Home Blog Pagina 507

Robin Janssen wil goede vorm met De Treffers doorzetten

De Treffers
-
0
Robin Janssen wil goede vorm met De Treffers doorzetten

Robin Janssen speelt inmiddels al zijn vijftiende seizoen bij De Treffers. De middenvelder heeft veel beleefd met de club, van kampioenschappen tot de overwinning tegen RKC Waalwijk in de KNVB beker dit seizoen. Dit seizoen is De Treffers in een goede vorm. “Ik wil dit zo lang mogelijk volhouden en we moeten dit hoge niveau ook steeds blijven eisen van elkaar.”

Robin Janssen is 35 jaar, samenwonend en werkt bij de KNVB. “Hier zet ik mij in voor het Passend Voetbal, oftewel voetballen voor mensen met een beperking.”

Carrière
Op vierjarige leeftijd begon Janssen met voetballen bij SV Milsbeek. “Ik heb van mijn tiende t/m mijn twaalfde bij De Treffers in de D’tjes gespeeld. In die periode trainde ik ook al mee bij VVV-Venlo en maakte ik definitief de overstap op mijn twaalfde.” Bij VVV-Venlo heeft hij de jeugdopleiding doorlopen en mocht hij ook zijn debuut maken bij ‘The Good Old’. Uiteindelijk heeft Janssen drie seizoenen in het eerste van VVV-Venlo gespeeld. Nadat VVV-Venlo promoveerde naar de Eredivisie in 2007, was er geen uitzicht meer voor speelminuten voor de middenvelder. “Ik heb tot mijn 21e bij VVV-Venlo gespeeld en ben toen overgestapt naar De Treffers. Dit is nu mijn vijftiende seizoen bij de club.”

Hoogtepunten
Janssen heeft een mooi carrière en speelt al lange tijd bij De Treffers. In zijn carrière heeft hij dan ook veel hoogtepunten beleefd. “Samen met VVV-Venlo ben ik gepromoveerd naar de Eredivisie in het seizoen 2006-2007. Ik heb dat seizoen één wedstrijd mee mogen doen, dus kunnen niet echt spreken van een grote inbreng, haha! Wel is het natuurlijk geweldig om deze promotie mee te hebben gemaakt. Daarnaast ben ik ook kampioen geworden met De Treffers in 2009-2010. Destijds speelden we toen hoofdklasse C. Ook heb ik de Districtsbeker Oost gewonnen in 2013, ben ik gepromoveerd met De Treffers naar de tweede divisie in 2016-2017 en is het winnen tegen Veendam, Telstar en RKC in de beker zeker ook een hoogtepunt!”

375 wedstrijden
De middenvelder voetbalt al een tijdje in het eerste van De Treffers. “Het record aantal seizoenen is gehaald door Jasper Zuidwijk, namelijk negentien seizoenen. Ik verwacht zelf dat ik dat helaas niet meer ga halen. Ik heb begin dit seizoen wel de 350 wedstrijden aangetikt. Het zou mooi zijn als ik dit jaar de 375 wedstrijden haal en daarnaast uiteraard het hoogst haalbare met het team halen dit seizoen. Het is een kwalitatief goede groep en hier moeten we echt het maximale uit halen.”

Seizoen 2022-2023
Momenteel staat Janssen met De Treffers op de derde plek in de tweede divisie. “We doen het best goed, maar alles staat wel heel dicht bij elkaar. Het niveauverschil is sowieso klein. Vorig seizoen speelden we ons op het laatste moment veilig, maar aan het begin van dit seizoen verrasten we eigenlijk iedereen met vijf overwinningen uit de eerste vijf wedstrijden.”

Vorig seizoen had De Treffers ook een hele goede eerste periode, maar zakte het na de corona stop compleet in. Dit jaar is de basis grotendeels hetzelfde gebleven. “Daaraan zijn een aantal goede versterkingen toegevoegd. Tevens hebben we een nieuwe trainer die veel van ons verwacht en de lat iedere training hoger legt. Dit werpt nu zijn vruchten af! We zijn nu precies op de helft en staan derde met vier punten achterstand van de nummer één. Ik wil dit zo lang mogelijk volhouden en we moeten dit hoge niveau ook steeds blijven eisen van elkaar. Als we dit doen, dan kan het een mooi jaar worden. We moeten daar ook in geloven, maar als we dit niet doen, dan eindigen we in de middenmoot.”

Foto gemaakt door: Jan Peters

Klik op De Treffers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Treffers voor meer informatie over de club.

Jari Puister ‘’VELO is toch mijn cluppie’’

sv Velo
-
0
Jari Puister ‘’VELO is toch mijn cluppie’’

Vader Patrick Puister was een zeer goede keeper, met een waslijst aan prijzen. Zijn hoogtijdagen kende senior bij Rijnsburgse Boys. Beide mannen begonnen met keepen bij HMSH uit Den Haag. Puister junior bleek al snel over veel talent te beschikken en bracht een groot gedeelte van zijn juniorentijd door bij ADO Den Haag.

Mijn hele familie is gek van voetbal. HMSH is jaren onze tweede huis geweest. De laatste jaren van zijn carrière was mijn vader eerste keeper en ook mijn leider bij HMSH. Ik ben begonnen als voetballer. Onze keeper was geblesseerd en mocht niet keepen maar wel voetballen. Ik was geblesseerd en mocht niet voetballen, maar wel keepen en vond dat echt supergaaf en wilde er niet meer uit. Ik wilde graag hogerop voetballen en kwam uit bij VELO. Al snel bleek ik veel talent te hebben en ben al op jonge leeftijd naar de jeugdopleiding van ADO Den Haag gegaan. Het was een onzekere toekomst voor mij als jeugdkeeper en ben als B-junior weer teruggekeerd bij VELO.
Ik wilde graag eerste keeper worden bij VELO, alleen was Pascal van Eck de onbetwiste nummer één. Ik kon nog een derde jaar keepen bij de A-junioren, alleen daar had ik geen zin in. Op zeventienjarige leeftijd werd ik eerst keeper bij HMSH dat toen, net als VELO, ook uitkwam in de zondag eerste klasse.

Twee jaar later stopte Van Eck en ben ik teruggegaan naar VELO.’’ Daar speelde Jari zo goed, dat hij een stapje hogerop maakte naar Quick uit Den Haag, alwaar hij de afgelopen zes jaar ontelbare ballen tegenhield. In die periode maakte hij de promotie van de hoofdklasse naar de derde divisie mee, speelde hij nacompetitie voor promotie naar de tweede divisie en speelde de prachtige derby’s tegen de buren van HBS voor soms zo’n 4000 toeschouwers.

,,Sinds 2017 heb ik samen met mijn vader een café geopend onder de naam De Stad. Het café zit in het centrum van Den Haag. De corona tijd was een rottijd voor ons.’’ Puister was toe aan een nieuwe uitdaging en gaf daarom al voor kerst aan te stoppen. ,,Begin februari word ik voor het eerst vader en wil daarom meer thuis zijn. Quick is echt een hele mooie club, alleen je moet wel drie keer per week trainen en zondags spelen. Ik wilde graag voetballen op zaterdag en dacht misschien aan de slag te kunnen bij een club uit de Bollenstreek, alleen ik hoorde helemaal niks. VELO vroeg of ik wilde terugkeren. Alles is tot in de puntjes geregeld bij VELO en je komt er al jaren dezelfde mensen tegen.

VELO is in mijn ogen een slapende reus die op korte termijn in de hoofdklasse moet voetballen. Natuurlijk heb ik met mijn 27 jaar nog steeds de ambitie om zo hoog mogelijk te keepen. Nu moeten we eerst zorgen dat we een goed seizoen draaien in de eerste klasse. Doordat er zes ploegen uit de zondag zijn bijgekomen maakt het deze klasse zeker interessant. Delano Vogel en Tony van den IJssel zijn teruggekeerd en een paar jongens uit de eigen jeugd hebben veel talent. Blijft de selectie fit dan moet een plek bij de eerst vijf zeker kunnen. Bij een goede serie pak je misschien een periodetitel, aldus aanvoerder Puister.’’

Klik op Velo Wateringen voor de laatste informatie over de club.
Klik op Velo Wateringen voor meer informatie over de club.

Hans Breeman Deltasporter in hart en nieren

sv Deltasport
-
0
Hans Breeman Deltasporter in hart en nieren

Hij trainde er twaalf jaar het tweede elftal, nu is Hans Breeman bij Deltasport 1 de rechterhand van hoofdtrainer Ton Pattinama en trainer in opleiding Anthony Thomas. “Ik hoef niet zo nodig in de schijnwerpers te staan.”

Een paar uur voor de wedstrijd tegen SC Botlek, die in 1-1 zou eindigen, is de 64-jarige Vlaardinger bezig om het warming-up tenue en de wedstrijdkleding van de spelers van het eerste elftal klaar te leggen. “Een kleine moeite”, zegt Breeman, terwijl hij ene na het andere stapeltje maakt. “Het is ook eigen belang, want als ik het niet doe, loopt er straks geheid een speler met een verkeerd rugnummer op het veld.”

Breeman heeft privé een zware tijd achter de rug, waarin hij zijn vrouw verloor. “Ik heb het een plekje kunnen geven, maar wennen zal het nooit dat ze er niet meer is.”

Deltasport geeft hem, naast zijn werk bij een sportartikelenbedrijf (‘we verkopen apparaten voor duursporten’), afleiding. “Twaalf jaar lang ben ik trainer geweest van het tweede elftal, maar ik had daar de kracht niet meer voor. Ik wilde de verantwoordelijkheid voor een heel elftal niet meer dragen en ook niet de verplichting om er altijd te zijn. Ik heb het altijd met plezier gedaan en ook successen gehad, we zijn gepromoveerd van de reserve tweede naar de reserve eerste klasse, maar het kostte altijd wel veel energie. Ook had ik te maken met de afvallers van het eerste elftal. Dat waren vaak teleurgestelde spelers. Die energie had ik niet meer.”

Deltasport wilde Breeman niet verloren laten gaan en vroeg hem om aan te sluiten bij de technische staf van het eerste elftal. “Ton Pattinama zei: ‘kom mij lekker helpen’. Dat bevalt prima. Ton heeft een soort managersrol, Antony Thomas, die bezig is om zijn trainersdiploma te halen, doet meestal de training. Ik assisteer hem daarbij. Wat hij vraagt doe ik.”

Breeman heeft een lange geschiedenis bij Deltasport. “Ik ben als achtjarig jongetje begonnen bij VV Vlaardingen, één van de fusiepartners van Deltasport. Omdat er pas competitie was vanaf twaalf jaar trainden we voornamelijk en speelden we af en toe een oefenwedstrijd.”

Breeman reikte het eerste elftal, waarvoor hij als spits en later als centrale verdediger enkele honderden wedstrijden speelde. “Ik ben nog geen één meter zeventig en moest het dus niet van mijn fysiek hebben. Ik was aardig snel en kon best in het veld een vervelend ventje zijn. Aan lopen had ik een broertje dood. Als het slecht weer was, gingen we in die tijd rondjes lopen op de sintelbaan die langs het veld lag. Na een minuut dacht ik al ‘waar zijn we mee bezig’.”

Hij verdween na zijn 32ste even uit het voetbal, hij zag door zijn dochters menig turnhallen en atletiekbanen, maar keerde terug in een lager elftal van Deltasport toen zijn dochters wat ouder waren. “De fusie tussen DSS en VV Vlaardingen is eigenlijk geruisloos verlopen. Dat kwam omdat de clubs al in veel op elkaar leken. DSS moest weg van het oude complex, wij zaten hier al met VV Vlaardingen. Ik weet nog dat we in het eerste jaar begonnen met zeventien seniorenelftallen.”

Nu wacht Breeman net als heel Deltasport op de komst van het nieuwe clubgebouw, dat volgend jaar klaar moet zijn. “Het is hier behelpen, maar gelukkig is er zicht op een nieuwe accommodatie. Dat zal de club goed doen.”

Klik op sv Deltasport voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv Deltasport voor meer informatie over de club.

CWO heeft het ‘perfecte unieke tenue’

sv CWO
-
0
CWO heeft het ‘perfecte unieke tenue’

CWO presenteerde in de thuiswedstrijd tegen Vitesse Delft zijn nieuwe tenue. Bij de keuze voor de nieuwe cluboutfit ging de fusieclub niet bepaald over één nacht ijs.

CWO noemt de keuze ‘onze zoektocht naar een uniek tenue, met tot in het kleinste detail verwijzingen naar zowel het fusieverleden als de Vlaardingse roots van de club.’

Ed Onderdelinden, Gert-Jan Pleijsier en Pascal Post zijn er lange tijd druk mee bezig geweest. Al een tijdje heerste het idee om CWO in een nieuw jasje te steken. “Het azuurblauw, waar in 2008 voor gekozen is, is het uiteindelijk nooit geworden. We hebben altijd in een andere kleur blauw gespeeld”, zegt Ed Onderdelinden. “Daarbij komt dat de witte broekjes erg onpraktisch zijn wat betreft het wassen, en onze vrouwenelftallen al een tijdje met blauwe broekjes spelen. “We wilden als club weer uniformiteit uitstralen, en ons bovendien onderscheiden van clubs in de buurt met een soortgelijk tenue.”

De kledingcontracten liepen af, en dus was het moment daar voor CWO om aan de slag te gaan. “Toen hebben we nog een tussenjaar genomen om alle opties wat betreft leveranciers goed tegen elkaar af te wegen, om zo een zorgvuldige keuze te kunnen maken”, zegt Gert-Jan Pleijsier. “Via een online-enquête heeft het bestuur bij de leden gepolst wie er open stond voor aanpassingen van het tenue. Toen bleek dat bijna iedereen daar voorstander van was.”

Vervolgens is de zoektocht naar het perfecte unieke shirt gestart. Dat ging niet vanzelf. Al snel werd duidelijk dat de meningen op dat gebied een stuk verder uit elkaar lagen. Een groot deel van de leden was zeer betrokken in dit proces, wat de vitaliteit van deze vereniging nogmaals onderstreept. Al die meningen maakten het niet gemakkelijk om tot een breed gedragen overeenstemming te komen. Des te trotser mogen we zijn dat het ons dan toch gelukt is.”

Want het resultaat mag er wezen. “Het nieuwe wedstrijdshirt is werkelijk uniek in zijn soort. Het overheersende ‘navy blue’ dat op de voorkant van het shirt overloopt in het iets lichtere ‘royal blue’ springt meteen in het oog. Neem daarbij de fusiekleuren die verwerkt zitten in de drie strepen die verticaal over het shirt lopen, en elke CWO’er zal straks vanaf grote afstand al herkend worden”, aldus Pleijsier.

Maar het zit ‘m volgens CWO ook in de kleine details, die het ‘custom made’ shirt helemaal afmaken. Op de mouwen van het shirt pronkt bijvoorbeeld een visgraatje, verwijzend naar de haringstad die Vlaardingen is en blijft. Iets onder de nek staat het Combinatie Wil Overwinnen uitgeschreven, en de fusiekleuren komen nogmaals terug op de mouwen en sokken van ons gloednieuwe tenue.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

GPC Vlissingen 1 wil gaan voor handhaving in de derde klasse

GPC Vlissingen
-
0
GPC Vlissingen 1 wil gaan voor handhaving in de derde klasse

Samen met Edion Nicaëla praten we vandaag over zijn team GPC Vlissingen 1. Dit jonge team gevuld met amateurtalenten komt momenteel uit in de derde klasse A. Vandaag hebben we het onder andere over hoogte- en dieptepunten, blikken we vooruit op het seizoen en kijken we naar de mooiste wedstrijd.

Introductie
GPC Vlissingen 1 is een jong en talentvol team dat onder leiding staat van een ervaren technische staf. ‘’Wat het team van ons zo uniek maakt, is dat wij het jongste eerste elftal zijn wat GPC Vlissingen de afgelopen jaren heeft gehad. Met zijn allen zitten we in een goed proces. Het is aan ons allen dit te brengen naar een goed einde. We gaan er alles aandoen om dit seizoen niet te degraderen, maar te handhaven.’’

Speciale spelers
We vroegen aan Edion of er nog wat bijzondere spelers zitten in dit team. ‘’In mijn beleving zijn er bij ons een aantal jongens die zeker wat extra’s kunnen brengen/toevoegen. Dit zijn Chris, Anwar, Marcello & Roland.’’

Hoogte- en dieptepunt
Het hoogtepunt van GPC 1 van dit seizoen is de bekerwedstrijd uit tegen VCK. ‘’Wat deze wedstrijd zo speciaal maakt is dat we in de 80ste minuut achter kwamen, maar dat we in staat waren om veel veerkracht te tonen. Uiteindelijk hebben we de wedstrijd gewonnen met penalty’s. De uitwedstrijd tegen Patrijzen, in ‘s-Heerenhoek, was een echt dieptepunt voor ons. Dit competitieduel verloren we met 7-0.’’

Handhaving
De heren geven aan dat een reële doelstelling voor dit seizoen is, om met goed voetbal volop te gaan voor handhaving. ‘’We moeten met z’n allen progressie boeken, samen bij elkaar blijven en dan ben ik ervan overtuigd dat wij in de derde klasse zullen blijven.’’

Mooiste wedstrijd
De wedstrijd tegen VCK wordt ervaren als een erg mooie wedstrijd door de spelers, maar een andere wedstrijd staat ook nog nauw op het netvlies. ‘’We speelden een uitwedstrijd tegen VC Vlissingen. We hebben deze pot helaas verloren, maar de eerste 70 minuten waren zeker niet verkeerd van ons.’’

Bedankt!
Namens het team wilde Edion graag nog wat mensen bedanken. ‘’We willen graag de technische staf in het zonnetje zetten. We bedanken de staf voor hun ervaring en het geduld wat zij kunnen opbrengen om ons te begeleiden als individu en als team!’’

Volg de mannen ook zeker op hun Instagram (@gpcvlissingen1) om meer van hen te zien. ‘’We hebben een goed stel gasten bij elkaar en ik hoop dat wij het seizoen tot een goed einde mogen en kunnen brengen!’’

Wij wensen GPC Vlissingen 1 veel succes dit seizoen!

Klik op GPC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GPC Vlissingen voor meer informatie over de club.

ODIO Dames 1 wil in de top drie eindigen

rkvv Odio
-
0
ODIO Dames 1 wil in de top drie eindigen

Vandaag gaan we in gesprek met de 26-jarige Joyce van ODIO dames 1. Joyce is nu bezig aan haar elfde seizoen bij ODIO Dames 1. Vandaag vertelt ze meer over haar team, ODIO Dames 1.

‘’Sinds een aantal jaar ben ik aanvoerder van het team. Ik ben begonnen als guppie en was toen ik bij de dames begon een van de jongste speelsters. Van het team waar ik ben begonnen zijn er nog maar drie van over, maar hebben nu ondertussen al een aantal jaren een vast hecht team. We hebben een veelzijdig, met leeftijden die variëren van zestien tot vijfendertig jaar. Allemaal vrolijke meiden die de derde helft altijd weten te winnen. Met een aantal teamuitjes per jaar en veel zaterdagavonden samen op stap gaan, staan we elke zondagochtend, al dan niet met een kleine kater, met veel plezier op het veld.’’

Dit team heeft veel verschillende dingen met elkaar beleefd. We vroegen daarom naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Toen ik net bij ODIO kwam spelen zijn we kampioen geworden en hebben we tweemaal meegedaan aan het Bourgondisch voetbaltoernooi in Gemert. Dat zijn wel echt hoogtepunten uit mijn tijd bij ODIO. Daarnaast zijn al onze teamuitjes en stapavonden altijd hoogtepunten. Eigenlijk kennen wij alleen maar hoogtepunten, een dieptepunt kan ik me eigenlijk niet echt herinneren.’’

De dames trainen altijd op woensdagavond en bereiden elke wedstrijd goed voor. ‘’Onze trainers, Jeroen en Jarno, bereiden de trainingen meestal goed voor. Helaas trainen we maar één keer per week. Maar de trainers weten ons altijd goed te motiveren. Er is ook altijd ruimte voor gezelligheid en ze laten ons ook vaak lachen en gezellig even bijkletsen. Soms is het iets te gezellig, maar we weten wanneer we stil moeten zijn en harder ons best moeten doen. We hebben een diverse groep waar gezelligheid bovenaan staat. Ook willen we elke wedstrijd winnen en zijn we een fysieke ploeg die elke wedstrijd knokt tot het einde. We vinden dan ook dat we elke zondag wel een biertje hebben verdiend.’’

De meiden hebben een goede band en kunnen het goed met elkaar vinden. We wilden weten of er in de loop der tijd ook verschillende typetjes of kleurrijke figuren zijn ontstaan in dit team. ‘’We zijn allemaal kleurrijke figuren. De een wat uitbundiger dan de ander. De DJ in de kleedkamer verschilt per wedstrijd, maar onze Jolien kan wel een plaatje draaien. We hebben twee moeders van het team, Maud en Carolien, altijd samen te vinden en ze strijden elke week weer voor een hoge trainingsopkomst. Onze topscorer aller tijden is Daniëlle Bus, die vorig seizoen de gouden schoen van de zuidwesthoek heeft gewonnen voor de meeste doelpunten. Somine, Daniëlle’s zus, heeft dit seizoen ook voor het eerst gescoord, in het goede doel dit keer. Christel is onze sloopkogel, rent heel het veld rond
en gooit overal de beuk erin. Tania is de kleinste van het team en sleurt de party box mee naar elke wedstrijd. Marissa is onze laatste aanwinst, waarvan alle drie de kids ook bij ODIO spelen en ons elke wedstrijd komen aanmoedigen. Annabel is onze keepster, die er elke zondag bij is en tevens de vrouw is van onze trainer. Annemarie is één van onze spitsen, die dit seizoen ook al haar goaltjes mee pikt.

Dan hebben we nog Demi, onze kippenboer en spits. Nina is ook spits maar vooral een kletskous. Ilvy ook wel Elvy is de BN de Stem van het team, met altijd de laatste nieuwtjes en momenteel een gebroken teen. Astrid, onze kersverse moeder van een mooi zoontje hopen we snel weer terug te zien in de verdediging. Lara is onze alleskunner en onze stand-in laatste vrouw die alle ballen tegenhoudt. Dan hebben we nog een Maud, beter bekend als Simons. Zij houdt wel van een feestje. Janneke gaat ons helaas verlaten omdat ze KMA gaat doen, zij was jarenlang een vaste kracht in de defensie. En tot slot, onze trainers Jeroen en Jarno, die ons zooitje ongeregeld toch elke woensdag en zondag weer bij elkaar houdt.‘’

Tot slot wilden we het hebben over de leuke activiteiten en de ambities van dit elftal. ‘’We hebben de jaarlijkse shotjes training dat is een van de leukste trainingen van het jaar. Waarom? dat hoef ik denk ik niet uit te leggen, maar goed voetbal zien we dan in ieder geval niet terug. We hebben twee keer meegedaan aan het Bourgondisch Voetbaltoernooi in Gemert, waar er veel gefeest hebben met af en toe een wedstrijd tussendoor. Ook doen we al jaren mee aan WAC, een zomeravond toernooi, dat elke donderdagavond plaatsvindt.
Hierna blijven we natuurlijk ook lekker in de kantine hangen. We doen eigenlijk vooral mee voor de versnaperingen achteraf. Dit jaar zijn we met het team een lang weekend naar de Ardennen geweest, waar we even niet bezig zijn geweest met voetbal. Wij vinden het belangrijk dat er een balans is tussen competitief zijn en onszelf vermaken. Zo staan we samen sterk op het veld. Wij willen dan ook in de top drie eindigen dit seizoen. Ik geloof dat het kan’’, sluit Joyce af.

Klik op rkvv ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv ODIO voor meer informatie over de club.

Mariska van Dorst zit bij VDL in warm bad

VDL Maassluis
-
0
Mariska van Dorst zit bij VDL in warm bad

In het leven van de familie van Mariska van Dorst neemt VDL een belangrijke plaats in. Haar twee kinderen voetballen, haar man zit in het onderhoudsteam van de blauwwitte club. En zelf draagt Van Dorst (38) haar steentje bij als lid van de jeugdcommissie.

“Ik ben blij dat alles weer een beetje normaal is”, zegt Van Dorst halverwege het gesprek. “Die coronaperiode was geen pretje met een stilliggend verenigingsleven. We waren en zijn altijd bezig met VDL en als dat ineens stopt, val je als familie in een diep gat.”

Voor Van Dorst was het een vanzelfsprekendheid dat ze, toen haar kinderen gingen voetballen bij VDL, zich ook als vrijwilliger ging inzetten. “Je begint klein, met af en toe een bardienst draaien, maar ik werd snel gevraagd om de assisteren bij het coördineren van teams. Ik ken zelf het verenigingsleven goed. Ik heb jaren geleden bij de meisjes gevoetbald bij Hermes DVS, want ik ben van oorsprong een Schiedamse. Toen was het heel bijzonder, maar we draaiden als team ook mee in het vrijwilligersleven. Dat werd altijd op prijs gesteld. Een vereniging draait op vrijwilligers, vandaar dat ik ook meteen open stond om wat te doen voor de club.”

Zoonlief, inmiddels speler van de JO15-1, zette zijn eerste stappen op het voetbalveld bij Excelsior Maassluis. “Hij wilde heel graag competitie gaan spelen, maar bij Excelsior kon dat om bepaalde redenen niet. Bij VDL wel, dus is hij verhuisd naar VDL. De manier waarop we werden ontvangen voelde als een warm bad. Dat vind ik ook de kracht van VDL. Het is een ontspannen club waar plezier maken voorop staat. Natuurlijk wil iedereen graag winnen, maar niemand loopt hier lang met een boos gezicht rond.”

Intussen is Van Dorst lid van de jeugdcommissie. Ze is als coördinator verantwoordelijk voor de zogenaamde bovenbouw. “Ik heb vier teams onder mijn hoede: de JO15-1 en JO15-2, de JO17 en de JO18. Als coördinator zorg je dat er trainers en leiders zijn en ben je aanspreekpunt voor de ouders. Daarom zorg ik ook altijd dat ik doordeweeks bij de training ben en op zaterdag bij de wedstrijden. Ik heb een paar jaar de JO13 gedaan. Op die leeftijd is de betrokkenheid van ouders groter dan voor de bovenbouwteams.”

“We proberen het iedereen naar de zin te maken, maar dat lukt niet altijd. Vorig seizoen begonnen we met drie teams in de JO15, maar gaandeweg het jaar kregen we te maken met veel afmeldingen. Daardoor konden we geen drie teams op de been houden. Midden in het seizoen van twee teams één team maken is altijd lastig. Het zijn geen leuke dingen om te doen, maar het moet wel gebeuren. VDL is VDL niet als iedereen probeert het beste er van te maken.”

Haar dochter speelt in de MO13-3. “Gigantisch, hé,” zegt ze over de alsmaar groeide meisjes afdeling. “Er blijven maar meisjes binnen komen. Inmiddels hebben we meer dan tien teams. Hartstikke leuk natuurlijk. Het geeft nog meer swung aan de vereniging.”

Klik op VDL Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VDL Maassluis voor meer informatie over de club.

Quincy Veenhof wil kampioen worden met GVVV

VoetbalJournaal
-
0
Quincy Veenhof wil kampioen worden met GVVV

Quincy Veenhof maakte afgelopen zomer de overstap van DVS’33 naar GVVV. GVVV staat momenteel gedeeld eerste en de aanvaller heeft alle vertrouwen in zijn team. De resultaten zijn wisselend, maar Veenhof denkt dat GVVV dit kan verbeteren. “Uiteindelijk gaan wij wedstrijden makkelijker winnen en kampioen worden!”.

Carrière
Quincy Veenhof is 23 jaar en woonachtig in Ede. Momenteel speelt Veenhof bij GVVV, maar de aanvaller begon met voetballen bij VV Bennekom. “Hier heb ik alle jeugdelftallen doorlopen in het hoogste team. Ik heb mijn debuut gemaakt in het eerste en heb in de jeugd verschillende stages gelopen bij BVO’s (NEC, FC Utrecht en Vitesse). Die hebben helaas niks opgeleverd.”

Na een goed jaar te hebben gedraaid bij de hoofdmacht van VV Bennekom had Veenhof een transfer gemaakt naar IJsselmeervogels. “We werden dat seizoen helaas net geen kampioen en verlieten snel de nacompetitie, maar mede door mijn leeftijd, goals en assists ben ik bij IJsselmeervogels opgevallen. Daar heb ik een jaar gespeeld. Het was de bedoeling om daar minimaal een jaar langer te blijven, maar na een aanbieding van IJsselmeervogels heb ik er toch voor gekozen om naar DVS’33 te verkassen.”

Bij DVS’33 heeft Veenhof twee jaar gespeeld, waarvan één corona jaar. “Hier heb ik mij goed weten te ontwikkelen en deze periode heeft mij gemaakt tot de speler die ik nu ben. Na twee prima jaren bij DVS’33 zagen zij geen potentie meer in mij en moest ik op zoek naar een nieuwe club. GVVV wilde mij graag hebben en na een paar goede gesprekken heb ik voor deze club gekozen. Hier ben ik nu actief in mijn eerste seizoen.”

Mooie momenten
“In de jeugd heb ik veel bereikt met VV Bennekom. Op het hogere amateurniveau heb ik nog niet echt een prijs waarvan je denkt die onthoud ik.” Toch zijn er wel wat mooie momenten in de carrière van Veenhof. “Met DVS’33 hadden we de halve finale van de nacompetitie bereikt. Dit was voor promotie naar de hoogste amateurniveau, de tweede divisie. Helaas verloren, maar wel een mooi moment. Ook het behalen van de kwartfinale van de KNVB beker is een mooi moment. Zo speelden wij tegen Vitesse in de GelreDome. Dat zijn dan wel de potjes waar je het als voetballer voor doet.” 

GVVV Veenendaal
Veenhof maakte de keuze om over te stappen naar GVVV. “De club sprak mij heel erg aan en ik ken al wat spelers die er spelen. Daarnaast woon ik ook nog in de buurt en hoorde ik hele goede verhalen over de club. Het is een grote mooie club met fijne mensen en hier kreeg ik de mogelijkheid om onder Gery Vink te werken, wat mij ook zeker interessant leek.”

Momenteel staat Veenhof met GVVV gedeeld eerste. “Daarnaast zijn we helaas uitgeschakeld door FC Den Bosch in de beker. De resultaten zijn wisselend, maar ik denk dat wij als team steeds beter zullen gaan spelen en stabieler gaan worden. Uiteindelijk gaan wij wedstrijden makkelijker winnen en kampioen worden!” 

Wij wensen Quincy Veenhof veel succes dit seizoen!

Klik op GVVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GVVV voor meer informatie over de club.

Martens van SV Oostburg wil maximale uit zijn teamgenoten halen!

SV Oostburg
-
0
Martens van SV Oostburg wil maximale uit zijn teamgenoten halen!

Kevin Martens is 28 jaar en speler van het eerste bij SV Oostburg. De speler is van nature een rechts-/linksback, maar is de laatste weken te vinden op de rechtsbuiten positie. Kevin is een fanatieke en harde werker met altijd de wil om te winnen. Hierbij wil hij het maximale uit zijn teamgenoten halen.

Introductie
Kevin Martens is 28 jaar en woonachtig in Oostburg en werkend in Breskens. ‘’Mijn werk bestaat uit het bouwen van carbon masten voor luxe zeiljachten die over de hele wereld gaan. Verder is mijn hobby uiteraard voetballen en opstap gaan met vrienden. Ook kan ik enorm genieten van rust.’’

Carrièreverloop
In de jeugd (toen nog E’tjes) is de voetballer begonnen bij SV Oostburg. ‘’Ik heb hier op mijn zeventiende, mijn debuut mogen maken in de hoofdmacht. Toen ik eigenlijk de stap naar de senioren kon maken ben ik overgegaan naar buurman VV Groede. Hier kwam ik bij de eerste selectie. Hier heb ik verdeeld over twee periodes in totaal zes seizoenen gespeeld. Inmiddels ben ik nu bezig aan mijn tweede seizoen bij het eerste van SV Oostburg.’’

Hoogtepunt
Kevin heeft al een aardige carrière achter de rug. In die tijd maak je veel mee. We vroegen aan de speler wat binnen zijn carrière het hoogtepunt was. ‘’Het hoogtepunt was toch wel het behalen van de nacompetitie met kans op promotie met VV Groede, waar we tot de finale kwamen en die verloren van Victoria, dat seizoen ga ik nooit meer vergeten. Een echt dieptepunt heb ik niet denk ik. Ik ben gelukkig nog nooit zwaar geblesseerd geraakt of langere tijd aan de kant gehouden door fysieke problemen, dus dat is iets wat ik graag zo wil houden.’’

Huidig seizoen
Samen met Martens keken we naar het huidige seizoen. ‘’Dit seizoen verloopt eigenlijk prima. We draaien goed mee in de top vier/vijf en dat is ook waar wij thuishoren met deze selectie. We hebben ontzettend veel creativiteit en lef, dat komt er niet altijd uit maar je kan niet altijd zes gooien. Ik hoop dat we zeker plek vier kunnen behalen dit jaar! Ik hoop ook ontwikkeling te zien. Gelukkig is die elke week zichtbaar, maar ik bedoel dat je aan het einde van dit seizoen kan zeggen: wow, we hebben enorme stappen gemaakt als groep in voetballend opzicht.’’

Ambities
Kevin hoopt nog een aantal jaar actief te kunnen blijven spelen bij de eerste selectie. ‘’Echt een doel op de lange termijn heb ik niet. Ik bekijk van seizoen tot seizoen wat er mogelijk is. Voor dit seizoen hoop ik met mijn ervaring in deze klasse, de jonge gasten binnen deze selectie zo goed mogelijk te helpen waar nodig is en samen het hoogst haalbare eruit te halen. Waar dus dit seizoen een plek in de top vier een streven is.’’

Voorbereiding
We waren benieuwd hoe de back zich voorbereid op een wedstrijd. ‘’Echte rituelen heb ik niet. Het is belangrijk om gewoon goed en gezond te eten en op tijd je bed in te gaan de avond voor de wedstrijd. Al moet ik zeggen dat ik dat zelf natuurlijk ook niet altijd doe haha.’’

Bedankt!
Martens is erg lovend over iemand binnen de organisatie bij SV Oostburg. ‘’Fabian Wilson, onze huidige trainer. Hij kwam vorig jaar rond januari als ik me niet vergis en heeft ons echt enorm omhoog geholpen. Zijn manier van het zien van het spelletje en de omgang met de groep spreekt ons allen enorm aan. Ik heb enorm veel respect voor hetgeen wat hij tot nu toe met mij en onze groep gedaan heeft. De sfeer is fantastisch en hij is daar een groot onderdeel van.’’

Je hoofd leegmaken
Voetbal is voor Kevin erg belangrijk in zijn leven. ‘’Het voetbal is gewoon al jaren onderdeel van mijn leven, het leukste wat er is, is voetballen. Je hoofd leegmaken en plezier hebben. Vooral het plezier hebben.’’

Wij wensen Kevin Martens veel succes dit seizoen!

Klik op SV Oostburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Oostburg voor meer informatie over de club.

Raphael Nartey wil graag een naam maken bij GVV Unitas

gvv Unitas
-
0
Raphael Nartey wil graag een naam maken bij GVV Unitas

Raphael Nartey speelde in de jeugd bij onder andere PSV en Willem II/RKC Waalwijk. Helaas heeft de aanvaller niet bij de BVO’s kunnen blijven spelen en is hij via een omweg bij GVV Unitas terechtgekomen. Dit seizoen speelt hij z’n eerste seizoen bij GVV Unitas in de derde divisie Zondag. “Ik wil graag een naam maken in deze competitie en hogere competities”.

Carrière
Raphael Nartey is geboren en opgegroeid in Breda en heeft Ghanese roots. Momenteel speelt de aanvaller bij GVV Unitas, maar Nartey begon met voetballen bij Boeimeer in de F2. “Toen was ik ongeveer negen jaar. Ik heb daar één seizoen gespeeld en toen mocht ik gelijk naar Willem II E1. Na een goed seizoen mocht ik daarna naar PSV D3 en daar heb ik samen gespeeld met Cody Gakpo, Jordan Teze en Armando Obispo die nu bij het eerste van PSV zitten. Bij PSV heb ik ook maar één seizoen gespeeld waarna ik naar Baronie C1 ging. Dat was een stap naar een lager niveau, maar we hadden een goed team!”

Na één seizoen bij Baronie was Nartey weer teruggegaan naar Willem II/RKC Waalwijk D1. “Dat was een moeilijk seizoen waardoor ik weer na één seizoen terug was gegaan naar Baronie. Daar heb ik drie seizoenen gespeeld om me vervolgens verder te ontwikkelen bij Kozakken Boys B1 t/m het eerste en tweede. Na een paar seizoenen ben ik naar VV Almkerk 1 gegaan voor één seizoen, daarna VV Dongen voor twee seizoenen en speel ik nu bij GVV Unitas in de derde divisie Zondag.”

“Tegen of met die spelers heb ik gespeeld!”
Nartey is pas 23 jaar, maar heeft al wel een lang CV en veel ervaring opgedaan. In zijn carrière heeft hij dan ook veel mooie momenten beleefd. “Bekers winnen bij toernooien tot aan voetballen met goede spelers die nog steeds hoog voetballen in zowel hier als in het buitenland. Als ik nu wedstrijden kijk op tv dan herinner ik me dat ik met of tegen die spelers heb gespeeld. Dat zijn voor mij mooie momenten.”

GVV Unitas
Toen Nartey vertrok bij VV Dongen, ging een teamgenoot naar GVV Unitas. “Hij deed een goed woordje voor mij waardoor ik gelijk samen met hem mocht aansluiten. Ik wist ook dat Unitas een goede club was en is, vandaar dat ik deze keuze heb gemaakt.”

Momenteel staat Nartey met GVV Unitas op de zesde plek in de derde divisie Zondag. “Ik denk, en dat vinden tegenstanders ook, dat wij een talentvol team hebben. Elke speler heeft zijn kwaliteit en ervaring waardoor wij zeker in de top drie meekunnen. Ons team bestaat ook uit spelers die in het betaald voetbal gespeeld hebben dus dat zegt al veel over ons team. Dit seizoen wil ik me graag verder ontwikkelen als speler en vooral opvallend zijn in de competitie. Ik wil graag een naam maken in deze competitie en hogere competities. Natuurlijk wil ik ook een steentje bijdragen aan het team om in de top drie te eindigen!”

Wij wensen Raphael Nartey veel succes dit seizoen!

Klik op GVV Unitas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GVV Unitas voor meer informatie over de club.

1...506507508...1.537Pagina 507 van 1.537