Home Blog Pagina 516

‘De stille motoren van Den Bommel’

vv Den Bommel
-
0
‘De stille motoren van Den Bommel’

Zonder het harde werk achter de schermen, geen prestaties op het hoogste podium. Dat weten Ko de Boed en Ben Hameeteman bij derdeklasser Den Bommel maar al te goed. Het tweetal knapt op, maakt schoon en vervangt. Want zonder vrijwilligers, geen voetbal. “Dat maakt ons stiekem toch wel een beetje trots.”

Mannen van de werkplaats, manusjes van alles. Hoe je De Boed en Hameeteman ook wilt noemen, voor Den Bommel zijn ze onmisbaar. Hoe kan het ook anders, na vele uren op sportpark De Kruus. “Onze werkweek begint op maandag, eerst een bakkie en daarna maken we de weekplanning.” En dan begint het werken pas echt, vertelt het duo. “Prullenbakken legen, rotzooi opruimen en het onkruid weghalen.” De dagen daarna gaat het onderhoud, gewoon verder. “Lijnen kalken, de velden sproeien en de graskantjes mooi strak maaien.” Maar ook voetballend, droeg de 72-jarige De Boed zijn steentje bij, zo vertelt hij. “Vooral in het vierde elftal, hoor! Al zijn we daar wel heel wat keren kampioen geworden.”

Enorm dankbaar
Ook vrouw Ineke was jarenlang actief als vrijwilliger. “Dat zit toch een beetje bij ons in het bloed, denk ik dan.” Hameeteman, vier jaar jonger dan zijn kompaan, speelde bij de buren van FIOS, maar wel alleen in de jeugd. Samen met vrouw Maaike stond Ben seizoenenlang achter de bar in de kantine. “Zulke dingen doe je voor je clubje, dat hoort er gewoon bij.” Ook bij de vereniging zijn ze maar wat blij met de inzet van ‘hun mannen’. “Zoals wel vaker worden vrijwilligers niet dagelijks bedankt voor wat ze allemaal doen, Den Bommel kan niet zonder deze kanjers. We zijn ze dan ook enorm dankbaar.” Dat werk wordt tijdens de maanden november tot en met februari, nog een beetje extra, vertelt De Boed. “Dan zijn we druk bezig met het verwijderen van bladeren en takken, die kunnen natuurlijk niet op het veld blijven liggen.” Gelukkig hebben ze daar iets op bedacht, vult Hameeteman aan. “Poortjes tussen de reclameborden, zodat we er makkelijk met onze kruiwagens tussendoor kunnen. Hartstikke handig!” Zeker gedurende het seizoen is het tweetal bijna dagelijks ‘in de wei’ te vinden. Maar gelukkig doen ze het niet helemaal alleen. “We krijgen vaak hulp van Bert Bakker, Stef Hobbel en Richard van Broekhoven. Bij allerlei werkzaamheden. Dug-outs en bankjes schoonmaken of timmeren en metselen.” Onlangs nog. “Toen hebben we een buitenkraan gemonteerd op de werkplaats en de dug-outs bij ‘veld 1’ zijn grondig onder handen genomen.”

Netwerk
En waar nodig, worden ook de reclameborden nog vervangen door de mannen. De Boed dan trots. “Veel dingen die we nodig hebben, krijgen we vaak gesponsord via ons netwerk.” Hameeteman haakt meteen in. “We kunnen best een nieuwe ‘Kärcher’ gebruiken, zodat we de reclameborden wat makkelijker schoon kunnen spuiten. Dus mocht iemand die voor ons kunnen regelen…” Al krijgen ze sowieso hulp genoeg, van bijvoorbeeld de lokale brandweer, vertelt de jongste van de twee. “Die trainen hier af en toe, dus spuiten ze voor ons weleens een verstopte afvoer uit. Ook de contacten met de gemeente zijn goed.” De afgelopen winterperiode werden vele bankjes, tafels en deuren in het Bommels blauw met zwart gestoken. Maar na uren schuren en verven, heeft het bevlogen stel vrijwilligers alweer een nieuw klusje op het oog. “We zouden graag het kassahok op willen knappen en er moet een plantenbak hersteld worden.” Het bestuur, op de hoogte van alle actielijstjes, kan tot slot nog rekenen op een klein stukje feedback. “De communicatie kan beter, zodat we op tijd weten als de competitie begint of er weer getraind gaat worden. Want dan moeten onze voorbereidingen, zoals het kalken van de lijnen of het maken van bordjes voor de tegenstanders, natuurlijk wel op tijd klaar zijn!”

Klik op Den Bommel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Den Bommel voor meer informatie over de club.

De aanvoerder van SSS 2: Rune Hoeve

vv SSS
-
0
De aanvoerder van SSS 2: Rune Hoeve

Vandaag spreken we met Rune Hoeve, de 22-jarige aanvoerder van SSS 2. Rune Hoeve is echt een kind van de club en speelt al sinds zijn vijfde bij de club uit Klaaswaal. 

Rune Hoeve is 22 jaar en woonachtig in Klaaswaal. “In het dagelijks leven ben ik werkzaam bij de Gemeente Rotterdam en vul ik mijn vrije tijd in met voetballen, sporten en gezellig ouwehoeren (onder het genot van een alcoholische versnapering) met vrienden.”

Carrière
Om te beginnen hebben wij Hoeve gevraagd naar zijn carrière. “Hiervoor ben ik heel even de geschiedenisboeken ingedoken, maar mijn eerste minuutjes in de kleuren rood-zwart waren op 29 maart 2006 (ik was toen 5 jaar oud). Na de mini’s heb ik alle jeugdteams van SSS doorlopen en ben ik in het tweede elftal van SSS beland. Daar ga ik nu mijn vierde seizoen in. Mijn carrière is niet heel bijzonder. Ik voetbal al heel mijn leven bij SSS en heb nooit het idee gehad (of de optie gekregen, het is maar hoe je het bekijkt) om SSS te verlaten.”

Genieten van het spelletje
Hoeve had al eerder aangegeven dat zijn carrière niet heel bijzonder is geweest. “Op een paar zwaarbevochten kampioenschappen in de jeugd na, heb ik niet veel prestaties gekend in mijn carrière. Ik vind het al een prestatie op zich dat ik heel mijn leven doorkom zonder zwaar blessureleed en lekker kan genieten van het spelletje. Natuurlijk is het een hoogtepunt dat ik mijn debuut heb mogen maken in het vlaggenschip van SSS. Dit was tegen Alexandria’66 voor de beker nadat ik er zelf een aantal weken eruit had gelegen wegens een hersenschudding die ik had opgelopen in de strijd tegen GOZ. Verder kan ik mij nog herinneren dat we in de E1 de ‘dubbel’ wonnen. Naast dat wij kampioen werden, wonnen wij op Strijen ook nog de Hoeksche Waard Bokaal. Daarnaast hebben we het ook nog een keer gered tot de kwartfinale van de KNVB-beker (vraag mij ook niet hoe). Uiteindelijk zijn wij toen op een natte avond in de omgeving van Leiden helaas uitgeschakeld. Een ander persoonlijk hoogtepunt is nog dat ik in één team heb mogen voetballen met mijn neef en mijn broer.” 

Persoonlijke doelen
Rune Hoeve heeft zelf nog wat persoonlijke doelen. “Het zou gek zijn als ik geen doelen meer had voor mijn carrière. Ondanks dat ik nu goed op mijn plek zit bij SSS 2 zou het natuurlijk nog leuk zijn om ook een stabiele factor in het vlaggenschip van SSS te zijn. Verder heb ik geen doelen op het gebied van voetbal, gewoon lekker en zo lang mogelijk blijven ballen bij m’n cluppie.”

SSS Klaaswaal
De aanvoerder is geboren en getogen in Klaaswaal en vind het vanzelfsprekend dat hij in het rood-zwart van SSS is begonnen met voetballen. “Dit is ook altijd zo gebleven. Lekker makkelijk en gezellig met mijn vrienden van het dorp. Nu ik wat ouder ben, gaat de derde helft ook steeds meer een rol spelen. Die vind ik zo gezellig waardoor ik het rood-zwart van SSS nooit meer ga inwisselen voor andere kleuren.” 

SSS is echt het clubje van Rune Hoeve. Hij helpt daarom zijn club ook vaak. “Ik heb geen vaste werkzaamheden bij de club, maar ik spring graag bij op de plekken waar gaten vallen. Zo sta ik ook nog weleens op de lijst bij het eerste en bij O23. Daarnaast heb ik ook een tijdje in de supportersvereniging gezeten, maar daar ben ik mee gestopt afgelopen jaar. Nadat de voorzitter aangaf hiermee te stoppen, ben ik hier ook mee gestopt. Verder help ik de kantinebaas soms nog met een bardienst of met het afsluiten van de kantine (meestal met tegenzin). Ook kwam ik er pas geleden achter, tijdens het fluiten van een wedstrijdje van de veteranen, dat ik een uitstekende Bas Nijhuis ben. Kortom, ik help waar nodig. Oh ja, na een hele gezellige derde helft wil ik ook nog wel eens fungeren als zanger, maar dat stelt niet iedereen op prijs..” 

Huidig seizoen
Het seizoen is voor SSS 2 een beetje moeizaam begonnen. “Vorig seizoen speelden wij nog in de derde klasse, maar de club heeft gekozen om ons in te schrijven voor de tweede klasse dit seizoen. Met een aantal wijzigingen in ons team zijn wij vol goede moed begonnen aan ons avontuur in de tweede klasse. We zitten in een leuke competitie met veel ploegen uit de Hoeksche Waard, wat een extra motivatie is om elke wedstrijd volle bak te gaan. Het gaat nog niet zo goed, mede dankzij veel blessureleed binnen de gehele selectie. Het is even roeien met de riemen die we hebben, maar ik weet zeker dat we dit toch wel matige begin kunnen omzetten naar iets positiefs. Het zal wel een moeilijke opgave worden, maar ik heb het volste vertrouwen in de jongens. Ik weet zeker dat wij nog een paar potjes gaan winnen en dat wij ons gaan handhaven in deze competitie. Schouders eronder en knallen!”

Wij wensen Rune Hoeve veel succes dit seizoen!

Klik op SSS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSS voor meer informatie over de club.

Bij de MO20 van R.C.D. staat gezelligheid voorop

rksv RCD
-
0
Bij de MO20 van R.C.D. staat gezelligheid voorop

Vandaag zijn we in gesprek met de MO20 van R.C.D. Het team uit Dordrecht wil graag elke fase van dit seizoen bovenin meedoen, maar vinden gezelligheid ook erg belangrijk. Het overgrote gedeelte van de dames spelen al een lange tijd met elkaar.

Introductie
We spreken de MO20 van R.C.D. De meeste van het team spelen al sinds de pupillen met en bij elkaar. Er wijzigt weleens iets in de samenstelling van het team, maar dit komt vooral door overgang in verband met geboortejaar. ‘’Van deze groep speelt het merendeel al sinds de MO11 samen. Sinds dit seizoen trainen wij samen met de Vrouwen 1, dit omdat wij dan een grote groep hebben om te trainen en er wekelijks een aantal de kans krijgen om zich in het eerste vrouwenelftal van R.C.D. te bewijzen. Dit is voor de meeste van hen ook helemaal geen probleem. Zij zijn een echte aanwinst voor dat elftal.’’

Uniek team
Het unieke aan dit team is vooral dat ze al zolang samen spelen. Hiernaast trekken de meiden ook buiten het voetbal met elkaar op. Ze gaan met elkaar uit, naar feestjes en dergelijke. ‘’Of dit uniek is weet ik niet, maar het zegt zeker iets over ons elftal en de vereniging. Over een aantal weken is er weer het jaarlijkse “Halloween” feest voor de jeugd waarbij de meiden altijd helpen. Nu wij (bijna) allemaal de achttienjarige leeftijd hebben bereikt zijn wij ook steeds vaker te vinden op georganiseerde feestavonden bij R.C.D.’’ Zoals eerder vermeld zijn er vaak meiden die meedoen bij het eerste, echter zijn er ook dames die de weg andersom bewandelen, wat een positief teken is voor de club.

Speciale spelers
We vroegen naar speciale spelers binnen het team. ‘’Het zijn allemaal wel speciale speelsters. Wij hebben allemaal wel iets, niet zo uitgesproken als bijvoorbeeld de koningin van de 3e helft, deze moet nog een beetje groeien. Wij hebben een cheerleader rondlopen, radslagen en high kicks, iemand die voor de wedstrijd nog even haar wimpers moet krullen, want je weet nooit wie er staat te kijken! Pleun Tonino mag ik niet vergeten, onze keepster, nog nooit iemand zo ontspannen in het veld zien staan. Hiernaast is het ook nog eens een voortreffelijke keepster! Moenia, dartelend gaat ze langs de tegenstanders, maar scoort liever zelf niet. Femke, onze aanvoerder, onuitputtelijk, gaat maar door. Neve, sterke spits, scoort makkelijk en loopt alles omver. Kan zo over iedereen wel iets zeggen.’’

Hoogte- en dieptepunten
We hadden het met de dames over hoogte- en dieptepunten. ‘’Dieptepunt(en) op voetbalgebied kan ik zo niet noemen, langdurige blessures van Manon Thierry de Rembau (knieband), Moenia de Weerdt (gebroken enkel) en Angel Beuk (Acnes) waren wel dieptepunten! Hoogtepunten des te meer, een aantal kampioenschappen en interesse van andere clubs in de meiden. Een ander hoogtepunt was het “Survival Weekend” in de Ardennen afgelopen juni. Vrouwen 1 plus MO20 samen een weekend weg. Als twee elftallen weg en als één team terug!’’

Motto
Het motto van dit team is: ‘’Gezelligheid staat voorop! Op de trainingsavonden, voor de wedstrijd en in de rust van de wedstrijd moet er vooral tijd zijn om gezellig over van alles en nog wat te kunnen kletsen. Foto’s maken voor op de social media is ook belangrijk, wat ons (trainers, John Huismans en ik) nog weleens frustreert. Naast de ‘gezelligheid’ moet ik wel zeggen dat de dames elke wedstrijd willen winnen.’’ Met dit motto wil R.C.D. MO20 er een goed voetbalseizoen van maken, waarin ze het seizoen afsluiten met een weekend weg en het finale toernooi in juni.

Mooiste wedstrijden
Als we vragen naar de mooiste wedstrijd heeft iedereen eigenlijk wel een andere wedstrijd. ‘’De kampioenswedstrijd uit bij v.v. Pelikaan was mooi. Ze deden er alles aan om ons van het kampioenschap te houden, maar dat lukte uiteindelijk niet. Laatst hadden we een 22-0 overwinning. Hier scoorde bijna iedereen wel, dus dat was natuurlijk ook erg mooi. Ikzelf vond de openingswedstrijd van dit seizoen bij ASWH uit een heerlijke wedstrijd om naar te kijken. De wedstrijd was spannend, leuk, de meiden speelde goed voetbal en we gingen met een 0-1 overwinning naar huis!’’

Bedankt!
De meiden wilden nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’Wij missen allemaal Monique Visser. Zij was sinds de jeugd betrokken bij de meiden als hun eerste trainster. Wegens haar gezondheid is ze jammer genoeg nog maar weinig aanwezig! De sponsoren willen wij bedanken, “de Inrichterij” aan de Vriesestraat te Dordrecht. Hiernaast zijn wij natuurlijk nog op zoek naar nieuwe sponsoren die onze meiden in een mooi trainingspak willen steken!’’

Train een keer mee
Als laatst hoopt het team dat ze zo lang mogelijk bij R.C.D. blijven voetballen. ‘’Vooral met het plezier, inzet en de trainingsopkomst die er nu heerst. Sommige meiden zullen volgend seizoen de definitieve overstap maken naar de Vrouwen 1.’’

Nieuwe meiden zijn altijd welkom bij R.C.D.! ‘’Kom op één van de trainingsavonden een keer meedoen om te kijken of voetbal iets voor jou is!’’

Wij wensen de MO20 van R.C.D. veel succes dit seizoen!

Klik op R.C.D. voor de laatste artikelen over de club.
Klik op R.C.D. voor meer informatie over de club.

Paul Heijkoop van vv Peursum maakt overstap naar vrouwenelftal

vv Peursum
-
0
Paul Heijkoop van vv Peursum maakt overstap naar vrouwenelftal

De ervaren Paul Heijkoop (67) maakte vorig jaar de overstap van het mannenvoetbal naar de vrouwen. De Gorcumer heeft een stevige voetbalachtergrond. Hij voetbalde bij SVW en Unitas en werd vervolgens veelal tweede trainer, bij GJS, Sleeuwijk, Woudrichem, Peursum, terug naar Woudrichem, Vuren en nu dus opnieuw Peursum.

GIESSENBURG – Heijkoop is al 32 jaar voetbaltrainer zonder papieren. ,,Ik ben ooit begonnen met de cursus trainer/coach 3. Daar moet ik door privéomstandigheden mee stoppen. Maar het is goed zo, hoor. Ik heb het op dit niveau al 32 jaar uitstekend naar mijn zin.” Heijkoop heeft moeten wennen aan de andere benadering van een vrouwenteam. ,,Bij de mannen kun je gemakkelijker uit je slof schieten. Bij die meiden moet de aanpak genuanceerder. Dat is best een omschakeling. De oefenvormen zijn gelijk, hoewel in het fysieke deel je ook wat moet oppassen. Soms schakel ik even terug. Ik probeer vooral slim te trainen. Veel variatie, maar er moet ook conditie worden opgebouwd.”

Heijkoop heeft de ontwikkeling van de komst van jonge meiden en vrouwen in het voetbal de laatste tijd van dichtbij gevolgd. ,,Het lijkt niet meer te stoppen. Zij zijn een belangrijke schakel binnen een voetbalvereniging. In de organisatie nemen zij een flink aantal taken op zich.” Heijkoop kijkt nu ook door een andere bril naar het professionele vrouwenvoetbal. ,,Bij de Oranje Leeuwinnen volg ik de looplijnen en kijk naar de spelhervattingen. Goed ook dat die jonge meiden zich zo goed ontwikkelingen. Ik zie dat ook bij Peursum. Daar geef ik talentvolle jonge meiden van het tweede team ook een kans. Die moeten zij dan wel zelf pakken.”

Hoogtepunt

Het vrouwenteam van Peursum is wat leeftijdsopbouw betreft in balans. Loïs Rijksen is pas 18 jaar oud, maar al wel de aanvoerster van het team. Heleen Muijlwijk brengt veel routine. Zij is de dertig gepasseerd. Rijksen speelt vanaf 2019 bij Peursum. Haar opleiding had ze eerder in haar woonplaats Hoornaar, op heel behoorlijk niveau bij de academie van SteDoCo. Zij kwam één seizoen uit voor Excelsior Rotterdam om op haar vijftiende, mede omdat zij voorrang gaf aan haar studie, de overstap naar Peursum te maken.
Vanaf dat moment maakt zij in Giessenburg deel uit van het hoogste seniorenteam van de vrouwen van Peursum. ,,Ik heb er geen moment spijt van gehad. Dit is een prima club met een geweldige accommodatie. Het kampioenschap en de promotie naar de derde klasse met een nieuw team met veel jonge meiden, was vorig seizoen toch wel het hoogtepunt. Ik proef dat de opkomst van het vrouwenvoetbal bij jonge meiden een positief effect heeft.” Rijksen, op de foto beweegt zij achter haar trainer Paul Heijkoop, is groot en sterk en koestert haar positie centraal achterin. Zij hoopt dat haar team in de derde klasse goed mee kan doen. ,,Dat baseer ik op ons spel van vorig seizoen, maar clubs als VVAC zijn wel heel behoorlijke tegenstanders.”

Klik op Peursum voor de laatste artikelen over de club.
klik op Peursum voor meer informatie over de club.

Keeperstrainer Max Hoeke van Dia wilt keepers bewuster maken

rkvv Dia
-
0
Keeperstrainer Max Hoeke van Dia wilt keepers bewuster maken

We spreken vandaag met de 68-jarige Max Hoeke. De ervaren keeperstrainer begint alweer aan zijn vierde seizoen bij RKVV Dia uit Teteringen. Max hoopt dit seizoen dat RKVV Dia zich minimaal handhaaft in de derde klasse en dat hij zijn steentje hierin kan bijdragen.

Carrièreverloop
Max Hoeke is op zijn veertiende begonnen met voetballen bij v.v. PCP uit Breda. ‘’Hier heb ik enkele jaren gespeeld, maar door een verhuizing van ons gezin naar Oosterhout ben ik daarna lid geworden van diverse Oosterhoutse verenigingen zoals MPO, BVC, en TSC.’’ Bij v.v. MPO heeft de speler een paar jaar in het eerste gespeeld. ‘’Helaas heb ik ondanks veel inzet en ambitie dat bij de andere clubs niet voor elkaar kunnen krijgen. Ik heb nog lang op recreatief niveau gespeeld, in lagere elftallen. Enkele jaren geleden was ik nog actief in een veteranenelftal van respectievelijk TSC en SCO. Momenteel ben ik nog als speler actief bij v.v. TSC als deelnemer aan het Walking Football, een initiatief van NAC Maatschappelijk.’’

Hoe kwam je bij de club?
Bij de meeste clubs is de keeper terechtgekomen door vrienden van hem. Deze haalde hem over om voor hun club te komen spelen. ‘’Later, toen ik de switch gemaakt had naar keeperstrainer, werd ik over het algemeen door de clubs benaderd, waarbij je een soort sollicitatiegesprek moest ondergaan. Bij mijn huidige club RKVV Dia ben ik terechtgekomen, doordat ik in gesprek raakte met iemand (die ook Walking Football speelde). Naderhand nodigde hij mij uit voor een gesprek bij RKVV Dia, waar ze op zoek waren naar een keeperstrainer.’’ De keuze was voor Max snel gemaakt, mede doordat hij enkele selectiekeepers al kende. Hij kende deze selectiekeepers van de jaarcursussen keeperstraining bij keepersacademie Arno van Zwam. ‘’Tot op heden heb ik het goed naar mijn zin bij de club en heb ik geen moment spijt van mijn beslissing.’’

Verandering van het vak
Het vak van keeperstrainer is in de loop der jaren sterk veranderd. Niet voor niets wordt er tegenwoordig gesproken over een assistent-trainer met specialisatie keepers. ‘’Buiten het trainen met de keepers moet ik me nu ook bezighouden met de verdedigende, aanvallende organisatie en spelhervattingen etc. Daarnaast werk je mee aan het voeren van gesprekken, scouting, het maken van plannen en het begeleiden van de keepers. Uiteraard acteer ik niet als solist, want ook ik ben onderdeel van een technische commissie. We dragen dus gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het technisch beleid. Maar ieder vanuit zijn eigen vakgebied en met respect voor elkaars kennis en ervaring. Een keeper heeft namelijk andere vaardigheden en competenties nodig dan een voetballer.’’ Dit alles komt bij Dia uit Teteringen ruim aan bod en dat is iets wat de keeperstrainer erg aanspreekt.

Toekomstvastheid
We vroegen aan Max of en hoe hij kijkt naar de toekomst met de club. ‘’Je voorbereiden op de toekomst kan alleen worden gedaan door mensen die kennis en ervaring hebben opgedaan in het heden en het verleden. De organisatie die hier met weinig inzet en energie een plotselinge verandering kan opvangen, mag zich professioneel noemen! Binnen dit kader kennen we een keepersplan, dat veelal gebaseerd is op een lange termijn visie en dat passie uitstraalt voor het keepersvak. Het keepersplan richt zich op het verder opbouwen van een professionele keepersorganisatie met goed opgeleide keepers en keeperstrainers voor nu en in de toekomst, dus toekomstvastheid!’’

Blik op het huidige seizoen
We keken met Hoeke naar het huidige seizoen. De keeper gaat al zijn vierde seizoen in als keeperstrainer van de selectie bij Dia uit Teteringen. ‘’Het afgelopen seizoen 2021-2022 hebben wij via de nacompetitie promotie naar derde klasse kunnen bereiken. Voor een dorpsclub als Dia is dat een bijzondere prestatie, waar ze al jaren naar streefden. Ik ben zeer positief gestemd over het nieuw seizoen. We zijn in de voor bereiding goed begonnen aan het seizoen, hebben voor het eerst in jaren een ruime selectie, waarbij we een mix hebben gekregen van oudere ervaren spelers aangevuld met jongere beloften uit de eigen jeugd (JO19), en ook enkele spelers van buitenaf.’’

Het team heeft de eerste competitiewedstrijd al achter de rug. Dit werd helaas een gelijkspel, maar de mensen hebben een spannende wedstrijd kunnen zien. ‘’Ik hoop dat we het niveau zo lang mogelijk vast kunnen houden, zodat we minimaal handhaving in de derde klasse kunnen bewerkstelligen en ik mijn steentje daarin kan bijdragen.’’

Baat bij alle soorten trainingen
Voor in de toekomst hoopt Max dat de keepers zich bewust worden. ‘’Ik hoop dat hij/zij niet alleen baat hebben bij de geïsoleerde keeperstraining, waarin alles in het werk wordt gesteld om de keeper technisch beter te maken. Zo is de groepstraining ook zeer belangrijk, omdat de keeper tijdens deze oefeningen meer gericht moet zijn op het aanleren en gebruik maken van Algemene, Technische, Tactische, Fysieke en Psychologische vaardigheden en ook het verkrijgen van inzicht bij Spelhervattingen.’’

Hoogte- en dieptepunten
In zijn loopbaan als keeperstrainer heeft de keeperstrainer enkele hoogtepunten ervaren. Hieronder staan ze op een rijtje.

  • ‘’2002-2008: Organisator jaarlijkse Keepersdagen bij v.v. SCO/Tofs. In die periode menig Profkeeper in Oosterhout in actie mogen zien zoals Michel Vorm, Harald Wapenaar en Dennis Gentenaar.
  • 2008-2011: Coördinator/keeperstrainer Keepersscholen.nl. Regio Noord-Brabant onder leiding van prof Keeperstrainer Arno van Zwam.
  • 2009: Organisator Uhlsport Keepers Challenge bij v.v. TSC met medewerking van Maarten Arts en Sierd van den Berg.
  • 2011: Medeoprichter Keepersacademie Arno van Zwam (vanaf 2018 Keepersacademie Keepstrong).
  • Seizoenen 2013-2015: Keeperstrainer jeugdkeepers NAC Onderbouw O15.”

Een dieptepunt voor de keeperstrainer is de degradatie van NAC. Hierdoor werd zijn contract namelijk niet meer verlengd voor de keeperstrainer van NAC O15.

Persoonlijke doelen
Max heeft nog steeds persoonlijke doelen die hij graag wil bereiken. ‘’Ik wil de algemene denkregel, dat keepers eenlingen zijn, trachten weg te nemen. Sterker nog, uitdragen dat keeper en verdedigers altijd moeten weten wat ze aan elkaar hebben, het belang van samenwerken benadrukken! Communicatie en de daarbij behorende coaching door de keeper helpt immers bij de organisatie waarbij alles in het teken staat van het tegenhouden van de ballen!’’

Vanaf zijn jeugd is Hoeke al zeer gecharmeerd van het keepersvak. In zijn jeugd heeft hij dan ook vaak het doel verdedigd. ‘’Nadat ik op een gegeven moment besefte dat het bereiken van de top voor mij niet haalbaar was, ben ik overgestapt op het geven van keeperstraining, wat ik nu nog steeds met veel plezier doe.’’

Het mooiste van het trainen van keepers vindt Max om met zijn ambitie en passie op een uitdagende wijze maar met veel plezier te werken. ‘’Ik wil werken aan de opbouw van een professionele keepersorganisatie, waarbij binnen de keepersopleiding aandacht is voor verschillende niveaus (prestatiegericht en recreatief), waarin het keepersplan dus is gericht op het aanbieden van keeperstraining op maat, dat aansluit bij het niveau van de jeugdkeeper op dat moment.’’

Wij wensen Max Hoeke veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV Dia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Dia voor meer informatie over de club.

Emma Brand wil prijzen pakken met De Jonge Spartaan

de Jonge Spartaan
-
0
Emma Brand wil prijzen pakken met De Jonge Spartaan

Vandaag gaan we in gesprek met de spits van De Jonge Spartaan, Emma Brand. De 20-jarige speelster studeert HBO-communicatie bij Inholland Rotterdam. Ze zit op dit moment in haar laatste jaar en hoopt aan het einde van dit jaar haar diploma te hebben.

Allereerst wilde we weten hoe de carrière van Emma is verlopen. ‘’Ik wilde vanaf mijn vierde eigenlijk al voetballen maar moest eerst mijn zwemdiploma’s halen. Daarnaast vonden mijn ouders voetbal ook geen meidensport. Ze vonden daarom dat ik moest Judoën. Ik heb dit overigens met veel plezier gedaan. Mijn oude trainer bij DVV’09, hans Leune, zag mij op een feestje bezig met een bal. Hij vond dat ik echt op voetbal moest gaan. Hij wist mijn ouders over te halen. Op dat moment waren ze bezig met het opstarten van een meisjesteam bij DVV’09. Een perfect begin van mijn carrière. Ik voetbalde sinds mijn negende tot en met mijn zeventiende bij DVV’09 in Dirksland. Nadat ik was verhuisd ben ik overgestapt naar De Jonge Spartaan. Ik heb op mijn vijftiende mijn debuut gemaakt bij DVV in het eerste. Ik zit nu twee jaar in de selectie van De Jonge Spartaan.”

We vroegen aan Brand hoe het huidige seizoen tot nu toe verloopt voor haar. ’’Het seizoen is natuurlijk pas net begonnen. Het seizoen begon voor mij met een bekerwedstrijd deze hebben we winnend kunnen afsluiten. Dit hebben we een goed vervolg kunnen geven door ook de tweede bekerwedstrijd te winnen. Vervolgens hebben we de eerste competitie wedstrijd ook gewonnen met ruime cijfers. Ik ben in deze wedstrijden ook een aantal keer trefzeker geweest. Als spits zijnde is dat uiteraard heel fijn. Ik denk dat we er als team goed voorstaan en dat er een goede sfeer heerst. Om deze redenen denk ik dat we er een leuk en competitief seizoen van kunnen maken.’’

Emma is dus vanaf haar negende tot op heden lid van een voetbalvereniging. Wij wilde weten of Brand in deze periode verschillende hoogte- en dieptepunten heeft meegemaakt. ‘’Jazeker, een dieptepunt in mijn carrière was het afscheuren van mijn enkelbanden. Dat gebeurde met een ‘lomp’ potje volleybal op de middelbare school in de vierde klas. Deze blessure betekende dat ik zes weken in het gips moest en daarna lang heb moeten herstellen. Uiteindelijk heeft dit er wel voor gezorgd dat ik het spelen (zonder echt grote blessures) nog meer ben gaan waarderen. Er zijn wel meerdere hoogtepunten gelukkig. Bijvoorbeeld mijn eerste kampioenschap in de MD1 met DVV’09. Dit kampioenschap springt er wel echt uit. Ik kan me nog goed herinneren hoe enthousiast en blij we waren. Daarnaast was dit ook met mijn trainer Hans Leune en Gerrit Westenberg waarvan ik echt goed heb leren voetballen.’’

Waarom is voetbal nou zo belangrijk voor jou? Vroegen we aan de Spits van De Jonge Spartaan. ‘’Ik denk dat voetbal een ontzettend belangrijke uitlaatklep is voor mij. Ik moet er niet aandenken dat ik niet meer zou kunnen voetballen. Na een lange dag school vind ik het heerlijk om mijn voetbalschoenen aan te trekken en lekker een balletje te trappen. Op het voetbalveld kan ik volledig opgaan in het spel en hoef ik even niet te denken aan alles wat ik nog moet doen aan bijvoorbeeld studie etc.’’ Emma hoopt dan ook dit seizoen zoveel mogelijk wedstrijden te spelen en winnen. ‘’Verder wil ik zo nu en dan een doelpuntje maken of een assist geven en uiteraard prijzen pakken. Ik denk dat mijn optimisme terecht is, want we hebben een goede voorbereiding achter de rug.’’

Tot slot wil Brand nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Mijn opa Bert Visbeen, tevens mijn trouwste supporter. Hij is vrijwilliger bij de club en altijd druk in de weer met het bijhouden van de velden en het complex’’, sluit Emma af.

Wij wensen Emma veel succes dit seizoen!

Klik op De Jonge Spartaan voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Jonge Spartaan voor meer informatie over de club.

Kantinepraatjes met Ramon van Dalen van VV Almkerk 2

vv Almkerk
-
0
Kantinepraatjes met Ramon van Dalen van VV Almkerk 2

Ramon van Dalen is speler van VV Almkerk 2 en verteld vandaag over zijn elftal. De 23-jarige zit in de afrondende fase van zijn studie en is full time werkzaam als zwemonderwijzer. Ramon is al enkele seizoen met zijn elftal actief in de reserve hoofdklasse, zij hebben de ambitie om kampioen te worden.

Het tweede elftal speelt al jaren in de reserve eerste klasse of hoofdklasse. Daarom was het voor Ramon een hele eer dat hij als zestienjarige uit de A1 mee mocht trainen met het elftal van Gertjan potters, vertelt hij. ‘’Al snel volgde mijn debuut waar ik met grote namen (bij Almkerk) als Erik van Wijk, Patrick Romijn, Machiel Roubos en Walter Pellekaan mocht spelen. Sindsdien ben ik standaard mee blijven trainen, maar speelde ik mijn wedstrijden nog met de A1. Datzelfde jaar mocht ik aan het einde van het seizoen ook mijn debuut maken bij het eerste. Het seizoen daarop mocht ik steeds vaker aansluiten bij wedstrijden van het tweede waarna ik op mijn achttiende vast bij de selectie aansloot.
Tot mijn 21ste ben ik bij het elftal gebleven tot ik besloot om te vertrekken naar RFC 1. Dit is geen succes geworden door onder andere corona en doordat ik mijn oude club erg mistte. Mede daardoor was ik na één seizoen weer terug bij Almkerk.

We wilde weten waarom Ramon het team zo mistte, met andere woorden wat maakt dit team nu zo uniek? ‘’Er is bij Almkerk voor gekozen om zo hoog mogelijk te voetballen. Ons eerste elftal speelt dan ook op een mooi niveau in de eerste klasse. Mede hierdoor spelen, op een enkeling na, alleen maar Almkerkse jongens in het tweede elftal. Ik vind het dan wel uniek dat wij ons kunnen presenteren op dit niveau. Je kunt ook wel stellen dat wij een hechte groep zijn met een mooie mix aan jonge talenten en ervaren gasten.’’

Van Dalen verteld verder over wat unieke persoonlijkheden binnen het elftal. ‘’Jochem Westerlaken, dat is dan toch onze lolbroek. In Almkerk staat hij beter bekend als ‘Jari’. Een Almkerk kantinefeest is geen feest als ‘Jari in de bus’ niet voorbij is gekomen. Om te ontdekken wat er dan gebeurd kan ik iedereen adviseren om een keer langs te komen.
Onze zeurpiet is doelpuntenmachine, Johnny Wilhelm.  Dit is wel alleen tijdens de wedstrijden. Menig keer galmt de naam van onze lieve heer over het veld. Dit gevolgd door vage handgebaren om vervolgens zelf de grootste kansen te missen. Dan even later scoort hij door á la Wayne Rooney een omhaal stijf in de winkelhaak te jagen. Verder als de box dan een keer is opgeladen ben ik de DJ samen met Luuk Demmer. Dit is geen makkelijke klus met de verschillende muzieksmaken in de kleedkamer.’’

We merken op dat er een goede sfeer binnen het elftal heerst en vroegen ons af of dit ook buiten het veld is. ‘’We hebben binnen ons elftal een activiteitencommissie. Zij doen elk jaar hun best om weer wat te organiseren voor ons. Dit varieert van weekendjes weg  tot een avond formule 1 racen in Utrecht. Toevallig staat er binnenkort een uitje gepland in Breda. Hier gaan we dan eerst uiteten om vervolgens de kroeg in te duiken. Daarnaast is het een ongeschreven regel dat zodra er een kantinefeest is, de gehele selectie inclusief staf naar de kantine komt. Hierdoor durf ik wel te zeggen dat we buiten het veld ook goed met elkaar omgaan.’’

Tot slot vroegen we naar de ambities van dit elftal. ‘’Volgens mij ga je voetballen om te winnen en kampioen te worden. Het maakt niet uit in welk team je speelt of met wie dan ook. Echter moeten we wel realistisch zijn. Vorig jaar wisten we ons ternauwernood te handhaven in de hoofdklasse dus dat is ons eerste doel. Ik denk dat de competitie dicht op elkaar zal zitten, dus we gaan er volle bak voor om ergens in de middenmoot te eindigen. Stiekem hoop ik zelf dat we ons kunnen mengen in de strijd om een periodetitel. Alles wat hoger is dan de middenmoot is mooi meegenomen.’’, sluit Van Dalen af.

Wij wensen VV Almkerk 2 veel succes dit seizoen!

Klik op VV Almkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Almkerk voor meer informatie over de club.

Chris Tolman gaat vierde seizoen in met sv DSO 3

VoetbalJournaal
-
0
Chris Tolman gaat vierde seizoen in met sv DSO 3

Vandaag spreken we met Chris Tolman, de 27-jarige voetballer van sv DSO 3. Chris Tolman speelde vroeger in de jeugd tegen clubs als Ajax en Feyenoord bij Alphense Boys en Sparta Rotterdam. Nu gaat hij zijn vierde seizoen in bij zijn vriendenteam.

Chris Tolman is 27 jaar en woonachtig in Zoetermeer. In het dagelijks leven werkt de voetballer als Corporate IT Recruiter bij PostNL. “Verder ben ik een echte voetballiefhebber, om het zelf te doen, maar ook om te kijken. Daarnaast ga ik graag uiteten en drankjes doen met mijn vriendin en/of met mijn vrienden.”

Carrière
Tolman begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij FC Zoetermeer in de F10. Hier had hij tot de D1 gespeeld waarna hij naar Alphense Boys ging. “Ik werd gescout door Alphense Boys om daar in de D1 te voetballen. Dat was toentertijd nog in de eerste divisie, waarbij we speelden tegen onder andere Ajax en Feyenoord. Dat jaar ging erg goed, waardoor ik het seizoen erop naar Sparta Rotterdam ging. Hier heb ik vier jaar gevoetbald (C2, C1, B2 en B1). Daarna heb ik nog een jaartje bij Alphense Boys A1 gespeeld. Toen had ik besloten om te verkassen naar de selectie van sv DSO. Hier heb ik een jaar of vijf in het eerste gespeeld en sinds drie jaar geleden speel ik in een vriendenteam.” 

Hoogste jeugd niveau
De voetballer heeft vijf jaar op het hoogste jeugd niveau van Nederland mogen spelen bij Alphense Boys en Sparta. “Dat vind ik wel een prestatie. Verder ben ik meerdere keren kampioen geworden, onder andere bij FC Zoetermeer en bij sv DSO.”

Ook heeft Tolman vele hoogte- en dieptepunten beleefd in zijn carrière. “Hoogtepunt voor mij is toch wel mijn tijd bij de KNVB BVO. Hier speelde ik samen met spelers als Nathan Aké, Tonny Vilhena en Rick Karsdorp die het toch net iets verder hebben geschopt. Mijn dieptepunt is toch wel de vele knieblessures die ik heb opgelopen tijdens mijn tijd bij Sparta. Hier heb ik in totaal drie keer mijn meniscus gescheurd.”

sv DSO
Toen Tolman wegging bij Alphense Boys, wilde hij graag na zes jaar dichter bij huis spelen. “sv DSO is in Zoetermeer de club die op het hoogste niveau speelt, dus dat sprak me het meeste aan. Inmiddels speel ik hier al een lange tijd en het is een erg leuke en gezellige club om te voetballen.”

Vorig seizoen was de voetballer samen met zijn ploeg kampioen geworden in de vijfde klasse, waardoor we zijn gepromoveerd naar de vierde klasse. “Ik ben wel erg benieuwd wat het niveau is van onze competitie, want dat is toch altijd even afwachten in de vierde en vijfde klasse. Tot nu toe merken we wel dat de tegenstand al hoger is dan vorig jaar, dus het wordt een uitdagend seizoen. Het seizoen is natuurlijk nog maar net begonnen, maar we hebben wel onze eerste twee wedstrijden gewonnen. Een lekkere start dus!”

Ook al speelt Chris Tolman nu in een vriendenteam, de speler heeft nog zeker een doel. “Ik ben nog steeds erg fanatiek en wil altijd winnen. Kampioen worden in de vierde klasse is dus zeker het doel voor mij/ons!”

Wij wensen Chris Tolman veel succes dit seizoen!

Klik op sv DSO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv DSO voor meer informatie over de club.

In gesprek met Boris en Lorenzo van Creating Legends Academy

VoetbalJournaal
-
0
In gesprek met Boris en Lorenzo van Creating Legends Academy

Vandaag zijn we in gesprek met de 47-jarige Boris Knebel en de 32-jarige Lorenzo Philippi. De twee heren zijn (samen met Jim Neyda) trotse eigenaren van Creating Legends Academy.  

Introductie
Lorenzo Philippi is geboren in het AMC te Amsterdam. Hij is voor een deel opgegroeid in Spanje en voor een deel in Diemen. ‘’Ik ben sinds anderhalf jaar vader van een dochter Avani en woon samen in Zoetermeer met mijn vriendin. Ik heb vanaf mijn zevende tot mijn dertigste in Almere gewoond.’’

Boris is geboren in Halsteren en is vader van twee zonen, Levi en Lennon. Eén van zijn zonen speelt bij PSV. Verder heeft hij één dochter genaamd Thaia en woont hij samen met zijn vrouw Priscilla. ‘’Sinds de afgelopen vijf jaar zijn wij woonachtig in Tilburg, na een lange periode gewoond te hebben in Diemen.’’

Carrièreverloop
Nadat hij zijn blauwe band in judo had gehaald mocht Lorenzo op zijn zevende op voetbal. ‘’Ik begon in de E10 van Almere en na één seizoen mocht ik gelijk naar de E1, tot mijn zestiende heb ik altijd in de selectie gevoetbald, op divisie niveau. Ik ben toen helaas geblesseerd geraakt en heb op mijn 23ste nog gevoetbald bij het eerste van DWS.’’

Boris heeft jarenlang voor Halsteren, RBC en Dosko gespeeld. Helaas gooide blessures op zijn zestiende al roet in het eten en werd hij afgekeurd voor een eventuele betaald voetbalcarrière. Destijds speelde ik in het Zuid Nederlands elftal met onder andere Ruud van Nistelrooij en Mark van Bommel. Ondanks de afkeuring heb ik toch nog jaren op het hoogste amateurniveau gespeeld.’’

Ervaringen in het voetbal
Philippi heeft ruim twaalf jaar gewerkt bij Coerver Coaching. Parralel daaraan heeft hij vijf jaar bij Almere City gewerkt. ‘’Michel Kreek haalde mij naar Almere City om daar de O11 te gaan doen met Rick Vanenburg. Na een paar maanden mocht ik ook assisteren bij de O17 en in de winterstop mocht ik als vaste assistent naar de O19 waar Kiki Musampa de hoofdtrainer was.’’ Het seizoen daarop werd de trainer assistent bij de O13 en jong Almere City, waar destijds Ivar van Dinteren de hoofdcoach was. Verder verzorgde Lorenzo techniek trainingen bij de jeugdopleiding. ‘’In de winterstop vroeg Jack de Gier of ik bij het eerste elftal techniek training wou geven. In de seizoenen daarop werd ik hoofd techniektrainer, hoofdtrainer O12, assistent 1ste/ jong /O19 en O17. Het afgelopen seizoen heb ik nog bij ADO Den Haag gewerkt als assistent van de O17.’’

Knebel heeft jarenlang zelf op hoog niveau gevoetbald. Daarna heeft hij als ouder meegemaakt wat er als voetbalvader bij komt kijken als je zoon op hoog niveau speelt. ‘’Ik ben tevens spelersmakelaar/begeleider bij mijn organisatie Creating Legends en ben nu sinds kort, samen met Lorenzo en Jim Neyda trotse eigenaren van Creating Legends Academy.’’

Ontstaan van de voetbalschool
Tijdens zijn tijd bij Coerver Coaching heeft Lorenzo in heel veel keukens mogen mee kijken en meedoen. Hier heeft hij als een spons heel veel kennis en ervaringen mogen opdoen. ‘’Ik ben Coerver Coaching tot op de dag van vandaag van harte dankbaar, voor wat ik daar heb geleerd. Echter was het met een dochter en het verhuizen van Almere naar Zoetermeer niet meer te combineren en werd het tijd om voor mijzelf te starten.’’

Boris heeft door de jaren heen veel samengewerkt met trainers voor de agency en heeft veel voetbalscholen van binnen gezien, voornamelijk in Amsterdam. ‘’Lorenzo, Jim en ik hebben op een gegeven moment de koppen bij elkaar gestoken om te kijken wat voetbalscholen in onze ogen missen en wat wij vanuit onze Agency kunnen toevoegen. Wij geloven in de filosofie en trainingsmethode van Coerver, de coachstijl van Van Gaal en de visie van Johan Cruyff en Pep Guardiola. Naast deze filosofie denken wij dat er ook nog veel ruimte is op het gebied van looptechnieken, voeding en het meten van je progressie. Dit willen wij gedurende het seizoen terug laten komen bij de spelers die bij ons aan boord komen. Het mooiste zou zijn om iedereen de beleving te kunnen geven wat een echte profvoetballer iedere dag meemaakt.’’

Waarom Creating Legends Academy?
We vroegen de trainers waarom je voor Creating Legends Academy zou moeten kiezen. ‘’Ik zeg altijd je moet naar iets gaan waar je een goed gevoel bij hebt en waar je wat leert. Ik maak enkel en alleen een speler beter en haal het uiterste uit ieder individu ongeacht je leeftijd of niveau. Daarbij zorgen wij ervoor dat je niet alleen als voetballer beter wordt, maar ook als mens. Wij laten iedere speler op zijn eigen tempo en eigen niveau het maximale uit zijn persoonlijke talent halen’’, Aldus Lorenzo

‘’Veel voetbalscholen verkondigen vooral hoeveel jonge spelers ze naar een betaald voetbalorganisatie hebben gebracht en dat ze via hen de stap kunnen gaan maken. Wij denken hier absoluut anders over. Bij je club ga je gescout en ontdekt worden en wij helpen je mee om je zo goed mogelijk te ontwikkelen en wellicht je droom uit te laten komen. Wij geloven dat ieder individu persoonlijke aandacht nodig heeft om te kunnen groeien in haar of zijn persoonlijke ontwikkeling. Door de baas te worden over de bal neemt het vertrouwen van de spelers toe waardoor ze in de wedstrijden veel makkelijker gaan spelen. Ook gaan er gedurende het seizoen clinics plaats vinden van professionele voetbaltrainers uit de eredivisie en/of Keuken kampioen divisie, gasttrainingen komen van profvoetballers en workshops over voeding en Pedagogie in de voetballerij. Verder is het bij ons mogelijk om naast de groepstrainingen op zondag, ook te kiezen voor 1 op 1 trainingen, kleine groepstrainingen tot vier spelers en/of looptrainingen. Dit is maat werk en in overleg’’, Aldus Boris

Doelen voor in de toekomst
Philippi hoopt te bereiken dat spelers die bij hun trainen later zeggen: ik pas de dingen die ik bij jullie heb geleerd nog steeds toe in het hedendaagse leven. ‘’Het is natuurlijk ook fantastisch en leuk als je kan zeggen, ik heb Messi getraind, maar dat is niet iets waar ik mee te koop zou lopen. Verder wil ik nog meer spelers helpen om niet alleen een betere voetballer te worden maar ook een beter persoon.’’

Knebel hoopt vooral dat spelers die bij hun trainen met een grootte glimlach van het veld af lopen. ‘’Ik hoop dan dat kinderen tegen zijn of haar vader en moeder zegt: het was echt leuk en wat heb ik weer veel geleerd! Ik heb nu alweer zin in volgende week! Verder wil ik binnen de Academy zoveel mogelijk progressie uit de spelers halen en ze met plezier te laten voetballen.’’

De trainingen
De trainingen van Creating Legends Academy vinden plaats in bergen op zoom bij MOC’ 17. Er worden geen wedstrijden gespeeld omdat de Academy puur en alleen spelers beter wil maken op zijn of haar niveau. ‘’Al onze trainers zijn zorgvuldig uitgekozen en ik kan zeggen in het kader van diversiteit zijn we zeer geslaagd. Niet alleen omdat ze divers zijn, maar ook doordat ze kwalitatief uitstekend zijn. Wij zijn altijd opzoek naar goede trainers, maar ook naar trainers die willen leren. Wij zullen de trainers gaan opleiden volgens de visie van CLA. Dus mocht je trainer zijn en dit lezen en denken: dit spreekt me aan. Neem dan contact met ons op want goede trainers zijn altijd welkom.’’

Hoe in te schrijven?
Je kan via de website www.creatinglegendsacademy.nl jezelf inschrijven. Iedereen is welkom en het maakt hierin niet uit waar je woont. In de toekomst is er de mogelijkheid dat er meerdere locaties door het land opengaan. ‘’Jongens en meiden, voetballers en keepers zijn welkom vanaf zes tot achttien jaar. Bij ons is iedereen welkom, omdat iedereen die persoonlijke aandacht verdiend. Wij willen in het voetballandschap alleen maar spelers beter maken zodat zij op hun eigen niveau meer plezier hebben en beleven aan het spelen van wedstrijden. Ook gaan de spelers ingedeeld worden op hun eigen niveau waardoor het voor iedereen toegankelijk gaat worden. Voor zowel amateurspelers als voor spelers van betaald voetbalorganisaties.’’

Voetbal verbindt
Wat voetbal zo belangrijk maakt voor de eigenaren van Creating Legends Academy is dat voetbal verbindt en onbewust deel uitmaakt van je opvoeding, naast de opvoeding die je thuis krijgt of op school. Verder vindt Boris voetbal zijn ‘’way of life’’.

Als laatste nodigen Lorenzo en Boris iedereen uit om een keer langs te komen voor meer informatie en om het te ervaren!

Wil je meer weten klik dan op Creating Legends Academy voor meer informatie.

John van Leeuwen heeft zin in nieuwe klus bij FIOS

rkvv Fios
-
0
John van Leeuwen heeft zin in nieuwe klus bij FIOS

Of John van Leeuwen zin heeft in zijn nieuwe klus als hoofdtrainer van FIOS? Reken maar! De Rotterdammer neemt dit seizoen definitief het stokje over van Hans de Rover en kan niet wachten om echt aan de slag te gaan. “Ik ben enorm enthousiast, dit is voor mij weer heel wat anders!”

En dat laatste klopt, want de 58-jarige oefenmeester neemt daarmee afscheid van ‘zijn Rotterdam’. “Na al die jaren als trainer in het Rotterdamse, heb ik het wel een beetje gezien. Hier is alles weer nieuw.” Precies waar Van Leeuwen aan toe was, zo geeft hij toe. “Het ging daar steeds minder om voetbal. Eigenlijk was het iedere wedstrijd afwachten of je wel met elf zou eindigen, dat werd vervelend. Daarvoor kom je niet naar een voetbalveld.” Maar bij FIOS dus wel. De inwoner van Poortugaal legt uit hoe hij daar terechtkomt. “Hans (de Rover) ken ik al heel lang, bij hem heb ik nog stage gelopen voor het behalen van mijn diploma’s. Sindsdien heeft hij mij altijd gevolgd en zodoende is het contact hier ontstaan.”

Lef en bravoure

Een eerste bezoek aan de vierdeklasser zorgde meteen voor enthousiasme, vertelt Van Leeuwen. “Ook de spelers waren enthousiast! Dat vind ik altijd wel erg belangrijk.” Maar dat niet alleen. “Ik zag eerst nog een beetje op tegen het reizen, maar dat viel hartstikke mee. Dan kom ik vanaf mijn werk in Rotterdam, in 25 minuutjes ben je er.” Zijn vuurdoop beleefde Van Leeuwen al een aantal maanden geleden. “In de laatste wedstrijd van het seizoen, tegen Flakkee, zat ik al op de bank. Ook dat was enorm leuk.” En dat, terwijl Van Leeuwen op voorhand eigenlijk niet zoveel wist van FIOS. “Ik heb er misschien één keer tegen gespeeld…” Maar dat is inmiddels helemaal anders. “De kantine is eigenlijk een soort dorpshuis en we hebben twee geweldige grasvelden, dat is toch prachtig?” Een mooie uitdaging staat hem te wachten, zo denkt Van Leeuwen. “Afgelopen seizoen werden ze vijfde, hopelijk kunnen we die lijn voortzetten. Samen met die jongens wedstrijden winnen, daar kijk ik het meeste naar uit.” Aan de randvoorwaarden zal het in ieder geval niet liggen, heeft hij gemerkt. “De club heeft alles ontzettend goed voor elkaar, alles rond het eerste is geregeld. Dat heb ik weleens anders meegemaakt.” En dus zijn er geen excuses. “Ik ben een trainer die wil aanvallen en een hekel heeft aan verliezen. Rotterdamse lef en bravoure, niet de kaas van je brood laten eten.”

Beetje dollen

Zijn eigen ervaring, als topscorer van Rotterdam en oud-jeugdspeler van Excelsior, moeten hem daar dit seizoen bij gaan helpen. “Een beetje voetbalgogme, bepaalde slimmigheidjes. Als spits wil je toch altijd vooruit voetballen, maar dan moet je ook rustig blijven voor de goal. Dat probeer ik ze bij te brengen.” Na ruim twintig jaar als trainer zit het met die ervaring sowieso wel goed en dus is het vertrouwen groot. “Ik wil gewoon meedoen voor de bovenste plekken, klaar. Het is lang geleden dat FIOS dat voor elkaar heeft gekregen, dus dat is een mooie uitdaging. Dat zou fantastisch zijn. Dan vergeten ze me hier nooit meer.” Van Leeuwen weet in ieder geval al precies hoe hij dat voor elkaar wil krijgen. “Het is een andere cultuur. Die jongens zijn heel enthousiast, misschien een beetje stug, maar als je ze voor je kunt winnen, doen ze alles voor je. We moeten vooral veel lol hebben samen.” Want, zo stelt de Rotterdammer: “Ik probeer alles zo eerlijk mogelijk te doen, met humor en een beetje dollen. Als je het naar je zin hebt, komt het succes vanzelf!”

Klik op FIOS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FIOS voor meer informatie over de club.

1...515516517...1.490Pagina 516 van 1.490

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.