Het vak van keepen gaat vaak niet over rozen. Een doelman kan bejubeld worden, maar in de wedstrijd erop ook verguisd. “Eén foutje en je kan het behoorlijk verpesten”, zegt Louter, doelman van MSV’71. “Maar dat je belangrijk bent is misschien ook wel het aantrekkelijke van het keepersvak.”
Louter is zo’n keeper die van elke tegentreffer baalt. “Pas geleden verloren wij van GDA en daardoor waren we ook niet meer de minst gepasseerde verdediging van de afdeling. Dat doet dan wel een beetje pijn”, zegt hij. Uiteindelijk weet hij ook dat het aantal tegentreffers bijzaak en dat het hogere doel van dit seizoen promotie is van zijn ploeg. “We zijn behoorlijk gegroeid als team, vergeleken met het laatste volledige seizoen. We zijn wat jaartjes rijper geworden en dat merk je. Daarom ben ik ook niet bang dat we een modderfiguur slaan als we naar de derde klasse promoveren. Ik durf de stap wel aan.”

Louter was zestien jaar toen hij debuteerde voor de hoofdmacht. “Ik mocht Geert Dobbe vervangen. Hij was ziek of geblesseerd, waardoor ik werd gebeld. We wonnen met 3-0 van HBSS en ik hield de nul.”

Het krantenknipsel met zijn debuut heeft Louter goed bewaard. Het was jarenlang ook het enige bewijs van de doelman in het eerste elftal. “Op mijn 21^ste ben ik er vast ingekomen, tenminste het eerste halve seizoen. Na de winterstop van dat seizoen kwam ik op de reservebank terecht. Ik had wat slippertjes gemaakt en werd daar op afgerekend. Op dat moment baalde ik vreselijk, nu kan ik er nuchterder naar kijken. Misschien was het wel terecht, aan de andere kant, ik geloof niet dat je als keeper op de bank een betere keeper wordt.”

Daarna liet Louter echter zien onmisbaar te zijn voor een MSV’71 dat in de steigers stond. En ook dit seizoen trekt hij die lijn door. Hij is belangrijk en verricht op cruciale momenten knappe reddingen. “Als keeper wil je punten pakken voor je team. In de vierde klasse kan je je wat dat betreft niet alle wedstrijden onderscheiden. Het klassenverschil is enorm. De onderste ploegen zijn erg matig. Ik heb in de eerste helft tegen HMSH welgeteld twee terugspeelballen gehad. Het stond 9-0 bij de rust en uiteindelijk wonnen we met 16-0.”

Veel meer lol haalt hij uit wedstrijden waarin het echt om gaat, zoals onlangs de derby met Quintus. Bij een 1-0 voorsprong keerde hij een strafschop. “Als je op die manier wint, geeft dat een goed gevoel.”

Met zijn 1.94 staat er een boom van een kerel tussen de palen, die ook nog eens getooid is met een indrukwekkende baard. Aan zijn uitstraling is niks mis, maar hij misstaat ook het echte keepersvak niet. “Ik ben sterk op de lijn, maar ik heb ook mindere punten. Meevoetballen bijvoorbeeld. Daarin neem ik ook geen risico. Weg is weg, als het niet kan neem ik de bal niet aan.” Zijn voorganger is ook meteen zijn leermeester, want Geert Dobbe is zijn keeperstrainer. “Mede door de tips en aanwijzingen van Geert ben ik zó gegroeid.” Uiteindelijk heeft MSV’71 het net niet gehaald om te promoveren, maar Louter gelooft ook volgend seizoen in de kansen om te promoveren.

Klik op MSV’71 voor het laatste artikel over de club

VDL grijpt de invoering van een meisjes onder twintig-competitie aan om de eerste stappen te zetten op prestatieniveau. Het op te zetten talententeam moet de basis gaan vormen voor het vrouwen 1 van de toekomst.
“Het is een mooi vervolg op de ontwikkeling van onze meisjesafdeling”, zegt Aad de Bruin, die met Nathan Ockerse de coördinatie doen voor de meidentak. De Bruin is verantwoordelijk voor de bovenbouw, Ockerse voor de onderbouw.

“We hebben bij VDL de luxe dat we heel veel meidenteams hebben, daar mogen we ons als club enorm gelukkig mee prijzen. In elke leeftijdscategorie hebben we minimaal één team, maar vaak ook twee of zelfs drie. Dat begint al bij de MO8. Als meisjes zich aanmelden kunnen ze altijd terecht in een team dat past bij hun leeftijd”, geeft De Bruin aan.

De meisjesafdeling is al jaren aan het groeien. “Die groei verloopt geleidelijk maar gestaag. Elk jaar krijgen we er een elftal bij. Voor volgend seizoen zitten we op twaalf teams en daarnaast hebben we dus nog twee vrouwenelftallen. Er staat een stevig fundament. Ze zijn in Maassluis ook aardig aan het bouwen, dus dat zorgt weer voor nieuw potentieel. We zijn inmiddels met ruim honderdzeventig meiden. Dat aantal zorgt ook weer voor nieuwe leden door mond-tot-mondreclame. Meiden nemen vriendinnetjes mee en die worden ook weer lid.”

De invoering van een nieuwe leeftijdsklasse is volgens De Bruin, na het bouwen van een ‘mooie voetbalpiramide’ bij de Maassluise club, ook een goed moment om voorzichtig de eerste stappen te zetten in het prestatievoetbal. “De KNVB heeft besloten de onder 19-competitie te schrappen en te vervangen door die voor onder 20. De oudste leeftijdscategorie is dus verlengd met een jaar. Het doel van de KNVB is om de uitstroom van speelsters te beperken, want na de onder 19 stopten veel meiden. Het idee is om de overgang naar de senioren soepeler te laten verlopen. Gelijktijdig hoopt de KNVB het prestatievoetbal te stimuleren.”

In die uitgangspunten kan VDL zich goed vinden en het is een mooi moment voor de club om door te pakken met een team van de grootste talenten. “Het idee is dat het team de basis moet gaan vormen van het nieuwe vrouwen 1, dat op een hoger niveau gaat spelen dan dat het huidige eerste, uitkomend in de vierde klasse, nu doet. De basis wordt gevormd door het huidige MO17-team, dat onlangs kampioen werd”, zegt De Bruin, die zelf trainer wordt van het talententeam.

“De KNVB introduceert een nieuw vier fasenmodel voor de MO20 om de aandacht te stimuleren. De eerste fase is een competitie op basis van vrije inschrijving. Het is de bedoeling dat wij ons voor de eerste klasse gaan inschrijven. In de tweede fase wordt de competitie ingedeeld op basis van rangschikking. In de derde fase komt het zelfs tot een onderverdeling op divisieniveau en aan het einde van het seizoen komt er één grote toernooidag, dat is de vierde fase. Daarnaast wordt voor alle leeftijdscategorieën van dertien jaar en ouder een verdeling gemaakt tussen A- en B categorie.”

VDL wil het nieuwe talententeam gaan vullen met speelsters uit de eigen gelederen. “Maar meisjes uit de regio met ambitie zijn ook van harte welkom”, weet De Bruin.

Klik op VDL voor het laatste artikel over de club

Tijdens het Oranjefestival, dat in de ochtend van zaterdag 11 juni op het complex op sportpark Broekpolder werd gehouden, stond het meisjesvoetbal centraal bij Victoria’04. De club wil het meidenvoetbal extra onder het licht brengen, omdat het denkt dat er potentieel is in Vlaardingen.
“Bij het Oranjefestival kan je kiezen tussen verschillenden varianten en wij hebben bewust gekozen voor het voetbal van de leeuwinnen”, vertelt Barry Kouer. “We hebben op dit moment twee meisjeselftallen, maar we willen graag deze tak verder ontwikkelen.”

Kouer is sinds begin januari met Ilco Claus en Ridvan Taci aangesteld als hoofd-opleidingen. De drie hoofden van dienst vervangen Rob Storm, die vanwege privé- en werkomstandigheden zijn taken moest neerleggen. “We hebben de afgelopen maanden heel veel gesprekken gevoerd met trainers en leiders in de club. Die input gebruiken we om het beleidsplan te actualiseren, maar vooral om die plannen tot uitvoering te brengen. Want aan dat laatste schortte het: ideeën waren er wel, maar werden op de werkvloer niet toegepast.”

“Eén van de punten die we vanuit de trainers van de meisjesteams terughoorde was dat er onvoldoende aandacht was voor ledenwerving. Ook daar waren wel plannen, maar er werd niet doorgepakt. Op die manier pakken we als club onze kansen niet. Dat is jammer, want we zijn ervan overtuigd dat er potentie zit in de meidentak. Bij de jongens gaat de aanwas wat automatischer en daarom hebben we ook besloten om het Oranjefestival volledig in het teken te laten staan van het meidenvoetbal. We zijn nu overal op sociale media aandacht aan het maken voor die ochtend. Het zou heel mooi zijn als we er een elftal voor onder de 15 aan overhouden. Dat sluit mooi aan bij de teams die we al hebben, een onder 11 en onder 13.”

Een ander speerpunt in het nieuwe beleidsplan van Victoria’04 is ‘verbinding maken’. “Er moet meer worden samen gewerkt. Het is de kunst om dat voor elkaar te krijgen. Een ander belangrijk thema, waarmee wij ons als club kunnen onderscheiden, is het sociaal maatschappelijke karakter. We willen een club zijn waar de jeugd veilig en leuk kan voetballen.”

Klik op Victoria’04 voor het laatste artikel over de club

Van de porto-cabins, het noodonderkomen van CION sinds drie jaar, is het maar enkele tientallen meters lopen naar de fundering van het oude clubgebouw, waar binnenkort ook het nieuwe, met Deltasport gedeelde, clubgebouw wordt gebouwd.
In die paar stappen zitten veel symboliek, want als CION straks, volgens de planning eind januari, de beschikking krijgt over het nieuwe onderkomen, breekt ook een nieuwe toekomst aan. Een toekomst met grote plannen, als het aan Sebas Verburgh ligt. “Eerst maar de eerste paal de grond in”, zegt het bestuurslid, dat de voorzittersfunctie met John Bijl deelt. “Hopelijk gebeurt dat nog deze maand, maar niets is zeker.”

‘Verburgh houdt niet voor niets een slag om de arm. Dat hij dat doet is niet onverstandig, omdat het proces rondom de bouw van het nieuwe gezamenlijke onderkomen van CION en Deltasport nogal met hobbels werd omgegeven. “We kijken nu vooral vooruit”, reageert Verburgh. “Het heeft lang geduurd, té lang, maar nu zijn we vooral bezig met de toekomst. We zijn eruit gekomen, ook met Deltasport, dat is het allerbelangrijkste. De verstandhouding tussen de besturen is gelukkig veel beter dan het ooit was.”

Verburgh laat illustraties zien van hoe het gebouw er uit komt te zien. “Sober, maar doelmatig”, noemt Verburgh het. “Het is geen paleis met gouden kranen, maar dat past ons ook niet. Het gebouw is praktisch ingericht. Met zes kleedkamers, die wij en Deltasport in samenspraak kunnen gebruiken, en wij hebben allebei onze eigen kantine. Het gebouw wordt opgeleverd met één grote ruimte en vervolgens moeten we als clubs nog aan de slag om twee kantines te formeren. Daarnaast hebben we nog wat praktische ruimtes, zoals een bestuurs- en commissiekamer.”

In vergelijking met andere nieuwe complexen doet het bescheiden aan. “Voor ons is het luxe genoeg”, zegt Verburgh. “Zeker vergeleken met de situatie waarin we nu zitten.”

Menig tegenstander mag dan even met de ogen moeten knipperen als het bij het huidige onderkomen van CION aankwam, de porto-cabins zorgden er wel voor dat de Vlaardingse club kon overbruggen. “We moesten wat na de brand”, zegt Verburgh. De manier waarop in korte tijd een noodlocatie werd neergezet, is volgens Verburgh typerend voor CION. “We hebben er toch een hele gezellige boel van gemaakt. Onze kantine vooral. Daar is het goed toeven. Het blijft echter wel een noodoplossing. Ideaal is het nu zeker niet, de douches zijn apart van de kleedhokken. Straks, in het nieuwe gebouw, hebben de kleedkamers weer een eigen douche. Dat is dus luxe.”

CION hield zich in de afgelopen jaren knap staande. Sterker, op het veld behaalde de club ook nog eens sportief succes. CION stond met een straatlengte bovenaan in de derde klasse toen corona kwam, waardoor de zegereeks voor niets leek te zijn. Uiteindelijk mocht CION als beste koploper alsnog de tweede klasse in. “Prachtig natuurlijk, maar een echte kampioens- of promotiefeestje hebben we niet gehad. Dat kon niet door corona. Als tweedeklasser staan we aardig in de picture en wie weet wat er in de toekomst nog meer inzit.”

Als het nieuwe clubgebouw begin 2023 volgend jaar wordt opgeleverd, moet de achterban opnieuw flink aan de slag. “Het gebouw wordt kaal opgeleverd. Er zal veel met zelfwerkzaamheid moeten gebeuren. Of ik me daar zorgen over maak? Totaal niet. Als er één ding de afgelopen jaren is duidelijk geworden, is dat er een grote groep van vrijwilligers klaar staat voor de club.”

En als het clubgebouw straks gereed is om in gebruik te nemen, kan CION volgens Verburgh beginnen aan een nieuw hoofdstuk. Een hoofdstuk waarin groei het doel is. “We hebben nu vijf seniorenelftallen, we hopen geleidelijk te groeien naar tien.”

Klik op CION voor het laatste artikel over de club