Rob van den Boom is pas 25 jaar maar hoort bij GJS tot de spelers met veel ervaring. De alleskunner wordt door trainers multifunctioneel ingezet. Van den Boom klaagt nooit en schikt zich in zijn taak.
GORINCHEM – Het thuiswerken zet door. Dat geldt ook voor Rob van den Boom, Medior Consultant bij Profource. In opdracht werkt hij nu voor de gemeente Den Haag. ,,Het ziet ernaar uit dat deze ontwikkeling doorzet. Ik schat in dat wij vijftig procent van de tijd van huis uit kunnen werken.” Van den Boom mag al een klein jubileum bij GJS vieren. Dit jaar is hij twintig jaar aan de Gorkumse Jonge Spartanen verbonden.

,,Er staat er een bij mij in het veld die al wat verder is: Ruud Bos. Hij weet van geen ophouden. Is de veertig jaar gepasseerd maar nog altijd onmisbaar voor het team. Echt niet normaal. Ruud had natuurlijk een paar treetjes hoger kunnen voetballen. Elke club op niveau had zijn doelpunten kunnen gebruiken. Toevallig zei ik deze week voor de grap een keer tegen hem dat ik ook wel naar die 25 jaar in het eerste van GJS wil toewerken.”

GJS leidt jaarlijks op om spelers klaar te stomen voor het eerste elftal. Het lijkt een bodemloze put. ,,Ik zat in de lichting met Joost Haggenburg, Joey van der Wal en Jean-Paul Nieuwesteeg. Met dat team brachten wij JO19 naar divisieniveau. Op dit moment komt er weer een goede groep aan. Ik heb begrepen dat er acht spelers van JO19 komend seizoen bij de A-selectie van de nieuwe trainer Marten Boverhof, waar bij GJS veel van wordt verwacht, aansluiten.” De gewilde trainer verkoos GJS boven een groot aantal hoger geklasseerde clubs. ,,Dit is de club die bij mij past”, vertelde hij. ,,Een echt goed geleide vereniging waar geen vergoedingen aan spelers worden gegeven. Voetballers die er zijn opgeleid zijn honkvast.”

Charme
Van den Boom maakte deel uit van de spelersraad die uitgebreid met Boverhof sprak. ,,Dat is ook meteen de charme van GJS. Dat maakt ons een hechte groep met weliswaar ups en downs.” Van de Boom is omgevormd van verdediger naar een ‘nummer tien’. ,,Dat gebeurde tijdens een trainingskamp aan de Spaanse Costa Blanca. Maar dit seizoen ga ik als een jojo door het elftal. Dat kan door alle linies heen zijn. De trainer bepaalt.”

Rob van den Boom maakte het succesjaar met trainer Cees Lagendijk mee. De ploeg promoveerde naar de eerste klasse. Het team handhaafde zich een seizoen maar vloog er vervolgens keihard uit. De terugkeer naar de tweede klasse was even lastig, desondanks kwam het allemaal goed. Dit seizoen doet GJS goed mee. Even leek zelfs een periodetitel haalbaar. Dat werd echter doorkruist door een zeperd tegen Woudrichem.

Klik op GJS voor het laatste artikel over de club

De selectie van derdedivisionist Unitas wordt na het zomerreces enigszins ‘verfrist’. Doelman Luc van Dongen (Almkerk), Alexander McDermott (Altena), Elmer de Vries (SC Feyenoord), Najim Haddouchi (Dessel Sport) en Mauritsio Helstone (Dongen) maken de overstap naar de door Hans de Jong getrainde zondagselectie van de Gorcumse club.
GORINCHEM – Tilburger Najim Haddouchi was al op jonge leeftijd een talent. ,,Ik kreeg een uitnodiging om bij FC Den Bosch te komen. Later bleek dat ook NAC, en Willem II uit mijn eigen stad, interesse hadden. Ik was veertien jaar en was trots.” Vervolgens kon hij de overstap naar RKC Waalwijk maken. Daarna kwam hij net over de grens bij het Belgische KVV Vosselaar, uitkomend in de tweede amateurliga, terecht. KFC Dessel Sport, spelend op het derde niveau nationaal, toonde interesse. ,,Begin van dit jaar kwam ik in Tilburg Joey Lokasi tegen.” De in Kaatsheuvel wonende Lokasi, aanvoerder bij Unitas, maakte Haddouchi enthousiast voor een komst naar Gorinchem.

Luc van Dongen, sluitpost bij zaterdag-eersteklasser Almkerk, ontwikkelt zich razendsnel als doelman. Met zijn imposante gestalte en een lengte van twee meter, maakt hij indruk. ,,Unitas meldde zich al eerder bij mij, maar ik vond het niet correct en te snel om Almkerk al te verlaten. Toen Unitas opnieuw bij mij kwam, heb ik niet getwijfeld. Ik ga de strijd met mijn collega-doelman Ronald Vlot aan. Ik ben ervan overtuigd dat het gaat lukken. Met mijn nieuwe trainer, Hans de Jong, heb ik kort gesproken. Daar hield ik een goed gevoel aan over.”

Alexander McDermott is centrale verdediger bij zaterdag-tweedeklasser Altena, maar hij stond al bij een aantal clubs op het lijstje om de stap hogerop te maken. Het is dus het drie klassen hoger uitkomende Unitas geworden. De geboren Gorinchemer groeide op in de Lingewijk en koos SVS’65 als eerste club. Na een tussenstop bij ASV Arkel, koos hij op 11-jarige leeftijd voor Kozakken Boys. McDermott werkt hard aan zijn lichaam. Hij traint bij Altena en speelt daar nu nog zijn wedstrijden. ,,Ik doe daarnaast via fitness aan krachttraining, maar let wel op dat ik geen snelheid verlies, want het gevaar dreigt dat je door opbouw van spiermassa te zwaar wordt. Ik heb een lengte van 1.85 meter en weeg 85 kilo.”

Klik op Unitas voor het laatste artikel over de club

Na het laatste duel hebben de voetbalsters van HSSC’61 plaatsgenomen in de wachtkamer. Na veertien zeges in vijftien optredens was het afwachten of concurrent Asperen nog langszij zou komen. Voor trainer Willem Remerie zat daarmee zijn tijd in Hei- en Boeicop erop. Maar de zestiger is nog niet klaar met het spelletje.
HEI- EN BOEICOP – Of hij even tijd heeft om te praten over voetbal? Altijd, merkt Willem Remerie op. Hij is net terug van zijn dagelijkse rondje fietsen. ,,Acht of negen kilometer, altijd hetzelfde rondje en alleen bij heel slecht weer blijf ik thuis. Het is goed om in beweging te blijven en je moet de dagen een beetje vullen’’, vertelt de 69-jarige inwoner van Veenendaal. Een groot deel van zijn tijd vult hij ook met voetbal, zoals hij al bijna zijn hele leven doet. ,,Als klein jongetje ben ik begonnen, op mijn zeventiende werd ik gescout door NEC. Daarna speelde ik bij FC Wageningen en DTS’35. Ik heb nog tegen Jan Boskamp gespeeld in De Kuip. Na mijn loopbaan als voetballer ben ik gaan trainen en sinds 1985 heb ik nog nooit in augustus thuis op de bank gezeten.’’

Remerie is van het type dat ook zonder een vraag te stellen kan uitweiden. Hij is trots op de prijzen die zijn elftallen door de jaren heen wonnen. Wanneer de vrouwen van HSSC’61 niet worden ingehaald door Asperen, is Remerie voor de achtste keer kampioen. ,,Maar dat is altijd te danken geweest aan het team en de staf. Het ligt niet aan mijn inbreng, want je kunt het nooit alleen’’, benadrukt Remerie die op de laatste speeldag van de competitie in ieder geval niet bij de concurrent gaat kijken. ,,Dan zijn mijn vrouw en ik veertig jaar getrouwd.’’

Chemie
De trainer is lovend over Hans van der Veen, die bij de vrouwenselectie van HSSC’61 de rol van elftalleider vertolkt. ,,En ik beschikte over een geweldige selectie’’, vervolgt de oefenmeester. ,,Een goede groep meiden, met een paar uitschieters. Een sterke as, daar begint het altijd mee. We hadden ook scorend vermogen. Je komt niet zomaar aan 110 doelpunten in zestien wedstrijden.’’

Dat Remerie in de verleden tijd praat over zijn team, is niet zonder reden. Na twee seizoenen is een einde gekomen aan zijn verblijf op Het Plein. ,,Ik zag het wel zitten om nog een jaartje te blijven en dan hier ergens in het dorp mijn voetbalschoenen in de wilgen te hangen. Maar in goed overleg met de club is besloten om er na twee seizoenen toch een punt achter te zetten.’’

Misschien, zo filosofeert Remerie, zou de chemie ook wel een beetje opraken. ,,Als trainer ben ik niet de makkelijkste. Die meiden gaan er allemaal voor, maar misschien zijn ze me ook wel een beetje zat. Ik weet het niet. In oktober word ik 70 jaar, maar ik ben nog altijd fanatiek. Aan verliezen heb ik een broertje dood en ik haal alles uit de kast om te winnen. Soms roepen die meiden naar mij: ‘Willem, doe effe rustig’. Als ik langs de lijn sta, kan ik het niet laten.’’

Lichting
Zijn fanatisme legde Remerie geen windeieren. Niet alleen is hij in afwachting van zijn achtste titel, maar met HSSC’61 lag hij vorig seizoen ook op koers in het bekertoernooi. ,,Helaas werd het seizoen voortijdig afgebroken door corona. Anders had ik misschien ook nog wel een beker gewonnen met dit team.’’

Remerie is positief over de toekomst van de HSSC’61-selectie. ,,Deze groep is rijp voor de derde klasse. Er zit een goede lichting achter in de MO19 en het zou mij niet verbazen als ze ook in de derde klasse goed kunnen meekomen’’, voorspelt hij.

Als het aan de zestiger ligt, zit hij ook komende augustus niet thuis op de bank. ,,Mijn vrouw grapt weleens dat ze me ooit van het veld moeten dragen. Ik sta met voetbal op en ga er ook weer mee naar bed. Daarom ben ik ook op zoek naar een nieuwe club voor volgend seizoen’’, aldus Remerie die het grootste deel van zijn trainersloopbaan bij de mannen actief was.

Sinds zijn pensionering is hij werkzaam bij vrouwenelftallen. Dat is wat hem betreft ook na de zomer weer het geval. Hij toont zich een open boek: ,,Ik heb contact met DOVO en GVVV. Een keuze tussen rood en blauw? Wie weet. Maar er zijn ook nog andere opties. Voor HSSC’61 was ik werkzaam in Achterveld en bij OSC Oosterhout. Speelden we in de tweede klasse. Een mooi niveau, maar helaas kwam toen corona. Ik hoop een club te vinden waar ik nog één of twee jaar aan de slag kan.’’

Klik op HSSC’61 voor het laatste artikel over de club.