Het dit seizoen succesvolle GOZ beschikt momenteel over een heus spitsenduo. Valentijn Verweij en Rick Jeanson hebben elkaar gevonden in de punt van de aanval. Die eerste is bezig aan zijn debuutseizoen. Jeanson legde dat pad in 2018 af en maakt zijn jonge kompaan waar mogelijk wegwijs.

MIJSHEERENLAND – ,,Als ik eerlijk ben, zie ik mijzelf in hem terug’’, vertelt Jeanson over Verweij. ,,We zijn hetzelfde type speler, een beetje dezelfde persoonlijkheid. Dat is wel mooi om te zien. Tijdens de wedstrijd zijn we veel met elkaar bezig. We overleggen waar we denken dat de kansen liggen en stimuleren elkaar ook.’’

Verweij is ook al goed te spreken over zijn kompaan. ,,Fysiek en conditioneel had ik in het begin wel een achterstand ten opzichte van mijn teamgenoten. Als ik moe werd, kon Rick nog makkelijk door. Door goed naar hem en andere ervaren teamgenoten te kijken, heb ik al veel kunnen leren over slimme looplijnen. Daardoor word je veel minder snel moe.’’

,,Dat kijken deed ik ook’’, reageert Jeanson. ,,Toen ik in 2018 bij de selectie kwam, was dat omdat de A-jeugd werd opgeheven vanwege een gebrek aan spelers in de selectie. Ik moest het hebben van invalbeurten en moest proberen om mijn stempel te drukken. Dat lukte steeds beter. Als tip aan Valentijn geef ik mee dat hij zijn eigen spel moet spelen. Na je overgang moet je echt wel even wennen, want het gaat er wel iets harder aan toe dan bij de jeugd. Je krijgt soms echt harde schoppen.’’
Dat ondervond Verweij ook al aan den lijve. En leerde hem een belangrijke les. ,,In de jeugd was ik gewend om makkelijk te scoren. Dertig doelpunten per seizoen haalde ik altijd wel. Dat gaat nu niet meer zo makkelijk.’’

Jeugddroom
Voor beiden was uitkomen voor het eerste elftal een jeugddroom. Zowel Verweij als Jeanson doorliep de gehele jeugdafdeling van de club uit Mijnsheerenland. ,,Ik weet nog wel dat ik als pupil van de week bij het eerste elftal meeliep. Toen vond ik die gasten écht goed. In de loop van de jaren kreeg ik het gevoel dat ik daar misschien ook wel bij kon komen. En nu het is gelukt, vind ik dat hartstikke leuk. Zeker bij GOZ. Met bekenden om me heen en veel mensen langs de lijn. Dat is echt indrukwekkend. Ik durf wel te stellen dat wij de beste sfeer van de Hoeksche Waard hebben.’’

Bij die woorden sluit Jeanson zich lachend aan. ,,Dat is genieten en we kunnen het ook goed gebruiken’’, vertelt de aanvaller. Verweij: ,,Zeker wanneer je op voorsprong komt. De reactie van het publiek geeft dan echt een extra boost.’’

Na winst van de tweede periodetitel hoopt het spitsenduo die fanatieke supporters ook in de laatste weken van de competitie te verwennen met succes. Jeanson: ,,Met het nacompetitieticket achter de hand is er nog van alles mogelijk. Het seizoen begon wat stroef en zelf kwakkelde ik met een hamstringblessure. Maar sinds de hervatting van de competitie is het gaan draaien. Pik ik goals mee en assists op Valentijn en andersom lukt dat ook. En niet alleen wij als spitsen, maar het hele team zit er lekker in.’’

Klik op GOZ voor het laatste artikel van de club.

Content. Dat woord laat Pascal van der Hoek met enige regelmaat vallen, wanneer hij spreekt over GOZ. Hij is content met de werklust van zijn ploeg, met de prestaties in de competitie en met de nieuwe technische mensen die hem sinds begin dit jaar omringen. ,,Dus ga ik straks mijn zesde seizoen in’’, verklaart Van der Hoek.

MIJNSHEERENLAND – Zijn honkvastheid had de oefenmeester al bewezen. Eerder was hij vijf jaar eindverantwoordelijke bij SSS en ook bij Gemengd Oranje Zwart heeft hij inmiddels ook vijf turfjes achter zijn naam staan. Daar komt dus sowieso nog een zesde bij. Terwijl het huidige seizoen nog in volle gang is, wordt dan ook alvast werk gemaakt van de volgende jaargang. De oprichting van een nieuwe technische commissie vormde daartoe de eerste aanzet. Voormalig aanvoerder Ferry de Heer, die voorafgaand aan dit seizoen afzwaaide bij de hoofdmacht, zet er samen met Nikki Korpel de schouders onder. ,,Zij struinen de velden af en voeren gesprekjes met spelers om te peilen of er interesse is om de overstap te maken naar GOZ. Voor een trainer is het heel fijn om zulke mensen erbij te hebben, die wat hand- en spandiensten verlenen. Het is haast geen doen om dat als trainer allemaal zelf op te pakken’’, vertelt Van der Hoek.

Met het aantrekken van Wouter Ridderbos (Smitshoek) leverde de nieuwe ‘tc’ al een eerste succes op. ,,De selectie is redelijk smal, dus die hopen we voor komend seizoen te verbreden. En als de kans er is, willen we natuurlijk ook wel extra kwaliteit aan het team toevoegen’’, aldus Van der Hoek. ,,Dit seizoen hebben we geen tweede elftal en is van alle spelers één trainingsgroep gevormd. Volgend seizoen hebben we weer een tweede elftal. Dat biedt ook weer extra mogelijkheden.’’

Dynamisch
Het zijn al met al mooie berichten vanaf sportpark De Erve. En dan zijn de prestaties in competitieverband ook nog eens boven verwachting goed. Want na het vertrek van vijf spelers, waarvan vier vaste basiskrachten, leek Van der Hoek te moeten gaan bouwen aan een nieuw team. ,,Met Ferry de Heer, Rick de Ruiter, Arnold Coppens, Niels de Visser en Elsio Oliveira raakten we wel wat ervaring kwijt. We hebben dat intern opgelost door spelers van het tweede elftal door te schuiven en ik ben content met hoe dat heeft uitgepakt.’’

Wat heet, want in de tweede periode bleek GOZ de beste club in de vierde klasse H en dus is deelname aan de nacompetitie alvast verzekerd. ,,Dat had ik vooraf niet bedacht’’, bekent Van der Hoek. ,,Na een rommelige voorbereiding viel het in de competitie plotseling op z’n plek. Het spel was heel dynamisch, alleen lieten we nog wat teveel kansen onbenut. Daar heb ik het over gehad met mijn aanvallers Ricky Jeanson en Valentijn Verweij en sindsdien zit daar ook verbetering in. Of we echt om de titel kunnen meedoen, durf ik niet te zeggen. Je merkt wel dat tegenstanders zich steeds beter op ons instellen. Maar aan de andere kant is het ook wel mooi om te zien dat het onder onze eigen aanhang steeds meer begint te leven. Het wordt steeds drukker langs de lijn en er is een supportersclubje dat voor elke thuiswedstrijd vuurwerk afsteekt. Daar ben ik zeer content mee.’’

Klik op GOZ voor het laatste artikel van de club.

Het zevende team van FC Binnenmaas valt tegenwoordig bij iedere training die afgewerkt wordt en iedere wedstrijddag die gespeeld wordt meteen op. Misschien niet direct vanwege de voetbalcapaciteiten, maar wel vanwege de kekke trainingspakken waarin de spelers van het zevende lopen.

MAASDAM – Hoog bezoek onlangs op sportpark De Lange Weide naast het Hoeksche Waardse gemeentehuis in Maasdam. Nee, het was geen prominente voetballer die door de poort kwam of een trainer van naam en faam. De gasten waren de Qmusic-deejays Bram Krikke en Tom van der Weerd, die met een lading tassen hun weg naar de kantine vonden.

Het radioduo, dat op vrijdagavond, zaterdag- en zondagmiddag te horen is op Qmusic, was niet zomaar bepakt en bezakt naar het terrein van FC Binnenmaas afgereisd. Integendeel, de spelers van het zevende team van FC Binnenmaas waren de grote winnaars van de actie die Tom en Bram vorig jaar in hun uitzendingen hielden. Via de radio manifesteerden zij zich als potentiële hoofdsponsors van een sportteam.

Wat daarvoor gedaan moest worden? Deelnemers aan de actie moesten een minuut lang vragen beantwoorden. De deelnemer met de meeste goede antwoorden was de winnaar. Jesper de Ruiter, speler van het zevende team van FC Binnenmaas, deed dat als allerbeste en viel samen met zijn ploeggenoten met de neus in de boter: Tom en Bram hielden zich aan hun woord en meldden zich als nieuwe hoofdsponsors voor een training van het zevende.

Het bezoek zorgde vanaf het begin voor hilariteit. Want waar Jesper, zijn ploeggenoten en deejay Tom van der Weerd aan een training begonnen, liet collega Krikke zich helemaal in de watten leggen met een hoeveelheid snacks die in alle snelheid waren gehaald. Het leidde tot een hilarisch filmpje, maar bovenal een prachtig bewijs dat de deelname aan het radioprogramma tot iets moois had geleid. Niet alleen kreeg het zevende team landelijke aandacht via één van de populairste radiozenders van Nederland, maar de nieuwe tenues die door Tom en Bram hoogstpersoonlijk werden afgeleverd zorgen ervoor dat de spelers van het zevende van FC Binnenmaas de rest van dit seizoen met ware collectors items paraderen als zij het trainingsveld of de plaats van handeling van de wedstrijd betreden. Niet gek voor een hecht vriendenteam, dat dit seizoen voor de eerste keer bij elkaar is.

Klik op FC Binnenmaas voor het laatste artikel van de club.

Het jubileumjaar is weliswaar achter de rug, maar NSVV heeft nog wat feestjes tegoed. Op 22 maart 2021 bestond de club 75 jaar, maar door alle maatregelen kon dat niet echt worden gevierd. Op uitstel volgde geen afstel, want de Numansdorpers vieren in mei en juni gewoon het 75+1-jarig bestaan van de club.

NUMANSDORP – ,,Het was een mission impossible’’, blikt Jan Korbijn terug op jubileumjaar 2021. Hij is lid van de jubileumcommissie van NSVV, die een alleraardigst programma heeft opgezet. De aftrap vond plaats in maart, tijdens de algemene ledenvergadering. ,,Daar was scheidsrechter Danny Makkelie te gast om over zijn ervaringen op en rond het veld te vertellen. Dat was heel interessant’’, vertelt Korbijn.

Hij hoopt dat men dat ook zal zeggen over de reünie die op 20 mei wordt gehouden. Daarvoor werd driftig gezocht naar contactgegevens van vele leden die tot 1999 bij de club actief waren. ,,Iedereen die voor dat jaartal lid is geweest van NSVV, wilden we uitnodigen. Als we ook iedereen van na 2000 uitnodigen, dan gingen we ver over het maximum van 500 bezoekers heen. De huidige leden en supporters van NSVV zien elkaar nog wekelijks of maandelijks. Wij wilden ons juist richten op de oud-leden en -vrijwilligers, die elkaar soms al jaren niet meer hebben gezien. Alleen hadden we lang niet van iedereen de juiste contactgegevens. We kwamen regelmatig met een groepje bij elkaar en speurden dan naar namen en contactgegevens van mensen die we willen uitnodigen. We kregen bijvoorbeeld hulp van meneer B. van der Plas, die 87 is geworden in januari en al sinds de oprichting lid is van NSVV. We bladderden ook oude edities van het clubblad De Spetter door, op zoek naar informatie. Dat is een aardig karwei.’’

Marathon
Voor al die oud-betrokkenen bood de reünie alle gelegenheid om bij te praten, aldus Korbijn. Eén van de blikvangers was de film die is gemaakt toen de club 70 jaar bestond. ,,Ook is op de ramen rondom in de kantine een tijdslijn gemaakt. En alle beschikbare ruimtes zijn zo ingericht, dat mensen daar in kleinere groepjes konden gaan zitten.’’      Op 18 juni staat gastheer NSVV ook tijdens de Hoeksche Waard Bokaal stil bij het jubileum. Een week later volgt de ‘grande finale’ tijdens de 75+1 Marathon. ,,We beginnen het weekend op vrijdag om 19.00 uur en de planning, met ruimte voor een korte nachtrust, loopt door tot zaterdagavond 23.00 uur’’, vertelt Korbijn.                                              Het complex aan de Wilhelminastraat staat op 25 en 26 juni bol van de activiteiten. Een zeskamp voor jeugd- en seniorleden, verspreid over de vrijdagavond en zaterdag. Wanneer het vrijdag begint te schemeren, wordt gestart met een toernooi bij ledverlichting voor jeugd en jongere senioren. In de kantine wordt dan geklaverjast en wordt enkele keren een slinger gegeven aan het Rad van Fortuin. ,,Op zaterdag doen we dat ook vijf keer, met best aardige prijzen. De hoofdprijs is een voetbalreis voor vier personen naar Liverpool’’, vertelt Korbijn enthousiast. ,,Het programma op vrijdag duurt, afhankelijk van de aanmeldingen, tot een uur of 2 in de nacht. Op zaterdag beginnen we vervolgens om 7.00 uur met een ontbijtje voor de jeugd, die daarna verder gaat met de zeskamp. Vanaf 12.00 uur zijn de senioren weer aan de beurt. Om 18.30 uur begint een bandje met livemuziek en zij gaan door tot 23.00 uur. Dan is het mooi geweest en gaat iedereen waarschijnlijk met kleine oogjes naar huis.’’

Klik op NSVV voor het laatste artikel over de club.

Sander Willemstijn debuteert dit seizoen als hoofdtrainer bij de club waar hij als jeugdvoetballer zijn eerste stapjes zette: ’s-Gravendeel. In zijn debuutjaar kreeg de inwoner van het Kildorp meteen het hele palet aan emoties en ontwikkelingen van een beginnend hoofdcoach voor zijn club.

GRAVENDEEL – Het is de dag na de doordeweekse ronde, waarin ’s-Gravendeel een 2-2 gelijkspel heeft afgedwongen bij Oud-Beijerland, de club waar thans voormalig ’s-Gravendeel-trainer Barry Schipper werkzaam is. De 7-1 thuisnederlaag tegen VVOR van enkele dagen eerder, die nogal zwaar op de ’s-Gravendeelse magen is gevallen, blijkt goed verteerd door de spelersgroep van de Trekdamclub die in een overlevingsstrijd verwikkeld is geraakt.

,,Ik heb standvastigheid bij de jongens gezien. Voor de wedstrijd hebben we met elkaar gesproken over het belang om met elkaar terug te vechten na een ongelooflijke draai om de oren die we gekregen hebben. We hebben dat dieptepunt achter ons gelaten en zijn weer gaan vechten. Met resultaat, tegen een ploeg die goed in vorm was’’, stelt trainer Sander Willemstijn vast.

In de strijd om lijfsbehoud koestert de debuterend hoofdtrainer ieder punt. Willemstijn hoopte met zijn ploeg een zorgeloos jaar te draaien, maar het tegenovergestelde is gebeurd: ’s-Gravendeel moet in de slotweken van het (reguliere) seizoen nadrukkelijk aan de bak om het hoofd boven water te houden in de derde klasse.

,,Het is eigenlijk het hele seizoen wisselvallig geweest’’, stelt de keuzeheer als hij zijn eerste jaargang als hoofdtrainer de revue laat passeren. ,,Van hele goede wedstrijden tot absolute dieptepunten, van een prima wedstrijd tegen Nieuwerkerk tot de sof tegen VVOR toen de keepersnood zo hoog was dat keeperstrainer Rob Stolk onder de lat moest. Dat is ook het verhaal van dit seizoen: we hebben nogal eens pech gehad met blessures, schorsingen, coronagevallen, afwezigen en ongelukkige nederlagen. Neem bijvoorbeeld de wedstrijd bij SSS, waar we halverwege met 1-2 voorstonden maar uiteindelijk toch het schip in gingen.’’

Leerschool

Een betere leerschool had Willemstijn, die geflankeerd wordt door voormalig hoofdtrainer Ron van Kooten, zich eigenlijk in zijn debuutjaar niet kunnen wensen. ,,Ja, ik heb wel alles zo’n beetje voorbij zien komen in al die maanden dat we inmiddels bezig zijn in het huidige seizoen. En ja, ik ben een trainer die eigenlijk 24/7 met voetbal bezig is en het lastig van me af kan zetten. Van die nederlaag tegen VVOR ben ik tot en met maandag flink ziek geweest. We hadden daarna geen training meer voordat de volgende wedstrijd was, dus de ploeg bijsturen kon pas op de dag van de wedstrijd in Oud-Beijerland. Daarom was het zo goed om te zien dat we ons over de teleurstelling heen hadden gezet.’’

Eveneens belangrijk was de aanwezigheid van Dejan Bislimi, die met een treffer een bijdrage leverde aan het 2-2 gelijkspel dat ondanks het verspelen van een voorsprong gekoesterd werd door de bezoekers. ,,Als Dejan bij ons aanwezig is, dan biedt dat aanvallend meer mogelijkheden en dan hebben we ook een potentiële doelpuntenmaker in de gelederen. Met Dejan erbij zijn we een stuk lastiger te bespelen.’’

Twee voor twaalf

Maar de grillige prestatiecurve van de ‘Seuters’ vertoonde dit seizoen uiteindelijk een zodanige kniek naar beneden, dat een duikeling naar de vierde klasse zomaar een reëel lot werd. ,,Maar’’, zo stelt Willemstijn stellig. ,,Wij degraderen niet. Het is misschien gevaarlijk om te zeggen, maar wij hebben in de laatste weken van het seizoen op papier het makkelijkste programma met twee ploegen die eigenlijk nergens meer voor spelen en twee ploegen waar we zeker een kans tegen maken. Ik heb dan ook de overtuiging dat we het gaan redden. Zeker als ik zie waartoe we in sommige wedstrijden toe in staat zijn geweest. We hebben tegenslagen moeten slikken, vanwege het afhaken van één van de beste spelers en blessureperikelen, maar ik merk nu dat er de bereidheid is om te knokken en erin te blijven. Hoewel we een jonge groep hebben, wat ook de wisselvalligheid deels verklaart, staat er ook een leergierige en hongerige groep die voor het resultaat wil knokken. We hebben het dieptepunt achter ons gelaten, beseffen dat het twee voor twaalf is geworden en dat we aan de bak moeten om erin te kunnen blijven. Maar ik ben ervan overtuigd dat we ook volgend jaar derdeklasser zijn.’’

Klik op VV ’s-Gravendeel voor het laatste artikel van de club.

Zijn zoektocht naar een nieuwe club begon Theo Ducaneaux dicht bij huis. En aangezien zijn huis sinds twee jaar in Hoeksche Waard staat, is het helemaal niet gek dat hij uitkwam bij Heinenoord. De club ook waar hij als voetbalvader al over de vloer kwam. ,,Het voelde al enigszins vertrouwd.’’
HEINENOORD – Met zijn aanstaande komst naar Heinenoord keert Theo Ducaneaux ook terug in de Rotterdamse regio. Daar waar het voetballen voor hem begon. Via DRL belandde hij in de jeugdopleiding van Excelsior, waar hij vier jaar doorbracht bij de A-junioren en in de beloftenploeg. Via toenmalige bvo SVV Schiedam volgde een loopbaan bij Rijsoord, DRL en Rozenburg. Als 39-jarige zwaaide hij af bij Lombardijen. Zijn trainersloopbaan begon eveneens bij Excelsior, maar daarna voerden zijn werkzaamheden hem van Utrecht naar Brabant en Zuid-Holland. Nu is hij nog actief als hoofd jeugdopleiding bij Voorschoten’97, waar Ducaneaux afgelopen winter het hoofdtrainerschap neerlegde omdat het niet boterde met de nieuwe technische mensen. Sinds afgelopen najaar is hij ook werkzaam bij FC Dordrecht. Eerst als veldtrainer bij de beloften, maar sinds begin dit jaar verricht hij ook enkele werkzaamheden als hoofd jeugdopleiding en als coach van de JO18.

,,Straks kan ik voor het eerst in mijn loopbaan op de fiets naar de club toe’’, blikt Ducaneaux vooruit op zijn komst naar Heinenoord. Een route die hij al eens verkende: ,,Acht minuutjes is het fietsen. Toen ik afgelopen winter op zoek moest naar een nieuwe club, wilde ik eerst dicht bij huis kijken. Toen kwam ik al snel in contact met Heinenoord en voerde een prettig gesprek met voorzitter Arie van den Berg. Mijn zoon heeft daar in de jeugd gespeeld en je weet hoe dat dan gaat als voetbalvader: je pakt een keer de vlag of neemt een training over. Zodoende kende ik dus al mensen bij de club, waardoor het al enigszins vertrouwd voelde.’’

Afscheid
Naast het eerste elftal zal Ducaneaux bij Heinenoord ook oog hebben voor de jeugdafdeling. ,,Als hoofdtrainer ben je de best betaalde of soms zelfs enige betaalde kracht bij een club. Dan is het je morele plicht om breder te kijken. Het wordt gewaardeerd als je ook aandacht hebt voor de jeugd’’, legt Ducaneaux uit. ,,Dus ga ik helpen bij de ontwikkeling van de jeugd en gaat volgend seizoen gewerkt worden aan de oprichting van een elftal voor spelers onder 23 jaar.’’
Zijn komst naar Heinenoord betekent wel dat Ducaneaux in principe na dit seizoen afscheid neemt bij FC Dordrecht, al is hij nog wel in gesprek over een andere functie. ,,De huidige werkzaamheden zijn niet te combineren met mijn werk bij Heinenoord. Vanwege de zaterdagen, maar bij een bvo gaat het werk ook 24 uur per dag door. Je hebt te maken met eigen spelers, stagespelers, scouts, zaakwaarnemers, noem maar op’’, vertelt Ducaneaux. ,,Een coördinerende rol zou wel te combineren zijn. Maar als dat er niet in zit, dan richt ik mij volledig op Heinenoord.’’

Overigens zal de oefenmeester zijn overgebleven tijd dan niet wijden aan een boek, zoals hij eerder deed. Tijdens de eerste coronalockdown bundelde hij voetbalverhalen in het boek ‘Afgelast’. In de tweede lockdown zette hij zich aan een roman. ,,Dat eerste boek kreeg best wat publiciteit. Die roman was meer een experiment, om te kijken of ik dat kon. Dat is gelukt. Maar als onbekende schrijver word je er niet rijk van. Op dit moment heb ik geen nieuwe ideeën in mijn hoofd. Misschien komt het er nog eens van als ik met pensioen ben, maar nu wil ik vooral nog graag voetbaltrainer zijn.’’

Klik op Heinenoord voor het laatste artikel over de club.