Home Blog Pagina 518

Eén tweetje met Rob Adriaansen en Sander van Gils van vv Bavel

Trainer en speler hebben beide een hart voor vv Bavel. Zo is Rob Adriaansen actief als trainer van het tweede en Sander van Gils actief als speler bij het eerste. Daarnaast zijn ze samen eigenaar van Sport-BSO Teamplayers en hebben ze samen gevoetbald in de selectie van vv Bavel.

We beginnen met het introduceren van de 32-jarige Rob Adriaansen. “Het hoogste niveau waarop ik heb gespeeld is bij Bavel 1, in de derde klasse. Aan het einde van het seizoen 2018/2019 ben ik gestopt. Daarnaast ben ik tien jaar jeugdtrainer geweest bij vv Bavel en twee jaar bij RBC Roosendaal in de jeugd, omdat ik een keer een kijkje in de keuken bij een andere club wilde nemen. Vond het voor mezelf wel tijd om een stap te maken en voor het eerst in het seniorenvoetbal te gaan trainen bij Bavel 2 i.p.v. bij een jeugdteam. Vrijwel alle jongens die ik daar nu train heb ik eerder al in de jeugd getraind. Dit geldt ook voor de komende lichtingen die eraan zitten te komen. Al met al een super mooie uitdaging met jonge jongens die ik hoop verder te ontwikkelen.”

Ook Sander van Gils stelt zich voor. “Mijn naam is Sander van Gils, 26 jaar en ik woon in Breda. Vanaf mijn zesde ben ik begonnen met voetballen bij vv Bavel. Hier ben ik niet meer weg gegaan en hier voetbal ik dus nog steeds. Vroeger eigenlijk nooit in de selectieteams gespeeld, omdat mijn focus toen ook nog gericht was op tennis. Vanaf mijn zeventiende de bewuste keuze gemaakt om voor het selectievoetbal te kiezen, omdat je bij voetbal een teamsport beoefent en meer binding hebt met het dorp. Het is voor mij ook het sociale aspect erom heen dat voetbal zo leuk maakt.”

Rob bespreekt de slechte en goede eigenschappen van zijn collega. “De beste eigenschap is dat Sander enorm gedreven is en overal het uiterste eruit wil halen. Dit merk ik niet alleen in het dagelijkse werk dat we samen doen, maar ook in het voetballen geeft Sander altijd het maximale. Ik denk dat we allebei perfectionistisch zijn en dit als ‘slechte’ eigenschap zien, maar dit hoeft zeker niet als slecht gezien te worden. We mogen soms wat sneller tevreden zijn denk ik.” Sander die denkt eigenlijk wel hetzelfde over Rob. “Rob is iemand die altijd voor het hoogst haalbare gaat en uitdagingen niet uit de weg gaat. Dat betekent ook dat hij niet altijd goed tegen zijn verlies kan. Dit is wellicht één van zijn mindere eigenschappen.”

De trainer en speler hebben ook vele hoogte- en dieptepunten beleefd in hun carrière. Zo heeft Rob samen met vv Bavel het kampioenschap in de vierde klasse in seizoen 2013/2014 mogen vieren. “Een echt dieptepunt heb ik niet meegemaakt in de vorm van een degradatie of blessureleed. De snelste rode kaart ooit in Bavel 1 heb ik wel op mijn naam staan en ben bang dat die van een seconde of tien nog wel even blijft staan..”

Voor Sander was één van zijn hoogtepunten het behoud in de derde klasse. “We speelden nacompetitie tegen RBC en thuis wonnen we met 1-0 en uit speelden we in de allerlaatste minuut van de verlenging 1-1. Hierdoor bleven wij in de derde klasse. Daarnaast is een hoogtepunt de promotie naar de tweede klasse geweest. De laatste wedstrijd speelden we tegen RCD thuis en ik mocht eigenlijk niet meedoen vanwege mijn langdurige afwezigheid (stage Aruba). Gelukkig mocht ik in de tweede helft alsnog invallen en kon ik twee keer scoren, waardoor we de periode pakten en uiteindelijk vanwege corona promotie hadden afgedwongen. Dieptepunt was de degradatie van vorig jaar naar de derde klasse. In de nacompetitie verloren we terecht van Gilze, waardoor we dus gedegradeerd waren. Toch zijn we dit jaar op volle sterkte gebleven dus kijk ik met veel vertrouwen uit naar aankomend seizoen.”

Voor beiden is vv Bavel een speciale club. Voor Rob is vv Bavel zo uniek/speciaal, omdat het altijd voelt als thuiskomen. “Vanaf mijn vijfde kom ik hier al meerdere malen per week en is het echt een familieclub waar iedereen elkaar kent. Er zijn zelfs jaren geweest dat ik iedere dag op de club te vinden was als speler of trainer. Nu met onze eigen onderneming kom ik weer dagelijks van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat op de club en dat voelt erg vertrouwd.” Sander vindt dat vv Bavel een club is waarin de mensen met elkaar verbonden zijn. “Het leeft binnen het dorp. Mensen komen er graag heen om een potje voetbal te kijken en een praatje met elkaar te maken. De club kent vele vrijwilligers die iedere dag weer klaarstaan om van allerlei dingen te regelen. Daar heb ik alleen maar respect voor!”

Tot slot vroegen we de trainer en speler waar ze hun collega over tien jaar zien staan. Rob hoopt dat hij samen met Sander over tien jaar nog actief is voor vv Bavel, in welke vorm dan ook. “Daarnaast hoop ik dat we onze samenwerking kunnen blijven continueren met Sport-BSO Teamplayers en dat we nog steeds elke dag vele kinderen met plezier in beweging kunnen brengen.” Sander verwacht dat Rob trainer zal zijn van een eerste elftal in de omgeving over tien jaar. “Daarnaast zie ik ons eigen bedrijf ook doorgroeien. Het zou mooi zijn als we dan een eigen locatie hebben of wellicht meerdere vestigingen in regio Breda hebben. Maar dat is iets voor in de toekomst… We doen alles stap voor stap.”

Wij wensen Rob en Sander veel succes dit seizoen!

Klik op vv Bavel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Bavel voor meer informatie over de club.

Wil je meer weten? Klik dan op Sport-BSO Teamplayers voor meer informatie.

De organisatie van de Drechtstadloop heeft uw hulp nodig

Betreft: Helpt u mee van de DrechtStadLoop op 6 november een succes te maken?

Beste ondernemer in de Drechtsteden,
We leven in bijzondere tijden en helaas niet per se in positieve zin. In korte tijd zagen en zien we een pandemie, een diepe financiële crisis, exploderende energieprijzen en zelfs een oorlog aan ons voorbijtrekken. Ongetwijfeld bemerkt u van al deze omstandigheden de gevolgen.

En toch gaat iedereen voorwaarts. U onderneemt. Het verkeer rijdt. De vacaturebanken puilen uit. De zorg van het Albert Schweitzer ziekenhuis gaat altijd door. En het Vriendenfonds van het Albert Schweitzer ziekenhuis zet zich onverminderd in voor patiënten-welzijn en wetenschappelijk onderzoek.

Als mensen hebben we meer dan ooit behoefte aan positieve ervaringen, verbondenheid, samenbindende gebeurtenissen. De DrechtStadLoop is zo’n evenement dat al vele jaren duizenden sportieve streekgenoten op de been brengt, om in een sfeer van verbroedering een prestatie te leveren en een goed doel te steunen.

De DrechtStadLoop kon twee achtereenvolgende jaren niet plaatsvinden wegens corona. Dit jaar, op zondag 6 november 2022, hopen we dat gemis te compenseren met een prachtige nieuwe editie in en rondom Dordrecht. Hoe meer deelnemers en hoe meer sponsorgeld, hoe beter.

Dit jaar komt de opbrengst via het Vriendenfonds ten goede aan de post-COVID-zorg in het Albert Schweitzer ziekenhuis. Van het geld wordt specialistische meetapparatuur aangeschaft om patiënten die lang kampen met de naweeën van corona, beter te kunnen helpen. De gegevens die hierbij worden verzameld, komen terecht bij landelijk onderzoek naar de bestrijding van long-COVID.

Sportieve mensen helpen dus actief degenen die (hopelijk tijdelijk) conditie en energie tekortkomen. Wij hebben u – als onderneming in de Drechtsteden – hierbij nodig. Graag nodigen we enthousiaste renners binnen uw organisatie uit om een bedrijfsteam te vormen, of op individuele basis mee te doen. Heeft u geen, of niet genoeg, hardlopers in de gelederen? Dan kunt u een team sponsoren zodat andere lopers onder uw naam deelnemen en u toch zichtbaarheid geven bij de duizenden toeschouwers.

Heeft u belangstelling? Stuur dan alstublieft een kort mailtje naar info@drechtstadloop.nl en we bellen u op om de mogelijkheden te bespreken.
Uiteraard kunt u op de website www.drechtstadloop.nl ook al veel informatie vinden over de loop, de afstanden en de mogelijkheden tot sponsoring.

Wij waarderen uw betrokkenheid zeer!

Met hartelijke groet,
Cor van der Steen Voorzitter DrechtStadLoop
Govert Veldhuijzen Voorzitter Vriendenfonds
Peter van der Meer Voorzitter Raad van Bestuur Albert Schweitzer ziekenhuis

Nieuwsbrief Drechtstadloop

Dordrecht 4 oktober 2022, Enige tijd geleden heeft u een brief ontvangen waarin het goede doel van de DrechtStadLoop werd uiteengezet; het optimaliseren van de behandeling van Long Covid patiënten.
Het was een gezamenlijk schrijven van het Albert Schweitzer ziekenhuis, het Vriendenfonds Albert Schweitzer en de organisatie van de DrechtStadLoop. In deze brief werd u uitgedaagd om een afvaardiging van uw bedrijf te laten meedoen aan één van de bedrijven lopen.
Hopelijk heeft u binnen uw organisatie al iemand gevonden die de handschoen heeft opgepakt en bezig is met het formeren van een team om mee te doen.
Men kan kiezen uit 2 afstanden; 5 km. en 10 km.
Bij de bedrijven lopen starten er teams van 4, 5 of 6 personen, ongeacht de samenstelling. De som van de tijden van de eerste vier finishers zijn bepalend voor het teamresultaat. Het winnende team mag zich kampioen van Dordrecht noemen en ontvangt de wisselbeker.
• Deelname aan de Bedrijvenloop kost 300,- euro per team.
• Van dit bedrag gaat 250,- euro naar het goede doel.
Voor meer informatie en inschrijven www.drechtstadloop.nl Het centrum van Dordrecht zal het bruisende middelpunt zijn van veel loopplezier. Een loopfeest waar iedereen aan mee kan doen. Het volledige programma op zondag 6 november 2022 ziet er als volgt uit:

Peter Baan maakt stap naar FC Eindhoven Vrouwen

Peter Baan is 55 jaar en al 35 jaar lid van vv DSE. Hij is tevens al meer dan twee decennia trainer daar. Afgelopen zomer heeft hij toch (tijdelijk?) afscheid genomen van de club uit Etten-Leur. Dit seizoen maakt hij onderdeel uit van de technische staf van de vrouwenselectie van FC Eindhoven AV waarin hij samen met Ivo Veltrop, de Vrouwen 1 mede coacht en traint.

Introductie
Peter Baan is geboren in Zwijndrecht maar was al op vierjarige leeftijd verhuisd naar Etten-Leur. “Gehuwd met Anja en geen kinderen. Ik werk al 23 jaar bij Eclectic, een detachering/werving en selectiebureau in Breda. Sinds 1 april 2021 ben ik daar financieel en operationeel directeur. Daarnaast houd ik erg van sport, reizen, films en een boek op het strand!”

Carrière
Baan deed vroeger in de jeugd andere sporten als tennis en tafeltennis. “Ik voetbalde dan wel elke dag op straat met vrienden. Op twintigjarige leeftijd werd Baan met zestien vrienden lid van DSE. “We speelden toen in een vriendenteam, de Zondag 4. Na drie jaar viel het team helaas uit elkaar doordat een deel van het team naar de zondagselectie ging. Ik was daar ook één van. Uiteindelijk heb ik een aantal jaren bij het tweede elftal gespeeld. Niets bijzonders, maar wel heel leuk. In de voorbereiding van elk seizoen mocht ik af en toe mee doen met het eerste maar als iedereen terug was van vakantie speelde ik al snel weer bij het tweede. Bij DSE Zondag 2 ben ik ook voor het eerst kampioen geworden met voetbal!”

Op 28-jarige leeftijd begon Baan met andere activiteiten bij de jeugd van DSE. “Het begon als grensrechter bij de B1. Dat werd later assistent-trainer en weer later trainer-coach. Nadat mijn jeugdteam over ging naar de zondagselectie, heb ik nog een jaar met hen gevoetbald als speler. Uiteindelijk bleek al snel dat ik de trainer/coach functie leuker vond en werd ik trainer van Zondag 2. Ik heb dat een jaar of tien gedaan onder verschillende hoofdtrainers en combineerde Zondag 2 indien mogelijk nog met een jeugdteam. In die jaren had ik ook mijn eerste uitstapje naar een andere vereniging: Zaterdag 1 van Unitas’30. Eerst als speler en daarna als coach. Nadat ik tien jaar als assistent bezig was geweest, heb ik het bestuur van DSE gevraagd of ik zelf hoofdtrainer mocht worden.”

Baan begon toen aan zijn UEFA C cursus. “Nadat ik mijn diploma had behaald werd ik de hoofdtrainer van de hoofdmacht van DSE. Ik heb dat zes jaar gedaan. We zijn met een mix van jong talent en ervaren spelers kampioen geworden in het vierde jaar en hebben ons in het vijfde en zesde jaar gehandhaafd in de vierde klasse. Na die zes jaar bij de mannen volgde het tweede uitstapje buiten DSE en werd ik hoofdtrainer van de mannen van Sprundel. Na Sprundel ben ik teruggekeerd naar DSE naar de JO19. Daarna volgde zes jaar Vrouwen 1 van DSE waarmee ik in het eerste jaar ben gedegradeerd uit en in het tweede jaar weer gepromoveerd naar de hoofdklasse. In het zesde jaar kwam de bekroning van het vele werk en behaalden zowel Vrouwen 1 als Vrouwen 2 van DSE de titel met promotie naar de topklasse en tweede klasse als beloning .”

Na het kampioenschap met DSE en het aangekondigde vertrek werd Baan gebeld door FC Eindhoven Vrouwen om daar toe te treden tot de technische staf. “Voor mij was dit een  mooie stap en een grote uitdaging. Hoewel DSE en FC Eindhoven dit seizoen beide  topklasse spelen, voelt FC Eindhoven voor mij toch wel als een promotie. Ook al omdat ik uit de hoofdklasse kom natuurlijk. FC Eindhoven heeft een mooie selectie samengesteld voor het seizoen. Met zowel Vrouwen 1, 2 als 3 hebben we een goede voorbereiding gedraaid en heb ik het erg naar mijn zin. Hoewel ik aanvankelijk vraagtekens had hoe ik de reisafstand tussen Etten-Leur en Eindhoven zou ervaren, valt het in de praktijk reuze mee.  De uitdaging en het plezier bij FC Eindhoven wegen ruimschoots op tegen de reistijd. Het lot regelde ook nog eens een start van de competitie tegen DSE. Die heeft FC Eindhoven gewonnen met 0-1. Al met al een prima start en de komende weken moet uitwijzen of we ons gaan mengen in de strijd om de landstitel.”

Ontwikkeling en plezier is belangrijk
Volgens Peter Baan zijn prestaties te meten in absolute zin (titels) en relatieve zin (ontwikkeling). “Ik heb met teams promoties en titels gevierd. Maar ontwikkeling en plezier zijn voor mij net zo belangrijk. Starten aan iets nieuws, analyseren, speelwijze kiezen, poppetjes op de juiste plek zetten en spelers / speelsters motiveren is het mooiste wat er is. Resultaat komt dan vanzelf. De eerste en enige titel als speler met Zondag 2 was natuurlijk bijzonder. Als trainer begon het met titels met mijn eerste jeugdteams (B1 en A1) gevolgd door een titel met de D1 met allemaal jongens die ik later in de JO19 weer zou gaan trainen en nu bijna allemaal in de mannenselectie spelen. Het jaar in de hoofdklasse met de JO19 was ook bijzonder. Al had de derde helft dat jaar daarin wel een groot aandeel. Zoals aangegeven geeft naast titels ook het bouwen aan iets veel voldoening. Zes jaar werken met een zondagselectie leidde tot een titel met de mannen in de vijfde klasse. En opnieuw zes jaar werken leidde dus tot de mooie  ontwikkeling van de vrouwenselectie.  Ik ben trots op wat we de afgelopen zes jaar hebben weggezet met de vrouwenselectie. DSE had één team in de hoofdklasse, degradeerde naar de eerste klasse en heeft nu twee selectieteams waarvan één in de topklasse en een beloftenteam in de tweede klasse. Om daar een steentje aan bij te hebben gedragen vind ik heel mooi.”

Hoogte- en dieptepunten
In zijn lange carrière als trainer-coach heeft Peter Baan naast bovengenoemde prijzen hoogte- en dieptepunten beleefd. “Hoogtepunten zijn naast prijzen en ontwikkeling van teams ook de interactie met individuen en het ontwikkelen van spelers/speelsters. Helemaal als er bij een speler/speelster meer uitkomt dan je had verwacht. Waar ik niet tegen kon (en kan) als trainer, was als spelers/speelsters niet alles uit hun potentieel haalden. Maar ook daarin heb ik geleerd dat mensen keuzes maken en dat sommige keuzes niet samen gaan met voetbal (op het hoogste niveau). Niet iedereen is hetzelfde.”

Dieptepunten vindt de trainer een zwaar woord. “Het is maar voetbal, maar ik was wel teleurgesteld bij mijn vertrek uit Sprundel. Ik had daar heel graag verder willen bouwen met de aanstormende jeugd. Mijn vertrek bij de mannen en vrouwen van DSE vond ik in eerste instantie ook niet leuk omdat ik moeilijk kan wegstappen stoppen. Zeker als ik nog mogelijkheden tot verdere groei zie en het naar mijn zin heb. Maar ja, hoofdtrainers zijn passanten en uiteindelijk heb ik van beide selecties een prachtig afscheid gehad. Daarnaast bleek het achteraf voor beide selecties en voor mij een goede stap geweest te zijn om aan iets nieuws te beginnen. En iets moois achterlaten waar anderen mee verder kunnen is ook prima.”

UEFA B diploma
Trainer Baan heeft nog wel persoonlijke doelen maar daarvoor is een UEFA B diploma nodig. “Helaas heb ik er nooit echt de tijd voor genomen. Daar heb ik best spijt van omdat het me nu beperkt in mijn keuzes. De KNVB stelt eisen aan trainers en het niveau waar ze mogen werken. Dat is terecht maar betekent nu wel dat ik niet zelfstandig hogerop kan, terwijl ik ervan overtuigd ben dat ik me met mijn ervaring prima staande kan houden op een nog hoger niveau. Ik ben daarom extra blij met de kans die ik nu krijg bij FC Eindhoven en wil daar het allerhoogste behalen: kampioen van Nederland. Dat is ook een doelstelling van de club. Wat er na FC Eindhoven komt, weet ik niet. Ik ben daar niet mee bezig. Ben daar net begonnen. Er is binnen het vrouwenvoetbal ook bijna niets hoger. Boven FC Eindhoven staat alleen nog de eredivisie. Daar assistent worden bij een club (BVO) zou nog een stap kunnen zijn maar is heel ver weg. Dan is een stap terug naar de mannen wellicht realistischer. Maar voorlopig ligt de focus in Eindhoven.”

Vooruitblik op het seizoen
Peter Baan wil dit seizoen samen met FC Eindhoven Vrouwen 1 zo lang mogelijk meedoen om de titel. “Belangrijker vind ik nog dat ik een toegevoegde waarde ben voor de staf, het team en individuele speelsters. Als dat laatste niet (meer) het geval is, dan moeten we elkaar een hand geven en verder kijken. Dan ga ik snel naar huis.  Maar tot nu toe klikt het goed. Ik heb mijn draai en mijn rol gevonden. Ik vind het heerlijk om de randzaken een keer aan anderen over te laten en een keer alleen met voetbalzaken bezig te zijn: training geven, sparren met de staf over de speelwijze. En tegenstanders en wedstrijden analyseren.”

Wij wensen Peter Baan veel succes dit seizoen!

Klik op FC Eindhoven voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Eindhoven voor meer informatie over de club.

Arnoud Jonker is actief bij JEKA en eigenaar van 4-Skills Soccer Academy deel 2

Vandaag zijn we in gesprek met de 42-jarige Arnoud Jonker. Na een avontuur als fulltime voetbaltrainer in Amerika is de trainer tegenwoordig actief bij RKVV JEKA. Verder is hij de eigenaar van 4-Skills. Dit is deel 2!

Waarom kiezen voor deze opleiding
De basis van 4-Skills ligt in de kernwaarden; creatief, technisch, zelfvertrouwen, keuzes maken en domineren. Belangrijke vaardigheden die ook in de maatschappij zeer belangrijk zijn. ‘’Hoe fijn is het dat je leert dat je creatief mag zijn, veel zelfvertrouwen bezit. Dat je eigen keuzes mag maken en door de vaardigheden die je leert veel succeservaringen op doet. Het plezier en het gevoel van trots dat je krijgt wanneer iets lukt. Bijvoorbeeld wanneer je een beweging onder controle hebt en daarmee ook een tegenstander kan uitspelen, of verdedigend het duel wint.”

”Hetzelfde geldt wanneer je op school of op het werk slaagt in een opdracht. Een kast zelf in elkaar zet thuis. Dat geeft zo’n fijn gevoel. Onze voetbalvisie is compleet gericht op de sociaal-emotionele ontwikkeling van het kind en hiermee de sterke fijne persoon waartoe je opgroeit. Voetbal is hierbij een middel, om het doel te bereiken dat kinderen creatief zijn, vaardig en met veel zelfvertrouwen in het leven staan. Uitdagingen zelfverzekerd aangaan en leren goede eigen keuzes te maken welke past bij zijn/haar eigen persoonlijkheid en verantwoordelijkheid. Dat gun je toch elk kind?’’

De 4-Skills trainers worden op deze kernwaarden gescreend en kennen allen, een sterke pedagogische achtergrond. ‘’Zij dagen kinderen uit creatief te mogen zijn. Wanneer iets niet lukt, het juist te blijven proberen. Door positieve coaching, tips en adviezen het kind veel zelfvertrouwen te bieden. Elk kind zien en aandacht geven; het gevoel geven dat het echt fijn is dat ze er zijn. De spelers gaan zich zo niet alleen op voetbaltechnisch gebied onderscheiden, maar ook op sociaal-emotioneel gebied. Bij ons staat elk kind centraal op plaats één. Wij zijn er om het kind binnen dit mooie proces te begeleiden, uit te dagen en te helpen wanneer het even niet lukt. Opties aan te reiken, in plaats van voor te zeggen.’’

4-Skills onderscheid zich sterk op dit gebied vergeleken met andere voetbalscholen die vooral training geven aan de talenten om ze richting het profvoetbal te krijgen. ‘’Dat laatste is voor ons een compleet andere wereld waar wij ons niet in thuis voelen. Het is een keiharde wereld waar alles om voetbalprestaties draait en er weer zoveel verdriet is wanneer het niet behaald wordt of het kind een mindere dag heeft gehad en de wind van voren krijgt. Kinderen op deze prestaties gecoacht worden omdat er een ander belang bij komt.”

”Ik word verdrietig als ik hoor en zie wat er tegen deze kinderen allemaal geroepen en gezegd wordt. Hiermee ook vaak ouders die zo fanatiek staan te roepen langs de kant om hun kind het hoogst haalbare te laten halen. Heftig voor zo’n jong kind. Laat me voorop zeggen dat elke voetbalschool recht heeft op zijn eigen visie en missie; het past gewoon niet in onze opleiding en klimaat.’’

Blik op de toekomst
Met de kennis en ervaring helpt 4-Skills verenigingen bij het wegzetten van de best mogelijke jeugdopleiding. Dit via cursussen, praktijkbegeleiding, oefenstof, trainingen en leuke voetbalactiviteiten in de verschillende vakanties. ‘’Hiermee nemen we ook druk af van de vrijwilligers, waar zoveel van gevraagd wordt tegenwoordig. Dit ontstaat doordat ouders vaak werken en er steeds minder vrijwilligers betrokken zijn. Hiernaast verkrijgen de vrijwilligers en verenigingen ook meer kennis, meer zelfvertrouwen en meer plezier in het begeleiden van jeugdspelers. Door het begeleiden en opleiden van het technisch kader, ontvangen alle jeugdleden goede trainingen en moet dit niet afhangen of je wel of niet in een selectieteam ingedeeld wordt. Om deel te nemen aan de 4-Skills activiteiten of methode, hoef je ook niet een speciaal niveau te hebben. Iedereen is welkom om bij ons door te groeien; zowel als voetballer en als mens. Wij nemen hierin onze maatschappelijke rol zeer serieus.’’

Doordat Arnoud zijn cursus is opgenomen in het Nationaal Sportakkoord en ook de KNVB zijn cursussen geaccrediteerd heeft, is 4-Skills nog interessanter geworden voor niet alleen voetbal- maar ook andere sportverengingen. ‘’In de afgelopen twee jaar heb ik mijn werkwijze en cursussen ook uiteengezet bij alle andere individuele- en teamsporten. Denk aan sporten als karate, tennis, synchroonzwemmen, basketbal, turnen, hockey, korfbal, judo en scouting die ook de cursus gevolgd hebben.’’

De toekomst van 4-Skills ligt niet meer alleen in het voetbal, maar binnen alle verenigingssporten waar zoveel behoefte is aan begeleiding en kennis in het pedagogisch handelen van de trainer/coach. ‘’Ik ben er ontzettend trots op dat mijn werkwijze zeer gewaardeerd wordt, ook door de grote sportorganisaties in ons land, waardoor met subsidie nu mijn cursus aan te vragen is. Dit verlaagt de drempel voor kleinere verenigingen die misschien niet de financiële middelen hadden om deze begeleiding en cursussen aan te vragen.’’

Jonker zijn grootste droom is het hebben van een eigen locatie, waarbij zijn trainingen, activiteiten en cursussen op locatie kunnen worden aangeboden. ‘’Dat we gedurende het hele jaar onze programma’s voor iedereen kunnen aanbieden. In Amerika werkte ik voor een voetbalschool die twee eigen velden in een grote opblaashal had en een eigen buitenveld. Maar dat is zo’n grote investering, waar ik niet de financiële middelen voor heb. Daar komt zoveel bij kijken. Maar blijven dromen is belangrijk. En ook ik zal dat altijd blijven doen.’’

Inschrijven
Vanaf 7 oktober starten de voetbaltrainingen. ‘’We verdelen deze in twee blokken van tien trainingen. Alle kinderen in de leeftijd zes tot en met vijftien jaar kunnen zich hiervoor inschrijven. We kijken naar het instapmoment per kind en delen op niveau en leeftijd in om de best mogelijk trainingen en begeleiding te bieden. We geven onze trainingen bij onze samenwerkende voetbalverenigingen RKVV JEKA in Breda, CVV Be Fair in Waddinxveen, RKSV Wittenhorst in Horst aan de Maas en SV Gouda in Gouda. Alle kinderen krijgen een 4-Skills tenue en aan het eind van de tien lessen hebben we een popgesprek met ouders en kind waarin we terugblikken en vooruitkijken op de ontwikkeling van het kind.’’

In de komende herfstvakantie verzorgt 4-Skills het complete WK2022 4v4 toernooi, waarbij alle kinderen in de leeftijd zes tot en met vijftien jaar zich kunnen inschrijven. Zowel individueel als direct per team van maximaal vijf spelers. ‘’Zo gaan we al helemaal in de sfeer komen van het WK. We bieden de kinderen een complete WK ervaring aan, met heuse openingsceremonie met vlaggen, volksliederen en onze mascotte Skilly. Alle deelnemers ontvangen een beker ter herinnering van een superleuke dag. Ze spelen zowel de poulefase, finalerondes als grote WK finale per leeftijdscategorie. We verzorgen onze WK 2022 dag op de locaties; RKVV JEKA in Breda, CVV Be Fair in Waddinxveen, SC Genemuiden in Genemuiden, RKSV Wittenhorst in Horst aan de Maas en vv Boekel Sport in Boekel.’’

Inhoud cursussen
De cursus ‘pedagogisch handelen binnen de sport’ duurt vier avonden. Hierin worden de volgende thema’s behandeld; Gouden Weken (hoe zet je in de eerste weken een positief en veilig leerklimaat weg), inhoud en organisatie training, positief coachen, en omgaan en voorkomen van grensoverschrijdend gedrag.

‘’Voor de pauze verkrijgen de deelnemers een theoriegedeelte met achtergronden en ontzettend veel praktijkvoorbeelden met ondersteunend filmmateriaal. Zo zorg ik ervoor dat de vrijwilligers zich herkennen in de problematiek, doordat zij dit regelmatig meemaken. Het moet geen ver-van-mijn-bed-show worden. Zij krijgen zo ook direct handvatten en tips mee om direct bij de eerstvolgende training toe te passen. Dat is absoluut de meerwaarde van deze cursus. Na de pauze verkrijgen de deelnemers in kleine groepjes een uitdagende casus welke ze samen aangaan. Zo leren ze ook ontzettend veel van elkaar en verkrijgen ze ook hier nieuwe inzichten. Als groepje presenteren ze de aanpak van de casus aan de rest van de groepen die hier feedback op geven. Een zeer interactieve cursus wat ikzelf zeer belangrijk vind.’’

Naast de cursus ‘Pedagogisch Handelen binnen de Sport’ biedt Jonker een compleet cursusaanbod aan, gericht op één specifiek thema. Verenigingen kunnen hierbij zelf het thema kiezen waar de meeste behoefte aan is om stappen in te nemen. ‘’Ook kunnen verenigingen eigen thema’s aanreiken waar ik een compleet avondprogramma op maak. Ik lever graag maatwerk omdat elke vereniging haar eigen identiteit en behoeftes heeft. De kans op succes is dan ook het grootst, aangezien het om een thema gaat wat ze echt aanspreekt en waar de meeste behoefte aan is.’’

Ambities
We vroegen de 42-jarige trainer wat zijn ambities zijn. ‘’Goede vraag. Ik ben met RKVV JEKA met een schitterend project bezig, met vele andere enthousiaste vrijwilligers. De club heeft een duidelijk plan voor ogen en ik ben trots en blij daar onderdeel van te mogen zijn. Er zijn nog zeker stappen die we samen moeten nemen, maar hoe gedreven en enthousiast iedereen hiermee aan de slag is, laat zien dat we op de juiste weg zijn.’’ Arnoud is met zijn derde jaar bezig. ‘’We maken ontzettende mooie stappen en krijgen weer veel aanwas van nieuwe leden in vooral de onderbouw. Alle onderbouw teams werken via dezelfde oefenstof en methode; zowel de selectie- als niet selectieteams. Hierbij bieden we gelijke kansen voor iedere speler. Ik ben dit nu ook aan het wegzetten voor de middenbouw teams om ook het vervolg goed weg te zetten.

We kijken goed bij het aanstellen van nieuwe trainers of zij passen binnen de visie, missie en werkwijze van JEKA en werken het liefst voor een langer termijn met een brede staf van trainers samen. De interne scouting heeft een sterke impuls gekregen, waarbij we de ontwikkeling van alles jeugdspelers in de niet-selectie teams goed in de gaten houden. Maar liefst negen O19 spelers zijn dit seizoen doorgestroomd naar JEKA 1 en 2, waarmee we veel eigen jeugd in de seniorenselectie hebben spelen. We hebben zoveel talent rondlopen, maar omdat we zoveel leden hebben, was het lastig dat goed in zicht te hebben en houden. Hier is een goede organisatie op weggezet en hier plukken we direct de vruchten van.’’

Mocht RKVV JEKA een andere kant op willen, dan zal Arnoud de eerste zijn die in het belang van de club een stap opzij zal zetten. ‘’Mocht de club echter nog tien jaar doorwillen en ik blijf genieten zoals ik nu doe, dan is het zeer goed mogelijk dat ik nog 10 jaar bij RKVV JEKA betrokken blijf. We blijven dat elk jaar goed met elkaar bekijken, want met de groei en ontwikkeling van 4-Skills Soccer Academy moet het allemaal wel behapbaar blijven voor iedereen. Omdat ik veel cursussen geef kan ik niet elke avond bij RKVV JEKA zijn. Nu is dit ook niet afgesproken dat dit hoeft, maar mocht ik merken dat ik niet meer kan bieden dan waar de club behoefte aan heeft, dan zal ik ook de eerste zijn om dit aan te geven.’’

Wat maakt het voetbal zo belangrijk?
Als laatste hadden we het er met de eigenaar van 4-Skills Soccer Academy over wat voetbal zo belangrijk maakt voor hem. ‘’Voetbal is alles waar de maatschappij om vraagt en nodig heeft. Leren samenwerken, vaardigheden aanleren, individueel doorgroeien, prestaties leveren samen, omgaan met winst en verlies, omgaan met niveauverschillen, karakterverschillen en respect tonen voor eenieder. Omgaan met je concurrent; zowel binnen je team als misschien op de ranglijst. Voetbal zie ik als middel om het doel; opgroeien tot een sterk sociaal, creatief vaardig persoon vol zelfvertrouwen die eigen goede keuzes durft te maken, te bereiken.

Via voetbal maak je vrienden die je je hele leven naast je houdt. Je doet herinneringen op met je eerste goal, je eerste winst, je eerste kampioenschap misschien, die je niet meer vergeet en waar je zo trots op blijft. Als keeper dat je de eerste penalty stopt of voor het eerst in een wedstrijd geen goals tegen krijgt. Via kleine doelen het grote bereiken. Precies dat doet voetbal allemaal wanneer dit op de juiste manier wordt begeleid en opgebouwd. En juist daarin vind ik het geweldig om verenigingen met mijn achtergronden, kennis en ervaring bij te helpen. Doordat je samenwerkt met zoveel prachtige mensen, leer je elke dag ook weer zoveel bij. Hoe mooi zou het zijn als de hele wereld zo in elkaar stak!”

Klik op RKKV JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKKV JEKA voor meer informatie over de club.

Wil je meer weten? Klik dan op 4-Skills Soccer Academy voor meer informatie. 

Arnoud Jonker is actief bij JEKA en eigenaar van 4-Skills Soccer Academy deel 1

Vandaag zijn we in gesprek met de 42-jarige Arnoud Jonker. Na een avontuur als fulltime voetbaltrainer in Amerika is de trainer tegenwoordig actief bij RKVV JEKA. Verder is hij de eigenaar van 4-Skills Soccer Academy. Dit is deel 1!

Carrièreverloop
Arnoud is op zijn achtste begonnen met voetballen bij v.v. Vessem. Hier heeft hij alle selectieteams doorlopen tot en met de O17. ‘’We hadden een fantastische groep en op twee seizoenen na werden we elk seizoen kampioen. Op mijn zestiende verhuisden we naar Hendrik-Ido-Ambacht. Daar heb ik twee jaar in de O19 selectie gespeeld bij ASWH om daarna door te stromen naar de seniorenselectie. Op mijn negentiende mocht ik al debuteren in het eerste elftal. Echter werd al snel de ziekte Pfeiffer bij mij geconstateerd en lag er dus helaas lang uit. Ik heb nog geprobeerd terug te komen op het hoge niveau dat ASWH speelde, maar mijn lichaam had een harde klap gehad en ook mentaal had ik moeite met terugkomen. Ik was in Breda gaan studeren en woonde daar op kamers.’’

Het vier keer in de week reizen van Breda naar Hendrik-Ido Ambacht met trein en bus en het beginnen aan een hbo-studie liet Jonker besluiten om te stoppen als voetballer bij ASWH. Op zijn 23ste werd hij hoofdtrainer van de zaterdagtak bij vierde klasser vv Breda. ‘’De eerste jaren was dit als trainer-speler. Dit kon ook met de leuke groep die we hadden. Na drie jaar ben ik als speler helemaal gestopt. Uiteindelijk heb ik de fusie tot TVC/Breda meegemaakt en nog twee seizoenen de zaterdagtak geleid. Ik kreeg toen de kans om van mijn hobby mijn beroep te maken om fulltime voetbaltrainer te worden in Amerika en deze heb ik toen met beide handen aangegrepen.’’

Introductie
De trainer is getrouwd en heeft naar eigen zeggen drie prachtige en ondeugende kinderen. Hij is momenteel woonachtig in Breda. Na zijn afstuderen van de PABO in Breda, heeft hij zes jaar gewerkt in het Speciaal Basisonderwijs als leerkracht. ‘’Hier ben ik gestopt toen ik fulltime trainer kon worden in Amerika. Drie jaar heb ik in Amerika gewerkt waar ik werkte voor een grote voetbalschool, waar clubteams professionele trainers inhuren. Ook heb ik een Highschool team gecoacht. In de vakanties verzorgden we voetbalkampen waar duizenden kinderen per jaar aan deelnamen.’’

In Amerika leerde hij zijn huidige vrouw kennen en na twee jaar werd hun oudste kind geboren. Helaas werd hij heel ziek en moest hij de eerste maanden veelal in het ziekenhuis verblijven. Vanwege het zorgsysteem in Amerika was dit voor het gezin financieel niet te doen en na enkele moeilijke gesprekken met de familie, besloten ze om naar Nederland te gaan. ‘’Je komt er dan echt achter hoe goed we het in Nederland hebben en hoe goed zaken geregeld zijn. Terug in Nederland ben ik in het Speciaal Voortgezet onderwijs gaan werken in Eindhoven. Hier gaf ik tien jaar les aan jongeren van zeventien of achttien jaar met autisme.’’

Het gezin is in Deurne gaan wonen, om samen nieuwe sociale contacten op te bouwen en hun leven samen in Nederland op te bouwen. ‘’Hier werd ik direct Hoofd Jeugdopleidingen van SV Deurne, waar ik de eerste twee jaar ook de O19-1 en daarna O17-1 onder mijn hoede had. In deze tijd leerde mijn vrouw ook Breda goed kennen (omdat we daar veel kwamen) en wilde ze graag naar Breda verhuizen. Dit kwam ook beter uit, omdat ik na vijf jaar SV Deurne, hoofd jeugdopleidingen werd van mijn oude club ASWH. Het reizen van Deurne naar Hendrik-Ido Ambacht was zwaar en ging gemakkelijker vanuit Breda. Na vijf jaar ASWH belde RKVV JEKA voor een gesprek. Na drie goede gesprekken koos ik ervoor om hier aan de slag te gaan als Hoofd Jeugdopleidingen, waar ik nu mijn derde seizoen in ga.’’

Amerikaans avontuur
Arnoud begon op zijn 23e als trainer bij vv Breda. ‘’Alle fouten die je maar kan maken als onervaren trainer heb ik gemaakt. De spelersgroep had hier echter alle respect voor en dat maakte deze periode zo waardevol en leerzaam.’’ Hij begon met de TC3 opleiding bij de KNVB en behaalde in deze periode ook zijn eerste trainersdiploma. ‘’Ik kreeg meer ervaring en het ging steeds beter lopen. We behaalden meerdere periodetitels, maar zijn nooit naar de derde klasse gepromoveerd. Veel spelers gingen op vakantie als we de nacompetitie in gingen, waardoor we de laatste stap om ons te belonen nooit konden zetten. Dat heb ik zelf altijd wel heel jammer gevonden omdat ik zelf altijd wel heel fanatiek was. Het promoveren was voor de meeste spelers echter geen must.’’

In Amerika begon voor zijn gevoel zijn trainerscarrière pas echt. Hij had wel al zes jaar een eerste elftal getraind, maar nog nooit een jeugdteam. ‘’Ik kreeg direct een team (MO13 meiden) wat op hoog niveau uitkwam. Het vrouwenvoetbal in Amerika staat hoog aangeschreven, waardoor ik enkel meidenteams heb getraind.

Met NJE Freedom wonnen we bijna alle kampioenschappen en toernooien die we speelden. Het systeem in Amerika is anders dan in Nederland. Je speelt toernooien voor je ranking. Je krijgt meer punten naarmate je verder in toernooien komt en bepaalt mede in welke competitie je mag uitkomen. Amerika kent vier seizoenen waar je in de herfst en lente competitie speelt, in de winter zaalvoetbal en in de zomer grote toernooien die vaak meerdere dagen duren.’’ Met NJE Freedom won de trainer het Staatskampioenschap en Regionals, waardoor ze uit mochten komen op de Nationals. Hier komen de kampioenen van Noord, Oost, Zuid en West bij elkaar op neutraal terrein. ‘’Hier wonnen we één wedstrijd en werden we dus derde van heel Amerika. Dat is de grootste prijs die ik in mijn carrière behaald heb met een zesde plaats op de nationale ranking.’’

Door zijn successen met dit team mocht hij een nieuw NJE-elite team starten. Dit werd NJE Magic (MO11 meiden). ‘’De beste meiden van de regio kwamen in dit team uit en wonnen we ook de Staatskampioenschappen. Helaas sneuvelden we in de finale van de Regionals, maar was het heerlijk om met zoveel talentvolle meiden te mogen werken.’’

In zijn laatste jaar in Amerika werd Arnoud gevraagd om assistent-coach te worden van Highschoolteam Franklin Warriors. ‘’Hoofdtrainer werd ik van het tweede team. Dit was zo’n gave ervaring omdat je dan tegen andere scholen uitkomt en werkt op de prachtige accommodaties van deze scholen. Met de bekende schoolbussen naar wedstrijden, strijden voor je school; geweldig om dit te mogen meemaken.’’

In Amerika heeft de trainer zijn visie en missie op voetbal echt uiteengezet. ‘’In Nederland was ik het niet altijd eens met de manier van opleiden die mij aangeleerd werd. Zeker niet bij de jongste jeugd. Wanneer ik dit echter uitsprak, werd mij dit niet in dank afgenomen. Ik geloofde namelijk niet dat je bij de jongste jeugd direct begint met het leren van voetbal via wedstrijden. Ik vroeg mij oprecht af hoe jeugdspelers succeservaringen op doen wanneer zij nog niet kunnen dribbelen, acties kunnen maken, kunnen schieten, aannemen en passen. Zij moeten eerst de voetbalvaardigheden aanleren, om dan zo de wedstrijd goed te kunnen spelen.’’

Jonker heeft in Amerika veel aandacht besteed aan de technische vaardigheden van de speelsters en jongens van Franklin High. ‘’Juist omdat zij zich hierin gingen onderscheiden, domineerden we in alle 1v1 situaties. Mijn spelers werden zelfverzekerd, kregen zelfvertrouwen, hadden veel plezier en mochten ook hierin zelf keuzes maken. Het creatieve maakte het verschil. Het zegt genoeg dat alle topspelers van de wereld zich op dezelfde manier onderscheiden. Zij domineren elke 1v1 situatie. Kijk maar naar Messi, Ronaldo, Neymar en van Dijk. Vroeger was dit niet anders met Cruijff, Bergkamp en Maradonna.’’

Terug in Nederland zag de trainer dit terug in zijn rol als Hoofdjeugdopleidingen. Vooral bij de niet-selectie teams. Zij kregen tactische trainingen opgelegd, maar konden deze niet uitvoeren omdat ze de technische basis niet beheersten. Dit tot grote frustraties van zowel trainers als spelers zelf. ‘’Toen ik in contact kwam met René Meulensteen en bekend werd met zijn visie, ben ik direct zijn opleidingen gaan volgen. Ik herkende mij compleet in zijn methode. Hier maakte ik ook direct de keuze om niet verder te gaan met de KNVB-opleiding TC 2. Ook al wist ik dat ik in Nederland dan niet meer op hoog niveau als trainer aan de slag kon. In die tijd lagen de visies gewoon te ver uit elkaar voor mijn gevoel.’’

Het begin van de cursussen en de voetbalschool
We vroegen aan de trainer hoe hij op het idee was gekomen om een voetbalschool te starten en cursussen te geven. ‘’In mijn rol als Hoofd Jeugdopleidingen bij SV Deurne zag ik dat vooral bij de niet-selectie teams de trainers schreeuwden voor ondersteuning om goede inhoudelijke trainingen te geven. Zij kenden vaak geen achtergrond als voetballer of trainer. Hoe moesten zij omgaan met alle niveau- en karakterverschillen in het team? Welke trainingen moesten ze geven, wat moesten ze de kinderen leren? Ze hadden vaak geen idee en waren meer bezig met het oplossen van storend gedrag op de training dat hierdoor ontstond. Ouders stopten omdat ze het plezier snel verloren, maar ook omdat ze zich machteloos voelden en wisten dat de spelers niet aangeboden kregen wat ze verdienden.’’

Je kan dan twee dingen doen; kritiek uiten op de welwillende vrijwilligers die de kennis niet hebben, of ze gaan helpen. Arnoud koos voor het laatste.

‘’Belangrijk is dan dat er een duidelijke visie en missie staat. Dat er een methode is waar je aan kan vasthouden als vrijwilliger en mee aan de slag kan. Er werd dan gezegd dat je op internet simpel alle trainingen kon vinden. Zo moeilijk is dat toch niet? Maar zo simpel is dat niet. Er zit namelijk geen opbouw van trainingen in, waardoor de kans groot is dat je hak-op-de-tak trainingen gaat geven. Dat zorgt voor zoveel onduidelijkheid voor spelers. Ook gaven ouders aan hard te werken en geen tijd te hebben om alles maar op internet zelf op te zoeken. Als laatste het probleem, dat wanneer je een training ziet, je deze zelf niet direct ook kan geven. Dit vraagt een bepaalde basis en ervaring als trainer die de meeste ouders niet hadden.’’

Vanuit zijn visie en ervaring die hij had opgedaan in het voetbal is Jonker voetbal oefenstof gaan schrijven die past bij de leeftijd van het kind. ‘‘Creatieve, technische spelers opleiden, die vol zelfvertrouwen eigen keuzes mogen en kunnen maken en elke 1v1 situatie domineren; zowel verdedigend als aanvallend.’’

Dit type speler wilden de club gaan opleiden en hier schreef hij dan ook zijn oefenstof op. ‘’Ik ben begonnen met de onderbouw, omdat hier de spelers nog niet helemaal gevormd zijn en snel dingen oppakken. Maar ook omdat ze hier nog vele jaren in konden doorleren ten behoeve van de ontwikkeling.’’

Hiernaast is de oud-speler cursussen gaan schrijven om de ouders ook de achtergronden aan te leren en via praktijkvoorbeelden hen tips en adviezen te geven. ‘’Je kunt de ouders niet alleen maar oefenstof geven en denken dat ze het dan meteen kunnen uitvoeren. Ze moeten het begrijpen, uit kunnen voeren, maar ook achter de visie staan. Hier ben je wel een tijd mee bezig. Het is ook zeker de reden waarom ik vind dat je als Hoofd Jeugdopleidingen minimaal vijf jaar bij de club moet zijn om echt resultaat van je werk te zien. Dit zie je ook terug in mijn cv. Ik blijf altijd zeker vijf jaar, of de club staat natuurlijk niet achter mijn werkwijze, dan ga je sneller uit elkaar. Dit heb ik gelukkig nog niet meegemaakt en heb bij alle drie de clubs met zeer veel plezier en warmte gewerkt.’’

De oud leerkracht verzorgde cursussen, oefenstof, techniektrainingen en voetbaldagen. Verder betaalde hij trainers en had hij jaren ervaring van werken voor een Amerikaanse voetbalschool. Arnoud besloot de stap te maken en zonder enige ervaring als ondernemer een voetbalschool te beginnen die dit allemaal georganiseerd kon aanbieden. ‘’Zeker omdat andere voetbalverengingen uit de regio mij ook vroegen of ik hen niet, net zoals bij SV Deurne, kon helpen met wat ik bij SV Deurne op gang had gezet.’’ Zo ontstond Voetbalschool 4-Skills Soccer Academy.

Lees Deel 2 op VoetbalJournaal

Klik op RKKV JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKKV JEKA voor meer informatie over de club.

Wil je meer weten? Klik dan op 4-Skills Soccer Academy voor meer informatie. 

 

Aanvoerder Sylvanne Karelse vertelt over haar elftal vv Kapelle VR1

Vandaag gaan we in gesprek met vv Kapelle Vrouwen 1. Sylvanne Karelse is aanvoerder en gaat namens het elftal met ons in gesprek. We hebben het over het elftal, hoogte- en dieptepunten en nog veel meer.

‘’Bij vv Kapelle is er al erg lang damesvoetbal. In ons team zitten ook dames die al langer voetballen. Sommigen hebben dit bij andere verenigingen gedaan, en andere weer alleen bij vv Kapelle. Het team bestaat uit 27 dames. Doordat Kapelle al zo lang damesvoetbal kent, zijn er veel mutaties geweest binnen het team. Omdat er dames van andere vereniging zich bij ons aansluiten wil het nog wel eens voorkomen dat er een ander team in de regio verdwijnt door een gebrek aan speelsters. Zelf ben ik in het team terechtgekomen doordat ik vanuit de A-junioren ben doorgestroomd. Dit gebeurde toen mijn team uit elkaar viel doordat er meiden gingen studeren in andere delen van het land’’, aldus Sylvanne.

We vroegen aan de aanvallende middenvelder wat dit team nu zo uniek maakte. ‘’Binnen ons team is er sprake van een goede groepsdynamiek. Het maakt ons team uniek dat er niemand boven de een ander staat in de hiërarchie. We zijn allemaal gelijk en iedereen mag haar mening geven. We gaan met respect met elkaar om. Voor iedereen staat plezier voorop, maar we willen ook dolgraag prestaties leveren. Iedere zaterdag staan wij weer op het veld om te strijden voor de drie punten. Deze punten vieren we vervolgens uitgebreid in de kantine in de derde helft. We hechten er allemaal waarde aan dat we het gezellig houden onderling. In de kantine wordt na de wedstrijd volop geëvalueerd onder het genot van een drankje en een snackje’’, vertelt Karelse.

Dit team bestaat dus al een tijdje en heeft in die periode vele hoogte- en dieptepunten gekend die we samen met de aanvoerder doornemen. ‘’Vorig jaar was ons dieptepunt. Door een aantal blessures, zwangerschappen en meiden die stopten hadden we een enorm tekort aan speelsters. Hierdoor hebben we veel wedstrijden moeten afzeggen of stonden we met te weinig op het veld. Dit leverde dan weer nieuwe blessures op. Hierdoor ontstonden er veel irritaties. Uiteindelijk is hier weer iets moois uitgekomen. Na wikken en wegen zouden we eigenlijk stoppen bij vv Kapelle, omdat er geen toekomst meer was met zo weinig speelsters. Echter hebben we toch besloten om met zijn alle de schouders eronder te zetten, speelsters te werven en er weer met zijn alle voor gaan. Nu staan we weer drie keer per week op het veld en hebben we een team met maar liefst 27 dames.”

Een hoogtepunt was in het seizoen 15/16. Toen werden we kampioen. Hier waren een aantal speelsters van het huidige team ook nog bij.  We promoveerde naar de vierde klasse en hebben dit gevierd op de platte kar achter de tractor door het dorp. Verder hebben we nog hoogtepunten gekend in de vorm van teamuitjes en weekenden.’’

Tot slot wilde we weten of er nog kleurrijke figuren in dit team rondliepen. Hierop reageerde Sylvanne: ‘’Allereerst zijn onze trainers Elmar en Martijn erg belangrijk. Mede dankzij hen kunnen we drie keer per week aan onze kwaliteiten werken op het veld. We zijn onze trainers erg dankbaar dat ze het iedere week weer kunnen opbrengen om zo’n grote groep dames binnen he gareel te houden. Dan hebben we onze kabouter Lisa. Ze is maar liefst 1,56m lang en de lolbroek binnen de ploeg. Ze heeft vaak niet eens door dat ze met haar praatjes en onhandigheden voor flinke afleiding zorgt. Er komen regelmatig enorm verstandige uitspraken uit haar mond als: ‘’een hattrick is toch met je hoofd?’’, ‘’moeten profvoetballers ook contributie betalen’’ en ‘’de volhouder wint’’. Met Lisa in het team is elk moment een feest. Zij draagt enorm bij aan de goede sfeer.”

”Verder hebben we Puck. Zij zou voor iedereen door het vuur gaan als dat nodig is. Maak Puck maar niet boos want dan heb je de poppen aan het dansen. Ook Kathleen moet benoemd worden. Zij onderscheidt zich met haar roze attributen. Ze verschijnt op het trainingsveld vaak geheel in het roze. Daarnaast is ze beheerder van de ‘candy bag’. Het knalrode tasje waar al onze waardevolle spullen inzitten.
Debby is de moeder van het team. Onze oudste speelster is tevens de meest fitte en fanatieke speelster. Ze motiveert ons allemaal voor het hoogst haalbare. Dan hebben we ‘alleskunner’ Carmen. Zij heeft door de jaren heen op elke positie gespeeld. Tot slot hebben we Jaimy, die elke zaterdag het snot voor haar ogen werkt. Ze kan op verschillende posities uit de voeten.’’ Met deze speelster hoopt het elftal mee te kunnen doen in de strijd om het kampioenschap!

Wij wensen vv Kapelle VR1 veel succes dit seizoen!

Klik op vv Kapelle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kapelle voor meer informatie over de club.

Lars van Mourik wil promoveren SV MEC’07

Vandaag gaan we in gesprek met Lars van Mourik. De speler van SV MEC’07 woont zijn hele leven al in Maurik en heeft plannen om dit seizoen te promoveren met het eerste elftal.

Lars is begonnen met voetballen op zijn zesde bij SV Maurik. Hier heeft hij gespeeld tot in 2007 toen SV Maurik en de vereniging Eck en Wiel fuseerde tot SV MEC’07. ‘’In de jeugd voetbalde ik bijna altijd met vrienden en ging ik van team naar team. Vanaf de B (O17) heb ik af en toe met het tweede meegedaan. Vervolgens mocht ik de stap maken naar het tweede en heb ik één jaar met het tweede gevoetbald. Dit ging dermate goed waardoor ik het jaar daarop bij het eerste mocht aansluiten.
Toen ik achttien werd, werd ik een vaste kracht in het eerste. In dit jaar werden we ook kampioen in de vijfde klasse. Het seizoen erna was het eerste ‘corona seizoen’. Toen speelde ik nog bij het eerste. Echter ben ik in het seizoen 20/21 naar een vriendenteam verhuisd. Helaas heeft dit seizoen door corona maar zes wedstrijden geduurd. Ik heb er toen toch weer voor gekozen om bij het eerste elftal te gaan spelen, waarmee we afgelopen seizoen helaas zijn gedegradeerd.

In het huidige seizoen is MEC’07 goed begonnen. De eerste oefenwedstrijd werd gelijk gespeeld. Waarna er drie keer met ruime cijfers werd gewonnen. In de eerste officiële wedstrijden werd er minder overtuigend gespeeld. De eerste bekerwedstrijd werd dan wel gewonnen met slechts 1-0. Terwijl de tweede met 1-1 gelijk werd gespeeld. ‘’We spelen komend weekend de kraker tegen Teisterbanders. Bij een overwinning gaan we door in de beker dus we zullen alles moeten geven’’, vertelt Mourik.

Lars heeft goede moed en kijkt vooruit op het seizoen. ‘’Ik heb een zeer sterk gevoel over dit seizoen. We hebben een goed team en de spirit zit er goed in. Het doel is om aankomend seizoen minimaal te promoveren naar de vierde klasse. Met de steun van onze supporters de ‘Maurik Casuals’, die vaak sfeeracties organiseren voor de wedstrijden, weet ik zeker dat dit gaat lukken. De Maurik Casuals is een groep jongens die de laatste jaren steeds vaker sfeeracties regelen voor de wedstrijden van het eerste elftal. Deze acties zitten vol vuurwerk en spandoeken die zij zelf maken.’’

Ook bespreken we hoogte- en dieptepunten met Van Mourik. ‘’Het dieptepunt uit mijn carrière is de degradatie van afgelopen seizoen. Het meest zure vond ik dat we de laatste wedstrijden van het seizoen redelijk speelde en dat we het in de nacompetitie op het laatste moment weg hebben gegeven. We wonnen de thuis wedstrijd in de nacompetitie met 2-1. In de uitwedstrijd hebben we het tot de 85e minuut volgehouden en stond het 0-0, maar met twee snelle tegengoals was het snel voorbij.’’ Een hoogtepunt uit de carrière van Lars is dan toch het al eerder benoemde kampioenschap. ‘’Dit was het eerste jaar dat ik bij het eerste zat. In dit seizoen had ik negen keer het net gevonden, waarbij ik er in een wedstrijd vier had ingelegd. Het was mijn eerste hattrick ooit. Daarom denk ik dat dit seizoen/kampioenschap wel een hoogtepunt in mijn carrière is.’’

Tot slot wil de speler van SV MEC’07 nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’Ik waardeer mijn vader Theo van Mourik. Hij is al jaren betrokken bij de club als trainer, jeugdcommissie en is op dit moment leider bij het eerste elftal. Daarnaast wil ik ook mijn beide opa’s benoemen. Zij komen, als dat mogelijk is, altijd kijken. Verder zijn mijn opa’s (Mies van Mourik en Toon Uithol) vrijwilligers bij de vereniging en ruimen zij elke maandag de troep in de kleedkamers op. Ik heb hier heel veel respect voor’’, sluit Lars af.

Klik op SV MEC’07 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV MEC’07 voor meer informatie over de club.

R.W.B. geeft goede start tegen Olympia’60 een goed vervolg

Kan RWB-1 de goede opening van seizoen 2022-2023 een goed gevolg geven in de eerste thuiswedstrijd tegen Olympia’60, dat was de vraag waar menig RWB-er de afgelopen week bezig hield.

De start van de wedstrijd tegen Olympia’60 was prima en na 10 minuten bracht spits Kevin Remie de 1-0 al op het scorebord. Na deze goede opening moest keeper Bjorn van den Bersselaar regelmatig in actie komen. Hij had daarbij ook het geluk aan zijn zijde want de lat hielp hem mee om de gelijkmaker te voorkomen.

Na rust wist RWB de wedstrijd naar zich toe te trekken. Na één uur voetballen zorgde Kevin Remie voor de 2-0. Bij deze goal bleef Kevin Remie bij de voorzet achter de bal en liep deze 2-0 binnen. De grensrechter van Olympia’60 vond het een buitenspelgoal maar daar was de scheidsrechter van dienst het niet mee eens. Toen even later uit een bijna identieke situatie Kevin Remie de 3-0 binnen schoot en de scheidsrechter weer naar het midden wees was het voor de grensrechter van Olympia’60 genoeg en stopte hij met vlaggen. Een afkoelingsperiode bracht hem op andere gedachte waarna de wedstrijd weer werd vervolgd.

In de laatste 20 minuten was de spanning verdwenen want met 3-0 was de wedstrijd wel gespeeld. Jonne Clijsen die bij de 3-0 nog voor de assist zorgde schoot de 4-0 binnen, en Kevin Remie bepaalde de eindstand op 5-0. Die laatste goal van Kevin Remie was wel speciaal, want dit betekende dat hij een kwartet volmaakte en dat komt niet echt vaak voor in het voetbal. Zaterdag 8 oktober gaat de competitie voor RWB verder met een uitwedstrijd tegen het Dongense DVVC.

Klik op RWB Waalwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB Waalwijk voor meer informatie over de club.

Ali Rziki: de trainer van COAL 1 en SC Feyenoord O17

Vandaag spreken we met Ali Rziki (links op de foto), de 43-jarige trainer van COAL 1 en SC Feyenoord O17. De trainer gaat zijn derde seizoen in met COAL 1 in de tweede klasse Zondag. 

Carrière
Ali Rziki is zelf begonnen met voetballen bij Neptunus. Als speler heeft de trainer altijd op het middenveld gespeeld, op de nummer zes positie. “Ik deed er altijd alles aan om te winnen en als speler ging ik dan vaak over het randje. Als trainer zijnde ben ik totaal het tegenovergestelde. Zo vind ik het erg belangrijk om rust te brengen en mijn team vooral in mijn speelwijze te ondersteunen.”

Verder heeft de trainer nog gespeeld bij SVVSMC, DHC, HOV, SVDPW en XerxesDZB. Als hoofdtrainer is Ali Rziki nog trainer geweest bij HWD voor vier seizoenen. “Momenteel ben ik hoofdtrainer bij RVV COAL 1 en spelen wij in de tweede klasse Zondag. Daarnaast ben ik ook nog jeugdtrainer van SC Feyenoord O17. Dit is zeker niet mijn eindstation. Zo wil ik graag nog deelnemen aan de UEFA A cursus en mijn diploma halen. Binnen een paar jaar wil ik dat realiseren.”

Prestaties
Rziki heeft wat prestaties behaald samen met zijn ploegen in zijn carrière. “Zo promoveerde ik met HWD naar de derde klasse en hebben we ons daar ook gehandhaafd. Met COAL heb ik behoud in de tweede klasse gerealiseerd. Dit jaar is dat dan ook weer ons doel. Met de O17 van SC Feyenoord ben ik twee keer gepromoveerd en spelen wij nu in de derde divisie.” 

Naast de promoties heeft Rziki nog wat hoogte- en dieptepunten beleefd in zijn carrière. “Ik heb samen met DHC nog op het hoogste amateurniveau gespeeld. Toen was dat de hoofdklasse. Als dieptepunt had ik op vijftienjarig leeftijd, op twee plaatsen (scheenbeen en kuitbeen), mijn been gebroken. Verschrikkelijk om mee te maken, dan lig je natuurlijk ook voor lange tijd uit de roulatie.”

COAL
Rziki heeft voornamelijk voor COAL gekozen door het vertrouwen vanuit de club. “Ik voel me er erg thuis en krijg veel vertrouwen vanuit de club en de spelersgroep. Daarnaast hangt er ook een erg prettige sfeer.”

RVV COAL 1 – Seizoen 2022/2023

Dit seizoen verwacht de trainer een moeilijke competitie waar COAL hard moet werken om punten te sprokkelen. Toch heeft Rziki vertrouwen in zijn ploeg. “We hebben een stabiele ploeg met veel ervaring. Het is erg prettig om met deze groep te werken. Ons doel is om veel wedstrijden te winnen en te domineren aan de bal. Mijn speelwijze is voornamelijk gebaseerd op goed veldspel. Hoe vaster je aan de bal bent, hoe meer en sneller je resultaat gaat hebben. De doelstelling op de lange termijn is een stabiele middenmoter worden in de tweede klasse. Op de korte termijn willen wij 25 punten binnenhalen om ons zo snel mogelijk veilig te stellen in de tweede klasse.”

Klik op RVV COAL voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVV COAL voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.