Home Blog Pagina 511

Tom Bijen wilt met promovendus Rijnvogels bovenin meedraaien

Vandaag spreken wij met Tom Bijen, de 24-jarige middenvelder van FC Rijnvogels. Afgelopen seizoen beleefde Tom Bijen zijn hoogtepunt door met FC Rijnvogels kampioen te worden in de hoofdklasse Zaterdag. Dit seizoen wilt hij samen met zijn ploeg in de top van de derde divisie meedraaien. 

Carrière
Tom Bijen is op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen bij de mini’s van Forum Sport. “Na een aantal leuke jaren bij Forum Sport met mijn tweelingbroer Koen Bijen (inmiddels hockeyinternational), werden wij allebei gescout door Excelsior Rotterdam. Ik heb daar drie jaar gevoetbald. Na die periode ben ik weer naar Forum Sport gegaan. De jeugd speelde op divisie niveau, dus was de keuze makkelijk. Vanaf de C1 tot aan de senioren ben ik daar gebleven.” Na drie jaar in het eerste, inclusief twee corona seizoenen, maakte de middenvelder de stap naar FC Rijnvogels

Kampioenschappen
De middenvelder heeft veel prestaties bereikt in zijn carrière, waaronder:

  • Kampioen O13 bij Excelsior
  • Kampioen O23 Haaglanden
  • Topscorer O23 Haaglanden, twaalf goals
  • Debuut hoofdmacht Forum Sport (twee keer gescoord, 2-0 winst)
  • Transfer naar FC Rijnvogels
  • Kampioen FC Rijnvogels (vijftien goals en tien assists)

“Dit zijn ook echt mijn hoogtepunten in mijn carrière, maar de meest speciale is dan toch het kampioenschap van vorig jaar met FC Rijnvogels. In dat seizoen was ik ook erg belangrijk. Zo hadden we bijvoorbeeld met de ploeg 4-0 gewonnen van Smitshoek en had ik vier keer gescoord. Verder heb ik gelukkig weinig dieptepunten meegemaakt. De corona jaren waren wel een dieptepunt. We konden toen niet meer voetballen. Voor elke voetballer is dat een nachtmerrie.”

FC Rijnvogels
Bijen heeft een persoonlijk doel en dat is het hoogst haalbare halen. Zo speelde de middenvelder eerst bij Forum Sport in de eerste klasse Zaterdag en maakte hij de stap naar FC Rijnvogels, toenmalig actief in de hoofdklasse Zaterdag. Er waren toch nog andere redenen voor de overstap. “Ik heb FC Rijnvogels gekozen als club, omdat het echt een mooie club is. Eigenlijk gewoon een familieclub met veel supporters. Ik heb echt het gevoel dat we met een vriendenteam op hoog niveau acteren. De mensen zijn geweldig en we hebben een hele goede trainer, die werkt alles tot in de details uit.”

Volgens Bijen is hij samen met het team prima gestart. “We staan momenteel zevende, maar alles staat dicht op elkaar. Wat we hebben opgemerkt is wel dat wij voor niemand onderdoen in de derde divisie.” Een goed teken voor de middenvelder. “Ik verwacht en wil dat we dit seizoen bovenin gaan meedraaien. Elke zaterdag gaan we tot het uiterste om dit te verwezenlijken.”

Wij wensen Tom Bijen veel succes dit seizoen!

Klik op FC Rijnvogels voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Rijnvogels voor meer informatie over de club.

Foto: ewlonline.nl

Henk Poortvliet is trainer in de jeugd bij ADO Vrouwen

Vandaag zijn we in gesprek met de 51-jarige Henk Poortvliet. Henk heeft zelf bij dvv BEC (nu DVC Delft) gespeeld tot zijn achttiende. Hierna is hij gelijk begonnen als jeugdtrainer. Dit seizoen is hij actief bij de ADO Vrouwen als trainer van de Futures O14/O15.

Introductie
Henk Poortvliet is 51 jaar. Hij is getrouwd met Wendy en vader van Hugo (12) en Emma (9). De trainer heeft ruim achttien jaar een hotel gehad in het centrum van Delft. Deze heeft hij per 1 juni dit jaar verkocht. ‘’De afgelopen maanden heb ik de tijd genomen voor de nasleep van de verkoop en het genieten van het feit dat ik niet meer 24/7 moest aanstaan. Nu ben ik wat vaker thuis en begin ik weer langzaamaan invulling te geven aan mijn ‘nieuwe leven’. Zo ben ik nu weer begonnen bij ADO Vrouwen als trainer van de Futures O14/15 en ben ik assistent-trainer bij het volleybalteam van mijn zoon. Per 1 oktober heb ik een nieuw bedrijf ingeschreven bij de KVK en ga ik weer iets nieuws beginnen.’’

Ervaring in het voetbal
Op zijn achttiende begon Henk als jeugdtrainer bij dvv BEC in Delft. Daar trainde hij jongens van de D tot en met A-jeugd gedurende een aantal seizoenen (tegenwoordig O12 t/m O19). ‘’Na twee seizoenen ging ik dit combineren met het trainen van de jeugd van KFC’71 in Delft. Mijn tante (oud-international Wil de Visser) vroeg mij of ik daar wilde komen helpen. Dit was een vrouwenvoetbalclub in de toenmalige top van het vrouwenvoetbal. Begin jaren ’90 speelden de meisjes daar al in de jongenscompetitie en trainden we drie keer per week.’’

Bij die club heeft Poortvliet vervolgens een aantal jaren alle mogelijke teams, van de jongste jeugd tot en met het eerste team dat destijds in de hoogste klasse van het vrouwenvoetbal speelde, getraind en gecoacht. ‘’In die periode kwam ik ook in contact met het Jeugd Plan Nederland van de KNVB en ben ik JPN-coach geworden in de leeftijdsgroepen O12 tot en met O15. Ook ben ik nog actief geweest bij de A- en C-jeugd van dvv Delft en als Technisch Jeugdcoördinator bij sv Wippolder, waar ik ook het elftal O23 heb gecoacht. Bij deze twee laatste clubs werkte ik dan weer in het jongens- en mannenvoetbal.’’

Nadat ADO Vrouwen was begonnen met een tweede team (Jong ADO Vrouwen) heeft Alex Scholte, die de trainer kende uit de tijd dat ze samenwerkten bij de KNVB, hem gevraagd of hij een zogenaamd ‘schaduwteam’ wilde gaan coachen. ‘’In dit team speelden de speelsters O17, die op dat moment nog bij hun amateurclub speelden, één keer per week op zondag. Deze groep speelsters vormde de kweekvijver voor het beloften team en soms het eerste vrouwenteam. Uiteindelijk hebben de verschillende lichtingen van het schaduwteam inmiddels meer dan een elftal eredivisie speelsters opgeleverd. Niet alleen voor ADO Vrouwen, maar ook voor diverse andere BVO’s. In de huidige selectie van het eerste team van ADO Vrouwen spelen zes speelsters die ooit begonnen zijn in het schaduwteam. Inmiddels hebben ook twee meiden een plek gevonden in de staf van de jeugdopleiding. Eén als trainster en één als verzorgster.’’

De talenten dag
We vroegen aan de trainer hoe het seizoen tot nu toe verloopt. ‘’Tot nu toe hebben we een talenten dag georganiseerd waarvoor de speelsters zichzelf konden opgeven. Daaruit zijn een aantal speelsters geselecteerd voor twee selectieactiviteiten. Tijdens die activiteiten zijn ook de meiden ingestroomd die al eerder bij ons in beeld waren, omdat zij ook vorig seizoen al speelden bij de ADO Vrouwen Futures.  Zij waren opgevallen bij onze scouts of bij onze partnerclubs.’’ Uit deze laatste twee activiteiten heeft ADO Vrouwen Futures nu een groep overgehouden van ongeveer twintig speelsters. Een klein aantal traint nog mee om zich voor deze selectie te plaatsen.

Kennismaken
De ADO Vrouwen Futures starten nu met een serie trainingen op de zondagochtend tot de Kerstvakantie. ‘’We proberen nog om één of twee trainingen te vervangen voor een wedstrijd. Deze fase staat in het teken van kennismaken:

-Kennismaken met elkaar: de speelsters spelen dit seizoen bij hun eigen amateurclub en komen één keer per week bij elkaar bij ADO Vrouwen. Bij hun club spelen ze in een jongens- team, een meidenteam of gemengd. Als ze spelen in een meidenteam dan zijn ze de beste of één van de besten van hun team of spelen ze met en tegen meiden die ouder zijn. In onze groep zullen ze ervaren dat het niveau van de groep een stuk hoger ligt en dat de speelsters waar ze mee en tegen spelen op de trainingen ongeveer net zo goed kunnen voetballen als zijzelf. Ook zullen ze merken dat het beleven van het voetbal beter op elkaar is afgestemd. Dat maakt het voor de meiden en zeker ook voor de trainers, een feestje is om elke keer weer op zondagochtend samen aan de slag te gaan!’’

-‘’Verder maken ze kennis met de manier van trainen en spelen bij ADO Vrouwen. Bij ADO Vrouwen willen we een aantal accenten terugzien in het voetbal. Als we kijken naar gedrag van speelsters dan gaan we aan de slag met zaken als ‘Haagse Bluf’, ‘de tegenstander altijd onder druk zetten’ en ‘initiatief nemen’. Voetbal inhoudelijk gaan we werken aan: Opbouw verstoren op de helft van de tegenpartij en opbouw verstoren rond de middenlijn. Kansen en doelpunten voorkomen op eigen helft. Op eigen helft opbouwen, rond de middenlijn kansen creëren en scoren op de helft van de tegenpartij.’’

Hoe ziet de opleiding eruit?
We haakten in op de opleiding en wilden hier graag meer over weten. ‘’Tijdens de trainingen werken we vooral met spelvormen die een vereenvoudiging zijn van het spel 11 tegen 11. Binnen deze vormen beïnvloeden we dan (rekening houdend met de leeftijd) de speelsters in hun rol binnen het team, hun linie en hun positie. De opleiding heeft op dit moment vijf teams, waarvan drie teams ook in de competitie spelen als ADO Vrouwen:
-Beloften (beloftencompetitie)
-O17 (1e klasse JO16)
-O16 (hoofdklasse JO15)
-Futures O15
-Futures O13

De Futures trainen en spelen oefenwedstrijden. Per Future-groep hebben we nu een Trainer-coach en een assistent. De assistenten zijn in dit geval speelsters uit de opleiding van ADO Vrouwen die op school een sportopleiding volgen.
-Futures O12/13 Maurice Vogelaar en Fleur de Bruijn
-Futures O14/15 Henk Poortvliet en Sue van der Made.’’

Genieten!
Henk vindt het vooral belangrijk dat zijn speelsters echt genieten. ‘’Ze hebben het talent en dat wordt dus herkend en erkend. Dan mogen ze met elkaar en met ons kader aan de slag. Dat betekent dat ze de kans krijgen om zichzelf en elkaar beter te maken in wat ze het liefste doen: voetballen. Juist in de Future teams, waar ze het verschil met het voetbal op amateur clubniveau letterlijk wekelijks ervaren, wordt dit heel duidelijk.’’

Blik op het Nederlands vrouwenvoetbal
We wilden ook graag weten hoe Poortvliet kijkt naar de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal in Nederland. ‘’Al jaren is er op alle gebieden een stijgende lijn. Het blijft de kunst om al die gebieden in de juiste verhouding door te laten groeien. De aantallen (speelsters en competities) moeten groeien, maar ook het niveau moet tegelijkertijd mee omhoog. Dit geldt met name voor de Eredivisie en de beloften. Daarnaast en daarmee moeten ook de financiën en de faciliteiten meegroeien. Ook wat betreft het vrouwelijk kader zou dit gelijke tred moeten houden. Dus niet alleen méér, maar ook betere vrouwelijke trainers, arbitrage en bestuurders. Op die manier blijft er een gezonde groei. Ik denk dat de direct betrokkenen binnen het vrouwenvoetbal dit wel beseffen en daarnaar handelen. Maar ook de groep mensen die dit beseft en zich daarvoor sterk maakt moet groeien.’’

Ambities
De rol die de trainer nu heeft past hem als een jas. ‘’Eén keer per week mag ik aan de slag met talentvolle speelsters die ernaar uitkijken om weer met elkaar te voetballen. Doordeweeks heb ik altijd wel de tijd om mij bezig te houden met de voorbereiding van de training of de wedstrijd die we in het weekend hebben. Hierdoor heb ik ook genoeg tijd voor mijn gezin en het opstarten van mijn nieuwe bedrijf. Voor mij de perfecte combinatie!’’

Voetbal is het helemaal!
Als laatste wilden we nog graag weten wat voetbal nou precies voor Henk betekent.
Voor zichzelf:
‘’Ik ben getrouwd en heb twee kinderen. Afgelopen jaar heb ik na 18,5 jaar mijn hotel verkocht. In die jaren als hotelier kon ik mijn werk meestal zo inplannen dat ik ook nog ergens aan de slag kon binnen het voetbal. Uiteraard stond (en staat) mijn gezin altijd op plek één. Daarnaast heb ik al die jaren dat ik mijn eigen hotel had altijd met plezier gewerkt, maar het voetbal bleef mijn passie! Mijn zoon van twaalf jaar zit op volleybal. Dat gaat hem goed af en hij doet het met heel veel plezier. Bij zijn team help ik als assistent tijdens de trainingen en wedstrijden. Hoe leuk ik dat spel ook vind en met hoeveel plezier er ook gespeeld wordt, telkens merk ik weer dat ik denk en doe vanuit het voetbal en dat volleybal nooit helemaal mijn sport zal worden en dat voetbal het helemaal is voor mij!’’

Voor de speelsters:
‘’Al jarenlang heb ik het voorrecht om talentvolle meiden een klein beetje verder te mogen helpen in het halen van hun top als voetbalster. Als ik zie hoe zij het spel beleven en wat zij ervoor over hebben (bijna altijd met steun van hun ouders/verzorgers) om te slagen als voetbalster dan geniet ik daar elke keer weer van. Voor de meiden worden de faciliteiten en de (financiële) vooruitzichten gelukkig steeds beter.’’

Wij wensen Henk Poortvliet veel succes dit seizoen!

Klik op ADO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ADO voor meer informatie over de club.

Bij Flakkee denken ze nu al aan de toekomst

Hij was al trainer van het eerste, maar besloot vorig seizoen om de functie van Hoofd Jeugdopleiding er ook nog maar even bij te pakken. En dus is Kees Breen bij Flakkee nu, samen met Robert Paulissen medeverantwoordelijk voor de toekomst van de club. “Plezier hebben in een veilige omgeving is het allerbelangrijkste.”

Als hoofdtrainer van het vlaggenschip liep de 53-jarige Breen er al een tijdje rond. Maar, zo lacht hij zelf. “Waarschijnlijk was dat nog niet genoeg en deed ik te weinig.” Want nadat zijn voorganger was gestopt, kwamen ze bij Flakkee al heel snel bij hem uit. En niet onterecht. “Vroeger ben ik altijd jeugdtrainer geweest, misschien wel een jaar of 30.” En dus klopte de club aan, in de zoektocht naar een nieuwe ‘HJO’. “Ze liggen niet voor het oprapen natuurlijk, maar ik had het eigenlijk al druk genoeg. Toen zag ik het eerlijk gezegd nog niet zo zitten.” Tot ook Paulissen onderdeel werd van het gesprek. “Robert wilde het wel graag doen, maar dan met zijn tweeën. Uiteindelijk hebben we elkaar een beetje gek gemaakt.”

Enthousiasme

Een duidelijke taakverdeling volgde. “Hij doet de onderbouw, ik de bovenbouw en de contacten met onder meer de KNVB.” Sinds vorig jaar dus. “Dat was eigenlijk een soort oriëntatieseizoen. Toen zijn we echt de velden afgegaan, hebben we gesprekken gevoerd met de trainers en gekeken naar trainingen.” Nu is het tijd voor de volgende stap. “Selecteren is bij ons lastig, daarvoor zijn we te klein. Veel leeftijdscategorieën hebben maar één team. Daarom is het des te belangrijker om de trainers op een goede manier te begeleiden, dat gaan we nu doen.” Met hulp van de KNVB. “Gediplomeerde trainers zijn lastig te vinden, dus ben je vaak afhankelijk van ouders. Die willen we helpen bij het geven van training en het bieden van handvaten.” Het allerbelangrijkste? “Een kind moet vooral plezier hebben, helemaal in deze tijd. Er zijn genoeg andere dingen die ze kunnen gaan doen.” Dat alles begint met enthousiasme. “Als een trainer enthousiast voor de groep staat, is dat al de helft.” Voor Breen brengt zijn dubbelrol bij de vijfdeklasser, een hoop voordelen met zich mee, zo vertelt hij. “Onze selectie is jong en spelers van de JO17 en JO19 doen geregeld bij ons mee. Op deze manier zit ik er nog korter op, dat helpt bij de doorstroming.” En dat niet alleen. “Soms geef je aan waar wij bij het eerste op trainen, maar vooral ook wat er nodig is om die stap te kunnen maken.”

De toekomst

Daar zit een duidelijk idee achter, schetst hij. “Tot de JO14 trainen we echt op techniek. Daarna, op het grote veld, is het meer gericht op het positionele.” Op die manier moet het jeugdvoetbal bij Flakkee, volgens Breen naar een hoger niveau worden getild. “We willen er vooral een bepaalde structuur in aanbrengen. Allemaal op dezelfde manier trainen, dat is wel een belangrijke doelstelling. Alle teams een gediplomeerde trainer? Dat is helaas niet realistisch.” Toch beseft ook hij hoe belangrijk een goed draaiende jeugdopleiding is. “Dat is je toekomst. Hoe meer jeugdspelers, hoe meer je kunt doorselecteren. En als je kunt selecteren, gaat automatisch het opleidingsniveau omhoog.” Een nieuw ingeslagen weg, trainers motiveren en structuur aanbrengen in trainingen. Maar dat is nog niet alles. “We hebben ook een samenwerking met profvoetbalclub Excelsior. Die gaan ons helpen bij het maken van een jeugdplan, komen een demotraining geven en wie weet wat ze nog meer kunnen betekenen.” Breen ziet het voor de toekomst in ieder geval al helemaal voor zich. “Over een paar jaar, hoop ik dat we een stabiele jeugd hebben. Dat we alle jeugdelftallen hebben en het liefste ook een ‘tweede team’.” En dus moet het aantal leden ook omhoog. “Ze moeten elkaar een beetje ‘binnenhalen’, onderling moeten ze vertellen hoe leuk het hier is. Maar ze moeten vooral wat leren.” Want dan vangt hij ze, bij het eerste, met open armen op. “Als we er ieder jaar twee door kunnen schuiven? Dat zou prachtig zijn!”

Klik op Flakkee voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Flakkee voor meer informatie over de club.

In gesprek met Gijs Boot van vv Internos

Vandaag gaan we in gesprek met Gijs Boot, een 21-jarige  aanvaller van VV Internos. Boot is recentelijk afgestudeerd van de opleiding SPECO Sportmarketing aan de Fontys Economische school in Tilburg. Hij speelt al zijn hele leven bij vv Internos en is opzoek naar een marketingfunctie om zijn werkleven om zijn werkleven te beginnen.

Gijs is dus al zijn hele leven verbonden aan Internos. Hij is naast speler ook nog eens coach en trainer geweest voor een aantal jaar. ‘’Dit was bij mijn opgerichte vriendenteam. Ik haal er enorm veel plezier uit om zaken te organiseren en dingen te ondernemen. Zo heb ik met mijn eigen team een (shirt)sponsordeal gesloten met ons favoriete café in Breda. Dit is een voorbeeld van een van mijn eigenschappen die ik toepas binnen mijn werkveld. Mijn carrière is op vijfjarige leeftijd begonnen in de kabouters. Vervolgens is Gijs naar de E3 gegaan. Hierna heb ik in de D7, D3, C6, C3, B3 en de B2 gespeeld. Mijn jeugdjaren sloot ik af bij de JO19-3 & 2. Hier heb ik al mijn vrienden uit de jeugd en huidige teamgenoten bij elkaar geroepen om een vriendenteam op te richten.

Het vriendenteam liep niet zoals gehoopt. Het waren twee enorm leuke seizoenen, maar voor de coaches te veel geregel en gezeik in ruil voor de waardering die we kregen. Het coachen van vrienden gaat vaak goed, maar soms gaat het wrijven. Ze waarderen of zien de moeite die je in het team steekt niet.‘’

Na dat dit vriendenteam toch niet is geworden wat Boot voor ogen had is hij bij een ander team meegaan doen. ‘’Tijdens mijn periode in dit vriendenteam heb ik een aantal keer meegedaan met een ander team. Alles was hier goed geregeld en niemand gaf onnodig commentaar. Ik heb toen met mijn compagnon besloten om een einde te maken aan het vriendenteam.  De derde helft met dit team was altijd erg leuk, maar ik kon geen plezier meer halen uit de trainingen en wedstrijden. Momenteel ben ik erg gelukkig bij zaterdag 7 met de oudere garde. Het huidige seizoen gaat goed. We hebben nog maar één wedstrijd gespeeld, deze eindigde in een gelijkspel. Ik heb gelukkig wel mijn eerste doelpunt kunnen maken. Ik ben erop gebrand om de eerst volgende wedstrijd nog meer doelpunten te maken en het team te helpen naar de overwinning.’’

We wilde ook weten of er in de carrière van de 21-jarige nog hoogte- en dieptepunten zijn. ‘’Ik heb gelukkig weinig dieptepunten meegemaakt. Af en toe heb ik een lichte blessure opgelopen, zoals groeipijn en een verrekte lies. De COVID-19 periode was het zwaarst, omdat je lang uit de rit bent en telkens weer de hoop krijgt dat je het veld op mag. Voor mij als fanatiek voetballer is het erg pijnlijk om een wedstrijd te bekijken vanaf de zijkant. Het liefst wil ik meteen in mijn tenue het veld opstormen. Maar als je een blessure hebt  gaat dat natuurlijk niet. Gelukkig ben ik niet zo blessuregevoelig. Een hoogtepunt voor mij was wel dat ik op de tweede plaats ben geëindigd als topscorer van de hele vereniging. In de jeugdjaren heb ik meestal als linksbuiten veel balletjes in het net geschoten. Dit heb ik wel als hoogtepunt ervaren.’’

Daarnaast ging Gijs in op de vraag wat voetbal zo belangrijk voor hem maakt. ‘’Het is een uitlaatklep voor alle mogelijke emoties! Als je vrolijk bent, kun je een lekker potje gaan voetballen. Ben je gefrustreerd , raak je extra gemotiveerd om beter en harder te spelen. Als je een mindere dag/periode hebt, kun je jezelf ook in alle rust op het veld begeven.’’

Tot slot vroegen we aan de aanvaller hoe hij het huidige seizoen voor zich ziet. ‘’Het seizoen is voor ons team nog maar net begonnen, maar ik heb er alle vertrouwen in. Door de komst van de jongere garde in het senioren team heb ik er vertrouwen in dat er vers bloed gebracht kan worden. Er zit nu meer loopvermogen en snelheid in de ploeg. Als we eenmaal op elkaar ingespeeld zijn, heb ik er vertrouwen in dat we met dit team kampioen kunnen worden’’, sluit Gijs Boot af.

Klik op vv Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Internos voor meer informatie over de club.

Voetbalschool TIC groeit steeds verder en komt met TIC Sports

Dat ze bij Voetbalschool TIC vele jonge voetballers helpen met hun voetbalontwikkeling dat was al bekend. Het team met jonge en enthousiaste jongens wil graag verder dan dat en is daarom hun gloednieuwe concept gestart: TIC Sports. Een verbreed aanbod aan sportactiviteiten voor zowel jong en oud.

Ruim 6 jaar geleden startte TIC met een eigen voetbalschool in Roosendaal. Eerst begonnen met enkel trainingen en clinics, maar momenteel enorm gegroeid met voetbalkampen, voetbalvakanties, clinics op clubs en nog veel meer! Inmiddels hebben al vele jonge voetballers en voetballertjes kennis gemaakt met de Voetbalschool. Ondanks de enorme passie voor voetbal willen Gijs, Yorben en Quinten graag meer dan alleen de voetbalschool. Vandaar ontstond al snel het idee TIC Sports, waar ze de afgelopen maanden hard aan gewerkt hebben samen.

“We zijn meer dan alleen voetbal,” luidt eigenlijk de slogan van TIC Sports. Het team was al actief op scholen met gymlessen en activiteiten op sportdagen en op de naschoolse opvang. Als het aan de mannen ligt, willen ze dit graag nog verder gaan uitbreiden in de toekomst. Ook met hun onderdeel TIC Toernooien blijft de organisatie alleen maar groeien. Zowel indoor als outdoor toernooien worden georganiseerd, maar ook het jaarlijkse bedrijventoernooi was dit jaar een enorm succes en zal terugkeren in juli 2023. De mannen verklappen zelfs al een preview voor in 2023, namelijk het horecatoernooi, waarmee ze enorm willen uitpakken voor alle horeca in Roosendaal en omgeving.

Met TIC Sports wordt het aanbod aan sportieve activiteiten nog verder vergroot en verbreed. Wie nog op zoek is naar een gaaf bedrijfsuitje of familie-uitje kan ook perfect terecht bij TIC Sports in Roosendaal. In teams worden er verschillende sportieve spellen, funspellen, samenwerkingsspellen en denkspellen gespeeld. Tussendoor en na afloop kunnen de vriendengroepen of families genieten van diverse heerlijke hapjes en drankjes.

Ook aan de jongere doelgroep is gedacht! Ben je jarig? Dan vier je dat ook gewoon bij TIC Sports. Met een groot aanbod aan verschillende feestjes, bezorgen de mannen een te gekke middag voor alle kinderen. Kids kunnen elkaar uitdagen bij een echt Robin Hood feestje, een balsportfeestje, een teambuildingsfeestje of natuurlijk het originele voetbalfeestje.

Link website: https://www.ticsports.nl/
Klik op TIC Sports voor de laatste artikelen over de club.

De dames van DSS’14 VR1 trainen op een hoger niveau

Vandaag spreken we met Marleen van Rekum van DSS’14 Dames 1. Marleen voetbalt al sinds haar elfde, ongeveer de D’tjes. Zij speelde op haar vijftiende voor het eerst mee met de dames 1. Vanaf haar zeventiende of achttiende speelt ze vast in Dames 1. Vandaag vertelt ze meer over haar elftal en ervaringen.

 Marleen is iemand die zowel binnen de lijnen als buiten de lijnen aanwezig is. ‘’Ik vind het belangrijk dat we een echt team zijn en dat er altijd een positieve sfeer heerst. Ik probeer de sfeer altijd te stimuleren of te handhave.’’ Vervolgens wilde we weten hoe dit team is ontstaan. ‘’Dit is een team wat al vanaf de E’tjes samenspeelt met her en der wat wisselingen qua speelsters. Ik ben er via schoolvoetbal, wat ik in groep 7 deed, ingerold. Ook mijn zusje voetbalde al langer en speelt nog steeds in dit team. We hebben meerdere zussen in het team waaronder dus ik en mijn zusje, maar ook Merit en Lene en Annabel met haar schoonzus Marieke.’’

Naast deze vele zus-zus banden wilde we weten wat er nog meer uniek is aan dit elftal. ‘’Wat ons team bijzonder maakt is dat veel mensen elkaar vanaf groep 1 en 2 of zelfs de peuterspeelzaal al kennen. We komen veelal uit Varik/Heesselt en hebben bij elkaar op de basisschool gezeten. Tijdens de fusie zijn er natuurlijk speelsters bijgekomen, maar dit was een heel fijn beloop. We zijn een team dat speelt in de vijfde klasse, dus je zou denken, die geven er weinig om. Niets is minder waar. We hebben sinds een aantal seizoenen een nieuwe trainer en sindsdien gaat het teamgevoel en de kwaliteit van het voetbal erg omhoog. We zijn een fanatiek team, maar gaan een feestje ook zeker niet uit de weg. In onze omgeving zijn veel tentfeesten, hier is dan meestal 75% van ons team ook aanwezig. Dit zorgt vaak voor leuke verhalen.’’

Met deze nieuwe trainer is het niveau van de trainingen ook omhoog gegaan. We wilde weten hoe deze trainingen er nu uitzien. ‘’Wij trainen twee keer per week, op dinsdag en donderdag en als we geen wedstrijd hebben ook op zondag. Op de dinsdag staat voornamelijk conditietraining op het programma. Daarnaast doen we verschillende loopvormen, techniektraining, pass-trap oefeningen en verschillende positiespelletjes. Op donderdag gaat het voornamelijk om de wedstrijdvoorbereiding. Standaardoefeningen zoals corners komen veel naar voren.  Lekker veel partijen waarbij we soms de focus leggen op de aanval en soms meer op het verdedigen. De keepster heeft donderdag haar keepertraining waarna ze aansluit bij onze training. We doen ook veel aan afwerken op donderdag. Als we op zondag trainen dan doen we een combinatie van beide trainingsdagen.’’

Verder wilde we het gaan hebben over kleurrijke figuren binnen het team. ‘’het leuke is dat iedereen voor de gezelligheid zorgt, dus iedereen is eigenlijk de lolbroek. Sommige hebben wel een bijrol. Danique en Merit zijn de fanatiekelingen tevens ook aanvoerder en vice-aanvoerder. Merit is dan nog soms wel te laat en als je vraagt waarom is dat de schuld van haar zusje/teamgenoot Lene. Om Lene te bereiken kun je beter langskomen, want die reageert niet (snel) op haar berichtjes. Ze is er pas net achter gekomen dat we een Instagram hebben met het team terwijl die al in februari is opgezet. Annabel is altijd aanwezig. En Danique en Marleen douchen te lang.
Daarnaast is Michelle ‘mevrouw haarlak’ en Esmee C. Zorgt ervoor dat we altijd naar de leukste feestjes gaan, dan weet Ashley ons te overtuigen om ook mee te gaan. Marleen is trouwens ook vaak DJ, dit wordt niet door iedereen gewaardeerd, he danique? Sterre is kapster in opleiding en verzorgt de haren van ons als er een vlecht moet worden gemaakt. De jonkies, Sanne en Femke, zijn ook zeker niet de stilste. Verder is er altijd iemand in een team die zijn/haar sokken of schoenen vergeet. Dit is bij ons Myrthe. Gelukkig willen haar ouders deze nog vaak naleveren. Iris kan wegens gezondheidsredenen nu niet voetballen, maar wanneer ze hier wel toe in staat is, is ze langs de lijn te vinden om ons aan te moedigen.

we hoorde dat dit team veel met elkaar optrekt. Daarom wilde ook weten of dit team nog buiten het veld andere leuke activiteiten onderneemt. ‘’We gaan vaak naar leuke feestjes, zoals tentfeesten. Wij gaan ook 22 oktober met het team naar een Halloweenfeest van Smèrrig in de Brabanthallen. Ook vieren we jaarlijks Sinterklaas, hebben we een seizoen-afsluiting met barbecue. Ook organiseren we soms een feest op de club voor senioren elftallen. Verder hebben we wel eens glow in the dark voetbal gedaan, hilarisch. We zijn een team dat zowel op feestjes als op het veld erg fanatiek is.’’

Tot slot vroegen we naar ambities van dit elftal. ‘’We zijn dit jaar goed op weg naar een top 3 positie in onze competitie. We staan op dit moment eerste. Echter moet ik erbij vermelden dat de tweede in de competitie een wedstrijd minder heeft gespeeld. Maar een top drie klassering zou leuk zijn. We hopen op weinig blessureleed en nog meer leuke uitjes met het team. Tenslotte hopen we dat onze trainer blijft en dat we verder komen in het beker toernooi’’, sluiten de dames af.

Klik op DSS’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSS’14 voor meer informatie over de club.

Van der Velde levert vakwerk af bij afscheid

In de schaduw van het eerste team binnen een vereniging gebeuren soms mooie dingen. Dat was het afgelopen seizoen zeker het geval bij het tweede elftal van Nieuw-Lekkerland, dat het jaar tot het maximale rekte om uiteindelijk de promotie naar de reserve eerste klasse te kunnen vieren na een grillige tweekamp met Groote Lindt 2.

NIEUW-LEKKERLAND
De succesvolle afronding van een opwindend seizoen was een mooi afscheid voor René van der Velde, de trainer van het tweede van ‘Lekkerland’ die naar PPSC is vertrokken. Van der Velde, die in Sander van Andel zijn opvolger heeft gekregen, kreeg dan ook terecht lof voor het verrichte werk met de ‘mannen achter het eerste’.

In zijn dankwoord sprak de toch geëmotioneerde trainer zijn waardering uit voor de afgelopen jaren. Vooral voor de manier waarop de laatste periodetitel werd gewonnen. En vervolgens de promotie naar de reserve eerste klasse werd behaald. Daarbij gingen de gedachten van Van der Velde terug naar die memorabele zaterdag op sportpark Bakestein in Zwijndrecht, waar de tweede keus van Nieuw-Lekkerland een solide lijkende 2-0 voorsprong uit de heenwedstrijd over de streep moest zien te trekken.

Van een routineklus bleek uiteindelijk geen sprake. In een zinderende wedstrijd sloeg ‘De Lindt’ keihard toe met drie treffers. Zo stonden de Zwijndrechters aan de goede kant van de score over twee wedstrijden gezien. Assistent-trainer Rudi van der Wulp had in de tussentijd ook al rood gezien. Door twee treffers van Damiën Buwalda en een laatste wapenfeit van invaller Theo Metz werd de 3-0 achterstand nog omgedraaid. Het werd een 5-3 overwinning, waardoor ‘Lekkerland’ over twee duels toch duidelijk de sterkste van de twee ploegen was.

Na het behalen van de nacompetitieplek in het hol van de leeuw, bij de grote rivaal De Zwerver in Kinderdijk, en het gewonnen tweeluik tegen Groote Lindt kon afscheidnemer René van der Velde niet meer stuk in Nieuw-Lekkerland. De selectie was in de overschrijving periode nogal onderhevig aan mutaties. Het is straks de vraag wat het tweede team in de nieuwe omgeving van de reserve eerste klasse kan uitrichten.

Klik op vv Nieuw-Lekkerland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuw-Lekkerland voor meer informatie over de club.

Margaret de Geus: ‘Voetbal is natuurlijk geen balletdansen’

Na een periode van afwezigheid, keerde Margaret de Geus drie jaar geleden weer terug bij NTVV. En toen ze haar vroegen zich in te zetten voor het damesvoetbal, had de oud-speelster maar weinig bedenktijd nodig. “Het is gewoon zonde als het er niet is.”

Zelf gevoetbald en een jaar of twintig betrokken bij NTVV. Voor de 37-jarige De Geus is er eigenlijk maar één vereniging. “Mijn hart ligt gewoon bij die club, dan kom je vanzelf weer een keer terug.” En dus wisten ze haar meteen weer te vinden, lacht ze. “Op dat moment waren ze bezig met een damesteam, dus vroegen ze aan mij: Wil jij dat doen?” Haar antwoord was duidelijk. “Dat leek me meteen heel leuk. Het is gewoon zonde als het er niet is.” En dus is De Geus, naast bestuurslid, ook alweer drie seizoenen actief als leidster. Een veelomvattende taak. “Aanwezig tijdens de trainingen, als een soort assistent en op zaterdag coach ik de wedstrijden. En daarnaast is het dingen regelen, van alles eromheen.” Veel werk, maar met alle liefde. “Een damesteam zorgt gewoon voor een andere dynamiek binnen een vereniging. Het maakt de sport inclusief. En het belangrijkste? Het spelletje blijft gewoon tof.”

Hardheid
Zelfs in haar eigen tijd, al ging het er toen heel anders aan toe dan nu. “Vroeger was het natuurlijk helemaal niet zo normaal dat een meisje ging voetballen, daar hoorde je ook nauwelijks iets over. Als kind was het bijna ‘not done’. Nu kijkt niemand daar meer van op.” Sterker nog, het werpt zelfs zijn vruchten af, merkt De Geus. “Meisjes beginnen eerder en spelen vaak langere tijd mee bij de jongens. Dan worden ze beter, maar ze krijgen er ook een bepaalde hardheid van. Dat is alleen maar goed. Voetbal is natuurlijk geen balletdansen, hè?” Ook qua aantallen doen ze bij NTVV hard hun best. “In de jeugd lopen veel meisjes, alleen ons damesteam is voorlopig nog een zevental. We hebben veertien dames, maar dat is niet genoeg voor een elftal. Al is dat voor over één of twee jaar wel onze ambitie.” Toch is De Geus, voor nu, meer dan tevreden. “Dat is heel veel voor een klein clubje. We proberen wel meiden te werven, maar dat is lastig. Ze komen niet zomaar uit een ander dorp.” De populariteit, merkt de leidster nog steeds. “De hype is misschien wel een beetje afgezwakt, maar de vorige successen van Oranje hebben het meidenvoetbal wel echt op de kaart gezet. Daar plukken ook wij de vruchten van.”

Stabiele plaats
En dus wordt er hard en serieus getraind, vertelt ze. “Vooral op techniek en balbehandeling. Veel meiden bij ons zijn beginnende voetballers, zitten maximaal drie jaar op voetbal, dan begin je bij de basistechniek.” Maar ook, presteren onder druk. “Als er een tegenstander op ze af komt, schieten ze vaak snel de bal weg. Juist dan moet je rustig blijven en goed kijken.” De Geus, zelf ook ooit fanatiek voetbalster, ziet een groot verschil met haar tijd in het veld. “Er is nu echt een eenheid binnen de vereniging, ze zijn onderdeel van de club. Toen waren de mannen en dames echt nog gescheiden, nu is het één grote vriendengroep.” Maar zoiets gaat absoluut niet vanzelf, heeft ze gemerkt. “Soms moet ik nog even goed mijn best doen om trainingspakken te krijgen, maar dan hebben ze aan mij de verkeerde. Leuk dat de mannen weer wat nieuws hebben, maar nu zijn wij aan de beurt. Dan is het ook binnen twee weken geregeld. De ‘oude rotten’ moeten daar af en toe nog een beetje aan wennen.” Al met al, zijn ze in Nieuwe-Tonge, meer dan op de goede weg. “Tuurlijk zou je willen groeien, maar de dames hebben nu een stabiele plaats binnen de club. En dat gaat bij iedereen steeds beter!”

Klik op NTVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NTVV voor meer informatie over de club.

Van der Have rommelt lekker bij Stellendam

Van het één kwam voor Jeroen van der Have het ander. Want wat hij bij Stellendam allemaal doet? Je kunt beter vragen wat niet. Maar de geboren Zeeuw doet het vrijwilligerswerk inmiddels alweer ruim twintig jaar met alle liefde en plezier. “Het is voor een goed doel, hè?”

De 56-jarige Van der Have moet zelf al meteen lachen. “Je begint als assistent. Dan is het: doe je nog even dit? En nog dat? Dan gaat het balletje rollen, haha!” Al klinkt dat in eerste instantie logischer, dan het daadwerkelijk is. “Ik kom eigenlijk van Renesse, daar heb ik ook altijd gevoetbald. Lange tijd werkte ik op een SRV-wagen, tot diegene een winkel kocht in Stellendam. Of ik niet met hem mee wilde.” Dat gebeurde en toen ging het snel. “Je leert mensen en een leuke vrouw kennen, inmiddels woon ik hier al 30 jaar.” Hij trapte zelf nog een balletje, maar zag zijn rol toch vooral buiten het veld. “Mijn zoon ging voetballen, al snel merkte ik dat het qua trainers nog niet zo lekker liep. Daar wilde ik graag bij helpen.” En als Van der Have zegt helpen, bedoelt hij ook echt helpen. “Ik werd jeugdtrainer, leider, scheidsrechter en zit nu in het ‘onderhoudsteam’.”

Enthousiasme
Dat alles met nog altijd evenveel plezier als vroeger. “Het is gewoon de sfeer bij de club, de jongens die er lopen. Zelf woon ik op drie minuten fietsen, dat is ideaal.” Jongens van vroeger, vertelt hij. “Die doen hier vaak ook wat, dan blijf je toch automatisch hangen.” Al is hij daar zelf misschien wel een klein beetje in door geschoten. “Ik doe eigenlijk alles wat er moet gebeuren. Tribunes schoonmaken, snoeiwerk, tegeltjes vernieuwen, noem maar op.” Alhoewel, alles? “Haha, elektrisch is niet zo mijn ding. Een lampje ophangen gaat nog, maar meer niet!” Ondanks het enthousiasme waarmee Van der Have praat over zijn ‘werk’, dacht hij een aantal seizoenen geleden toch echt aan stoppen. “Vier jaar geleden was dat, het werd allemaal iets te veel. Maar dan is er een trainersprobleem, blijf je toch nog een jaartje en uiteindelijk komt er daar steeds weer eentje bij. Nu zijn we er nog steeds.” Inmiddels als trainer van de JO16. “Je doet het ook voor die kinders. Het omgaan met ze, de spontaniteit en de wil om iets te leren. Dat is voor mij wel het belangrijkste, dat ze iets van je willen aannemen.” Voorlopig lukt dat best aardig. “Als je dan van ouders hoort dat ze weer lekker getraind hebben, dan is het voor mij goed. Daar gaat het toch om?”

Goed gevoel
Iedereen tevreden, dat sowieso wel een beetje zijn motto. En daar slaat hij soms best een beetje in door. “Af en toe word ik wel op mijn vingers getikt, dat ik te veel alleen doe. Maar als ik op tijd klaar ben met werken en ik weet dat er nog iets moet gebeuren, dan vlieg ik naar de voetbal.” Een makkelijke keuze. “Moet ik dan thuis op de bank gaan liggen? Dan kan ik toch beter lekker rommelen op de club. Dat geeft mij een goed gevoel.” Van stoppen moet de Van der Have dan ook voorlopig nog niks weten. “Ik roep al jaren dat ik minder ga doen, maar het is nog steeds heel leuk. Zolang ik het naar mijn zin heb, waarom niet.” Want de clubman geniet met volle teugen. “Eigenlijk van alles. Met die jongens langs het veld, toernooitjes of activiteiten organiseren, gewoon het sociale.” De vrijwilliger is dan ook bijna dagelijks op de club te vinden. “Zeker drie of vier dagen doordeweeks en altijd op zaterdag. Vanaf ‘s ochtends zeven, tot ‘s middags half twee. Dan vinden ze het thuis ook wel leuk als ik een keertje naar huis kom.” En dus kan een extra handje om te helpen, geen kwaad. “Ze doen het niet zomaar uit zichzelf, je moet het toch vaak vragen. Meestal zijn het dezelfde jongens en meisjes.” Toch begint het nieuwe seizoen bij hem alweer te kriebelen. “Als je dan die kinders hoort, krijg je er meteen weer zin in!”

Klik op vv Stellendam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Stellendam voor meer informatie over de club.

Jeroen Snoek hoopt nog jaren actief te zijn als trainer bij RCD

Een aanhoudende blessure aan zijn knie zorgde ervoor dat Jeroen Snoek afgelopen seizoen moest stoppen als voetballer. Hierdoor kon hij wel weer het trainerschap oppakken wat hij erg leuk vindt. Dit seizoen is hij de trainer van RCD 2.

Carrièreverloop
Jeroen is op zijn vierde in de jeugd begonnen bij RCD. Dit deed hij bij de kabouters. ‘’Tot de C1 heb ik bij RCD gespeeld en toen ging ik naar OMC. Daar heb ik tot mijn achttiende gespeeld en daarna ben ik weer teruggegaan naar RCD.’’ Toen de speler negentien jaar was, begon hij als jeugdtrainer. Na vijf jaar moest hij helaas stoppen in verband met zijn werk. ‘’Doordat ik nu vanwege een blessure zelf gestopt ben met voetballen, heb ik in goed overleg het trainerschap weer opgepakt.’’

Ontstaan trainerscarrière
In de jeugd deed Snoek vaak mee met hogere elftallen. Op zijn zestiende mocht hij zelfs zijn debuut maken bij het eerste van OMC. ‘’RCD had al meerdere malen gevraagd of ik terug wilde komen. Toen Frank Zwakhals trainer werd bij RCD heb ik een goed gesprek met Frank gehad. Na het gesprek heb ik de keuze gemaakt om terug naar RCD te gaan. Ik ben in RCD 2 begonnen en na een aantal wedstrijden bij het tweede mocht ik naar het eerste, waar ik tot afgelopen seizoen heb gespeeld.’’ Afgelopen seizoen heeft Jeroen de voorbereiding en bekerwedstrijden nog meegedaan, maar daarna had hij te veel last van zijn knie en is hij gestopt met voetballen.

‘’Toen er een keer in een gesprek naar voren kwam dat de trainer van RCD 2 zou stoppen, werd er gevraagd of ik dat eventueel zag zitten. Ik heb toen twee gesprekken met Louis Larros gehad over het invullen van het trainerschap bij RCD 2. Ik was heel enthousiast en heb toen mijn ja woord gegeven.’’

Band met de club
Zoals al eerder is vermeld, is Snoek op zijn vierde begonnen bij RCD. Na een uitstapje bij OMC kwam die weer terug naar waar het begon: RCD. We wilde dus graag weten wat zijn band is met de club. ‘’RCD is een warme club, waar iedereen welkom is. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin. RCD voelt als één grote familie en daarom doe ik nu graag iets terug voor RCD. Zo ben ik ondanks dat ik zelf niet meer speel nog altijd lekker bezig met voetbal.’’

Stukje initiatief
De trainer wil graag dat iedereen met plezier voetbalt en vanuit daar de resultaten positief zullen zijn. ‘’Ik wil dat door de manier van hoe ik met spelers bezig ben op de training, er een stukje eigen initiatief komt. Dat spelers ook zelf keuzes durven en leren maken. Het begin dat nu met RCD 2 gemaakt is dit seizoen, zou ik verder willen doorzetten. Op de training zal het niveau steeds hoger worden en dit wil ik uiteindelijk doortrekken naar de wedstrijden.’’

Blik op het huidige seizoen
De competitie is nu drie wedstrijden bezig en de trainer kijkt erg positief naar het seizoen. Ik denk dat de spelers al grote stappen gemaakt hebben. Nu moeten we er met elkaar voor zorgen dit vast te houden en dit door te ontwikkelen. Dit begint allemaal op de training en hoe de spelers dit vertalen naar de wedstrijd.’’

Blik op de toekomst
Jeroen hoopt nog vele jaren actief te zijn als trainer bij RCD. ‘’Waar dat in de toekomst naar toe gaat leiden, weet ik niet. Als trainer denk ik wel dat je de ambitie moet hebben om het hoogst haalbare te halen. Ik sta nog aan het begin. Ik kan nog veel leren en mijzelf door ontwikkelen.’’

Hoogte- en dieptepunten
We vroegen naar de hoogte- en dieptepunten van de oud-speler. ‘’Ik heb twee hele mooie momenten gehad. Toen ik bij OMC in het eerste speelde ben ik gepromoveerd met de club. Verder ben ik met RCD in het tweede jaar onder Frank Zwakhals kampioen geworden, uit bij Be Ready. Dit was een hele mooie ervaring en er was ook een mooi groot feest in de kantine.’’

‘’Mijn dieptepunt is toch dat ik afgelopen seizoen heb moeten besluiten dat ik ging stoppen met voetbal op 28-jarige leeftijd. Daaruit is wel naar voren gekomen dat ik nu trainer ben van RCD 2 en dat vind ik superleuk.’’

Persoonlijke doelen
Snoek wil zich graag blijven ontwikkelen als trainer en gaat voor het hoogst haalbare. ‘’Maar wat nu het belangrijkste is, is plezier hebben met RCD 2 en vanuit daar mijzelf door ontwikkelen tot een completere trainer.’’

Wat vindt u het leukste aan het trainersvak? Toelichting
Als laatste wilde we weten wat de trainer het allerleukste vindt aan het trainerschap. ‘’Het leukste vind ik om met de spelers aan de slag te gaan en elke speler op zijn eigen niveau beter te maken. En ik vind het ook een mooie uitdaging om er echt een team van te maken. Uit elke speler wil ik het hoogst haalbare halen, maar plezier vind ik toch het belangrijkste. Vanuit daar is al het andere mogelijk, maar als de spelers en de technische staf geen plezier hebben wordt dat lastig.’’

Wij wensen Jeroen Snoek veel succes dit seizoen!

Klik op RCD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCD voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.