Pagina 517 – VoetbalJournaal

In gesprek met Boris en Lorenzo van Creating Legends Academy

VoetbalJournaal

-

6 oktober 2022

In gesprek met Boris en Lorenzo van Creating Legends Academy

Vandaag zijn we in gesprek met de 47-jarige Boris Knebel en de 32-jarige Lorenzo Philippi. De twee heren zijn (samen met Jim Neyda) trotse eigenaren van Creating Legends Academy.

Introductie
Lorenzo Philippi is geboren in het AMC te Amsterdam. Hij is voor een deel opgegroeid in Spanje en voor een deel in Diemen. ‘’Ik ben sinds anderhalf jaar vader van een dochter Avani en woon samen in Zoetermeer met mijn vriendin. Ik heb vanaf mijn zevende tot mijn dertigste in Almere gewoond.’’

Boris is geboren in Halsteren en is vader van twee zonen, Levi en Lennon. Eén van zijn zonen speelt bij PSV. Verder heeft hij één dochter genaamd Thaia en woont hij samen met zijn vrouw Priscilla. ‘’Sinds de afgelopen vijf jaar zijn wij woonachtig in Tilburg, na een lange periode gewoond te hebben in Diemen.’’

Carrièreverloop
Nadat hij zijn blauwe band in judo had gehaald mocht Lorenzo op zijn zevende op voetbal. ‘’Ik begon in de E10 van Almere en na één seizoen mocht ik gelijk naar de E1, tot mijn zestiende heb ik altijd in de selectie gevoetbald, op divisie niveau. Ik ben toen helaas geblesseerd geraakt en heb op mijn 23^ste nog gevoetbald bij het eerste van DWS.’’

Boris heeft jarenlang voor Halsteren, RBC en Dosko gespeeld. Helaas gooide blessures op zijn zestiende al roet in het eten en werd hij afgekeurd voor een eventuele betaald voetbalcarrière. Destijds speelde ik in het Zuid Nederlands elftal met onder andere Ruud van Nistelrooij en Mark van Bommel. Ondanks de afkeuring heb ik toch nog jaren op het hoogste amateurniveau gespeeld.’’

Ervaringen in het voetbal
Philippi heeft ruim twaalf jaar gewerkt bij Coerver Coaching. Parralel daaraan heeft hij vijf jaar bij Almere City gewerkt. ‘’Michel Kreek haalde mij naar Almere City om daar de O11 te gaan doen met Rick Vanenburg. Na een paar maanden mocht ik ook assisteren bij de O17 en in de winterstop mocht ik als vaste assistent naar de O19 waar Kiki Musampa de hoofdtrainer was.’’ Het seizoen daarop werd de trainer assistent bij de O13 en jong Almere City, waar destijds Ivar van Dinteren de hoofdcoach was. Verder verzorgde Lorenzo techniek trainingen bij de jeugdopleiding. ‘’In de winterstop vroeg Jack de Gier of ik bij het eerste elftal techniek training wou geven. In de seizoenen daarop werd ik hoofd techniektrainer, hoofdtrainer O12, assistent 1^ste/ jong /O19 en O17. Het afgelopen seizoen heb ik nog bij ADO Den Haag gewerkt als assistent van de O17.’’

Knebel heeft jarenlang zelf op hoog niveau gevoetbald. Daarna heeft hij als ouder meegemaakt wat er als voetbalvader bij komt kijken als je zoon op hoog niveau speelt. ‘’Ik ben tevens spelersmakelaar/begeleider bij mijn organisatie Creating Legends en ben nu sinds kort, samen met Lorenzo en Jim Neyda trotse eigenaren van Creating Legends Academy.’’

Ontstaan van de voetbalschool
Tijdens zijn tijd bij Coerver Coaching heeft Lorenzo in heel veel keukens mogen mee kijken en meedoen. Hier heeft hij als een spons heel veel kennis en ervaringen mogen opdoen. ‘’Ik ben Coerver Coaching tot op de dag van vandaag van harte dankbaar, voor wat ik daar heb geleerd. Echter was het met een dochter en het verhuizen van Almere naar Zoetermeer niet meer te combineren en werd het tijd om voor mijzelf te starten.’’

Boris heeft door de jaren heen veel samengewerkt met trainers voor de agency en heeft veel voetbalscholen van binnen gezien, voornamelijk in Amsterdam. ‘’Lorenzo, Jim en ik hebben op een gegeven moment de koppen bij elkaar gestoken om te kijken wat voetbalscholen in onze ogen missen en wat wij vanuit onze Agency kunnen toevoegen. Wij geloven in de filosofie en trainingsmethode van Coerver, de coachstijl van Van Gaal en de visie van Johan Cruyff en Pep Guardiola. Naast deze filosofie denken wij dat er ook nog veel ruimte is op het gebied van looptechnieken, voeding en het meten van je progressie. Dit willen wij gedurende het seizoen terug laten komen bij de spelers die bij ons aan boord komen. Het mooiste zou zijn om iedereen de beleving te kunnen geven wat een echte profvoetballer iedere dag meemaakt.’’

Waarom Creating Legends Academy?
We vroegen de trainers waarom je voor Creating Legends Academy zou moeten kiezen. ‘’Ik zeg altijd je moet naar iets gaan waar je een goed gevoel bij hebt en waar je wat leert. Ik maak enkel en alleen een speler beter en haal het uiterste uit ieder individu ongeacht je leeftijd of niveau. Daarbij zorgen wij ervoor dat je niet alleen als voetballer beter wordt, maar ook als mens. Wij laten iedere speler op zijn eigen tempo en eigen niveau het maximale uit zijn persoonlijke talent halen’’, Aldus Lorenzo

‘’Veel voetbalscholen verkondigen vooral hoeveel jonge spelers ze naar een betaald voetbalorganisatie hebben gebracht en dat ze via hen de stap kunnen gaan maken. Wij denken hier absoluut anders over. Bij je club ga je gescout en ontdekt worden en wij helpen je mee om je zo goed mogelijk te ontwikkelen en wellicht je droom uit te laten komen. Wij geloven dat ieder individu persoonlijke aandacht nodig heeft om te kunnen groeien in haar of zijn persoonlijke ontwikkeling. Door de baas te worden over de bal neemt het vertrouwen van de spelers toe waardoor ze in de wedstrijden veel makkelijker gaan spelen. Ook gaan er gedurende het seizoen clinics plaats vinden van professionele voetbaltrainers uit de eredivisie en/of Keuken kampioen divisie, gasttrainingen komen van profvoetballers en workshops over voeding en Pedagogie in de voetballerij. Verder is het bij ons mogelijk om naast de groepstrainingen op zondag, ook te kiezen voor 1 op 1 trainingen, kleine groepstrainingen tot vier spelers en/of looptrainingen. Dit is maat werk en in overleg’’, Aldus Boris

Doelen voor in de toekomst
Philippi hoopt te bereiken dat spelers die bij hun trainen later zeggen: ik pas de dingen die ik bij jullie heb geleerd nog steeds toe in het hedendaagse leven. ‘’Het is natuurlijk ook fantastisch en leuk als je kan zeggen, ik heb Messi getraind, maar dat is niet iets waar ik mee te koop zou lopen. Verder wil ik nog meer spelers helpen om niet alleen een betere voetballer te worden maar ook een beter persoon.’’

Knebel hoopt vooral dat spelers die bij hun trainen met een grootte glimlach van het veld af lopen. ‘’Ik hoop dan dat kinderen tegen zijn of haar vader en moeder zegt: het was echt leuk en wat heb ik weer veel geleerd! Ik heb nu alweer zin in volgende week! Verder wil ik binnen de Academy zoveel mogelijk progressie uit de spelers halen en ze met plezier te laten voetballen.’’

De trainingen
De trainingen van Creating Legends Academy vinden plaats in bergen op zoom bij MOC’ 17. Er worden geen wedstrijden gespeeld omdat de Academy puur en alleen spelers beter wil maken op zijn of haar niveau. ‘’Al onze trainers zijn zorgvuldig uitgekozen en ik kan zeggen in het kader van diversiteit zijn we zeer geslaagd. Niet alleen omdat ze divers zijn, maar ook doordat ze kwalitatief uitstekend zijn. Wij zijn altijd opzoek naar goede trainers, maar ook naar trainers die willen leren. Wij zullen de trainers gaan opleiden volgens de visie van CLA. Dus mocht je trainer zijn en dit lezen en denken: dit spreekt me aan. Neem dan contact met ons op want goede trainers zijn altijd welkom.’’

Hoe in te schrijven?
Je kan via de website www.creatinglegendsacademy.nl jezelf inschrijven. Iedereen is welkom en het maakt hierin niet uit waar je woont. In de toekomst is er de mogelijkheid dat er meerdere locaties door het land opengaan. ‘’Jongens en meiden, voetballers en keepers zijn welkom vanaf zes tot achttien jaar. Bij ons is iedereen welkom, omdat iedereen die persoonlijke aandacht verdiend. Wij willen in het voetballandschap alleen maar spelers beter maken zodat zij op hun eigen niveau meer plezier hebben en beleven aan het spelen van wedstrijden. Ook gaan de spelers ingedeeld worden op hun eigen niveau waardoor het voor iedereen toegankelijk gaat worden. Voor zowel amateurspelers als voor spelers van betaald voetbalorganisaties.’’

Voetbal verbindt
Wat voetbal zo belangrijk maakt voor de eigenaren van Creating Legends Academy is dat voetbal verbindt en onbewust deel uitmaakt van je opvoeding, naast de opvoeding die je thuis krijgt of op school. Verder vindt Boris voetbal zijn ‘’way of life’’.

Als laatste nodigen Lorenzo en Boris iedereen uit om een keer langs te komen voor meer informatie en om het te ervaren!

Wil je meer weten klik dan op Creating Legends Academy voor meer informatie.

John van Leeuwen heeft zin in nieuwe klus bij FIOS

rkvv Fios

-

6 oktober 2022

0

John van Leeuwen heeft zin in nieuwe klus bij FIOS

Of John van Leeuwen zin heeft in zijn nieuwe klus als hoofdtrainer van FIOS? Reken maar! De Rotterdammer neemt dit seizoen definitief het stokje over van Hans de Rover en kan niet wachten om echt aan de slag te gaan. “Ik ben enorm enthousiast, dit is voor mij weer heel wat anders!”

En dat laatste klopt, want de 58-jarige oefenmeester neemt daarmee afscheid van ‘zijn Rotterdam’. “Na al die jaren als trainer in het Rotterdamse, heb ik het wel een beetje gezien. Hier is alles weer nieuw.” Precies waar Van Leeuwen aan toe was, zo geeft hij toe. “Het ging daar steeds minder om voetbal. Eigenlijk was het iedere wedstrijd afwachten of je wel met elf zou eindigen, dat werd vervelend. Daarvoor kom je niet naar een voetbalveld.” Maar bij FIOS dus wel. De inwoner van Poortugaal legt uit hoe hij daar terechtkomt. “Hans (de Rover) ken ik al heel lang, bij hem heb ik nog stage gelopen voor het behalen van mijn diploma’s. Sindsdien heeft hij mij altijd gevolgd en zodoende is het contact hier ontstaan.”

Lef en bravoure

Een eerste bezoek aan de vierdeklasser zorgde meteen voor enthousiasme, vertelt Van Leeuwen. “Ook de spelers waren enthousiast! Dat vind ik altijd wel erg belangrijk.” Maar dat niet alleen. “Ik zag eerst nog een beetje op tegen het reizen, maar dat viel hartstikke mee. Dan kom ik vanaf mijn werk in Rotterdam, in 25 minuutjes ben je er.” Zijn vuurdoop beleefde Van Leeuwen al een aantal maanden geleden. “In de laatste wedstrijd van het seizoen, tegen Flakkee, zat ik al op de bank. Ook dat was enorm leuk.” En dat, terwijl Van Leeuwen op voorhand eigenlijk niet zoveel wist van FIOS. “Ik heb er misschien één keer tegen gespeeld…” Maar dat is inmiddels helemaal anders. “De kantine is eigenlijk een soort dorpshuis en we hebben twee geweldige grasvelden, dat is toch prachtig?” Een mooie uitdaging staat hem te wachten, zo denkt Van Leeuwen. “Afgelopen seizoen werden ze vijfde, hopelijk kunnen we die lijn voortzetten. Samen met die jongens wedstrijden winnen, daar kijk ik het meeste naar uit.” Aan de randvoorwaarden zal het in ieder geval niet liggen, heeft hij gemerkt. “De club heeft alles ontzettend goed voor elkaar, alles rond het eerste is geregeld. Dat heb ik weleens anders meegemaakt.” En dus zijn er geen excuses. “Ik ben een trainer die wil aanvallen en een hekel heeft aan verliezen. Rotterdamse lef en bravoure, niet de kaas van je brood laten eten.”

Beetje dollen

Zijn eigen ervaring, als topscorer van Rotterdam en oud-jeugdspeler van Excelsior, moeten hem daar dit seizoen bij gaan helpen. “Een beetje voetbalgogme, bepaalde slimmigheidjes. Als spits wil je toch altijd vooruit voetballen, maar dan moet je ook rustig blijven voor de goal. Dat probeer ik ze bij te brengen.” Na ruim twintig jaar als trainer zit het met die ervaring sowieso wel goed en dus is het vertrouwen groot. “Ik wil gewoon meedoen voor de bovenste plekken, klaar. Het is lang geleden dat FIOS dat voor elkaar heeft gekregen, dus dat is een mooie uitdaging. Dat zou fantastisch zijn. Dan vergeten ze me hier nooit meer.” Van Leeuwen weet in ieder geval al precies hoe hij dat voor elkaar wil krijgen. “Het is een andere cultuur. Die jongens zijn heel enthousiast, misschien een beetje stug, maar als je ze voor je kunt winnen, doen ze alles voor je. We moeten vooral veel lol hebben samen.” Want, zo stelt de Rotterdammer: “Ik probeer alles zo eerlijk mogelijk te doen, met humor en een beetje dollen. Als je het naar je zin hebt, komt het succes vanzelf!”

Klik op FIOS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FIOS voor meer informatie over de club.

In gesprek met Rijnsburgse Boys 9

Rijnsburgse Boys

-

6 oktober 2022

0

Vandaag praten we met Niels Brouwer van Rijnsburgse Boys 9. Hij is aanvoerder en contactpersoon van het elftal. De 21-jarige woont in Katwijk en is binnen dit team degene die contact houd met de club etc. Samen met twee andere, Daniel en Benjamin, zorgen wij er voor dat er genoeg spelers zijn voor elke zaterdag en zijn we verantwoordelijk voor de benodigde spullen.

Dit team is naar eigen zeggen op een grappige wijze ontstaan vertelt Brouwer. ‘’We zijn allemaal vrienden en vrienden van vrienden van elkaar. Drie jaar geleden was er al aanspraak om een vriendenteam te starten met zijn allen. Echter konden we niet genoeg gasten bij elkaar vinden die het aan zouden durven om hun huidige team te verlaten voor een heel nieuw elftal. De twijfels of we stand zouden houden waren groot. Door het vele rondvragen met veel overtuiging is het dan toch na en jaar gelukt. We hadden genoeg man gevonden om een nieuw elftal op te richten bij Rijnsburgse Boys. Samen met Kyle heb ik contact opgenomen met de club. Dit omdat wij toen als enige achttien waren en er een ‘’begeleider’’ moest zijn. Samen met de club hebben we overlegd en mochten we deelnemen in de JO19 competitie.’’

In de drie jaar dat dit elftal bestaat hebben de mannen al verschillende hoogte- en dieptepunten meegemaakt. ‘’Een dieptepunt voor mij persoonlijk is dat ik het seizoen moet beginnen met een blessure aan mijn knie en zo dus aan de kant moet toekijken. Daarentegen ben ik nu een super trotse supporter. Ook omdat we eerste in de beker competitie zijn geworden en daarom dus doorgaan naar de volgende ronde. Een hoogtepunt is toch wel de ontwikkeling die dit elftal doormaakt. We zijn in het begin van een schrale dertien man uitgegroeid tot een hecht team met een selectie van negentien voetballers.’’

We wilde weten of er door de jaren verschillende typetjes zijn ontstaan of kleurrijke figuren zich hebben aangesloten. ‘’Er zijn zeker typetjes binnen ons elftal. Maak kennis met Leonard, die loopt altijd te zeuren dat hij te veel moet doen en wil elke keer weer een halfuur eerder stoppen met trainen. Verder is hij een beste kerel en kan hij een lekker balletje trappen. Dan hebben we nog Daniël. Daniël wordt meestal in de zeik genomen door ons om zijn uitspraken of als hij weer een gek feitje heeft. Hij is altijd behulpzaam en denkt altijd mee. Doordat hij nu even uit de roulatie ligt door een knieblessure, heeft hij zich ontpopt tot wedstrijdfotograaf. Zo hebben wij weer materiaal voor onze Instagram-pagina. Tot slot Paul. Hij bereidt altijd onze training voor. Door zijn flauwe grappen en opmerkingen in combinatie met zijn lach is het altijd gezellig als hij er is.’’

De trainingen die Paul dan voorbereid zijn volgens Niels Brouwer altijd wel rustig en gezellig. ‘’Ik moet er wel bij zeggen dat wij ook zo op zijn tijd een intensieve training hebben en iedereen dan stuk voor stuk fanatiek meedoet. Als Paul aanwezig is verzorgd hij, zoals eerder vermeld, te training en probeert hij variatie in de trainingen te houden. Als Paul er niet is verzorgen we zelf de trainingen met zijn allen en zorgen wij ervoor dat we lekker bezig zijn met een partij- of positiespel.’’ Tot slot spreekt het elftal nog een duidelijke ambitie uit. ‘’We willen echt nog eens een keer de beker winnen en kampioen worden! Verder willen we vooral veel lol maken en er op het veld honderd procent voor gaan!’’, sluiten de mannen af.

Wij wensen Rijnsburgse Boys veel succes dit seizoen!

Klik op Rijnsburgse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rijnsburgse Boys voor meer informatie over de club.

RFC Vrouwen 1 willen promoveren naar de derde klasse

RFC

-

6 oktober 2022

0

RFC Vrouwen 1 willen promoveren naar de derde klasse

RFC Vrouwen 1 is een super fanatiek team en altijd op zoek naar een sportieve uitdaging. Het team is een mix van jonge speelsters, wat ervaren RFC speelsters en een aantal nieuwe speelsters van buiten de club. Tijdens trainingen en wedstrijden geven ze alles en gaan daarna vol gas de derde helft in.

Gemixt team
Jong, oud en ervaren is gemixt in een nieuw team. ‘’Iedereen kan van elkaar leren en iedereen geeft ook 100% voor elkaar. Op trainingen, maar ook in de wedstrijden. Iedereen weet wat ze aan elkaar hebben en dat zorgt er ook voor dat er een hechte band binnen het team is ontstaan.’’ Het motto van het team is dan ook: één team één taak. ‘’We winnen samen, maar we verliezen ook samen. Er is niemand die boven het team staat, wij zijn één.’’

De judo rol
In een team zijn er natuurlijk altijd speciale speler. Zo ook bij de RFC Vrouwen. ‘’Iedereen is natuurlijk wel speciaal, maar Britt van der Pluijm zat buiten voetbal ook nog op judo. Dit was namelijk terug te zien in de wedstrijden. Wanneer zij onderuitgehaald wordt, weet zij haar eigen altijd op te vangen met een mooie judo rol. Ook in de derde helft is zij speciaal, omdat zij nooit kan blijven staan, wanneer ze weer genoeg drank op heeft en ook dan probeert ze haar eigen op te vangen door een judo rol, maar dat gaat niet altijd goed. Dit maakt haar natuurlijk wel erg uniek, aangezien helaas niemand de judo rol net zo goed als haar kan.’’

Onderweg naar vele hoogtepunten
Doordat het een jong, oud en ervaren gemixt team is leert iedereen van elkaar. ‘’Iedereen pakt alles snel op en ook is het samenspel binnen een paar maanden ontzettend snel gegroeid. Het samenstellen van jong, oud en ervaren heeft alleen maar gezorgd voor een goed team.’’ Het team is ook ontzettend hecht met elkaar en de meiden die vorig seizoen en dit seizoen nieuw aangesloten zijn, vallen gelijk goed in de groep. ‘’We kunnen dus stellen dat het samenkomen van al deze speelsters in één team een hoogtepunt is. Met dit team gaan we nog natuurlijk nog veel hoogtepunten beleven in de toekomst!

We’re Going to Ibiza
RFC Vrouwen 1 is een samengesteld team. ‘’Wij willen er alles aandoen om één team te worden en dat iedereen vloeiend op elkaar ingespeeld raakt. Elkaar leren kennen in hun spel en positie, weten wat de ander al gaat doen voordat je zelf de bal aangenomen hebt. We willen dus alles vloeiend laten lopen alsof het allemaal automatisch gaat, dat is ons vooruitblik voor komend seizoen en hopelijk gaat dat aan het einde van het seizoen zo zijn. We willen ervoor zorgen dat de band alleen maar beter en beter wordt.’’ Verder willen de dames keihard knallen, alles geven voor elkaar, kampioen worden en promoveren naar de derde klasse. ‘’Als dit lukt zitten we aan het einde van het jaar in Ibiza zitten met onze blije koppen!’’

Mooiste wedstrijd
In het begin van vorig seizoen hadden de dames een uitwedstrijd bij Almkerk, deze eindigde helaas in een flinke nederlaag. ‘’Een paar maanden later na een aantal wedstrijden te hebben gevoetbald en ervaring in het vrouwenvoetbal hebben opgedaan kregen wij Almkerk thuis nog een keer tegen. Deze wedstrijd wisten wij thuis overtuigend te winnen. Mede door deze wedstrijd zijn we overtuigd geraakt van onze kracht binnen het team.’’

Bedankt!
Als laatste willen de vrouwen uit Raamsdonksveer nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’We zijn ontzettend blij met onze trainers Jurgen en Jos die elke training en wedstrijd weer voor ons klaar staan. Binnen en buiten het veld. Zij zorgen elke week weer voor variatie op de trainingen om ons dingen bij te leren. Zij komen elke week weer met een strategie om de tegenstander te bespelen. Daarbij willen we ook nog Piet in het zonnetje zetten, omdat hij er elke week weer is om te vlaggen en onze keeper warm te maken voor de wedstrijd! Ook onze sponsoren La Boheme, De Bergsche Fietsenwinkel en Pro Coiffure verdienen het om in het zonnetje gezet te worden, mede dankzij hen zien wij er elke wedstrijd weer top uit. En dan natuurlijk willen we Cindy ook nog in het zonnetje zetten aangezien zij elke week weer onze wedstrijd kleren wast!’’

Wij wensen RFC Vrouwen 1 veel succes dit seizoen!

Klik op RFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RFC voor de meer informatie over de club.

Papendrecht VR1 start competitie met zege

vv Papendrecht

-

6 oktober 2022

0

Papendrecht VR1 start competitie met zege

Op dinsdag 4 oktober begon voor Papendrecht VR1 dan ook eindelijk de competitie. Op het hoofdveld van het Slobbengors was SV Charlois VR2 de tegenstander.

Papendrecht ging direct vanaf het eerste fluitsignaal in een 4-3-3 opstelling op zoek naar de openingstreffer. Het duurde tot halverwege de eerste helft voordat het zover was. Na een heerlijke combinatie zette Petra voor en Chantal zette de 1-0 op het bord.

Charlois maakte het Papendrecht soms lastig met lange ballen op de snelle buitenspeelsters. Naomi en Shirley wisselden even van kant en dat leidde in minuut 28 tot de 2-0. Petra gaf een steekbal op Naomi en zij rondde keurig af. De Rotterdamse dames bleven met speldenprikken de Papendrechtse verdedigers en de goed keepende Alicia testen. Die vormden deze avond echter een onneembare vesting. Vlak voor rust was Petra alleen op weg naar het Charlois-doel toen zij in het strafschopgebied werd neergehaald. De toegekende strafschop werd vanaf elfmeter door Petra zelf benut. De scheidsrechter bepaalde de ruststand op 3-0.

Na de lovende woorden in de kleedkamer begon Papendrecht ongewijzigd aan de tweede helft. Ook na rust schoten de rood-zwarten voortvarend uit de startblokken. Het bleef achterin oppassen omdat Charlois nog niet wilde opgeven. In de 56e minuut stelde Naomi na een fraaie actie Petra in de gelegenheid om de 4-0 tegen de touwen te schieten. Papendrecht bleef goed combineren. Een klein kwartier voor tijd maakte Chantal de 5-0. De vrouwen hoofdmacht van VV Papendrecht wilde per se de nul houden. Samantha kwam er daarom in als extra slot op de deur en het elftal ging over op een iets behoudender 4-4-2-systeem.

Desondanks was het de thuisploeg die de laatste treffer van de wedstrijd scoorde. Nadat de bal vroeg werd opvangen op het middenveld konden Shirley en Petra richting de doelvrouw van Charlois. Het was uiteindelijk Petra die voor de 6-0 eindstand zorgde.

Papendrecht VR1 is met deze ruime thuiszege prima van start gegaan in de competitie. Het is nu zaak om de positieve flow vast te houden. De volgende wedstrijd is uit tegen RCD. Opstelling: Alicia, Manja, Talitha, Zafira, Roos, Michelle (57. Femke), Chantal, Claudia L. (75. Sanne), Shirley, Petra en Naomi (79. Samantha).

Klik op Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Papendrecht voor meer informatie over de club.

Hans Duijzer wil bij Noordeloos saamhorigheid terugbrengen

sv Noordeloos

-

6 oktober 2022

0

Hans Duijzer wil bij Noordeloos saamhorigheid terugbrengen

Hans Duijzer had nooit de ambitie om bij een club hoofdtrainer te worden. Toen voorzitter Mark Vonk hem benaderde om die functie bij SV Noordeloos op te pakken, stemde de ervaren Duijzer er toch mee in.

NOORDELOOS
Duijzer hoorde alle argumenten van Vonk aan. ‘Jij past bij deze club’, kreeg hij te horen. ‘Je weer wat hier speelt, kent het gedachtegoed en je weet hoe je een dorpsclub moet runnen’. ,,In dat laatste kon ik mij vinden. Op mijn fiets moet ik van Hoornaar naar Noordeloos kunnen, mijn ding doen en daarna een biertje pakken en weer naar huis gaan. Ik hoef er geen geld aan over te houden. Ik pas bij pure plattelandsclubs als VVAC en Noordeloos, waar ik actief ben geweest. Daar voel ik mij thuis en kan ik mijn ei het beste kwijt. Ik heb ooit in 1985 het trainersdiploma TC III gehaald. Als ik meer ambitie had gehad was ik echt wel doorgegaan.”

Duijzer groeide op in Hoornaar en woont daar nog altijd. Hij was in eigen dorp twintig jaar eerste-elftalspeler bij SteDoCo. Destijds was hij al jeugdtrainer en was trainer van het tweede elftal. Toen het grote geld zijn intrede deed aan de Groeneweg, voelde Duijzer zich daar niet meer thuis. ,,De jeugd kreeg geen kans meer en dat past niet bij mij.” De trainer spreekt als hij er bij SV Noordeloos twee trainingen op heeft zitten. In het ‘knikkerdorp’ is ook net de feestweek achter de rug. Die week betekent wat in pittoreske dorpje in het oostelijke deel van de Alblasserwaard.

Duijzer mist wat spelers door corona en een aantal heeft nog snel een lastminute-vlucht naar de zon geboekt. ,,Ik mis er acht, maar je moet een keer aan de voorbereiding op het nieuwe voetbalseizoen beginnen”, stelt Duijzer, die de laatste drie jaar bij de jeugdopleiding van SV Noordeloos was betrokken. Hij ging mee met een groep die vanaf JO14 doorstroomde naar JO17. ,,Die gasten zijn feitelijk nog te jong om met mij mee te gaan naar de selectie van het eerste elftal. Toch laat ik er zes meetrainen. Noem het een stage. Ik kijk wie wel of niet kan aanhaken. Wie nog niet slaagt, gaat lekker bij JO19-1 spelen. Wie wel meekan, krijgt bij mij de kans bij het eerste elftal. Op die leeftijd is het belangrijk dat je wekelijks speeltijd krijgt.”

Cursussen
Duijzer wordt bij SV Noordeloos niet volgepompt met opdrachten. ,,Mij is gevraagd het plezier in de groep een beetje terug te brengen. Van belang is om het eerste en tweede elftal dichter bij elkaar te brengen. Wij trainen daarom met een grotere groep. Een doelstelling is ook om jeugd in te passen. En prestatief willen wij hoger eindigen dan vorig jaar, maar dat moet denk ik geen probleem zijn.” Hans Duijzer weet dat de KNVB op zaterdag een vijfde klasse gaat herinvoeren. ,,Als ik de ploeg in het linkerrijtje van de vierde klasse kan brengen, zou dat mooi zijn en ontlopen wij wellicht een degradatie naar die vijfde klasse. Voor mijn trainerslicentie heb ik mij via cursussen bij de KNVB en de VVON verdiept in fysieke en psychologische aspecten in het voetbal. Ook de benadering van groepsprocessen spreekt mij aan. Daar heb ik buiten het voetbal ook wat aan.”

Klik op S.V. Noordeloos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op S.V. Noordeloos voor meer informatie over de club.

Kloetinge 5 wil bovenin meedraaien

vv Kloetinge

-

6 oktober 2022

0

Vandaag gaan we in gesprek met Kloetinge 5. Het vriendenteam is begonnen als het zesde elftal maar door successen hebben zij een stap omhoog kunnen maken.

Dit is een uniek team vertellen ze gezamenlijk in een interview met ons. ‘’Het team levert kwalitatief voetbal. We hebben een uitstekende balans tussen een biertje en presteren op het voetbalveld. Wij zijn alle drie de helften scherp. Wij spelen ook af en toe nog wel eens leuk voetbal, maar na een avond stappen kan dit ook wel eens wat minder zijn.’’ De heren komen nu uit in de derde klasse en doen het verdienstelijk. Twee wedstrijden en zes punten brengt dit elftal op de tweede plaats op de ranglijst. Ook in de beker is er vooralsnog niet verloren. Door een beter doelsaldo ten opzichte van Apollo’69 2 bekeren de mannen verder tegen Apollo’69 3.

Dit elftal is vier jaar geleden begonnen als Kloetinge 6, maar afgelopen seizoen zijn ze kampioen geworden. Om die reden zijn ze doorgeschoven en is het elftal nu actief als Kloetinge 5. Dit elftal bestaat dus al vier jaar en heeft dus ook verschillende hoogte- en dieptepunten meegemaakt. We bespreken de meest impact volle gebeurtenissen met de mannen. ‘’Het dieptepunt zal je niet verbazen, maar is toch de corona tijd. Dit was voor iedereen natuurlijk een barre tijd. Voor ons mede omdat we met ons elftal wel van een feestje houden. Dit kon toen helaas allemaal niet doorgaan. Ook ga je het voetbal op een gegeven moment echt missen. Een hoogtepunt was toch wel het eerder genoemde kampioenschap van afgelopen seizoen. Dit is toen ook uitbundig gevierd.’’

We wilde weten hoe de trainingen eruit zien van dit team. ‘’De trainingen zijn grappig, intensief en een voorbereiding voor het weekend. We trainen op de vrijdagavond omdat de meesten dan terugkomen naar het mooie Zeeland. Dit omdat vele werken/studeren buiten de provincie. Vaak gaan er nog een paar na de training de stad in. Met de wedstrijd van de dag erna in het achterhoofd natuurlijk, of tenminste meestal.’’

In het gesprek werd duidelijk dat deze ploeg veel lol met elkaar maakt. We wilde weten wie hier het voortouw in neemt. ‘’Het is altijd gezellig in de kleedkamer, we brengen allemaal genoeg sfeer. Iedereen hoort erbij en we lachen enorm veel met elkaar. Natuurlijk zijn er wel een paar die er bovenuit komen. Jesse en Joep komen meestal met leuke verhalen van het weekend. Diego en Rupam regelen de meeste zaken voor het team en houden zelf ook van een lolletje. Echter is over het algemeen iedereen in de kleedkamer betrokken. Dit komt omdat we ook echt een vriendengroep zijn en iedereen kent elkaar goed.’’

Tot slot wilde we weten wat de ambities zijn van deze groep. ‘’Over drie jaar willen we meedraaien in de hoofdklasse. Dit is echter voor de lange termijn. Voor nu willen we bovenin meedraaien in de derde klasse, waar we dit seizoen in spelen.’’ Gezien de stand en uitslagen lukt dit de mannen tot nu toe aardig.

We wensen Kloetinge 5 veel succes dit seizoen!

Klik op Kloetinge voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Kloetinge voor meer informatie over de club.

Stephan Veenboer van doelman naar keeperstrainer bij SteDoCo

SteDoCo

-

5 oktober 2022

0

Stephan Veenboer van doelman naar keeperstrainer bij SteDoCo

Stephan Veenboer stond vorig seizoen in tien competitiewedstrijden onder de lat bij SteDoCo. “En de rest was ik geblesseerd”, voegt hij er meteen aan toe. Veenboer had een spierscheuring in zijn bovenbeen en toen hij eindelijk fit leek, brak hij in de voorlaatste wedstrijd een sleutelbeen.

HOORNAAR – Bij SteDoCo is dit seizoen veel veranderd. Er is een compleet nieuwe trainersstaf, een nieuwe technisch manager en een nieuwe teammanager. Met de komst van Maarten de Fockert is er een extra keeper aangetrokken. Lars Bleijenberg was er al. “De samenwerking gaat echt heel goed”, licht Veenboer toe. “Het is een fijn team om mee te werken. Ik word overal bij betrokken. Mijn mening wordt binnen de staf echt meegenomen. Ik ben uiteraard begonnen met de vraag wat de trainers van hun keepers verwachten. Mijn voornaamste taak is om de keepers klaar te stomen voor de wedstrijden.” Stephan Veenboer, hij zit als keeperstrainer op de bank, en heeft de afspraak dat hij tijdens de wedstrijden in noodgevallen kan worden ingezet. “Maarten de Fockert is niet bij voorbaat gehaald als eerste keeper. Tijdens de wedstrijden zit ik op de bank als keeperstrainer. Mocht er nood aan de man zijn dan pas trek ik mijn tenue weer aan. Maar dat zal zelden voorkomen.”

Door het vertrek van beide doelmannen Mark Smith (LMO/Rotterdam) en Mark van Ingen (LRC Leerdam), moest SteDoCo vorig seizoen op zoek naar twee nieuwe sluitposten. Naast Sleeuwijker Petar Stošković werd een lijntje gelegd met Stephan Veenboer. De nu 35-jarige ervaren doelman was bezig aan zijn vierde seizoen bij de Ajax-amateurs, toen evenals SteDoCo uitkomend in de derde divisie van het zaterdagvoetbal.

Keepersschool
Stephan Veenboer geeft al vijftien jaar keeperstraining. “Ik kon mij daar nooit volledig op focussen omdat mijn eigen keepersloopbaan voorrang had. Toen SteDoCo in januari 2022 met het voorstel kwam om in Hoornaar keeperstrainer te worden, moest ik wel even slikken. Ik wilde zo lang mogelijk blijven keepen, maar mijn lichaam kon het gewoonweg niet meer aan.” Veenboer is vanaf dit seizoen eveneens coördinator van de grote Amsterdamse keeperschool van de bij Ajax betrokken Stan Bijl: Train Like a Pro.

Veenboer werd goed opgeleid. Almere City FC pikte hem als 9-jarig talent al op. Hoogtepunt in zijn keepersloopbaan was in maart 2008 zijn debuut in de eredivisie met Vitesse tegen FC Twente. “Ik was derde doelman, maar eerste keeper Piet Velthuizen was geschorst en tweede keeper Balázs Rabóczki was geblesseerd.” Een week later werd Veenboer opgenomen in de definitieve selectie van het Nederlands beloftenelftal en maakte tegen Jong Tunesië zijn debuut. Vitesse had het in die periode niet al te breed en nam afscheid van Veenboer, die voor AFC Amsterdam koos. “Ik bleef desondanks nog wel op de reservelijst voor het WK voor beloftenteams staan.” Later keepte hij bij Telstar in zijn eerste seizoen twaalf duels achtereen in de eerste divisie. “Jan Poortvliet was trainer en ik keepte goed, maar had de pech dat ik een duim afscheurde. Dat kostte mij mijn vaste plaats in het eerste elftal.” Via opnieuw Almere City FC speelde Veenboer vervolgens drie seizoenen in Schellingwoude bij De Dijk. ,,Daar heb ik veel gewonnen en bij Ajax-amateurs, lekker dicht bij huis, heb ik daarna het plezier in het keepen kunnen behouden.”

Klik op SteDoCo voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SteDoCo voor meer informatie over de club.

Leo de Geus: ‘Ineens is zaterdag half drie weer het belangrijkste’

vv WFB

-

5 oktober 2022

0

Leo de Geus: ‘Ineens is zaterdag half drie weer het belangrijkste’

Hij begon het seizoen bij WFB als jeugdtrainer van de JO17, maar eindigde als hoofdtrainer van het eerste. Voor Leo de Geus was het een bijzonder jaar. Maar na een derde plek en deelname aan de nacompetitie, kijkt hij tevreden terug. “Na een jaar of zes in de jeugd, was het wel even wennen.”

Van de JO13 tot aan de JO17, de 53-jarige De Geus heeft ze allemaal gehad. Dus toen hoofdtrainer Marcel van Duijn vanwege gezondheidsredenen verstek moest laten gaan, wisten ze hem bij de club maar wat snel te vinden. “Ik heb die jongens al vaker training gegeven en ben in het bezit van de papieren, dus dan komen ze toch bij mij. Dat was ook het makkelijkste.” Heel lang nadenken moest de oefenmeester dan ook niet. “Dan doe je dat gewoon.” Maar zoals gezegd, was het voor De Geus toch even wennen. “Ik ben trainer geweest bij NSVV en Stellendam, maar dat was alweer een tijdje geleden. Dit is toch anders dan de jeugd, nu moet je presteren in plaats van opleiden.” Even schakelen dus. “Ineens is zaterdag half drie weer het belangrijkste.”

Werk aan de winkel
Gezien de resultaten, is dat best aardig gelukt. “Het doel was een periodetitel en bovenin meedoen, daar zijn we in geslaagd. Maar ook voetballend hebben we stappen gemaakt.” In wat vooral? “We zijn aanvallender gaan spelen. Meer drukzetten en proberen op te bouwen. Eigenlijk zoals in de jeugd.” Met die speelwijze, had er stiekem misschien nog wel een beetje meer ingezeten. “We zijn de enige ploeg die van DVV’09 heeft gewonnen, maar tegen de ‘mindere’ tegenstanders hebben we het een beetje laten liggen. Waar dat aan ligt? Misschien wel onderschatting. Voor toppers kunnen we ons makkelijk opladen, dat moet straks voor iedere wedstrijd. Op dat vlak is er werk aan de winkel.” Zeker gezien zijn moment van instappen, vlak voor de competitie, kan De Geus meer dan tevreden zijn. “In de voorbereiding had ik ze daarvoor al een keertje getraind, maar je bent er natuurlijk het liefste meteen bij. Dan kun je echt je stempel drukken. Nu was het eerst aanvoelen en dan aanpassen.” Dit seizoen is hij er wel meteen bij en dus zijn de verwachtingen hoog, toch? “Ik denk dat de competitie zwaarder is geworden, met de komst van een aantal derdeklassers. Als we weer derde worden, hebben we het denk ik heel goed gedaan.” Moeilijker of niet, De Geus hoopt opnieuw op een periode. “Dat blijft het doel, maar het zal wel lastiger worden.”

Betere trainer
Toch voeren ze de grootste strijd bij WFB, eigenlijk buiten het veld. “We hopen natuurlijk allemaal dat Marcel (van Duijn) dit seizoen weer terug kan keren, dat zou de grootste overwinning zijn. Maar het is afwachten hoe dat zal gaan.” In ieder geval maakt de inwoner van Stellendam het jaar gewoon af. “Mocht Marcel weer in staat zijn om te komen, gaan we het lekker samen doen.” Tot die tijd staat De Geus als eindverantwoordelijke voor de groep en dat is anders dan een aantal jaar geleden, zo vertelt hij. “Ik ben op mijn 38ste toch wel echt begonnen als een resultaattrainer, vooral spelen om te winnen. Maar door mijn tijd bij de jeugd, heb ik toch een ander inzicht gekregen.” Hij vervolgt. “Meer de nadruk op beter gaan voetballen, juist dan ga je resultaten halen. Opbouwen, drukzetten en aanvallen, is toch echt het leukste.” En dus heeft die periode ‘ertussenuit’, hem geen windeieren gelegd. “Die tijd heeft mij uiteindelijk een betere trainer gemaakt, dat is niet zo verkeerd geweest.” Al blijven zijn principes altijd overeind. “Discipline, vanuit een goede organisatie en conditioneel sterk.” De Geus kan niet wachten om weer te beginnen. “Met zo’n groep werken, blijft het mooiste wat er is. Hoe kom je tot scoren? Hoe gaat dat groepsproces verder? We zijn klaar voor een nieuwe uitdaging!”

Klik op WFB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WFB voor meer informatie over de club.

Eén tweetje met Rob Adriaansen en Sander van Gils van vv Bavel

vv Bavel

-

5 oktober 2022

0

Eén tweetje met Rob Adriaansen en Sander van Gils van vv Bavel

Trainer en speler hebben beide een hart voor vv Bavel. Zo is Rob Adriaansen actief als trainer van het tweede en Sander van Gils actief als speler bij het eerste. Daarnaast zijn ze samen eigenaar van Sport-BSO Teamplayers en hebben ze samen gevoetbald in de selectie van vv Bavel.

We beginnen met het introduceren van de 32-jarige Rob Adriaansen. “Het hoogste niveau waarop ik heb gespeeld is bij Bavel 1, in de derde klasse. Aan het einde van het seizoen 2018/2019 ben ik gestopt. Daarnaast ben ik tien jaar jeugdtrainer geweest bij vv Bavel en twee jaar bij RBC Roosendaal in de jeugd, omdat ik een keer een kijkje in de keuken bij een andere club wilde nemen. Vond het voor mezelf wel tijd om een stap te maken en voor het eerst in het seniorenvoetbal te gaan trainen bij Bavel 2 i.p.v. bij een jeugdteam. Vrijwel alle jongens die ik daar nu train heb ik eerder al in de jeugd getraind. Dit geldt ook voor de komende lichtingen die eraan zitten te komen. Al met al een super mooie uitdaging met jonge jongens die ik hoop verder te ontwikkelen.”

Ook Sander van Gils stelt zich voor. “Mijn naam is Sander van Gils, 26 jaar en ik woon in Breda. Vanaf mijn zesde ben ik begonnen met voetballen bij vv Bavel. Hier ben ik niet meer weg gegaan en hier voetbal ik dus nog steeds. Vroeger eigenlijk nooit in de selectieteams gespeeld, omdat mijn focus toen ook nog gericht was op tennis. Vanaf mijn zeventiende de bewuste keuze gemaakt om voor het selectievoetbal te kiezen, omdat je bij voetbal een teamsport beoefent en meer binding hebt met het dorp. Het is voor mij ook het sociale aspect erom heen dat voetbal zo leuk maakt.”

Rob bespreekt de slechte en goede eigenschappen van zijn collega. “De beste eigenschap is dat Sander enorm gedreven is en overal het uiterste eruit wil halen. Dit merk ik niet alleen in het dagelijkse werk dat we samen doen, maar ook in het voetballen geeft Sander altijd het maximale. Ik denk dat we allebei perfectionistisch zijn en dit als ‘slechte’ eigenschap zien, maar dit hoeft zeker niet als slecht gezien te worden. We mogen soms wat sneller tevreden zijn denk ik.” Sander die denkt eigenlijk wel hetzelfde over Rob. “Rob is iemand die altijd voor het hoogst haalbare gaat en uitdagingen niet uit de weg gaat. Dat betekent ook dat hij niet altijd goed tegen zijn verlies kan. Dit is wellicht één van zijn mindere eigenschappen.”

De trainer en speler hebben ook vele hoogte- en dieptepunten beleefd in hun carrière. Zo heeft Rob samen met vv Bavel het kampioenschap in de vierde klasse in seizoen 2013/2014 mogen vieren. “Een echt dieptepunt heb ik niet meegemaakt in de vorm van een degradatie of blessureleed. De snelste rode kaart ooit in Bavel 1 heb ik wel op mijn naam staan en ben bang dat die van een seconde of tien nog wel even blijft staan..”

Voor Sander was één van zijn hoogtepunten het behoud in de derde klasse. “We speelden nacompetitie tegen RBC en thuis wonnen we met 1-0 en uit speelden we in de allerlaatste minuut van de verlenging 1-1. Hierdoor bleven wij in de derde klasse. Daarnaast is een hoogtepunt de promotie naar de tweede klasse geweest. De laatste wedstrijd speelden we tegen RCD thuis en ik mocht eigenlijk niet meedoen vanwege mijn langdurige afwezigheid (stage Aruba). Gelukkig mocht ik in de tweede helft alsnog invallen en kon ik twee keer scoren, waardoor we de periode pakten en uiteindelijk vanwege corona promotie hadden afgedwongen. Dieptepunt was de degradatie van vorig jaar naar de derde klasse. In de nacompetitie verloren we terecht van Gilze, waardoor we dus gedegradeerd waren. Toch zijn we dit jaar op volle sterkte gebleven dus kijk ik met veel vertrouwen uit naar aankomend seizoen.”

Voor beiden is vv Bavel een speciale club. Voor Rob is vv Bavel zo uniek/speciaal, omdat het altijd voelt als thuiskomen. “Vanaf mijn vijfde kom ik hier al meerdere malen per week en is het echt een familieclub waar iedereen elkaar kent. Er zijn zelfs jaren geweest dat ik iedere dag op de club te vinden was als speler of trainer. Nu met onze eigen onderneming kom ik weer dagelijks van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat op de club en dat voelt erg vertrouwd.” Sander vindt dat vv Bavel een club is waarin de mensen met elkaar verbonden zijn. “Het leeft binnen het dorp. Mensen komen er graag heen om een potje voetbal te kijken en een praatje met elkaar te maken. De club kent vele vrijwilligers die iedere dag weer klaarstaan om van allerlei dingen te regelen. Daar heb ik alleen maar respect voor!”

Tot slot vroegen we de trainer en speler waar ze hun collega over tien jaar zien staan. Rob hoopt dat hij samen met Sander over tien jaar nog actief is voor vv Bavel, in welke vorm dan ook. “Daarnaast hoop ik dat we onze samenwerking kunnen blijven continueren met Sport-BSO Teamplayers en dat we nog steeds elke dag vele kinderen met plezier in beweging kunnen brengen.” Sander verwacht dat Rob trainer zal zijn van een eerste elftal in de omgeving over tien jaar. “Daarnaast zie ik ons eigen bedrijf ook doorgroeien. Het zou mooi zijn als we dan een eigen locatie hebben of wellicht meerdere vestigingen in regio Breda hebben. Maar dat is iets voor in de toekomst… We doen alles stap voor stap.”

Wij wensen Rob en Sander veel succes dit seizoen!

Klik op vv Bavel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Bavel voor meer informatie over de club.

Wil je meer weten? Klik dan op Sport-BSO Teamplayers voor meer informatie.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief