Home Blog Pagina 563

De toekomst en verwachtingen van Rick van Loon van Uno Animo

Een jaar geleden sprak Uno Animo assistent-trainer Rick van Loon al met Voetbaljournaal. Het resulteerde in een artikel over zijn toekomst en verwachtingen. Over de samenwerking met zijn vader en een visie op voetbal. We legden hem in dit interview een paar uitspraken voor en kijken hoe die zijn uitgepakt.
Banner-Langstraat

In juli 2021 vertelde Rick dat hij uitkeek naar een seizoen waarin hij ‘Onder de vleugels van mijn vader kan ontwikkelen. Daarnaast verklapte hij ‘Ik heb de ambitie om een keer op eigen benen te staan.’. Grote vraag is nu: in hoeverre ziet hij dat zelf als gelukt?
“Ik denk dat dit uiteindelijk goed gelukt is. De club heeft me gevraagd om hoofdtrainer te worden en mijn vader zal een stapje terug doen. Daarmee gaan we de rollen omdraaien.”

Over zijn vader zei Rick de afgelopen zomer: ‘Hij heeft jarenlange ervaring, de rugzak is goed gevuld. Ik kan daar wat verfrissing aan toevoegen.’
Welke verfrissing is dat geweest en heeft hij zijn vader eigenlijk nog iets kunnen leren?
“Ik denk dat ik meer weet van de huidige generatie spelers. Op dat gebied heb ik hem wel wat inzichten gegeven. Met name over hoe jongens tegenwoordig naar voetbal kijken en welke keuzes ze maken. Ik heb zestien jaar prestatiegericht gevoetbald en de weekenden stonden altijd in het teken van voetbal. Dat kwam gewoon op plek één. En ik moet eerlijk zeggen dat ik sommige keuzes die worden gemaakt ook nog wel eens lastig vind, maar ik weet vanuit mijn rol als docent op een mbo: je kunt je verzetten of meebewegen met veranderingen en een nieuwe realiteit. Dat laatste werkt het beste.”

Rick wilde dit seizoen anders gaan spelen, vertelde hij. ‘Meer verzorgd, aanvallend en opbouwend.’
Hoe heeft dat uitgepakt?
“In de voorbereiding eigenlijk heel goed. Maar we hadden te maken met een erg moeilijk programma.  En als je dan na zes wedstrijden nul punten hebt, dan kun je verzorgd en dominant willen voetballen, maar dan moet je gewoon voor de punten gaan. Na de herstart (lockdown, red.) hebben we onszelf heel goed herpakt.”

“Als je op hoger niveau speelt en je hebt een selectie van 25 man, dan is dat goed op te vangen. Voor amateurverenigingen in lagere klassen is het bijna niet te doen. Heel veel inhalen met heel weinig spelers.” En dat betekent invallers zoeken. Een van die invallers werd Ruben, de broer van Rick, en speler in het succesvol tweede elftal van Uno Animo. Daarmee kwam een wens uit van Rick, die hij in juli al uitsprak. ‘Ruben past perfect bij onze speelwijze. Hij gaf me laatst 25 procent kans dat hij terug zou komen. Het is niet veel, maar er is een kans. Ik zou hem er graag bij willen hebben”. En zo geschiedde. Noodgedwongen kwam er een officiële terugkeer en heeft Ruben meerdere wedstrijden zijn vader en broer uit de brand geholpen. Lachend: “Maar hij had ook niet echt een keuze”…

Klik op Uno Animo voor het laatste artikel over de club.

Duizendpoot Donna van Haastrecht van FC Drunen

Bestuurslid jeugdzaken, kantinebeheerder, kledingcoördinator én leider van JO-15. Donna van Haastrecht (42) van FC Drunen kan het allemaal. De actieve vrijwilliger doet al dit werk ook nog eens naast haar voltijdsbaan. “Ik vind het gewoon ontzettend leuk.”
Banner-Langstraat
Donna begon zoals bijna alle actieve vrijwilligers met één taak. In haar geval werd ze jeugdleider. “Mijn dochter ging zes jaar geleden op voetbal en ik ben toen begonnen.” Al snel kwam daar de taak kledingcoördinator bij, twee jaar geleden volgde een bestuursfunctie. “Het oude bestuur heeft haar taak goed vervuld. Nu hebben we een jonge voorzitter en zijn we ons meer gaan toeleggen op sociale media. Een mooie ontwikkeling, vind ik. Ik richt me binnen het bestuur op onze jeugd.” Terecht, want Donna is zes dagen per week aanwezig en kent het reilen en zeilen. “FC Drunen is een kleine club met ongeveer 300 leden. Door corona hebben we verschillende leden verloren en het is mede daardoor moeilijk vrijwilligers te vinden die de kantine draaien.”

Ze vervolgt: “Naast mijn bestuurs- en begeleiderstaken houd ik samen met Cindy van Flier de kantine draaiende. Daarmee ben ik tussen de 20 en 24 uur per week bezig. Ik wil best een stapje terug doen wat dat betreft. Oh, ik vergeet een aantal taken: ik ben ook actief in de evenementencommissie en assisteer twee keer per week bij de training aan JO-15.”

MOOIE SPORT
Tijd voor een gezinsleven is daarom schaars. “Maar ach, ons gezinsleven is verplaatst richting de club”, lacht Donna. “Twee van mijn drie kinderen voetballen en we zijn er met veel plezier te vinden.” En dat terwijl voetbal zes jaar geleden nauwelijks haar aandacht had. “Ik ben binnen de voetbalwereld actief geworden voor de kinderen. Nu vind ik het een mooie sport. Ik heb er nu inzicht in en ga zelfs naar bijna alle thuis- en uitwedstrijden van ons eerste elftal kijken. Met de kinderen natuurlijk.”

Donna geniet van haar momenten bij FC Drunen. “Dat doen we als gezin. Want hoe fijn is het om op deze manier betrokken te zijn bij je kinderen. Ik krijg heel veel energie van mijn vrijwilligerswerk.” Ze vervolgt: “Ik zorg er graag voor dat we kunnen voetballen, dat de teams compleet zijn, er voldoende ouders zijn die rijden en er jongens of meiden zijn die willen vlaggen. Ik houd van organiseren en regelen en betrek daarnaast graag de vrijwilligers bij de club. Met regelmaat organiseer ik een vrijwilligersavond zodat we met z’n allen samen zijn en een drankje drinken.”

ERKENNING
Het vele werk dat Donna voor de club verricht, wordt ook door de leden gezien. “Twee jaar geleden ben ik tot vrijwilliger van het jaar gekozen. Dat was een mooi moment. Het is fijn erkend en gezien te worden.” Donna vindt het belangrijk in contact te zijn met alle leden. “Ik wil niet dat onze leden zich een nummertje voelen. Ik ken iedereen bij naam en houd in de gaten hoe kinderen in de groep liggen en hoe het teamgevoel is. Verder leer ik hen respect en begrip te hebben voor elkaar. Want dat is heel belangrijk.”

Klik op FC Drunen voor het laatste artikel over de club.

Overschrijvingen Lek & IJssel – deel 1

Nu echt alle wedstrijden er op zitten en de overschrijvingen gedaan zijn kunnen we de balans opmaken qua selecties voor volgend seizoen. Na de regio Alblasserdam te hebben behandeld gaan we nu verder met de regio Lek & IJssel. De clubs uit Capelle, Nieuwerkerk, Krimpen en een aantal uit de Krimpenerwaard zullen één voor één aan bod komen. De clubs uit de vierde divisie tot aan de derde klasse zullen, zover er informatie over is, behandeld worden.
Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear
VV Capelle
De eerste vereniging die we behandelen is VV Capelle. Capelle speelde afgelopen seizoen in de Hoofdklasse bovenin mee. Lang speelde de club voor het kampioenschap, maar tegen het einde van het seizoen verspeelde de Slotbewoners dure punten tegen laagvliegers. De derde plek was uiteindelijk zelfs niet genoeg voor de nacompetitie omdat ARC (4e) en Zwaluwen (9e) beide een periode wisten te pakken.

Volgend seizoen gaan de Capellenaren zich opnieuw versterken. Zo komt Dennis van der Heijden naar sportpark ’t Slot. De oud speler van onder meer ADO Den Haag komt over van het Poolse Chrobry Glogow. Verder komen Ryan Purvis (Spijkenisse), Adair Veiga Lopes (Zwaluwen), Ali Ulusoy en Mathew Jones (Beide SC Feyenoord) Capelle versterken. Ook zullen er een aantal spelers vertrekken. Trainer Ralph Kalkman ziet Joseph Goncalves (FC s’-Gravenzande), Enrico Elderhorst (Heinenoord) en Marvin van der Made (Smitshoek) de club verlaten.

CVV Zwervers
CVV Zwervers wist zich vlak voor het einde van de competitie nog veilig te spelen in de eerste klasse zondag. De club maakt volgend jaar gebruik van de horizontale overstap regeling en zal dus uitkomen in de eerste klasse zaterdag. Over het algemeen wordt de zaterdag in deze regio hoger aangeschreven en dus zal er wat bij moeten komen om handhaving te realiseren.

Daar is de club dan ook op papier redelijk in geslaagd. Negen nieuwe spelers komen naar Sportpark Couwenhoek tegenover twee spelers die vertrekken. Trainer Rody van Hemert die afgelopen seizoen al het laatste deel van het seizoen afmaakte beschikt dus over een brede selectie.

Jorginho Pietersz en Yordi Godijn komen beide over van Rijnmond HS. Verder komen Elton Evero (Deltasport), Jesper Maes (Acht), Mohamed Belali (Olympia), Kelvin Okojie (ASWH), Chereau Chobin (SC Feyenoord), Giovannilson Santos Boaventura (Alexandria’66) en Ayrton Verlaan (BVCB) de ploeg versterken. Rik de Vries zal vertrekken naar Nieuw-Lekkerland en Ihizi Oussama speelt volgend seizoen voor tweedeklasser CWO.

DCV
CVV Zwervers zal in de eerste klasse regiogenoot DCV tegenkomen. De Krimpenaren wisten namelijk kampioen te worden in de tweede klasse na een spannende strijd met Sparta Av en Hellevoetsluis. Voor DCV geldt hetzelfde als Zwervers. Zonder versterkingen zal het een pittig seizoen gaan worden.

De selectie van trainer Wout Ooms ziet dan ook wel een aantal mutaties tegemoet. Jonathan Linger heeft DCV verlaten voor Zwarte Pijl, Sjors de Vogel zal volgend seizoen spelen in het paars van SV Ommoord. Daar komen voor in de plaats Jayli Moreno (Strijen), Quincy Pherai (SVS), Joaquim de Been (Capelle) en Collin den Otter (Dilettant).

VV Nieuwerkerk
Nieuw in de tweede klasse is VV Nieuwerkerk. Trainer Ron Luiten wist met zijn ploeg kampioen te worden in de derde klasse ruim voor het einde van de competitie. De laatste drie wedstrijden werden nog gelijkgespeeld, maar alsnog wist de club met een verschil van zeven punten kampioen te worden. Het meest opvallende transfernieuws kwam van Stefan van der Vlegel. Een aantal maanden geleden was de speler al rond met Xerxes DZB, maar na het kampioenschap van de club heeft hij die overstap toch nog naast zich gelegd.

Nieuw op Sportpark Dorrestein zullen zijn; Philippe den Hartog (Capelle), Stefan van Diest (Neptunus-Schiebroek), Sharon Curiel (Zwaluwen) en Rens Herweijer (Hillegersberg). Op papier mooie aanwinsten voor de Nieuwerkerkers. Drie spelers zullen niet meer actief zijn volgend jaar. Bart Slob en Roy Spierings stoppen met voetbal en Kevin Kamerbeek zal de club verlaten voor Gouderak.

CKC
De volgende in het rijtje is VV CKC. Opnieuw een kampioen uit deze regio. Waar in de tweede klasse DCV kampioen werd en in de derde klasse Nieuwerkerk, is CKC kampioen geworden in de vierde klasse. En de club werd niet zomaar kampioen. Met 21 overwinningen en 3 gelijke spelen is de club ongeslagen gebleven in heel het seizoen.

Volgend seizoen stroomt de club dus in de derde klasse waar, mits in de juiste afdeling ingedeeld, mooie potjes wachten tegen Dilettant, Lekkerkerk, Schoonhoven, Bergambacht en Haastrecht. Allemaal clubs uit de Krimpenerwaard.

Niemand uit de selectie van de ploeg van Mario Meijer verlaat de club. Wel gaan Victor Loop en Daan Oostdijk een stapje lager voetballen in het tweede elftal. Daar komen drie spelers voor in de plaats. Arjan Everding en Alain Obert maken de overstap van Capelle en Bart Peeters komt over van Hillegersberg. Hiermee hoopt CKC volgend seizoen ook bovenin mee te doen in de derde klasse.

Klik op VoetbalJournaal voor meer nieuws over het amateurvoetbal

Nick Runderkamp parttime vrijetrappenspecialist van Quick Boys

Nick Runderkamp wordt door menig doelman gevreesd om zijn geweldige linkerbeen. Als de bal aan de rechterkant op zo’n twintig meter van het doel ligt, gaan alle alarmbellen rinkelen. De 25-jarige middenvelder van Quick Boys schiet de ene na de andere vrije trap strak in het netje. Hij spreekt vol bescheidenheid over de indrukwekkende statistiek. “Ik schiet nog steeds ballen over het vangnet hoor, dus een echte specialist kan ik mezelf niet noemen.” We spraken de rasechte Volendammer over zijn drukke leven, verleden bij FC Volendam en zijn ambities bij Quick Boys.
IT-Rijnsburg
KATWIJK – “Het kan zijn dat ik nu wegval, want ik rijd een tunnel in.” Nick Runderkamp maakt in zijn drukke schema toch nog even tijd voor een interview. Dat betekent een telefoongesprek in de auto terwijl hij onderweg is van Volendam naar Katwijk. “Het is een uurtje heen en terug ongeveer vijftig minuten rijden. Op zich te doen, maar met de huidige benzineprijzen is het af en toe geen pretje.”

Overdags werkt Runderkamp bij Waterland Accountants in Purmerend, tussendoor gaat hij kort naar huis, ’s avonds trainen en dan ook nog een opleiding volgen. “Ja, het is aanpoten. Heel anders dan mijn tijd bij Volendam, waar ik volledig kon focussen op het voetbal. Maar ik vind het niet erg. Zolang alles leuk blijft, is het goed te doen. Ik heb het naar mijn zin: op mijn werk, bij Quick Boys en ook met mijn vriendin. Dus het is prima zo. Ik werk vier dagen in de week en op mijn vrije dag volg ik een cursus Bedrijfsadministratie. Wanneer ik dat heb afgerond, kan ik een hbo-opleiding volgen. Dat is op dit moment het doel. Ik moet nog kijken hoe en of ik dat allemaal ga afronden, maar dat is zorg voor later.”

Runderkamp speelde in totaal vijftien jaar bij FC Volendam, waar hij uiteindelijk tot 48 wedstrijden in het eerste elftal kwam. De laatste jaren schommelde Runderkamp tussen de beloften en het vlaggenschip. “Ik werd met Jong Volendam kampioen van de Derde Divisie Zondag. Het daaropvolgende seizoen was ik te oud voor het Jong-team. Ik belandde op de bank bij het eerste en speelde bijna niets meer. Ik zag de bui al hangen en keek verder dan het voetbal. Mijn maatschappelijke carrière werd belangrijker. Ik volgde verschillende cursussen om te kijken wat ik nou echt leuk vind. Achteraf ben ik heel blij dat ik dat had gedaan, want mijn contract werd niet verlengd. Ik ging nog op de proef bij NAC, maar dat liep op niets uit.

Ik wist dat Quick Boys al langer interesse had. Op de laatste dag van de overschrijvingsperiode liet ik weten een overstap wel te zien zitten. Diezelfde avond trainde ik nog mee en toen was alles snel geregeld. Ik wist wat ik kon verwachten door mijn ervaring bij Jong Volendam. Ik speelde tegen clubs als Katwijk en IJsselmeervogels. Dat waren toen al geweldige wedstrijden. Die sfeer vond ik gewoon heel leuk. Bij Quick Boys zijn de fans ook fantastisch. Iedere wedstrijd zorgen ze weer voor een goede sfeer. Dat geeft ons zeker een duwtje in de rug om nét dat stapje extra te zetten.”

Over sfeer gesproken. Als er één wedstrijd een krankzinnige sfeer heeft in de Tweede Divisie, is het wel de wedstrijd tegen VV Katwijk. Runderkamp speelde dit seizoen voor het eerst de Katwijkse derby met publiek. “Drie weken vooraf wordt er al niet meer gesproken over de volgende wedstrijd, maar over de aankomende derby. Iedereen in het dorp heeft het erover. Op de wedstrijddag zelf voel je de spanning als je aankomt. Iedereen loopt uit. Ik word aangesproken en aangemoedigd om alles te geven. Een hele speciale dag. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Ook tijdens de wedstrijd was het bijzonder. Spandoeken, fakkels, spreekkoren. De fans schreeuwen ons naar voren. Dat ik dan ook nog mag scoren is geweldig. Zeker mijn hoogtepunt tot nu toe bij Quick Boys. Het was jammer dat we de overwinning niet over de streep konden trekken. Dat hadden de fans meer dan verdiend.”

Voorafgaand en tijdens de derby veranderde de regio in een heksenketel. Maar eigenlijk is Katwijk een rustig vissersdorpje, waar niet zoveel gebeurt, vertelt Runderkamp. Precies zoals Volendam, waar hij is geboren en getogen. Naast die constatering en de overheerlijke vis ziet de middenvelder meer overeenkomsten. “De dorpjes lijken heel erg op elkaar. Allebei echte vissersdorpjes. Ook de mensen zijn hetzelfde. Lekker nuchter, rustig en open. Daar houd ik van. Ik voel me zeker thuis in Katwijk. Dat maakt het allemaal een stuk makkelijker.”

Runderkamp en Quick Boys: het klinkt als een Love Story. De club, het dorp, de cultuur, het voetbal: alles matcht. Als het aan Runderkamp ligt, is het liefdesverhaal nog lang niet voorbij. “Ik zie geen reden om niet bij te tekenen. Hier heb ik het hartstikke naar mijn zin. Ik speel bijna alles en zit goed in mijn vel. Wat mij betreft plak ik er nog een paar jaar aan vast, mits de voorwaarden goed zijn natuurlijk.

Het doel? Kampioen worden. Dat moet kunnen. De kwaliteiten hebben we, de faciliteiten zijn top, alleen het geloof moet nog een beetje komen. Als we er echt in geloven, dan gaat het lukken. We kunnen van iedereen winnen, alleen tegen de kleintjes hebben we het dit seizoen verspeeld. En juist tegen de kleinere clubs word je kampioen. Volgend seizoen extra scherp zijn tegen die clubs en dan maken we een goede kans. Daar geloof ik in.”

Bron: Tweede Divisie krant

Klik op Quick Boys voor het laatste artikel over de club.

Najim Haidary, nu al de ervaring van een veteraan bij ASWH

Blessures, vier clubs, zeven posities en international. En dat op slechts 22-jarige leeftijd. Najim Haidary maakte het allemaal mee. Na tussenstops bij Excelsior Rotterdam, BVV Barendrecht en FC Den Bosch is het voorlopige eindstation ASWH, waar hij met een vurige instelling en bak aan ervaring zijn ploeg als veteraan op sleeptouw probeert te nemen. “Na mijn ernstige blessure ben ik juist nog harder gaan spelen.”
vtc-banner
HENDRIK-IDO-AMBACHT – Najim Haidary was een van de vier januari-aanwinsten die ASWH had moeten behoeden voor degradatie. Na ruim twee jaar FC Den Bosch stapte Haidary aan boord bij laagvlieger ASWH. “In eerste instantie om weer te spelen. Ik lag er acht maanden uit met een flinke knieblessure.” Haidary neemt ons mee naar het verschrikkelijkste moment van zijn carrière. “Het was een doodnormale training. Tijdens een partijspel kwam iemand van de zijkant in en raakte ongelukkig mijn knie. Ik wist meteen dat het niet goed zat, alsof alles was afgescheurd.”

Een moeizaam traject begint waarin Haidary tegenslag na tegenslag krijgt te verwerken, niet alleen op fysiek vlak. “Het kraakbeen achter mijn knieschijf bleek gebroken. Een tijdje later lag ik al onder het mes. Er werden schroeven in mijn knie gezet die alles op zijn plek moesten houden. Hopelijk zou het kraakbeen vanzelf weer aangroeien.” Dat was niet het geval. De destijds twintigjarige middenvelder annex vleugelverdediger moest vrezen voor zijn voetbalcarrière. “Ik kreeg te horen dat ook de tweede operatie, waarin ze de schroeven verwijderden, goed was gegaan. Alleen de uitslag was niet goed. Het kraakbeen groeide niet aan. De arts zei dat ik misschien nooit meer zou kunnen voetballen. Dat deed het meest pijn van allemaal. Sinds ik kon lopen, liep ik achter een bal aan. Altijd wilde ik voetballen. Dit kon ik niet verwerken, ik kon het niet laten gebeuren.”

Een lang revalidatieproces volgde. “Acht maanden lag ik eruit. Ik miste bijna het hele seizoen. Uiteindelijk is het toch goed gekomen. Mijn fysiotherapeut Kevin van Geel heeft veel voor mij betekend. Dankzij hem sta ik er nu weer. Mijn knie houdt het nog, zelfs zonder kraakbeen. Ik heb nog altijd een gat van anderhalve centimeter achter mijn knieschijf, waar normaliter kraakbeen zit. Gelukkig heb ik er tijdens het voetballen niet zoveel last van. Met sommige specifieke bewegingen voel ik het wel, bijvoorbeeld als ik mijn knie meer dan dertig graden buig. Maar dat houdt mij niet tegen. Ik ben nog harder gaan werken om te laten zien dat ik het kan, wetende dat het zo afgelopen kan zijn.”

De fikse knieblessure was de grootste boosdoener in zijn tijd bij FC Den Bosch. Het betekende zelfs het einde van zijn tijd bij de club waar enorm veel onrust heerste. “Nog tijdens mijn revalidatie kreeg ik te horen dat ik na december niet meer bij de selectie zou zitten. De nieuwe investeerders zagen het niet zitten met mij. Ik was te oud voor de Onder 21, dus viel eigenlijk naast de boot. Geloof me, dat was niet makkelijk. Ik wilde het graag bij een andere profclub proberen, maar wie wil er nu een speler zonder ritme, zonder ervaring op profniveau en met een knieprobleem? Niemand. Ik moest realistisch blijven en alle kansen pakken die zich voordeden. Gelukkig kwam ASWH voor mij op het juiste moment.”

ASWH de redder in nood
ASWH kwam op het juiste moment voor Haidary en Haidary kwam op het juiste moment voor ASWH. De club uit Hendrik-Ido-Ambacht bivakkeerde onderaan in de Tweede Divisie. Logischerwijs kwamen de nodige versterkingen. En met succes. “Van de eerste vijf wedstrijden na de winterstop wonnen we er drie. De sfeer was heel goed, een leuke groep, goede staf. Ik voelde me meteen op mijn plek.” Een goed begin is het halve werk. Alleen moet het wel worden afgemaakt en dat is niet gelukt. “Ook dit is denk ik een mentale kwestie. We hebben laten zien dat we het wel kunnen. Er gaan veel jongens weg volgend seizoen. Ik denk dat je dan toch net een andere instelling hebt. Dan speel je al snel met een paar man minder en wordt het heel moeilijk. Ik weet dat ik er volgend seizoen gewoon nog ben, dus ik heb altijd nog 100 procent gegeven.”

Afghanistan
Het hoogste amateurniveau is niet het enige strijdtoneel waar Haidary op uitkomt. De 22-jarige Amsterdammer is ook international van Afghanistan. Hij leeft op als we beginnen over zijn interlandcarrière. “Dat is het mooiste wat er is. Ik kan het niet goed omschrijven. De mensen in het land leven opnieuw, of nog steeds, in een moeilijke tijd. Als ik dan door te voetballen een lach op hun gezicht kan toveren, is dat geweldig. Daar doe je het voor. Er zijn duizenden kinderen die op mijn plek willen staan, die gewoon lekker willen voetballen zonder paniek of stress aan hun hoofd. Wie ben ik dan om die kans niet te pakken? Ik ben echt heel erg dankbaar dat ik voor mijn land mag uitkomen. Elke teamgenoot voelt als een broeder, zelfs de (Nederlandse, red.) bondscoach is een soort vader of oude broer van me.”

Met het enthousiasme waarmee Haidary spreekt over spelen voor Afghanistan zou je bijna vergeten hoe het er in het land aan toegaat. “Om eerlijk te zijn, weet ik niet zo goed hoe het daar nu is. Er zijn gelukkig geen aanslagen meer, maar er heerst een enorme armoede. De mensen zijn ongelukkig, dat weet ik wel. Het is net als twintig jaar geleden. Zonde. We spelen onze thuiswedstrijden ook niet in Afghanistan, dat is onmogelijk. Maar zelfs als we in Tadzjikistan spelen, voel je de steun. Twaalfduizend mensen op de tribunes. Geweldig. Wat mijn mooiste herinnering is? Elke wedstrijd voor Afghanistan is de mooiste herinnering. Telkens weer voelt het onwerkelijk. Ik hoop nog lang voor mijn land te mogen spelen en dat we ons plaatsen voor de Asia Cup, dat zou heel speciaal zijn.”

Bron: Tweede divisie krant

Klik op ASWH voor het laatste artikel over de club.

LARS DE BRUIJN IS TROTS OP ‘ZIJN’ N.E.O.’25

Op zijn vierde verjaardag betrad Lars de Bruijn (20) voor het eerst het gras van N.E.O. ’25 in Sprang-Capelle om te voetballen bij de ‘Kanjers’, de voorloper van de mini’s. Hij droomde toen, zoals elke kleine jongen, van een carrière als profvoetballer. Die droom liet hij al snel varen. Lars: “Toen ik ons eerste zag spelen, wist ik dat ik bij hen wilde horen.”
Banner-Langstraat
Lars omschrijft N.E.O. ’25 als een mooie club. “Toen ik lid werd, voetbalde er al een aantal vriendjes. Ik heb in de loop van de jaren nog veel meer jongens leren kennen en ook nu speel ik nog met vrienden. Dat vind ik fantastisch.” Dat doet de derdeklasser met succes. “We spelen op een mooi niveau en gedurende het seizoen voetbalden we steeds beter. De eerste wedstrijden verloren we vrij vaak.”

De selectie van N.E.O. ’25 ging echter niet bij de pakken neerzitten. Lars: “De ommekeer kwam tijdens de derby tegen plaatsgenoot S.V. Capelle. Daar speelt een aantal vrienden van mij en dat maakte ons team extra gebrand op de overwining. We wonnen de wedstrijd met 7-0 en ik scoorde twee keer. Daarna hebben we nauwelijks nog punten laten liggen.”

Ook een mooie opsteker was de winstpartij tegen V.V. Haaften. Lars maakte er zijn debuut en scoorde het winnende doelpunt. “Onze ambitie is binnen een paar jaar te promoveren naar de tweede klasse. En ik denk dat het er volgend seizoen inzit”, stelt Lars. “Waarom? We hebben een talentvol team met een goede mix van ervaren spelers en jonge voetballers. Ik ben de jongste.”

HARD WERKEN
De fanatieke voetballer van N.E.O. ’25 is multi-inzetbaar. “Ik kan uit de voeten op veel verschillende posities op zowel het middenveld als de achterhoede. Het liefst speel ik op het middenveld, daar kan ik mijn kwaliteiten het beste kwijt. Ik ben best vaardig aan de bal. En tja, ik val liever aan dan dat ik verdedig.” Maar ook als de rechtspoot in de verdediging staat, werkt hij hard voor het team. “Daarin zit onze kracht. We werken voor elkaar. Daarnaast zijn we sterk aan de bal, hebben we veel balbezit en hebben we een aantal creatieve voetballers die mooie dingen doen als ze de bal aan de voet hebben.”

Hoewel Lars enthousiast is over al zijn teamgenoten, is hij lovend over Noah van Caem.”Hij is één van mijn beste vrienden en hij doet het dit seizoen super goed. Hij is bijna topscorer en ik ben heel trots op hem.” Omdat Lars zich graag inzet voor het vlaggenschip van N.E.O. ’25, heeft hij dit seizoen geen tijd gehad om zich hard te maken voor andere teams. “Ik heb een aantal seizoenen training gegeven, maar ben net gestart aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding dus dat lukt nu helaas niet. Ik wil sportleraar worden dus misschien ben ik ooit nog eens zelf trainer van ons eerste. Maar ik ga eerst maar mijn diploma halen”, lacht hij. “En een basisplaats veroveren in N.E.O. ’25 1.”

Klik op N.E.O.’35 voor het laatste artikel over de club.

Bij SV Capelle geeft de jeugd de toekomst vorm

De jonge trainers Pia van den Berg (18) en Luca Mediati (23) staan voor een mooie uitdaging. Samen zorgen zij bij SV Capelle voor de nieuwe lichting spelers. Of eigenlijk: spelertjes. De pupillen uit hun trainingsgroep zijn soms pas 4 jaar oud! Dat vraagt om geduld, goede veter-strik-skills, enthousiasme, het bedenken van leuke spelletjes en voetbaloefeningen en…geduld. Jonge trainers voor jonge spelers: de jeugd heeft hier écht de toekomst.
Banner-Langstraat
Elke woensdagavond staat een groep kleuters bij Pia en Luca op het trainingsveld.
De groep wordt elke week groter, want zo gaat dat nou eenmaal als iets goed gaat, en daar mag oprichter Pia erg trots op zijn. Zelf startte zij dit initiatief vanuit haar passies voor voetbal en werken met kinderen. “Ik volg een opleiding tot onderwijsassistent en loop stage op een basisschool. Dus voor mij is werken met kinderen wat ik het liefste doe. Daarom heb ik vorig jaar een oproep op Facebook gedaan en ouders laten weten dat hier plek was voor jonge kinderen. We zijn begonnen met kinderen tussen de 2 en 5 jaar oud, maar dat bleek te jong. Nu zijn de kinderen 4 en 6, en dat gaat goed.”

Collega-trainer Luca volgde eveneens een opleiding in het maatschappelijk domein. Hij werkt graag met mensen en speelt zelf graag voetbal. Op zijn manier. Luca heeft hartproblemen en wedstrijden zijn voor hem niet mogelijk vanwege het onvoorspelbare karakter. Trainen gaat hem echter prima af, net als het training geven. “Het is leuk om de kinderen te motiveren en ze iets te leren. Zelf moet je daarvoor enthousiast zijn en positieve feedback geven. En het blijven kinderen, dus soms vinden ze het even lastig of minder leuk en dan is het aan ons om ze mee te nemen in het samenspelen. We halen ze bij de groep en laten zie hoe leuk het is om met andere kinderen samen iets te doen. Vaak zijn ze dan snel weer enthousiast.”

Voorbeeldgedrag
Het klopt dat enthousiasme een van de belangrijkste eigenschappen van een trainer moet zijn.
Je bent immers het voorbeeld en de houding van een trainer is leidend. Dat enthousiasme krijgen ze juist weer van de kinderen. Pia: “Als die kinderen blij naar huis gaan, dan ben ik ook blij. Ik krijg gewoon veel energie van kinderen.” Voor Luca geldt hetzelfde. “Kinderen zijn heel eerlijk, dat vind ik echt leuk. En ze maken veel plezier, dat is gewoon mooi om te zien.” Willen de twee later eigenlijk verder met training geven? “Ja, ik wil wel een loopbaan als trainer aangaan”, besluit Pia. Luca vult nog aan: “Ik ook, maar niet per se de oudere jeugd. De pupillen, dat lijkt me een erg leuke groep om te trainen.”

SV Capelle kan nog lang genieten van twee gemotiveerde en ambitieuze trainers. En voor ouders die hun kleuters kennis willen laten maken met voetbal en het plezier bij samen sporten: Pia en Luca staan op woensdag voor de kinderen klaar, er is nog plek!

Klik op SV Capelle voor het laatste artikel over de club.

Overschrijvingen in de Alblasserwaard (Deel 2)

Nu echt alle wedstrijden er op zitten en de overschrijvingen gedaan zijn kunnen we de balans opmaken qua selecties voor volgend seizoen. We beginnen met de regio Alblasserwaard. Bij een aantal ploegen zal er een heel nieuw elftal op het veld staan, waar bij andere ploegen er nauwelijks veranderingen zullen plaatsvinden. We gaan alle clubs één voor één langs. In dit artikel het tweede deel van de clubs uit de Alblasserwaard.
0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]
Papendrecht
Voor Papendrecht eindigde het seizoen ook in mineur. Na een twaalfde plek in de eerste klasse was het de taak om handhaving te bewerkstelligen in de nacompetitie. In de eerste ronde werd Vitesse Delft nog verslagen, maar één ronde later bleek DSO te sterk.

Ook bij Papendrecht zijn er volgend seizoen een heleboel nieuwe spelers te zien zijn. De bekendste nieuwkomer is misschien wel Norichio Nieveld. De oudspeler van onder andere Excelsior en Zwolle zal overkomen van Kozakken Boys. Verder komen Dani van Gorp (VOC), Leroy Nijgh en Donevon Stewart (beide RVVH), Diego Tjin Pit Joen, Noah Nouwen en Mels Visscher (allen ASWH), Ismail Stellingwerk (GCS/ODS) en Sem Meulsteeg (SV Charlois).

Daar staat tegenover dat er zes spelers zullen vertrekken. Nick Kamerling en Juninho van Rhee spelen volgend seizoen voor Sliedrecht. Thomas Keuter gaat naar VVGZ, Semih Kaplan zal te zien zijn bij Heukelum, Siggy Schutte zal het doel gaan verdedigen bij De Zwerver en George Tomas de Brito vertrekt naar FC Maense.

Noordeloos
Voor SV Noordeloos was het een teleurstellend seizoen. In de vierde klasse E eindigde zij op een twaalfde plek. Er zullen weinig mutaties zijn bij de club. Niemand zal namelijk vertrekken en ze krijgen er twee spelers bij. Dat betekend dat de club er alleen maar kwaliteit bij zal krijgen. Patrick den Besten zal de overstap maken van VVAC en Fabian Hoogendoorn was afgelopen seizoen clubloos.

Peursum
Peursum speelde dit seizoen redelijk stabiel in de vierde klasse. Met 10 overwinningen, 4 gelijke spelen en 10 nederlagen eindigde zij op de zevende plek. Volgend seizoen zullen zij weer proberen om misschien een gooi te doen naar de derde klasse. Hiervoor zullen zij het wel moeten doen zonder drie spelers die weg zullen gaan. Marck de Heer gaat naar VVAC, Jens van Tuijl naar LRC en Tim Ovington zal in een lager elftal gaan spelen. Daarentegen zullen er geen spelers van buitenaf Peursum gaan versterken.

Sliedrecht
Sliedrecht speelde een goed seizoen en draaide bovenin mee in de eerste klasse. Dankzij een vierde plaats op de ranglijst mochten zij proberen via de nacompetitie te promoveren naar de hoofdklasse. In de eerste ronde werden De Zuidvogels verslagen met penalty’s. Eén ronde later werden zij echter uitgeschakeld door SDV Barneveld eveneens na het nemen van penalty’s.

Volgend seizoen zullen ze dus weer in de eerste klasse spelen. Dit zullen de sliedrechters echter moeten gaan doen zonder Akram Chentouf (Ajax amateurs), Chris Boom (SteDoCo), Niels Nieuwesteeg (Almkerk), Rodney Huijgen (Oranje Wit), Sven van der Net (ASWH), Justin Beemsterboer (Achilles Veen) en Luciano van Harlingen (Stopt). Daar tegenover komen er wel zes nieuwe spelers. Nick Kamerling en Juninho van Ree komen van Papendrecht. Jesaja Diaz (Westlandia), Quinton Eugenia (Almkerk), Jamiro Libretto (Altena) en Yessin de Bot (RijnmondHS)

SteDoCo
SteDoCo kwam uit in de derde divisie zaterdag. Dankzij een negende plaats in de competitie is de ploeg uit Hoornaar redelijk geruisloos door het seizen heen gelopen. Volgend seizoen zullen zij dus weer in de derde divisie uitkomen. Er zal komend seizoen een heel nieuw team staan dankzij twaalf nieuwe spelers, drie die nog stage lopen en tien spelers die hun geluk ergens anders gaan zoeken.

Er zitten een aantal interessante namen bij de nieuwkomers. Waaronder Maarten de Fockert, die na Excelsior Rotterdam was gestopt. Maar ook oud profs Mounir El Hamdaoui en Ali Messaoud zullen SteDoCo versterken. Verder komen Junior Ebobo (TEC), Elvio van Overbeek en Jeffrey van Nuland (beide Kozakken Boys), Everon Pisas (Unitas), Jeremy Fernandes (clubloos), Redouan El Hankouri (Excelsior Maassluis), Jurrian Hobbel (FC Dordrecht), Dylan de Braal (IJsselmeervogels) en Hermon Tekleab (Smitshoek). Daarnaast zullen Jelaino Fernandes (Spartaan’20), Cedric Thiese (Papendrecht) en Rick van Loo (LRC) in de voorbereiding meedoen.

Naast deze karrevracht aan spelers die komen, zullen er ook een hoop vertrekken. Olivier Pilon (Scherpenzeel), Laurens van der Voort (Sportlust’46), Guytano dos Santos (RVVH), Benjamin van Wanrooij (Beek Vooruit), Vincent Verheul (WNC), Bryan Jongeneel (De Alblas), Petar Stoskovic (UNA), Jeroen Sterrenburg (Achilles Veen), Giovanni Hiwat (SDC Putten) en Jochem van der Werff vertrekken uit Hoornaar.
0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]Streefkerk
Streefkerk hebben we al een aantal keer voorbij horen komen vanwege de nacompetitie waarin zij regiogenoten Drechtstreek en De Alblas versloegen. In de finale versloegen zij ASV Arkel met penalty’s en dus is Drechtstreek volgend seizoen tweedeklasser.

In de tweede klasse zullen zij aan de bak moeten met nagenoeg dezelfde selectie. Niemand vertrekt dus dat is goed nieuws, echter komt er ook maar één speler de selectie versterken. Jonathan Vonk komt over van Nieuw Lekkerland.

VVAC
Hetzelfde geldt voor VVAC. Ook zij zullen maar één nieuwe speler verwelkomen. Marck de Heer komt over van Peursum. VVAC zal volgend seizoen nog een jaar te zien zijn in de derde klasse. Afgelopen seizoen eindigde zij op een zesde plek waardoor ze geen nacompetitie speelde.

Klik op Alblasserwaard voor deel 1 van de overschrijvingen in de regio.

Presentatie selectie R.W.B. seizoen 2022-2023

Het seizoen 2021-2022 is nog maar net voorbij voor de selectie van RWB. Later dan normaal, wat te maken heeft met het feit dat de competitie door coronamaatregelen heeft stilgelegen. Daarnaast kwam RWB terecht in de nacompetitie.
Banner-Langstraat
Inmiddels weten we dat RWB volgend seizoen overstapt naar het zaterdagvoetbal en moet starten in de KNVB 4e klasse. De nieuwe hoofdtrainer van RWB heeft ter voorbereiding inmiddels tal van gesprekken gevoerd wat er toe heeft geleid dat een aantal oud gedienden en andere talentvolle spelers zich hebben laten overschrijven naar RWB. Voor de toekomst geeft dit in ieder geval hoop voor het heden en de toekomst. Komend seizoen zullen dus nieuwelingen als Koen van Baardwijk, Cas van Bruchem, Zarkaria Elmessaoudi, Jon van de Kamp, Youri Ruijken, Tim Tins en Cas Wirken bij RWB op de velden te zien zijn.

Voor de selectiebijeenkomst waren alle spelers van RWB-1, 2 en RWB JO19 uitgenodigd. Naast de selectie waren ook alle leden van de Technische Staf aanwezig en hadden een aantal supporters de moeite genomen om de presentatie bij te wonen. Belangrijkste onderdeel van de presentatie was de visie en werkwijze van de nieuwe hoofdtrainer Dennis de Bruijn. Naast een nieuwe hoofdtrainer heeft RWB in de persoon van Kees van der Sanden ook een nieuwe assistent trainer aangesteld.
mandemakers bannerDaarnaast heeft RWB ook een nieuwe verzorgster. Anne Schaepfer gaat deze taak op zich nemen. De selectiebijeenkomst wordt ook meteen gebruikt om met Anne het contract te ondertekenen. Christel Pelders, die vorig seizoen verzorgster was voor RWB-1, is door de overstap van zaterdag naar zondag minder beschikbaar, maar blijft wel actief bij RWB 2. In de technische staf van RWB-2 en RWB JO19 zijn verder weinig wijzigingen en zijn dit seizoen respectievelijk Alfons van der Pluijm en Marco Damen de trainers.

Na de presentatie was er tijd om verder kennis te maken met de nieuwelingen in de selectie. Daarnaast werd ook de gebruikelijke groepsfoto gemaakt. Voor iedereen begint nu de vakantietijd en start de voorbereiding op het seizoen zaterdag 13 augustus met een dubbele training.

Klik op RWB voor het laatste artikel over de club.

Papendrecht JO8-1 tweede bij toernooi Sliedrecht

Aan het begin van de zomer speelde Papendrecht JO8-1 het laatste toernooi van het seizoen op sportpark De Lockhorst in Sliedrecht.
0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]
De eerste wedstrijd was al gelijk om 9 uur tegen de gastheren. Na een leuke wedstrijd van 20 minuten stapten de Papendrechters van het veld met een 4-3 winst. Ze hadden precies 3 minuten rust tot aan het tweede duel tegen Groot-Ammers. De heel spannende wedstrijd met kansen over en weer eindigde in een verdiend 1-1 gelijkspel. Het tempo werd er door de organisatie goed ingehouden. Na 5 minuten rust volgde alweer de derde pot, tegen Heerjansdam. Papendrecht JO8-1 ging direct vanaf het eerste fluitsignaal op zoek naar doelpunten en die kwamen er dan ook. Na een uitstekende wedstrijd werd met 4-2 aan het langste eind getrokken.

Na een welverdiende kleine pauze was Arkel de voorlaatste tegenstander. De rood-zwarten waren aardig op stoom gekomen. Ze speelden prima, schoten vaak en goed op de goal en wonnen dan ook gemakkelijk met 6-1. De laatste poulewedstrijd was tegen GVV Unitas. Van tevoren was al duidelijk dat dat tevens de finale van het toernooi zou zijn. De Gorinchemmers hadden elke wedstrijd eenvoudig gewonnen, wonnen ook twee keer van Papendrecht en werden daardoor toernooiwinnaar. Papendrecht JO8-1 eindigde het toernooi heel knap tweede, des te knapper als bedacht wordt dat de tegenstanders tijdens het seizoen vaak op een hoger niveau hadden gespeeld dan de Papendrechtse jongens.

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.