Home Blog Pagina 510

Nuttige overwinning Papendrecht

Papendrecht had het op zaterdagmiddag 10 december niet makkelijk op sportpark Crayestein in Tricht. IJskoud en mistig weer en een scheidsrechter die het regelmatig aan de stok had met beide partijen, zorgden er lange tijd voor dat er weinig te genieten viel voor de verkleumende toeschouwers.

Tricht is in het verleden altijd al een lastige tegenstander geweest. Het was dit keer niet anders. De thuisclub wilde geenszins een verdedigende tactiek toepassen en toonde daarbij ook nog de nodige agressie. Papendrecht daarentegen speelde de minste wedstrijd van dit seizoen. De meeste spelers behaalden niet hun normale niveau waardoor het een open wedstrijd werd. Toch kwam Papendrecht na een kwartier spelen op voorsprong. Bij de eerste goedlopende aanval ging Jarden van Ek alleen op de Tricht-keeper af. Hij werd daarbij van achteren aangetikt met als gevolg een terechte strafschop die door Lorenzo van Wijk werd benut. Vlak voor rust kwam Tricht verdiend op gelijke hoogte. Slecht verdedigend werk stelde Joran Smit in staat om te scoren.

Vlak na rust had het zomaar 2-1 kunnen zijn toen Arjan Hakkert van dichtbij overschoot. Kort daarna gebeurde hetzelfde voor Papendrecht toen Izzy Stellingwerf een terugspringende bal van de lat naast het doel deponeerde. Een half uur voor tijd kwam het keerpunt. Xavier Leenheer ontving zijn tweede gele kaart en kon de warme douche op gaan zoeken. Met 10 man ging Papendrecht echter beter spelen en nadat Norichio Nieveld alleen voor de keeper nog miste, was het Lorenzo van Wijk die zijn tweede doelpunt kon noteren. Hij had hierbij wel de hulp nodig van de Trichtse doelman Danny Swanink die de op zich een ongevaarlijke inzet op knullige wijze door zijn handen liet glippen. Tricht ging daarna vol op de aanval om het tij te keren. Maar ook zonder de in Ghana feestvierende Luciano bleek Papendrecht gevaarlijk in de counter. Tien minuten voor tijd was het Stellingwerf die zo’n counter leek te verzilveren maar hij werd op het laatste moment neergelegd. Wederom een strafschop die dit keer door Nieveld werd benut. Een koploper die slecht speelt en toch wint, doet de oude voetbalwet weer eer aan. Met 10 van de 11 gespeelde competitiewedstrijden gewonnen en 1 wedstrijd gelijk en 7 punten voor op de nummer 2, gaat Papendrecht tevreden de winterstop in.

Komende zaterdag is er nog de bekerwedstrijd tegen LRC die om 12.00 uur begint, dit vanwege het boutdraaien en de troostfinale van het WK-voetbal.

Papendrecht: Visser, Van Rooijen, Baars, Ruiz, Van der Werff, Leenheer, Nieveld, Saffignani (Tilroe), Stellingwerf (Bernadina), Van Wijk (Van Gorp), Van Ek.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

vv Quintus en Richard Langeveld na 4 seizoenen uit elkaar

Aan het einde van dit seizoen scheiden de wegen van voetbalvereniging Quintus en hoofdtrainer Richard Langeveld. 

In de zomer van 2019 nam Richard het over van Niels Drabbe met de ambitie van beiden om te promoveren naar de derde klasse. Helaas is dat ondanks een prettige en sportieve samenwerking niet gelukt en lijkt dat ook dit seizoen niet te gaan lukken. Er is afgelopen jaren wel meegedaan om de bovenste plekken, maar promotie is niet gelukt. Daarbij moet ook wel worden gezegd dat de afgelopen 3 seizoenen COVID een belangrijke rol heeft gespeeld, 1 seizoen is niet eens afgerond en promoveerde er niemand. Dit seizoen gaat het jammer genoeg ook nog niet zoals gehoopt, ook wel mede door een waslijst aan blessures in de volledige selectie.

Deze week is besloten om dit seizoen nog wel samen af te maken, maar voor het volgende seizoen gaat Quintus op zoek naar een nieuwe trainer en Richard op zoek naar een nieuwe uitdaging.

Klik op vv Quintus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Quintus voor meer informatie over de club.

Mini’s ideaal startpunt voor Zwaluwen

De jongens van JO7-1 van VV Zwaluwen kennen tot nu een droomstart van het seizoen 2022/2023. Zeges met dubbele cijfers zoals 14-1 en 12-0 zijn eerder regel dan uitzondering. Arne Meerman, één van de trainers van de mini’s waar de basis gelegd is, legde ons uit waar het huidige succes van de jongste jeugdteams uit ontstaan is.

“Zo’n tweeëneenhalf jaar geleden zijn we gestart met vijftien kinderen met de mini’s bij Zwaluwen”, start Meerman (40) zijn verhaal. “Zwaluwen was teruggegleden qua jeugd. De zoon van Arne Verbraaken, waarmee ik al sinds de F-jes mee voetbal bij Zwaluwen, en die van mij zijn ongeveer even oud. We voetbalden altijd samen in een vriendenteam en met die insteek van vriendschap kweken zijn we vanuit het niets met vijftien mini’s begonnen. We hadden oefeningen bedacht die veel te moeilijk waren en het liep soms helemaal in soep”, lacht hij. “Die jochies konden nog amper lopen. Maar uiteindelijk hebben ze wel uren gemaakt en met ons enthousiasme beleefden ze veel lol. Later zijn we overgegaan op simpele oefeningen en ook andere leuke dingen zoals touwtrekken, een paashaas en Sinterklaasfeest. En er is natuurlijk elke week wel een spelertje jarig. Daarnaast hebben we nu goede jeugdcoördinatoren die ons op technisch vlak begeleiden.”

Ouderavonden
De groep mini’s groeide de afgelopen pakweg 24 maanden naar zeventig voetballertjes. Meerman: “We werken met appgroepen en vaak staan er na een bericht zes á zeven ouders op het veld voor een groep van circa twintig kinderen. Als basis van de successen zie ik vooral het enthousiasme en het feit dat er steeds genoeg trainers zijn.”

“Er staan voldoende ouders op elk laantje”, vult maatje én collegatrainer Verbraaken (39) aan.  “Als mensen langs rijden en al die kinderen bezig zien op een veld met hoepels en autobanden dan hebben ze wel door dat het gezellig is en komen ze vaak later voor een proeftraining langs. Onze spelertjes die nu al vanaf het begin meedoen hebben geen angst meer voor een voetbalcomplex, dat draagt er ook aan bij dat de JO7 het zo goed doet.” “Diverse speelsters van ons eerste vrouwenteam helpen ook bij de trainingen”, vult Meerman aan. “Bij ons is er in tegenstelling tot veel andere clubs geen gebrek aan vrijwilligers. Dat is deels ook te danken aan de ouderavonden vermoed ik.”

Een andere factor die een rol speelt is de nadruk die op de team- en clubspirit gelegd wordt. Meerman: ‘”We verzamelen voor een wedstrijd altijd met elkaar in de kleedkamer. Daar kunnen we na afloop ook geinen met elkaar in de douche. Verder voetballen we zelf vaak om kwart over één met ons vierde team, ruim twee uur na de training van de mini’s.”

”Die ‘gassies’ blijven dan vaak op het complex hangen om bij ons te kijken en daarna kijken we vaak nog naar het eerste. Ze zijn de hele dag op de club, net als wij vroeger als jonge ventjes. Ik ben als trainer achtergebleven bij de mini’s omdat mijn zoon Boet net wat jonger is dan Sepp, de zoon van Arne, die in het sterrenteam van JO7 zit. Ik poog bij de mini’s alles draaiende te houden. Dat lukt goed. Nadat vier teams JO7 zijn gestart in augustus waren we met 45 kinderen over bij de mini’s, maar dat zijn er nu al weer 60.”
Verbraaken: “Er is sprake van non-stopvoeding van onderaf. Het team van JO7 1 gaat na de winterstop over naar JO8 om meer weerstand te krijgen en er schuift meteen weer een team vanuit de mini’s door naar de JO7.”

Klik op vv Zwaluwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zwaluwen voor meer informatie over de club.

Lars de Mey hoopt zichzelf bij RIA W vast in de basis te gaan spelen  

WESTDORPE – Hij groeide op in de jeugd van RIA W in zijn woonplaats Westdorpe, maar Lars de Mey (22) trok uiteindelijk wel naar Axel om daar zichzelf bij de jeugd verder te kunnen ontwikkelen. De aanvaller speelde er acht jaar, maar is sinds een paar seizoenen weer terug als voetballer op zijn geboortedorp. Hij is momenteel nog geen basisspeler bij het eerste, maar dat is voor de Westdorpenaar wel het uiteindelijke doel.

“Natuurlijk! Ik heb de afgelopen jaren ook wel wat te kampen gehad met fysieke ongemakken en was nooit écht fit. De oorzaak hebben ze met de diagnose ‘suikerziekte’ ein-de-lijk kunnen vaststellen. Mijn leefpatroon is daardoor drastisch veranderd en dat merk ik ook heel erg goed tijdens het sporten. Ik ben flink afgevallen, maar liefste vijfendertig kilo! Ik let ook veel beter op mijn voeding en heb de frisdrank afgezworen. Dat alles betaalt zich terug door het feit dat ik me veel fitter voel nu.”

Want de frustratie was bij de jonge aanvaller erg groot, dat specialisten niet direct konden vinden waar het probleem lag, daarbij kreeg hij ook nog te kampen met een knieblessure die hem een jaar lang parten speelde. “Alles bij elkaar was dat enorm frustrerend, want ik wilde heel graag maar het lukte gewoon niet. En dan gaat het ook in het kopje zitten en heeft het invloed op je motivatie. Maar nu voel ik me goed en wil ik keihard knokken om het de trainer zo moeilijk mogelijk te maken. Ik speel nu veelal in het tweede elftal en val regelmatig in, maar ik wil meer… Een basisplaats veroveren dat is waarvoor ik elke training en wedstrijd proberen het maximale te geven.”

Samen met aanvoerder Tom de Smet houdt De Mey de Westdorpse eer hoog in een selectie die verder bestaat uit spelers die niet van RIA W zelf afkomstig zijn. “Maar die gasten zijn hier nu wel al enkele seizoenen en dat merk je ook. In het verleden was het verloop veel groter. En voor ons is het geweldig dat Tolunay Sahin, onze topscorer, teruggekomen is op zijn beslissing om naar Terneuzense Boys te gaan. Hij is gebleven en dat maakt onze groep alleen maar sterker en completer. Ik denk dan ook dat we zeker moeten kunnen meestrijden om de bovenste plekken. Als dat lukt en we kunnen een prijs pakken of zelfs promoveren, dan hebben we een geweldig seizoen.”

Vorig seizoen ging de strijd lang tussen RIA W en Hontenisse, waarbij de laatste ploeg uiteindelijke de titel pakte en de Westdorpenaren opnieuw in de vierde klasse uitkomen. “Ik heb in de JO19 toen ik terugkeerde van FC Axel de beker gewonnen en dat voelde al mooi. Het zou nu ook prachtig zijn mochten we met RIA W eindelijk weer eens een prijs pakken. Bovendien spelen we gelukkig weer terug op het eigen dorp, nadat door storm Eunice het dak van onze accommodatie werd weggeblazen. Het was mooi dat FC Axel ons de kan gaf daar te trainen en spelen, maar niks haalt het toch bij het voetballen op je eigen veld. Dat is toch net wat extra’s.”

En daar hoopt De Mey de komende tijd veel speelminuten te kunnen maken om zichzelf verder te ontwikkelen en het zijn trainer extra lastig te gaan maken. “Het was even omschakelen toen de diagnose suikerziekte eruit rolde. Dat nieuwe ritme pakken was moeilijk, maar nu gaat het goed. Ik heb veel meer energie en wil graag naar buiten en bezig zijn! Dat heb ik jarenlang niet gevoeld en daardoor durf ik ook als voetballer weer vooruit te kijken. Dit seizoen is het zaak om aan te haken en volgend seizoen moet ik er voor mezelf écht staan, dat is voor mij de stip aan de horizon.”

Klik op RIA W voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RIA W voor meer informatie over de club.

Kay van den Bos van HVC’10: Fysiotherapie en Sportbegeleiding

Na een blessure het herstelproces doorlopen bij een fysiotherapeut is een bekend traject. Kay van den Bos (28) van Paramedisch Centrum te Hoek van Holland biedt de sporters die willen werken aan zijn of haar herstel de mogelijkheid aan om via de zaal of voetbalveld snel weer terug te keren bij hun club. Van den Bos is al jaren een vaste waarde bij HVC’10.

Als kleine jongen moest ik van mijn vader op voetbal. Mijn broers Jeffrey en Michael speelden toen, net als mijn vader, bij de Hoekse Boys. De drie broers waren de zoons van de legendarische ‘mister Hoekse Boys’, John van den Bos, die meer dan 750 wedstrijden voor die club op zijn palmares kreeg. Helaas overleed John enkele jaren geleden. Opa van den Bos is ondanks zijn hoge leeftijd nog vaak aanwezig op Sportpark ‘De Rondgang’ en mist geen enkele wedstrijd van zijn kleinkinderen. ,,Ik had niet het talent zoals mijn broer Jeffrey die nog een tijdje heeft gevoetbald bij profclub SVV uit Schiedam. Wel heb ik vanaf mijn vijftiende tot mijn een twintigste gevoetbald bij FC ‘s-Gravenzande. Dat was echt een supermooie tijd, waarbij er werd gevoetbald op hoog niveau. Bij de senioren werd Frans Danen mijn trainer. Frans is niet alleen een super goede trainer, maar ook een leuke man. Onder hem mocht ik debuteren in het eerste elftal.

In 2016 koos ik ervoor om samen met mijn broers te voetballen bij HVC’10. Een jaar later werd ’s-Gravenzande kampioen van de eerste klasse. Graag had ik dat nog willen meemaken, maar het is niet anders. Samen met mijn broers voetballen was een droom van ons als gezin. Jeffrey moest vorige seizoen helaas noodgedwongen stoppen met voetballen. En mijn andere broer Michael heeft eind vorig jaar zijn knieband afgescheurd. Hij maakte het helaas voor de tweede keer mee als voetballer van HVC’10, want vlak na de fusie scheurde hij een kruisband in zijn andere knie en toen duurde het een maand of zeven voordat hij weer kon voetballen. Dit jaar zien we hem niet meer terug op het veld.’’ Eén ding is zeker: Het “Guiness Book of Records” van drie scorende broers in één voetbalwedstrijd zal niet meer door HVC’10 geevenaard of verbroken worden. Dat gebeurde in de wedstrijd Soccer Boys –HVC’10 (0-5) op 17 september 2016. ,,Sinds 2015 ben ik Master Sportfysioerapeut bij ParaMedisch Centrum HvH/ Highline Fitness.

En vanaf januari 2023 ben ik voor 50% mede- -eigenaar. Het PMC biedt behandelingen aan in een kleinschalige praktijk. Je kunt bij ons terecht voor fysiotherapie, manuele therapie, logopedie, oefentherapie Mensendieck en diëtetiek. Je vindt bij ons een enthousiaste groep therapeuten die dicht bij de cliënten staan. We hebben allemaal onze eigen specialismen en zijn allemaal anders, maar we passen goed bij elkaar. Onze therapeuten zijn serieus met hun vak bezig, in een open, ongedwongen sfeer. Behalve het breed georiënteerd kijken naar iemand zijn klachten, vind ik het erg belangrijk om diegene het gehele behandeltraject te ondersteunen, ook als de klachten over zijn. Voor leden van HVC’10 heb ik elke maandagavond een inloopspreekuur. Mijn vriendin Jessie Pieper is de verzorgster van het eerste elftal, dus bij ons thuis gaat het veel over HVC. Met Dean van Ooijen en Rowdy Jansen zijn we twee goede spelers kwijtgeraakt. Toch moet top vier met deze selectie kunnen en dan pakken we waarschijnlijk ook een periodetitel.’’

Klik op HVC’10 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HVC’10 voor meer informatie over de club.

Voor Xandro Zwildens van VVGZ is voetbal min of meer alles

Vandaag gaan we in gesprek met Xandro Zwildens. Xandro is een twintigjarige voetballer die actief is bij VVGZ 1. Hij is begonnen op zijn vijfde met voetballen bij ASWH. Vandaag vertelt hij iets meer over zijn carrière.

Voor het begin van de carrière van Xandro moeten we bij ASWH zijn. ‘’Ik ben toen ik vijf jaar werd begonnen in de mini’s, maar ik mocht al snel doorschuiven naar de F-jes. Vanaf toen heb ik altijd in het hoogste elftal gespeeld. In de E1 werd ik gescout door de KNVB waar ik het gehele jaar bij zat en ik mocht een half jaar meetrainen  bij Excelsior.
In de O17-1 verloren we op de laatste speeldag de kampioenswedstrijd tegen de concurrent. Daar heb ik nog nachten lang van wakker gelegen. In de O19-1 hadden we een dreamteam met erg veel jongens die nu op een hoog niveau spelen. We wonnen van teams die drie divisies hoger speelde en stonden zelfs in de halve finale van de beker die we uiteindelijk tegen FC dordrecht of FC Den Bosch zouden spelen. Helaas kwam toen Corona en hebben we het seizoen nooit af mogen maken.

In mijn laatste jaar moest ik gaan nadenken wat de stap naar de senioren zou gaan worden. Helaas vond ASWH mij niet goed genoeg om in de hoogste elftallen te voetballen. De voorkeur ging vooral uit naar speler van buitenaf. Toen ik dit hoorde kwam mijn huidige trainer Fop Gouman naar me toe en vroeg of ik twee trainingen met het eerste wilde meedoen. Na de eerste training werd het aantal trainingen al verlengt naar vijf. Al snel was voor mij duidelijk dat ik naar ‘De Vogels’ wilde. Ik werd goed opgevangen door de groep en gelukkig kende ik al een aantal jongens van vroeger.’’

Het huidige seizoen gaat best goed volgens Xandro.’’We staan nu hoog in het linkerrijtje en hebben een hecht team. Als je kijkt naar vorig seizoen verloren we te vaak van teams die kwalitatief minder waren, maar de wedstrijd wonnen op strijdlust en doorzettingsvermogen. Dit jaar halen we ook die wedstrijden over de streep zoals: SVS uit (1-4) en Strijen uit (0-1). Ook winnen we de derby tegen Pelikaan (1-2) wat ons een gevoel gaf dat we op de goede weg zijn. Persoonlijk ben ik dit seizoen erg vooruit gegaan en word ik steeds belangrijker voor het team als één van de twee controleurs op het middenveld. Ik speel bijna elke wedstrijd de 90 minuten en dat geeft me een gevoel dat ik goed bezig ben.’’

Xandro heeft in zijn nog prille carrière al een hoop meegemaakt. Wij vroegen daarom of hij ons mee kon nemen in enkele hoogte- en dieptepunten. ‘’Mijn hoogtepunt is de winst op Pelikaan die erg belangrijk was. We hebben vanaf deze wedstrijd erg grote stappen gemaakt als team en ik persoonlijk ook. Het feestje na het laatste fluitsignaal was geweldig waarbij we met het hele team in de hekken hingen om de winst te vieren met onze supporters. Het dieptepunt dat ik heb meegemaakt is vanuit de jeugd. Dat we het jaar in de JO19-1 niet konden afmaken. Hierdoor liepen we de halve finale van de beker mis tegen een BVO en het kampioenschap wat ontzettend jammer was.’’ 

Voetbal is volgens Xandro min of meer alles voor hem. ‘’Ik wil er het liefst mijn werk van maken op welke manier dan ook. Alles wat ik doe of denk is voetbal. Ik wil het liefst alles uit mijn voetbalcarrière halen en op een zo hoog mogelijk podium spelen. Dit wil ik wel stap voor stap doen om de lat niet te hoog te leggen voor mezelf. Het lijkt me geweldig om over een aantal jaar bij een club als Katwijk of Excelsior Maassluis te spelen. Daarvoor moet ik fysiek nog wel aan de bak en mijn handelingssnelheid moet ook omhoog. Voor nu wil ik promoveren met VVGZ en zelf nog belangrijker worden met goals en assist. Ook wil ik nog meer ballen ophalen tussen de linies wat elke week al beter gaat.’’

Tot slot wil Zwildens nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Degene waar ik het meest van heb geleerd is Paul Scheurwater die eigenlijk altijd naast me staat op het middenveld. Door hem leer ik vooral beter worden in het vrijlopen tussen de linies en hoe je moet staan in verdedigend opzicht’’, sluit Xandro af.

Klik op VVGZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVGZ voor meer informatie over de club.

Jacobs geeft jong talent het laatste zetje bij Excelsior Maassluis

Vanuit zijn woonplaats Rotterdam is het een stukje rijden naar het terrein van Excelsior Maassluis. Steye Jacobs (38) doet het met plezier, want aan de Lavendelstraat in Maassluis wacht een gretige groep talenten bij de onder 21 jaar. “Ik heb het geweldig naar mijn zin.”

Om de zoveel tijd grijpt een jonge speler de kans en weet een plek te bemachtigen in de A-selectie van Dogan Corneille. Dat betekent dat Jacobs afscheid moet nemen van een goede speler, maar hij ziet dat vooral als een compliment. “Bovendien weet ik dat er altijd weer een nieuwe talentvolle speler klaar staat die toe is aan een nieuwe stap en bij ons kan aansluiten. Ik geniet ervan als jongens de stap maken, zoals dat recent is gebeurd met Jorn Ringelberg. Hij viel op bij ons, mocht meetrainen met de A-selectie en maakte vervolgens zijn eerste speelminuten. Inmiddels staat hij al enkele weken in de basis bij het eerste. Dat geeft voldoening in ons werk.”

Jacobs is inmiddels bezig aan zijn vijfde seizoen in Maassluis. Na twee seizoenen hoofdtrainer te zijn geweest bij Victoria’04 had hij de tricolores eerst de onder 17 en onder 18 onder zijn hoede toen hij twee seizoenen geleden doorschoof naar de onder 21. “Zonder mijn vorige clubs te kort te willen doen is Excelsior een geweldige club om te werken. De omstandigheden om te presteren zijn ideaal. Alles is er ook op gericht om die jongens zo goed mogelijk te laten ontwikkelen.”

Het onder 21-team dat Jacobs drie keer per week traint en op zaterdag coacht, is bij Excelsior de springplank naar de hoofdmacht. “Ik hou me niet bezig met de basis”, reageert hij. “De jongens die in mijn elftal spelen hebben de basis al meegekregen en zijn stuk voor stuk uitstekende voetballers. Ze zitten in een fase waarin ze leren wat ze moeten doen om de concurrentie voor te blijven, maar ook hoe hun sterke punten op de beste manier te gebruiken. Waar ik als trainer bij de onder zeventien nog wel eens kon doorwisselen om ook andere spelers een kans geven, kies ik nu altijd voor de beste elf. Dat hoort bij het niveau en ook bij het niveau bij het eerste elftal.”

Kort samengevat, zo zegt Jacobs, leert hij zijn spelers hoe een wedstrijd te winnen. “Daar horen ook videobeelden bij die we vaak op maandag voor de training of op dinsdag doornemen. Dan behandelen we zaken die goed en niet goed gingen.”

Met de onder 21 speelt Jacobs in de derde divisie. “We zitten in een afdeling met acht clubs. Vier topamateurs en vier profclubs. AFC, Alphense Boys, Zeeburgia en wij en bvo’s FC Dordrecht, Excelsior, Cambuur en Heerenveen. We spelen voor de winterstop één keer uit en thuis tegen de andere teams. Na veertien wedstrijden promoveren de bovenste twee en degraderen de onderste twee. Na de winterstop gaat het verder met de voorjaarscompetitie. Het idee achter die fasencompetitie is iedereen op een zo gelijkwaardig niveau te laten voetballen.”

Jacobs’ pupillen kenden een goede start, de trainer wil echter pas in een laat stadium met promotie bezig zijn. “Na een wedstrijd of tien gaan we eens kijken hoe er voor staan.”

Dat het huidige Excelsior onder 21 een goede lichting is, is volgens Jacobs duidelijk. “Veel jongens voetballen al jaren samen. Dat is een enorm voordeel. Dit seizoen zijn er twee nieuwe spelers bijgekomen. Dat is alles. De meeste spelers spelen al een jaar of zes, zeven bij Excelsior Maassluis. Dat is ook wat de club graag wil.”

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

In gesprek met Ralf Kemper van vv Gemert

0

Ralf Kemper speelt inmiddels zeven en een half jaar voor vv Gemert. De spits heeft al veel meegemaakt in zijn carrière. Van spelen in de jeugdopleiding van Helmond Sport en een avontuur in België, tot mooie momenten met vv Gemert in de KNVB Beker en promotie. Dit seizoen staat vv Gemert er niet heel goed voor, maar Kemper heeft vertrouwen in zijn ploeg. “Ik ben ervan overtuigd dat we gaan klimmen op de ranglijst”.

Ralf Kemper is 26 jaar en speelt in het veld als spits. “Ik woon samen met mijn vriendin (en aanstaande baby) in Helmond en voetbal al zeven en een half jaar voor vv Gemert. In het dagelijks leven ben ik service en onderhoudsmonteur voor Feenstra.”

Carrière
Kemper begon op zesjarige leeftijd met voetballen bij vv Bruheze in Helmond. “Daar heb ik tot en met tweede jaar C gespeeld. Bruheze was de club bij mij in de wijk en dus de meest voor de hand liggende keuze. Mijn broer, broertje en zusje zijn allen wel nog actief voor deze club. Vervolgens ben ik als eerste jaar B voor één jaar bij vv Gemert gaan spelen. Gemert benaderde mij om daar te komen voetballen. De jeugdelftallen speelden daar toch net iets hoger dan Bruheze en dat overtuigde mij om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Na één jaar speelde ik me dusdanig in de kijker waarna Helmond Sport mij had uitgenodigd voor een stage van drie trainingen. Deze verliepen goed en mocht het seizoen daarna daar gaan aansluiten. Uiteindelijk heb ik drie jaar bij Helmond Sport gespeeld.”

Als eerste jaar senior was Kemper teruggegaan naar vv Gemert. “Ik was toen achttien jaar. Na zes seizoenen bij Gemert vond ik het tijd om iets anders te proberen en ging ik op mijn 24ste naar Wezel Sport in België. Na een tegenvallend eerste half jaar ben ik in de winterstop alweer teruggekeerd bij vv Gemert waar ik nu alweer twee seizoenen speel.”

“Moeilijkste beslissing in mijn carrière”
Kemper had een erg moeilijk beslissing gemaakt tijdens zijn periode bij Helmond Sport. “Ik mocht van de A’tjes de overstap maken naar de selectie van Helmond Sport, maar toch koos ik om terug te keren bij de club waar ik pas één jaar in de jeugd had gevoetbald, vv Gemert. Dat was mijn moeilijkste beslissing in mijn carrière. Helmond Sport wilde me op dat moment geen contract aanbieden en mij op amateurbasis laten aansluiten. Dit zag ik niet zitten, ook met het oog op mijn ‘maatschappelijke carrière’. Achteraf denk ik er toch nog over, wat als ik het wel had geprobeerd?”

Mooie momenten
De spits heeft ook veel mooie momenten beleefd in zijn carrière. Kemper had bijvoorbeeld met vv Gemert de beker gewonnen. “Helaas moest ik wel de finale wedstrijd aan me voorbij laten gaan door een schorsing. Erg jammer, maar dat maakte het uiteindelijk niet minder mooi! Met Gemert promoveerde ik van de hoofdklasse naar de derde divisie. Ook een mooi moment. Zeker doordat ik in de beslissende wedstrijd bij Staphorst twee keer tot scoren kwam en we met 2-1 wonnen.”

In datzelfde jaar speelde Kemper ook in de KNVB Beker tegen Feyenoord. “Dit zijn uiteindelijk de wedstrijden die je als voetballer onthoudt, ook al werd deze wedstrijd verloren.”

Kemper haalde ook met vv Gemert nacompetitie voor promotie naar de tweede divisie. “Helaas konden we geen promotie afdwingen via de nacompetitie, maar het feit dat we überhaupt in de nacompetitie terecht kwamen was al een prestatie voor ons.” In hetzelfde jaar speelde Gemert in de KNVB Beker tegen ADO Den Haag uit. “We verloren met 4-2, maar kwamen wel twee keer op voorsprong. Tevens werd ik dit jaar ook topscorer van de derde divisie met 25 goals, wat als spits zijnde ook een mooie prestatie is natuurlijk!”

Blessures
Samen met Gemert promoveerde Kemper naar de derde divisie. “Ik had veel zin om mijn eerste wedstrijden te gaan spelen tot ik één dag voordat de voorbereiding zou beginnen, mijn enkelband had afgescheurd. Na bijna drie maanden herstellen kreeg ik ook problemen aan mijn achillespees waar ik ook aan behandeld moest worden. Ik moest dus veel wedstrijden aan mij voorbij laten gaan terwijl ik er zoveel zin in had en hard voor had gewerkt. Toen ik me eindelijk weer helemaal fit voelde om te kunnen starten, werden de wedstrijden afgelast door corona en werd het seizoen ook niet meer hervat..”

vv Gemert
Volgens de spits is vv Gemert een mooie, grote warme club. “Alles is er goed geregeld en je kan er op niveau voetballen, maar je kan ook na de wedstrijd in de kantine relaxen. Bij Gemert ziet de accommodatie er heel fijn uit en de vrijwilligers staan iedere dag voor je klaar. Er zijn tegenwoordig nog maar weinig verenigingen als Gemert!” 

Kemper wil bij Gemert er zoveel mogelijk uithalen als erin zit. “Het ene jaar is dat belangrijk zijn met goals, assists geven en bovenin meedoen. Het andere jaar is dat minder scoren en assists geven, maar belangrijk kunnen zijn door mentaliteit en ervaring en zorgen dat we handhaven. Ik heb dit jaar als doel om jonge jongens om me heen duidelijk te kunnen maken dat je er niet komt met alleen talent en dat er bij een eerste elftal meer wordt gevraagd als alleen ‘lekker ballen’. Dat neemt niet weg dat ik alsnog belangrijk wil zijn met goals en assists, haha!”

Momenteel staat Kemper samen met zijn ploeg op de zestiende plek in de derde divisie Zondag. “We staan er niet zo goed voor. Zo staan we bij de ploegen die voor degradatievoetbal gaan spelen. Na een goede start van dit seizoen halen we de afgelopen weken niet ons gewenste niveau. Gemert is een club die hoe dan ook in de derde divisie wil blijven en dat geldt ook voor de spelers en de staf. We zijn ondertussen halverwege en hebben dus nog een groot aantal wedstrijden om te zorgen dat we nog wat gaan klimmen op de ranglijst. Ik ben ervan overtuigd dat dat ons gaat lukken als we tenminste iedere week het beste uit onszelf willen halen.”

Wij wensen Ralf Kemper veel succes dit seizoen!

Klik op vv Gemert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Gemert voor meer informatie over de club.

Kevin Zegers wil vooral graag winnen met Spui

SPUI – Winnen, dat is wat elke wedstrijd bovenaan het lijstje staat van aanvaller Kevin Zegers. Al vijf seizoenen goed voor de nodige doelpunten, waarmee hij een belangrijk aandeel heeft in de prestaties van de vierdeklasser. Toch is het maken van doelpunten niet zaligmakend. ‘Als we maar winnen, dan maakt het me niks uit of ik dan een wedstrijd wel of niet scoor.’

Door een vijfde gele kaart die de felle en soms licht ontvlambare aanvaller eind vorig seizoen ontving, moest hij de eerste wedstrijd geschorst toekijken. “Dat was balen, want we misten al wat spelers door blessures. Het was dan ook extra zuur dat ik niet kon spelen. We stonden er niet sterk op en verloren mede ook daardoor wel van Rillandia. Daarna hebben we het opgepakt, al scoren we als ploeg wel moeizaam. Tegen Waarde wisten we eindelijk met meer dan één goal verschil te winnen. Lekker ook, want op die manier komen we steeds dichter bij de bovenste plekken in de buurt.”

Vorig seizoen scoorde Spui ook niet heel veel, maar kreeg de ploeg ook maar zeventien treffers tegen. Het was daarmee de minst gepasseerde vereniging in de vierde klasse en eindigde op een gedeelde tweede plek achter kampioen VC Vlissingen. Een echte doelstelling heeft de club niet uitgesproken, al hoopt Zegers wel om dichtbij de prestatie van vorig seizoen in de buurt te komen. “Het is hier niet zo, dat er crisis ontstaat als je een aantal wedstrijden verliest. Natuurlijk is de sfeer altijd beter als je wint, maar plezier staat hier bovenaan. Als je daarnaast mooi voetbal laat zien én je wint, dan is dat mooi meegenomen. Voor mezelf heb ik ook niet direct een getal aan doelpunten in mijn hoofd. Daar ben ik niet direct mee bezig. Ik ben spits en dan wil je natuurlijk scoren. Maar je kunt op veel meer manieren een bijdrage leveren.”

Dat begint volgens de 26-jarige aanvaller, die altijd in de jeugd van Terneuzense Boys speelde en na anderhalf jaar Vogelwaarde in 2017 bij Spui terechtkwam, in eerste instantie met hard werken. “Meters maken en jezelf kapot werken. Fel spelen en daarbij ook fysiek de strijd durven aangaan. Het zijn allemaal zaken die opgesloten zitten in mijn manier van spelen. En natuurlijk loop je dan wel eens tegen een kaart aan, terwijl ik soms ook verbaal wel eens mezelf laat horen. Misschien niet altijd even handig, maar dat is hoe ik ben en voetbal. Al ben ik wat ouder geworden sinds ik hier ben en dan leer je daarin ook bij. Het feit dat ik hier na ruim vijf jaar nog altijd speel, dat zegt ook hoe ik me hier op mijn gemak voel. Ik word gewaardeerd en voel me thuis. Elke keer ga ik met plezier naar de trainingen en wedstrijden, dat is voor mij de beste graadmeter.”

De vierde klasse is volgens de Terneuzenaar een prima niveau voor Spui, al denkt hij ook dat er op termijn wellicht meer inzit. “Elk seizoen bovenin de linkerrij meedoen, dat moet met deze groep sowieso mogelijk zijn. Er zijn wat jonge jongens die nu in de ploeg komen en zich goed ontwikkelen. We zijn in opbouw en misschien is de derde klasse op termijn wel mogelijk. Dit seizoen een periode pakken? Wie zegt dat het onmogelijk is? Het is niet direct een doel, maar zou wel leuk zijn. Als ik daaraan dan met hard werken, assists en een aantal goals een bijdrage kan leveren dan ben ik heel tevreden.”

Klik op VV Spui voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spui voor meer informatie over de club.

Pieter Jongmans nieuwe HJO Westlandia

Na een periode van vijftien jaar stopte Stefan Alberts aan het einde van het vorige seizoen als Hoofd Opleiding bij Westlandia. Alberts heeft in al die jaren een grote bijdrage geleverd aan de kwaliteitsimpuls van de jeugdopleiding van de Naaldwijkers. Sinds dit seizoen is Pieter Jongmans zijn opvolger. Jongmans was eerder actief op Sportpark De Hoge Bomen als speler en trainer.

Stefan Alberts werkte maar liefst 15 jaar aan een stevige jeugdorganisatie. Daarbij hielp hij velen om hun passie voor voetbal om te zetten naar betere prestaties en daarmee te groeien als speler of trainer. Hoogtepunt voor Alberts en Westlandia was in 2018, toen de KNVB de Rinus Michels award aan Westlandia toekende als beste Jeugdopleiding van Nederland. Aan Pieter Jongmans (41) is nu de taak om de weg die is ingezet voort te zetten. Jongmans begonnen met voetballen bij Quick en stapte vervolgens over naar de jeugd van Westlandia. Vanwege zijn studie stopte hij bij Westlandia en ging spelen bij
SV Honselersdijk. Na mijn studie wilde hij weer voetballen op niveau en koos voor Quick uit Den Haag. ,,Op mijn 28st moest ik al stoppen, omdat ik maar liefst vier jaar lang te maken kreeg met veel blessures. Ik ben toen jeugdtrainer geworden bij Quick. Daarna ben ik vijf jaar trainer bij Westlandia van de JO19-1 en Zondag 2 geweest om vervolgens hoofd jeugdopleiding van Quick te worden. In de zomer van 2020 kreeg hij de kans om hoofdtrainer te worden van Die Haghe.

Eerste seizoen is door corona niet uitgespeeld. Tweede seizoen begonnen we met een selectie van 26 personen, al snel stopten er vijf. Vervolgens raakten maar liefst tien spelers geblesseerd. Tot de winterstop verloren we vaak met één doelpunt verschil. Ik had al aangeven te stoppen aan het einde van het seizoen, maar er moest wat gebeuren vond meen bij de club, dus moest ik vertrekken. Een week later belde Westlandia mij om te komen praten. Ik had gelijk een goed gevoel en ben blij weer terug te zijn bij deze mooie club als hoofd jeugdopleiding. Gezien het brede takenpakket van het Hoofd Jeugdopleiding is het belangrijk om goede afspraken te maken wie wat doet binnen de vereniging.
In de praktijk is een Hoofd Opleiding vaak veel tijd kwijt aan niet-voetbalinhoudelijke zaken (organisatie, logistiek, administratie en overige rand voorwaardelijke zaken). Zaken die uiteraard van groot belang zijn voor de jeugdopleiding. Maar ten koste kunnen gaan van de kerntaken en dus het ontwikkelen van jeugdvoetballers en jeugdkader.

Ook zijn we bezig voor de hele vereniging eenzelfde spelopvatting door te voeren. Een visie die door elk team wordt gevolgd, zonder daarbij de creativiteit bij individuele spelers weg te halen. Ik bekijk veel trainingen, wedstrijden en analyseer dat vervolgens met de trainers. Vier jaar geleden zijn we een samenwerking aangegaan met Ajax, dat is een win-winsituatie. Westlandia krijgt zo de kans om de jeugdopleiding te blijven verbeteren, door informatie uit te wisselen en de kennis te delen. Deze zomer zijn we ook een samenwerking aangegaan met het ROC Mondriaan. Voor de opleiding Sport en Bewegen kunnen studenten de cursussen pupillen- en juniorentrainer en pupillenscheidsrechter behalen.
Deze lessen worden door docenten van de opleiding gegeven bij ons. Er worden verschillende jeugdteams getraind in de onderbouw. Zowel clubs als voetbalopleiding zijn blij met de samenwerking. Ik wil graag het teamgevoel tussen diverse afdelingen vergroten. Daardoor gaat de kwaliteit omhoog en daar moet het eerste elftal van gaan profeteren. We willen graag op het hoogste amateurniveau actief zijn, maar niet ten koste van alles. Westlandia is op de eerste plaats een echte vereniging, een dorpsclub.’’

Klik op Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Westlandia voor meer informatie over de club.