Home Blog Pagina 519

Na jaren afwezigheid is er weer damesvoetbal bij v.v. Hulsterloo

NIEUW-NAMEN – Het feit dat het weer begon te kriebelen bij verschillende oud-speelsters heeft ervoor gezorgd, dat sinds dit seizoen er opnieuw damesvoetbal wordt gespeeld bij v.v. Hulsterloo. Jessy Lockefeer-De Vos is één van de speelsters die (samen met nog zo’n twintig andere dames) opnieuw de voetbalschoenen heeft aangetrokken.

“Het begon eigenlijk min of meer te leven toen enkele dames hier op het voetbalveld elkaar tegenkwamen en er terloops over begonnen. Herinneringen ophalend en daarbij vooruit kijkende in de trant van ‘goh, dat zou toch best weer eens leuk zijn om met elkaar weer eens te gaan voetballen hier op het dorp…’ Er werd een app-groepje gevormd en daaraan werden steeds meer en meer namen toegevoegd. En nu is het effectief een feit, dat we ons hebben ingeschreven bij de KNVB voor de vrouwen 18+ 7×7 competitie. Zelf heb ik in het verleden ook altijd gevoetbald, maar doordat ik een onwillige knie heb ben ik nu keepster geworden. Natuurlijk heb ik ook nu na de wedstrijden een dikke knie, maar die neem ik voor lief. We hebben nu enkele keren weer gespeeld en ik vind het echt helemaal geweldig!”

Het team legde in het tussenseizoen hun voornemens voor bij het bestuur van de zondag vierdeklasser uit en die waren direct ook heel enthousiast. “Dat was prachtig natuurlijk! We zijn echt met open armen ontvangen en dat voelt wel fijn. In het verleden is hier op de club tientallen jaren een bloeiend damesteam geweest, maar door teruglopend animo en het feit dat iedereen in een bepaalde levensfase terechtkwam is dat toen gestopt. Meiden werden ouder, gingen trouwen, kregen kinderen en ga zo maar door. Allemaal redenen waardoor er destijds niet meer voldoende dames waren om volwaardig te kunnen spelen en dan moet je keuzes maken. Hoe jammer ook. Maar des te leuker is het nu, dat velen van hen weer zijn teruggekeerd om in de 7×7 competitie mee te doen. De eerste keer in Heinkenszand waren we nog met acht speelsters, maar onlangs thuis hadden we er toch vijftien en dat was ook na afloop enorm gezellig.”

De ploeg speelt een aantal keren per jaar wedstrijden tegen onder meer VIVOO, Lewedorpse Boys en HKW’21. Elke keer is één van de verengingen gastheer en worden er steeds drie wedstrijden van twintig minuten gespeeld. Trainen doen de Hulsterloo-dames vooralsnog niet. “We hebben voorafgaande aan de eerste wedstrijdavond één keer getraind, omdat je toch ook niet ineens na jaren inactiviteit zomaar kunt gaan voetballen. Dat risico is toch te groot. Nu kan het zo zijn, dat in de app-groep een aantal dames voorstelt om samen te komen en een balletje te trappen op het veld. Dan gaan we naar behoefte kijken om onderling te trainen en actief te blijven. Ik geniet enorm van het sportieve stukje, want dan ben ik wel zo fanatiek dat ik wil winnen of althans het zo goed mogelijk wil doen.

En na afloop is het vooral ook de gezelligheid die het extra mooi maakt. “Dat stukje gezelligheid van weleer is terug en is ook goed voor een stuk saamhorigheid en dorpsgevoel. Het overgrote deel zijn dames tussen de achttien en veertig jaar afkomstig van het dorp, woonachtig op het dorp of met een voetbalverleden hier. Dat maakt het dan ook extra leuk om nu weer hier met z’n allen actief op het voetbalveld te staan. Het smaakt voor mij in elk geval naar meer.”

Klik op v.v. Hulsterloo voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Hulsterloo voor meer informatie over de club.

Roosendaal VR 1: van drie helften spelen tot aan luchtinstrumenten

RKVV Roosendaal Vrouwen 1 is een hecht team, waarbij zowel presteren als gezelligheid hoog in het vaandel staat. Zo maken de dames zich elke zondagochtend/middag op voor de wedstrijden in de derde klasse. ‘’Maar daarna zijn wij in de kantine te vinden voor een gezellige derde helft.’’

Een goede combinatie
De combinatie van willen presteren op de trainingsavonden en tijdens de wedstrijd, maar daarnaast ook veel activiteiten doen naast het voetbal is iets wat RKVV Roosendaal Vrouwen 1 uniek maakt. ‘’Zo gaan we in maart naar ons favoriete duo Susan en Freek en kijken we stiekem ook al vooruit naar het volgende teamweekend.’’

Volkszangeressen?
We vroegen of Roosendaal Vrouwen 1 nog speciale spelers in de gelederen heeft. ‘’Heel cliché, maar iedereen is uniek. We hebben allemaal ons eigen talent op én naast het veld, maar dat maakt wel dat we een leuke mix aan talenten hebben! Zo hebben we meerdere mensen die Guus Meeuwis kunnen vervangen als hij ziek is tijdens Groots! Maar ook een concert met luchtinstrumenten kan door ons verzorgd worden.’’

Eén team één taak
De dames uit Roosendaal hebben als team samen één doel en daar gaan ze met zijn allen voor. Het motto van het team is dan ook: ‘Samen pieken en samen dalen’.

Spaans hoogtepunt
Het team had afgelopen seizoen een teamweekend naar Lloret de Mar. Dit wordt toch wel als hoogtepunt gezien. ‘’Het hoogtepunt dat met kop en schouders boven de andere hoogtepunten uit stijgt, is het teamweekend naar Lloret de Mar afgelopen seizoen. Op donderdagochtend vroeg naar het vliegveld en drie dagen trainen voor de derde helft. We hebben verborgen talenten mogen bewonderen van teamgenootjes waarvan we niet wisten dat ze deze in zich hadden. Verder was het gewoon een supergezellig weekend waar we tot op heden nog vaak herinneringen aan ophalen. Dieptepunten zijn er niet echt. We proberen altijd overal positief naar te kijken of ergens een positieve draai aan te geven.’’

Teamweekend 2.0
De vrouwen hebben al een nieuwe activiteit waar ze naar vooruit kijken. ‘’Wij zijn al vooruit aan het kijken naar teamweekend 2.0. De locatie is voor de meesten nog onbekend, maar dat we vorig weekend gaan proberen te overtreffen is een zekerheid! Verder willen we zo hoog mogelijk eindigen in de competitie en nacompetitie spelen. Vorig seizoen hebben we de nacompetitie mogen spelen voor een plekje naar de tweede klasse. Dit seizoen willen we weer bij de bovenste drie eindigen en een plekje in de nacompetitie veroveren. Daarna promoveren zou helemaal de kers op de taart zijn.’’

Mooiste wedstrijd
Het huidige team is flink veranderd maar de ‘oude garde’ denkt bij de mooiste wedstrijd terug aan de gewonnen bekerfinale in het seizoen voor corona. ‘’De mooiste wedstrijd van het team in huidige vorm is de wedstrijd tegen Moerse Boys. Dit was aan het einde van het vorige seizoen. Hier sleepten we een 2-3 overwinning uit het vuur door écht als team te werken voor elkaar.’’

Bedankt!
RKVV Roosendaal Vrouwen 1 wilde graag nog wat mensen bedanken. ‘’Sowieso willen wij al onze sponsoren bedanken die ervoor zorgen dat wij aan kleding geen gebrek hebben. We blijven toch dames hè. Verder natuurlijk onze vaste supporters die elke week aan de zijlijn staan en natuurlijk onze Mascotte Mowgli. Helaas is Mowgli momenteel vermist. Heb je Mowgli gezien? Stuur ons dan een DM op onze Instagram pagina: @rkvvroosendaalvr1.’’

Wij wensen RKVV Roosendaal Vrouwen 1 veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Roosendaal voor meer informatie over de club.

Tiemen van Hezel wil bovenin meedoen met AVV Swift

Tiemen van Hezel speelde vroeger in de jeugdopleiding van FC Groningen, maar kon net niet het eerste elftal halen. Na vele minuten op het hoogste amateurniveau bij HHC Hardenberg en AFC, speelt de middenvelder sinds 2019 bij AVV Swift. “We willen zo lang mogelijk bovenin meedoen”.

Tiemen van Hezel is 31 jaar en geboren in Groningen. “Momenteel ben ik woonachtig in Amsterdam. Ik heb Master Finance gedaan en tegenwoordig ben ik werkzaam als business analist bij een vastgoedbedrijf in Amsterdam. Daarnaast ben ik bezig met de studie Register Controller.”

Carrière
Van Hezel begon op vijfjarige leeftijd bij Be Quick 1887 in Groningen. “Op tienjarige leeftijd ging ik naar de jeugd van FC Groningen. Daar heb ik tot het tweede elftal gespeeld. Ik heb daar een leuke tijd gehad. Zo hadden we mooie reizen gemaakt naar Japan en Amerika en was dit ook de generatie met Virgil van Dijk en Leandro Bacuna. Helaas heb ik het eerste net niet gehaald.” 

Daarna was Van Hezel teruggegaan naar Be Quick 1887. “Daar heb ik twee jaar gespeeld waar we het laatste jaar kampioen werden. Een mooie tijd gehad met een studenten/vriendenteam waarbij we veel gingen stappen, maar toch goed presteerden. Toen was ik naar HHC Hardenberg verkast en heb ik daar vijf jaar gespeeld. Mooie wedstrijden gespeeld bij HHC. Denk dan aan bekerwedstrijden tegen AZ, NEC en PEC Zwolle. Daarna nog een jaar bij AFC Amsterdam gespeeld en nu sinds 2019 bij Swift Amsterdam.”

Prestaties
In de jeugd is Van Hezel een aantal keren kampioen geworden. “Hierbij waren de reisjes naar Japan en Amerika echte hoogtepunten. Daarnaast was de reis met de KNVB naar Newcastle, Engeland een hoogtepunt. Naast de prachtige reizen ben ik ook bij Be Quick kampioen geworden in de hoofdklasse. Hierdoor promoveerden we naar de tweede divisie Zondag. Bij HHC hebben we in de topklasse altijd bovenin meegedraaid, op één seizoen na toen we op de laatste speelronde ons veilig speelden. De tweede plaats met HHC was de beste prestatie. In de KNVB beker zijn we nog tot de kwartfinale gekomen. Toen hadden we uit tegen AZ 1-0 verloren en daarvoor NEC thuis met 2-0 verslagen. Tenslotte ben ik nog met AFC kampioen geworden in de tweede divisie.” 

Dieptepunten
Van Hezel heeft ook wat dieptepunten in zijn carrière gehad. “Voornamelijk mijn blessures. Zo was mijn knieschijf een keer uit de kom geweest. Daardoor zat ik enkele maanden aan de kant. Daarnaast was het weggestuurd worden bij FC Groningen ook een dieptepunt.”

AVV Swift
In 2019 verliet Van Hezel AFC voor AVV Swift. “De sfeer is de belangrijkste reden voor de overstap. Het zijn allemaal jongens die op een goed niveau kunnen voetballen, maar een maatschappelijke carrière ook belangrijk vinden. De meeste spelers studeren of hebben een goede baan dat op de eerste plaats staat, daarna komt het voetballen bij Swift. We hebben dus geen ‘broodvoetballers’ en daarom voetbalt iedereen bij Swift voor het plezier. Daarnaast is de locatie in Amsterdam-Zuid op vijf minuten van mijn huis ook een reden.”

Momenteel staat Van Hezel samen met AVV Swift op de vierde plek. “We begonnen het seizoen goed, maar hebben de laatste weken wat punten verspeeld. Sinds vorig jaar is de helft van de selectie vervangen en hebben we een nieuwe technische staf. Vorig jaar waren we drie wedstrijden voor het einde veilig voor degradatie terwijl we zo lang mogelijk voor het kampioenschap wilden spelen. Dit seizoen waren we iets voorzichtiger met de verwachtingen, maar zijn we tot nu toe wel tevreden. Uiteindelijk willen we zo lang mogelijk bovenin meedoen.”

Klik op AVV Swift voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AVV Swift voor meer informatie over de club.

Lindeborg is nu écht bezig aan zijn laatste seizoen bij Groen Wit

Al een seizoen of twee lang, probeert Senen Lindeborg zijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen. Maar mede door de komst van Oualid Saadouni als hoofdtrainer van derdeklasser Groen Wit, is dat er nog niet van gekomen. Toch is hij nu, écht waar, bezig aan zijn laatste jaar. “Dat kan ik je garanderen!”

In de C-jeugd begonnen en nu, dertig jaar later, nog steeds actief in het groen met wit. Slechts één jaartje zocht Lindeborg (39) zijn heil ergens anders. “Tijd voor een standbeeld? Haha, die moet nog komen!” De goedlachse verdediger begint meteen te vertellen. “Twee seizoenen geleden wilde ik eigenlijk stoppen, maar die jongens zeiden dat ze me nodig hadden. Dus ben ik toch maar gebleven.” Helemaal toen afgelopen seizoen Saadouni werd aangesteld als eindverantwoordelijke. “Met hem heb ik een goede band, dan kan ik toch niet zomaar stoppen?”

Even stuk
Zijn liefde voor voetbal, is in al die jaren geen moment minder geworden. “Ik houd gewoon van het spelletje. Sinds mijn achttiende zit ik in het eerste, je kent iedereen. De mensen, de spelers, het is leuk en gezellig. Geen gezeur en gezeik, allemaal jongens uit de buurt.” Toch is het anders dan ‘vroeger’. “Qua organisatie is de club wel veranderd. Naar mijn gevoel is er meer binding met de vereniging.” Zelf kijkt Lindeborg vooral met veel plezier terug op zijn tijd bij de jeugd. “Toernooien spelen, zonder druk en gewoon lekker vrij. Nu is het toch meer moeten.”

Moeten presteren vooral, want het spelplezier heeft de routinier nog steeds. “Zenuwen heb ik niet meer. Ik ben 39, dan heb je alles wel meegemaakt.” Toch zat ook hij, na het mislopen van promotie afgelopen seizoen, wel een tijdje stuk. “Zeker een week of twee, drie. Toen we de finale van de nacompetitie haalden, dacht ik echt dat we gingen promoveren. Maar uiteindelijk hebben we net niet genoeg strijd geleverd, dat is zonde. Het had echt gekund.” Waren ze klaar geweest voor die tweede klasse? “Dat is een andere vraag, dan hadden we wel wat versterkingen nodig gehad. Maar ik denk wel dat we daar iets te zoeken hebben.” Na een tweede plek vorig jaar, moet het dit seizoen gaan gebeuren. Toch? “Je zou eigenlijk zeggen van wel. De basis staat nog redelijk, maar we hebben ook een aantal nieuwe spelers, dat is altijd even wennen.”

Geen poespas
Zelf legt Lindeborg de lat maar meteen lekker hoog. “Ik vind dat we minimaal een periode moeten halen.” Al zal dat zeker niet vanzelf gaan. “We moeten vijf of zes keer naar Zeeland, dat vind ik wel een beetje jammer. Terwijl je hier in de buurt heel veel mooie clubs hebt.” Evenals trainers. De inwoner van Breda maakte er, tijdens zijn langdurige carrière, een hoop mee. “Als ik er eentje moet noemen, is dat Gijs Smulders. Het lukte al drie of vier jaar niet om te promoveren, Gijs kwam en binnen één seizoen was het raak. Hij doet gewoon zijn ding en zet de poppetjes op de juiste plek.” Ook Saadouni kan rekenen op mooie woorden. “Ik houd van zulke trainers, tussen en boven de groep. In zijn regels is hij heel strikt, maar hij behandelt iedereen hetzelfde. Wie je ook bent.”

Een bepaald gezag. “We weten natuurlijk ook allemaal hoe hij is. Serieus, maar grapjes als het kan. En iemand met veel voetbalkennis.” Lindeborg daarentegen, beschikt over een hoop zelfkennis. “Een echte verdediger, geen poespas. De bal afpakken en inleveren bij de goede kleur, dat is al heel wat. Gewoon zakelijk, doen wat je moet doen. Sommigen maken voetbal moeilijker dan het is.” Nog één laatste seizoen, kunnen ze van hem genieten, dan is het echt afgelopen. Tenminste, dat belooft hij. “Ik ben eigenlijk nooit geblesseerd, maar op maandag merk ik het wel, soms schiet ik op zondag al spontaan in de kramp. Dit is echt mijn laatste seizoen, dat garandeer ik je! Dan ben ik 40, met drie kinderen thuis, is dat een mooie leeftijd.”

Klik op Groen Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Groen Wit voor meer informatie over de club.

Voor Vertriest is SAB letterlijk een familieclub

Een vader als vrijwilliger, zijn moeder achter de bar en samen met zijn broertje in het eerste. Voor Calvin Vertriest voelt de club eigenlijk als een soort familie. En dus kun je wel raden waar het thuis meestal, of negen van de tien keer, over gaat. “Bijna altijd over SAB!”

Heel gek is dat ook allemaal niet, te beginnen bij het begin. “Ik zit hier al vanaf ‘de Kabouters’, sinds mijn vierde. Nu ben ik 23.” En dus zijn het ondertussen vooral allemaal bekende gezichten voor Vertriest. “Je kent iedereen, het is heel vertrouwd én het is lekker dichtbij. Gewoon op je gemakje voetballen, dat is voor mij eigenlijk de belangrijkste reden om te blijven.” Net als de rest van zijn familie dus. “Mijn vader staat, net als mijn moeder, achter de bar. Daarnaast doet hij ook de nodige klusjes op en rond het veld.”

MEER GEHOOPT
Maar ook binnen de lijnen is het een soort familiereünie aan het worden. “Sinds dit seizoen zit mijn broertje bij de selectie, nu nog in het tweede, maar hopelijk kan hij straks ook de stap naar het eerste maken. We trainen in ieder geval wel samen.” Hoe dat is? Vertriest begint te lachen. “De partijtjes zijn extra leuk, want we houden echt niet in. Net een beetje scherper.” Ook thuis is SAB dagelijks onderwerp van gesprek, voor de inwoner van Tuinzigt een mooie samenkomst van omstandigheden, zo vertelt hij. “Ze kwamen altijd al kijken, nu zetten ze zich ook nog extra in voor de club. Dat vind ik alleen maar heel mooi.” Minder mooi was de eindstand van afgelopen seizoen, want met een tiende plek in de vierde klasse, kan Vertriest eigenlijk niet helemaal leven. “Nee, daar ben ik niet tevreden mee. Ondanks veel blessures en het feit dat we nauwelijks compleet waren, had er wel meer ingezeten.” Toch moet de student Sportkunde er zo achteraf, toch genoegen mee nemen. “Dan moet je uiteindelijk blij zijn dat we ons gehandhaafd hebben. Zeker de laatste weken, was het nog wel even knijpen.” Al hadden ze voorafgaand aan het seizoen, weldegelijk op meer gehoopt, in Breda. “We wilden proberen bovenin mee te doen, maar uiteindelijk bleven we ook maar kwakkelen met blessures. Dan moet je zorgen dat je erin blijft, maar we hadden er wel allemaal meer van verwacht.”

OVERAL TE VINDEN
En dus zijn de verwachtingen voor dit jaar, opnieuw wat hoger gespannen. “Als iedereen fit blijft, in combinatie met een paar versterkingen, dan moet het linkerrijtje zeker mogelijk zijn. Daar heb ik wel vertrouwen in.” Met zijn werklust en inzet, zou dat goed moeten komen. “Een harde werker, iemand die 90 minuten lang alles geeft. Eigenlijk ben ik overal op het veld te vinden.” En van dat laatste, is geen woord gelogen. “Volgens mij heb ik afgelopen seizoen ongeveer alle posities wel gehad, alleen keeper niet. Ik hoop ook niet dat die nog komt, haha!” Want als Vertriest het zelf voor het zeggen had, speelde hij op het middenveld. “Dat is wel mijn favoriete plek. Gewoon vrij voetballen en met mijn loopvermogen ben ik dan zowel voorin als achterin.” Maar niet alleen binnen het veld, zet de middenvelder zich vol overgave in. “Vanuit mijn studie ben ik veel bezig met sporten, dus toen ze vroegen of ik training wilde geven aan de MO15, kon ik eigenlijk alleen maar ‘ja’ zeggen.” En dat bevalt prima. “Afgelopen jaar zijn we bezig geweest om een team bij elkaar te krijgen, dat is goed gelukt. Het is echt serieus, trainen twee keer per week.” Nog meer voetbal dus. “Die meiden wat bijbrengen en plezier in het spelletje bezorgen, dat blijft het belangrijkste!”

Klik op SAB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SAB voor meer informatie over de club.

Duuk Schiereck van ASWH is nog niet uitgespeeld bij zijn club

Vandaag gaan we in gesprek met Duuk Schiereck, een twintigjarige voetballer van ASWH. ‘’Ik ben op mijn derde begonnen met voetballen bij IFC tot mijn zeventiende.’’ Vandaag vertelt Duuk meer over zijn carrière. 

‘’Waarom ik altijd bij IFC speelde? Dat is omdat we daar een niveau hoger speelden dan mijn leeftijdsgenoten bij ASWH, maar zodra we tegen ASWH speelde verloren we altijd. Toen maakte ik toch maar snel de overstap naar ASWH, in het tweede jaar in de O19 werd ik zelfs aanvoerder. Het seizoen erna maakte ASWH een O23 competitie waar ik voor werd geselecteerd. Op het begin maakte ik nog niet veel minuten, maar in de loop van het seizoen werkte ik mezelf in de basis en werden we kampioen in de derde divisie. We mochten door naar de tweede divisie waar we ook kampioen werden. In de voor-
bereiding van dit jaar mocht ik mee met de voorbereiding van het eerste elftal. Op mijn twintigste heb ik in een oefenwedstrijd mijn eerste minuten mogen maken. Helaas moet mijn officiële debuut nog komen, maar ik speel alles in de O23 en we staan bovenaan in de eerste divisie. Zaterdag wacht een belangrijke ontmoeting tegen de nummer twee, als we die winnen zetten we een grote stap richting het kampioenschap.’’

De ambities van Duuk zijn duidelijk. ‘’In de toekomst zou ik mezelf graag in de basis zien staan bij ASWH 1 en vanuit daar wil ik verder kijken waar mijn lat ligt. Ik wil eerst dit bereiken en vanuit daar kijken wat de mogelijkheden zijn. Je weet nooit wat op je pad komt vooral niet omdat ik niet had verwacht dat ik hier zou staan vijf jaar geleden. Tuurlijk heeft iedereen zijn dromen maar je moet wel kijken wat realistisch is, maar zeg nooit nooit.’’

In de carrière van Schiereck is er al veel gebeurd wij wilden weten wat zijn hoogte- en dieptepunten zijn. ‘’Mijn hoogtepunt is toch wel het kampioenschap in de tweede divisie en dat ik mee mocht met de voorbereiding van het eerste elftal van ASWH. Ik hoop dat het niet hier bij blijft want we staan er goed voor in de competitie. Mijn dieptepunt was mijn blessure. Op mijn vijftiende ben ik door middel van een tackle door twee man geblesseerd geraakt. Ik kwam in het ziekenhuis terecht en moest volgens de eerste diagnose zes
weken in het gips en daarna revalideren. Echter moest ik helaas daarna nog twee keer nieuw gips krijgen, mijn enkel heelde niet goed en de doktoren besloten om het te gaan opereren. Toen alles voorbij was heb ik hard gewerkt om zo snel mogelijk te revalideren. Ik kwam sterker terug en ontwikkelde me door in het voetbal tot waar ik nu ben.’’

Vervolgens wilden we weten wat weten waarom voetbal zo belangrijk is voor Duuk. ‘’Nou ik ben een jongen met ADHD die veel energie kwijt moet op een dag. Ik doe dat allemaal in het voetballen, de trainingen en in de wedstrijden. Ook heb ik helaas bepaalde dingen meegemaakt in mijn leven waar voetbal toch alles laat verdwijnen en ik mijn zorgen even vergeet. Ik vind het prettig dat ik mijn energie en mijn ei kwijt kan in het spelletje.’’

Tot slot vroegen we aan Duuk om een blik op het seizoen te werpen en of hij nog iemand in het zonnetje wilde zetten. ‘’Ten eerste denk ik dat wij kampioen moeten worden. Ik hoop dat ik het over drie weken echt kan zeggen. Dat wij kampioen zijn van Nederland in de O23 competitie. Al lukt het niet gaan we alles geven om in de volgende competitie weer kampioen te worden. Ter afsluiting wil ik graag nog iemand in het zonnetje zetten.
Arjan Janssen en Andre Bol. Arjan is een man die alles voor je over heeft en iedereen een thuis gevoel wil geven bij de club. Hij wil dat iedereen van het team overal bij betrokken is en je kan alles tegen hem zeggen. Hij is onze teammanager. Dan André, hij regelt dat alles gewassen is. De wedstrijdkleding, de trainingskleding hij maakt het altijd voor ons klaar en schoon. Hij maakt met iedereen altijd grapjes en is een fantastische man ook in de kantine’’, sluit Duuk af.

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

WK-Praatjes: Alles is nog mogelijk in poules F en E

0

De achtste finales worden langzamerhand bekend. We zitten nu op de helft, vandaag spelen Groep E en F hun beslissende wedstrijden voor een plek bij de laatste zestien.

Tunesië – Frankrijk 

Frankrijk start met een B-elftal omdat zij de koppositie in de groep niet meer kunnen weggeven door het goede doelsaldo van de Fransen. Frankrijk was in een betrekkelijk saai duel wel de bovenliggende partij met veel balbezit. Maar het was Tunesië dat op voorsprong kwam, in de 58ste minuut schoot Wahbi Khazri de bal binnen. Lang bleef het 1-0 voor Tunesië waardoor de Noord-Afrikanen afhankelijk werden van wat er bij de andere wedstrijd zou gebeuren. In de 90+10ste minuut leek Griezmann de gelijkmaker te maken, maar de goal werd afgekeurd door de VAR. Eindstand 1-0 en Frankrijk gaat door als groepswinnaar.

58’ 1-0 W. Khazri

Australië – Denemarken

Denemarken moest winnen in een duel met Australië om zicht te houden op kwalificatie voor de KO-fase. Datzelfde gold voor Australië. Beide ploegen maakte er bepaald geen spektakel van. Denemarken had veel de bal maar creëerde erg weinig in totaal hadden de Denen maar drie schoten op doel. De Australiërs kwamen er spaarzaam uit met snelle uitbraken. In de 60ste minuut kwam Riley McGree eruit en gaf de bal aan Mathew Leckie die de 1-0 binnen schoot. De Denen kwamen deze klap niet meer te boven. Australië won met 1-0 en door de magere score van Tunesië tegen Frankrijk zijn de Australiërs door naar de achtste finale waar zij zullen aantreden tegen de winnaar van groep C.

60’ 1-0 M. Leckie

Saudi-Arabië – Mexico

In de wedstrijd Saudi-Arabië tegen Mexico zou het erom gaan spannen. Mexico zou met ruime cijfers moeten winnen om door te gaan naar de laatste zestien. Terwijl de Arabieren genoeg hadden aan een magere overwinning of een gelijkspel, afhankelijk van de andere wedstrijd. De Mexicanen begonnen agressief aan de wedstrijd en pakten gelijk het initiatief. Het duurde echter wel tot de 47ste minuut totdat de Mexicanen de score opende. Het was Henry Martin die scoorde. Toen ging het lopen bij Mexico want vijf minuten later scoorde Luis Chavez de tweede treffer. Als de Mexicanen door zouden willen moesten ze nog een goal scoren. Met aanvallende wissels oefende zij meer druk uit op de defensie van Saudi-Arabië. Echter wisten de Arabieren in 95ste minuut toe te slaan via Salem Al-Dawsari die de 1-2 maakte waardoor de Mexicaanse droom uiteen spatte. Mexico wint wel maar gaat niet door naar de achtste finales.

47’ 1-0 H. Martin, 52’ 2-0 L. Chavez, 90+5’ 1-2 S. Al-Dawsari

Polen – Argentinië

De andere wedstrijd ging tussen Argentinië en Polen. Polen had de beste papieren voor de groepswinst. Bij een gelijkspel of een overwinning zouden de Polen als groepswinnaar naar de achtste finales gaan. Echter had Polen een ander wedstrijdplan en wilden zij vooral niet te veel doelpunten tegen krijgen. In de 39ste minuut kreeg Argentinië een discutabele penalty die werd gehouden door de Poolse doelman. Dit was het eerste echte wapenfeit
van Argentijnse kant. We gingen met een 0-0 de rust in. Polen heeft geen enkel schot gelost op het Argentijnse doel en Argentinië had veel de bal maar kwam niet tot echt uitgespeelde kansen. De Argentijnen schoten uit de startblokken, in de 46ste minuut schoot Mac Allister raak. Vanaf dit moment was de wedstrijd eigenlijk al beslist en was het wachten op een tweede treffer van de Argentijnen. In 67ste minuut kwam die er dan ook via Julian Alvarez. Die de wedstrijd op 2-0 besliste. Door de uitslagen op de andere velden was dit uiteindelijk genoeg voor Polen om door te gaan naar de achtste finales. Argentinië gaat door als groepswinnaar en zal het daar opnemen tegen Australië.

46’ 1-0 A. Mac Allister, 67’ 2-0 Julian Alvarez 

Programma

Vandaag speelt groep F hun belangrijke wedstrijden als eerste om 16.00. In die groep is er al één ding definitief en dat is dat Canada in ieder geval niet verder gaat op dit toernooi. Doordat zij twee keer hebben verloren zal hun laatste wedstrijd tegen Marokko nergens meer over gaan. Dit geldt niet voor Marokko, door de knappe zege op België doen zij volop mee op dit wereldkampioenschap. Met vier punten staan zij tweede in de poule, bij een overwinning zullen de Noord-Afrikanen doorgaan naar de laatste zestien. De andere wedstrijd uit de poule is Kroatië tegen België. In deze onderlinge strijd zal de winnaar in ieder geval zeker zijn van een plek in de KO-fase. Bij een gelijkspel zal België moeten hopen op een goed resultaat  van Canada en bij een verlies van onze zuiderburen is het einde oefening dit WK.

Om 20.00 speelt groep E hun wedstrijden. Japan en Spanje zullen in een onderlinge confrontatie strijden om de eerste plaats in de poule, maar daarbij is uitschakeling ook nog altijd mogelijk. Duitsland heeft een overwinning nodig om zicht te houden op de knockout-fase. Door het puntverlies in de vorige wedstrijden is een eerste plaats in de groep onmogelijk geworden. Costa Rica kan zich bij een overwinning ook nog kwalificeren voor de volgende ronde. Echter hebben zij een heel matig doelsaldo door de 0-7 verliespartij tegen Spanje en zullen dus hoogstwaarschijnlijk niet genoeg hebben aan een gelijkspel. Echter is in deze groep nog alles mogelijk en zullen we afwachten of dit WK nog meer verrassingen in petto heeft.

Klik op WK-Praatjes voor de laatste artikelen over het WK.
Klik op KNVB voor meer informatie over de bond.

Voetbal verdeelt Nederland: de ene helft van Nederland kijkt het liefst samen, de andere helft alleen

  • 56 procent kijkt sportevenementen het liefst met familie en/of vrienden
  • 51 procent kijkt sportevenementen bij voorkeur thuis
  • De TV wordt daarbij het meest gebruikt, gevolgd door laptop/tablet, beamer en mobiel

Kijkt Nederland voetbal het liefst samen of alleen? En liever thuis dan in de kroeg, de voetbalkantine of in een stadion? Iedereen beleeft grote sportevenementen op zijn eigen manier. Slechts iets meer dan de helft van Nederland kijkt grote sportevenementen, zoals de wedstrijden van het Nederlands elftal, samen met anderen. Blijkt uit onderzoek van XGIMI, producent van de nieuwste generatie projectoren en laser TV’s, onder meer dan 1.000 respondenten. 

Thuis kijken heeft in veel gevallen de voorkeur. Series, films, social media en korte video content consumeert men het liefst binnen de eigen vier muren. Opvallend is dat net iets meer dan de helft (51 procent) ook sportevenementen bij voorkeur thuis kijkt en 65 procent de voorkeur heeft om dit te kijken op een vaste TV.

Gevraagd naar de voorkeur met wie Nederlanders naar verschillende content kijken blijkt, niet geheel onverwachts, dat social media en korte video’s vooral alleen worden gekeken (respectievelijk 72 procent en 52 procent). Als het gaat om films en sportevenementen kijkt 56 procent dit met familie/vrienden. Ook series zijn populair om met anderen te kijken. 43 procent geeft aan deze graag met iemand anders te kijken.

Groot scherm belangrijk
Een groot scherm is voor zestig procent van de mensen belangrijk. Dit geeft volgens de respondenten een andere ervaring dan wanneer er op een klein scherm gekeken wordt. Tex Yang, VP Global Business van XGIMI: “Een groot scherm geeft je het gevoel echt in de actie te zijn – zit je nog op je bank of heb je zin om te juichen in het stadion? Hoe meer mensen samen kijken, hoe groter het scherm moet zijn om zo’n gevoel te creëren. Terwijl een TV een goede keuze is om naar te kijken, kan een projector, die gemakkelijk een scherm van 200 inch of zelfs groter kan creëren, een meeslepende ervaring geven aan mensen die samen kijken. De tijd dat een projector groot en log was, moeilijk scherp te stellen was en een donkere ruimte nodig had, zijn dankzij XGIMI voorbij. Onze nieuwste generatie projectoren zitten vol met toonaangevende technologie voor een gebruiksvriendelijke installatie. Gewoon richten en aanzetten, met haarscherp beeld. Sportevenementen kunnen hierdoor gemakkelijk met een vriendengroep thuis op groot scherm bekeken worden.”

Over XGIMI
Sinds 2013 ontwikkelt XGIMI intelligente projectoren en laser-tv’s voor consumenten wereldwijd. In samenwerking met gerenommeerde partners als Google, Harman Kardon en Texas Instruments creëert het merk uitzonderlijke alles-in-één entertainment toestellen waarbij gebruiksvriendelijkheid centraal staat.

Middels innovatie, eenvoudige installatie en een esthetisch aantrekkelijk ontwerp, streeft XGIMI ernaar om continu kwalitatieve thuis- en draagbare projectoren te creëren waar iedereen van kan genieten. De gebruikersgerichte benadering heeft ervoor gezorgd dat XGIMI 44 internationale prijzen heeft gewonnen, waaronder EISA Best Buy Projector Award, CES Best Innovation Award, VGP Awards, iF Design Awards, Red Dot en Good Design Award. Maar daar blijft het niet bij. Het bedrijf blijft innoveren en de gebruikerservaring verbeteren, en streeft ernaar de wereldleider en nummer 1 in projectietechnologie wereldwijd te worden. https://www.xgimi.com/

RKVV Roosendaal MO15-1 gaat voor het hoogste haalbare!

Vandaag spreken we met Michel Gremmen; trainer/leider RKVV Roosendaal Meiden onder 15-1. Dit gezellige damesteam is door jaren heen ook een echte vriendinnengroep geworden. In de afgelopen jaren is hun motto gegroeid naar: ‘’we gaan voor het hoogste haalbare’’. Maar dit gebeurt wel met het behoud van de gezelligheid en het plezier.

Vaste kern
Het grootste gedeelte van de huidige selectie speelt sinds de meiden onder 11 al bij elkaar in dit team. ‘’Naarmate het veld groter werd en het aantal speelsters uitgebreid diende te worden, zijn er wat meiden bij gekomen. Bij de meiden onder 11 zijn we gepromoveerd naar de eerste klasse, op een haartje na helaas geen kampioen geworden. Dit gebeurde ook toen de meiden onder 13 dienden te gaan voetballen. Nu in het tweede jaar meiden onder 15 zijn we in fase één uitmuntend eerste geworden met 53 doelpunten voor, één tegen en zes overwinningen. Hierdoor zijn we gepromoveerd naar de eerste klasse in fase twee. Met nog drie finales te gaan staan we nu ook bovenaan en lonkt misschien de hoofdklasse voor ons.’’

Speciale spelers
Iedereen binnen dit team heeft wel een leuke of grappige eigenschap. ‘’Het is een hele leuke hechte en gezellige kliek met meiden. Nooit is er onderling ruzie, maar we zijn natuurlijk wel kritisch op elkaar. Vijftien pubermeiden waar ik als leider en trainer mij kostelijk mee vermaak. Het is wel speciaal te noemen dat Dilay, Isabel, Yara en Danique B al sinds dat zij acht jaar zijn bij het team zitten.’’

Hoogte- en dieptepunten
RKVV Roosendaal MO15-1 ervaart elke dag waarin getraind wordt of als er een wedstrijd op het programma staat als een hoogtepunt. ‘’Ze zijn er al jaren bijna allemaal elke maandag en woensdag om te trainen en elke zaterdag om een wedstrijd te spelen. Dat maakt het team erg uniek. Verder zijn twee promoties naar de eerste klasse in de afgelopen jaren ook hoogtepunten.’’ Een dieptepunt voor de meiden was het verlies van het kampioenschap met de MO11. ‘’In de laatste wedstrijd moesten we in een uitwedstrijd tegen de concurrent: Roosendaal BSC. Hier konden we helaas geen kampioen worden.’’

Vooruitblik
Na een start in de tweede klasse en de ongeslagen reeks in fase één zijn de dames nu aan het strijden om de eerste plek in de eerste klasse. ‘’We gaan allemaal voor de eindoverwinning in fase twee, met de hoop om in fase drie in de hoofdklasse te mogen starten.’’ Het eerste doel voor Roosendaal MO15-1 is dan ook eerste worden in de eerste klasse. ‘’Als we dan mogen starten in de hoofdklasse in fase drie, dan hebben de meiden dat knap op eigen kracht bereikt.’’

Mooiste wedstrijd
In dit seizoen was de ‘beste’ wedstrijd tegen Virtus/Seolto MO15. Deze werd gewonnen met een hele grote uitslag: 0-23. ‘’Maar deze kwam mede tot stand, doordat de meiden van RKVV Roosendaal heel erg goed voetbal speelden. De laatste wedstrijd van fase één tegen Zundert/Wernhout MO15 was ook erg goed. Isabel scoorde twee minuten voor tijd de 1-0, waardoor we bovenaan bleven staan in de eerste fase. Dit kwam mede doordat de meiden op het hoofdveld mochten spelen en er stiekem toch wel wat spanning op zat om te moeten winnen.’’

Bedankt!
Natuurlijk wil het team ook nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’Alle ouders die eigenlijk bijna altijd wel allemaal aanwezig zijn om te supporteren, naar uitwedstrijden rijden. Linda voor het wassen en vouwen van de tenues. Hilco, Rene, Jos, Sies en Wim (allemaal vaders) voor het vlaggen en soms fluiten van de wedstrijden en niet te vergeten Leon en Quinten voor het geheel aankleden en sponsoren van de tenues etc. dit jaar. Ook Merel en Tessa, speelsters RKVV Roosendaal Vrouwen 1, voor de hulp bij de trainingen. Bedankt allemaal!’’

Respect voor elkaar
‘’Wat ik als leider/trainer mooi vind aan de meiden van RKVV Roosendaal onder 15, is dat er echt vriendschappen zijn ontstaan in de afgelopen jaren. Dat respect voor de meiden naar elkaar bovenaan staat en dat er meiden zijn die zich ondertussen al inzetten voor de vereniging RKKV Roosendaal. Ze helpen in de keuken of zijn op een andere manier helpende handen (Sinterklaasfeest, Voetbalkamp, Meidendag).’’

Wij wensen RKVV Roosendaal MO15-1 veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Roosendaal voor meer informatie over de club.

Eliza Umans: van speelster naar trainster bij VVOG

0

Eliza Umans stopte op 21-jarige leeftijd met voetballen bij VVOG. “Ik raakte het plezier kwijt”, vertelt Umans. De oud-speelster kreeg juist meer energie van het training geven. Zo is ze uiteindelijk het trainerschap ingerold en is ze dit seizoen hoofdtrainster van VVOG JO15-1. 

Eliza Umans is 22 jaar en woont in Harderwijk. “Naast dat ik actief ben als voetbaltrainster bij VVOG, studeer ik aan de CALO in Zwolle, waar ik de lerarenopleiding LO volg. Sinds kort loop ik stage bij de KNVB bij JPN (Jeugd Plan Nederland) voor Meiden O13/14 en ben ik in de vakanties bij de KNVB Voetbalkampen te vinden als trainster.”

Carrière
Eliza Umans begon op twaalfjarige leeftijd met voetballen bij VVOG. Daar kwam ze in de MO17-2 te spelen. “Het jaar erop speelde ik met de MO17-1 in de hoofdklasse, wat toen een aardig niveau was. Op mijn zestiende maakte ik mijn debuut bij Dames 1 en speelde ik daar als middenvelder tot mijn 21e. Nu denk je misschien: ‘wat is het jong om op je 21e zonder lichamelijke klachten te stoppen!’. Dat is misschien ook zo, maar ik merkte dat ik het plezier in het damesteam kwijtraakte en juist energie kreeg van het training geven.”

De trainster heeft niet alleen in Nederland gevoetbald. “Ook heb ik in de periode september 2019 en januari 2020 op Curaçao gespeeld, bij Inter Willemstad Dames O23.” Toen Umans in 2016 begon aan haar MBO Sport en Bewegen opleiding, moest ze op zoek naar een stageplek binnen een sportvereniging. “Ik koos voor training geven bij VVOG. Binnen de club waren ze erg enthousiast over het werk dat ik verrichte en werd ik het jaar erop gevraagd om te blijven om hogere teams te gaan trainen. Zodoende heb ik in mijn tweede jaar als trainster mijn UEFA C Youth behaald en was ik gediplomeerd trainster.” 

Na een aantal jaar hoofdtrainster te zijn geweest bij de JO13-2 besloot Umans out of the box te kijken en vertrok ze voor vier maanden naar Curaçao. “Ik kreeg een buitenlandstage vanuit het MBO aangeboden en heb op het eiland, naast mijn buitenlandstage, voetbaltraining gegeven bij een talentengroep. Daarnaast ben ik ook werkzaam geweest bij de FFK, de Curaçaose voetbalbond. Ondertussen, toen ik op het eiland was, kreeg ik een mail. In de mail stond de vraag of ik bij terugkomst de JO13-1 wilde trainen, wat op dat moment divisie speelde. Na er lang over na te hebben gedacht heb ik uiteindelijk besloten om het niet te doen en werd ik bij terugkomst weer hoofdtrainster van de JO13-2.”

Het jaar erop werd Umans trainster van de JO11-1. “Een super talentvol en gemotiveerd team waar ik direct kampioen mee werd in de hoofdklasse. De spelers hebben grote stappen gemaakt, met in het bijzonder een speelster die ik in de periode februari-mei persoonlijk heb begeleid om haar techniek en bal handelingssnelheid te verbeteren. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen! Zo speelt ze ondertussen bij PEC Zwolle en bij de KNVB. Dat is wel iets waar ik heel trots op ben, dat ik dit samen met haar heb bereikt.”

VVOG zag in dat de band tussen de spelers en de trainster erg goed was. “De spelers waren ook nog lang niet uitgeleerd. Er werd toen besloten dat ik ook hun trainster ging zijn in de JO13-1. We startte in september in Divisie 2, wat achteraf iets te hoog gegrepen was. Voor het eerst op een groot veld was op dat niveau te lastig voor de meesten. We degradeerden toen naar de hoofdklasse en kregen op dat niveau meer zelfvertrouwen en groeiden als een team. Zo heeft iedereen zichzelf ontwikkeld en werden we uiteindelijk tweede.”

Dit seizoen heeft Umans de spelers en speelsters van de JO15-1 onder haar hoede genomen. “Een gemotiveerde groep waar ieder nog veel te leren heeft. Per drie maanden stellen we dan ook doelen met elkaar. Dat is een initiatief die ikzelf heb genomen en waar de club mij in steunt. We trainen nu drie keer in de week waarvan één keer in de week gericht is op het doel die we hebben gesteld. Daar maak ik dan ook specifieke trainingen voor. Iets waar niet alleen de spelers, maar ook ikzelf veel van leer.”

UEFA B Youth
Umans heeft nog een mooi doel voor haarzelf opgesteld. Zo wilt ze graag na haar studie aan de CALO, haar UEFA B Youth diploma behalen. “Ik was eerst van plan om tijdens het laatste jaar van de lerarenopleiding de cursus te volgen op school. Vanaf komend jaar is dat mogelijk maar qua tijd gaat dat waarschijnlijk niet lukken. Eerst het één en dan het ander. UEFA B geeft mij meer mogelijkheden binnen het trainersvak, wat misschien in de toekomst bepalend kan zijn. Ik ben nog jong, dus het kan ook nog een jaartje wachten!”

Jeugdcoördinator
Naast trainster zijn, heeft Umans ook andere werkzaamheden gehad bij VVOG. “De afgelopen drie jaar ben ik coördinator geweest van de voetbalacademie voor onze JO8 en JO9 spelers. Alle teams in deze leeftijdscategorie krijgen dezelfde training in het kader van gelijke kansen binnen het voetbal. Ik zette de trainingen op en tijdens de training begeleidde ik de trainers en stagiaires bij de voetbalacademie. Verder ben ik in het verleden actief geweest als scheidsrechter, maar toen ik meer actief werd als trainster heb ik dat moeten opgeven.”

VVOG Harderwijk
Op dit moment staat Umans met haar ploeg op de derde plek in de tweede fase. “Er wordt bij vlagen goed voetbal gespeeld. Dingen die zaterdags minder goed gaan, bespreken we op dinsdag en passen we toe tijdens de oefeningen. Als je het team nu vergelijkt met het team begin september dan zie ik langzaamaan verbetering. Bij een thuiswedstrijd proberen we zoveel mogelijk op het hoofdveld te spelen, in de ‘kuil’ hoe andere trainers ons hoofdveld typeren. Hier kunnen we namelijk camerabeelden maken van de wedstrijd en deze analyseren, waar voornamelijk mijn assistent zich druk mee bezighoudt. Deze beelden koppelen we terug naar de groep. We bespreken dan wat we hebben gezien. Door de beelden terug te kijken zien de spelers precies wat ze doen, wat er wel en niet goed gaat en op welke manier het beter kan. Iets waar langzaamaan op de club meer aandacht aan gegeven wordt.”

Dit seizoen hoopt de trainster samen met haar ploeg te kunnen promoveren naar Divisie 6. “Het zou een mooie uitdaging zijn voor het team, maar ook een mooie uitdaging voor mijzelf om dit te kunnen bereiken. Staat toch leuk op m’n CV, haha! Ontwikkeling en plezier vind ik het belangrijkste, zowel individueel als in groepsverband. Zolang we in een stijgende lijn blijven voetballen en ontwikkelen ben ik al snel tevreden. Dan zal promotie daar een beloning van zijn!”

Wij wensen Eliza Umans veel succes dit seizoen!

Klik op VVOG voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVOG voor meer informatie over de club.