Home Blog Pagina 511

Cees Barendse goud waard voor Verburch

vv Verburch
-
0
Cees Barendse goud waard voor Verburch

Bij iedere vereniging zijn de vrijwilligers onbetaalbaar. Ook voor V.V. Verburch geldt dat, waar Cees Barendse een onmisbare schakel is. Cees is op en top vrijwilliger en maar liefst zes dagen per week te vinden bij zijn geliefde club Verburch. Dat hij het Verburch-virus heeft doorgegeven, blijkt wel; zijn zoon Twan is ook bestuurslid.

Cees Barendse (71) heeft zelf nooit gevoetbald. ,,Ik kan nog geen bal recht naar voren schieten en werd tijdens mijn schooltijd altijd als laatste uitgekozen. Ik was liever aan het racefietsen of met mijn brommer in de weer. Tot drie jaar geleden ben ik werkzaam geweest bij Rijk Zwaan als selecteur volle grondgewassen. Nu is Verburch echt mijn tweede huis en ben ik er zes dagen in de week. Ik heb de afspraak met mijn vrouw dat ik s ‘middag altijd thuis ben om leuke dingen met haar te doen. Volgens mijn vrouw heb ik daar wel eens moeite mee en ben ik te vaak en te lang op de club. Maar als ik thuis ben fietsen we graag door het Westland. Vakanties brengen we graag door in Griekenland, lekker eten en een goed wijntje erbij. Racefietsen met vrienden doe ik ook graag om fit te blijven.

En ik kan ook uren bezig zijn met mijn enorme treinbaan. Toen mijn zoons jaren geleden gingen voetballen ben ik begonnen als vrijwilliger.’’ Zijn werkzaamheden zijn divers, van het keuren van de velden zaterdagochtend vroeg tot het vervangen van de WC. ,,Ik pak alles aan, maar doe het niet alleen.’’ Van zijn laatste project, een prachtig en groot ballenhok, is de verf nog niet eens opgedroogd of hij is alweer bezig met zijn volgende project: de tribune upgraden. ,,Zaten we voorheen nog op planken, nu zijn er prachtige kuipstoeltjes geplaatst in onze clubkleuren. We kunnen nu wel zeggen dat we een eretribune naast het hoofdveld hebben. We hebben deze zomer ook een nieuw hoofdveld gekregen en hebben ook gelijk alles naast het veld aangepakt. Kortom het ziet er super strak uit en we kunnen er weer een paar jaar tegen aan.’’ Ook is hij bestuurslid facilitaire zaken.
Dat houdt in dat alles in orde wordt gemaakt om te kunnen voetballen: velden keuren, krijten, voor de materialen zorgen, geluidsinstallatie klaarzetten, douches doorspoelen (tegen legionella), kleedkamers reinigen, schade herstellen, enzovoort. Ook is Cees voorzitter van de kantine en houdt hij de financiën en de energie in de gaten. Gelukkig hebben wij in deze tijd goede contracten afgesloten. Maar ik vrees dat het over een jaar toch anders gaat worden. De oorlog in Oekraïne moet snel stoppen en hopelijk komen dan snel de oude prijzen weer terug. Er zijn nu al voetbalclubs die het heel mogelijk hebben en waar je zelf niet meer mag douchen. Financieel staan we er gelukkig goed voor.
En we hebben de mazzel dat er veel wordt gebouwd in Poeldijk. De verenging is daardoor gigantisch gegroeid. En natuurlijk zijn we altijd opzoek naar vrijwilligers. We hopen dat we er op korte termijn een nieuw kunstgrasveld bij kunnen krijgen.’’ Dat hij het Verburchhart-virus heeft doorgegeven, blijkt wel; zijn zoon is ook bestuurslid en houdt zich bezig met feestjes op de club.

Klik op v.v. Verburch voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Verburch voor meer informatie over de club.

FC Binnenmaas JO15-1 kampioen en promoveert naar Divisie-6

fc Binnenmaas
-
0
FC Binnenmaas JO15-1 kampioen en promoveert naar Divisie-6

Deze zaterdag speelde de jongens van de JO15-1 van FC Binnenmaas hun laatste wedstrijd van de competitie. Ze gingen, als leider in de tussenstand van Hoofdklasse-G, de laatste ronde in. Charlois JO15-1 en Smitshoek JO15-1 maakten allemaal nog kans op de titel. Opdracht voor Binnenmaas was: winnen met ruime cijfers van Poortugaal JO15-1. Dit is uitstekend gelukt. Het werd uiteindelijk 7-0 voor de jongens uit Maasdam. Met een uitslag van 1-1 in de wedstrijd van Smitshoek tegen Charlois werd het duidelijk dat het kampioenschap en de promotie naar divisie 6 voor FC Binnenmaas was.
FC Binnenmaas JO15-1 speelt een uitstekende eerste seizoens helft. In de eerste fase van de competitie werden alle tegenstanders met strijd en vooral goed voetbal opzij gezet. De jongens van trainers Marius en Pascal gingen als winnaar van deze bekercompetitie door naar de volgende ronde van de KNVB beker. Hierna werden er drie oefenwedstrijden afgewerkt waarvan we er twee wonnen van hoofdklasse teams en een gelijkspel tegen Unitas’30 JO15-1 uit de 6e divisie.
Na de nieuwe indeling voor de 2e fase kregen we ook een paar sterke tegenstanders. De eerste zware beproeving werd Smitshoek JO15-1, deze wedstrijd werd in de laatste minuut met 3-2 gewonnen. De volgende wedstrijden werden allemaal gewonnen met over het algemeen goed voetbal. Eind November was de wedstrijd tegen Charlois JO15-1, beide ploegen waren op dat moment nog ongeslagen. Helaas liepen we hier tegen het allereerste verlies van het seizoen aan. (3-2). Afgelopen week verslikt Charlois zich in SC Feyenoord en keerde de spanning weer volledig terug in de competitie. Deze zaterdag hebben “onze jongens” de competitie beslist en slagen ze er als eerste JO15 team van FC Binnenmaas in om te promoveren naar de divisie.

Klik op FC Binnenmaas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Binnenmaas voor meer informatie over de club.

Marcel de Bruijn werkt aan de basis bij VDL

VDL Maassluis
-
0
Marcel de Bruijn werkt aan de basis bij VDL

Na een mooie carrière die hem langs de top van het amateurvoetbal voerde, is oud-FC Zwolle-prof Marcel de Bruijn al bijna acht seizoenen opleider bij zijn club VDL. Met James van der Kraan werkt hij als technisch coördinator aan de basis van de onderbouwjeugd van de familieclub.

De Bruijn (40) traint dit seizoen het elftal van zijn zoon Yanniek, de JO13-1, en de JO15-2. In vergelijking met andere jaren heeft de zzp-parketeur van houten vloeren het rustig. Dat zorgt er voor dat De Bruijn ook tijd kan steken in het techisch coördinatorschap van de onderbouw. “We hebben een technische commissie die bestaat uit vijf personen. Samen met James van der Kraan ben ik verantwoordelijk voor de jongensteams tot en met de dertien jaar. We zijn bezig met een verbeteringsslag met als doel het niveau van onze jeugd op te krikken”, vertelt De Bruijn.

VDL wil spelertjes een goede voetbalopvoedig meegeven en daar is samenwerking voor nodig. “We hebben tot nu toe vooral naar de structuur gekeken”, zegt De Bruijn. “Dat is de basis en die moest worden verbeterd. We hebben dit seizoen minimaal twee trainers op een groep staan en we hebben ook de randvoorwaarden beter kunnen invullen. Dan moet je denken aan simpele dingen als materiaal. Zijn er genoeg ballen en hebben we voldoende hesjes. Ook bij VDL was dat niet vanzelfsporekend.”

Op technisch vlak heeft VDL volgens De Bruijn nog de nodige stappen te zetten. “Wij zijn als club afhankelijk van vrijwilligers. En niet elke vrijwilliger is thuis in alle voetbaltechnieken en -tactieken. We zullen die moeten begeleiden en ondersteunen. Een beter trainersniveau is het doel, maar we vinden het ook belangrijk dat ouders meer betrokken worden in het proces. Vandaar dat we bij de Kiddiez zijn begonnen om die betrokkenheid te stimuleren. Dat gaat heel goed. Daardoor zijn we nu ook in staat om meerdere trainers op teams te hebben.”

De Bruijn weet zelf als geen ander hoe belangrijk het voor een voetballer is een goede basis te hebben. “Toen ik als speler van Excelsior Maassluis de overstap maakte naar FC Zwolle kwam ik er achter dat ik de basistechniek miste om in het profvoetbal te kunnen slagen. Dat ik die niet had kwam doordat ik pas op mijn zeventiende ben begonnen met voetballen. Ik deed daarvoor aan andere sporten, zoals hockey, golf en tennis. Ik vond alles leuk.”

Als trainer zit hij ‘erbovenop’. “Maar wel op een prettige manier. Ik ben wel een trainer die vindt dat er op de training iets moet gebeuren en dat spelertjes goed moeten meedoen. Ik zit er kort op, als speler vond ik dat ook prettig als een trainer dat deed, zoals Jan Everse en Edwin Grünholz.”

Jeugdspelers een strak keurslijf aanmeten, daar moet De Bruijn niets van hebben. “In de onderbouw gaat het er vooral om spelertjes hun acties te laten maken op trainingen en wedstrijden. Tactiek komt pas een beetje kijken bij de JO13. Daarvoor moet je spelenderwijs werken aan de basisvaardigheden, zoals dribbelen, passen, schieten en balaanname.”

Klik op VDL Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VDL Maassluis voor meer informatie over de club.

Vrouwenteam Zwaluwen heeft de ideale mix

vv Zwaluwen
-
0
Vrouwenteam Zwaluwen heeft de ideale mix

“Vreselijk fanatiek en pleziermakers.” Zo omschrijft Ivan Tessel, de trainer van het eerste vrouwenteam van Zwaluwen, zijn pupillen. “Ik hoef ze nooit te motiveren. Ze motiveren elkaar.”

Bij elke training en iedere wedstrijd staat Van Tessel met een grote glimlach op het veld. “Ik kan er echt genieten van hoe die meiden het voetbal beleven. Ze zijn geweldig fanatiek en houden elkaar scherp. Het is een geweldig stel meiden om mee te werken.”

Eén ding is volgens Van Tessel ook zeker. De huidige groep speelsters heeft het plafond nog lang niet bereikt. Of dat betekent of Zwaluwen de stap naar de tweede klasse of hoger kan maken zal de tijd uitwijzen. Vooralsnog ziet de oefenmeester de derde klasse als perfecte leerschool.

“Vrijwel dit hele team speelde nog niet zo lang geleden met elkaar in de MO19. Daar deden ze het prima. We speelden in de eerste klasse, maar ook in de hoofdklasse. Talent hadden de meiden al, maar het is altijd de vraag hoe dat gaat bij de senioren.” Bij de senioren had Zwaluwen al één damesteam, maar dat opereert op breedtesportniveau. Van Tessel: “Dat is het tweede geworden, de groep van de MO19 is in één keer overgeheveld en vormt nu dus Vrouwen 1. We hebben dus een jonge groep met aangevuld wat nieuwe speelsters waarvan de oudste 22 jaar is.”

De eerste prijs werd vorig seizoen al binnengehaald. Met de toen nog meiden van de MO19 won Van Tessel het Vlaardings kampioenschap bij de vrouwen. “In de finale versloegen we afgetekend CWO. Dat geeft wel ook de potentie van deze groep aan.”

Voetbalgogme zit er volgens Van Tessel ook voldoende bij zijn team en hij heeft ook het materiaal om het klassieke 4-3-3 te spelen. “We hebben echte specialisten. Een goede spits, maar ook goede buitenspeelsters. We hebben sowieso geen zwakke plekken”, meent Van Tessel, wiens dochter in het hart van de verdediging speelt. Van Tessel zelf huldigt het principe dat plezier voorop moet staan. “Dat is een cliché, maar wel de waarheid. Lol maken met elkaar staat op de eerste plaats. De meiden zijn vooral ook vriendinnen van elkaar. Als de sfeer goed is en je hebt lol met elkaar heb je al veel gewonnen, vind ik.”

Van Tessel wordt bij Zwaluwen geassisteerd door Britt Udink. “Zij speelt bij Excelsior in Rotterdam. Ze is gekomen via een stage. Ik heb daar een geweldige hulp aan. Omdat ze bij Excelsior speelt, nemen de meiden ook snel iets van haar aan.”

Klik op vv Zwaluwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zwaluwen voor meer informatie over de club.

Dercks van Excelsior Maassluis op zijn best van box-to-box

Excelsior Maassluis
-
0
Dercks van Excelsior Maassluis op zijn best van box-to-box

Hij staat al bijna acht seizoenen steevast in de basisopstelling van Excelsior Maassluis. Om te onderstrepen dat hij een belangrijke rol heeft als energieke middenvelder is Kevin Dercks dit seizoen ook aanvoerder. “Maar het maakt mij geen ander mens.”

Voetballers in de top van het amateurvoetbal willen nog wel eens verkassen, maar het lijstje clubs dat Rotterdammer Dercks achter zijn naam heeft staan, is ultrakort. Na jarenlang rond te hebben gelopen in de jeugd van Feyenoord diende hij een ‘tussenseizoen’ BVCB uit Bergschenhoek om vervolgens voor een voetbaleeuwigheid neer te strijken bij Excelsior M.

“Ik ben niet zo’n clubhopper”, bevestigt Dercks. “Als ik het ergens naar mijn zin heb, hoef ik niet zo nodig weg. Ik weet wel zeker dat Excelsior ook mijn laatste club wordt op topniveau. Ik voel helemaal niet de drang om bij een andere club te gaan spelen. Dat heeft ook te maken dat Excelsior prima past in het leven dat ik nu leid. Ik heb een drukke baan als accountant bij Deloitte. Als ik een keertje een training mis door werk doen ze niet moeilijk. Sowieso spreekt de ontspannenheid rond de club mij aan. De club heeft een duidelijke visie en handelt daar ook naar.”

In de jeugd van Feyenoord maakte hij deel uit van de lichting Boetius, Rekik, Van Beek en Woudenberg. Zij haalden later het betaalde voetbal, waar Dercks bleef steken op de drempel. “Ik raakte op een cruciaal moment ernstig geblesseerd bij de onder 19. Toen ben ik er ruim een jaar uit geweest. Ik heb mijn revalidatie nog wel bij Feyenoord gedaan. In die periode liep ik ook Menno Boel tegen het lijf die ook wat deed bij BVCB. Veel jongens kozen een andere weg en gingen spelen bij Jong NAC of Jong ADO. Ik zag het niet zitten om op maandagavond voor een man en een paardenkop te spelen. Bovendien was ik er niet van overtuigd dat ik op die manier wel het betaalde voetbal zou halen. Ik heb al snel de keuze gemaakt voor een maatschappelijke carrière.”

Hij noemt BVCB een goede keuze. “Ik heb daar het amateurvoetbal in al zijn facetten leren kennen. Het niveau, tweede klasse, was niet hoog en dat ging me op een gegeven moment ook een beetje tegenstaan. Ik miste de uitdagingen ook op de training.”

Bij Excelsior Maassluis viel hij met zijn neus in de boter, want in zijn eerste seizoen werd hij met de tricolores meteen algeheel amateurkampioen. “Ik speelde mezelf heel snel in de basis, maar de intensiteit, die ik een paar jaar niet gewend was, wreekte zich na de winterstop. Ik was er drie keer uit met hamstringklachten. De beide finalewedstrijden tegen FC Lienden heb ik als invaller meegemaakt.”

Inmiddels is hij op het middenveld niet meer weg te denken. Na het stoppen van Vincent van den Berg schoof trainer Dogan Corneille de aanvoerdersband bij Dercks om. Helemaal onverwacht kwam dat niet, want hij was al tweede aanvoerder. “Mij anders gedragen doe ik niet. Ik zorg dat ik spelers uit elkaar haal bij opstootjes, maar ik ga in de kleedkamer en op het veld geen dingen roepen naar medespelers die ik daarvoor ook niet riep. Ik ben mezelf.”

Hij kan het beste als multifunctionele middenvelder worden beschreven. Soms wordt hij ingezet als controlerende man op de halflinie, vaak ook krijgt hij de aanvallende rol aangemeten. “Mijn kracht ligt in het van box-to-box spelen. Hoe of waar ik speel hangt vooral af van de volledige samenstelling van het middenveld.”

Het doel met Excelsior is dit seizoen weer om zich staande te houden tussen de grootmachten van de tweede divisie. “Onderin linkerrijtje, bovenkant rechterrijtje. Dat lijkt me realistisch streven.”

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

Valstar verenigingsmanager van V.V. Naaldwijk

vv Naaldwijk
-
0
Valstar verenigingsmanager van V.V. Naaldwijk

Sinds eind augustus heeft V.V. Naaldwijk een parttime verenigingsmanager en dat is nieuw voor de club. In totaal zijn er nu zes voetbalverenigingen in het Westland met een verenigingsmanager. Een club als Naaldwijk mag zich gelukkig prijzen met een groot aantal vrijwilligers. Naaldwijk wil niet alleen stappen maken op het veld maar ook daarbuiten aldus Valstar. Buiten deze uren doet hij ook nog zat vrijwilligerswerk. Dit doet hij dan ook met erg veel plezier.

Wim Valstar (64) is geboren en getogen Naaldwijker. Naast de functie van verenigingsmanager bij Naaldwijk is hij ook eigenaar van een relatiegeschenken & promotieartikelen bedrijf. ,,Voetballen heb ik alleen op school gedaan. Ik was een goede korfballer en heb jaren gespeeld bij Valto uit De Lier. Mijn zoon Jeroen ging al op jonge leeftijd voetballen bij Naaldwijk. Zo kwam ik voor het eerst in aanraking met de club. Toen ze, jaren later, voor een vrouwenelftal geen trainers konden vinden ben ik dat samen met een vriend, die ik trouwens bij de club heb ontmoet, het gaan oppakken.
Dat hebben we vijf jaar lang gedaan met veel plezier. Iedere week toen mijn zoon nog voetbalde stond ik langs de lijn. Daar heb ik ook veel vrienden opgedaan en heb ik inmiddels een echt zwartwit DNA.’’ Wat Wim nu precies gaat doen weet nog niemand exact. ,,Kijk, de vereniging heeft het op alle niveaus goed voor elkaar.

Qua ledenaantal zijn we ongelooflijk gegroeid, met name bij de vrouwen. Met sponsors staan we er goed voor. De tribune en de kantine zijn opgeknapt en de velden zijn opnieuw ingericht. Het is nu tijd om ook de laatste puntjes op de i te zetten. Ook omdat niet alle functies zijn ingevuld. Mijn eerste klus is de implementatie van Sportbundels, een online systeem dat sportverenigingen een hoop werk uit handen gaat nemen. Verder moet Wim ook nog een beetje zijn weg op De Hoge Bomen gaan vinden, zegt hij zelf.
Valstar zal een soort sociale smeerolie zijn tussen commissies, afdelingen en leden. Als het ergens fout gaat moeten we het gaan oplossen met z’n allen. Ik heb voor ik begon aan deze mooie klus gesproken met collega’s uit het Westland. Maar iedereen doet het op een eigen manier. Bij Westlandia is het zelfs een fulltime functie. Voorlopig houden we het erop dat ik 20 tot 24 uur per week aan de slag ga.

Rijk wordt Valstar er niet van, maar dat hoeft ook niet. Met de introductie van een verenigingsmanager haalt VV Naaldwijk voor het eerst een betaalde kracht in huis. De laatste jaren zijn we met 35 procent flink gegroeid. Die groei moeten we wel bij kunnen houden en vandaar dat er gekozen is voor een verenigingsmanager. Als verenigingsmanager probeer ik het vrijwilligersbeleid uit te dragen. Ik zie voor mij ook een rol weggelegd als ontlasting van de bestuursleden. Die kunnen op zaterdag nooit eens rustig langs de lijn staan zonder dat ze ergens op worden aangesproken.
Het is geen verplichting, maar ik ga zeker heel veel mijn gezicht laten zien. En niet alleen bij het eerste. Juist bij alle andere elftallen, trainers en leiders.’’ Valstar vertelt het volgende over zijn doelen binnen de club: ,,Ik hoop dat ik het mag beleven dat leden en ouders nog meer in gaan zien dat de vereniging niet zonder hun kan, als het gaat om invullen van allerlei vrijwilligerswerk taken. Een vereniging ben je samen.’’

Klik op v.v. Naaldwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Naaldwijk voor meer informatie over de club.

Klaas van der Eijk stopt als voorzitter VV Lyra

vv Lyra
-
0
Klaas van der Eijk stopt als voorzitter VV Lyra

Het is tijd voor iemand anders en wie dat gaat worden is nog niet bekend. Maar voor Klaas van der Eijk is het mooi geweest. Al blijft zijn Lyra-hart kloppen en zal hij nog vaak genoeg te zien zijn op Sportpark De Zweth.

Westlander Klaas van der Eijk werd vijftig jaar geleden geboren in De Lier. In het dagelijks leven is Klaas eigenaar van bandenservice Van der Eijk en is al ruim 20 jaar een begrip in de regio. Door de jarenlange ervaring en deskundigheid op het gebied van vrachtvervoer, bedrijfsvervoer en luxewagens kunnen ze alle zorg uit handen nemen voor zowel particulieren als transportondernemingen.

Onze locatie is gelegen aan de rand van Hoek van Holland, dicht bij de veerdienst Stena Line. Klaas van der Eijk is inmiddels al meer dan 40 jaar lid van Lyra. ,,Ik was geen topvoetballer en ben niet verder gekomen dan het vierde elftal. Mijn zoon is als kleine jongen ook begonnen bij Lyra. Hij zat bij de selectie, is door corona en studie even gestopt, maar voetbalt inmiddels weer bij Lyra in een vrienden team. Jaren heb ik hand en span diensten gedaan voor de club en met mijn bedrijf sponsor ik graag.’’ Sinds maart 2019 is Klaas van der Eijk de voorzitter van Lyra. ,,Het waren met twee jaar corona achter elkaar zeker niet de leukste jaren voor de club.
Desondanks hebben we met veel mensen de club zo goed als dat kon draaiende gehouden. Maar dat heeft, wat veel mensen waarschijnlijk niet weten, heel veel tijd gekost. Mijn eigen bedrijf leiden tijdens de coronacrisis was makkelijker dan Lyra, maar ik heb het echt met alle liefde gedaan. Door corona ben ik net als vele andere mensen mijn tijd anders gaan indelen en heb ik besloten om dit jaar nog vol te maken en daarna te stoppen.’’ Regeren is vooruitzien’, zo weten ze bij Lyra ook. Sportief staat de club er uitstekend voor, maar er zijn natuurlijk altijd dingen die beter kunnen.

In het lange termijn beleidsplan blijft een actieve ledenparticipatie een belangrijk aandachtspunt. ,,De tijd dat mensen automatisch iets terug doen voor de vereniging waar ze sporten is voorbij. De agenda’s van iedereen zitten overvol. Sport wordt steeds meer afgenomen als consument. De club moet meer terugkomen bij de leden: je moet graag een onderdeel willen zijn van het A-merk VV Lyra en de club echt in je hart willen dragen. We zijn geen sportbedrijf, maar een vereniging en daar horen rechten en plichten bij.” Volgens de voorzitter is de club wat dat betreft zeker op de goede weg. Zo is er een enthousiaste activiteitencommissie bij Lyra.

Er worden uit de verschillende afdelingen gezamenlijke activiteiten georganiseerd voor de leden. Ze leveren zo een bijdrage aan een extra stukje clubbinding. Dat is een prachtige ontwikkeling om te zien. Maar kijk ook eens naar het aantal trainers, leiders en scheidsrechters. Op de selectieteams na zijn dat allemaal vrijwilligers. Een snelle overstap naar een andere amateurclub ligt wel gevoelig. “Zorg nou eerst maar eens dat je hier drie, vier jaar in het eerste speelt en hier structureel tot de uitblinkers hoort. Zie het als een verschil tussen schieten met hagel of schieten met scherp. Ik vind dat je het naar Lyra verplicht bent om de eerste jaren te spelen voor de club die zo in je heeft geïnvesteerd. Dan moet je niet voor de eerste paar consumptiebonnen al willen vertrekken. We bieden hier bij Lyra een uitstekend platform. En uiteindelijk vinden we het toch allemaal prachtig om spelers uit de mini-F uiteindelijk in het eerste te zien spelen.

Financieel staan we er goed voor en gelukkig kunnen we nu nog profiteren van de gunstige contracten die hebben afgesloten voor gas en energie. Maar met de huidig prijzen moeten we daar zeker goed naar blijven kijken.’’ Ook een club als Lyra heeft zijn wensen. ,,Door de vele nieuwbouw in ons dorp groeien we als kool. Het zou mooi zijn als we er een kunstgrasveld bij kunnen krijgen met verlichting, zodat we ook avondwedstrijden kunnen spelen. En het zou mooi zijn als het eerste elftal een stapje kan zetten naar de tweede klasse. Alleen vraag ik mij dan af: is dat ook leuk? Nu spelen we alleen maar derby’s en komen veel mensen kijken en dat is weer goed voor de omzet. Ik ben straks bijna vier jaar voorzitter geweest van deze mooie club. En heb de hoop dat we op korte termijn een nieuwe voorzitter gaan vinden. Lyra zal altijd mijn clubje blijven.’’

Klik op v.v. LYRA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. LYRA voor meer informatie over de club.

De veelzijdige Luke de Dooij van ODIO staat lange tijd langs de kant

rkvv Odio
-
0
De veelzijdige Luke de Dooij van ODIO staat lange tijd langs de kant

Vandaag gaan we in gesprek met Luke de Dooij van ODIO 1. De 23-jarige is begonnen met voetballen toen hij zes jaar oud was. Hij heeft altijd ODIO gespeeld, vandaag vertelt hij wat meer over zijn voetbalcarrière.

Luke is dus begonnen toen hij een jaar of zes was. ‘’Ik startte in de F-jes en was gelijk verkocht aan het voetbal. Bij ODIO heb ik dan ook alle jeugdelftallen doorlopen. In de tijd van de E-elftallen heb ik altijd met leeftijdsgenoten gespeeld. Dat was een erg leuke groep met jongens om op zaterdag mee te voetballen. Wel zag ik dat de teams die net boven mij voetbalde, wat beter waren. Die werden regelmatig kampioen en daar wilde ik me dan ook graag mee testen. Toen in de D’tjes kwam daar verandering in en kon ik met gasten gaan voetballen die net iets ouder waren. Dit waren een aantal leuke seizoenen bij elkaar waarin we zelfs nog kampioen waren geworden in de C1. Zo vlogen de jaren in de jeugd eigenlijk wel voorbij. De posities die ik in de jeugd speelde waren eigenlijk niet bij te houden. Elk seizoen was er vaak wel een andere plek waar ik speelde. Van laatste man tot spits, er is geen plek waar ik niet heb gespeeld. Dit bleek ook wel een voorbode van hoe het later in de selectie ook zou gaan.’’

‘’Tegen het einde van de jeugd ging ik vooral vanaf de zijkant spelen. Links- of rechtsbuiten was dan ook vaak mijn positie. Ik moet het vooral hebben van mijn snelheid en het harde werken, een typisch werkpaard. In het eerste jaar in de A sloot ik vaker aan bij de senioren. Zo kreeg ik uiteindelijk de kans om bij het tweede een aantal keren mee te doen. Uiteindelijk was dan ook het moment dat ik bij het eerste op de bank mocht plaatsnemen. Dit was toen der tijd nog onder Wim Blommerde. Het seizoen erna kwam Andy Wierikcx als trainer en ben ik iets minder aanbod gekomen. In Andy zijn tweede seizoen kwam ik meer in de picture. Wat ik goed kan herinneren was een uitwedstrijd bij RBc. We hadden wat problemen op de rechtsback positie en bij de tegenstander stond er een vrij goede linksbuiten.In de rust mocht ik toen voor het eerst invallen op de rechtsback positie.
Dit verliep vrij aardig en sinds dat moment is de rechtsback positie mijn plek gebleven. Toen Peter van Oirschot trainer was geworden bij ons, heb ik altijd wel aan de zijkant gespeeld. Zowel verdedigend als aanvallend. Dit seizoen heb ik door een blessure nog niet kunnen voetballen onder Erwin van Schilt. Hopelijk gaat het herstel voorspoedig en kan ik volgend seizoen weer aansluiten. Mij maakt het persoonlijk niks uit op welke positie ik speel, ik blijf gewoon negentig minuten gaan en voer de taken uit die mij gegeven zijn.’’

Ondanks de jonge leeftijd heeft Luke toch al redelijk wat meegemaakt in zijn carrière. We wilden weten of hij enkele hoogte- en dieptepunten kon benoemen. ‘’Als team zijn we meerdere keren periodekampioen geworden, wat als teamprestatie natuurlijk super is. Een persoonlijk hoogtepunt is de promotie naar de derde klasse. Op dat moment waren ze bij ODIO met een nieuw kunstgrasveld, om die reden speelde we op het sportpark van de Grenswachters. Ik startte vanaf de bank en kwam er in de loop van de tweede helft in bij een 2-3 achterstand. We stonden toen met tien man op het veld en het zag er kansloos uit. In de slotseconde werd de bal gekopt en kwam hij bij in de voeten terecht. Zonder te twijfelen haalde ik uit en schoot ik de 3-3 binnen. Dat was zo’n kippenvel moment! Een dieptepunt is de blessure die ik nu heb. Op dit moment ben ik aan het revalideren van een operatie aan mijn achterste kruisband. Het vervelende is dat je fysiek gewoon  niet zoveel kan, maar vooral het mentale aspect is zwaar aangezien je heel erg afhankelijk bent van iedereen. Gelukkig gaat het nu stap voor stap weer wat beter. Mijn vizier staat op volgend seizoen om weer aan te sluiten bij onze selectie.’’

We wilden ook weten of Luke nog persoonlijke doelen of ambities heeft. ‘’Kijkend naar de toekomst zie ik geen gekke dingen gebeuren in mijn carrière. Ik voetbal met ontzettend veel plezier met vrienden bij ODIO. Hard werken op het veld voor die drie punten en daarna genieten van die derde helft. Als het aan mij ligt blijf ik nog lang in het eerste van ODIO spelen. Totdat ze me zat zijn haha! Dan ga ik daarna waarschijnlijk lager voetballen.

Verder vind ik het trainersvak wel erg interessant. Voor een groep staan vind ik geen probleem en doe ik natuurlijk voor mijn werk. Stel dat het blijkt dat deze blessure ervoor zorgt dat ik niet meer kan voetballen, lijkt het trainersvak wel een mooie stap om te maken. Echt bijzondere doelen heb ik niet perse. Ik wil zo lang mogelijk presteren bij ODIO 1. Ik ben benieuwd tot welke leeftijd ik dat kan volhouden.Verder als team denk ik dat we in de  vierde klasse prima op ons plek zitten. Het ene seizoen wat hoger en kan je spelen om promotie. Het andere seizoen wat minder en eindig je wat lager. Stel het zou ooit gebeuren dat je promoveert zou dat natuurlijk gaaf zijn. Maar ik denk dat er wel een groot verschil zit tussen de vierde en derde klasse. Een seizoen stijf onderaan staan is natuurlijk ook niet iets waar je op zit te wachten.’’

Het contact met mensen om je heen en het sportief bezig, zijn volgens Luke dingen waarom voetbal zo belangrijk is voor hem. ‘’Met veel van je vrienden je tijd besteden op dinsdag, donderdag en zondag door te voetballen. Ik kan me wel een slechtere tijdsbesteding bedenken!’’

Tot slot wilde Luke nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ik denk dat heel de club ODIO trots kan zijn op alle vrijwilligers die er rondlopen. ODIO is een gezellige dorpsclub waar iedereen met open armen binnen kan lopen. Dat is niet te danken aan bepaalde personen, maar ik denk aan een hele cultuur die iedereen binnen ODIO meedraagt. Tuurlijk een speciaal persoon is daarbij mijn vader Gerard de Dooij. Vanaf kleins af aan was hij al leider van mijn teams. Dit heeft hij eigenlijk tot aan de laatste jeugdelftallen gedaan. Daarbij is hij nu ook in het bestuur en houd hij zich bezig met de accommodatie en het veld. Sowieso voel ik vanuit thuis heel veel support. Mijn eigen familie en schoonfamilie zijn bij bijna alle wedstrijden. Dat is toch erg leuk als ze de tijd nemen om naar de wedstrijden komen kijken’’, sluit De Dooij af.

Klik op ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ODIO voor meer informatie over de club.

Joris Blaakman hoopt met Breskens de titel te veroveren

V.V. Breskens
-
0
Joris Blaakman hoopt met Breskens de titel te veroveren

BRESKENS – Net als de voorbereiding is de seizoensstart van Breskens uitstekend te noemen. Net als afgelopen seizoen willen de Bressiaanders maar één ding: promoveren naar de derde klasse. En als het aan verdediger Joris Blaakman (20) ligt gebeurt dat op de meest mooie manier. ‘Het lijkt me geweldig om kampioen te worden. De titel pakken met Breskens daar hoop ik wel op.’

De jonge centrale verdediger is er ook van overtuigd dat zijn ploeg dit seizoen hoge ogen gaat gooien in de 4e Klasse A. “We zijn goed in vorm, hadden een goede voorbereiding en ook de start was overtuigend. Er zit zoveel kwaliteit in deze selectie, dat we het ook aan onze stand verplicht zijn om mee te strijden voor de titel. Vorig jaar ging het lang tussen ons, Hontenisse en RIA W. We lieten met name in de derby’s veel te veel punten liggen. Die verliespartijen hebben ons op het einde ook opgebroken, waardoor we nu nog altijd in deze klasse spelen. Ik denk dat we de kwaliteiten hebben voor een niveau hoger, maar dan moet je het wel zelf afdwingen. Je promoveert niet ‘zomaar’ eventjes.”

Toch ziet de Bressiaander zonder meer wel een andere dynamiek in de spelersgroep dat die er vorig seizoen heerste. “We hebben een paar nieuwe jongens erbij en zijn allemaal natuurlijk ook een stukje meer ervaren nu. Het seizoen vorig jaar heeft ons wel sterker gemaakt en we weten ook dat we constanter zullen moeten worden. Maar met name in de derby’s moeten scherper zijn en vanaf de eerste minuut tegenstanders het idee geven dat er tegen ons niks te halen valt. We hebben zoveel ervaring, kwaliteit en ook scorend vermogen in de ploeg, dat we van elke ploeg moeten kunnen winnen. Daar ben ik wel van overtuigd.”

In de jeugd maakte Blaakman twee seizoenen deel uit van Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland (JVOZ), maar de reistijd en ook het feit dat hij het moeilijk kon combineren met zijn weekendbaantje deden hem besluiten om terug te keren naar Sportpark Baersande. “Ik speelde er van mijn vijftiende tot mijn zeventiende, maar het kostte echt wel heel veel tijd. Ook in het weekend waren het heel verre reizen. We mooi om mee te maken en ik heb er ook heel veel geleerd. Maar ik besloot toch om er te stoppen om weer lekker met mijn vrienden op het dorp te gaan voetballen. Daarna ben ik direct aangesloten bij de eerste selectie en dat bevalt me prima.”

Een doorpakker, fel in de duels en daarbij gebruikmakend van zijn fysiek. Zo typeert Blaakman zichzelf qua type speler. “En daarbij heb ik ook bij JVOZ geleerd om veel beter bepaalde spelsituaties te ‘lezen’ die zich in de wedstrijd voordoen. Die bagage daar heb ik nu in de vierde klasse zeker profijt van ja. Ik probeer ook steeds meer te coachen en van achteruit de boel goed neer te zetten. Als we dit seizoen met z’n allen er vol voor gaan en constanter worden qua prestaties, dan denk ik dat we heel dichtbij ons doel zullen komen. Als we het nu opnieuw niet redden, dan hebben we dat volledig aan onszelf te wijten.”

Klik op VV Breskens voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Breskens voor meer informatie over de club.

Meisjesvoetbal zit bij AVC Aardenburg flink in de lift

AVC Aardenburg
-
0
Meisjesvoetbal zit bij AVC Aardenburg flink in de lift

AARDENBURG – Nog maar net als zelfstandig team in competitie en direct al ‘Kampioen van de eerste fase’. De MO13 van AVC Aardenburg liet zien behoorlijk wat in hun mars te hebben, tot tevredenheid van trainer/coach Marco de Croock. ‘Voor de eerste keer spelen ze allemaal op groot veld en dat het dan zo leuk gaat, dat is wel mooi.’

Waar in het verleden de meisjes vooral actief waren binnen de verschillende jongensteams, daar is er sinds dit seizoen naast een MO15 en een damesteam ook een MO13-elftal. “We zijn een ST geworden in een samenwerking met SV Sluis. Daar spelen ook twee meisjes van in de MO13, maar voor de rest zijn het zestien meiden uit Aardenburg zelf, waaronder ook mijn eigen dochter. Het is leuk om te zien hoe gedreven en leergierig ze zijn. Al is het wel helemaal anders dan wanneer je een elftal met jongens traint. Een heel andere dynamiek en dus ook een andere trainingsaanpak. Ze pikken dingen snel op en zijn echt heel leergierig om beter te willen worden. Juist dat aspect maakt het voor mij als trainer extra leuk.”

Het MO13 elftal herbergt overigens wel een diversiteit aan leeftijden, waaronder vijf meisjes van tien jaar, acht van elf jaar, vier van twaalf jaar en eentje van dertien die met dispensatie speelt.  “Die jongste meiden hadden nog in een MO11 kunnen spelen, maar dan hadden we er niet genoeg gehad voor de MO13. Dus daarom is voor deze variant gekozen en dat blijkt dus een prima schot in de roos te zijn, want als je ziet hoe ze het doen in de competitie dan zegt dat voldoende.”

De Croock is zelf ook op afroep nog wel actief in het eerste elftal, dat in de reserveklasse uitkomt, maar staat dus daarnaast ook als trainer bij Aardenburg op het veld. Waar de senioren noodgedwongen moesten stoppen bij de standaardteams, daar zit de jeugd behoorlijk in de lift. “Zonder meer! De jeugdafdeling draait prima en groeit ook. Dat geeft hoop voor de toekomst, al zien we vooral een sterke groei van voetballende meisjes. Vriendinnetjes worden enthousiast gemaakt op school, of via het schoolvoetbal. Dat heeft echt een positieve invloed op het aantal meisjes dat voor voetbal kiest. Alleen maar leuk natuurlijk, want op die manier krijg je wel een mooie doorstroming naar hopelijk ons damesteam uiteindelijk. Nu zien we bij de allerjongste teams ook nog wel meisjes voetballen tussen de jongens, maar op den duur zullen ze zich beter ontwikkelen binnen een meisjesteam, ook op eigen niveau. Dat is ook veel leuk, dat zien we nu bij de MO13. Dat loopt goed en daar mogen we best tevreden mee zijn.”

Klik op AVC Aardenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AVC Aardenburg voor meer informatie over de club.

1...510511512...1.537Pagina 511 van 1.537