Home Blog Pagina 586

CKC kampioen 4e klasse D

CKC is na meer dan drie decennia eindelijk weer kampioen, en dat ook nog eens ongeslagen. De laatste twee wedstrijden tegen SDV en Swift Boys wil de ploeg dan ook winnend afsluiten om zo een unieke prestatie neer te zetten.
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097
Het echte grote feest was op 28 mei gepland, maar door verassend verlies van Groeneweg bij FC Zoetermeer (3-2) was het 21 mei al feest. Het was een bizarre wedstrijd. FC Banlieue had wat goed te maken met CKC na de uit nederlaag van 16-1. CKC begon de wedstrijd goed, ze hadden gelijk een aantal kansen waarvan er twee eigenlijk niet te missen waren. Zoals zo vaak dit seizoen lukte het de aanvalslinie van CKC toch om ze om zeep te helpen. Het was zelfs FC Banlieue dat op voorsprong kwam in de vijftiende minuut. Victor Loop liet de bal onder zijn voet doorglippen waardoor de spits van Banlieue oog in oog kwam met doelman Perry Heijser. In eerste instantie wist hij het schot te pareren, maar in de rebound kon de aanvaller vrij binnentikken.

CKC ging niet bij de pakken neer zitten en scoorde drie minuten later alweer de 1-1. Joey van Oosten kreeg de bal vanuit de kluts voor zijn voeten en haalde hard en onhoudbaar uit. Vijf minuten later had de ploeg van Mario Meijer, die overigens afwezig was, de achterstand volledig omgedraaid. Yairo van Horik zag de opkomende linksback Stefan Brons opkomen. De pass was eigenlijk net wat te hard waardoor Stefan moest schieten, en met succes. De keeper raakte de bal nog, maar de bal schoof langzaam in het doel.

Weer twee minuten later was het alweer 1-3. Yairo van Horik aan de linkerkant van het veld speelde de bal naar Joey van Oosten. Die passeert een aantal spelers op de achterlijn met mooie bewegingen en tikte de bal naar Bjorn Setoe die op zijn beurt vrij kon intikken. De 1-4 was eigenlijk een exacte kopie van de 1-3. Van Oosten die iemand passeert in de 16, aflegt op Setoe die voor leeg goal kan intikken. CKC was als team voetballend beter , maar bij FC Banlieue liepen een paar zeer goede voetballers die ook nog eens heel snel waren en onze verdediging het heel lastig maakten.

In de tweee helft werd er gelijk volop gewisseld. Ruben Schippers en Kaj Platteschor stonden beide op scherp en werden vervangen voor Finn Zijta en Mike van der Spoel. Ook Damian Huibregtse kwam naar de kant voor Karel Bleichrodt. Hierdoor schoof Mark de Borst naar het middenveld. De tweede helft was enorm rommelig. De linies sloten niet op elkaar aan waardoor het veld groot werd en er veel ruimtes kwamen. Banlieue deed ook wat terug, vanuit een corner en slecht uitverdedigen kon er vrij worden ingekopt.
Dominos_voorjaar2021In de zestigste ging CKC nog twee keer wisselen. De linksbuiten en linksachter, Yairo van Horik en Stefan Brons, werden vervangen door Swen Copier en Jesse Loozen. In de 66e minuut gaf Swen Copier direct een prachtige voorzet op Bjorn Setoe, 2-5. Eén minuut later was het dezelfde Setoe die voor de 2-6 zorgde. Eén minuut daar weer na was het alweer 3-6 doordat iedereen stond te slapen in de achterhoede van CKC.

CKC was niet meer geconcentreerd want de spelers hadden al begrepen dat Zoetermeer met 3-1 voor stond en besefte dat ze kampioen waren. Dit zorgde wel voor nog een hoop hachelijke situaties en de 4-6. In blessuretijd tekende Karel Bleichrodt nog voor de 4-7. Na het fluitsignaal werd het kampioenschap gevierd met de in grote getalen meegekomen supporters. Helaas kon trainer Mario Meijer het feest niet fysiek bijwonen want zijn Excelsior moest voor de nacompetitie voor promotie naar Heracles Almelo. Ook zij wisten te winnen waardoor het dubbel feest was voor de oefenmeester.

Volgende week zal het kampioenschap nog eens dunnetjes over gevierd worden. De club had namelijk alles geregeld voor deze wedstrijd. Thuis tegen SDV, voor eigen supporters zal het feest losbarsten. Kom allemaal gezellig naar sportpark ’t Veer om het feest mee te vieren.

Opstelling: Perry Heijser, Mark de Borst, Victor Loop, Damien Huibregtse (Karel Bleichrodt 45e min. 1 dlp.), Stefan Brons 1 dlp.(Swen Copier 60e min.), Ruben Schippers (FinnZijta 45e min.), Kaj Platteschor (Mike v.d. Spoel), Joey v. Oosten 1 dlp., Yairo v. Horik (Jesse Loozen), Nick Koster, Björn Setoe 4 dlp.

Klik op CKC voor het laatste artikel over de club.

S.V. CAPELLE VRIJWILLIGERS- EN SPONSORAVOND 2022

Afgelopen vrijdagavond weer de traditionele vrijwilligers- en sponsoravond van S.V. Capelle plaats. Voor deze avond waren alle S.V. Capelle vrijwilligers en sponsors uitgenodigd. Voorzitter Coert van Caem bedankte de vrijwilligers en sponsoren in zijn speech voor hun inzet en bijdrage.
mandemakers banner
Deze avond werden aanvullend zeven S.V. Capelle leden gehuldigd in verband met het 25 jarig lidmaatschap. Dit betrof: Ruud de Bont, Ronnie Boutier, Bjorn Broeks, Erica Dorresteijn, Christian van der Mast, Antoin van Pelt en Alex Roosenbrand. Deze jubilarissen kregen allemaal het S.V. Capelle speldje overhandigd. S.V. Capelle kijkt terug op een geslaagde avond.
Foto: Marcel Wagemakers
Klik de link voor een recent artikel over SV Capelle

S.V. Capelle behaalt zwaarbevochten overwinning op MVV’58

S.V. Capelle ging zaterdag in Meteren op bezoek bij MVV’58. S.V. Capelle nam in de openingsfase het meeste initiatief en kwam dan ook in de 26e minuut terecht op voorsprong. Na een mooie actie van Tygo de Jong schoot Mark Klinkhamer de afvallende bal in de rechterhoek van het MVV’58 doel en dus 0-1.
Enkele minuten later werd het nog mooier voor Capelle: Quinten van Caem brak door de MVV’58 defensie heen, legde af op Tygo de Jong en deze tekende de 0-2 aan. Even later volgde de aansluitingstreffer van de gastheren: Capelle verdedigde niet attent en via een afstandsschot van Robin Jager werd het 1-2.
mandemakers banner
Kort na de rust kwam MVV’58 via een kopbal van Remco Knoop uit een corner op gelijke hoogte: 2-2. Even later lag de wedstrijd een aantal minuten stil vanwege een blessure van Capelle keeper Jasper Verduijn, die met een blessure van het veld moest. Hij werd vervangen door Remon van Rijswijk. Hierna volgde mogelijkheden voor beide partijen, maar was het MVV’58 dat in de 79e minuut op een 3-2 voorsprong kwam via Remco Knoop. S.V. Capelle kwam toch weer terug in de wedstrijd: een penalty vanwege hands werd benut door Quinten van Caem en dus 3-3. Enkele minuten later volgde zelfs de voorsprong voor S.V. Capelle: een lange bal bereikte invaller Sander van den Broek, die de keeper omspeelde en hierna de 3-4 binnenwerkte. In de blessuretijd nog een lange bal richting de Capelle voorhoede en deze keer rondde Vincente Ndongala af, die de einstand op 3-5 bepaalde.
S.V. Capelle kon hierdoor 3 belangrijke punten bijschrijven en staat nu niet meer op een degradatie nacompetitieplaats. Het is echter nog niet geheel veilig en zal de komende twee wedstrijden nog punten moeten pakken. Te beginnen a.s. zaterdag met de thuiswedstrijd tegen het Gamerense GVV’63 (14.30 uur).
Foto’s: MW fotografie
Klik de link voor een recent artikel over SV Capelle

Spirit voegt ook Charlois aan zegereeks: 5-0

Spirit heeft zaterdag een makkelijke overwinning geboekt op het in degradatienood verkerende Charlois. Op eigen veld werd met 5-0 gewonnen en boekte daarmee de 5e overwinning op rij.
_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097
Spirit heeft het geen moment moeilijk gehad met Charlois. Doelman Bastiaan Haasnoot heeft dan ook nauwelijks iets te doen gehad. De thuisploeg opereerde dan ook voornamelijk op de helft van de tegenstander. Het enige wat de ploeg te verwijten was dat het in het eerste bedrijf geen grotere afstand had genomen dan de 1-0 ruststand die pas laat viel. Ruben Slooff kopte een corner van Tim van der Zee van dichtbij in. Spirit kreeg voldoende kansen. Zo zag Cris de Jong zijn schot geblokt, schoot Niels de Vries met een strak schot net over en Tim van der Zee net naast. De doelman van de  bezoekers lag ook een aantal keren in de weg voor een grotere voorsprong. Inzetten van Christian Schrader en Niels de Vries werden knap uit het doel gehouden.

Ook in de 2e helft was het Spirit dat de aanval zocht. Tim van der Zee zorgde al snel voor de 2-0, gevolgd door een aantal kansen van Ruben Slooff (redding keeper), Tjerk de Kogel (nog net door de keeper tot corner verwerkt) en Christian Schrader (zijnet).  Na een uur spelen bezegelde Tim van der Zee met zijn tweede treffer het goede spel van Spirit: 3-0. Kevin Kriek (4-0) en Christian Schrader (5-0) zorgden voor een dik verdiende uitslag.

Spirit speelt dan in de competitie geen rol van betekenis (7e plaats), maar staat het na deze overwinning wel met DCV (heeft al een periode), FC Binnenmaas en Sparta op een gedeelde 1e plaats in de 3e periode. Echter heeft Sparta nog een wedstrijd te goed. Dinsdagavond wordt het restant van de eerder gestaakte wedstrijd tegen Deltasport uitgespeeld. Met nog 20 minuten te spelen staat het 1-1. Deltasport zal dat gelijke spel met 9 spelers moeten verdedigen.
Dominos_voorjaar2021Volgende week staat de uitwedstrijd tegen Sparta op het programma. Voor beide ploegen staat in die wedstrijd de 3e periodetitel op het spel. Maar voor Sparta gaat het ook om de titelstrijd. Met die inhaalwedstrijd nog te goed staat het samen met Hellevoetsluis op de 2e plaats, 3 punten achter DCV. De koplopers behaalden afgelopen zaterdag overigens alle drie moeizame overwinningen. DCV scoorde vlak voor tijd pas de enige treffer tegen Rozenburg (1-0). Sparta won met 0-1 bij Pelikaan en Hellevoetsluis boog bij Alexandria’66 pas in het laatste kwartier een 1-0 achterstand om tot winst (1-2).

Onderin verloren alle ploegen met degradatiezorgen. Rozenburg kan volgende week nog de laatste strohalm pakken om rechtstreekse degradatie te voorkomen. Op eigen veld ontvangt het dan Deltasport. Het verschil is 2 punten, maar zoals gezegd, Deltasport verdedigt dinsdag nog de 1-1 tegen Sparta. Voor Charlois wordt het steeds moeilijker om zich nog veilig te spelen. Theoretisch kan het nog steeds. De Rotterdammers moeten 4 punten in 2 wedstrijden goedmaken t.o.v. Strijen.

Verslag van Eric de Vendt
Foto van René Bitter

Klik op Spirit voor het laatste artikel over de club.

NSVV verliest cruciale wedstrijd tegen MZC’11

Na het uitverlies tegen Oostkapelle/Domburg verloor NSVV de koppositie aan hetzelfde Oostkapelle/Domburg. Het verschil was twee punten. In de negen wedstrijden daarna werd een geweldige reeks van negen overwinningen op rij neergezet. Probleem was dat Oostkapelle/Domburg deze negen wedstrijden op rij ook wist te winnen.

Idee bij de supporters was dat als je blijft winnen tot het einde van het seizoen, dan ben je kampioen. In deze tiende wedstrijd ging het fout voor NSVV. Je kan zeggen dat onze topspeler geschorst was door teveel onnodige gele kaarten. Dat onze trainers de scheidsrechter hadden proberen te beïnvloeden, maar dit zoals altijd weer averechts uitpakte. Feit blijft dat het team de magie van een kampioen deze tiende wedstrijd niet had en met een terechte één tegen vier nederlaag terug de kleedkamer in werd gestuurd door MZC’11

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

In de eerste helft was het direct MZC’11 die het initiatief naar zich toetrok. Waar NSVV vorige week er bovenop zat, waren we nu telkens een stapje te laat. Al snel kwam er een mooie steekbal over onze rechterkant en werd de voorzet door een geheel vrijstaande Sander Backx van MZC’11 simpel binnengetikt. Binnen het half uur verdubbelde MZC’11 de voorsprong door een vrije trap van Luuk van Vossen die geheel vrijstaand werd ingekopt door de meegekomen verdediger Jesse van der Linden. De laatste tien minuten begon NSVV eindelijk te ontwaken en werd er gecombineerd. Het was een mooie combinatie door de as die voor de aansluitingstreffer zorgde. Op het randje van de zestienmeter was Sjoerd Hofstede het eindstation. Met een mooie droge schuiver in de hoek rondde Sjoerd de aanval af. Gijs van de Zande kreeg net voor rust, na goed terug koppen van Yoeron van der Ree, nog een kans om voor de rust de stand al gelijk te trekken, maar een verdediger van MZC’11 hinderde Gijs net voldoende om de inzet op het doel te krijgen. In de rust was er hoop op basis van de laatste goede tien minuten van NSVV. Daarnaast hebben de trainers op de bank een heel wapenarsenaal aan goede wisselmogelijkheden achter de hand.

In de tweede helft was echter MZC’11 weer de betere ploeg en mocht Ramon Janson alleen op NSVV-keeper Jarmo Hartgers afgaan. Jarmo hield zijn ploeg in de wedstrijd met een mooie redding. De knock-out voor NSVV verzorgde scheidsrechter Youri Kuipers. De bal was volgens de niet neutrale stukjesschrijver bijna bij de linker cornervlag van NSVV. Door de as van het veld ging Lars van der Heiden samen met zijn tegenstander een sprintje aan om aansluiting te vinden bij de MZC’11 aanval een stukje verder op het veld. Naast elkaar rennend kwamen ze met elkaar in aanraking en vielen gelijktijdig. Voor het publiek geheel onverwacht floot de scheidsrechter. De scheidsrechter had geen VAR nodig, maar had zelf schijnbaar met het blote oog geconstateerd wie van de twee sprintende spelers de aanleiding was van de gezamenlijke valpartij. Onbegrijpelijk was de rode kaart die de scheidsrechter Lars daarnaast uiteindelijk toonde. NSVV was van slag. De toegekende vrije trap werd gepareerd door doelman Jarmo Hartgers, maar Sander Backx kon de rebound vrij intikken. Volgens de NSVV-grensrechter stond hij zo vrij, omdat hij vanuit buitenspel startte. De scheidsrechter negeerde het vlag signaal en ging waarschijnlijk van een slapende NSVV-defensie uit. NSVV was uit het lood geslagen en direct volgde de één tegen vier van Luuk van Vossen. De wedstrijd was gespeeld en de resterende vijfentwintig minuten werd gecomplementeerd.

Na de wedstrijd werd duidelijk dat eindelijk Oostkapelle/Domburg ook punten had verspeeld met een gelijkspel. Door het veel betere doelsaldo heeft Oostkapelle/Domburg nog maar drie punten nodig in de laatste twee wedstrijden voor het kampioenschap. Alleen in theorie kan Oostkapelle/Domburg het kampioenschap nog mislopen. Het is ook alleen theorie dat NSVV nog nacompetitie voor promotie misloopt. Belangrijk voor de tegenstander in de nacompetitie is de notering op de ranglijst. Vasthouden van de tweede plek is belangrijk, waar nu het verschil nog drie punten is met nummer drie MZC’11. Tegenstander volgende week is Yerseke en wordt hoogstwaarschijnlijk de derde ploeg uit deze competitie die nacompetitie gaat spelen. 

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Jack van Eijmeren (46e Lars van der Heiden), Rik Bakker, Michael Ouwens, Fabian Korbijn, Sjoerd Hofstede, Jeroen Voshart, Yoeron van der Ree, Leonard Kramp (66e Peter Jan Cazander), Gijs van de Zande (46eMitchel Louwerens), Koen Witsiers (80e Jessy Fortes)

Ruststand: 1-2
Eindstand: 1-4

Scoreverloop:
10e min.           0 – 1    Sander Backx
25e min.           0 – 2    Jesse van der Linden
38e min.           1 – 2    Sjoerd Hofstede
63e min.           1 – 3    Sander Backx
65e min.           1 – 4    Luuk van Vossen

Geschreven door: Bas Snijders

Klik de link voor een recent artikel over NSVV

Victoria’04-SVV       uitslag 1-0.

In de wetenschap, dat bij winst het verschil met de enige concurrent op vijf punten zou komen, begon koploper Victoria’04 enigszins gespannen aan de wedstrijd. De thuisclub speelde behoedzaam en trachtte de wedstrijd onder controle te krijgen. Het in degradatiegevaar verkerende SVV knokte voor elke meter, doch elke Schiedamse aanval liep vast in de hechte defensie van de Vlaardingse formatie.

Doelpunt Victoria’04: Nils Gliszmann

De openingsfase deed vermoeden, dat Victoria’04 een ruime overwinning zou kunnen behalen. Binnen het eerste kwartier kreeg Nils Gliszmann een dot van een kans, maar zijn inzet werd door de uitstekende doelman van SVV gekeerd. Kort daarna zag Nailey Girigorie zijn doelgerichte poging stranden op de binnenkant van de paal van het SVV-doel. De bezoekers groeven zich in en lieten Victoria’04 het spel maken. De opbouw van Victoria’04 werd op het middenveld een halt toegeroepen, hetgeen de snelheid van het spel niet ten goede kwam.

ZZP_Timmerteam

Ook in de tweede helft had Victoria’04 het meeste balbezit. Echter, elke Vlaardingse aanval werd of vroegtijdig gestopt of de uitblinkende Schiedamse doelman redde zijn ploeg voor een grotere achterstand. Nar mate de wedstrijd vorderde legde Victoria’04 het accent op het behouden van de magere voorsprong.

Door deze overwinning kan volgende week bij winst in het uitduel tegen AGE-GGK de kampioensvlag worden gehesen in de Broekpolder.

Opstelling Victoria’04:
Jochem van der Hoff, Lars de Visser, Oscar Knecht, Robbin Winsveen, Nils Gliszmann (Donny van Balen), Jordi de Kimpe, Osman Ünnu, Jelle Blankestijn (Lucas Buter), Vincent van den Bogerd, Raydrick Kleinmoedig, Nailey Girigorie.

Klik de link voor een recent artikel over Victoria’04

In gesprek met Alex van Dorst van DSE

Vandaag spreken wij Alex van Dorst. De 29-jarige speler is momenteel bezig aan zijn dertiende seizoen voor de hoofdmacht van zijn club DSE. In het dagelijks leven is hij werkzaam als assistent bedrijfsleider in de Jumbo in Terheijden.

De NAC Breda supporter is zijn voetbalcarrière begonnen in Etten-Leur. “Ik ben als klein jongetje van zes jaar begonnen met voetballen bij VV Internos. Op dat moment speelde veel van mijn vriendjes bij VV DSE, dus besloot ik om vanaf de E-jeugd de overstap naar DSE te maken. Hier heb ik de gehele jeugd doorlopen en ben ik uiteindelijk in het eerste elftal komen te spelen. Dit vrijwel altijd als vaste basisspeler”, vertelt Van Dorst.

Als Alex terugkijkt naar waar hij het meest trots op is, is dat het clubgevoel wat gebleven is. “ Als ik naar de club kijk is er, ondanks dat de vereniging de afgelopen jaren zo snel gegroeid is, altijd een soort van familie cultuur is blijven hangen. Binnen de club kent iedereen elkaar en er hangt altijd een fijne sfeer”, aldus Alex. Ook is hij trots op zijn elftal. “ Wij worden door onze tegenstanders gezien als een gezellige groep gasten. Dit komt doordat we bij alle uitwedstrijden minimaal een uur na de wedstrijd blijven hangen om een feestje te bouwen in de kantine. Of we nou winnen of verliezen, we drinken er altijd samen een biertje op na de wedstrijd.”

Sportbrillen-Boptics-Etten-leur

De ambities van de centrale verdediger zijn niet meer heel groot. “Ik wil graag zo lang mogelijk belangrijk zijn voor het eerste elftal, maar zodra ik begin te merken dat ik jonge gasten in de weg ga zitten zal ik er zeker over na denken om plaats te maken. Wel wil ik dan nog belangrijk worden voor het tweede elftal”, aldus Alex.

Het hoogtepunt van de verdediger zijn de twee kampioenschappen die hij binnen heeft geslepen. “De eerste in 2010 toen we van de vijfde naar de vierde klasse promoveerde. De tweede zit nog iets verser in het geheugen. We werden op 19 mei 2019 kampioen in de vierde klasse waardoor we zijn gepromoveerd naar de derde klasse, waar we nu nog steeds in spelen. Het feest wat daarna los barstte was echt ongekend. Ik geloof niet dat een van mijn teamgenoten daarna ooit nog een groter feest heeft kunnen bouwen dan toen”, vertelt hij.

Buiten alle verplichtingen in het leven brengen vele van ons graag tijd door op de plaatselijke voetbalvereniging. Dit is ook niet anders voor Alex. “Voor mij is voetbal de belangrijkste bijzaak van het leven. Naast het werk en vrienden vind ik het heel fijn om met voetbal bezig te zijn. Of dit nu is door zelf te voetballen of voetbal te kijken. Ik denk dan ook dat ik na mijn carrière als speler graag trainer wil worden”, sluit Alex af.

Klik op DSE voor het laatste artikel van de club.

Remco Vos onderhoudt warme band met ZBC’97

Remco Vos is een 43-jarige veelzijdige vrijwilliger van de Zwijndrechtse club ZBC’97. Als oud-speler onderhoudt hij een warme band met de club. Hij is dan ook van plan om zijn werkzaamheden nog een tijd vol te houden.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Remco is op elfjarige leeftijd begonnen als keeper in de jeugd van VV Zwijndrecht. Later fuseerde deze club samen met sc Bakestein in ZBC’97, waar Vos de club dus trouw is gebleven na de nieuwe samenwerking. Hij heeft gekeept bij zowel de zondag- als zaterdagelftallen. Inmiddels is de oud-keeper in heel wat functies gerold binnen de club, waaronder secretaris, leider van het tweede elftal, verzorger bij het eerste elftal, ledenadministrateur, sponsorcommissie, barmedewerker en jeugdkeeperstrainer.

ZBC’97 voor het leven
Destijds kwam Remco bij via-via bij de club terecht. “Ik ben een keer met een vriendje van de basisschool meegegaan en direct verkocht geraakt aan het spelletje én de vereniging”, zegt hij. Hij heeft dan ook een bijzonder warme band met de club, na al die actieve jaren. “Het feit dat ik al zo’n lange periode lid ben zegt denk ik wel voldoende. Ik kan mezelf dan ook absoluut niet in functie zien bij een andere vereniging. Mocht ik bij ZBC’97 stoppen, dan zal ik waarschijnlijk de amateurvoetbalwereld definitief gedag zeggen”, aldus Vos.

Promotievooruitzicht
ZBC’97 doet het inmiddels goed in de vierde klasse. Met 41 punten uit 21 wedstrijden staat de ploeg op een verdienstelijke tweede plek achter IFC, die al kampioen zijn geworden. Met een periodetitel in de pocket mag de ploeg dromen van promotie. “Ik zou heel graag zien dat we met het eerste elftal na dit seizoen eindelijk de stap kunnen maken en een stabiele derdeklasser te kunnen worden. Wie weet wat er dan allemaal nog meer mogelijk is”, zegt de oud-speler. “We hebben een kwalitatief sterke selectie, die dit seizoen vooralsnog gevrijwaard is gebleven van zware blessures. Het begin van het seizoen liep niet fantastisch, we hebben daarin onnodig behoorlijk wat punten gemorst. Momenteel gaat het sportief gezien lekker en kunnen we vechten voor nacompetitie”, voegt hij daaraan toe.

Ook de jeugd gaat door
De toekomst van de vereniging ziet hij rooskleurig in. “De jeugdafdeling is groeiende en beschikt over een begeleidingsteam dat zeer gedreven en gemotiveerd is om hier iets moois van te maken. Voor wat betreft de selectie hoop ik dat het verloop van de spelers aan het einde van het seizoen mee gaat vallen, want we hebben echt een heel leuke ploeg op dit moment”, verteld Remco. “Voor wat mezelf betreft beschik ik op dit moment nog over voldoende energie om door te gaan met alles waar ik voor de club mee bezig ben, ze zijn voorlopig nog niet van me af”, sluit de 43-jarige vrijwilliger mee af.

Klik op ZBC’97 voor het laatste artikel van de club.

René Bartels van FC Moerstraten heeft zijn laatste lijn getrokken

Zonder lijnen, geen voetbal. Dat klinkt even logisch als simpel, maar toch moeten ze iedere week opnieuw weer worden getrokken. Bij Moerstraten is René Bartels daar al bijna dertig jaar verantwoordelijk voor, maar het is tijd voor iemand anders. “We moeten het ook niet te zwaar maken, hé?”
Tic_253688
Hoelang het ook geleden is, de 60-jarige Bartels weet het nog precies. “In 1994 hadden ze een lijnentrekker nodig. Ik wilde het best doen, maar dan moest er wel een nieuwe kalkwagen komen. Die kwam er!” En dus nam de oud-speler, nadat hij in ’86 ook al leider van het tweede werd, ook die taak op zich. “Het is belangrijk om iets nuttigs te doen voor de samenleving. Zonder vrijwilligers kan een club niks.”

Sociale aspect
Die liefde voor Moerstraten begon al vroeg en zit er dus nog steeds. “Op mijn zesde werd ik lid. De beginjaren ’80 heb ik nog even twee seizoenen in het eerste gespeeld, tot een dubbele beenbreuk roet in het eten gooide.” Bartels voetbalde vervolgens nog bij het tweede, kreeg daar een klaplong en besloot zich te richten op het vrijwilligerswerk. Ondanks zijn kwaliteiten op het veld. “Iemand met veel loopvermogen en inzicht, meestal als ‘mid-mid’.”

Inmiddels geniet hij van het verenigingsleven en dat komt niet uit de lucht vallen. “Dat zit bij onze familie in het bloed. Mijn vader was ook altijd lid van allerlei verenigingen, mijn broers zitten bij Moerstraten en mijn twee zussen zijn ook maatschappelijk zeer betrokken.” Vooral het sociale aspect, vertelt hij. “Voetbal is leuk, maar de derde helft is minimaal zo belangrijk. Anders was ik waarschijnlijk al afgehaakt.”
Wibro_-255433Vanzelfsprekend
Als leider van het eerste elftal zit Bartels daar nog altijd middenin, maar toch zullen de meeste clubgenoten hem misschien wel kennen als dé lijnentrekker van Moerstraten. Die helaas bezig is aan zijn laatste seizoen. “Ik vind het nog steeds leuk, maar het is goed geweest. Elke week opnieuw, soms begint dat een beetje te wringen. Dan willen ze thuis ook weleens wat vrije tijd.” Voorheen op zaterdag, tegenwoordig vaak op vrijdag. “Met een uurtje ben je klaar. Het is heel vanzelfsprekend dat er lijnen op een voetbalveld staan, net als goals. Maar iemand moet dat wel elke keer doen. Het mooiste is dat je daardoor mensen hun sport kunt laten beoefenen.”

Voorlopig loopt Bartels nog gewoon wekelijks van zijn huis naar de club, maar hij maakt zich wel een beetje zorgen. “Moerstraten is heel klein, we hebben weinig jeugd, dan houdt het een keer op.” Als ze een beroep op hem moeten doen, staat hij klaar. Om te fluiten, de velden te keuren of inkopen te doen. Want vervelen, doet hij zich absoluut niet. “We hebben net een nieuwe puppy, stilzitten is niks voor mij.” Maar de komende tijd is hij vooral nog met iets anders bezig. “Kampioen worden met het eerste! Dat zou een unicum zijn…”

Klik op Moerstraten voor het laatste artikel over de club.

Anwar Tarfit ziet RBC Roosendaal ook zes jaar later nog stappen maken

Toen hij de overstap maakte speelde de club in de vierde klasse, was het stadion ‘leeg’ en had RBC nauwelijks aantrekkingskracht. Hoe anders is dat zes jaar later. Op de rand van promotie, een vereniging die leeft en een overvolle businessclub. Reden genoeg voor Anwar Tarfit om er een zevende seizoen aan vast te plakken.

Wibro_-255433

In het weekend van de overwinning tegen Kruisland, kwam dat allemaal samen voor de 27-jarige aanvaller. “Toen ik hier ging spelen, speelde Kruisland al in die tweede klasse. Nu winnen we gewoon van ze.” Ook de actie voor Oekraïne deed de Roosendaler veel. “Een mooi initiatief. Zoiets is toch wel gaaf om mee te maken, als amateurvoetballer.”

Mentaal sterk

Iets wat Tarfit sinds zijn stap naar de stadionclub al vaker heeft gedacht. “We hebben hier bij RBC echt iets neergezet, daar kijk je over een aantal jaar trots op terug.” Dat was toentertijd wel anders. “Niemand wilde toen eigenlijk komen, wat moest je in de vierde klasse gaan doen? Danny Mathijssen was nog trainer, met hem had ik een goed gesprek. Ik had vertrouwen in de ambities, dat gevoel heb ik nog steeds.” Lekker om de hoek, bij een club waar altijd iets gebeurt, weet Tarfit inmiddels. “RBC staat in de spotlights, alles wordt breed uitgemeten. Niet alleen de prestaties.” Clubliefde is hem na al die jaren dan ook niet vreemd. “Het liefste wilde ik met RBC die stappen maken, hier word ik gewaardeerd als voetballer. Het zijn ook de mensen om de club heen, echte RBC’ers.” Toch verloopt het seizoen voor de buitenspeler moeizamer dan je op voorhand zou denken. “Ik draaide een goede voorbereiding, maar liep een scheurtje op in mijn bovenbeen. Door verkeerde diagnoses en veel tegenslagen heb ik zes maanden lang geen bal aangeraakt. Pas nu begin ik weer fit te worden.” Hij knokte zich terug, maar makkelijk was het niet. “Het was zwaar, maar mentaal ben ik sterk. De afgelopen drie maanden heb ik keihard gewerkt om fysiek en conditioneel weer op niveau te komen.”

Tic_253688

Uitstraling

Dat lukte, maar Tarfit is heel kritisch op zichzelf. “Het gaat niet om mij, ik ben een echte teamspeler. Schakel om, maak veel meters, maar aan de bal is het nog niet genoeg. Daar werk ik hard aan. Gelukkig gaat het goed met het team, dat is het belangrijkste. Misschien ben ik soms iets te streng voor mezelf…” Net zoals de KNVB streng was voor RBC, vindt hij. “Vijf punten is wel extreem. Geweld keur ik natuurlijk altijd, zelf was ik er niet bij, dus dan heb je er al helemaal geen invloed op. Als team hebben we er goed op gereageerd.” Door die straf na een vechtpartij tegen TSC moest de Roosendaalse vereniging afstand doen van de koppositie, Tarfit ziet desondanks de stappen die worden gezet. “De uitstraling is een wereld van verschil. Als je ziet welke spelers er nu allemaal komen. Het is een stuk professioneler, alles is goed geregeld en er is nu zelfs een businessclub. Daaraan merk je dat het serieus is. Mijn eerste seizoen was het stadion ‘dood’, nu leeft de club.” Het vertrouwen in een kampioenschap is dan ook nog steeds groot. “We zijn in de ‘winning mood’ en lastig te verslaan. Daarom denk ik dat we kampioen gaan worden en anders hebben we het met een periode ook goed gedaan.”

Hoofdklasse

Dat doen ze sinds een aantal maanden met Ruud Pennings als opvolger van Robert Braber. “Ik vond het ontzettend erg voor Braber, daar heb ik echt wel een tijdje mee in mijn hoofd gezeten. Toen ik geblesseerd was, heeft Robert mij altijd gesteund. Dus dan is zoiets wel extra vervelend. Toch moeten we verder.” Met een Zeeuwse trainer dus. “Met Ruud heb ik een goede band, dat vind ik ook echt een toptrainer.” Tarfit legt uit waarom. “Hij straalt rust uit, heeft een tactisch plan en speelt gewoon altijd hetzelfde spelletje. We gaan uit van onze eigen kracht.” Ondanks het vertrek van een aantal spelers en dus de hoofdtrainer, ziet de oud-speler van Alliance het al helemaal voor zich. “Aan het begin van het seizoen heb ik gezegd dat we over drie jaar hoofdklasse spelen, daar hoop ik dan natuurlijk bij te zijn!”

Klik op RBC Roosendaal voor het laatste artikel van de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.