Home Blog Pagina 562

Marjolein Pellegrino-Kuijl: het voelt fijn om een DSE-er te zijn!

De 49-jarige Marjolein Pellegrino-Kuijl is al een lange tijd vrijwilliger bij DSE. Haar kinderen spelen in de jeugd, haar man is jeugdtrainer, teammanager en ze is zelf werkzaam in het jeugdbestuur van DSE. Kortom een familie met DSE in het DNA!

Werkzaamheden als vrijwilliger
Marjolein is ongeveer tien jaar geleden begonnen als vrijwilliger. Haar oudste zoon speelde toen met veel plezier bij DSE en ze had het gevoel dat ze iets terug moest doen voor de club. ‘’Ik had echter helemaal geen verstand van voetbal, dus vroeg ik of ik op een andere manier mijn steentje kon bijdragen. Toen ben ik begonnen bij het JC-team, de jeugdcommissie. Vooral hand en spandiensten, administratieve ondersteuning. Dat was toen een leuk clubje mensen en dat is het nog steeds. Sinds dit seizoen weer uitgebreid met drie nieuwe mensen, wat heel erg fijn is!’’

Sinds vorig seizoen zit Pellegrino-Kuijl ook in het hoofdbestuur. Vanuit alle geledingen binnen de vereniging is er een afgevaardigde in het hoofdbestuur. ‘’Ik ben dat vanuit de jeugdafdeling. Dat is superinteressant, het is eigenlijk een bedrijf dat gerund wordt. Er komt heel veel bij kijken, veel meer dan mensen denken. Het is leuk om over allerlei onderwerpen mee te denken, ik leer er nog dagelijks van! Verder zit ik in de commissie normen en waarden, ben ik af en toe gastvrouw op zaterdag en help daar waar nodig. Je krijgt er zoveel voor terug, zeggen we altijd tegen elkaar. Ook als het eens heel druk is, of het loopt niet lekker. We lachen er dan om maar zo is het wel, je krijgt er zoveel voor terug!’’

Een echte voetbalfamilie
Door het enthousiasme van de vrijwilliger over de club, wilden we eigenlijk meer weten over wat de club voor haar betekent. ‘’We zijn een echte voetbalfamilie. Mijn twee zoons spelen bij DSE sinds jongs af aan. Luca keept nu in de JO19 en Sep speelt in de JO13. Luca is daarnaast ook verenigingsscheidsrechter en werkt regelmatig achter de bar. Mijn man Daniel is trainer en leider bij de JO13 en daarnaast teammanager van Heren 1.

Dus zowel de zaterdag als de zondag zijn bij ons gevuld met voetbal. Toen Daniel teammanager wilde worden hebben we daar thuis wel gesprekken over gevoerd. De hele zaterdag staat al in het teken van DSE, en nu zou de zondag ook nog voetbal gevuld zijn. Toen we het de kinderen vroegen of papa dat moest doen, waren ze meteen erg enthousiast, tja, toen kon ik niet achterblijven. Ik vind het leuk om een wedstrijd te kijken van het eerste, maar mijn hart ligt eerlijk gezegd meer bij de jeugd.’’

We kunnen dus wel zeggen dat het gezin een echt DSE-hart heeft. ‘’Samen zorgen dat een vereniging draait, verbeteringen aanbrengen, samen bedenken wat anders kan, daar word ik blij van. Er werken zoveel lieve, leuke, goede vrijwilligers bij DSE, iedereen doet zo hard zijn best. Onze slogan is #wijzijndse, en zo voelt het ook. Samen, met alle kinderen, volwassenen, ouders en vrijwilligers zijn WIJ DSE. En iedereen draagt daarin zijn steentje bij.’’

Bij DSE is er momenteel een commissie erg druk bezig met het vrijwilligersbeleid. ‘’We merken dat veel taken door een relatief kleine club gedaan wordt. Dat moet wel anders en daar moeten we zelf ook in veranderen. Want er is altijd wel iemand die zegt: Oh, dat doe ik wel even. Maar honderd keer even, kost toch erg veel tijd. Als je anderen uitlegt hoe een vereniging in elkaar steekt en dat we het echt samen moeten doen, zijn gelukkig nog steeds mensen geneigd iets te doen voor de vereniging.’’

Marjolein was vanuit vroeger helemaal niet bekend met de sport, maar merkt wel dat het voor haar kinderen erg leuk is. ‘’Je leert te spelen in een team, afhankelijk te zijn van elkaar, verantwoordelijkheid te hebben naar elkaar toe, voor elkaar op moeten komen en dat je dingen samen moet doen. Ze hebben er vrienden voor het leven gemaakt, dat is onbetaalbaar. En net zoals onze kinderen hebben wij er ook vrienden gemaakt, het voelt ook echt als thuiskomen. We noemen de vereniging vaak gekscherend ons tweede huis, maar zo voelt het eigenlijk wel echt.’’

‘’Als ik de vereniging op loop (we wonen bijna aan de overkant, dus dat is echt heel regelmatig) en ik zie de kleintjes voetballen, alle trainers die weer tijd hebben vrijgemaakt om training te geven, de kantine open, mensen bezig met wat klussen, gesprekjes in de bestuurskamer, dan maakt me dat wel trots. Omdat we niet zo groot zijn, kennen veel mensen elkaar, van groot tot klein. Mooi cluppie denk ik dan. We doen het toch maar mooi met z’n allen!’’

Kwaliteitsverbetering
De vrijwilliger vindt om samen iets te doen het allerleukste. ‘’Door het nieuwe bestuur hoor ik wat er in alle geledingen speelt, en dat is veel bij een vereniging. Kwaliteit verbeteren op welk vlak dan ook. Wat mij betreft hoeven we niet groter, maar er zijn altijd wel dingen te verbeteren. Vorig jaar hebben we bijvoorbeeld met de grote clubactie geld opgehaald voor nieuwe ballenkarren. Als je dan nu het ballenhok inloopt en er is voor ieder team een ballenkar met slot, lekker overzichtelijk opgesteld, ja, daar word ik blij van. Dit jaar gaan we tijdens de grote clubactie sparen voor dug-outs op veld E, die zijn daar hard nodig.’’

Een bijzondere club
We vroegen aan Pellegrino-Kuijl wat zij het meest bijzondere vindt aan de club. ‘’DSE is niet te groot waardoor heel veel mensen elkaar kennen. We horen regelmatig terug dat het een warm bad is waar je in terecht komt. Dat is heel fijn om te horen. Ik denk ook ons kamp wat ieder jaar gehouden wordt. Drie nachten met de O10-O15, en zoveel enthousiaste kampvrijwilligers, dit brengt zo’n mooie verbinding. Na het kamp zie je iedereen weer hoi zeggen tegen elkaar, van groot tot klein, er zijn nieuwe vriendschappen ontstaan. Het blijkt ook dat dit een belangrijk evenement is, het zit ieder jaar zo vol! En de kids die niet meer mee mogen, staan te springen om als leider mee te gaan. Dat zegt genoeg lijkt me!’’

Verder wordt er buiten het voetbal om heel veel activiteiten georganiseerd, denk aan Sinterklaas, bingo, oktoberfest, FIFA avond, etc. ‘’Het gaat wat mij betreft voornamelijk over gevoel. Het voelt fijn om een DSE-er te zijn.’’

Memorabele momenten
In Corona tijd heeft DSE geprobeerd om activiteiten te blijven organiseren, wat binnen de richtlijnen mocht. ‘’Toen hebben we led-voetbal aangeschaft, lichtjesvelden, kinderen met verlichte hesjes aan en dan in het donker voetballen tegen elkaar met een verlichte bal. Doordat we in die tijd een avondklok hadden, moest het snel opgebouwd worden en na de voetbal heel snel weer afgebroken. Hoeveel mensen zich toen aangemeld hebben om te helpen, niet normaal. Na de oproep stond mijn telefoon roodgloeiend, zodat alle kids die week zonder problemen lekker hebben kunnen voetballen en wij op tijd weer naar huis konden. De kopjes van de kinderen, die in het donker mochten voetballen, dat was onbetaalbaar!’’

Wij wensen Marjolein nog veel succes bij vv DSE!

Klik op vv DSE voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv DSE voor meer informatie over de club.

Sico Wielaard: ‘Knokken en hopelijk zo snel mogelijk weer terug’

Begonnen bij De Jonge Spartaan, overgestapt naar Flakkee en een kans laten liggen om samen met zijn broer bij Melissant te gaan voetballen. De twintigjarige Sico Wielaard zit in Middelharnis helemaal op zijn plek. Zelfs na de degradatie van zijn ploeg. “Nu kijken hoe snel we weer terug kunnen komen!”

Want hoe gezellig het ook altijd is bij Flakkee, dat stapje terug naar de vijfde klasse, kwam ook daar toch wel aan als een flinke klap. “Degraderen is gewoon ‘klote’, dat was wel even een domper op de sfeer.” Helemaal omdat Wielaard en zijn teamgenoten daar aan het begin van het seizoen toch echt niet vanuit waren gegaan. “We zouden kijken wat de doelstelling ging worden, maar dit hadden we denk ik allemaal niet verwacht…”

Jonge selectie
Maar na 26 wedstrijden en meer dan honderd tegentreffers, is dat de realiteit. Wielaard probeert zijn vinger op de zere plek te leggen. “Vorig seizoen zijn er heel wat jongens met ervaring gestopt, dat helpt natuurlijk niet mee. En we hadden flink last van blessures.” Hijzelf incluis. “Ik denk wel vier keer achter elkaar. Eerst aan mijn hamstring, toen een gekneusde voet en later nog mijn enkel.” Mede daardoor droeg de jongeling dit seizoen de aanvoerdersband om zijn arm, na het uitvallen van Mees Groenendijk. Met een kruisbandblessure. “In de jeugd ben ik het al eens eerder geweest, maar het is toch wel even wennen. Er worden andere dingen van je verwacht. En ik ben zelf ook nog maar twintig.” Het zegt veel over de gemiddelde leeftijd, denkt Wielaard. “We hebben echt een jonge selectie. Ik speel vaak, dus dan komen ze automatisch bij jou uit.” Veel moeite heeft hij met die nieuwe rol overigens niet. “Als aanvoerder ben ik niet anders, ik trek toch altijd wel mijn mond open. Dat is geen probleem verder, haha!”

Op zijn plek
En dus is de verdediger inmiddels niet meer weg te denken uit het elftal van hoofdtrainer Kees Breen. Maar hoe anders was dat een aantal jaar geleden. “Ik heb vanaf mijn vijfde eigenlijk altijd bij ‘Spartaan‘ gezeten. Tot ik als B-junior naar hier ging.” Waarom? “Het was daar niet gezellig meer en ik zou in de B2 komen, dat zag ik niet zitten. Bij Flakkee kende ik de trainer van de A1 en er speelden al een paar vrienden.” Een moment van bezinning later, besloot hij de stap te maken. Tot volle tevredenheid. “Het is hier hartstikke gezellig. We kunnen het allemaal goed met elkaar vinden en ik zit hier heel goed op mijn plek.” Toch probeerden ze hem bij Melissant op andere gedachten te brengen. Met broer Nino in het veld en vader Huib als teammanager heel aanlokkelijk, maar Wielaard besloot het toch niet te doen. En dus speelt hij dit seizoen met Flakkee in de vijfde klasse. De vraag is voor hoelang. “We moeten gewoon gaan knokken en kijken hoe snel we terug kunnen komen. Het liefste natuurlijk meteen, maar ik weet niet zo goed wat ik moet verwachten.” Aan hemzelf zal het in ieder geval niet liggen. De ‘back’ geeft altijd alles. “Wat dat betreft ben ik wel een echte teamspeler.” En gedegradeerd of niet, zijn familie is er altijd bij. “Die komen eigenlijk altijd kijken, die support is natuurlijk heel leuk.” Wielaard kan niet wachten. “Die gasten weer zien en zin om te voetballen, dat blijft toch je passie. Een nieuw begin, we gaan er wat van maken!”

Klik op Flakkee voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Flakkee voor meer informatie over de club.

Maaike Laros van SC Emma vertelt over haar voetbalcarrière

Vandaag gaan we in gesprek met Maaike Laros van SC Emma. Maaike is 24 jaar en zit nu in het laatste jaar van haar rechtenstudie. Ze is pas op haar vijftiende begonnen met voetballen, nadat ze eerst tien jaar had gekorfbald. In een interview met VoetbalJournaal vertelt Laros meer over haar voetbalcarrière en de ambities die zij nog heeft.

Maaike is op haar vijfde begonnen met korfballen, maar werd door blessures uit de selectie gezet  bij haar club. ‘’Ik baalde hier natuurlijk ontzettend van, maar mijn vader zag het eigenlijk als een kans. Hij heeft namelijk heel lang geprobeerd om mij aan het voetballen te krijgen. Ik vond korfballen toen nog heel leuk. Mijn vader was op dat moment voorzitter van SC Emma, waardoor de clubkeuze erg simpel was. Ik kende ook toevallig wat meiden die toen in de MB2 speelden, dus ging ik daar meetrainen.

Ik had al snel mijn plek gevonden in het elftal. Een paar jaar later ben ik bij R.K.S.V RCD gaan spelen. Dit heb ik uiteindelijk maar één seizoen gedaan. Ik was namelijk weer teruggevraagd om bij SC Emma te komen voetballen. Ik ben toen weer teruggekomen bij SC Emma, ook omdat het toch een beetje mijn club is. Net voor corona was ik gestopt, maar uiteindelijk mistte ik het toch wel erg. Ik heb op een mooie zomeravond samen met een vriendin besloten om toch weer te gaan voetballen. We hebben een super leuk vriendenteam op de been kunnen zetten. Ik heb het hier nog steeds enorm naar mijn zin.’’

Met dit elftal is Maaike net als alle andere teams begonnen aan de competitie. We vroegen om ons mee te nemen in hoe het huidige seizoen verloopt. ‘’Vorig seizoen speelde we voor het eerst met elkaar samen dus het was erg wennen en we verloren veel met grote uitslagen. Dit seizoen gaat dit al stukken beter. De doelstelling van de trainer is dan ook dat we minimaal twintig punten pakken. Daarvoor zijn we nu hard aan het trainen. We hebben er een aantal goede speelsters bijgekregen. Hierdoor is het team uiteraard nog sterker geworden. Het belangrijkste vind ik dat we met zijn alle het net zo leuk kunnen hebben als vorig seizoen. Nog meer gezelligheid en feestjes en dat we daarbij ook steeds beter gaan voetballen.’’

We vroegen aan Laros wat haar hoogte- en dieptepunten waren binnen haar carrière. ‘’Een dieptepunt is dat ik afgelopen seizoen twee keer mijn enkelbanden heb gescheurd. Eerst mijn rechter en een halfjaar later mijn linker. Het herstel duurde elke keer ontzettend lang. Nu draag ik om beide enkels een brace. Hopelijk blijft het bij deze twee keer en kan ik dit seizoen gewoon volledig spelen. Een hoogtepunt was dat ik in mijn eerste seizoen gelijk al kampioen werd. We stonden gelijk met Hardinxveld. De laatste wedstrijd moesten we in een directe confrontatie uitvechten wie er kampioen zou worden. Uiteindelijk wonnen we die wedstrijd en kon het feest beginnen.

Een ander hoogtepunt is het organiseren van het memorytoernooi. Dit toernooi heeft mijn vader met Leon Steenbakker opgericht, omdat in een jaar drie mensen overleden waren uit hun elftal. Na zestien jaar is het toernooi nog steeds een groot succes. Ik ben heel trots dat ik dat van hen heb mogen overnemen.’

Tot slot wilde we weten wat voetbal zo belangrijk maakt voor de studente. ‘’Voetbal zorgt voor veel plezier bij mij. Vooral nu we een vriendenteam hebben is het elke week gezellig. We doen ontzettend veel met elkaar en zijn daardoor echt hecht met elkaar geworden. Daarbij is voetbal een gedeelde passie met mijn vader en opa, wat ik erg belangrijk vind. Nu moet ik niet vergeten te vertellen dat mijn moeder ook gevoetbald heeft, maar die heeft er niet zoveel mee als de rest van de familie. Tijdens het voetballen kan ik ook altijd mijn hoofd goed leegmaken, wat weer voor rust zorgt.’’

Maaike wilde afsluiten met het uitlichten van iemand van haar vereniging. ‘’Johan van Helden, hij doet ontzettend veel voor de club. Sinds hij er is, is de gezelligheid flink toegenomen op de club. Hij heeft het darten geïntroduceerd en zorgt altijd voor een leuke derde helft. Dit is echter nog maar een klein deel van wat hij doet.  Hij wordt door veel mensen van de club gewaardeerd en we zijn hem heel dankbaar’’, sluit Laros af.

Klik op SC Emma voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Emma voor meer informatie over de club.

Stijgende energieprijzen: wij helpen jouw voetbalvereniging graag!

Alsmaar stijgende gas- en energieprijzen, de zorgen zijn groot! Echter het verhogen van de contributies, de kantineprijzen en het afschaffen van douchen op de club is ook niet gewenst.

De Nationale Sport Vakbeurs geeft jouw voetbalclub op woensdag 9 november graag alle
beschikbare handvatten en oplossingen die de markt te bieden heeft. Van snelle korte termijn ‘quick wins’, lange termijn (duurzaamheids)oplossingen tot alternatieve inkomstenbronnen om de stijgende prijzen op te vangen.

Tijdens de komende beurseditie zijn er diverse kennissessie over dit thema en tevens meer dan 200 toeleveranciers, dienstverleners en kennispartners aanwezig die jouw sportclub graag helpen de nijpende situatie tegen te gaan.

Ook zijn er diverse partijen die op de beurs simpelweg sponsorgeld gaan weggeven om je club onder andere te helpen met de oplopende kosten. Hierover later meer.

Gratis toegangsticket(s) voor de Nationale Sport Vakbeurs krijg je via deze link:
https://shop.link2ticket.nl/S/Event/A1hXcUMFel9CVg/A1hXcUMFd15FUw 

Klik op Nationale Sport Vakbeurs voor meer informatie.

In gesprek met Quinten Rouws van VV Goes

Vandaag spreken we met Quinten Rouws, de achttienjarige voetballer van VV Goes. Quinten Rouws heeft afgelopen seizoen zijn debuut mogen maken bij de hoofdmacht. Dit seizoen hoopt Rouws op meer minuten bij het eerste.

Carrière
Quinten Rouws begon met voetballen op vijfjarige leeftijd. “Ik begon met voetballen doordat ik het al zo leuk vond op driejarige leeftijd. Toen rende ik veel en schopte ik al tegen allerlei ballen aan. Zo ben ik uiteindelijk op vijfjarige leeftijd begonnen bij vv Baronie in Breda en mocht ik toen ook al bijna bij Feyenoord spelen. Mijn carrièreverloop verliep wel anders en dat kwam eigenlijk doordat mijn ouders gingen scheiden. Gelukkig kon ik me nog wel goed ontwikkelen, maar had ik niet lang gespeeld bij vv Baronie. Ik heb nog bij Luctor, Kloetinge en uiteindelijk VV Goes gespeeld. Hier ben ik momenteel nog actief bij Zaterdag 1 en heb ik mijn debuut gemaakt bij de hoofdmacht.”

Debuut
Rouws had tegen alle verwachtingen zijn debuut gemaakt bij de hoofdmacht van VV Goes. “Ik had zelf verwacht met mijn eigen team te gaan spelen. Totdat mijn trainer mij een berichtje stuurde. In het berichtje stond dat ik mee mocht doen met het eerste elftal. Ik viel toen in de 78e minuut in tegen SteDoCo en had in de 84e minuut zelfs bijna gescoord. Ik schoot toen van een meter of twintig, maar helaas dook de keeper goed en kon hij mijn poging net pakken. Ik was blij dat ik mijn debuut heb mogen maken en het ging nog goed ook! Toch baal ik nog van die kans, maar daar moet je niet teveel over nadenken.”

VV Goes
Rouws had een goede reden om over te stappen naar VV Goes. “Het was eigenlijk een vrij simpele keuze. De club speelt op een hoog niveau en de begeleiding is super. Voor een jonge voetballer is dat eigenlijk wel reden genoeg om de overstap te maken. Ik heb momenteel wel contact met een andere club. Na de winterstop heb ik dus misschien mijn transfer gemaakt naar een andere club. Hier kan ik nog niet teveel over vertellen! De focus ligt nu wel bij VV Goes. Mijn doel is om vaker mee te doen bij het eerste elftal en meer minuten te maken. Zo kom ik stap voor stap dichterbij mijn ultieme doel: profvoetballer worden.” 

Wij wensen Quinten Rouws veel succes dit seizoen!

Klik op VV Goes voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Goes voor meer informatie over de club.

V.V. Steen 5 is op aparte wijze ontstaan

Vandaag gaan we met vv Steen 5 in gesprek. Het elftal is op een aparte wijze ontstaan. De mannen vertellen hier meer over in het gesprek wat we met hen voerde. Verder hebben we het over kleurrijke figuren en de ambities binnen het elftal.

We vroegen ons af hoe dit elftal is ontstaan. Op deze vraag reageerde de mannen; ‘’Tijdens het kijken naar de wedstrijd Slavia Praag – Feyenoord in een ‘mancave’ ontstond een wild idee. Besloten een zestal spelers, die tussen de junioren en senioren dreigde te vallen van VV Steen, om een team op te richten. Zij hadden zelf ook door dat zij in de indeling verspreid zouden worden over verschillende teams. Het idee was om een jong senioren elftal op te richten met spelers die elkaar kende en graag voetballen. De overkoepelende eigenschap was dat deze spelers niet meer de ambitie, het talent en fanatisme hebben om in het eerste te voetballen. Dit idee ontstond half april, maar onze potentiële coach zei dat we hem mochten contacten voor een trainers klus als de groeps-app uit minimaal zestien mensen bestond.

Halverwege juni telde de app-groep al zeventien spelers. Nu konden we daadwerkelijk vv Steen 5 oprichten. De nieuwe spelers bestaan voor een groot gedeelte uit spelers die opnieuw zijn begonnen met voetballen of eerder bij een andere vereniging hebben gespeeld. Door de oprichting van dit team is vv Steen de grootste vereniging binnen Zeeuws-Vlaanderen qua aantal senioren elftallen geworden.’’

Dit elftal kent een unieke cultuur door een diverse spelersgroep. De spelers zijn qua stijl en karakter in een mum van tijd een hechte groep geworden. Dit blijkt ook uit het steevast dragen van de polo’s, trainingsjacks en tassen die we inclusief tenues hebben kunnen aanschaffen. ‘’Deze hebben we kunnen aanschaffen door diverse loyale sponsors. Er heerst een relaxte sfeer in de groep waarin iedereen gerespecteerd wordt en zich thuis kan voelen. Het kan niet zo zijn dat jongens buiten de boot vallen of geen aansluiting hebben met de rest van het elftal. Bij ons wil iedereen natuurlijk winnen en er wordt veel gespeculeerd over het toepassen van mogelijke spelsystemen. Er moet meestal wat bijgeschaafd worden aan het zelfbeeld hierin.’’

We vroegen aan het team of er binnen deze cultuur ook kleurrijke figuren rondlopen. ‘’De lolbroek kunnen we niet omheen, dat is Xander Hendriks. Hij is tevens één van de kartrekkers sinds het begin van ons team. Naast de gekozen aanvoerder Boris Bun en vice-aanvoerder Tijs Verschuren is Delano Staelens degene die het vervoer coördineert. Het feest-commité wordt gedaan door Tim de Poorter. Ernst-Jan Eggermont is de snelle flankspeler die de emotie en het theater binnen het veld volledig in zijn vingers heeft. We hebben nog geen echte DJ en er is ook nog geen echt muziekgenre wat wordt gedraaid in de kleedkamer.‘’

Het team heeft ook ambities dit seizoen zo willen ze dit jaar voor handhaving gaan. ‘’De grootste ambitie is dit seizoen als team overleven en verder uit te breiden met spelers die passen binnen het elftal. Dit om zo verdere jaren een stabiele kern te vormen. Zodoende moet het team structureel de komende jaren in stand te houden zijn. Vooral om de mogelijkheid te creëren voor deze doelgroep om een mooie combinatie van sport en plezier te bieden. Uiteraard zal Steen 5 een zeer zwaar jaar beleven, sportief gezien tijdens het senioren debuut. Echter zullen we groeien naar het linker rijtje in onze competitie.’’

Tot slot gaven de mannen nog wat tips aan startende vrienden- / voetbalteams. ‘’Waar een wil is, is een weg. Als je iets met een aantal mensen echt samen voor elkaar wilt krijgen en anderen enthousiast maakt is er veel mogelijk! Op Instagram is het team te volgen voor wedstrijdverslagen, live standen, foto’s en diverse teams op ”vvsteen5’’,sluiten de mannen af.

Klik op steen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op steen voor meer informatie over de club.

Met P1 Travel naar Borussia Dortmund

Duizenden fanatieke fans, iedereen in het geel en zwart en de meest spectaculaire sfeeracties. Dat is het Signal Iduna Park van Borussia Dortmund. Een indrukwekkend gezicht om te zien, maar hem in het echt aanschouwen is van een andere orde. Met P1 Travel is een tripje naar Dortmund dichterbij dan je denkt.

Hondstrouwe fans
Sinds 2005 heeft het stadion van BVB de naam ‘Signal Iduna Park’. Vernoemd naar de Duitse verzekeringsmaatschappij die de sponsor van Dortmund is. Toch staat het stadion onder de fans beter bekend onder de oude naam ‘Westfalenstadion’. Toen het gebouwd werd, was er plek voor zo’n 54.000 toeschouwers. Week in week uit was het stadion uitverkocht. Nadat ze hebben uitgebreid en de capaciteit is verhoogd naar 81.000 plekken, is dit eigenlijk niet anders. We kunnen dus wel stellen dat Borussia Dortmund trouwe fans heeft. 

Gelbe Wand
We kunnen het natuurlijk niet over Dortmund hebben zonder de Gelbe Wand te benoemen. De grootste staantribune van heel Europa met 25.000 trouwe ‘Borussen’. Volgens de CEO van de West-Duitse club is dat ook dé manier van voetbal beleven: rechtop staand en in een actieve houding. Niet zittend achter glas. Met deze filosofie is Dortmund erin geslaagd om de ultieme manier van voetbalbeleving te behouden. Je moet de Gelbe Wand gewoon een keer in het echt hebben gezien. 

Borussia Dortmund Tickets
Een seizoenskaart bemachtigen voor Dortmund is erg lastig, de wachtlijst is ongeveer vijf jaar. Voor sommige wedstrijden is het ook niet gemakkelijk om kaarten in de losse verkoop te krijgen. Met P1 Travel is het echter wel mogelijk om aan Borussia Dortmund tickets te komen. Hierin hebben we twee hospitality opties. Allereerst het ‘Adrenaline Package’, met kaarten aan de noord- en zuidkant van het stadion. Met dit pakket voel je de intensiteit van de wedstrijd tussen de fanatieke fans. 

Of ga voor een complete VIP-experience met een van de ‘Borussia Park Vip Seats’. Een onvergetelijke reis naar Dortmund met lounge toegang, gratis drankjes en een heerlijk buffet menu. Deze plekken bevinden zich aan de noordkant van het stadion, je hebt dus perfect zicht op de Gelbe Wand. 

Het Signal Iduna Park bevindt zich op een half uurtje rijden van Arnhem. Borussia Dortmund is dus prima met de auto te bereiken. Proef de magische sfeer en ga voor een onvergetelijke voetbalervaring. Boek jouw Dortmund tickets bij P1 Travel.

Klik op P1 Travel voor de laatste artikelen.
Klik op P1 Travel voor meer informatie.

38 procent voetbalclubs in zwaar weer door hoge energieprijzen

0

38% van de Nederlandse amateurvoetbalverenigingen vreest voor het voorbestaan van de club door de gestegen energieprijzen. Van deze groep geeft ruim een derde aan dat het voortbestaan binnen een jaar wordt bedreigd. Dit zijn de uitkomsten van een enquête die de KNVB in september naar alle amateurverenigingen heeft gestuurd om de effecten van de energieprijzen in kaart te brengen. De KNVB roept de overheid op om vaart te maken met de compensatieplannen.

De hoge energieprijzen eisen hun tol bij verenigingen. Bijna de helft van de amateurverenigingen heeft een variabel contract, waardoor zij nu al veel hinder ondervinden van de stijgende energieprijzen. Van nagenoeg een kwart van de verenigingen loopt het vaste contract binnen 6 maanden af. Clubs zien financiële reserves in rook opgaan en ook voor de leden blijft er minder geld over. Enkele verenigingen geven aan de komende drie maanden al in de problemen te komen door de gestegen prijzen.

Compensatie overheid hard nodig
Op aandringen van de politiek, NOC*NSF en verschillende sportbonden beraadt de overheid zich op maatregelen. De KNVB is blij dat partijen inzien dat maatregelen hard nodig zijn. Maar de nood is hoog en meer duidelijkheid wordt pas in november verwacht. Naast zorgvuldigheid is dan ook haast geboden om het omvallen van sportverenigingen te voorkomen. De KNVB pleit daarom voor spoedige compensatiemaatregelen en opening van een noodfonds voor sportvoorzieningen die ernstig in de knel komen.

Besparen op energiekosten 
Clubs doen al het maximale om de kosten te drukken. 80% van de verenigingen geeft aan bezig te zijn met het nemen van alternatieve maatregelen om te kunnen besparen op de energiekosten. De helft van de verenigingen zet in op het verlagen van de temperaturen van de accommodatie (51%) en/of de douches (35%). Ruim een kwart van de verenigingen verhoogt noodgedwongen de contributie (28%).

De KNVB juicht de oplossingsgerichtheid van bestuurders toe. Toch maakt de KNVB zich ook zorgen over het feit dat ruim een kwart van de verenigingen zich genoodzaakt voelt de contributie te verhogen. 1 op de 11 kinderen groeit namelijk op in armoede, waardoor het voor ouders soms lastig is om contributie te betalen. Om te voorkomen dat voetballers stoppen, introduceerden ING en de KNVB de financieel contactpersoon op clubs. Lees hier meer over wat zij voor leden en de clubs kunnen betekenen.

Inzetten op verduurzaming
Voor de lange termijn zet de KNVB verder in op verduurzaming van verenigingen. 1196 clubs hebben inmiddels al geïnvesteerd in verduurzaming via de Groene Club. De KNVB deelt de resultaten van de enquête op het vlak van duurzaamheid en de verdere inzet op een later moment dit jaar.

Bron: KNVB 

Ervaren prof als trainer voor Sliedrechtse jeugd

Rick Stuy van den Herik (29) speelde al zo’n 300 wedstrijden voor TOP Oss. Zijn ervaring op het veld zet hij sinds 2018 om in tips en trainingen voor de Onder 15-1 van VV Sliedrecht, de club waar hij zelf ooit begon met voetballen.

SLIEDRECHT
Stuy van den Herik speelde slechts twee seizoenen voor Sliedrecht, in de F6 en de F4. Na een kampioenschap en zestig treffers werd hij op zijn zevende al gescout door Sparta Rotterdam, waar de behendige linkspoot uiteindelijk liefst twaalf jaar speelde en zelfs uitgroeide tot jeugdinternational. Een debuut in de hoofdmacht kwam er niet van, net als bij NAC Breda waar hij van 2012 tot 2014 speelde.

Hij is nu begonnen aan zijn negende seizoen bij TOP Oss, waar hij inmiddels al enkele jaren de aanvoerder is. ,,En daar ben ik nog altijd uitstekend op mijn plek. De waardering die ik bij de club voel is erg belangrijk. Er zijn genoeg spelers die om de twee jaar van club wisselen, maar ik voel me hier prettig bij. Natuurlijk heeft iedere voetballer ambities, maar een buitenlands avontuur is niet iets wat voor mij een uitgesproken ambitie is. Er zijn genoeg voorbeelden van spelers die met grote beloftes naar een ver land vertrekken en al snel spijt hebben van die beslissing. Geef mij dan maar de stabiliteit die ik al jaren heb”, zegt Van der Stuy, die met TOP Oss twee keer play-offs om promotie naar de eredivisie speelde, in 2015 (tegen VVV-Venlo) en 2019 (tegen Sparta).

Catacomben
Vijf jaar geleden begon Stuy van den Herik, die nog altijd in Sliedrecht woont, als jeugdtrainer. ,,Eerst bij de Onder 11, maar in 2018 maakte ik de overstap naar de Onder 15. Op een groot veld en iets meer prestatiegericht, dat bevalt beter. Ik vind het een leuke leeftijdscategorie om mee te werken, omdat die jongens helemaal gek van voetbal zijn en je ze nog veel kan leren op technisch en tactisch vlak. Een paar jaar terug stonden die jongens plots in de catacomben voor een wedstrijd van mij, dat was een leuke verrassing, georganiseerd door Tim van Stek. We proberen ieder seizoen te regelen dat ze met z’n allen een wedstrijd komen kijken.”

Stuy van den Herik staat op maandag- en woensdagavond op het veld als trainer. De zaterdagen zijn vaak wat lastiger. ,,Als we op vrijdagavond winnen is de ‘premie’ soms dat we op zaterdag vrij zijn, maar de nieuwe trainer kiest meestal gewoon voor een gezamenlijke uitlooptraining voor de basisspelers en een intensievere training voor de spelers die niet hebben gespeeld.”

”We spelen met de Onder 15 op zaterdag altijd rond 10.00 uur, dus ik kan er niet altijd bij zijn. Doordeweeks nemen we veel zaken al door en ik heb in Richard van Gelder een goede assistent. Dus als ik er niet bij ben wordt dat goed opgevangen. We hebben bij TOP Oss meerdere spelers die al jeugdtrainer zijn, zoals Lion Kaak bij De Graafschap. Onze doelman Norbert Alblas traint zelfs een eerste elftal in de derde klasse. Het is best een uitdaging om het te combineren met je eigen trainingen en wedstrijden, maar het is ook erg leuk om je ervaring door te geven aan jonge spelers.”

Stuy van den Herik brengt zijn zaterdagen graag op Sportpark De Lockhorst door, al speelde hij er dus slechts twee jaar in de jeugd. ,,Mijn broer Kenny heeft jaren in het tweede elftal gespeeld en is daarmee ook kampioen van de reserve hoofdklasse geworden. Dat is nu het derde geworden, een vriendenteam met veel goede voetballers. Voor de doorstroming van talenten is het goed dat Sliedrecht 2 nu een stuk jonger is. De jeugdopleiding staat ook steeds beter, met Coen van der Waal (aanvoerder van Sliedrecht 1, red.) die daarin ook een grote rol speelt. Het zou mooi zijn als dat de komende jaren veel oplevert voor de club”, zegt Stuy van den Herik, die ook graag een potje van Sliedrecht meepakt.

,,Met Tim van Stek heb ik in de F’jes gespeeld, maar twintig jaar later hebben we nog altijd bijna dagelijks contact. Verder heb ik met keeper Mathijs Donatz en spelmaker Marciano Simonis gespeeld bij Sparta. Marciano zat na een zware knieblessure een beetje op een dood spoor en toen zei ik in eerste instantie meer voor de grap dat hij het eens bij Sliedrecht moest proberen, maar inmiddels heeft hij het daar al vijf seizoenen goed naar zijn zin. Fijn voor hem en voor de club.”

Klik op v.v. Sliedrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Sliedrecht voor meer informatie over de club.

Kozakken Boys 2 wil meedoen in de bovenste helft

Vandaag zijn we in gesprek met Danny van Dijk en Danny van den Heuvel. De twee heren zijn de ‘teamleiders’ van Kozakken Boys 2. Ze vertellen onder andere over de speciale spelers, blik op dit seizoen en hoogte- en dieptepunten.

Introductie
De mannen begonnen jaren geleden als Kozakken Boys 4. De ploeg bestond uit een mix van spelers die lager wilden gaan voetballen. Dit zonder te trainen. ‘’In de loop der jaren zijn we verplicht het derde geworden (vanwege het wegvallen van KB3) en net voor de corona periode zijn we het tweede elftal van Kozakken Boys geworden (vanwege het wegvallen van KB2 en het creëren van een KB O23). Het elftal bestaat nu veelal uit vrienden die allemaal al samen hebben gespeeld in de jeugd. Ook speelde merendeel van de groep samen toen het ‘oude’ tweede elftal nog reserve hoofdklasse speelde. Veel spelers die vanuit Kozakken Boys een uitstapje hebben gemaakt naar een eerste elftal elders in de regio keren weer terug.’’

Uniek team
Het team uit Werkendam traint niet, heeft geen trainer, lossen onderling met elkaar alles op en speelt toch nog in de tweede klasse. Dit, terwijl ze tegen tegenstanders spelen die wel trainen en leiders hebben. ‘’We spelen elke zaterdag onze wedstrijdjes en dat is het. We bouwen altijd voor de wedstrijd al een feestje, maar als het fluitsignaal klinkt gaat de knop om en gaan we er vol voor. Na het laatste fluitsignaal zijn we het resultaat heel snel vergeten, gaat de muziek weer aan en vloeit het bier vaak rijkelijk.’’

Speciale spelers
We vroegen aan de teamleiders of er nog wat speciale spelers zijn binnen het team. ‘’Onze captain Mark van Ooijen is de oudste (44 jaar) en misschien wel de fitste en fanatiekste van de groep. Hij wil er altijd bij zijn en dus ook spelen. Hij houdt zich altijd keurig staande centraal achterin of in de spits. De DJ is Stefan de Keijzer, ook wel de zingende schilder genoemd. De Hollandse hits zijn over het algemeen zeer bekend bij onze selectie en die zingen wij dan ook uit volle borst mee. Momenteel is Viva Cerveza van Ferry de Lits één van onze favorieten. Naast een Nederlandstalige DJ hebben wij ook een échte hardstyle DJ tot onze beschikking: Thomas Tamerus (beter bekend als Rude Convict). Met Corne en Gerco Nijhof én Stefan en Robin de Keijzer hebben we tweemaal twee broers in ons elftal spelen.’’

Hoogte- en dieptepunten
De kampioenschappen in de seizoenen 2017/2018 (toen nog KB4) en 2021/2022 zijn voor dit team de echte hoogtepunten. ‘’In het seizoen 2017/2018 werden we op de laatste speeldag onverwachts bij Ameide kampioen. Dit kwam door een verrassend gelijkspel van koploper Sliedrecht tegen Hardinxveld. In het seizoen 2021/2022 waren we ongeslagen én bij de concurrent SteDoCo kampioen geworden.’’

Dieptepunten zijn (gelukkig) schaars binnen dit team. ‘’Als we dan toch wat moeten noemen, is het de lage opkomst van enkele jaren geleden. Hierdoor stonden we soms met elf of twaalf man. Ook een uitwedstrijd bij Groot-Ammers die ontspoorde door toedoen van beide partijen en de desbetreffende scheidsrechter behoort tot de dieptepunten. Wij kregen uiteindelijk driemaal rood en verloren deze wedstrijd dan ook.”

Wat ook wel een dingetje is geweest, is de ‘ruzie’ die ontstond voor de kampioenswedstrijd van vorig seizoen tegen SteDoCo over wie er wel en wie er niet bij de selectie zat. ”We hadden namelijk 26 mensen op papier en je mag er ‘maar’ 18 selecteren via de Wedstrijdzakenapp. Normaliter ‘offeren’ mensen zich dan vrijwillig op, maar voor die zaterdag was dat een lastig iets. Uiteindelijk, na lang discussiëren en na enkele verwijten over en weer, zijn we er wel een soort van uitgekomen, met als resultaat het kampioenschap, haha.’’

Vooruitblikken
Het wordt voor Kozakken Boys 2 het eerste seizoen in de tweede klasse. ‘’Het zal wel wennen worden, aangezien wij niet trainen en we allemaal tegen tweede elftallen spelen. Heel misschien dat er een team bij is dat ook niet traint, maar over het algemeen zullen het wel teams zijn die twee keer in de week trainen en die waar mogelijk spelers terugkrijgen van hun eerste elftal. Het klinkt cliché, maar we bekijken het per wedstrijd. We willen elke wedstrijd winnen en daar doen we ons stinkende best voor. Als dan vervolgens de resultaten meezitten en we meedoen om de bovenste plekken, wordt er nóg harder voor elkaar geknokt. Eigenlijk willen we altijd wel voor het hoogst haalbare gaan. Dat hebben we tot nu toe elk jaar voor elkaar gekregen op welke manier dan ook. Hoe hoger we komen, hoe lastiger het wordt aangezien wij niet trainen.’’ De doelstelling voor de heren is dit seizoen in een klasse hoger weer bovenin meedraaien. ‘’Het zal mooi zijn als we in de top-5 eindigen.’’

Doelen met het team
Buiten het knokken voor elkaar en bovenin meedraaien heeft het team nog een doel. Er is namelijk een nieuwe opzet tussen de tweede en derde klasse. ‘’We willen er uiteraard wel voor gaan om elke keer bij de bovenste helft te eindigen, zodat we recht hebben op het voetballen in de tweede klasse, in plaats van dat we ons daarvoor in moeten schrijven.’’

Mooiste wedstrijd
De mooiste wedstrijd die dit team samen heeft gespeeld is toch wel de kampioenswedstrijd uit tegen SteDoCo. ‘’We hadden voor deze wedstrijd zes punten voorsprong met nog drie wedstrijden te gaan. Bij alleen winst waren wij kampioen, bij verlies werd het de laatste twee wedstrijden nog erg spannend. Het was dus de wedstrijd waar het om ging, bij de als enige overgebleven concurrent. Alles was al geregeld, van kampioensshirtjes tot vuurwerk en van de champagne tot het afsluitende feestje. We wisten deze spannende wedstrijd met 0-1 te winnen door een kopbal van Kevin Ippel en werden zo in het hol van de leeuw kampioen in de derde klasse.’’

Bedankt
We wilden nog weten of er wat mensen waren die het team in het zonnetje wil zetten. ‘’Niet per se, al wil ik mezelf (Danny van Dijk) en mijn mede ‘teamleider’ Danny van den Heuvel wel een kleine pluim geven voor het regelen van zowat alles voor ons elftal, naast het feit dat we zelf ook actieve spelers zijn. Daarnaast zijn onze zzp’ers altijd bereid om wat extra te sponsoren als dat nodig is, waarvoor dank!’’

Laatste mededeling
De mannen kwamen nog met een laatste leuke mededeling voor het artikel. ‘’Kozakken Boys 2 is een hartstikke leuk en gezellig team. Waarbij er mensen in zitten die misschien wat kilootjes te zwaar zijn, maar een prima techniek hebben, waarbij een warming-up van tien minuten lang genoeg is, een sigaretje in de rust de normaalste zaak van de wereld is en waarbij de sfeer, nadat we 90 minuten lang op zaterdag ons best hebben gedaan, belangrijker is dan winnen.’’

Wij wensen Kozakken Boys 2 veel succes dit seizoen!

Klik op Kozakken Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Kozakken Boys voor meer informatie over de club.