ik bij de senioren kwam, dus wat dat betreft heb je ook wel een hoop ervaring.” Voor iemand die zo leeft van de gezelligheid, waren de afgelopen maanden lastig, vertelt Bakelaar. “Je mist gewoon die sociale contacten, lekker met elkaar op het veld staan.” Toch was het ook wel even lekker, moet hij bekennen. “Eventjes niet die verplichtingen, dan heb je ineens veel tijd over. Maar als je dan weer eenmaal staat te trainen, weet je weer wat je hebt gemist.”

bazen

Uitdaging

Ondertussen hield hij zichzelf fit. “Dan ga ik hardlopen of een stukje mountainbiken. Ik ben wel echt een voetballende hardloper. Vijf kilometer binnen twintig minuten, dat doe ik graag, maar voetbal blijft de passie.” Die inzet kan SNS in het restant van de competitie goed gebruiken, want de start was veelbelovend. “We hebben het geluk wel een paar keer aan onze kant gehad, maar dat dwing je misschien ook af. Bij een tegenslag gaan we gewoon door, dat is ook wel de kracht van onze groep.” Dat is overigens wel een vrij smalle groep en dus maakt Bakelaar zich een klein beetje zorgen voor de komende tijd. “Zoveel wedstrijden, in een korte tijd, terwijl we lang stil hebben gelegen. Ik ben benieuwd hoe dat gaat…” Ook in Stad aan ‘t Haringvliet wordt dat een uitdaging, denkt hij. “Het gaat bij ons zeker invloed hebben. We hebben niet een enorm grote groep, dus lever je al snel in.” Mede daardoor zet Bakelaar niet te hoog in. “Het klinkt misschien gek, maar we moeten ons vooral zien te handhaven. We mogen echt niet in die vijfde klasse terechtkomen. Realistisch gezien verwacht ik ons niet in die top vijf.” Toch zal hij er alles aan gaan doen om zo hoog mogelijk te eindigen. “Ik geef altijd honderd procent, ben er echt mee bezig. Vind het ook leuk om die jonge gasten te helpen, ik denk dat ik wel een fijne ‘teamplayer’ ben.”  Dat komt mede door zijn multi-inzetbaarheid. “Trainers zoeken altijd een beetje naar mijn beste positie. Op het middenveld of voorin, het maakt mij niet zoveel uit.” Met zijn snelheid en explosiviteit staat hij te trappelen om weer te beginnen. “Voorlopig hoeven we ons over de stand nog geen zorgen te maken en kunnen we lekker vrijuit gaan voetballen!”

Klik op SNS voor het laatste artikel van de club.

Joeri Melissant van WFB weer blij dat het voetbal weer begonnen is

Als servicemanager van een fitnessclub en groot sportfanaat zat Joeri Melissant de afgelopen maanden allesbehalve stil. Toch is de linksback van vierdeklasser WFB maar wat blij dat de voetbal weer is begonnen, al is het alleen maar om zijn vrienden weer te kunnen zien. “Je kijkt uit naar iets normaals, gewoon weer samen op een veld, wedstrijden spelen.”

250151_onlinebanner_Bazen_VJGoeree

Werken in Rotterdam, voetballen bij WFB. Dat is ongeveer precies zoals de 27-jarige Melissant het al jarenlang doet, want ergens anders speelde hij nooit. “Op mijn zesde ben ik hier begonnen, vlak nadat ik mijn zwemdiploma had gehaald. Vriendjes van de basisschool zaten ook bij WFB, dan kom je op voetbal terecht.” Ruim twintig jaar later is het eigenlijk niet veel anders, vertelt hij. “Ik speel nog steeds met vrienden, het gaat iets meer om de prestatie, maar toch ook zeker om de gezelligheid.” Al op zestienjarige leeftijd maakte Melissant zijn debuut in het eerste, toch wel een beetje een droom die uitkwam. “Als je later groot bent, hoop je ooit in het eerste te spelen. Dat denk je toch als jeugdspelertje.”

Promoveren

Die droom is dus uitgekomen, maar de inwoner van Ouddorp heeft zoals gezegd een brede interesse als het op sport aankomt. “Fitnessen, fietsen, mountainbiken, maar ook hardlopen en wandelen. Voor het goede doel heb ik al eens een halve marathon gedaan. Eigenlijk bestaat mijn leven uit werken, voetbal en nog meer sporten.” Een deel daarvan heeft Melissant de afgelopen maanden dus moeten missen, hij is dan ook blij dat de bal weer is gaan rollen. “Soms mocht je dan weer in groepjes, of alleen op afstand. Nu is het gewoon weer normaal, lekker wedstrijden spelen.” En dus kan er aan de goede start van het seizoen eindelijk een vervolg worden gegeven. Al zijn ze dat ook aan hun stand verplicht, vindt de verdediger. “We moeten met WFB gewoon boven in die vierde klasse mee kunnen draaien, al gaat dat niet vanzelf.” Toch hoopt de linkspoot in de komende jaren die stap naar de derde klasse weer eens te kunnen zetten. “Kampioen zullen we niet zomaar worden, maar een periode is realistisch. Ik weet alleen niet zeker of we daar nu al klaar voor zijn.” Want makkelijk gaat dat niet zomaar worden, beseft hij. “In de derde klasse kun je makkelijker dat spelletje meespelen, nu moet je veel meer het spel maken en zakken tegenstanders in. Dat is lastig voetballen.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Mooie jaren

Maar Melissant ziet dat de club goed bezig is. “We hebben ervaring, maar ook een aantal jonge gasten. Wat dat betreft gloort er licht aan de horizon. Als iedereen behouden blijft, zitten er mooie jaren aan te komen.” Toch zal er dan aan de mentaliteit nog een beetje gesleuteld moeten worden, denkt hij. “Jeugdspelers lijken nu minder graag in het eerste te willen spelen dan vroeger, dat is wel een verschil. Het is een ander soort motivatie. Wij wilden echt knallen en alles geven. Je wilde bij het eerste horen.” Ook de komende weken zal het even aanpoten worden, nu er na een lange onderbreking weer gevoetbald wordt. “We starten weer op ‘0’. Niet iedereen is even fit, maar we moeten er samen wel weer staan.” In een competitie met een hoop bekende gezichten. “Het is wel leuk om op het eiland te voetballen, veel tegenstanders ken je goed. Dat heeft wel iets.” Voor veel opponenten zal het spel van Melissant dan ook geen verrassing meer zijn, denkt hij. “Ik ben een aanvallende linksback, geef graag assists. Ben liever voorin dan achterin.” En dat is gezien zijn geschiedenis niet zo gek. “Vroeger ben ik ooit begonnen als linksback, maar daarna was ik altijd linksbuiten of middenvelder. Pas sinds een jaar of zes sta ik weer achterin. Dat bevalt heel goed, lekker er overheen komen.” Die aanvalsdrang leverde hem tijdens zijn basisdebuut een doelpunt op, de komende jaren moet het nog veel mooier worden. “Ik hoop met dit team te promoveren, dat zou geweldig zijn.” Samen met zijn vrienden. “Op het fietsje met je tasje naar de club, lekker voetballen en de derde helft. Mooier wordt het toch niet?”

Klik op WFB voor het laatste artikel van de club.

‘Dan komen er hopelijk mooie jaren aan’ aldus Jacob van der Spaan van Melissant

Ondanks een plek in de onderste regionen van de vierde klasse, krijg je bij de 29-jarige Jacob van der Spaan de lach niet van zijn gezicht. Want zodra de centrale verdediger over Melissant begint te vertellen, kan hij eigenlijk niet meer stoppen. “We zijn hier al die jaren samen opgegroeid, uiteindelijk zijn het allemaal vrienden geworden.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Want dat Van der Spaan op zevenjarige leeftijd bij Melissant terechtkwam en nooit aan een vertrek dacht, is gezien de situatie niet zo gek. “Ik woonde toen tegen de voetbal aan en Melissant is maar een klein dorpje. Iedere middag stond je met dezelfde jongens op het veldje te voetballen.” Nu, tweeëntwintig jaar later is hij er dus nog steeds, al verhuisde hij in de tussentijd wel. “Uiteindelijk ben ik in Middelharnis gaan wonen, maar ik ben niet de enige. Dus we carpoolen vaak.”

Jeugdigheid

Niet alleen op het veld weten ze elkaar dus te vinden, vertelt Van der Spaan. “Het is één grote vriendengroep hier. Dat mis je als de voetbal stil komt te liggen.” Vanwege blessures en mindere resultaten kwam de onderbreking stiekem misschien niet op een heel slecht moment, moet hij bekennen. “We konden eigenlijk geen één zaterdag met dezelfde spelers spelen, gelukkig zijn de meeste jongens nu weer terug.” Tijdens de winterstop hield de verdediger zich fit door middel van een rondje hardlopen, al ging dat niet vanzelf. Maar als ervaren rot binnen de selectie, moest hij het goede voorbeeld geven. “We hebben weer behoorlijk wat jonge gasten vanuit de jeugd gekregen, dat is anders, maar toch ook gezellig. We doen het wel met elkaar.” Toch ziet hij een groot verschil met vroeger, de tijd dat hij doorbrak bij de senioren. “Er was veel meer hiërarchie. Nu denken ze toch vaak dat ze het al uitgevonden hebben, ze kijken niet meer tegen de oudere spelers op.” Desondanks geniet Van der Spaan van zijn jeugdige teamgenoten, maar daar schuilt ook meteen het gevaar. “We wonnen de bekerwedstrijden, dus gingen met een goed gevoel de competitie in. Maar daar wordt meer gevraagd dan lekker voetballen, dan zal er ook fysiek een tandje bij moeten. Dat is wennen.”

bazen

Strijd leveren

Mede daardoor was de start van het seizoen een stuk minder dan gehoopt en dus moet de doelstelling worden bijgesteld. “We hadden misschien voor een periode kunnen gaan. Nu moeten we vooral zorgen dat we niet degraderen, gelukkig geven de goede oefenwedstrijden wel vertrouwen.” Ook het trainingskamp in Spanje droeg zijn steentje bij. “Natuurlijk voor de sfeer en het teamgevoel, maar daar hebben we het ook wel over voetbal gehad. We krijgen te makkelijk doelpunten tegen en scoren zelf te moeilijk.” Van der Spaan weet als geen ander hoe belangrijk een goede voorbereiding is, al is die nu ontzettend kort. “We moeten het hebben van strijd, dus daarvoor moeten we wel fit zijn.” Zelf moet hij het overigens ook van zijn goede trap hebben. “Ik kan ook nog wel aardig verdedigen, maar heb vooral graag de bal aan mijn voet. Tijdens de jeugd stond ik niet voor niks in de aanval, haha!” Zijn favoriete voetballer klinkt daardoor ineens een stuk minder gek. “Toch wel groot fan van Cristiano Ronaldo. Maar als verdediger kan ik enorm genieten van Timber en vroeger Xabi Alonso.” Tot slot kijkt Van der Spaan, die op zijn zestiende verjaardag debuteerde, naar de toekomst. “Hopelijk kunnen we de komende jaren bovenin meedoen, dat zou heel mooi zijn. Die jongens kunnen al heel goed voetballen, als ze straks ook nog wat volwassener en meer fysiek worden, dan heb ik er veel vertrouwen in. Melissant moet weer moeilijk te verslaan worden!”

Klik op Melissant voor het laatste artikel van de club.

“dan zijn we net kleine jongens” aldus Jan Peters van De Jonge Spartaan

Dat je voor een potje voetbal nooit te oud bent, bewijzen ze al jarenlang bij de veteranen van De Jonge Spartaan. Voor Jan Peter Robijn, één van de fanatieke 35+’ers, is er eigenlijk niks mooiers dan dat. “Het plezier onderling, de kleedkamerhumor en samen lekker een balletje trappen. We zijn allemaal liefhebbers van het spelletje.”

bazen

Robijn, oorspronkelijk van Melissant, weet eigenlijk niet beter dan dat er bij De Jonge Spartaan gevoetbald wordt door veteranen. Hij weet wel waarom juist deze tak van sport zo populair is. “Het tempootje ligt toch een stuk lager. Als je bij het vijfde mee gaat doen, word je soms links en rechts voorbijgelopen door van die jonge gasten. Dat voorkom je met 35+.” Maar denk niet dat ze daardoor ook een stuk minder fanatiek zijn, voegt hij er snel aan toe. “Het fanatisme is nog steeds groot, maar het voetbalplezier staat natuurlijk voorop.”

Pupillen

Inmiddels woont Robijn al vele jaren in Middelharnis en ondanks dat hij opgroeide bij Melissant, voelt hij de liefde voor Spartaan. “Mijn zoontje en dochter voetballen er en samen met mijn compagnon, die ook bij de veteranen zit, ben ik hoofdsponsor. Dan wordt het toch vanzelf je clubje.” Spijt van zijn keuze een jaar of acht geleden heeft hij dan ook niet. “Ik kwam hier meteen terecht in een leuk team met een hoop goede voetballers.” Zijn debuut voor de club weet hij nog maar al te goed, misschien zelfs iets te goed. “We speelden tegen NSVV, het was mijn eerste actie in dit shirt, en ik lag plat op mijn buik. Dat krijg ik natuurlijk nog vaak te horen, dat snap je ook wel.” Om dat soort acties tot een minimum te beperken, wordt er op dinsdagavond getraind. Robijn vertelt hoe dat gaat. “Een bal in het midden, twee goaltjes en lekker hobbelen.” De verdeling van de teams zorgde jarenlang voor veel hilariteit. “Onze leider Joop liep rond en verdeelde dan de hesjes, maar die koos altijd gewoon hetzelfde groepje. Daar moesten we natuurlijk altijd hard om lachen.” Onderling zorgen ze er op zaterdag tijdens de wedstrijden voor dat de boel in goede banen wordt geleid. “Een paar spelers regelen de wissels. Maar niemand wil graag wissel staan, het is dan net weer pupillenvoetbal van vroeger.”

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Kleedkamer

Ook buiten het veld weten de mannen elkaar uitstekend te vinden. “Er ontstaan echt vriendschappen. Voetbal schept een band.” Binnen de lijnen zijn ze weer even jong. “Dan zijn we net weer een stel kleine jongetjes. Met onze korte broekjes.” Onderdeel van een team zijn en samen in een kleedkamer zitten, het verveelt nooit. “De kleedkamer is natuurlijk dé plek voor mooie verhalen. Er zijn zoveel verhalen over wedstrijden of gebeurtenissen.” Hij graaft even in het geheugen. “Iemand van ons gaf eens een speech tijdens een etentje, dat duurde zó verschrikkelijk lang, dat we nu iedere keer bang zijn als hij aan het woord komt. Maar natuurlijk ook voetbalbloopers, als missen voor open goal of een keeper die denkt dat een bal naast zou gaan.” In 2016 won het veteranenteam de districtsbeker, een trots moment, maar vooral de liefde voor het spelletje spat ervan af. “Met voetbalvrienden en de sfeer is hartstikke leuk, na afloop doe je lekker een biertje.” Al zit niet iedereen er zo in, moet Robijn bekennen. “Soms heb ik het idee dat tegenstanders denken dat ze de CL-Finale aan het spelen zijn. Fanatiek zijn is goed, maar het moet niet ‘te’ zijn.” Ook zelf moeten ze nog wel eens wennen aan het feit dat ze geen twintig meer zijn. “Het is soms best frustrerend dat niet alles meer lukt. We hebben letterlijk en figuurlijk een brede selectie, haha! Zelf ben ik ook vaker geblesseerd dan vroeger, en ik was al veel geblesseerd!” Veel van de teamleden zijn ook actief betrokken bij de club, Robijn hoopt dat nog jaren te kunnen doen. “Het is een vorm van saamhorigheid, met echte vrienden, het is gewoon ontzettend leuk!”

Klik op De Jonge Spartaan voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Marlon van der Schelling van VV CKC

De 25-jarige Marlon van der Schelling is geen onbekende bij VV CKC. Bij de club uit Rotterdam-Kralingseveer is hij naast trainer van de JO15-1 ook coördinator van de jeugd en lid van de activiteiten commissie. Daarnaast maakte Marlon tot voor kort deel uit van de selectie bij de Rotterdammers.
Dominos_voorjaar2021
Studie
Marlon heeft gestudeerd op het Albeda college in Rotterdam. Hier heeft hij de opleiding sport & bewegen afgerond. Uiteindelijk is hij komen werken bij DPFC health fit & dance. “Na twee jaar ben ik de uitdaging in dit werk verloren en op zoek gegaan naar iets anders met meer uitdaging”, vertelt hij. In mei 2020 zou van der Schelling beginnen met een nieuwe opleiding. Dankzij Corona werd dit uiteindelijk uitgesteld naar augustus. “Inmiddels ben ik al ruim anderhalf jaar bezig en heb ik gevonden wat ik zocht”, aldus Marlon.

Jeugd
De vrijwilliger van VV CKC begon met voetballen bij de club in een team met jongens die op een wachtlijst stonden. Al snel werd hij overgeplaatst naar een team in de F’jes. In het verdere verloop van zijn jeugd heeft hij alle selectie elftallen doorlopen. Vervolgens kwam Alexandria’66 in de B’tjes om een stap hogerop te gaan. Hier heeft de oud verdediger in de landelijke jeugddivisies gespeeld. In die jaren is van der Schelling twee keer kampioen geworden en heeft hij de beker gewonnen. Na een operatie besloot Marlon om terug te keren naar zijn oude nest. “Bij CKC maakte ik op mijn achttiende mijn debuut in het eerste elftal en sindsdien ben ik niet meer weggegaan”, vertelt hij. Inmiddels speelt van der Schelling niet meer in het eerste elftal: “In dit seizoen heb ik helaas de beslissing moeten nemen om te stoppen in de selectie dankzij werkomstandigheden.”

Vrijwilliger
Naast het voetballen is Marlon op meerdere vlakken actief binnen de club. Zo is hij naast jeugdtrainer van de JO15-1 ook lid van de activiteitencommissie en coördinator van de jeugd. “Een leuke bezigheid naast mijn opleiding”, vindt hij zelf. De jeugdtrainer vindt het leuk om te zien hoe zijn spelers zich ontwikkelen. “Het is altijd leuk om te zien als jouw spelers uiteindelijk terechtkomen bij clubs als Feyenoord, Sparta, ADO den Haag, en Ajax”, vertelt Marlon. Ook met zijn taak binnen de activiteiten commissie is van der Schelling nog lang niet klaar. In deze taak organiseert hij verschillende evenementen voor de club. “Als je dan achteraf alleen maar positieve geluiden hoort krijg ik enorm veel energie om dit te blijven doen”, zegt hij.
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097Toekomst
In de toekomst hoopt de vrijwilliger een belangrijke pion te zijn binnen de opleiding van de vereniging. “Ik hoop onze jeugd, maar ook de trainers een goede basis te geven en hierna uit te breiden naar volwaardige selectietrainers”, vertelt Marlon. “Ik hoop daarnaast ook een bijdrage te kunnen leveren aan het niveau van de spelers die door kunnen stromen naar het eerste elftal door middel van een zo goed mogelijke opleiding te bieden waar uiteraard hard werken gecombineerd gaat met leuke activiteiten”, gaat de coördinator verder.  Dat hard werken in hem zit blijkt ook uit zijn voorbeeldspeler. Hier noemt hij Dirk Kuyt. “Het was misschien niet de allerbeste speler, maar wel iemand die altijd tweehonderd procent gaf. Daar kan ik mijzelf wel mee identificeren”, vertelt de oud-speler.

Club van vrijwilligers
Wat de vrijwilliger vooral mooi vindt van zijn VV CKC is dat het een club van vooral vrijwilligers is. “Ik waardeer iedereen die iets doet binnen de club. Samen zorgen we er namelijk voor dat de club draait en groeit”, aldus Marlon. Daarnaast vindt hij het ook mooi dat de club leeft: “Het is hier op de zaterdag altijd supergezellig en dat is natuurlijk ook belangrijk.” In de toekomst verwacht hij dat de vereniging een mooie toekomst tegemoet gaat. “We zijn met meerdere mensen binnen de club bezig om CKC nog gezelliger en beter te maken. We zijn een weg ingeslagen, er moet nog best wat gebeuren, maar als het allemaal draait hebben we CKC weer een stuk mooier op de kaart gezet”, sluit hij af.

Foto van Mario Sliep

Klik op VV CKC voor het laatste bericht over de club

DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi

10 juni 2022: eerste DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi DKIB staat voor verbinden! Dat doen ze met de BusinessClub, netwerkborrels, het DKIB Magazine, de DKIB Open Golfdag en nu ook met het DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi.

Op 10 juni zal het eerste DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi bij V.V. Wieldrecht georganiseerd worden. Als team kun je meespelen met een team van 7 personen en speel je tegen andere lokale ondernemers in een 7 tegen 7 toernooi. Als alle wedstrijden gespeeld zijn gaat de BBQ aan en zal het voetbaltoernooi met live- muziek, hapjes en drankjes afgesloten worden. Uiteraard zijn er leuke prijzen te winnen en zal er een bedrag aan het goede doel gegeven worden.

Deelnemen?

Alle deelname mogelijkheden en prijzen staan in onderstaande link. Of neem contact op met Joyce Lipman, 06-22290213, joyce@bylipman.nl of Fred van Vloten, 06-20405996, f.vanvloten@zpress.nl

DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi deelname mogelijkheden en prijzen

DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi

0

10 juni 2022: eerste DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi DKIB staat voor verbinden! Dat doen ze met de BusinessClub, netwerkborrels, het DKIB Magazine, de DKIB Open Golfdag en nu ook met het DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi.

Op 10 juni zal het eerste DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi bij V.V. Wieldrecht georganiseerd worden. Als team kun je meespelen met een team van 7 personen en speel je tegen andere lokale ondernemers in een 7 tegen 7 toernooi. Als alle wedstrijden gespeeld zijn gaat de BBQ aan en zal het voetbaltoernooi met live- muziek, hapjes en drankjes afgesloten worden. Uiteraard zijn er leuke prijzen te winnen en zal er een bedrag aan het goede doel gegeven worden.

Deelnemen?

Alle deelname mogelijkheden en prijzen staan in onderstaande link. Of neem contact op met Joyce Lipman, 06-22290213, joyce@bylipman.nl of Fred van Vloten, 06-20405996, f.vanvloten@zpress.nl

DKIB Bedrijvenvoetbaltoernooi deelname mogelijkheden en prijzen

Giovanni Moerland verlaat RBC Roosendaal voor RKSV Halsteren

De 25-jarige rechtsbuiten zal het huidige seizoen in de tweede klasse afmaken bij RBC, waarna hij zal vertrekken naar RKSV Halsteren om uit te komen in de hoofdklasse. Hij kijkt met dubbele gevoelens terug op zijn periode bij RBC, maar heeft vooral veel zin in de nieuwe uitdaging.

Moerland is op zijn vijfde in de jeugd begonnen met voetballen bij MOC. Vervolgens heeft hij van de D2 tot en met de C2 bij NAC Breda gespeeld. Daarna heeft hij nog een jaar bij RBC gevoetbald, totdat ze failliet gingen. Dit zorgde voor een terugkeer bij MOC. Op zijn zestiende heeft hij zijn debuut gemaakt in het eerste elftal en is er als vaste kracht bijgekomen toen hij eerste jaar senioren werd. Op 21-jarige leeftijd is hij naar Halsteren gegaan waar hij twee jaar heeft gevoetbald, voordat hij dit huidige seizoen weer bij RBC is gaan voetballen.

Reden overstap
Giovanni is ambitieus en wilt graag op een zo hoog mogelijk niveau voetballen. Dit heeft er dan ook voor gezorgd dat hij de overstap maakt van RBC naar Halsteren. “Ik heb afgelopen jaar bewust een paar stappen teruggedaan om als aanvaller te gaan voetballen. Robert Braber werd trainer bij RBC en die heeft me die kans en het vertrouwen gegeven. Ik ben blij dat ik de keuze gemaakt heb, want ik haal er veel meer voldoening uit op dit moment”, vertelt hij. Er was ook interesse van andere clubs, maar die wilde hem als linksback hebben. “Halsteren geeft me de kans en het vertrouwen om me verder te ontwikkelen in de aanval. Ik kom weer in een vertrouwde omgeving terecht, waar ik weer met vrienden ga voetballen”, aldus Giovanni.

Wibro_-255433Terugkijken
De 25-jarige rechtsbuiten kijkt met dubbele gevoelens terug naar de periode bij zijn oude club: “Er is jammer genoeg veel gebeurd en er is veel rumoer geweest bij de club. Verder zijn we als groep wel met iets moois bezig en ben ik ervan overtuigd dat we het in ons hebben om nog mee te doen voor het kampioenschap. Dit moet met zo een selectie altijd je doel zijn.” Verder is hij RBC heel dankbaar dat hij de kans heeft gekregen om zich te ontwikkelen voor een andere positie. “Ik ga er dit seizoen nog alles aan doen om belangrijk te zijn voor het elftal en de club. Ik zou hier heel graag willen vertrekken met een promotie of kampioenschap, dan is mijn seizoen pas geslaagd”, vertelt Moerland.

Volgend seizoen
Giovanni wil volgend seizoen bewijzen dat hij de hoofdklasse ook als aanvaller aankan. Hij wil zichzelf in de basis knokken en belangrijk zijn voor Halsteren. Het zou volgens Giovanni mooi zijn om te promoveren of kampioen te worden, als ze dat dit seizoen nog niet lukt. Hij kijkt er heel erg naar uit om volgend jaar weer bij Halsteren aan de slag te gaan. “Ik verwacht mezelf verder te ontwikkelen met goede jongens en een goede staf om me heen. Ik weet wat er bij Halsteren verwacht wordt en het is een voordeel dat ik in een bekende omgeving terecht kom, waar ik iedereen ken”, vertelt de rechtsbuiten.

Tic_253688

Er zijn toch wel dingen die Giovanni gaat missen: “Wat ik het meeste ga missen zijn de jongens waar ik nu mee samenspeel. We hebben een goed en leuk elftal waar een goede mix in zit van ervaren jongens en hele talentvolle jongens die er ook aan gaan komen.” Verder verteld hij: “Het is natuurlijk mooi om als speler in een stadion te voetballen, dat brengt toch altijd wel iets extra’s met zich mee. Natuurlijk is het ook heel mooi om te zien hoe erg het leeft bij de fans die er al rondlopen vanaf toen RBC nog betaald voetbal speelde. Ik vind het mooi om te zien dat RBC nog veel betekent voor ze.”

Bron foto: Arthur Verbraak

Klik op RBC Roosendaal voor het laatste artikel van de club