Home Blog Pagina 510

Veelzijdige Van Ek begaan met lot Papendrecht

Hij hoort weliswaar niet bij de oudsten van de selectie, maar is wel een vertrouwd gezicht in de spelersgroep van Papendrecht. De veelzijdige Jarden van Ek was één van de belangrijke spelers afgelopen jaar bij de ontknoping van het seizoen, dat door de degradatie eindigde in mineur.

PAPENDRECHT
Het was een veelbetekenend beeld: Jarden van Ek verontschuldigde zich na afloop van de met 2-1 verloren wedstrijd bij XerxesDZB, die deelname aan de nacompetitie bezegelde, dat hij niet kon praten. De twintiger zat nog te veel in zijn emotie om zich al goed te kunnen uiten in de wetenschap dat het seizoen langer zou duren. Het tekent de mentaliteit van Van Ek, die een roodzwart hart heeft en alles over heeft voor zijn club met wie hij een nieuwe ervaring beleefde. ,,Drie jaar geleden heb ik met Papendrecht voor promotie gespeeld. Spelen tegen degradatie was een geheel nieuwe belevenis. Het seizoen is gek verlopen. Het geluk dat we hadden in een reeks waarin we niet verloren ontbrak ons daarna. We zijn eigenlijk niet één keer weggespeeld, lieten zelf goed voetbal zien en hebben onze kansen gehad maar we misten alleen scorend vermogen. Dat heeft ons opgebroken dit seizoen.’’

Linkerkant
Na het gelijkspel tegen kampioen Kloetinge had Van Ek nog alle hoop dat het goed zou komen. ,,Qua voetballend vermogen horen we op dit niveau thuis’’, had hij zich laten ontvallen. Maar dat gebeurde dus niet. En dat deed zeer bij de echte clubspeler, die zich dit jaar belangrijk maakte als sterke schakel. Een schakel die de hele linkerkant kan bestrijken. ,,Ik krijg veel vrijheid in de invulling van mijn taak. Ik kan als linkerspits spelen, maar ook iets daarachter.’’

Als aanvallende bouwsteen werd Van Ek ook geacht in productieve zin bij te dragen, maar dat was nog wel eens een probleem in de voorbije periode. ,,We hebben regelmatig heel veel werk verzet en keihard geknokt voor een resultaat, maar dan was het net niet goed genoeg. Ik heb ook verschillende keren pech gehad in de afronding. Dan raakte ik de paal, was er net niet dat beetje geluk dat we nodig hadden.’’

Juist dat laatste aspect maakte aan het einde van de rit het verschil tussen erin blijven of een trede naar beneden op de voetballadder. De veelzijdigheid van Jarden van Ek zal dit jaar in de tweede klasse te zien zijn. En wederom van waarde zijn voor Papendrecht.

Klik op vv Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.

Ivan Nieuwpoort scoort bij zijn debuut voor Herkingen’55

Scoren bij je basisdebuut, voor veel spelers een droom, voor Ivan Nieuwpoort werkelijkheid. De zestienjarige jongeling van Herkingen’55 maakte dit seizoen al de overstap naar de senioren en bekroonde dat vertrouwen tegen DVV’09 met een wereldgoal. “Dat was wel een hoogtepuntje!”

En die overstap naar het vlaggenschip van de vierdeklasser, kwam voor Nieuwpoort precies op het goede moment. “Na drie jaar in de JO16, was ik er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Herkingen is maar een klein clubje, dus die stap maak je sowieso vaak wat sneller.” Dat kleinschalige karakter brengt echter ook weer zo zijn voordelen met zich mee, vertelt hij. “Je kent elkaar, het is gezellig en er hangt altijd een goede sfeer.”

Hoogtepuntje

Voor Nieuwpoort, sinds zijn vierde spelend in het geel met zwart, waren het de afgelopen seizoenen geregeld drukke zaterdagen. “De JO16, het tweede en op de bank bij het eerste. Dat werd op den duur wel een beetje veel.” De middenvelder plukt de vruchten van meetrainen op een hoger niveau, zo merkt hij. “Het is best een grote stap, naar de senioren. Het is veel meer fysiek en ze snappen het spelletje net allemaal beter. Maar als je dan gaat trainen, kom je er steeds beter in. Al moet ik nog wel veel leren, hoor.” Nieuwpoort weet precies wat. “Veel meer aanwezig zijn. In de jeugd ben je dat natuurlijk automatisch, nu moet je daar wat meer moeite voor doen. Dat heeft misschien te maken met vertrouwen. Dan moet ik mezelf gewoon laten horen.”
Aan het plezier ligt het in ieder geval niet. “Op de bank zitten was eigenlijk al leuk. De eerste keer dat ik mee mocht doen, viel ik twee of drie minuten in, met al die mensen langs de kant…” Het mooiste moment voor de ‘mid-mid’, die vroeger als trouwe supporter op de zaterdagen stond te kijken, moest toen nog komen. “In de basis tegen DVV’09 en meteen scoren, dat was wel een hoogtepuntje!” En hoe! “Een afgeslagen bal, in één keer op de volley, vol in de kruising. Dan maar meteen een mooie, haha!”

Goede kop

Mede daardoor eindigde Herkingen afgelopen seizoen op een zevende plek, tot tevredenheid van Nieuwpoort. “Op zich is dat wel prima. We hebben als team in ieder geval goed geknokt.” Wat hij verwacht van dit jaar, is lastig te zeggen. “Het is een nieuwe competitie, met veel onbekende teams uit Zeeland. Dus dat wordt echt even afwachten.” Al zou dat zomaar heel snel kunnen veranderen. “Komend schooljaar ga ik naar het CIOS in Goes (Zeeland), dus wie weet kom ik daar wel een hoop tegenstanders tegen.” Voor zichzelf heeft hij in ieder geval een duidelijk doel voor ogen.
“Veel minuten maken bij het tweede en hopelijk ook steeds meer bij ‘één’, dat zou mooi zijn.” Zijn trainer, Wouter Zwackhalen, heeft er in ieder geval alle vertrouwen in. “Ivan is enorm enthousiast, echt een voetbaldier. Er zit een goede kop op, dus ik verwacht veel van hem.” Dat vertrouwen is wederzijds, zo vertelt Nieuwpoort. “Wouter is als trainer heel fanatiek, maar ook gezellig. Hij probeert je ook echt te helpen, dat vind ik wel fijn.” Wat hem betreft nog heel wat jaartjes. “Herkingen is voor mij anderhalve straat lopen, voorlopig wil ik nog niet weg!”

Klik op Herkingen’55 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Herkingen’55 voor meer informatie over de club.

Steve Schalkwijk begint aan zijn derde seizoen bij HSV Hoek

Vandaag gaan we in gesprek met Steve Schalkwijk van HSV Hoek. De 29-jarige spits is werkzaam in het onderwijs, waar hij studenten begeleid die veelal als vluchteling in Nederland gekomen zijn. Hiervoor heeft hij drie en een half jaar in detentie gewerkt. Als arbeidsmedewerkers / penitentiaire inrichtingswerker. Vandaag heeft hij het in een gesprek met VoetbalJournaal over zijn voetbalcarrière.

Steve is serieus gestart bij SV Walcheren waar hij topscorer aller tijden is geworden van de club. ‘’Ik ben van de derde klasse op zaterdag naar de eerste klasse zondag gegaan richting VV Goes. Ik heb na één jaar bij VV Goes de transfer gemaakt naar VC Vlissingen. Hier heb ik veertien goals gemaakt in de Hoofdklasse. Vervolgens ben ik weer terug gegaan naar VV Goes. Hier heb ik twee jaar in de derde divisie gespeeld. En nu zit ik bij HSV Hoek waar ik aan mijn derde seizoen ga beginnen.’’

Verder hebben we het over hoogte- en dieptepunten binnen de carrière van Steve  Schalkwijk. ‘’mijn absolute hoogtepunt is denk ik wel de promotie naar de Hoofdklasse met VV Goes. Een dieptepunt is denk ik wel het afgebroken seizoen door de corona pandemie in 2019-2020. Ik stond toen in de winterstop al op negentien doelpunten voor Goes. Ik ben destijds ook topscorer van Nederland geworden in de derde divisie zaterdag. Het is ontzettend jammer dat ik dit seizoen niet heb kunnen afmaken. Wie weet waar ik qua doelpunten aantal wel was geëindigd.’’

We vroegen ons af of Schalkwijk enige rituelen heeft om zoveel doelpunten te maken en goed te presteren. Hierop reageerde hij als volgt. ‘’Ik ben een gelovige man waarbij ik het rugnummer 20 draag voor mijn overleden broertje. Mijn broertje mocht helaas maar 20 jaar worden. Ik kus mijn twee ringen waar zijn vingerafdruk in staat voordat ik het veld op kom.’’ Volgens Steve is voetbal een uitlaatklep. ‘’Het is een van de mooiste dingen in mijn leven. Ik speel als sinds dat ik een kleine jongen ben, ik was altijd actief met een bal buiten.’’

Tot slot wilde Steve Schalkwijk iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ik wil graag Raoul Timmerman in het zonnetje zetten. Hij is onze materiaalman voor de club HSV Hoek. Hij is o zo belangrijk en doet op vrijwillige basis allerlei klusjes en taken voor de club. Neem bijvoorbeeld de ballen oppompen en de shirts wassen en klaar leggen voor wedstrijden. Het is echt een man met een gouden hart’’, sluit Steve af.

Klik op HSV Hoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSV Hoek voor meer informatie over de club.

Lenie en Cees zijn mooi stel bij DCV

Met een terugkeer naar het Waalplantsoen was vier seizoenen geleden voor Lenie van Leerdam de cirkel rond. Als verzorger ontfermt zij zich met Cees de Geus over de selectie van DCV. “Dat Cees hier nog is, is een pré.”

“Ik ben hier altijd een uur voor de jongens gaan verzamelen”, zegt Van Leerdam (54) een paar uur voor de eerste (uit)wedstrijd van DCV in de competitie bij BVCB. In de verzorgingsruimte bevindt zich ook Cees de Geus. “Mijn maatje”, zegt ze over de 76-jarige De Geus, die een indrukwekkend aantal dienstjaren bij de Krimpense club. “Dit is mijn  49ste seizoen”, meldt hij. “Ik heb, ik weet niet hoeveel, trainers meegemaakt. En alle ups en downs van DCV. Van de successen in de zondaghoofdklasse tot aan de overstap naar de zaterdag en de start in de vierde klasse.”

“Voor mij is Cees een icoon”, reageert Van Leerdam. “Toen DCV me polste voor een terugkeer heb ik meteen aangegeven dat ik het fijn zou vinden als Cees er ook nog zou zijn. Ik weet dat hij er wel eens aan gedacht heeft om te stoppen. Hij doet wat rustiger – dat mag best op zijn leeftijd – maar ik zeg altijd tegen hem: dat hij er spijt van krijgt als hij stopt.”

De twee hebben samen de grootste lol. “We zijn allebei goed om elkaar te dollen”, zegt ze. “Cees is altijd zijn sleutels kwijt, daar plaag ik ‘m mee. Andersom doet ie dat natuurlijk ook.”

Behalve veel gelachen wordt er ook hard gewerkt in de verzorgingsruimte. Spelers fit houden, behandelen als dat nodig is, en advies geven om blessures te voorkomen. Lenie en Cees zijn er bloedserieus en fanatiek in. “Sommige spelers liggen hier met het eerste pijntje op de bank”, zegt Lenie. Cees: “Voetballen is nooit helemaal zonder pijn. Een voetballer heeft altijd wel ergens last van.”

Dit seizoen heeft DCV nog weinig blessures. “Afkloppen”, zegt Lenie. “Het verschilt nogal of iemand een spierblessure of een zware knieblessure hebt. Dat laatste is echt geen pretje.” Cees: “Een kruisbandblessure is mentaal ook zwaar. De blessure zelf, een operatie en de revalidatie. Het vergt veel van een speler. Die jongens zijn geen profs hé. Ze hebben allemaal een baan of studie en dan is zo’n revalidatie best pittig.”

Over kruisbandenblessures gesproken, De Geus wijt de toename wel degelijk aan het kunstgras. “Tot een jaar of vijftien geleden heb ik er bij DCV, maar een twee ofzo meegemaakt, daarna een veelvoud. Het heeft vaak ook met verkeerd schoeisel te maken.”

“Ze dragen te vaak de verkeerde nopen, waardoor ze blijven steken in het kunstgras. Ook op dat gebied proberen we spelers advies te geven.”

Van Leerdam rolde bij DCV in het verzorgingsvak toen ze voor de club de EHBO ging opzetten. “Ik werd gevraagd voor het tweede elftal en ben cursussen gaan doen en heb diploma’s gehaald. Ik ben ook gediplomeerd hersteltrainer.”

Ze kwam als verzorger bij Zwervers terecht. In Capelle ontmoette ze trainer Oscar Biesheuvel. “Een wereldvent waarmee ik kan lezen en schrijven. Veel mensen vinden ‘m stug overkomen, maar hij is juist het tegenovergestelde: een vriendelijke en warme man. Oscar ging naar Zwaluwen en zei meteen dat hij me zou bellen als er een plaats zou vrij komen bij die club. Dat gebeurde al snel en Oscar hing aan de lijn. Bij Zwaluwen heb ik een supertijd gehad. Ik heb het overal goed naar mijn zin gehad, maar de Zwaluwen-jaren overtreffen alles. Er was toen een spelersgroep die zo gek als een deur was. Jesper, Tim Gudde, Jerry Scholman, Sten Wevers. Het was altijd dolle pret. Ik weet nog dat de trainer van Spijkenisse in de krant had gezegd dat spelers een feestje konden maken van een wedstrijd. Toen we daar speelden hebben die gasten onze kleedkamer helemaal versierd. In al die gekkigheid werd dat oude mens ook meegenomen. Het was pret, maar ook presteren, hé. Eén seizoen werden we zelfs derde in de hoofdklasse.”

“Alle jongens zijn daarna uitgezwaaid, maar we hebben nog steeds een appgroep ‘biertje doen’.”

De coronaperiode betekende een periode zonder voetbal en Van Leerdam vond het ‘verschrikkelijk’. “Voor mij duurt de zomerstop al te lang. Na een week of drie ga ik de jongens appen wie wat aan zijn conditie wil werken. Er zijn altijd wel spelers die dat graag doen, zoals er ook een groep is die je pas weer op de eerste officiële training ziet.”

Ze is er op dinsdag en donderdag om spelers te behandelen en ze is van de partij bij de wedstrijden, uit en thuis. “En tijdens wedstrijden ben ik bloednerveus. Toen DCV afgelopen seizoen kampioen kon worden, hield ik het bijna niet meer. Zó zenuwachtig was ik. Maar ik kan de knop wel omzetten als ik het veld in moet om een speler te behandelen.”

Klik op DCV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DCV voor meer informatie over de club.

VVOG aanvaller Dean van Ooijen hoopt op snelle revalidatie

Vandaag spreken wij met Dean van Ooijen, de 29-jarige aanvaller van VVOG. Op 28 mei scheurde Dean van Ooijen zijn kruisband van zijn linkerknie af. Daar is de aanvaller op 3 augustus aan geopereerd en is er momenteel nog van aan het herstellen. Van Ooijen hoopt op een snelle revalidatie zodat hij in april 2023 weer kan voetballen.

Dean van Ooijen is 29 jaar en geboren in Amsterdam. “Sinds 2020 woon ik met mijn vrouw in Nunspeet. We hebben een hond Luca en ik werk als project planning professional bij PrimaPlan. Ik heb nu een opdracht bij Urenco, uraniumverrijking in Almelo.”

Carrière
De aanvaller is in Amsterdam begonnen met voetballen bij OSV Oostzaan. “Verder heb ik de gehele jeugd bij Westlandia doorlopen. Ik heb wel twee keer een tijd meegetraind met ADO Den Haag en Sparta Rotterdam. In de jeugd was ik eigenlijk altijd verdediger, centraal of rechtsback. Vanaf de B/A-jeugd werd ik meer naar voren geschoven en werd ik meer een aanvallende middenvelder.”

Toen Dean van Ooijen een A-junior was, debuteerde hij al bij de hoofdmacht van Westlandia. “Na twee jaar in de eerste selectie bij Westlandia ben ik naar Excelsior Maassluis gegaan. Zij speelden op dat moment een niveau hoger, in de topklasse. Daar heb ik mijn beste jaren gehad ondanks dat ik in mijn eerste jaar mijn voorste kruisband van mijn rechterknie afscheurde. In het seizoen 2018-2019 was ik weer teruggekeerd naar Westlandia. Op dat moment was Westlandia actief in de derde divisie, een niveau lager. Daar raakte ik geblesseerd aan mijn knie en heb ik helaas niet veel gespeeld. Ik verhuisde in 2020 naar Nunspeet en heb me toen aangesloten bij VVOG HarderwijkDaar heb ik tot nu toe alles gespeeld tot 28 mei. In de uitwedstrijd tegen Sparta Nijkerk scheurde ik mijn kruisband van mijn linkerknie af. Daar ben ik op 3 augustus aan geopereerd en ben ik nu van aan het herstellen. Ik hoop in april 2023 weer te kunnen voetballen.”

Prestaties
De 29-jarige aanvaller heeft een mooi carrière achter de rug. In zijn carrière heeft hij dan ook veel prestaties behaald. “Ik ben kampioen geworden in de topklasse en daarna kampioen van Nederland. Dat waren wel hoogtepunten. Ik heb hier gelukkig zelf ook nog een aandeel in gehad door in de 95e minuut te scoren in de een na laatste wedstrijd van het seizoen. Hierdoor konden we alsnog kampioen worden. Het jaar daarna werd ik clubtopscorer bij Excelsior Maassluis in de tweede divisie en scoorde ik een perfecte hattrick tegen UNA binnen zes minuten. In mijn periode bij Excelsior Maassluis heb ik ook nog in de KNVB Beker gespeeld tegen Heracles Almelo en PSV. Het is natuurlijk mooi om tegen deze topploegen te hebben gespeeld en dat is ook zeker een hoogtepunt in mijn carrière. De dieptepunten in mijn carrière zijn wel echt de kruisband blessures die ik heb opgelopen.”

Een voorbeeld zijn
Van Ooijen heeft een persoonlijk doel. Zo wilt hij graag met zijn ervaring de komende jaren een voorbeeld zijn voor de jongere jongens in zijn team. “De liefde voor het spelletje doorgeven en jongens beter maken. Dat is een doel voor mij. Misschien wil ik in de toekomst ook nog wel trainer worden, maar daar heb ik geen haast mee.”

VVOG Harderwijk
In 2020 was Van Ooijen samen met zijn vrouw verhuisd naar Nunspeet. “Ik wilde nog wel graag op niveau spelen. Zo ging ik op zoek naar een club. Er zijn hier meerdere clubs waar ik op niveau kon spelen zoals Sparta Nijkerk en DVS’33 Ermelo. Ik had dan toch het beste gevoel bij VVOG, een grote mooie club met veel leden en een fantastisch sportpark. Het is elke wedstrijd weer een eer om daar te mogen spelen en ik hoop dat ik dit seizoen nog wat wedstrijden mee kan doen.”

VVOG begon niet zo goed aan de competitie en stond op een moment zelfs op de laatste plaats in de derde divisie Zaterdag. “Dat is niet goed, maar gelukkig zijn er nog veel wedstrijden te spelen. Ik hoop dat we niet gaan degraderen en hoop ook zelf weer wedstrijdfit te zijn in april 2023. Zo kan ik het team en de club nog helpen.”

Wij wensen Dean van Ooijen veel succes met zijn revalidatie!

Klik op VVOG voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVOG voor meer informatie over de club.

Foto: Jaap Hop

Eys Murre van VV Goes wil vaste basisspeler worden


Vandaag spreken we met Eys Murre van VV Goes. De 21-jarige student volgt een opleiding manager transport aan het Avans College. Verder is hij vier keer per week te vinden op zijn vereniging en gaat hij daarnaast ook naar de sportschool. Vandaag vertelt hij meer over zijn voetbalcarrière.

Eys is op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen bij VV Yerseke. ‘’Ik heb hier vrijwel mijn hele leven gespeeld. Toen ik zestien was heb ik de overstap gemaakt naar Kloetinge. Hier heb ik één jaar in de derde divisie gespeeld als centrale verdediger en linksback. Op mijn zeventiende heb ik mijn debuut gemaakt bij het eerste van VV Yerseke in de derde klasse. we werden dat jaar ook kampioen. Sinds dit jaar voetbal ik bij VV Goes. Wij trainen hier drie keer per week en op zaterdag spelen we een wedstrijd.’’

Eys is dit seizoen begonnen bij een nieuwe club en kent een moeizame start. ‘’Op dit moment ben ik wisselspeler bij VV Goes, dus op dat gebied gaat het nog niet super. Het is natuurlijk ook nog even wennen. Alles gaat nu een stuk sneller. Ik had ook zeker niet verwacht dat ik gelijk in de basis zou gaan staan. Dus ik ervaar het seizoen nog niet per sé als echt tegenvallend. Ik doe mijn best en ik probeer steeds beter te worden en mezelf te ontwikkelen. Mijn kans gaat nog wel komen dit seizoen, als die kans er dan is dan moet ik er staan en deze met beide handen aangrijpen.’’

Verder bespreken we de hoogte- en dieptepunten in de carrière van Eys Murre. ‘’Mijn hoogtepunt uit mijn voetbalcarrière is de overstap naar VV Goes. Ik kwam natuurlijk van Yerseke die spelen in de tweede Klasse. nu bij VV Goes spelen we vierde Divisie dat is natuurlijk een behoorlijk verschil. Ik ben blij dat ik onderdeel kan zijn van dit team. Mijn dieptepunt heeft zich afgespeeld toen in achttien was. Ik moest aan de antibiotica, door deze antibiotica kreeg ik ontzettend veel last van mijn spieren. Ik heb daardoor een jaar niet normaal kunnen voetballen op het niveau wat ik gewend was.’’

Het voetbal is voor vele maar een spelletje, voor Eys is het meer dan dat. ‘’Voetbal is belangrijk voor mij, omdat ik ermee ben opgegroeid. Voetbal zit echt in mijn systeem en ik denk dat ik  op dit moment ook niet zonder meer kan. Het is een teamsport waardoor een band opbouwt. Samen winnen is ook veel leuker dan alleen iets moeten vieren.’’

Dit seizoen staat voor Murre in het teken van fit blijven en hard blijven werken. ‘’Als ik mijn kans bij VV Goes krijg, wil ik die kans natuurlijk pakken en dan laten zien wat ik in huis heb.’’ Naast het voetballen is Eys ook vier á vijf keer per week te vinden in de sportschool dit doet hij al zo’n vijf jaar. Dit seizoen heeft Murre ook een doel voor zichzelf gesteld. ‘’Ik wil graag basisspeler worden bij Goes. Dat is momenteel mijn doel.
Daarnaast zou ik graag nog een keertje tegen mijn broertje Finn willen spelen. Hij is keeper, tegen hem zou ik graag nog een keertje willen scoren.’’ Tot slot wil de student nog graag wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’De verzorgers van VV Goes. Dit zijn mannen die in hun vrije tijd toch graag iets doen voor de spelers en ervoor zorgen dat wij fit kunnen blijven. Daarvoor ben ik hen dankbaar’’, sluit Eys af.

Klik op VV Goes voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Goes voor meer informatie over de club.

‘Soms moet je ze een spiegel voorhouden’ aldus Tim Lamme van Baronie

Na drie jaar als trainer van de JO17, was het tijd voor een nieuwe stap. Dus toen bij Baronie de JO19 vrij kwam en ze bij de club aan hem dachten, was voor Tim Lamme de keuze snel gemaakt. En die nieuwe uitdaging bevalt de jongeling tot nu toe prima. “Je kunt nog meer echt over voetbal praten.”

Want ondanks dat de pas 24-jarige Lamme het bij twee leeftijdscategorieën jonger ook uitstekend naar zijn zin had, is dit toch weer net even wat anders. “Je merkt een verschil in de gesprekken, een stukje volwassener. Daardoor kun je meer de diepte in én echt over voetbal praten.” Dat gaat de enthousiaste jeugdtrainer sowieso goed af. “Ik klik goed met jongens uit de bovenbouw, daarom is dit voor mij een mooie leeftijd om mee te werken.” En dat begon, al heel wat jaren geleden. “Voor mijn stage van school, acht jaar terug. Nog gewoon bij SCO in Oosterhout, mijn eigen voetbalclub.” Maar al snel werd dat meer dan een simpele stage. “Toen begon ik het trainer zijn toch wel heel leuk te vinden.”

Teamproces

Vol met ambities, begon Lamme aan een nieuw avontuur. “Twee seizoenen als assistent bij NAC Breda, en nog eentje bij Dordrecht. Eigenlijk met maar één droom: hoofdtrainer worden in de jeugdopleiding van een Betaald Voetbal Organisatie (BVO).” Hoe? “Door ervaring op te doen.” Bij Baronie dus. “Ik ben heel blij dat ik, een jaar of drie geleden, hier die kans heb gekregen.” Toch wordt het dit seizoen voor de inwoner van Den Hout wel even wennen. “Het was kiezen tussen trainer zijn of zelf voetballen, afgelopen zomer ben ik gestopt als doelman.” Hoewel Lamme ook daar wel talent voor bleek te hebben. “Voornamelijk bij SCO, een jaartje in de jeugd van TSC, selectie Boeimeer en de laatste drie seizoenen bij Irene’58.” Is die ervaring een voordeel? “Als keeper heb je natuurlijk wel altijd het overzicht en ben je druk bezig met observeren, maar je ontdekt het pas echt als je het zelf gaat doen. Als trainer.” Dat is inmiddels ruimschoots het geval, zo vertelt hij. “Met name de omgang met die jonge gasten. Ze zijn zo ambitieus en willen ontzettend hard werken. Gezamenlijk een doel bereiken, dat is een mooi teamproces.” Maar niet altijd makkelijk. “In de emoties van winnen en verliezen, dat is af en toe best intens.” Juist dan, moet je rustig blijven. “Soms moet je hard zijn of een spiegel voorhouden. Wat kan er beter? Vaak is het jeugdvoetbal een wereld van uitersten. Goed is heel goed en slecht is heel slecht, daar moet je een beetje realistisch naar kijken.”

Gas geven

Als dat lukt, is de voldoening groot. “Een hele groep, die werkt voor hetzelfde doel, dat geeft een kick.” Niet alleen op voetballend gebied. “De focus ligt op het leveren van prestaties, daar horen ook mentale tegenslagen bij. Als ze straks doorschuiven naar de senioren, zitten ze vast een keer op de bank, daar moet je mee om kunnen gaan.” Helemaal nu het eerst elftal van de club is gepromoveerd naar de derde divisie. “Als jeugdopleiding moeten we streven naar dat niveau. We zijn goed bezig en zetten steeds weer een stapje.” Al blijft de overstap naar het vlaggenschip groot, weet Lamme. “Daardoor is een tussenstap ideaal. Hoe hoger het eerste speelt, hoe aantrekkelijker het is om gas te geven.” Toch is dat, wat betreft jeugdvoetbal, niet altijd makkelijk. “Het aantal vrijwilligers blijft een lastig dossier. We zien en willen veel, maar je moet er wel de handjes voor hebben.” Als trainer doet hij daar zelf in ieder geval alles aan. “Veel omschakelen en een hoge intensiteit. Ik sta echt tussen de jongens, wil weten wat er speelt.” Met zijn TC3 op zak en TC2 in de agenda, kijkt Lamme ambitieus vooruit. “Met jeugd werken blijft voor mij het leukste. Dat geeft zoveel energie.” Ooit in de profwereld, nu nog bij Baronie. “Dan moet je wel echt iets toe kunnen voegen, voorlopig heb ik hier nog genoeg stappen te zetten!”

Klik op Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Baronie voor meer informatie over de club.

Jeugd krijgt de ruimte bij De Zwerver

Voetbalvereniging De Zwerver uit Kinderdijk draagt de jeugd een warm hart toe. Het voetbalkamp aan de vooravond van de zomervakantie was wederom een groot succes, waarbij het mes aan twee kanten sneed: niet alleen hadden de 65 deelnemende kinderen een geweldige belevenis, bovendien werd er een mooi bedrag van 1500 euro opgehaald voor de Stichting KiKa.

De jeugdafdeling van De Zwerver was afgelopen seizoen voorzien van een presentatiepak, met dank aan Stichting Elshout. Als tegenprestatie werd een bijdrage voor Stichting KiKa gevraagd. Met het bedrag kan het werk van de Stichting KiKa, dat fondsen werft voor onderzoek en andere activiteiten op het gebied van kinderkanker, gericht op minder pijn tijdens behandelingen, meer genezing en een hogere kwaliteit van leven op latere leeftijd, verder gaan.

Maar er is meer activiteit op jeugdgebied bij De Zwerver, dat onlangs is gestart met een voetbalschool. Onder leiding van vier ervaren voetbaltrainers van Football Skills Nederland hebben de jongste teams een gevarieerde training afgewerkt. De Zwerver Voetbalschool vindt iedere woensdag plaats en is opgesplitst in twee leeftijdscategorieën: an eerst trainen de JO7, JO8 en JO9 vijf kwartier, gevolgd door de JO10, JO11 en MO11. De voetbalschool is bestemd voor kinderen die lid zijn van de vereniging, maar de Alblasserwaardse club geeft ook kinderen die nog geen lid zijn de kans om een keer mee te komen doen als het kind vooraf is aangemeld. Met de trainingen van de Voetbalschool wil De Zwerver de kwaliteit van de jeugdopleiding verder vergroten.

Klik op vv De Zwerver voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv De Zwerver voor meer informatie over de club.

Fotografie door: Miranda Ducaat

Bedirhan Budak zal eerste goal nooit vergeten bij vv Alblasserdam

Bedirhan Budak werd de onverwachte held voor Alblasserdam in de kampioenswedstrijd tegen Lekkerkerk (4-2) op zaterdag 4 juni. De 22-jarige verdediger, die zijn hele leven al op sportpark Souburgh speelt, verkeert drie maanden later nog altijd in euforische stemming als we zijn beslissende doelpunt terughalen.

ALBLASSERDAM
,,Ik kwam een kwartier voor tijd in het veld, toen het 2-2 stond. Normaal ben ik verdediger, maar ik kwam er nu bij als tweede spits. We moesten die wedstrijd winnen om kampioen te worden en de tijd begon te dringen. In de 85ste minuut viel de bal voor mijn goede linkervoet en haalde ik uit in de verre hoek. Wat ik toen voelde is heel moeilijk te beschrijven, gewoon pure vreugde. Na die goal rende ik naar mijn vader, die er voor het eerst dit jaar was”, vertelt Budak, die het seizoen nog begon in het tweede elftal van Alblasserdam.

,,Als je mij een jaar geleden had verteld dat ik de kampioensgoal zou maken voor Alblasserdam had ik je echt niet geloofd. Het was ook nog eens mijn eerste goal in het eerste elftal, kun je nagaan. Maar je kunt die maar beter bewaren voor een mooi moment”, zegt hij met een glimlach. Budak gaf vijf minuten na zijn goal ook nog de assist bij de 4-2 van Glenn de Jong, waarna het feest echt kon beginnen op Souburgh, waarmee de spannende titelstrijd met buurman De Alblas was beslecht in het voordeel van het oranje-witte deel.

Enkele minuten na de wedstrijd gaf Budak zijn eerste interview. ,,Haha ja, daar heb ik veel leuke reacties gehad. Ik zat nog vol in de emotie en was echt naar adem aan het happen, waardoor ik soms begon te schreeuwen. Het was gewoon pure vreugde wat je daar zag. Daar hebben we als team nog flink om gelachen. Mooi dat alles gefilmd is en dat we het altijd nog terug kunnen kijken. Ik heb het filmpje van mijn goal uiteraard ook op mijn telefoon staan, maar als ik mijn ogen dichtdoe haal ik dat moment zo weer terug. Nee, dat zal ik niet snel vergeten”, zegt Budak, die de volgende dag alweer vroeg aan de slag moest in de sportschool.

,,Ik ben een van de jongens bij Alblasserdam die geen alcohol drinkt. Daardoor zijn alle momenten van die mooie 4 juni ook nog heel helder in mijn geest. Het was een prachtige dag voor ons team en voor de hele club, met een mooi feest dat tot laat duurde.”

De goal van Budak kwam niet helemaal uit de lucht vallen. ,,Ik heb in de jeugd veertien jaar lang in de spits gestaan, maar ben de afgelopen jaren verdediger geworden. Voor dit seizoen is mijn doel om onder de nieuwe trainer Umut Takac basisspeler te worden. Het liefst links centraal achterin, maar als hij mij ergens anders nodig heeft is dat ook goed. Als ik maar mag spelen in de tweede klasse voor deze mooie club, dan is het voor mij al goed.”

Talenten inpassen
Trainer Umut Takac gaat samenwerken met Mark Grotenhuis, die nieuw is bij de club, als zijn assistent. Verder verwacht hij veel hulp van ervaren spelers als Ahmet Kuyucu, Murat Elibol en Leroy Naaktgeboren. ,,Ik ken die jongens al ruim tien jaar. Zij zijn mijn verlengstuk in het veld en vinden het ook leuk om de boel op sleeptouw te nemen op trainingen en in wedstrijden”, zegt Takac, die een droomscenario voor ogen heeft.

,,Vijf jaar geleden zijn Leroy en ik begonnen met de Onder 12 en ik ben de afgelopen jaren steeds bij dat team gebleven. Die jongens zijn nu dus 17 jaar, maar het zou geweldig zijn als een paar jongens de stap naar het eerste kunnen maken. We hebben in de voorbereiding zelfs een jongen van 15 de kans gegeven. Iedere amateurclub moet een goede doorstroming van talenten naar het eerste hebben. Al zijn het er maar een of twee ieder seizoen, dat is genoeg voor alle jeugdspelers om te zien dat het mogelijk is om het eerste elftal te bereiken. Natuurlijk denk ik straks vooral prestatiegericht als hoofdtrainer, maar talenten inpassen is belangrijk voor iedere club.”

Klik op vv Alblasserdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Alblasserdam voor meer informatie over de club.

Valentijn van der Wouwer: “Mijn hele leven draait om voetbal”

Dit is Valentijn van der Wouwer. Van der Wouwer is achttien jaar en volgt de opleiding Sport en Bewegen trainer-coach en zit nu in zijn derde leerjaar. Daarnaast geeft hij drie keer per week training en coacht op de zaterdag. Ook voetbalt hij zelf in de hoofdmacht van DSV Full Speed. “Eigenlijk draait mijn hele leven op dit moment om voetbal”.

Carrière
Valentijn van der Wouwer begon op zijn vierde met voetballen in de ‘ukken’ van Full Speed. “Daar viel ik al best snel op en schoof al eerder door naar de F-jes. Het viel al snel op dat ik wat verder was dan de rest van mijn lichting. Vervolgens heb ik mijn gehele jeugd bij DSV Full Speed doorlopen.” In zijn jeugdperiode werd Van der Wouwer een aantal keer gevraagd of hij wilde verkassen naar een andere club. “Ik zat eigenlijk wel goed bij Full Speed en wilde nooit een overstap maken. Daarna ging ik naar mijn eerste jaar in de O17 en merkte al snel dat ik gefrustreerd raakte tijdens de wedstrijd als er simpele dingen fout gingen. Ik kende de hoofdtrainer van de selectie, Frank Verhaar. Ik was naar Frank gelopen om te vertellen hoe ik me voelde over de situatie. Daaruit is gekomen dat ik elke dinsdagavond mee mocht trainen met het eerste.”

Hoofdmacht
Op zijn zestiende begon Van der Wouwer met trainen met het eerste. “Ik leerde een hoop van deze trainingen. Ik speelde met meer ervaren spelers en begon als rechtsbuiten in de selectie. Dit vond ik een vrij lastige positie die nog nieuw was voor mij. Aan het begin van het nieuwe seizoen werd ik definitief doorgeschoven naar de hoofdmacht en liet ik mijn leeftijdsgenoten achter. Wel werd mij verteld door Frank dat ik misschien niet zoveel speeltijd ging krijgen als in de jeugd. Vooral doordat ik nog veel moest leren. Dit begreep ik volledig. Ik speelde mijn eerste minuten in het Stad Delft Bokaal, thuis wonnen wij in de finale tegen DHC. Dit was een mooie ervaring voor mij en ook een mooi hoogtepunt. Verder in het seizoen verbaasde ik me over hoeveel ik eigenlijk speelde. Dit gaf me een goed gevoel over de rest van het seizoen. Een van mijn dieptepunten was de enkelblessure die ik opliep tijdens een van de trainingen. Ik lag er toen drie/vier wedstrijden uit. Toen ik hersteld was speelde ik een doordeweekse wedstrijd uit tegen HVV 1, de koploper. Het was een wedstrijd vol met strijdlust en overigens een van mijn beste wedstrijden. We hadden het seizoen goed doorlopen en hadden ons gehandhaafd in de tweede Klasse Zondag.”

Huidig seizoen
Dit seizoen is Valentijn van der Wouwer samen met Full Speed overgestapt naar de zaterdag. “Het bevalt ons goed! We hebben een leuk en sterk team. Zo hebben we uit drie wedstrijden zes punten gepakt. Een prima resultaat als ‘zondag ploeg’. Momenteel ben ik wel helaas geblesseerd. Ik baal er erg van. Door scoliose in mijn rug kan ik lastig voetballen. Toch zie ik een heel leuk seizoen voor me met veel strijdlust en mooie leerzame momenten. Ik leer gelukkig heel veel van mijn teamgenoten, onder andere Donny van Ooijen, Leon Bekenes, Reinder Pul en ga zo maar door. Ik wil die mannen graag ook bedanken. Dan heb je nog mijn trainers waarmee ik echt hele goede banden heb: Willem Berkien en Frank Verhaar. Het zijn echt hele goede trainers op het veld, maar ook buiten het veld zijn ze geweldig. Ik leer enorm veel van ze en ze steunen mij altijd. Je merkt echt gewoon dat ze er veel mee bezig zijn en dat geeft mij ook veel motivatie.”

Verbeteren
De speler heeft dit seizoen een doel voor zichzelf gesteld. “Ik wil dit seizoen weer net als vorig jaar weer heel veel minuten maken. Zo wil ik een bijdrage leveren aan het team en samen handhaven in de tweede klasse Zaterdag. Ik wil enorm verbeteren als speler en ga daar alles aan doen. Ook wil ik stappen gaan maken als trainer aangezien ik volgend seizoen mijn UEFA C diploma heb. Waar ik dat wil gaan doen weet ik nog niet zeker. Ik speel op dit moment bij mijn vereniging doordat de sfeer heel goed is. Ook ken ik iedereen dus voelt het net als thuiskomen als je binnen de hekken. Daarnaast zijn mijn trainers ook erg fijn om mee samen te werken. Op dit moment heb ik eigenlijk niet de neiging om een stap te maken. Ik weet dat ik nog veel moet leren en dat kan ik het beste in dit team doen, samen met de trainers.”

Wij wensen Valentijn van der Wouwer veel succes dit seizoen!

Klik op DSV Full Speed voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSV Full Speed voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.