Home Blog Pagina 517

De DIA Academie moet helpen ontwikkelen

Een nieuw beleid, te beginnen bij de onderbouw. Want met de opkomst van een hoop voetbalscholen, moest er bij DIA iets gebeuren. Een (extra) training op woensdagmiddag, onder leiding van Robert Braber. In Teteringen zien ze het helemaal voor zich.

Als bestuurslid voetbalzaken, is dát eigenlijk precies zijn functie. En dus doet Richard Betten enthousiast zijn verhaal. “Het belangrijkste? De jeugd zo goed mogelijk laten voetballen.” Maar de oud-voorzitter van de TC, weet als geen ander, zoiets komt niet vanzelf. “Plezier en presteren moeten hand in hand gaan. Met het nieuwe beleid richten we ons niet alleen op de selectie, maar ook op de breedtesport. Uiteindelijk moet de vereniging ook groeien.” Als voormalig jeugdtrainer en huidig bestuurslid, staat Betten met ‘zijn voeten in de klei’ en ook het fluiten van wedstrijdjes geeft hem een duidelijk inzicht. “Er komen steeds meer commerciële voetbalscholen die aan kinderen trekken, dat kunnen wij zelf ook. Daarom starten we met de DIA Academie, te beginnen bij de onderbouw.”

Ontwikkelen
Alle jeugdelftallen, van de JO7 tot en met de JO10. “Iedere woensdagmiddag krijgen ze training van Robert Braber, volgens de filosofie van de KNVB.” De doelstelling? “Uiteindelijk hopen we de spelers van de onderbouw te helpen ontwikkelen, ieder op hun eigen niveau.” Maar dat niet alleen. “Het is ook een beetje ‘train de trainer’. Robert is in het bezit van veel papieren en kan onze trainers een hoop leren. Welke stof kun je aanbieden? En hoe geef je een goede training? Dat gaan we faciliteren.” Begonnen in september. “Het is allemaal kosteloos. Ze krijgen nu zelf nog de keuze om het als extra training te gebruiken, of in plaats van die met het team. Dit jaar zien we echt als pilot. Hoe bevalt het bij ouders, trainers en spelers. Daar zijn we heel benieuwd naar.”

Een flinke operatie. “Alle jeugdelftallen doen mee, dus dat zijn zo’n 220 kinderen op de woensdagmiddag.” Heel stiekem dromen Betten en DIA zelfs al een beetje groter. “Twee trainingen of uitbreiden naar de bovenbouw. Zeker dat laatste is wel een wens van mij en de club, daar zijn we al naar aan het kijken.” Allemaal met maar één doel: “De gehele jeugdopleiding meenemen in de academie, conform het technisch beleidsplan van de TC.” En niet voor niks. “De trainingen zijn iets anders, veelal in spelvorm. Hoe ontwikkel je een zevenjarige? Die hebben natuurlijk een heel andere spanningsboog.”

Betrokkenheid
Met Braber vonden ze de perfecte trainer, vertelt Betten. “Robert heeft bij DIA gevoetbald en eigenlijk hebben we altijd contact gehouden. Toen we een trainer voor het eerste hadden gevonden en op zoek waren naar spelers, kwamen we bij hem uit. Eerst zou hij assistent en speler worden, in combinatie met de academie. Dat ging niet door, maar deze stond nog.” Vol enthousiasme. “We vinden als vereniging dat we dit aan moeten bieden aan onze leden, spelers en ouders rekenen daarop.” En de vraag, die neemt alleen maar toe. “Inmiddels zitten we op meer dan 1000 leden en dat blijft maar stijgen.”

Des te belangrijker is deze nieuwe stap, meent Betten. “In de bovenbouw zien we dat er ook andere interesses beginnen te komen. Als we dit door de gehele jeugdopleiding door kunnen voeren, kunnen we die leeftijd misschien ook wel betrokken houden. Bijvoorbeeld door ze enthousiast te maken voor het geven van training.” Een plan voor de toekomst dus. “Meer vrijwilligers en meer doorgroei richting de selectie. Als je iedereen kunt opleiden op basis van dezelfde methodiek, ga je daar bij de senioren de vruchten van plukken.” Dat is nodig ook, bij de derdeklasser. “We moeten zorgen dat we in de onderbouw al weten welke spelers talentvol zijn en de ambities hebben.” En dan, over tien jaar… “Spelen we hopelijk met eigen jongens in het linkerrijtje van de tweede klasse!”

Klik op RKVV Dia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Dia voor meer informatie over de club.

Sven d’Hooghe zit nog altijd volop in zijn revalidatieproces  

CLINGE – Hij mag inmiddels weer voorzichtig lopen op de loopband en binnenkort gaat Sven d’Hooghe voor het eerst ook weer het trainingsveld op. De aanvaller van derdeklasser Clinge zit echter nog altijd volop in zijn revalidatieproces. ‘De specialist gaf eerst aan een half jaar, dat werd een jaar en nu ga ik moeten rekenen op anderhalf jaar, misschien zelfs nóg wel langer. Het gaat langzaam, maar ik wil fysiek volledig hersteld zijn. En dan komt ook nog het mentale aspect om de hoek kijken.’

Na twee afgebroken coronaseizoenen keek iedereen er eind september vorig jaar reikhalzend naar uit: de competitiestart. Ook d’Hooghe was er wel aan toen om in de derde klasse uit bij buurman Steen de eerste punten te pakken. Die overwinning kwam er, maar toen lag de snelle aanvaller al met een beenbreuk in het ziekenhuis. “Ik hoorde een knak, dan weet je dat het foute boel is. Ik had ook best veel pijn en ben vrij snel daarna ook geopereerd. Daarna begon het hele traject en daar zit ik nu nog altijd middenin. Het is frustrerend dat je niet kan voetballen, maar anderzijds zijn er ergere dingen in het leven. Het gaat er mij vooral om, dat ik mijn werk als monteur bij Cargill dagelijks pijnvrij kan doen. Als ik dan daarnaast ook weer kan voetballen is dat meegenomen.”

Drie keer per week is hij te vinden in de fitness om zijn spieren aan te sterken en wat te hardlopen. “Het gaat langzaam, maar er zit vooruitgang in. In het begin kon ik met mijn been slechts vijf kilo wegdrukken, nu is dat zonder te trillen al twintig kilo. De plaat die ze erin hadden geplaatst is er gelukkig nu uit sinds afgelopen juni. Die zorgde ervoor dat ik steeds vocht in mijn been kreeg na een inspanning of wanneer ik een dag had gewerkt. Bloedirritant en lastig. Nu is ook dat stapje gezet en kan ik weer verder richting herstel.”

In het begin kostte het hem wel moeite om naar voetbal te kijken, zeker wanneer twee spelers een stevig duel aangingen. “Dan denk je steeds ‘als dat maar goed gaat’ of ‘gelukkig staat hij weer op’. Dat soort dingen. Van het moment dat ik zelf botste staat me nog weinig bij, maar denk wel dat het mentaal nog wel een dingetje wordt als ik weer mag gaan meetrainen. Die eerste keer een duel, of een één op één met de keeper…. Daar denk ik nog even niet aan. Eerst maar weer eens pijnvrij lopen op het veld en mee de kleedkamer in. Dat soort zaken, daar kijk ik wel naar uit.”

Tot die tijd is het de sportschool en fysiotherapiepraktijk waar d’Hooghe de volgende fase van de revalidatie ingaat. “Maar ik ga niks overhaasten, want dat heeft geen zin. Natuurlijk kriebelt het af en toe en wil je soms al wat meer. Maar ik heb geen datum in mijn hoofd of een rode stip op de kalender gezet. Daarvan heb ik wel al geleerd nu het zo lang duurt. Ik ben van nature geen stilzitter, maar was in het begin van iedereen afhankelijk. Dat knaagde wel en laat je zien hoe mooi het leven is, wanneer alles in je lijf normaal functioneert. Dat is nu mijn eerste drijfveer, dat ik alles weer pijnvrij kan.”

Met zijn club Clinge gaat het op dit moment nog niet direct zoals gehoopt in de derde klasse. “Een aantal jongens zijn gestopt of hebben blessures en zijn niet beschikbaar. Dan merk je dat bij ons de spoeling dun is. Ten opzichte van vorig seizoen zijn er nu een vijftal basisspelers niet bij. Dat vang je niet eventjes op. Het is roeien met de riemen die beschikbaar zijn en dan baal ik wel dat ik moet toekijken. Helaas moet het nog een tijdje zonder mij, maar ik heb de overtuiging dat het goedkomt.”

Klik op VV Clinge voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Clinge voor meer informatie over de club.

MVV’58 5 heeft een uitstekend scoutingsnetwerk

Vandaag gaan we in gesprek met Niels van Oort van MVV’58 5. Niels is op zijn zevende begonnen met voetballen bij MVV’58 5. Hij voetbalt nu al vijf jaar in het vijfde  en vertelt vandaag meer over zijn elftal.

We vroegen aan Niels om zich even voor te stellen. ‘’Ik ben Niels van Oort en binnen het team onderhoud ik het Instagram account, waar ik wedstrijdverslagen voor schrijf (vooral als we winnen). Zelf voetbal ik al vijf jaar in dit team en ik heb het team door de jaren heen flink zien veranderen. Toch blijft er altijd een vaste kern aanwezig. Verder heb ik dit stukje geschreven samen met wat ploeggenoten.’’

Het vijfde is een team dat al jarenlang door verschillende redenen bij elkaar komt. ‘’Sommigen Voetballen al jarenlang bij MVV’58 en zijn door verschillende redenen bij het vijfde terecht gekomen. Dat kan zijn omdat ze het rustiger aan willen doen, omdat ze zich niet verplicht willen voelen om iedere dinsdag en donderdag te trainen of omdat ze simpelweg niet kunnen voetballen. Door de jaren heen heeft het team vele wijzigingen gehad. Wel blijft er altijd een vaste kern in dit team aanwezig die al een aantal jaar bij het vijfde voetballen. De vaste kern bestaat uit Danny, Bert, Martijn, Toet, Niels, Kevin en Mart. Daarnaast zijn we bij elkaar gekomen door ons grote scoutingsnetwerk. Zo hebben we een mannetje bij de Mcdonalds lopen die al twee spelers heeft weten te scouten. Ook hebben we een paar seizoenen geleden David uit het oude strandhuis in Zoutelande getrokken. Maar het hoogtepunt was dit seizoen. Onze scout is over de grens gegaan en niet zo’n beetje ook. Hier heeft hij Pedro opgehaald, helemaal uit Peru! Dit seizoen heeft Kevin zijn taak als scout op zich genomen. Dit neemt hij maar al te serieus. Op een dag zat hij plots in Kreta. Wij denken dat hij hier naartoe is gegaan om potentiële talenten te scouten. Alleen heeft hij tot de dag van vandaag nog geen resultaat geleverd. Hoe het met Kevin is weten we eigenlijk niet. Nadat hij naar Kreta is gegaan hebben we niks meer van hem vernomen.’’   

Dit team is uniek door de diversiteit. ‘’We hebben enorm veel smaken in de selectie. Van kerels die kunnen voetballen tot mannen die niet weten of er lucht of zand in een bal zit. Van mensen die burgers bakken tot soldaten. En van de grootste boeren van Nederland tot een Peruaanse stoot. Wat niet divers is zijn onze posities, van de vijftien man in onze selectie hebben wij ongeveer tien verdedigers, vier middenvelders en slechts één aanvaller. Wonderbaarlijk is dan ook dat we al twintig goals tegen hebben gekregen dit seizoen. Ondanks dat het zo divers is, merken we wel dat we met zijn alle een passie hebben voor het spelletje. Iedere zaterdagmiddag staan we niet fris en fruitig op het achterste veld in Meteren. Maar ondanks dat zit de sfeer er altijd vanaf moment één in. Zaterdag is voor ons allemaal dan ook de mooiste dag van de week.’’

De mannen benoemde al enkele hoogte- en dieptepunten maar we vroegen toch of zij hier nog iets meer over konden vertellen. ‘’We zeggen het niet graag, maar wij zijn een beetje een Duits team. We scoren namelijk vaak late goals. De tegenstander heeft pas gewonnen als we het dorp verlaten hebben. Is het niet in de eerste of tweede helft, dan trekt Toet in de derde helft toch de wedstrijd ons toe. Dat wij een duits team zijn zorgde wel voor de mooiste wedstrijden. Eén van de eerste wedstrijden van dit seizoen bijvoorbeeld. We kwamen al snel op een 2-0 voorsprong en het leek een simpel potje te worden. Van 2-0 ging het naar 4-3. Tot de tegenstander in de laatste minuut de 4-4 maakte. Toch wisten wij in de ‘dying seconds’ met 5-4 binnen te schieten. Precies zo’n wedstrijd hadden we vorig seizoen ook. Het was nog nooit voorgekomen dat dit kelderklasse team door was gegaan
in de beker. Tot vorig seizoen, toen waren we ongeslagen in de poule en wisten we door te gaan in de beker. Wel moeten we hier misschien vertellen dat twee van de drie teams bij ons in de poule veteranen waren.  Een dieptepunt is misschien wel het begin van ieder seizoen. Ondanks ons goede scoutingsnetwerk is het altijd lastig gebleken om een volledige selectie bij elkaar te krijgen. Dan merk je wel dat je het laagste team van de club bent. Er is vaak onzekerheid over hoe we het seizoen gaan starten. Zodra de indeling bekend is, wordt al snel duidelijk dat wij onze selectie zelf bij elkaar moeten zoeken. Met als gevolg dat we het seizoen met dertien of veertien man beginnen. Dit zorgt ervoor dat we heel afhankelijk zijn van andere teams.’’

De mannen hebben een goede band met elkaar. We hebben al ‘de scout’ gehoord in de verhalen, maar we vroegen ons af of er meer kleurrijke figuren rondlopen binnen dit team. ‘’Allereerst hebben we Rick, maar hij staat beter bekend als Toet. Toet is een vaste kracht in het vijfde. Momenteel is hij twintig jaar oud, maar hij maakte zijn debuut al vijf jaar geleden. Waarschijnlijk denk je dat het toen een jochie was. Echter is niks minder waar, Toet is al acht jaar lang twee meter lang bij twee meter breed. Wat er in zijn voeding zit weten we niet precies. Het enige wat wij weten is dat het heel veel is. Dit maakt Toet
ook een gevaar in de verdediging. Vijf jaar lang is hij de nachtmerrie van menig spits in de kelderklasse. Daarnaast hebben wij ook nog Bert. Bert hoort intussen bij het sanitair van de selectie. Hij is begonnen als keeper, maar vond dit blijkbaar niet uitdagend genoeg en hij heeft zijn takenpakket dan ook flink uitgebreid. Zo is hij momenteel naast keeper ook trainer, coach, materiaalman, vlagger, verzorgster, spits, geblesseerd maar ook een hooligan. Dit is te zien aan de bijgevoegde foto waar hij als capo het veld tegen aartsrivaal Tricht betrad met een blauwe fakkel.’’

Tot slot wilden we het hebben over leuke activiteiten en de ambities van dit team. ‘’Ieder jaar organiseren we de jaarlijkse BBQ. Dit kan nog wel eens uit de hand lopen. Twee jaar terug hebben we deze bij Stephan gehouden. Het nadeel hiervan was dat hij buren heeft. Wonderbaarlijkheid genoeg hebben zij niet geklaagd , maar hij schaamde zich dood  voor de karaoke box. Naaste dorpen hebben het gezang kunnen horen, daarom is de keuze gemaakt om de BBQ dit jaar bij Toet te houden. Bij Toet wisten wij zeker dat de buren niet zouden klagen aangezien het volgende huis een kilometer verder ligt. De ambities zijn duidelijk bij ons. De visie van Van Gaal heeft ons geïnspireerd. Zolang je blijft zeggen dat je wereldkampioen wordt, wordt je het ook. Daarom blijven wij zeggen dat we boven de degradatiestreep eindigen’’, sluiten de mannen af.

Klik op MVV’58 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MVV’58 voor meer informatie over de club.

Alkan Uzun en DIA zijn ‘een match’

Toen hij afgelopen seizoen zonder club zat en zichzelf de vraag stelde welke club bij hem zou passen, stond DIA hoog op het lijstje. En dus solliciteerde Alkan Uzun maar eens op de vacature bij de club in Teteringen én met succes. “We zijn allebei ambitieus, dat is een mooie match!”

De 42-jarige trainer, oorspronkelijk uit Dongen maar inmiddels woonachtig in Breda, kon na een jaartje aan de zijlijn dan ook eigenlijk niet wachten. “Ik wilde snel weer aan de slag, dus stelde ik mezelf de vraag: welke club past bij mij?” Het antwoord op die vraag, bleek dus DIA. “Dat leek me wel wat en precies op dat moment, kwamen ze ook vrij. Na het tweede gesprek, was ik er snel over uit.” En dat was niet voor niks, vertelt Uzun. “Het is een jonge en leergierige groep, vol met potentie. Ze zijn via de nacompetitie gepromoveerd, daar was ik wel heel blij mee. Dat zorgt toch voor een stukje extra motivatie.”

ROZE WOLK
Met zijn TC1 op zak, dit seizoen in de derde klasse. “Ik werk graag met een spelersgroep die echt wil, ze moeten beter willen worden. Een paar spelers kende ik al, dat gaf een heel goed gevoel.” En de eerste weken, bevestigen voor hem dat goede gevoel. “We hebben veel energie gestoken in de breedte van de selectie. Gemiddeld staan we met 25 tot 30 man op de training, dus we zijn op de goede weg.” Voor Uzun is DIA overigens allesbehalve een onbekende, zo vertelt hij. “Het is vlak bij mijn huis en in het verleden heb ik er
vaak tegen gevoetbald. De laatste jaren was het steeds net niet, maar afgelopen seizoen gelukkig dus net wel”, doelend op de promotie. “Dat heb ik natuurlijk wel in de gaten gehouden, veel wedstrijden was ik er zelfs bij. Daardoor kreeg ik er ook steeds meer vertrouwen in.” Ondanks dat, wordt zijn rol dit seizoen niet veel anders. “Spelers verder ontwikkelen, individueel en als team.” Met als belangrijkste doel? “Erin blijven! Tuurlijk droom je stiekem van meer, maar dat is niet realistisch. Op training is het niveau heel hoog, al is dat misschien ook een beetje de roze wolk. De werkelijkheid is niet altijd als de droom.”

FANATIEK
Toch doet Uzun er al jaren alles aan, om de droom werkelijkheid te laten worden. “Ik ben op mijn achttiende begonnen als jeugdtrainer en sinds een jaar of twaalf actief hoofdtrainer.” En dus is zijn visie duidelijk. “4-3-3, met de punt naar voren en via de as drukzetten. Natuurlijk proberen we via combinaties tot kansen te komen, maar dat kan ook via de lange bal.” Aan zijn eigen ambities, zal het in ieder geval niet liggen. “Ik probeer altijd innovatief te zijn en wedstrijdgericht te trainen.” Alles fanatiek. “Als het nodig is, laat ik mezelf wel even horen langs de kant, maar altijd positief. Tijdens de training doen we vormen op basis van posities, niet zomaar willekeurig.” Toch blijft één ding, het allerbelangrijkste. “Plezier tijdens de training. Het zijn jonge gasten, die graag willen,
juist die leergierigheid moet je zien te behouden.” Zelf kan Uzun niet wachten. “Na een wedstrijdje of vijf kunnen we zeggen hoe we ervoor staan. Als we er dit seizoen in weten te blijven, kunnen we volgend jaar verder bouwen. Dan kunnen we echt iets moois neerzetten.” Met een tweejarig contract, kijkt hij dus alvast naar de toekomst. “Binnen twee jaar naar die tweede klasse? Dat is heel ambitieus.” Toch denkt Uzun daar stiekem wel een beetje aan. “Zelf heb ik altijd in de tweede klasse gevoetbald, dus dat zou ik als trainer ook graag willen. Hoe hoger, hoe beter!”

Klik op DIA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DIA voor meer informatie over de club.

WK-Praatjes: Nederland is door naar de kwartfinale!

0

Vandaag kijken we terug op de twee achtste finales van gisteren en bekijken we de wedstrijden aan de andere kant van het schema waar er weer twee wedstrijden zullen plaatsvinden.

Nederland – Verenigde Staten
Nederland begon niet heel sterk in de openingsfase, de eerste tien minuten waren voor Amerika en dat kreeg ook een heel grote kans via Pulisic. Hij stond geen buitenspel en kon alleen op Noppert af die de bal knap met zijn been uit de goal tikte. In de tiende minuut had Nederland eindelijk langdurig de bal en kreeg de bal na een mooie aanval bij Denzel Dumfries. Hij gaf perfect voor op Memphis die al vroeg d 0-1 voor zijn rekening nam. Nederland had in de eerste helft maar weinig de bal en liet veel zien. Echter waren ze wel dodelijk effectief want in de laatste minuut voor het rustsignaal kwam weer Denzel Dumfries op via de rechterkant met een afgemeten voorzet ditmaal op Daley Blind die de score verdubbelde. In de tweede helft zag het spel er iets beter uit van Nederland. Echter deden de Amerikanen nog wel iets terug om terug in de wedstrijd te komen. Haji Wright scoorde de 2-1 binnen. Maar man of the match Denzel Dumfries maakte aan alle onzekerheid een einde door de 3-1 binnen te schieten op aangeven van Daley Blind.

10’ 1-0 Memphis, 45+1’ 2-0 D. Blind, 76’ 2-1 H. Wright, 81’ 3-1 D. Dumfries

Argentinië – Australië
De wedstrijd verliep zoals velen dit verwacht hadden. De Argentijnen hadden veel de bal en Australië hield het zeer compact. De Australiërs hielden lang stand maar in de 35ste minuut wist Lionel Messi in zijn duizendste wedstrijd toch het net te vinden. In de tweede helft ging Australië iets aanvallender spelen en dit resulteerde ook in een aantal kansen. Echter kwamen de Argentijnen door een blunder van doelman Ryan op een 2-0 voorsprong. In de 77ste minuut besloot Craig Goodwin het maar eens van afstand te proberen en doordat de bal werd aangeraakt door Enz Fernandez vloog die binnen 2-1. Het beloofde een zeer spannende slotfase te worden maar het mocht niet baten. Argentinië wint met 2-1 van Australië en speelt de kwartfinale tegen Nederland.

35′ 1-0 L. Messi, 57′ 2-0 J. Alvarez, 77′ 2-1 (E.D) E. Fernandez

Programma
Vandaag staan er weer twee heerlijke wedstrijden op het programma. We beginnen met de regerend wereldkampioen Frankrijk dat zal aantreden tegen Polen. Polen dat op het nippertje doorging naar de laatste zestien zal een zeer lastige pot kunnen verwachten. Ook omdat de Fransen de luxe hadden om in de laatste groepswedstrijd hun spelers rust te gunnen en met een B-elftal kon spelen. De tweede wedstrijd is Engeland tegen Senegal deze wedstrijd zal om 20.00 plaatsvinden. De Engelsen hebben een volledig fitte selectie terwijl de Afrikanen op sommige plekken zullen moeten puzzelen. Senegal zit in een goede flow na de overwinning op Ecuador en zal deze lijn willen doortrekken.

Klik op WK-Praatjes voor de laatste artikelen over het WK.
Klik op KNVB voor meer informatie over de bond.

Sipkens geniet van de sfeer bij The Gunners

Terug van een jaartje genieten in het buitenland, begon het bij Noël Sipkens toch wel weer te kriebelen. En toen een aantal vrienden van hem vroegen of hij The Gunners zag zitten, was de gymdocent op een middelbare school meteen verkocht. “Er hangt een goede sfeer, iedereen is positief.”

En die ‘vibe’ kan de 28-jarige Sipkens na een jaar op Curaçao, maar al te goed waarderen. “Daar heb ik, samen met mijn vriendin, vooral enorm genoten. Dat was heerlijk.” Terug in Nederland, begon het bij de oud-speler van onder meer JEKA toch al snel door zijn hoofd te spelen. “Wat ga ik dit seizoen doen, waar ga ik voetballen?” Vrienden haalden hem vervolgens over om naar The Gunners te komen. “Ik kende daar al een paar jongens, en met een andere vriend wilde ik sowieso ergens samen gaan voetballen.” Bijkomend voordeel, de speeldag. “Vroeger heb ik altijd op zondag gespeeld, maar nu trekt de zaterdag me toch meer aan.”

Positieve sfeer
Sipkens, in het dagelijks leven werkzaam op een middelbare school, heeft over ervaring überhaupt niet te klagen. “Ik heb elf jaar lang bij JEKA gevoetbald, ook nog even bij Oosterhout en ben een tijd lang jeugdtrainer geweest.” Toch is de vierde klasse, ook voor hem, wel even wennen. “Dat is natuurlijk wat anders, maar voor mij is het prima. Een mooie uitdaging, denk ik.” Tot nu toe bevalt het hem in ieder geval prima. “Ik kende Brian (Piris) van naam en sommige jongens ook persoonlijk, dat helpt. Maar verder was de club voor mij helemaal nieuw.”

Al leert de technisch begaafde middenvelder die langzaam maar zeker kennen. “Er hangt een goede sfeer en iedereen is positief naar elkaar.” Ook tijdens een training. “We trainen hard, maar er worden ook genoeg grapjes gemaakt.” Kortom, hij zit helemaal op zijn plek bij de vierdeklasser. “Het niveau is ook hoger dan ik had verwacht.” Toch is het voor hem lastig, om nu al een doelstelling te noemen. “Ik ben een nieuwe speler, in een nieuw team, dus dat is moeilijk. De groep is ook nog niet helemaal compleet.” Maar na een tweede plaats vorig seizoen, is het vertrouwen groot. “We moeten minimaal hetzelfde kunnen presteren, denk ik. Daar ligt ook de uitdaging, om met The Gunners een stapje omhoog te doen.”

Fit blijven
Een goede groep, die onder leiding van Piris, mooie dingen moet gaan laten zien. Sipkens ziet het al helemaal voor zich. “Brian is heel erg open en betrokken, dat is positief. Het is een trainer die het team probeert mee te nemen en duidelijk is in wat hij wil, daar houd ik van.” Dat is de inwoner van Teteringen overigens zelf ook. “Ik speel het liefste achter de spits, als nummer ’10’. Bij JEKA heb ik ook vaak als nummer negen gespeeld, maar daar ligt niet mijn voorkeur.” Al kan hij er met zijn kwaliteiten echt wel uit de voeten. “Technisch, een goed overzicht en kan een doelpuntje maken.” En dus heeft hij voor dit seizoen een doel op zich. “Twintig goals en assists zou prima zijn.”

Maar het belangrijkste? “Fit zijn en blijven. In het verleden heb ik best wat blessures gehad, dus daar moet ik goed voor zorgen.” Als dat lukt, kan Sipkens nog makkelijk een aantal jaar mee. “Als ik ergens goed zit, zit ik goed. In principe ben ik gewoon van plan om bij The Gunners te blijven voetballen, het is tot nu toe een hartstikke leuke ploeg.” En dus kan Breda en omstreken nog wel even van hem genieten. “Het niveau maakt me niet zoveel uit, gewoon lekker voetballen. Dat zie ik mezelf hier de komende jaren wel doen!”

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

Nieuwe verlichting geeft SAB extra energie

In zijn derde seizoen als voorzitter van SAB, is het tijd om de balans op te maken. Over sportiviteit en respect, maatschappelijke betrokkenheid en LED-verlichting. Ruim 45 jaar bij de vereniging, en Pieter van Ginneke zag dat het goed was. “We zitten enorm in de lift.”

Hij had zijn fysiopraktijk nog maar net overgedragen aan zijn zoon, of ze wisten hem bij SAB te vinden. Na jaren in het hoofdbestuur en de sponsorcommissie, was het tijd voor de volgende stap. “Pieter krijgt meer vrije tijd, die kunnen we wel bombarderen tot voorzitter, riepen ze. Zo is het eigenlijk gegaan.” Zijn belangrijkste agendapunt? “Sportiviteit en respect, daar hebben we veel tijd en energie in gestoken. Gewoon leuke elftallen en een klein beetje onze naam ‘zuiveren’.” Toen dat eenmaal op orde was, kon de club verder gaan bouwen, zo vertelt de 63-jarige Van Ginneke. “Sinds een aantal jaar hebben we een vaste kledingsponsor. Iedereen loopt er netjes bij, van de jeugd tot aan de senioren. Allemaal in hetzelfde tenue.”

Donatie
Maar niet alleen de uitstraling is veranderd. “Ook financieel hebben we het beter voor elkaar. Zwarte cijfers, mede door het goede werk van de sponsorcommissie.” Toch zijn ze bij SAB, niet alleen maar bezig met SAB. “Sinds een tijdje wordt ons sportpark gebruikt voor buitenschoolse opvang. Het staat anders toch leeg, dan kun je er beter gebruik van maken. Dat is ook een beetje maatschappelijke verantwoording.” Al blijft de vierdeklasser natuurlijk wel een voetbalclub, en dus is Van Ginneke maar wat trots op hun laatste nieuwe aanwinst. “In juni hebben we LED-verlichting gekregen, dat was hard nodig. De vorige lampen waren behoorlijk gedateerd.” Een speciaal soort ‘dark-light’. “Specifiek op het veld gericht, zodat er geen sprake is van overlast.”

Beter licht, maar ook een lagere energierekening. “Die is al duur genoeg, dus ook daar proberen we op te bezuinigen.” Allemaal dankzij een donatie, van een wel heel bijzonder iemand. “Van DJ Tiësto kregen we 10.000 euro, daar hebben we een deel van gebruikt. Hij heeft bij ons in de jeugd gevoetbald, dus dat is wel heel leuk.” Straks, na de officiële opening, zit een drukke periode voor Van Ginneke er eindelijk op. “Subsidies regelen, de mogelijkheden vergelijken en contact hebben met de KNVB. Die hebben ons tijdens het proces ondersteund, als een soort vraagbaak.”

In de lift
Maar voor wie dacht dat de voorzitter nu eens rustig stil kon gaan zitten, heeft het mis. Er staat namelijk alweer wat nieuws op de planning. “We zitten nu alweer aan zonnepanelen te denken.” De kantine is er in ieder geval al helemaal klaar voor. “Ook die is aangepakt, geïsoleerd en voorzien van LED-lampen.” En al die ontwikkelingen, werpen zijn vruchten af, zo heeft Van Ginneke gemerkt. “We zijn qua leden ontzettend aan het groeien. Het afgelopen seizoen alleen al plus 50.” Ook een nieuw opgezet damesteam zorgt voor tevredenheid.

Kortom, SAB zit in de lift. “In die vijf jaar dat ik straks voorzitter ben, wil ik een paar dingen voor elkaar hebben gekregen. De LED-verlichting, meer leden en de kleedkamers. Ook die moeten nog aangepakt gaan worden.” Stapjes in de goede richting. “We hebben nu onze eigen kantine, met óns logo. Een welkomstbord, sponsorborden en een nieuw scorebord. En straks, hopelijk ook nog een materiaalhok.” Van Ginneke ziet het allemaal tevreden aan. “Nu we de kantine zelf doen, hebben we ook meer vrijwilligers nodig, maar die zijn opgestaan. Het is wel een clubje waar de mensen hun handen uit de mouwen steken.” Of hij dat zelf ook nog jarenlang blijft doen? Dat is nog even de vraag. “Maar ik vind het hartstikke leuk en iets wat je hebt gebouwd, laat je niet zomaar vallen. Die positieve ontwikkeling doet goed, daar doen we het voor!”

Klik op SAB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SAB voor meer informatie over de club.

Jack Sweres van Beek Vooruit is eindelijk trainer op ‘de Beek’

Dat Jack Sweres ooit eens trainer zou worden bij tweedeklasser Beek Vooruit, zal weinig mensen hebben doen verbazen. Want met een huis op fietsafstand van de club, moest dat er na 27 jaar toch een keer van komen. “Het kwam altijd net niet uit, nu eindelijk wel!”

En dus ging het in december, zo net voor kerst, opeens heel snel. “Ik was al in gesprek met een andere club, tot ik werd gebeld. Bij Beek Vooruit gingen ze niet door met hun trainer, of ik dat zag zitten.” Daar had Sweres niet zo heel lang voor nodig. “Inmiddels woon ik al 27 jaar op ‘de Beek’, mijn zoon (Jorn) voetbalt er en ik ken ze allemaal. Ik kan gewoon op de fiets.” Bijkomend voordeel, ook Jorn besloot er daardoor nog een jaartje aan vast te plakken. “Die wilde eigenlijk stoppen, vanwege de baby, maar gaat nu toch door.” De 59-jarige Sweres deed met zijn netwerk sowieso behoorlijk zijn best. “Ik heb meteen Benjamin van Wanrooij gebeld, die is gekomen. Ik wil werken met jongens die écht willen.”

Lekker voetballen
Behalve het omhoog helpen van de club, kijkt de inwoner van Prinsenbeek in het bijzonder nog ergens naar uit. “Om mijn zoon nog een keer te mogen trainen. Als ik dat ooit nog wilde, moest ik het nu doen.” Na de jeugd van NAC Breda en later Baronie, opnieuw dus een hereniging binnen de familie Sweres. “Voor hem is het denk ik moeilijker, dan voor mij. Ik ben behoorlijk kritisch en hij vindt het soms wel best. Dat komt ook door zijn leeftijd (30).” Toch kan de oefenmeester daar ook voor een groot gedeelte wel inkomen. “Het zijn allemaal vrienden van elkaar, die op zondag gewoon lekker willen voetballen. Dat blijft natuurlijk wel het belangrijkste.”

Dat plezier heeft Sweres overigens zelf, ook nog steeds. “Ik voetbal bij de zeven tegen zeven, dat is voor mij nog prima te belopen. Een groot veld gaat hem niet meer worden.” Dat was een aantal jaar geleden wel anders voor de oud-speler van onder meer NAC, Baronie en Vlissingen. “Gek genoeg heb ik hier nooit in het eerste gespeeld, maar dat was een mooie tijd. Zeker ook in de Eredivisie.” Maar behalve in het eerste, stond Sweres ook nooit langs de lijn. Als hoofdtrainer dan tenminste. “Ook dat is er nooit van gekomen. Ik was enkel nog jeugdtrainer geweest, toen ik via Frank Brugel bij het eerste van Baronie terechtkwam. Het kwam altijd net niet uit, maar nu een keer wel.”

Aanvallen
Al had dat ook zo zijn voordelen, lacht hij. “Als ik nu op zaterdagmorgen bij de bakker sta en we hebben net twee keer achter elkaar verloren… Dat heeft ook weer zijn charmes.” Daar gaat de oefenmeester als vanzelfsprekend natuurlijk niet vanuit. “We hebben echt een heel aardige selectie. Met onze spelers is het realistisch om aanvallend voetbal te spelen. Daar ligt onze kracht, daar moeten we gebruik van maken. De voorste vijf, kunnen er zomaar samen 60 of 70 maken.” Maar, is Sweres meteen op zijn hoede. “Dan moet je er natuurlijk geen 80 tegenkrijgen. Dat is leuk voor het publiek, maar als trainer word je gek.”

In een leuke competitie, moet Beek Vooruit weer ergens voor gaan spelen. Wat precies, zal moeten blijken. “We zullen straks zien waartoe we in staat zijn, het belangrijkste is dat we op een leuke manier met elkaar omgaan.” Dan komen de resultaten én het publiek vanzelf. “Onze uitdaging is, dat er straks weer 300 man langs de lijn staan. Dat ze op zondagmiddag lekker naar Beek Vooruit willen komen.” Op het fietsje naar ‘zijn club’ en voor het ‘echie’ aan de bak, Sweres kan niet wachten. “Het moet gezellig zijn, maar dat hangt altijd samen met presteren. Ik ben aangesteld om te zorgen voor goede resultaten, anders hadden ze net zo goed André van Duin kunnen kiezen!

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Oostburger Mostert prima op zijn plek bij Cadzand

CADZAND – Al vanaf het moment dat Sem Mostert (19) mocht gaan voetballen, koos hij ervoor om dat te gaan doen bij v.v. Cadzand. Hoewel een stap naar SV Oostburg in zijn woonplaats logischer leek, werd het toch zaterdagclub Cadzand. ‘Wij gaan op zondag altijd naar de kerk en dus wilden mijn ouders dat ik op voetbal zou gaan bij een zaterdagclub en de dichtstbijzijnde was toen Cadzand.’

Die stap dateert alweer van dertien seizoenen geleden, want al sinds zijn zesde speelt Mostert in het wit-rood aan de Cadzandse Noorddijk. “Het is even rijden natuurlijk vanuit Oostburg maar ik heb het er graag voor over. Nu er meerdere clubs naar het zaterdagvoetbal zijn overgestapt en er wellicht nog gaan volgen, voel ik toch niet de behoefte om daarvoor te kiezen mocht men dat vragen. Ik zit hier prima en weet wat ik heb. Voor mij is voetballen samen met mijn vrienden me veel meer waard. We spelen al zo lang met elkaar, bij de jeugd en nu ook bij de senioren. We maken nog altijd stappen in onze ontwikkeling en dat is gaaf om te ervaren.”

Met Niels de Krijger als nieuwe trainer ziet de centrale verdediger, dat er opnieuw stappen vooruit worden gemaakt. Een frisse nieuw kijk op de selectie, wat niet verkeerd is volgens Mostert. “Niels trainde de jeugd en is doorgeschoven naar ons. Hij legt andere accenten dan de vorige trainer en ook de trainingen zijn erg divers. Toen het in de bekerwedstrijden minder liep, zijn we daarmee aan de slag gegaan en hebben we dingen aangepast. Het veldspel was best van goed niveau, alleen merk je dat de jeugdigheid ons soms qua stabiliteit nog parten speelde. Dat gaat ten koste van het resultaat en dat is jammer. Over de gehele lijn zijn er wat jongens bij de selectie gekomen en is de groep wat groter. Dat is wel fijn ook, want je hebt voldoende mensen nodig gedurende een seizoen.”

Een harde doelstelling hebben ze bij Cadzand niet gesteld, maar toch is er wel één uitgangspunt waar ze naartoe willen met z’n allen. “We hebben vorig jaar tien punten behaald, dat willen we nu ten minsten overtreffen. We hebben al een overwinning geboekt, dus dat is wel prettig. Nu is het zaak om tijdens het seizoen ook in met name de derby’s tegen Spui en Schoondijke resultaat te halen. Als we weg kunnen blijven van de onderste drie plekken, dan denk ik dat we opnieuw zijn gegroeid als spelersgroep. Dat moet het streven zijn om elk jaar stappen te blijven maken. Als het aan mij ligt blijf ik hier nog heel wat jaren spelen. Als we deze jonge groep bijeen kunnen houden, dan hoop ik daarmee nog door te kunnen groeien. Wekelijks basisspeler zijn, individueel én als team beter worden, dat zijn mijn drijfveren en daarvoor rij ik graag drie keer per week voor richting Cadzand. Want ik ben heel benieuwd tot hoever we kunnen reiken met elkaar.”

Klik op v.v. Cadzand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Cadzand voor meer informatie over de club.

Aanvoerder Johan Roodhuizen bezig aan laatste seizoen bij Graauw

GRAAUW – Afscheid nemen met handhaving in de vierde klasse. Het zou voor Graauw-aanvoerder Johan Roodhuizen (34) een mooi slotstuk zijn van maar liefst achttien seizoenen eerste elftal bij de Oost-Zeeuws-Vlaamse dorpsclub. Op zijn zeventiende debuteren in een ploeg met ervaren krachten en in mei 2023 afzwaaien als meest ervaren speler en aanvoerder. ‘Het wordt niet makkelijk, maar het zou mooi zijn om degradatie én nacompetitie te ontlopen. Dat zou het plaatje wel compleet maken.’

Helemaal verloren voor de vereniging zal hij zeer zeker niet gaan, want zijn rol in het bestuur van de club blijft hij vervullen. “En ik ga ook gewoon wel in het tweede elftal spelen. Maar ik word ook vader in mei, dus ook daarmee zal ik het een stukje drukker gaan krijgen. Dan is het fijn om niet meer elke week twee keer te moeten trainen en kan je ook eens overslaan als de situatie daar om vraagt. Bij een eerste elftal vind ik niet dat dit kan dus vandaar ook de keuze om te stoppen en een stap terug te doen. Daarnaast heb ik een aantal fikse blessures gehad tijdens die achttien seizoenen en merk ik nu ook op de maandagen, dat het niet allemaal meer even soepeltjes gaat als ik opsta. Dan moet je realistisch zijn en de knoop doorhakken.”

Realistisch is de ervaren Roodhuizen, die zowel als middenvelder en centrale verdediger prima uit de voeten kan, zonder meer. Kijkende naar de kwaliteiten van zijn eigen ploeg weet hij ook, dat een plek bij de ‘veilige zeven’ een fikse klus wordt. “Dat wordt inderdaad verre van makkelijk, maar je moet altijd proberen je huid zo duur mogelijk te verkopen. Toen we vorig seizoen in die vierde klasse kwamen, toen gaf ook niemand een stuiver voor onze kansen en wisten we ook dertig punten bij elkaar te voetballen. Waarom zouden we dit jaar dan niet kunnen verrassen? De groep is vrijwel hetzelfde gebleven en er zijn wat talentvolle jeugdspelers bijgekomen. Die doen het goed en bovendien hebben we in de jeugd nog een lichting talentvolle jongens rondlopen. Niet iedereen zal daarvan het eerste halen, maar als vereniging is dat wel schitterend voor de continuïteit.”

Mede ook met het oog van doorstroming en ontwikkeling van de jeugdige talenten zou het volgens Roodhuizen geweldig zijn mocht de club vierdeklasser kunnen blijven. “Dat is toch mooi als dat lukt? Die jonge spelers kunnen zich dan op een hoger niveau blijven verbeteren en doorgroeien. Zelf ga ik dat dan vanaf de zijkant bekijken en supporteren. Graauw is voor mij een rode draad in mijn leven. Ik ben er opgegroeid, heb de jeugd doorlopen, het eerste elftal gehaald, aanvoerder geworden, heb er mijn vrouw leren kennen en zit in het bestuur… Ik hoop de rest van het seizoen nog een mooie sportieve bijdrage te kunnen leveren, maar dan is het welletjes geweest.”

Klik op VV Graauw voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Graauw voor meer informatie over de club.