Voor Victor Hartog en Remon Haze is er een voetballeven na Hellevoetsluis 1. De dertigers brengen veel ervaring in in de as van het tweede elftal, dat voor de jeugd de springplank is naar de hoofdmacht.

Hartog (33) en Haze (33) kunnen na een nederlaag nog altijd goed balen. Als zij met hun team redelijk kansloos hebben verloren bij SHO 2 zitten zij vol teleurstelling. “Ik kan daar nog steeds heel chagrijnig van worden”, zegt Haze. “Dat is misschien maar goed ook, want als verliezen je koud laat is er iets met je beleving en moet je overwegen te stoppen.”

Haze en Hartog vertolken in het elftal van Ad Reijtenbach, die komend seizoen hoofdtrainer is van Rockanje, een belangrijke rol. Op het niveau van de reserve eerste klasse voegen zij wekelijks voetballend vermogen en gogme toe, maar minstens zo belangrijk is de ervaring en kennis die zij overbrengen op de jeugd. “Ons team bestaat uit een mooie mix”, zegt Brand. “We hebben een stuk of vijf dertigers, waaronder wij, aangevuld met wat midden-twintigers en jongens van begin twintig. De overstap vanuit de jeugd naar het eerste elftal is best groot. Bij ons kunnen jeugdspelers wennen aan het seniorenvoetbal en groeien naar het niveau van het eerste. En presteren doen we best aardig. We hebben onlangs nog de tweede periodetitel veroverd.”

Hartog kan bogen op jarenlange ervaring op een hoog niveau. Hij groeide op bij Nieuwenhoorn en bij die club maakte hij ook deel uit van de selectie. “Ik heb nog een paar jaar de hoofdklasse-zondag meegemaakt. Ik speelde veelal in het tweede, maar op die leeftijd – ik was 20,21 jaar – is het natuurlijk prachtig om mee te gaan met het eerste en af en toe te mogen invallen.”

Toen Edwin de Koning Hellevoetsluis onder zijn hoede kreeg, stapte Hartog over. “Ik heb meestal gespeeld als aanvallende middenvelder, maar in het tweede heb ik nu meer een verdedigende rol. Met Edwin als trainer promoveerden we al snel naar de tweede klasse.”

Haze kwam via een grotere omweg bij Hellevoetsluis 2. “Ik kwam in de selectie toen Ad Bijl trainer was. In het tweede seizoen van Edwin de Koning ben ik vertrokken naar Rockanje. Ik heb ook nog even bij Zuidland gespeeld onder trainer Tom Larsen om vervolgens weer terug te keren bij Hellevoetsluis. Vanaf dat moment heb ik nog drie jaar min of meer onafgebroken in de basis gestaan.”

Ze maakten als speler van Hellevoet 1 opwindende wedstrijden en seizoenen mee. Wat dat betreft was het seizoen 2018/2019 het meest legendarisch. Hellevoetsluis draaide voor de winterstop als een trein en had in februari een straatlengte voorsprong op BVCB. “Ik geloof dat we acht, negen punten voorsprong hadden”, blikt Hartog terug. “Die voorsprong werd steeds kleiner en uiteindelijk eindigden we gelijk.” Haze: “Er was een nieuwe regel ingevoerd: het doelsaldo was bepalend. Dat was in het voordeel van BVCB, dus geen beslissingswedstrijd en ook geen kampioenschap.”

Intussen spelen Hartog en Haze alweer een aantal seizoenen in Hellevoetsluis 2. “Met veel plezier”, zegt Brand. “We hebben een leuke groep die er graag voor gaat.” Haze: “Het niveau is ook best aardig. Als we ons handhaven hebben we ons doel bereikt.”

Hellevoetsluis 2 begon het seizoen met Eef van Splunder, maar na de winterstop nam Ad Reijtenbach het dus over. “Ad past goed bij de groep. De klik die ik met hem heb, had ik trouwens ook met Eef. Jammer dat hij tussentijds is vertrokken, maar dat is ook voetbal.”

Dit jaar worden ze allebei 34 jaar. Dat is geen reden om afscheid te nemen van Hellevoetsluis 2. Haze: “Dat kan nog wel even wachten, hoor. Zolang we goed mee kunnen is er geen reden om een stapje terug te doen. We moeten het als team hebben van een compact en slim spelletje en daarin zijn we nog belangrijk.”

Klik op Hellevoetsluis voor het laatste artikel over de club.

Ze werken alle vier hard aan een mooie toekomst voor de selectie van SC Botlek. Ron Frishert (leider van het eerste elftal), Dirk Hartingsveld (trainer van het tweede elftal), Victor Schenning (leider van het tweede elftal) en Henny Troost (verzorger van de selectie) staan garant voor enthousiasme in het kwadraat.
“Stuk voor stuk gouden gasten”, verzekert technisch coördinator Henk Kraak. “We zijn de weg omhoog ingeslagen. Het positieve gevoel is terug bij de club.”

Dat kan Ron Frishert beamen. Hoewel de positie van het eerste elftal in de derde klasse nog niet al te comfortabel is – degradatie- en nacompetitieplaatsen liggen niet ver weg – is hij enthousiast over de ontwikkelingen. “Er staat een mooie staf die bereid is om de schouders onder het project te zetten”, zegt hij. “Voor dat plan is drie, vier jaar uitgetrokken. De eerste resultaten zie je al op het veld. We hebben een eerste en tweede elftal met veel jonge spelers die bovenal een goede mindset hebben.”

Frishert was ongeveer vijf jaar voorzitter van Botlek en is sinds twee seizoenen de leider van het eerste elftal. “Ik probeer die gasten en trainer John Stougje zoveel mogelijk te ontzorgen, dat alles in orde is en dat alles klaar staat of ligt. Die jongens hoeven alleen maar aan voetballen te denken.”

Al even dienstbaar is Victor Schennink, die de leider is van Botlek 2, dat uitkomt in de reserve derde klasse. “Toen ze mij vroegen was ik best wel verbaasd. Ik ben ook jeugdtrainer. Blijkbaar wilde ze een echte clubman erbij, tenminste zo zien ze mij. Voor Botlek doe ik veel.”

Dat blijkt ook wel uit zijn weekprogramma, want naast leider van het tweede is Schennink trainer van de JO12-1. “Mijn vrouw weet waar ik ben”, grapt hij. “Ik train maandag en woensdag de jeugd, dinsdag en donderdag ben ik bij het tweede. Ja, de zaterdag zit ook aardig vol. Vaak past het net.”

Dirk Hartingsveld heeft zich als trainer ontfermd over het tweede elftal. “Ik heb jaren de jeugd getraind, samen overigens met Brian Zegers, met wie ik het ook nu doe. Veel jongens uit het elftal ken ik daarom al. Dat is een enorm voordeel. Als spelers en trainers hebben we een grote vertrouwensband.”

Waar het tweede elftal de afgelopen seizoenen tegen degradatie moest strijden, is het team onder Hartingsveld nu een stabiele middenmoter. “Dat is best knap, want we hebben in de selectie veel blessures. Als er een gaatje gevuld moet worden in het eerste kloppen ze uiteraard als eerste bij ons aan. Ondanks die wisselende samenstellingen hebben we toch al flink punten gepakt.”

“De sfeer is heel goed”, zegt Henny Troost, de verzorger van de selectie. “Het positivisme overheerst bij zowel het eerste als het tweede. Dat vind ik leuk om te zien. Er zit progressie in.”

Dat heeft ook te maken met het werk dat Henk Kraak verzet. De oud-doelman probeert zo goed mogelijke voorwaarden te scheppen rond de selectie. Troost: “Wij zijn afgelopen januari voor het eerst op trainingskamp geweest naar het buitenland. Torremolinos. Ik had zoiets nog niet eerder meegemaakt. Je zag de groep die al hecht was, nog hechter worden. Ik heb vijf dagen genoten. Het is ook een fijne groep gasten.”

Daarom ook plakt hij er na dit seizoen nog een jaar aan vast. “Toen trainer John Stougje bijtekende. Was dat voor mij reden om ook nog een jaar te blijven. Ik heb wel gezegd dat het mijn laatste jaar wordt. Ik ga eind van dit jaar met pensioen. Fysiek heb ik ongemakken.

Klik op Botlek voor het laatste artikel over de club.