Pagina 625 – VoetbalJournaal

Winst voor VV Oosterhout in de metropool aan de Maas

vv Oosterhout

-

4 april 2022

Winst voor VV Oosterhout in de metropool aan de Maas

Vooraf een zware strijd achteraf een makkie

Zondag 3 april de return tegen SV Charlois uit Rotterdam de thuiswedstrijd eindigde vorig jaar in 2-1 met een tumultueus slot. Vandaag werden de zenuwen in bedwang gehouden en verliep de wedstrijd op een paar vervelende overtredingen na, door frustratie, vlekkeloos. De scheidsrechter vandaag Ricardo Veldhoen floot een redelijke partij hij zag alle overtredingen en handelde hiernaar. Jammer dat hij conditioneel niet zo sterk was hierdoor werd hij regelmatig gefopt bij buitenspelsituaties van de snelle VV Oosterhout voorwaartsen.

De wedstrijd was al een kwartier onderweg toen Luciano Hall het eerste schot op doel van Yannick Millenaar loste. De wedstrijd kabbelde voort met meer balbezit voor SV Charlois zonder gevaarlijk te worden. In de 20ste minuut een kans voor Jeffrey Pols van SV Charlois maar de in uitstekende vorm verkerende Yannick was een te grote sta in de weg. In de 23ste minuut een counter van VV Oosterhout Houdayfa Benyidir geeft de bal goed door aan Diae Abjij en hij verschalkt Dennis van Rosendaal 0-1. In de 29ste minuut een doelpoging van Kazim Aydin recht in de handen van, van Rosendaal. In de 44ste minuut een hamstringblessure voor Kazim, hopelijk valt het mee sterkte in ieder geval Kazim. Wahid Abdoulaije verving Kazim uitstekend.

De tweede helft had ook schriftelijk afgedaan kunnen worden alhoewel dan hadden we 7 terechte gele kaarten gemist 5 voor SV Charlois en 2 voor VV Oosterhout waarvan 1 onnodig in ‘the dieing seconds’ de bal half wegtrappen na een overtreding is zinloos. Oh ja SV Charlois kreeg nog 2 kansen de eerste een prooi voor Yannick en een schot hoog over. Al bij al terecht gewonnen en nu een derde plaats op de ranglijst. Volgende week zondag komt Slikkerveer op bezoek. De Ridderkerkers hebben, doordat zij twee wedstrijden achterlopen een druk programma. 10 april gaan we het zien. Aanvang 14.30 uur op sportpark ‘De Contreie’.

Foto’s van de wedstrijd vind je hier: SC Charlois – VV Oosterhout – VV Oosterhout

Ramon Schenkhuysen al vier jaar te vinden bij sv TEC

sv TEC

-

4 april 2022

0

Ramon Schenkhuysen al vier jaar te vinden bij sv TEC

Ramon Schenkhuysen heeft al veel ervaring opgedaan in de voetballerij, momenteel past hij zijn kennis toe bij sv TEC. Als trainer van, de mede door hem opgerichte, O23-1, werkt hij met het team aan een mooie toekomst.

In de vorige eeuw, het klinkt zo lang geleden, toen was Ramon zelf nog actief op het veld. Tegenwoordig vind je hem als trainer op het veld. “Zelf ben ik op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen en nog steeds bezeten van het spelletje met de bal. Na de verhuizing vanuit Soesterberg heb ik onder andere gespeeld bij Quick in Nijmegen en later bij Vitesse en NEC, het Olympisch jeugdelftal, de Nijmeegse en Gelderse selectie en bij ASWH. Ik trainde onder mannen als Wiel Coerver, Ton de Hoop, Ron de Groot, Bert Jacobs en Jan Pruijn. In mijn korte voetbalcarrière heb ik mogen proeven aan het professioneel voetballer zijn. Dat ik samen met voetballers als Cocu, Overmars, Koeman en Seedorf binnen de witte lijnen mocht staan, is iets waar ik nog steeds trots op ben. Als voetballer heb ik zelf het maximale eruit gehaald en zeer leuke en bijzondere dingen meegemaakt. Een ernstige enkelblessure maakte helaas een eind aan mijn voetballoopbaan”, vertelt hij.

Nieuw hoofdstuk

Waar de ene deur sluit gaat er een andere open, dit was ook het geval voor Schenkhuysen. “In 2014 ben ik door mijn zoon opnieuw in aanraking gekomen met voetbal toen zijn club een trainer zocht voor de JO9. Vanaf dat moment ben ik jeugdtrainer gebleven en combineerde dit met een aantal seniorenteams. Naast het trainerschap had ik een adviserende rol naar de Technische Commissie en Jeugd Commissie van vv Aquila”, zo schrijft hij. Sinds 2019 staat hij aan het veld van de Tielse vereniging TEC. Na het oprichten van het O23-1 boekte hij al vrij snel successen, waaronder een promotie naar de tweede divisie landelijk.

Kennismaking

Gek genoeg was hij nog niet geheel onbekend met sv TEC, in 1992, toen hij nog speelde voor NEC, heeft hij een wedstrijd gehad tegen de club. “Jaren later ben ik als vader en vervolgens als trainer betrokken geraakt bij sv TEC. Als trainer van O23 heb ik nauwe contacten met de technische commissie en de staf van TEC 1. We hebben korte lijnen en een fijne samenwerking met als doel de club te professionaliseren”, vertelt de oud-prof. Tijdens zijn betrokkenheid is er in samenspraak de O23 gemaakt, om zo de stap naar het eerste elftal kleiner te maken.

Abrupt einde

“Johan Verweij heeft naast zijn taak als voorzitter van de club de verantwoordelijkheid genomen en is begonnen met werven van spelers. Het was vijf voor twaalf, maar het was Johan gelukt om in totaal 19 spelers te werven. Chapeau voor Johan Verweij”, aldus Schenkhuysen. Helaas liet het behaalde succes nog even op zich wachten door Covid, maar het team was er. Desalniettemin heeft de vereniging haar beste beentje voorgezet en er iets van weten te maken. Na het houden van een selectieprocedure met ruim 140 aanmeldingen zijn er 39 talenten geselecteerd om voor de club uit te komen. Daar werden vervolgens twee teams mee geformeerd, één om in de divisie afdeling uit te komen en de ander voor in de hoofdklasse.

Vervolg

“De lijn die uitgezet is voor de eerste elftalspelers geldt ook voor de O23 elftallen hetzelfde zijn. Dan hebben we het niet alleen over de speelwijze van het eerste die hetzelfde is, maar ook de afspraken zijn hetzelfde en de weekplanning in de spelers app heeft dezelfde lay-outs. Het uiteindelijk doel is om de O23 talenten klaar te stomen voor TEC 1”, vertelt Ramon. Een duidelijke en professionele aanpak wordt er gehanteerd om structuur aan te brengen. Een van de dingen die hij dan ook erg belangrijk vindt en het is dan ook iets wat hij graag overbrengt op zijn spelers: “Het maximale uit jezelf halen. Om dromen te bereiken moet je hard werken het komt niet vanzelf. Of dit nu op het voetbalveld is of erbuiten. Goede mentaliteit, leefgewoonten en motivatie is daarbij van groot belang en daar probeer ik mijn steentje aan bij te dragen naast de technische aspecten van het voetbal.”

Toekomstbeeld

Als het om toekomst gaat, heeft Ramon een duidelijk doel voor ogen. “Ik hoop met dit team te promoveren naar de Eerste Divisie Landelijk. Daarnaast hoop ik nog meer goede spelers te kunnen interesseren om zich aan te sluiten bij de club. De wens is er om in alle leeftijdscategorieën een elftal op een hoog niveau te zien voetballen. Nu met de nieuwe samenwerking met NEC Academie zijn we op de goede weg. Het ultieme doel is dat de spelers van sv TEC opgeleid worden om uiteindelijk, vanuit onze eigen jeugd, ons eerste elftal te vullen”, vertelt de gemotiveerde trainer.

Gelukkig kijkt Ramon ook al terug op een paar successen, deze maken hem dan ook trots. “Het meest trots ben ik op het feit dat een aantal spelers al af en toe meetrainen met TEC 1 en daar ook al oefenwedstrijden mogen spelen. Ik ben daarbij ook ontzettend trots dat we als club plannen hebben gemaakt voor de toekomst en dat ik op meerdere vlakken zie dat deze gerealiseerd worden”, sluit hij af.

Klik de link voor een recent artikel over sv TEC

Tim in ’t Veld wil DFC naar hoger niveau tillen

-

4 april 2022

0

Tim in ’t Veld wil DFC naar hoger niveau tillen

Tim in ’t Veld is de twintigjarige keeper van DFC. Hij speelt al zijn gehele carrière bij de club en is niet van plan om een overstap te maken in de nabije toekomst. Hij is op vierjarige leeftijd begonnen en heeft zijn debuut mogen maken in het eerste elftal toen hij vijftien was.

Op een persoonlijke noot gaat het dit seizoen met ups en downs, geeft Tim zelf aan. “Aan het begin merkte ik aan mezelf dat ik niet fit genoeg was en nog niet de scherpte had op trainingen en wedstrijden die ik wel zou moeten hebben. Het was na de coronastop weer even nodig er een tandje bovenop te doen. Ik merkte daardoor dat ik steeds beter werd en meer vertrouwen kreeg. Tot nu toe ben ik tevreden met hoe het seizoen verder verloopt”, aldus de keeper.

Wollen wanten
Keeper wordt je niet zomaar. Vaak is het door een speciale gebeurtenis dat iemand ervoor kiest om zijn doel te verdedigen. Soms is het ook pure toeval, zo ook bij In ’t Veld. “Waarom ik ben gaan keepen weet ik eigenlijk niet goed. Ik ben vroeger in de kabouters eigenlijk direct op goal gaan staan met wollen wanten als keepershandschoenen. Ik ben toen nooit meer onder de lat vandaan gekomen.” Gelukkig voor Tim heeft hij passie voor zijn vak en vraagt hij daardoor ook veel van zichzelf. Als dat er dan uitkomt, geeft dat vaak een geweldig gevoel. “Persoonlijk vind ik, als je een bepaalde redding maakt waardoor je de winst samen met je ploeg kan pakken, het mooiste wat er is. Dit blijft je motiveren en plezier erin houden”, geeft hij aan.

Vallen en opstaan
Doelmannen hebben over het algemeen een andere gedachtegang dan veldspelers. Dit kan ook niet anders, als je willens en wetens de ballen met mach tien uit je doel moet houden. Hier kan Tim het gelukkig wel mee eens zijn. “Ik kan best begrijpen dat keepers gek zijn. Het is ook niet heel normaal om je voor elk schot of duel te gooien. Soms kan je ook best hard terecht komen, bijvoorbeeld door een sliding van de tegenstander of tegen de paal. Ik vind dit juist het leuke van keepen, maar dat is ook de reden dat ik snap dat mensen ons soms voor gek verklaren”, zegt de goalie sportief.

Hoger niveau tillen
De voetballers in het amateurvoetbal die een ritueel hebben, zijn niet meer op één hand te tellen. Vaak is er een bijgeloof. Eerst de rechterschoen, dan de linker. De grasmat even aantikken alvorens je het veld oploopt. Er zijn genoeg voorbeelden van deze gebruiken. Zelf heeft Tim hier geen boodschap aan. “Ik doe niet aan rituelen. Ik heb alleen een kort momentje nodig om helemaal tot focus te komen.” Op sportief gebied heeft de jonge selectiespeler nog genoeg ambities én tijd om deze te behalen. “Ik hoop later dat ik als keeper DFC naar het hoogst mogelijke niveau kan tillen. Of dit dan in het eerste of tweede elftal is, dat maakt voor mij niet uit. We zijn tenslotte één selectie samen”, vertelt de sluitpost als laatst.

Klik op DFC voor het meest recente artikel van de club.

Tim in ’t Veld wil DFC naar hoger niveau tillen

Niet gecategoriseerd

DFC Dordrecht

-

4 april 2022

0

Tim in ’t Veld is de twintigjarige keeper van DFC. Hij speelt al zijn gehele carrière bij de club en is niet van plan om een overstap te maken in de nabije toekomst. Hij is op vierjarige leeftijd begonnen en heeft zijn debuut mogen maken in het eerste elftal toen hij vijftien was.

Op een persoonlijke noot gaat het dit seizoen met ups en downs, geeft Tim zelf aan. “Aan het begin merkte ik aan mezelf dat ik niet fit genoeg was en nog niet de scherpte had op trainingen en wedstrijden die ik wel zou moeten hebben. Het was na de coronastop weer even nodig er een tandje bovenop te doen. Ik merkte daardoor dat ik steeds beter werd en meer vertrouwen kreeg. Tot nu toe ben ik tevreden met hoe het seizoen verder verloopt”, aldus de keeper.

Wollen wanten
Keeper wordt je niet zomaar. Vaak is het door een speciale gebeurtenis dat iemand ervoor kiest om zijn doel te verdedigen. Soms is het ook pure toeval, zo ook bij In ’t Veld. “Waarom ik ben gaan keepen weet ik eigenlijk niet goed. Ik ben vroeger in de kabouters eigenlijk direct op goal gaan staan met wollen wanten als keepershandschoenen. Ik ben toen nooit meer onder de lat vandaan gekomen.” Gelukkig voor Tim heeft hij passie voor zijn vak en vraagt hij daardoor ook veel van zichzelf. Als dat er dan uitkomt, geeft dat vaak een geweldig gevoel. “Persoonlijk vind ik, als je een bepaalde redding maakt waardoor je de winst samen met je ploeg kan pakken, het mooiste wat er is. Dit blijft je motiveren en plezier erin houden”, geeft hij aan.

Vallen en opstaan
Doelmannen hebben over het algemeen een andere gedachtegang dan veldspelers. Dit kan ook niet anders, als je willens en wetens de ballen met mach tien uit je doel moet houden. Hier kan Tim het gelukkig wel mee eens zijn. “Ik kan best begrijpen dat keepers gek zijn. Het is ook niet heel normaal om je voor elk schot of duel te gooien. Soms kan je ook best hard terecht komen, bijvoorbeeld door een sliding van de tegenstander of tegen de paal. Ik vind dit juist het leuke van keepen, maar dat is ook de reden dat ik snap dat mensen ons soms voor gek verklaren”, zegt de goalie sportief.

Hoger niveau tillen
De voetballers in het amateurvoetbal die een ritueel hebben, zijn niet meer op één hand te tellen. Vaak is er een bijgeloof. Eerst de rechterschoen, dan de linker. De grasmat even aantikken alvorens je het veld oploopt. Er zijn genoeg voorbeelden van deze gebruiken. Zelf heeft Tim hier geen boodschap aan. “Ik doe niet aan rituelen. Ik heb alleen een kort momentje nodig om helemaal tot focus te komen.” Op sportief gebied heeft de jonge selectiespeler nog genoeg ambities én tijd om deze te behalen. “Ik hoop later dat ik als keeper DFC naar het hoogst mogelijke niveau kan tillen. Of dit dan in het eerste of tweede elftal is, dat maakt voor mij niet uit. We zijn tenslotte één selectie samen”, vertelt de sluitpost als laatst.

Klik op DFC voor het meest recente artikel van de club.

In gesprek met Luuk Buitendijk van VV Strijen

vv Strijen

-

4 april 2022

0

In gesprek met Luuk Buitendijk van VV Strijen

Luuk Buitendijk speelachtig voor het tweede elftal van VV Strijen. De twintigjarige speler kan je doordeweeks vinden in de studiebanken van de Erasmus Universiteit, waar hij bedrijfskunde studeert.

Buitendijk is zijn voetbalcarrière begonnen op vijfjarige leeftijd bij de club waar hij nog steeds acties actief is. “Ik wilde eigenlijk al eerder beginnen, maar dit was helaas geen optie bij de voetbal. Toen ik wilde beginnen, waren er geen teams die met zulke jonge jongens speelde. Helaas moest ik dus nog even wachten. Uiteindelijk begon ik in de JO9, waarna ik doorstroomde naar de JO9-2. Ik kwam pas bij het eerste elftal van mijn leeftijd toen ik 13 jaar was, toen de JO15. Hierna ben ik altijd in het hoogste juniorenteam van mijn vereniging gebleven. Uiteindelijk waren er bij de seniorenselectie veel jongens gestopt of geblesseerd, waardoor een paar gasten uit ons team een kans kregen in de selectie. Zo ben ik uiteindelijk ook bij de selectie gekomen en speel ik nog steeds in het tweede elftal”, aldus Luuk.

Ambities heeft Luuk wel degelijk, of deze haalbaar zijn weet hij nog niet. “Ik zou het leuk vinden om uiteindelijk door te stromen naar het eerste elftal, maar ik zal daar wel veel voor moeten opgeven. Ik heb het druk met mijn studie vooral het studentenleven en mijn ambities buiten het voetbal om. Het enige wat ik zeker weet, is dat ik een enorme liefhebber ben van voetbal en zal daarom nooit zomaar stoppen met het spelletje.” Maar als er een kans komt om voor het eerste te spellen, dan pakt hij deze kans.

Luuk hoopt ieder seizoen een stapje beter te worden. “Verder hoop ik ooit nog een keer kampioen te worden. In al mijn actieve jaren ben ik vaak dichtbij geweest, maar mocht het nooit baten”, vertelt de twintigjarige speler.

Als de centrale verdediger één persoon zou moet uitkiezen die hij binnen de club echt hoog heeft staan, lukt dat niet. “Ik kan alleen maar lovend zijn over alle vrijwilligers van de vereniging. De vrijwilligers die op de drukke zaterdagen achter de bar staan, de mensen die altijd zorgen dat de shirts gewassen zijn of natuurlijk de vrijwilligers die er altijd voor zullen zorgen dat er warme thee in de rust geschonken kan worden”, aldus Buitendijk.

Voetbal is vaak meer dan alleen een sport. Zo is dit ook het geval bij Buitendijk. “Buiten het feit dat je lekker buiten aan het sporten bent, is het sociale aspect van voetbal ook erg belangrijk geweest voor mij. Ik heb er veel gasten leren kennen, waar ik tot op de dag van vandaag nog mee voetbal. Je groeit als het ware met je hele team tegelijk op. Daar zijn voor mij vele mooie vriendschappen ontstaan. Nu vind ik het competitieve aspect van het voetbal ook zo leuk. Je moet er elke zaterdag staan om te presteren. De vrienden uit je team kunnen op dat moment even geen vrienden meer van je zijn. Je wilt er alles aandoen om te winnen. De combinatie van deze twee aspecten maakt voetbal voor mij erg belangrijk”, vertelt hij.

Het hoogtepunt van Luuk heeft hij bereikt in de halve finale van de Rijnmond cup. “Ons team speelde op dat moment in de tweede klasse, waarin we aardig meededen voor het kampioenschap. Maar de manier waarop alles bij elkaar kwam vond ik erg leuk. Er stonden zo’n tweehonderd man te kijken naar de wedstrijd. We scoorden de gelijkmaker in de 120^ste minuut van de wedstrijd en wonnen erna met de penaltyreeks. De uiteindelijke score was 10-9 na de penaltyreeks. Iedereen stormde het veld op na de winnende penalty, het voelde even alsof we in de Champions league speelde”, Meld Luuk Buitendijk.

Klik op VV Strijen voor het laatste artikel van de club.

Transfertalk met Roy van Gils van RKSV Halsteren

rksv Halsteren

-

4 april 2022

0

Transfertalk met Roy van Gils van RKSV Halsteren

De 27-jarige buitenspeler van RKSV Halsteren vertrekt in de zomer van 2022 naar Cluzona. De voornaamste reden van zijn overstap is dat hij het maximale uit zichzelf kan halen en hoopt dit te kunnen bereiken bij zijn nieuwe club.

Roy van Gils is op zesjarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV Steenbergen en is op zijn twaalfde vertrokken naar Halsteren waar hij tot zijn twintigste heeft gespeeld. Op 16-jarige leeftijd heeft hij zijn debuut gemaakt in zondag 1 uit tegen Unitas’30. Na deze periode is hij voor twee jaar teruggegaan naar Steenbergen om vervolgens zijn vijfde seizoen bij Halsteren zaterdag 1 te spelen.

Een transfer maak je niet zomaar, Roy vertelt over de reden van zijn overstap het volgende: “De belangrijkste reden voor mijn overstap is geweest dat ik het maximale uit mezelf wil halen. Ik ben enorm zelfkritisch en ik vind zelf nog niet dat ik mijn plafond heb bereikt en die wilde ik graag opzoeken. Dit was voor mij een mooie kans.” Veel selectieteams zijn van zondag op zaterdag gaan voetballen en moesten veelal onderaan de ladder beginnen, zo ook Halsteren. Mede door Corona geeft Roy aan dat het team niet alle doelen heeft kunnen bereiken: “Corona heeft niet echt meegeholpen om al onze doelen te bereiken. Daar heb je geen grip op maar dat knaagt wel. Daardoor ga je toch nadenken. Het klinkt misschien egoïstisch, maar ik wilde toch een keer voor mezelf kiezen, mijn eigen plafond opzoeken en mijn eigen doelen bereiken.” Of hij hierin gaat slagen of niet, hij wilt later in de spiegel kijken en kunnen zeggen: “ik heb het geprobeerd, de lat wil ik zo hoog mogelijk leggen en anders faal ik liever!”. Dat Roy voor Cluzona koos is voor hemzelf ook een verrassing. “Ik ben de afgelopen jaren meerdere keren benaderd door Cluzona en altijd goede gesprekken gehad en bovendien is het een heel gezellige club. Voetballen op hoger niveau combineren met veel kantinefeestjes is niet zo vervelend”, vertelt hij lachend. Het enigste minpuntje is dat hij weer op zondag moet gaan voetballen: “Als je zaterdagvoetbal gewend bent wil je eigenlijk niets anders, maar nu zich de kans wederom voordeed om bij Cluzona op zondag te gaan voetballen en zodoende in mezelf te investeren. Qua sfeer is het op en buiten het veld hetzelfde en dat vind ik toch ook heel belangrijk.

Van Gils heeft geweldige jaren gehad bij Halsteren. Dit heeft alles te maken met de spelers en staf, zo geeft hij aan: “Iedereen kent elkaar van de jaren bij de zondag. Dat we een paar stappen terug hebben gedaan met zijn allen om er vervolgens weer vooruit te maken heb ik zelf nooit spijt van gehad. Iedereen dacht er overal altijd hetzelfde over. We waren altijd zo fanatiek dat het ook weleens fout kon gaan, maar het bleef altijd een team, zowel binnen als buiten het veld. Ook toen er nieuwe jongens bijkwamen en toen we vrij vroeg kampioen werden in de vierde klasse.” Roy heeft veel mooie herinneringen aan Halsteren. “In de jaren bij zaterdag 1 zijn er zoveel mooie herinneringen bijgekomen dat ze echt niet meer op twee handen te tellen zijn; Een heel oud record uit de boeken spelen door de meest scorende ploeg van Nederland te worden. De eerste kampioen worden van West Brabant, de bekeravonturen tegen Rijsoord en de zondagtak van Baronie, de finale van de Markiezencup, de busreizen naar Zeeland, de vele gefotoshopte afbeeldingen in de groepsapp en zo kan ik nog een half uur doorgaan. Ik heb mijn lachspieren in die vijf jaar wel gigantisch getraind”, vertelt Van Gils. Het enige minpunt volgens Roy is dat ze allang tweede klasse hadden moeten voetballen, maar toen kwam corona. “Ik had het allemaal nog weleens willen zien dan. Ik kijk met een grote glimlach terug op de tijd bij Halsteren en zal er ook nog zeker vaak komen!”, aldus Roy.

Het voornaamste voor Roy is fit worden. “Ik ben in oktober geopereerd aan een afgescheurde kruisband en gescheurde meniscus. Mijn fysio hamert heel erg op het feit dat hij me sterker terug wil hebben. Dat klonk als muziek in mijn oren, fysiek en mentaal. Snel herstellen hoeft van mij niet, goed herstellen wel. Ik wil elke wedstrijd winnen, mezelf nuttig maken in een elftal en gigantisch veel plezier hebben. Ook als we verliezen. Ik kan flink balen als we verliezen, maar als je een half uur later de muziek uit de kantine hoort dan is het al gauw goed”, vertelt de buitenspeler. Hij is niet iemand die perse veel goals wilt maken of uitblinker wilt zijn. Hij geniet veel meer van een mooie aanval of assist. “Als ik moet kiezen tussen tien goals of twintig assists doe dat het laatste maar. Zelf scoren is natuurlijk heel leuk en daar ben je aanvaller voor, maar het gaat er bij mij niet om wie er scoort, als er maar gescoord wordt. Als ik kan brengen wat ikzelf voor ogen heb ben ik tevreden. Ik ben niet graag nutteloos en anders moet ik maar gewisseld worden”, aldus Roy.

Over de vooruitblik op het volgend seizoen bij zijn nieuwe club Cluzona zegt hij het volgende: “Ik zet altijd wel hoog in. Cluzona hoort bij de bovenste vijf met wat ik al die tijd gezien heb. Ik ken de kwaliteiten van iedereen nog niet even goed en ik weet ook niet welke spelers er bijkomen/weggaan, maar ik denk als zou inzetten op een periodetitel dat het niet onhaalbaar is. Is dat niet haalbaar dan de kantinecup”, vertelt hij lachend.

Wat hij het meeste gaat missen aan zijn oude club kan hij heel kort over zijn. “Alles en iedereen ga ik missen. Van de spelers en staf tot de supporters en de kantine, maar het is niet dat ik er nooit meer kom. Nu ik de zaterdag vrij heb kan ik daar mooi gaan kijken”, sluit Van Gils af.

Klik op RKSV Halsteren voor het laatste artikel van de club

Spirit wint met 1-2 van Pelikaan

vv Spirit

-

4 april 2022

0

Spirit heeft zaterdag de nare nasmaak van de verloren wedstrijd tegen Hellevoetsluis (0-4) weggespoeld door de wedstrijd tegen Pelikaan te winnen. Op Sportpark Bakestein in Zwijndrecht werd met 1-2 gewonnen. Spirit startte met bijna dezelfde basis als vorige week. Cris de Jong keerde weer terug waardoor Anton de Koning plaats nam op de bank. Timme van Hof schoof terug naar de achterste linie.
De Ouderkerkse ploeg creëerde in de eerste helft een aantal kansen, maar was niet scherp genoeg om ze te verzilveren. Niels de Vries was nog het dichtst bij een doelpunt. Een vrije trap werd door de doelman van Pelikaan over het doel getikt.

Na rust zocht Spirit direct de aanval. Dat resulteerde al vroeg in de 2^e helft een doelpunt op. Na verschillende pogingen op het Zwijndrechtse doel was het uiteindelijk Kevin Kriek die de bal over de doellijn werkte: 0-1. Nog geen 5 minuten later verdubbelde Stefan Bitter de voorsprong. Hij kopte een voorzet van Niels de Vries keurig in.

De ploeg van Richard van Cappellen kon in de minuten daarna de wedstrijd definitief op slot zetten maar een kopbal van Ruben Slooff en een schot van Niels de Vries troffen geen doel.
Na een uur spelen bracht de thuisploeg de spanning terug in de wedstrijd (1-2) en Spirit moest alle zeilen bijzetten om niet weer met een teleurstelling van het veld te moeten.
Spirit hield uiteindelijk stand. Niels de Vries trof nog 2 keer de paal en Christian Schrader probeerde nog van grote afstand de keeper te verrassen.
Spirit wint en ziet de ploegen die onderin in zwaar weer zitten punten verspelen. Het verschil met de nummer 12 (nacompetitie) is nu 12 punten. Echter de aansluiting met de ploeg ‘achtervolgers’ is ook ver weg. FC Binnenmaas en SVS staan respectievelijk 4 en 5 punten verwijderd van Spirit en Pelikaan. Rozenburg speelde met 2-2 gelijk tegen Strijen en heeft de laatste plaats op doelsaldo overgedragen aan Charlois, dat met 6-0 verloor bij Hellevoetsluis.
Hellevoetsluis is de nieuwe koploper, want DCV verloor op bezoek bij Sparta met 3-0. Door de overwinning van Sparta staan de Rotterdammers nu in punten gelijk met de ploeg uit Krimpen, 3 punten achter op Hellevoetsluis. CWO en CION volgen daar weer onder op 2 punten. CION, dat de Vlaardingse derby met CWO met 1-0 won, pakte de 2^e periode.

De laatste periode start volgende week. Spirit doet dat met de thuiswedstrijd tegen SVS, dat zaterdag niet in actie kwam.

Klik op VV Spirit voor het laatste artikel over de club

Verslag van Eric de Vendt

Foto van René Bitter

Hans Snijders hoopt met SSS nog kampioenschap mee te maken

vv SSS

-

4 april 2022

0

Hans Snijders hoopt met SSS nog kampioenschap mee te maken

Hans Snijders is 67 jaar en trouwe vrijwilliger van SSS. Hij vervult al tientallen jaren verschillende functies binnen de club en weet maar niet van ophouden. Verder hoopt Hans nog een mooie prestatie van ‘zijn ploeg’ mee te maken, alvorens hij wat gas terugneemt.

Hans is teammanager bij SSS Heren 1 en daarnaast medewerker van de onderhoudsploeg. Hij is in 1964 op tienjarige leeftijd lid geworden van de club, waar hij zelf tot zijn achtentwintigste heeft gevoetbald. Omdat hij jeugdleider was en het trainersvak vele malen leuker vond, is hij toen gestopt met zelf actief voetballen. Daarnaast is hij op zestienjarige leeftijd begonnen met werken bij de ABN-AMRO, waar hij tot 2013 actief was. In september van dat jaar is Snijders vervroegd met pensioen gegaan.

Waardigheid
Vrijwilligers nemen vaak taken op zich voor een specifieke rol, maar nog vaker gaan die taken veel verder dan hun verantwoordelijkheden. Om de waardering voor deze vrijwilligers beter te begrijpen moet er vaak in detail getreden worden. “Ik ben al 58 jaar lid van deze mooie club, waarvan ook zo ongeveer vijftig jaar in een functie. Ik ben begonnen als kantinemedewerker, waarna ik ongeveer vijftien jaar jeugdleider ben geweest en ook juniorensecretaris in diezelfde periode”, vertelt Hans. Maar daar stopte de ijverige clubman niet. “Vervolgens ben ik twee jaar grensrechter bij het tweede elftal geweest en maar liefst zeventien jaar bij het eerste. Aansluitend ben ik leider geworden van dat elftal, waarin ik nu mijn tiende seizoen volmaak”, aldus Snijders. Zijn taken hierin zijn vooral het uit handen nemen van de randvoorwaarden voor de trainers: “Ik leg alle spullen klaar, zodat de trainers zich alleen maar met het spelletje kunnen bezighouden. Verder ben ik onderdeel van de onderhoudsploeg, waardoor ik bijna elke dag wel op de club te vinden ben.”

Eendracht
Als je zo lang op een club aanwezig bent dan ken je de sfeer en omgeving maar al te goed. Hans weet dan ook wat er zo mooi is aan ‘zijn cluppie’. “SSS is een gezellige club, waarbij er wel eens dingen gebeuren dat alleen kan bij deze club. De saamhorigheid is groot en velen zetten hun beste beentje voor.” Hiervoor heeft de eerste elftalleider een mooi voorbeeld. “Het meest recente voorbeeld is de bestuurswijziging van vorig jaar, waarbij acht nieuwe bestuursleden zijn aangetreden en de club van nieuw elan voorzien. Dat maakt mij echt trots. Verder vind ik het ook leuk dat mijn kinderen behoorlijk nauw betrokken zijn bij SSS”, aldus Hans.

Stapje terug
Dit seizoen presteert de ploeg weer naar behoren. “Het gaat behoorlijk goed met de club. Op dit moment staan we met verliespunten op de tweede plaats met een goede kans op promotie. De weg is echter nog lang met tien wedstrijden te gaan”, aldus Hans. Hij hoopt nog wat mooie momenten mee te maken alvorens hij een stapje terug doet. “Dat is natuurlijk een kampioenschap of promotie naar de tweede klasse. Dat zou een mooi moment zijn om afscheid te nemen bij het eerste elftal. Ik heb de TC toegezegd nog een jaar te blijven, maar het afscheid zit er natuurlijk wel aan te komen over een niet al te lange tijd. Ik weet nu al dat ik dat verschrikkelijk zal gaan missen”, sluit de trouwe SSS’er af.

Klik hier voor een ander artikel over SSS Klaaswaal.

Papendrecht JO11-1 naar NAC – Jong Ajax

vv Papendrecht

-

4 april 2022

0

Tijdens de Grote Clubactie 2021 was Papendrecht JO11-1 het team dat van alle ploegen van Voetbalvereniging Papendrecht de meeste loten wist te verkopen. Hiermee won de groep een bezoek aan een wedstrijd in de Keuken Kampioen Divisie. Op vrijdag 1 april was het zover. Met enkele begeleiders bezochten de jongens in het Rat Verlegh Stadion de wedstrijd tussen NAC Breda en Jong Ajax. Helaas bleef het 0-0 maar de mannen hebben onder leiding van hun trainer Fouad Yafrah een heel leuke avond beleefd.
Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.

Papendrecht opnieuw met lege handen

vv Papendrecht

-

4 april 2022

0

Voor de vierde opeenvolgende keer heeft Papendrecht een nederlaag moeten slikken. De laatste vijf minuten van de wedstrijd tegen Nieuw Lekkerland werd een verdiende 0-1 voorsprong weggegeven. Bijzonder zuur was het voor Papendrecht-doelman Roy Rijntjes die een nagenoeg perfecte wedstrijd keepte en verschillende malen de Lekkerlanders van een doelpunt wist af te houden. Juist hij beoordeelde in de 85e minuut een voorzet verkeerd waardoor Nieuw Lekkerland op gelijke hoogte kon komen. In de resterende tijd wist Lekkerland ook nog de overwinning naar zich toe te trekken. Hierdoor kreeg Papendrecht te weinig en Nieuw Lekkerland te veel.

Voor de neutrale toeschouwer viel er op sportpark Excelsior in Nieuw-Lekkerland genoeg te genieten in de eerste helft. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd en er was volop strijd met een iets feller Nieuw Lekkerland. De eerste kans was voor Papendrecht. Jay Luciano loste onverwacht uit de draai een schot dat via de onderkant van de lat weer het veld insprong. Luciano stond overigens na twee jaar voor het eerst weer in de basis en dat kwam het aanvallende spel van Papendrecht zeker ten goede. Het antwoord van de thuisploeg liet niet lang op zich wachten. Kort na elkaar waren er kansen voor Sjoerd Slob (2x) en Thom den Besten. Rijntjes redde echter in alle gevallen bekwaam, evenals bij de inzet van Felino Jardim in de korte hoek. Vlak voor rust was er nog een goede kans voor Papendrecht. De doorgebroken Luciano schoot echter in het zijnet.

In de tweede helft pakte Papendrecht de zaken anders op. Lekkerland werd op eigen helft vastgezet en dat resulteerde in de 55e minuut in de 0-1 voorsprong. Een inzet van Cerezo Drenthe uit een moeilijke hoek schampte de paal waardoor de bal voor het doel langs hobbelde. Toen de Lekkerland-verdedigers verzuimde de bal weg te werken, was Luciano er als de kippen bij om deze kans te verzilveren. Lang leek dit de winnende treffer te worden. Zeker toen Rijntjes zijn talenten nog eens toonde op een ingeschoten vrije trap van Felino Jardim. De laatste vijf minuten bleken echter fataal. Thom den Besten en invaller Damiën Buwalda waren trefzeker.

Papendrecht is na de recente nederlagen aardig in de problemen gekomen. De ploeg staat alleen op doelsaldo net boven de streep. Het doelsaldo na 16 wedstrijden spreekt boekdelen: 19 voor en 22 tegen. In de verdediging zit het wel goed maar aan het scorend vermogen dient wat te gebeuren. Wellicht dat een fitte Luciano hier verbetering in kan brengen. Zaterdag komt titelkandidaat RVVH naar het Slobbengors. Geen gemakkelijke opgave, maar de uitslagen in deze afdeling leren dat alles mogelijk is.

Papendrecht: Rijntjes, Van Rooijen, Kamerling, Baars, Bernardina (Van Dalen), Saffignani, Bravenboer, W. Tilroe (Keuter), Drenthe, Van Ree, Luciano (K. Tilroe).

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief