Pagina 625 – VoetbalJournaal

SHO Vrouwen 1 zowel binnen als buiten het veld één team

vv SHO

-

20 april 2022

SHO Vrouwen 1 zowel binnen als buiten het veld één team

SHO Vrouwen 1 is een dynamische groep meiden die plezier combineren met presteren. In leeftijd loopt de ploeg uiteen, maar de lol spat ervan af en ook het voetballende aspect zien de dames steeds beter worden.

Vrouwenvoetbal wordt steeds groter, niet alleen in Nederland, maar wereldwijd. Er zal dan ook niemand gek opkijken van het feit dat het een van de snelst groeiende sporten ter wereld is. In deze lijn heeft SHO uit Oud-Beijerland ook een vrouwenteam. De dames omschrijven zichzelf, ter introductie: “Wij zijn een gemotiveerd, sportief, soms te lief, jong eerstejaars senioren elftal. Wij zijn qua leeftijd uiteenlopend maar vinden elkaar steeds meer in het veld en daarbuiten.” De vrouwen van het eerste elftal spelen al heel wat jaren samen. “Of zoals sommige het zelf zeggen, hun hele leven. In de praktijk spelen de meeste echter al zo’n zes of zeven jaar samen. Over de jaren heen kwamen er af-en-toe speelsters bij en verlieten er ook een aantal het elftal”, zegt de ploeg.

Snoepjes
Één van de belangrijkste factoren binnen het voetbal is plezier. Naast dat plezier voor de dames een belangrijk aspect is, willen ze ook graag resultaten boeken. Uiteindelijk willen de dames uitgroeien tot een op een hoger niveau spelend elftal. Het fenomeen binnen de Vrouwen 1 die het label lolbroek aan zichzelf mag plakken is Laura. “Ze is zelfverzekerd, positief, zegt alles wat ze denkt, kent geen tot weinig schaamte en zorgt altijd voor een goede sfeer”, aldus haar teamgenoten. Daarnaast is er op de maandagavond tijdens de training een wekelijks tafereel. “Ze verteld dan graag de verhalen over de snoepjes van het weekend. Voor de onwetende onder ons, snoepje staat bij de meiden voor een leuke jongeman”, vertellen de dames.

Herinneringen opbouwen
Het hoogtepunt van dit seizoen zijn de teamactiviteiten die georganiseerd worden. Waar velen het laten bij slechts één keer per jaar, doen de meiden dit op een stuk professionelere manier. “Elk viertal krijgt een periode van het jaar en moeten hierin een activiteit organiseren, zo is er al een pizza avond geweest, hebben een thema-avond gehad en hebben we sinter-kerst-en-nieuw gevierd. Daarnaast hebben we ook gebokst bij Oosterbaan Gym om fysiek wat sterker te worden.” Maar voor de dames staat er nog veel meer op de planning dit seizoen. “Binnenkort komt er nog een internationaal toernooiweekend aan en een afsluitende activiteit. Deze activiteiten zorgen voor extra teambuilding ook buiten de voetbal”, zijn de vrouwen het met elkaar eens. Buiten de activiteiten om is ook het kampioenschap in 2019 met de MO17-1 een ervaring die nooit meer vergeten zal worden door de voetbalsters.

Koninginnen en prinsessen
Waar de mannen vaak liters gouden rakkers achter in de keel gieten, staan tegenwoordig de dames op gelijke hoogte als het om de viering van de derde helft gaat. “Koningin van de derde helft is lastig te kiezen. Laten we zeggen dat het duo Bridget en Laura B. wel volstaat. Echter worden die al snel opgevolgd door een groot aantal prinsessen”, stemmen de dames gelijk. De wedstrijd van het seizoen was dan ook een voorbeeld. Tegen rivaal Heinenoord werd gewonnen met 1-0. “Dit is gevierd alsof we kampioen werden. Dat was ook de omslag voor het elftal, waarna er steeds meer punten gepakt werden.”

Coaching
Dat de fun en enthousiasme van het team afstraalt is te merken aan de quotes die met regelmaat terug te horen zijn in het veld. “Coach Lotte roept vaak als iemand een hardwerkende actie heeft gedaan hierdoor de bal in de ploeg blijft: ‘Jouw verdienste!’. Ook Laura, die haar eigen manier van coachen heeft. Als ze de bal wil hebben roept ze ‘laat me je helpen’. Dan hebben we nog Heavenly, die altijd netjes sorry zegt, ook als ze niets fout doet of gaat helpen terwijl het spel nog bezig is”, vertellen de meiden. Bijna elke week is het daarnaast raak bij Isa. “Die glijdt, met een beetje nat veld, elke warming-up onderuit. Daarom staat bij ons het fenomeen ‘Isaatje’ gelijk aan een glijpartij”, sluiten de dames lachend af.

Klik op SHO voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Michel Verkade van VV Naaldwijk 7

vv Naaldwijk

-

20 april 2022

0

In gesprek met Michel Verkade van VV Naaldwijk 7

Michel Verkade is grondlegger en aanvoerder van VV Naaldwijk 7. De verdediger heeft, samen met teamgenoot Jim van den Bos, de basis gelegd voor het team. Bij de aanvoerder zit het voetbal in zijn bloed, zijn vader, broertje en zus zijn ook allemaal actief geweest bij de club.
Zoals gezegd komt hij uit een echte voetbalfamilie: “Mijn vader heeft gekeept bij Naaldwijk en volgens mij zelfs wel eens het eerste elftal bereikt. Daarnaast is mijn broertje aanvaller bij Naaldwijk 3 en heeft mijn zus jaren geleden gekeept bij de dames.” De 26-jarige voetballer is begonnen toen hij vijf jaar oud was bij VV Naaldwijk. Na zijn tijd bij de jeugd is heeft hij een pauze gehad van drie seizoenen. “Nadat ik een paar keer bij mijn broertje was gaan kijken, begon het toch weer te kriebelen”, zegt Verkade. In het dagelijks leven werkt hij bij een chrysanten kwekerij. “Ook hier speelt de club een grote rol. De werkgever, zijn broertje en de bedrijfsleider hebben in het verleden allemaal voor het eerste elftal gespeeld. Daarnaast hebben wij enkele scholieren lopen die ook bij de club spelen”, gaat hij verder.

Alle posities
In zijn voetballoopbaan heeft Michel op verschillende posities gespeeld. “Ik heb voornamelijk als aanvaller gespeeld, maar in de JO-11 heb ik een seizoen op doel gestaan en heb ik ergens nog een seizoen als middenvelder gespeeld. Sinds tweeëneenhalf jaar sta ik centraal achterin. Ik ben namelijk het scoren verleerd en had in het verleden wel eens eerder als centrale verdediger gespeeld. Mede doordat wij krap zaten in verdedigers offerde ik mezelf op en dat deed ik destijds naar behoren”, zegt Verkade.

Naaldwijk 7
Michel is samen met zijn teamgenoot Jim de oprichter van Naaldwijk 7. Hij vertelt dat hij op een punt is gekomen dat hij geen persoonlijke ambities meer heeft, maar voor zijn plezier en de gezelligheid speelt. “Dit seizoen begonnen we sterk met vijf ongeslagen wedstrijden. Vervolgens verloren wij vier van de vijf wedstrijden, waardoor we weer zakte op de ranglijst. Het is voorlopig een seizoen met pieken en dalen”, gaat hij verder. Als hij nog een persoonlijk doel in het voetbal zou moeten noemen, dan wil hij zich verder ontwikkelen als centrale verdediger. “Ik kijk daarom ook graag naar Jurrien Timber. De manier waarop hij zo kalm blijft en alles voetballend oplost is iets wat ik ook probeer, maar niet altijd lukt”, aldus de verdediger.

Spa Francorchamps
Inmiddels is het alweer het vierde seizoen van het vriendenteam, maar van het originele team is niet iedereen meer aanwezig. “Er zijn wel wat wijzigingen geweest, zo zijn er nog maar tien spelers over van de oorspronkelijke groep. De rest is gestopt of naar de selectie gegaan”, vertelt hij. In deze vier seizoenen heeft het team al verschillende dingen meegemaakt. Zo vertelt Michel over een trip naar Spa Francorchamps voor een bepaalde autorace: “Hier probeerden een paar te kijken hoever zo konden komen en zijn ze uiteindelijk zo ver gekomen dat ze terugkwamen met een fles champagne die bedoeld was voor de prijs.”

Lolbroek
Uiteraard heeft ieder vriendenteam een lolbroek in het team en zo ook in Naaldwijk 7. “Ik denk toch wel één van onze verdedigers, Tom van Velden. Hij heeft soms van die hele scherpe uitspraken waarbij je gewoon moet lachen”, aldus Verkade. Naast een lolbroek heeft het team ook een koning van de derde helft. “Dat is mede-grondlegger Jim van den Bos. Hij kan gerust vanaf het einde van de wedstrijd tot diep in de nacht door blijven gaan”, sluit hij af.

Klik op VV Naaldwijk voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met de dames van IFC 2

IFC Ambacht

-

20 april 2022

0

Het tweede dames elftal van IFC is een damesteam waar de sfeer er altijd goed in zit. Het elftal speelt nu één seizoen samen, des ondanks zijn ze goed op elkaar ingespeeld. Zelf beweren ze het gezelligste elftal van de verenging te zijn.

De dames hun voetbalroots liggen overal en nergens. “We zijn een gecombineerd team. Een aantal meiden kennen elkaar al, omdat die een aantal seizoenen met elkaar hebben gespeeld. We hebben ook een aantal meiden die eerst in een ander team speelde, op een wat latere leeftijd zijn gaan voetballen of na een tijd terugkwamen naar IFC”, ook vertellen de dames dat dit het er niet ongezelliger op maakt.

Verschillende karakters

Vaak hebben de leukste teams allerlei verschillende types in het team zitten. Vaak maken al die verschillende types juist een elftal leuk en gezellig. Dit is ook het geval bij het tweede. “Wij hebben veel verschillende karakters in het team, maar dit maakt de sfeer altijd heel leuk en interessant. Romy gilt altijd door het veld, Jessie ligt altijd op de grond, Amber die altijd met een glimlacht rondloopt en Anouk die altijd overal om lacht. Zo kunnen we nog wel even doorgaan, het is altijd een groot feest bij ons”, vertellen de dames.

Hoogtepunt

Het hoogtepunt van het sterrenensemble was de wedstrijd tegen Pelikaan in de beker. “We hadden enorm veel mensen aan de zijlijn om ons aan te moedigen. We waren elkaar ook enorm positief aan het coachen in de wedstrijd, wat voor extra energie zorgde. We waren allemaal enorm fanatiek, dit leidde ook naar een winstgevend resultaat en toelating tot de bekercompetitie”, vertellen de dames trots. Het dieptepunt van de dames was dan toch wel de Coronapandemie. “We vonden het enorm jammer, zeker als nieuw team, dat wij hierdoor geen wedstrijden meer konden spelen en niet regelmatig konden trainen”, aldus het tweede.

Koning van de derde helft?

Marije is in eerste instantie bloedfanatiek in de eerste tweede helften. Hard inspannen betekent ook hard ontspannen. Dit doet Marije dan ook zeker. “Marije is onze koningin van de derde helft, erg fanatiek op het veld, maar ook erg fanatiek aan de bar. Romy zou graag ook de uitdaging met je aangaan om zo snel mogelijk een biertje achterover te tikken en Daisy doet exact hetzelfde, alleen dan met wijn. Verder zijn de meiden bij ons ook zeker niet vies van een wijntje of biertje, een wedstrijd kijken bij de andere teams en achteraf gezamenlijk een dansje te doen”, vertellen ze lachend.

Mooi seizoen

Een onvergetelijk seizoen neerzetten, dat is de bedoeling van de vrouwen. We hebben nogal wat gemist dit seizoen qua voetballen door het welbekende virus. We zijn gewoon ontzettend blij dat we weer mogen en hopen de aankomende tijd nog enorm veel van elkaar te mogen genieten, om zoveel mogelijk plezier te maken.”

Op avontuur gaan

Als één van de dames op avontuur gaat op het veld, volgen er altijd mooie opmerkingen van uit de rest van het elftal. “Dat is solo. Als iemand die bal heeft en die denkt het zo goed ‘allemaal zelf te kunnen’, ga dan maar ‘solo’ over het veld heen. Volgende keer wel even de bank warm houden dan”, sluiten de dames lachend af.

Klik op IFC voor het laatste artikel van de club.

Brian Piris geniet als hoofdtrainer bij The Gunners

vv The Gunners

-

20 april 2022

0

Brian Piris geniet als hoofdtrainer bij The Gunners

Met een verleden in het profvoetbal bij NAC Breda en als jeugdtrainer in de opleiding van de club, zou je Brian Piris misschien niet zo snel verwachten bij een team in de vierde klasse. Maar niets is minder waar. Want als trainer van The Gunners geniet de voormalig buitenspeler ontzettend. “De vonken vliegen er echt vanaf, dat is toch heerlijk?”

De 52-jarige Piris is dan ook maar wat blij dat het balletje de laatste weken weer is gaan rollen. “Het gaat weer ergens om. Zonder vooruitzicht is het moeilijk om die jongens gemotiveerd bezig te houden, je blijft dingen verzinnen.” Want dat is als hoofdtrainer van The Gunners nu zijn taak, al zag dat er afgelopen zomer niet naar uit. “Eigenlijk wilde ik een jaartje niks doen en wat vaker bij mijn zoontje kijken, maar toen vroeg Peter Remie of ik het zag zitten om assistent te worden.”

Beter voetballen

Na een aantal gesprekken besloot de oud-trainer van onder meer PCP en Molenschot, die op loopafstand woont van The Gunners, het gewoon te doen. Al was dat van korte duur. “Na een paar weken gaf Peter aan dat het te druk voor hem was en hij zijn contract in ging leveren. Toen kwamen ze bij mij.” Daar stond Piris niet zo van te kijken. “Als assistent deed ik ook al heel veel. Daardoor zag ik zijn vertrek ook wel een beetje aankomen.” De eerste maanden bevallen hem prima. “Het is zo’n leuke club! Heel gezellig, een goede organisatie en het is altijd feest. Tuurlijk willen we ook presteren, maar je blijft amateurtrainer.” Dat presteren gaat, met een plek in de top van de vierde klasse, helemaal zo gek nog niet. “We hebben een leuke selectie en doen goed mee, daar draait het uiteindelijk natuurlijk wel om.” Maar, zo vervolgt hij. “Er moet echt beter gevoetbald gaan worden. Als we zo blijven spelen, worden we zeker geen kampioen.” Een kampioenschap is sowieso nog niet echt iets waar Piris aan denkt. “Maar als je erbij staat, wil je erbij blijven. Ik vind dat we bij de eerste drie moeten kunnen eindigen, dan speel je waarschijnlijk nacompetitie.” Aan de instelling zal het in ieder geval niet liggen, vertelt de inwoner van Breda. “Die gasten zijn zo gedreven op de training, dat heb ik niet vaak meegemaakt. Als ze dat op kunnen blijven brengen, kan het een heel mooi seizoen worden.”

Ontzettend gedreven

Mede daardoor besloot Piris om zijn contract met een jaar te verlengen, want het gevoel is goed. “Waarom zou ik dan niet lekker blijven? Als je hard werkt, komt er vanzelf een beloning. Daar moet je in geloven.” Dat verwacht hij dan ook altijd van zijn spelers. “Ik ben een trainer die veel eist van zijn groep, vooral inzet. Je mag alles verkeerd doen, als je maar keihard werkt.” Als speler was hij zelf ook niet altijd even serieus en dus moet een geintje op zijn tijd gewoon kunnen. “Soms sta je er als trainer boven, maar je doet ook samen een biertje. Tijdens de training of wedstrijd moet je er alles aan doen, voor de rest moet je vooral plezier hebben.” Hij geniet zichtbaar. “We hebben ook echt een paar aardige spelers hoor! En ze zijn allemaal zo ontzettend gedreven.” Met drie jaar in het betaalde voetbal zou je zeggen dat het voor hem even wennen was op amateurniveau, maar dat was het niet, vertelt hij. “Ik heb zelf ook nog op dit niveau gespeeld, je moet het niet met elkaar gaan vergelijken.” De mentaliteit die Piris nu heeft, had hij stiekem als speler wel willen hebben. “Nu ben ik veel serieuzer en neem ik mijn verantwoordelijkheid. Soms denk ik over die tijd: heb ik dat echt gedaan? Je was alleen maar met jezelf bezig.” Zijn droom om ooit jeugdtrainer te worden bij NAC is al in vervulling gegaan, hoe zit dat als hoofdtrainer? “Het is prima zo. Met The Gunners zou ik wel omhoog willen, verder heb ik die ambitie niet. Eigenlijk zou ik dit jaar vrij zijn, dat zegt genoeg. Maar ik kan gewoon niet zonder!”

Klik op The Gunners voor het laatste artikel van de club.

Jeugdopleiding bij DCV: een regionaal begrip

vv Capelle

-

20 april 2022

0

Jeugdopleiding bij DCV: een regionaal begrip

Steeds meer ouders en kinderen uit de regio Rotterdam en Krimpenerwaard weten vv DCV te vinden, het niveau bij de jeugd stijgt en het eerste elftal strijdt voor het kampioenschap. Ook zijn er steeds meer meisjes en dames te vinden op de velden en zijn er geruchten over een nieuw complex.

Tijd dus om eens poolshoogte te nemen. Op het terrein aan het Waalplantsoen bij de voetbaltrots uit Krimpen aan den IJssel zien we een sfeervolle kantine op ons wachten, het ademt voetbal. Sterker nog, het plafond hangt er vol mee.

We hebben afgesproken met voormalig hoofdtrainer, Ronald Klinkenberg, inmiddels actief als bevlogen hoofdtrainer jeugd. Ook treffen we coördinator damesvoetbal René Gerlach, pupillencoördinator Yoek Kouwenhoven en bestuurslid Luke Verkerk, een warm welkom is het gevolg.

Steeds meer kinderen uit de regio komen voetballen bij DCV. Waarom is dat en krijgen zij ook allemaal zo’n warm welkom?

Ronald Klinkenberg: “Ja fantastisch! We investeren al jaren in de jeugdopleiding. Nadat ik gestopt ben als hoofdtrainer bij het eerste elftal ben ik vol in de jeugdafdeling gesprongen, waar ik al deels actief was. Het is inspirerend! Kinderen zijn zo ontzettend enthousiast. Daar krijg je energie van. We werken hard en steken tijd en geld in het opleiden van trainers. ‘Train de trainers’ noemen we dat. Die kennis en kunde verspreidt zich momenteel als een olievlek van positiviteit door de club. We zien de kwaliteit steeds verder toenemen. Op elke hoek van het complex gaat het over voetbal, over trainen, ontwikkelen en opleiden.”

Is iedereen welkom ongeacht het niveau en gebeurt dat ook?

Rene Gerlach: “Ja, bij DCV is iedereen welkom. Wij maken daarin geen onderscheid. Gelijke kansen bieden hebben wij hoog in het vaandel staan. We zien momenteel steeds meer kinderen uit de regio naar DCV toe trekken om hier de volgende stap te zetten in hun ontwikkeling. Ook zoeken ze met hun ouders soms naar een passender aanbod in leeftijd of niveau, betere teamgenoten of gediplomeerde trainers. Naast kinderen uit Krimpen aan den IJssel, weten ook steeds meer gezinnen uit Capelle, Ouderkerk, Nieuwerkerk, Schoonhoven en zelfs Schiedam ons te vinden.”

Yoek Kouwenhoven: “Het is echt heel tof om te zien hoe zich dat ontwikkelt. Loon naar werken. Ik kom oorspronkelijk uit Albrandswaard. Daar wist je ook bij welke clubs je kon aankloppen voor een gedegen jeugdopleiding van hoog niveau en een passend aanbod. DCV is ook zo’n vereniging geworden. Welke verenigingen kunnen vandaag de dag nog zeggen dat ze alleen al bij de jeugd van onder 8, 9 en 10 meer dan 40 vrijwillige trainers en coaches als begeleiding hebben? Zoveel zijn dat er niet. Helden zijn het die vrijwilligers. Want DCV vraagt meer dan alleen aanwezigheid. Het ‘train de trainers-programma’ vraagt om persoonlijke ontwikkeling en ideeën vanuit de club over voetbal en trainen. Vrijblijvend is het dus niet.”

Kunnen jullie al die nieuwe leden wel kwijt op het complex?

Luke Verkerk: Tot dusver lukt dat. Maar we zien wel dat de maximale capaciteit bijna bereikt is. Daarom zijn we enorm verheugd dat nog deze zomer fase 1 ingaat van de vernieuwing van ons complex: Het hoofdveld zal overgaan naar kunstgras. Omdat kunstgras veel vaker bespeeld kan worden hebben we hiermee de uitbreiding waar we naar op zoek zijn te pakken. Echt een grote stap voor de club. Maar daarmee zijn we nog niet klaar. Fase 2 staat ook in de steigers. Dit betreft de aanleg van een pupillen kunstgrasveld, een nieuwe kantine en ook de kleedkamers staan op de planning over een aantal seizoenen. Op dit onderwerp zie je DCV dus net zo snel ontwikkelen. Het past bij het totale plaatje van de club. Grote stappen voorwaarts.

Wat doen al die nieuwe leden op dat kunstgras eigenlijk met het niveau van (de jeugdopleiding van) DCV?

Yoek Kouwenhoven: “Inmiddels acteren we bij de Jeugd onder 8 jaar tot aan Jeugd onder 11 jaar op het hoogste niveau. Hoofdklasse niveau. Maar minstens zoveel tijd en aandacht van de club gaat uit naar de breedte en de lange termijn. Elke speler heeft individuele aandacht nodig en kinderen kunnen zich verbazingwekkend ontwikkelen. Bij ons wordt daarom niemand afgeschreven. Elk lid is van waarde, nu en in de toekomst en verdient het om een passend aanbod te krijgen. Zowel in de eigen leeftijd als op het eigen niveau, welk niveau dat ook is. We blijven de gehele jeugdopleiding daarbij ook verbinding zoeken tussen verschillende teams en kinderen. Vanuit ontwikkelingskansen en sociaal perspectief.”

Zie je deze ontwikkelingen alleen terug bij de jongensteams of ook bij de meisjes?

René Gerlach: “Het meisjesvoetbal heeft een enorme vlucht genomen. We hebben bij DCV momenteel in elke leeftijdscategorie een meidenteam. Schitterend vinden we dat! Van de jongste MO8 tot aan de Dames 1 en 2. Ook hier kan dus passend aanbod gevonden worden voor elke speelster. Bij DCV heb je als meisje daardoor altijd een keuze. Wil je met jongens voetballen dan kan dat. Liever een meidenteam? Hebben we ook. Ook hier zie je gelijke kansen en keuzevrijheid terug.”

Hoever gaat de ambitie van DCV? Moet iedere jeugdspeler op hoog niveau kunnen voetballen?

Ronald Klinkenberg: “Samen met de coördinatoren en trainers van de verschillende leeftijden proberen we de jeugdspelers altijd een passend aanbod te bieden. Op een uitdagend niveau, maar met veel succesmomenten. Alles is namelijk leuker als het lukt. Niveau is daarin niet leidend, ontwikkelmogelijkheden wel. Voetballen met plezier op je eigen niveau tegen een gelijkwaardige tegenstander is het leukste wat er is.”

Wat maakt de opleiding bij DCV dan zo bijzonder waardoor het steeds meer aantrekkingskracht heeft?

Luke Verkerk: “Het begint al bij de DCV Champions League mini’s. Deze award winnende afdeling mocht in 2018 de Pikobello Motivatie Award in ontvangst nemen. Niet voor niets. Want voetballen bij de mini’s van DCV is een feestje. Techniektrainingen, partijvormen. Maar dan staat is er ineens een ijscoman op het veld. Gaan ze indoor spelen bij Bungelland. Worden er spelletjes uitgezet of kunnen ze inschrijven voor een echt voetbalkamp. Deze club doet zoveel meer dan alleen recht toe recht aan voetballen. Het is een belevenis bij de mini’s van DCV.”

Ronald Klinkenberg: “We zijn een vereniging, daarom willen we mensen bij elkaar brengen en als vrijwilligers halen we enorm veel plezier uit het samen leuke activiteiten organiseren. Zo willen we graag onze vrije tijd invullen. We hangen namelijk zelf de slingers op.”

Yoek Kouwenhoven: “Dit trekken we zoveel mogelijk door in de rest van de jeugdopleiding. Naast de vele helpende handen bij de jeugd zijn ook de groeiende aantallen een aantrekkingskracht op zich. Elk lid heeft een netwerk met vriendjes en vriendinnetjes. Meer leden trekken weer meer leden aan. We hebben momenteel alweer bijna duizend DCV ambassadeurs rondlopen en we nodigen dan ook iedereen uit, die het leuk vindt om te voetballen of een stap wil maken in zijn of haar ontwikkeling, om DCV te komen ontdekken en een keer met ons mee te trainen of lid te worden.

Terwijl we afscheid nemen en ik de heren bedank voor hun tijd, loop ik richting mijn fiets. Deze staat in een ruime, functionele maar verouderde fietsenstalling, bij een tribune in vergelijkbare staat. “Hopelijk gaat deze ook aangepakt worden bij de complexvernieuwing”, denk ik. Alhoewel het ook wel zijn charme heeft. Ik krijg nog wat toegestopt. Een aankondiging: Vriendinnetjes training bij DCV, een open dag voor de mini’s en een flyer van een feestweek rondom Koningsdag. “Kom je snel nog eens terug?”, geeft Ronald me mee. “We hebben het namelijk nog niet eens kunnen hebben over de damestak, 7 tegen 7 voetbal, seniorenvoetbal, het eerste elftal en het Ledeninitiatief. Of over het scheidsrechterskorps, de werkploeg, sponsors en onze vrijwilligers.”

“Ja, ok. Dat beloof ik.” Ik wil wel meer weten over wat deze club in opbouw drijft en waar de aanstekelijke energie bij DCV en deze mensen vandaan komt. Naar mijn idee is dat namelijk dé sleutel tot het huidige succes. Met het gevolg dat alles wat ze beetpakken leidt tot DCV als regionaal begrip.

Klik de link voor een recent artikel over DCV

In gesprek met Marnik Sibon van Madese Boys

vv Madese Boys

-

19 april 2022

0

In gesprek met Marnik Sibon van Madese Boys

De Madese Middenvelder is al sinds hij uit de luiers kwam te vinden op de voetbalvelden van de vereniging Madese Boys. Sinds de F’jes heeft hij alle selectie jeugdelftallen doorlopen op verschillende posities in het veld.

Marnik was nog niet klaar met zijn zwemlessen of hij zat al in de mini’s van de vereniging. Hier kwam al snel naar voren dat hij een geboren nummer negen is. “Ik was een echte goaltjesdief. In de JO9-6 werden we namelijk niet voor niets kampioen. Na dit seizoen werd ik voor het eerst gescout voor de JO9-1, mijn droom tot profvoetballer kwam een stapje dichterbij”, vertelt de 18-jarige Sibon.

Na een aantal jaar in de spits te hebben gestaan, werd de Madese speler in het laatste jaar van de JO9-1 door een nieuwe coach in het middenveld geplaatst. Hier heeft hij zich drie seizoenen ingezet op deze positie, totdat hij in de JO13-1 terecht kwam. “Deze coach zag in mij weer iets anders. De vijf opvolgende seizoenen werd ik de laatste man in het veld. Hier had ik ook sommige seizoenen de band om mijn arm. Het aanvoerderschap van nu is dus niet uit het niets gekomen”, vertelt hij.

Na het eerste seizoen in de JO17-1 wilde Marnik graag terug naar zijn oude positie, waar hij weer aanvallend kon gaan spelen. “Zoals Pique eerst een spits was en nu een verdediger, ben ik weer van de verdediging naar het middenveld doorgeschoven”, vertelt hij. Momenteel vecht de Madese speler alweer twee seizoenen mee op het middenveld. “Ik ben ook de aanvoerder van dit team. Als ‘El Capitano’ ben ik verantwoordelijk voor de toss aan het begin van de wedstrijd en die win ik daarom ook bijna altijd”, zegt hij.

De aanvaller kent binnen zijn carrière zeker wat overwinningen en tegenslagen. “Mijn hoogtepunt is toch wel kampioen worden als dé spits van de F6. De kampioenswedstrijd kan ik me nog zo herinneren”, vertelt hij. Een dieptepunt van de Brabantse voetballer is dat hij lange tijd met een zware blessure heeft gekampt. “Ik heb drie seizoenen achter elkaar een hamstringblessure gehad. Het is niet fijn om als fanatiekeling langs de kant te moeten zitten. Dat is ook wat ik het minst leuk vind aan voetbal: bankzitten”, zegt Sibon.

De achttienjarige speler van de Madese Boys laat weten dat voetbal heel belangrijk voor hem is. “Mijn ambitie is dan ook om altijd te blijven voetballen. De mix van zowel sporten als de gezelligheid. Zo blijf ik fit en heb ik het naar mijn zin. Daarnaast is het gevoel wat je bij winst krijgt niet te evenaren. Laatst is mijn jongensdroom uitgekomen, omdat ik met het eerste mee mocht. Ik hoop in de toekomst vaker bij het eerste aan te sluiten. Voor velen zal ‘het eerste’ niet zo speciaal klinken, maar ik vind van wel”, sluit Marnik af.

Klik hier voor het meest recente artikel van VV Madese Boys.

in gesprek met Arnoud van Arendonk van ASH Hellouw

ASH Hellouw

-

19 april 2022

0

in gesprek met Arnoud van Arendonk van ASH Hellouw

Arnoud van Arendonk is al sinds jonge leeftijd te vinden bij de selectie elftallen van zijn vereniging ASH Hellouw. De 17-jarige speler heeft zijn gehele carrière gespeeld voor ASH waar hij op zijn zesde is begonnen.

Laten we even kort beginnen met het introduceren van Arnoud. “Ik ben Arnoud van Arendonk, 17 jaar en zit in het eindexamenjaar van VWO. Volgend jaar is de planning het studeren van Bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit. Buiten dat ben ik echt gek van voetbal, vroeger ging ik vaak na school naar het voetbalveld of stond ik thuis tegen een muur een balletje te trappen. Ik lees nagenoeg alle regio-voetbal verslagen en leef echt naar de wedstrijden. ASH is de club uit Hellouw, het dorp waar ik mijn hele leven al woon. Als ik mezelf als een soort speler moet omschrijven zou ik een technische voetballer zijn. Inzicht en een vlotte actie/combinatie maken mij de middenvelder die ik ben. Ik heb graag de bal”, aldus Arnoud.

De ambities van de jonge middenvelder zijn meer dan duidelijk. “Successen behalen met ASH. Het is daarom ook jammer dat we dit seizoen in een zware vierde klasse zitten. ASH is mijn cluppie en ik wil het met het hele team graag op de kaart zetten door middel van succes. We krijgen er denk wel steeds meer de ploeg voor, we hebben jongere spelers die zich steeds beter aanpassen en de oudere garde die de ploeg neer kan zetten”, vertelt de jonge middenvelder.

Arnoud blikt terug op een van zijn hoogtepunten: “Ik denk dat dit mijn eerste doelpunt voor het eerste was. Ik was 15 en in een moeizame wedstrijd tegen Well, waarin we 1-0 achterstonden uiteindelijk werd de 1-1 gemaakt. Toen kwam mijn hoogtepunt, ik scoorde in de negentigste minuut goal door een kopbal vanuit een vrije trap. Uiteindelijk wonnen we nog 1-3″, aldus Van Arendonk. Na afloop in de kantine moest Arnoud een liedje zingen. Dan kon natuurlijk maar een lied zijn en dat was Bloed, Zweet en Tranen.

Arnoud vertelt ook in het gesprek dat hij de vrijwilligers heel erg waardeert vooral de oudere vrijwilligers. “Zo hebben we Geske de Slager die altijd op de voetbalvereniging te vinden is, de kleedkamers schoonveegt en altijd betrokken is. Ik denk dat iedereen dat wel waardeert”, vertelt de middenvelder.

Voetbal is vaak meer dan negentig minuten achter een bal aan lopen en proberen één doelpunt meer te maken dan je tegenstander. Zo geldt dit ook voor Van Arendonk. “Ik vind het heerlijk om me in te spannen en echt te presteren. Ik ben bloed en bloedfanatiek. Dit werkt misschien voor anderen niet altijd even prettig, maar ik wil alles winnen, elk partijtje, elke afrondvorm, elke wedstrijd”, aldus Arendonk. Dat is echter niet het enige wat hij belangrijk vindt: Ik vind de voetbal belangrijk, omdat je veel sociale contacten opdoet en ik het presteren met zijn allen in een team erg leuk vind”, vertelt de middenvelder.

Momenteel zit het nog niet echt mee bij het eerste van ASH. “We hebben net te veel onnodig verloren of gelijkgespeeld, waardoor we steeds wat verder afgezakt zijn. We zijn wel in staat om met de ploeg het tij te keren” sluit hij af.

Klik op ASH voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met SC Monster 8

sc Monster

-

19 april 2022

0

Sportclub Monster 8, of beter gezegd Monster 8, is een vriendenteam dat sinds het seizoen 2016/2017 met elkaar speelt. Hiervoor zaten de spelers verdeeld over verschillende teams.
Het team speelt nu dus al enkele jaren samen. “Tot onze grote verbazing kunnen we nog aardig voetballen”, vertelt het team. Een aantal spelers zaten in een selectie elftal, waar andere jongens in lagere elftallen speelde. “Wanneer we op een zaterdag met z’n alle in de kantine zaten, kwam het idee naar boven om een vriendenteam te beginnen. Dit was direct een succes aangezien het eerste jaar resulteerde in een kampioenschap in de zevende klasse.” Het team heeft naam gemaakt binnen de club: “Vooral in de kantine en door onze grote kleedkamer feestjes is Monster 8 niet weg te denken bij de club.”

Kampioenschap
In deze periode heeft het elftal verschillende mooie momenten meegemaakt. Toch blijft het kampioenschap van hun op één staan. “Vooral onze keeper/speler Victor die in de laatste minuut de winnende maakte is iets om te onthouden. Normaal is hij speler, maar hij offerde zich op om een jaartje te keepen. Bij Schipluiden uit stond hij per ongeluk naast het doel waardoor we 1-0 achter kwamen. Niet veel later keek hij een vrije trap over, die plots binnenviel. Dit heeft ons bijna het kampioenschap gekost”, aldus Monster 8. Nu gaat Victor ‘Tuchel’ als het leven als assistent coach. Aan zijn hand staat de ploeg nu zes punten los.

Derde helft
Dit zijn echter niet de enige hoogtepunten die Monster 8 meegemaakt heeft. Zo mochten zij twee jaar geleden van het bestuur een keer de derde helft organiseren. “Dit was gelukkig één groot succes waarbij het dakterras samen met de kantine stampvol stonden. Begin mei mogen we dit nog eens dunnetjes overdoen”, vertelt één van de spelers.

Kerstborrel
Mindere momenten heeft het team nog niet gekend. Als het team dan toch wat moet noemen, beginnen ze over de verloren wedstrijd bij VDL waardoor zij afhaakte voor de titel van dat jaar. “Coach Marco gaf nog aan om rustig aan te doen op de vrijdag. Dit resulteerde alleen in een uit de hand gelopen kerstborrel. De eerste die thuis kwam was om acht uur ’s ochtends. Hierdoor verloren we uiteindelijk dus de wedstrijd en het kampioenschap”, blikken ze terug.

Mooiste wedstrijd
De mooiste wedstrijd die Monster 8 heeft gespeeld in al die jaren is de kampioenswedstrijd tegen KMD: “Een wedstrijd op ons eigen sportpark die gewonnen moest worden voor de titel. We speelde op het hoofdveld, er stond ongeveer driehonderd man langs de lijn en er was flink wat vuurwerk. Dit resulteerde helaas in een 0-2 achterstand met de rust. Na de thee kwamen we scherper uit de kleedkamer. We maakte een kwartier voor tijd de 1-2 en de 2-2. Onze keeper werd daarna op het middenveld gezet en wist in de extra tijd de 3-2 binnen te jagen waardoor we kampioen werden.”

Grote LP
Als we vragen naar de grootste clown uit het elftal, zijn de mannen ook duidelijk: “Linksback Lars Pakvis, ook wel de grote LP genoemd. Bij alles wat deze jongen zegt weet je niet of je het serieus moet nemen of dat er nog een flauwe grap achteraan komt. Niks is dan ook te gek voor deze jongen. Van met een step de rivier in Praag in steppen, viraal gaan op TikTok en meedoen aan het NK tegenwindfietsen na een pittige derde helft, het maakt voor Lars niet uit.”

Koning derde helft
Naast de grootste clown heeft het team ook een koning van de derde helft. Hier vinden ze het wel lastig om iemand bovenaan te zetten. “We kunnen allemaal een vracht bier naar binnen gooien.” Als ze dan toch iemand de kroon moeten geven, is dat Victor. “Het maakt hem weinig uit of het maandagochtend of zaterdagmiddag is, een biertje gaat er altijd in. De vierde helft is dan ook vaak bij hem thuis”, aldus het team.

Titel
Voor dit seizoen is het doel simpel: “Dit jaar gaan we voor de titel in de zesde klasse en we staan er erg goed voor met de eerste plek. We staan zes punten los op de nummer twee en we krijgen hun nog uit en thuis.” Het achtste elftal is dan ook niet waar de ploeg wil eindigen: “Onze ambitie is om volgend jaar de vijfde klasse in te gaan en het vijfde elftal te worden van onze vereniging.

Klik op SC Monster voor het laatste artikel over de club.

De mannen van vv SCO 1 pakken de periodetitel

vv SCO

-

19 april 2022

0

De mannen van vv SCO 1 pakken de periodetitel

Na een teleurstellende eerste helft van het seizoen, pakt vv SCO 1 de tweede periodetitel. Mees de Leijer, aanvoerder en middenvelder, vertelt over de beslissende wedstrijd, het feest en leuke weetjes met betrekking tot het team.

De mannen verloren helaas door een sterk optreden van DESK in de eerste periode, de mogelijkheid om die te winnen. Gelukkig kregen ze het voor elkaar om de titel deze periode wel binnen te slepen. “Het huidige seizoen zijn wij zeer moeizaam gestart. Ik vind dat wij veel wedstrijden onnodig en onterecht hebben verloren, doordat wij, ondanks prima spel, in het eerste half uur kansen misten en de tegenstander vervolgens bij hun eerste kans toesloegen. De tweede periode is de mentaliteit veranderd, waardoor wij wel meer wedstrijden naar ons toe konden trekken”, vertelt Mees.

Het team

“Het team is uniek, omdat er veel jonkies bijzijn en iedereen, in elke situatie, het graag voetballend wil oplossen. Dit is zowel onze kracht als onze zwakke plek”, aldus De Leijer. Ondanks de kracht op het veld, vertegenwoordigt SCO 1 zichzelf ook goed in de kantine: “Wij hebben meer jongens die een gooi doen naar de titel koning van de derde helft dan man of the match.” Of dat dit bijdraagt aan het succes op het veld, is dan maar de vraag. Wel is duidelijk dat ze liever geen verlenging hebben, des te sneller kunnen ze het glas heffen.

Winst voor de titel

Nadat de eerste helft een paar weken eerder was gestaakt, omdat de scheids onwel was geworden, werd de tweede helft uitgespeeld op dinsdagavond (12 april 2022). SCO 1 was erg gemotiveerd, omdat er een periodetitel op het spel stond. De wedstrijd was vanuit beide kanten erg slordig en RFC kwam via een kopbal op voorsprong. Daarna was het vanuit hen veel tijdrekken en probeerden de Oosterhouters het spel te maken, maar daar kregen ze weinig echte kansen uit, wel corners. Tot de derde corner, daar maakte ze de 1-1. Toen kwam er meer geloof en maakte uiteindelijk ‘Appie’ (Abdel Aziz) een heerlijke 1-2. Hierna was het knokken voor elke bal en is het Oosterhoutse vlaggenschip nog een paar keer goed weggekomen, maar hebben de mannen ook nog een aantal kansen gemist. Na twaalf minuten extra tijd was het eindelijk afgelopen.

Dik verdient

“Wij hebben verdiend gewonnen, omdat we voor elke meter knokte, toen ons eigen spel niet uit de verf kwam”, vertelt Mees al snel. Daarbij was het de wedstrijd die zou beslissen of ze de periodetitel zouden pakken of niet. Het was voor SCO 1 ook duidelijk wie er ‘the man of the match’ was: “Abdel Aziz speelde de sterren van de hemel, met als beloning, een schitterende goal.” Wanneer je als groep de periodetitel pakt, is het wel duidelijk dat daar hard voor gewerkt is. “Wij waren deze hele periode eigenlijk wel sterk. We hadden veel de bal, het spel maakte we vaak en dus creëerde we uiteindelijk ook meer kansen”, lacht Mees.

Dik feest

Het pakken van de titel, mag met een feest gevierd worden. Zo kozen de heren van SCO 1 ervoor om met elkaar af te reizen naar de buren, Breda. Door het heffen van meerdere glazen vloeibaar goud, hebben ze geproost op elkaars inzet en harde werk. Een welverdiende afsluiter voor een stuk Oosterhouts trots.

Klik de link voor een recent artikel over vv SCO

Club van de week – Introductie RKSV RCD

-

19 april 2022

0

RCD is als club van de week verkozen. In de loop van de week worden er twee personen in het zonnetje gezet die actief zijn bij de vereniging. Er worden in de loop van deze week twee artikelen geplaatst van onder meer een bestuurslid en een vrijwilliger van de vereniging. Wilt u niets missen over deze interviews? Houd dan onze website en Facebook-pagina in de gaten!

RKSV RCD beter bekend als RCD is een Nederlandse omnisportvereniging uit Dordrecht. De club is opgericht op 26 oktober 1930 als katholieke voetbalclub. Anno 2011 heeft RCD naast voetbal ook een afdelingen voor biljart en tennis. Het eerste voetbalelftal van de club speelt in de Derde klasse zondag. De sportclub is gevestigd op Sportpark Krommedijk te Dordrecht. Hier zijn in 1990 vijf tennisbanen aangelegd om naast voetbal ook te kunnen tennissen. Sinds 1996 speelt men competitie-tennis in de KNLTB.

Met 27 punten uit achttien wedstrijden staat RCD op de zevende plaats, drie punten onder Dubbeldam. Aanstaande zondag spelen zij tegen elkaar in de stadsderby op Sportpark Krommedijk. Weet RCD op gelijk aantal punten te komen met Dubbeldam, of zal Dubbeldam uitlopen tot zes punten van RCD?

Deze week wordt de vereniging extra in het zonnetje gezet door ons, met iedere dag mooie stukjes vanuit meerdere oogpunten. Houdt onze website en Facebookpagina dus goed in de gaten!

Klik op RKSV RCD voor heet laatste artikel van de club