Home Blog Pagina 506

Malu van Dixhoorn blij met kansen op Scheldemond College én bij JVOZ

VLISSINGEN – Nadat ze deelnam aan een talentendag bij JVOZ kreeg Malu van Dixhoorn de vraag of ze met de groep meiden MO15 wilde meetrainen. Die kans liet ze zich niet ontnemen en greep ze met beide handen aan. Ze stapte over van Terneuzense Boys naar de Jeugdopleiding in Vlissingen. Maar ook moest ze daardoor het Lodewijk College verruilen voor het Scheldemond College.

“Beide veranderingen, zowel qua voetbal als qua school zijn me goed bevallen. Ik train vier keer per week en kan dat op het Scheldemond College perfect combineren. Als je zo’n kans krijgt dan moet je die met beide handen aanpakken. Mijn droom is om ooit bij een profclub terecht te komen, dus dan is een stap naar JVOZ de eerste die je vanuit Zeeland kan maken. Op die manier sta je toch net meer in de picture dan wanneer je bij een amateurclub speelt.”

Vanuit JVOZ maar ook vanuit het Scheldemond College werd ze goed geïnformeerd over praktische zaken van de noodzakelijke overstap qua school en daarbij horende afspraken. “Ook mijn ouders zijn door school en JVOZ van alle nodige informatie voorzien en ze stonden ook helemaal achter de overstap, want het is voor mij een mooie kans om mijn favoriete sport op deze manier optimaal te kunnen beoefenen. Ik ben keepster en leer bij JVOZ gewoon heel veel. We zijn met twee keepsters en samen moeten we ook heel veel meevoetballen tijdens de trainingen. Daar worden we dus ook steeds beter in en dat vind ik wel mooi.”

Sinds ze aansloot bij de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland nam ze ook al een keer deel aan een trainingsdag bij Feyenoord in Rotterdam. Daar trainde ze een dag op Varkenoord, waar onder andere ook het eerste team van de Rotterdamse club traint. “Bijzonder ook om mee te maken allemaal, ik geniet echt met volle teugen van zoveel trainingen, de mooie wedstrijden die we spelen en het hoge niveau waarop dat gebeurt. We spelen van Tilburg tot Rotterdam en alles wat daar tussen zit, dus het zijn best wel intensieve dagen, terwijl we vier keer na school ook trainen. Dat is perfect geregeld, want direct na school kunnen we het trainingsveld op.”

Wel zijn het lange dagen die ze maakt, maar dat heeft Malu er graag voor over. “Ik moet elke dag wel vroeg mijn bed uit, want om 6.20 uur gaat de wekker en dan zit ik altijd om 7.15 uur in de bus naar school. ’s Avonds na de training is het nog huiswerk maken en dan op tijd slapen. Wanneer je meer dan drie onvoldoendes hebt mag je immers niet meetrainen en dat wil ik voorkomen natuurlijk, want ik wil altijd trainen en beter worden. Gelukkig gaat het goed op school en is dat geen probleem.”

Scheldemond College is volgens Malu een leuke school, waar ze snel vriendinnen heeft gemaakt en ze zich prima thuis voelt, net als bij JVOZ overigens waar ze hoopt te mogen blijven en zichzelf kan doorontwikkelen. “Ik moet nog extra werken aan mijn sprongkracht en daarnaast wil ik verbeteren in mijn coaching. Daar werk ik hard aan op de club en helpen de trainers me goed bij. Ik geniet hier in Vlissingen van alle kansen die ik nu krijg en wil er het maximale uithalen, zowel op school maar zeker ook als keepster. Want de droom om profspeelster te worden is een lastige om te bereiken, maar ik ga er wel alles aan doen.”

Klik op JVOZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op JVOZ voor meer informatie over de club.

Nick van den Dam: eerste seizoen onder de lat bij TEC Tiel

Nick van den Dam heeft vanaf de D’tjes de gehele jeugdopleiding doorlopen van De Graafschap en maakte zelfs op 29 november 2020 zijn debuut bij de hoofdmacht. Helaas verliep zijn contract bij De Graafschap en moest de keeper op zoek naar een nieuwe club. Dat werd TEC Tiel. Dit seizoen staat Van den Dam in zijn eerste seizoen onder de lat bij TEC Tiel. 

Nick van den Dam is 23 jaar en komt uit Arnhem. “Ik voetbal bij TEC Tiel en heb naast het voetbal, samen met mijn broertje en beste vriend, een eigen bedrijf genaamd MijnEnergieWens.nl. Ons doel is om particulieren, MKB bedrijven en/of pandeigenaren een totaal besparingsplan aan te bieden. We zijn druk bezig om dit te kunnen gaan realiseren!”

Carrière
Dit seizoen speelt Van den Dam voor het eerst bij TEC Tiel, maar als pupil begon de keeper bij Eldenia in Elden. “Toen ik de leeftijd had bereikt dat we naar een groot veld moesten, toenmalig de D’tjes, ben ik naar De Graafschap gegaan.” Bij De Graafschap heeft Van den Dam de gehele jeugdopleiding vanaf de D’tjes doorlopen. Uiteindelijk heeft de keeper ook zijn debuut gemaakt voor het eerste elftal van De Graafschap. Op 29 november 2020 maakte Van den Dam zijn debuut in de Keuken Kampioen Divisie in de met 3-2 verloren wedstrijd tegen FC Eindhoven. “Op mijn 23e ben ik naar TEC Tiel gegaan, waar ik nu bezig ben aan mijn eerste seizoen.”

Mooie momenten
De keeper heeft nog maar een korte carrière gehad, maar wel al mooie momenten beleefd. “Mijn beste prestatie is denk ik dat wij met De Graafschap B1 de KNVB beker hebben gewonnen. In dit toernooi hebben we onder andere FC Utrecht en PSV verslagen, een mooie prestatie! Een ander mooi moment, en ook mijn hoogtepunt, was mijn debuut voor het eerste elftal van De Graafschap. Hier werk je als kleine jongen natuurlijk je hele leven naartoe.” 

TEC Tiel
Toen Van den Dam zijn contract verliep bij De Graafschap, was hij in gesprek met een aantal clubs. “Voor mij was het belangrijk dat ik zou gaan spelen op een zo’n hoog mogelijk niveau. TEC handelde daarin snel en had hier een duidelijk verhaal over. De keuze was toen snel gemaakt.”

TEC Tiel zit momenteel in een wisselvallig seizoen. “Wij doen vaak niet onder voor de tegenstander en hebben vaak genoeg kansen, maar toch staan we waar we staan. We staan nu veilig en het staat allemaal dicht bij elkaar. We hopen na de winter een reeks te gaan neerzetten. Met de kwaliteiten die wij hebben, weet ik zeker dat ons dit gaat lukken!”

Wij wensen Nick van den Dam veel succes dit seizoen!

Klik op TEC Tiel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TEC Tiel voor meer informatie over de club.

Derde helft CION-veteranen duurt een eeuwigheid

De veteranen van CION maken echt een uitje van een wedstrijd spelen. Op het veld gaan de voetbalbewegingen niet meer zo soepel als vroeger, tussen de muren van de kleedkamer komen de grote verhalen. De derde helft duurt vaak uren langer dan de wedstrijd zelf.

Om precies tien over elf op zaterdagavond stuurt John van Spronsen een appje. “Nou, we komen net uit de kantine en hebben zoals altijd de derde helft gewonnen.” Hij eindigt met een uitroepteken om er vervolgens in een tweede appbericht aan toe te voegen dat de wedstrijd bij FC Pernis niet veel was…10-0 verloren…

“Het is beregezellig”, zegt Van Spronsen, één van de ‘vaders’ van het nieuwe veteranenteam. “De eerste wedstrijd wonnen we met 3-2. We zijn in de kleedkamer gaan zitten en er om negen uur weer uitgekomen. Paar biertjes erbij en gezellig dat het was.”

De oprichting van het veteranenelftal had nogal wat voeten in de aarde. Van Spronsen speelde samen met Arjan Philip, Michel Verschoor en Dave Suisse – zijn handlangers bij de geboorte van de CION-veteranen – in het vierde elftal van de Vlaardingse club. “Dat is jaren prima gegaan, maar we merkten wel dat we steeds ouder werden”, zegt de 55-jarige Van Spronsen. “De coronaperiode was min of meer funest. Waar we in conditie bleven door elke week te spelen stonden we lange tijd stil. Toen we weer mochten voetballen vorig seizoen, merkten we dat we veel moeite hadden om het niveau en tempo weer bij te benen. Onze tegenstanders werden steeds jonger, wij takelden om het oneerbiedig te zeggen af.”

Afscheid nemen van het voetbal was voor Van Spronsen en zijn maten geen optie. De oud-speler van onder andere HVO en Deltasport besloot samen met Philip. Verschoor en Suisse voor een plan te gaan om een veteranenelftal op te richten waarmee aan de reguliere elf tegen elf-veteranencompetitie zou kunnen worden meegedaan.

Een team van spelers bij elkaar vinden was echter niet zo makkelijk. “We hebben op elk feestje, bij elke ontmoeting die we hadden jongens gevraagd of ze niet weer zin hadden om te gaan voetballen. We kregen meer nee dan ja te horen, maar we zijn blijven volhouden. Met resultaat. Uiteindelijk hadden we dertig man op papier. Dat lijkt veel, maar in werkelijkheid heb je dat aantal wel nodig omdat eenderde altijd wel iets mankeert en afwezig is. Tijdens de wedstrijd zelf kan maar een beperkt deel lang spelen. De meeste jongens kunnen een half uur of maximaal driekwartier aan, sommige net een kwartier.”

Getraind wordt er bewust niet, zegt Van Spronsen. “Als we op donderdag zouden trainen zouden we op zaterdag geen team op de been kunnen krijgen. Op onze leeftijd duurt het herstel gewoon wat langer, iets wat je moet accepteren. Vroeger kon ik negentig minuten te keer gaan op het veld, na een paar sprintjes is het nu wel klaar.”

Dat resultaat totaal ondergeschikt is aan de gezelligheid is wel duidelijk. “Het voetballen is het excuus om die gezelligheid op te zoeken. We genieten er elke keer weer van.”

Klik op CION Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CION Vlaardingen voor meer informatie over de club.

CWO ook gastheer van Excelsior en SC Heerenveen

Het complex van CWO fungeert aan het eind van dit jaar als locatie voor een oefenwedstrijd tussen Excelsior Rotterdam en SC Heerenveen. De wedstrijd tussen de Kralingers en de Friezen vindt plaats op 22 december. De eredivisie ligt door het WK in Qatar vanaf 15 november lang stil.

Gertjan Pleijsier zegt namens CWO trots te zijn dat zijn club opnieuw gastheer kan zijn van een wedstrijd tussen twee profteams. Op 22 juli van dit jaar speelden Shaktar Donetsk en Fortuna Sittard bij CWO een oefenwedstrijd, die overigens in 2-2 eindigde. Het duel maakte onderdeel uit van een twee weken durend trainingskamp, dat de Oekraïense topclub bij CWO belegde. Door de oorlog in eigen land moet Shaktar Donetsk uitwijken naar het buitenland voor wedstrijden. Shaktar speelt dit seizoen in de Champions League.

“Voor ons als kleine club was het een geweldige eer om het trainingskamp van Shaktar te mogen faciliteiten”, zegt Pleijsier. Shaktar was met twee selecties actief op de velden. Naast de hoofdmacht trainde ook Jong Shaktar bij CWO. Voor CWO was, zo zei voorzitter Bianca Post, was het ook een mooie kans met het oog op de maatschappelijke rol. Evenals veel andere gemeenten heeft Vlaardingen veel oorlogsvluchtelingen uit de Oekraïne opgenomen. “Die konden nu dicht bij huis een topclub uit hun thuisland dagelijks aan het werk zien.” Bij de wedstrijd tussen Shaktar en Fortuna Sittard waren ook veel Oekraïense vluchtelingen op uitnodiging van CWO aanwezig. Dat zorgde ook voor de nodige emoties.

CWO werd door een internationale organisator van trainingskampen gekoppeld aan Shaktar. Daarbij spelen accommodatie, voorzieningen, maar ook het grasveld een rol. Speciaal voor het trainingskamp werd gebruikt gemaakt van een grasmeester van AZ en Ajax. Pleijsier: “Het veld heeft er nog nooit zo mooi bijgelegen. Het veld had allemaal blokjes, wat je ook ziet op televisie in het betaalde voetbal.”

Vrijwilligers van CWO zorgden voor hand- en spandiensten tijdens het verblijf van Shaktar Donetsk. Zo moest regelmatig op verzoek van de medische staf een ijsbad worden klaargemaakt om het herstel van spelers te bespoedigen.

Een kleine twee maanden geleden kwam CWO in het nieuws toen het liet weten dat iedereen die dat wilde kon douchen op de club. CWO heeft nog een vast energiecontract en wil gezinnen van leden die door de hoge energieprijzen in de financiële problemen komen, een helpende hand aanbieden.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

Meijer helemaal op zijn plek bij SC Monster

SC Monster is één van de titelkandidaten in de derde klasse B. Hoofdtrainer Marco Meijer gaat in zijn vierde seizoen voor een prijs. Maar om dat te bereiken, moet SC Monster volgens Meijer stabieler gaan presteren. ,,We hebben een goede selectie met een mix van ervaren spelers en talenten. We spelen maar liefst tegen tien ploegen uit de regio. Een leuke fietspoule voor onze supporters, alleen derby’s kosten vaak ook punten.’’

Marco Meijer (50) is in het dagelijks leven werkzaam bij The Greenery en begon als kleine jongen met voetballen bij VV Monster. ,,Ik zat op een katholieke school wilde graag met mijn vrienden spelen en ben toen overgestapt naar RKSVM.’’ Op 16-jarige leeftijd werd hij gescout door ADO Den Haag. Hij speelde twee jaar bij de A-junioren en was het laatste jaar zelfs aanvoerder. Na twee jaar gespeeld te hebben in het tweede elftal speelde Meijer maar liefst 11 jaar in het eerste elftal van ADO. ,,Ik heb echt een supermooie tijd gehad in Den Haag.

Tijdens mijn juniorentijd wonnen we veel wedstrijden en de wedstrijden in het buitenland waren een feestje en tijdens feestjes komt alles weer op tafel. Toen ik bij de selectie zat, speelden we nog in het Zuiderpark en helaas altijd in de eerste divisie. Ik speelde in die tijd met oa; Erik Tammer, Jeffrey Talan, Michel Adam en Maurice Steijn. In mijn laatste jaar was ik helaas veel geblesseerd en was Rinus Israël mijn trainer. Israël zag het alleen niet in mij zitten. De trainer maakt toen de keuze voor een jonge spelers als Ferrie Bodde. Daar kan ik begrip voor opbrengen, want dat is ook voetbal. In totaal heb ik ongeveer 300 wedstrijden gespeeld en dat is voor een boertje uit Monster toch niet verkeerd.
Ik koos ervoor om het seizoen daarop te voetballen bij Excelsior Maassluis, dat toen uitkwam in de hoofdklasse. Daar kwam ik toen veel oud-Haagenaars tegen zoals Oscar Laguna Burgos en Barry de Vreeden. Ik had vanwege een blessure niet veel kunnen trainen dus kwam met een achterstaand binnen. Toen ik éénmaal fit was heb ik daar drie mooie jaren gehad. Ik was inmiddels verhuis naar Barendrecht en werd trainer van de A-junioren van VV Smitshoek en later ook nog twee jaar assistent-trainer van Richard Middelkoop nu de trainer van FC s’Gravenzande.

Daarna verhuisde ik weer naar Monster en ben ik vier jaar gelden trainer geworden van deze mooie club. De eerste twee seizoenen werden gedomineerd door corona. Vorige seizoen pakten we maar liefst 62 punten en eindigden als nummer twee achter Skillz. In elke andere derde klasse waren we met dit aantal kampioen geworden. Dit seizoen spelen we bijna met dezelfde selectie als vorige seizoen. Er lopen veel talenten op ons sportpark Polanen en die krijgen ook zeker een kans in het eerste elftal.
Mooie voorbeelden zijn oa; Bink den Brabander en Emil Nieburg. We worden gezien als de grote favoriet voor de titel en dat is denk ik ook wel logisch, maar zelf leggen we ons absoluut geen druk op door dat te gaan roepen. We spelen veel derby’s en dat zijn vaak wedstrijden op zich en dat kost punten. Verburch heeft er een paar leuke spelers bijgekregen en Naaldwijk gaat ook zeker meedoen net als KMD, Houtwijk en Te Werve. Een club als SC Monster hoort in mijn ogen thuis in de tweede klasse.’’ Kijkend naar zijn eigen ambitie zegt Meijer ,,Ik voel mij super op mijn plek en zie nog genoeg uitdagingen bij SC Monster. Ik heb TC2 dus de tweede klasse is mijn plafond als trainer.’’

Klik op SC Monster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Monster voor meer informatie over de club.

Theo de Reuver van KMD: Voetbal is mijn levensader

Als je met vier jaar ingeschreven wordt bij KMD als lid en je kan door voetballen tot je 100 jaar oud bent via Walking Football, dan ben je lid voor het leven bij KMD. Bovendien kun je bewijzen dat je je voetbalstreken nog niet bent verleerd. Daarnaast is het een uitgelezen mogelijkheid om betrokken te blijven bij de club, aldus oprichter van Walking Football Theo de Reuver. ”Het is supergezellig en helpt tegen eenzaamheid.”

Theo de Reuver zijn wieg stond in de provincie Gelderland, tussen de rivieren van de Maas en de Waal. Van kinds af aan was hij bezig met voetbal. Vanwege een achillesblessure moest hij op zijn 38ste stoppen met voetballen. Al snel rolde hij het trainersvak in en beleefde veel mooie momenten bij veel clubs. Uiteindelijk heeft hij op 58-jarige leeftijd ook het trainen naast zich neergelegd. En is hij technisch coördinator geworden van verenigingen uit de regio van zijn woonplaats.
De Reuver is uiteindelijk naar Wateringen verhuisd omdat zijn vriendin hier vandaan kwam. Na een paar weken werd hij al door twee clubs uit de buurt gecontacteerd. Met de twee verenigingen is hij uiteindelijk in gesprek gegaan en heeft ervoor gekozen om aan de slag te gaan bij KMD, omdat deze vereniging hem het meest aantrok. Daar heeft hij en eerste instantie samen met Jaco van der Tang het technische beleid opgezet.

,,Toen dat éénmaal goed liep heb ik mijn taken overgedragen. Na een jaartje Celeritas als Technisch Coördinator zit ik nu in mijn tweede jaar bij SV Erasmus als Hoofd Jeugdopleiding. Dit Is echt een supermooie club waar de laatste periode veel jeugdspelers lid zijn geworden. Erasmus is een echte zondagclub, alleen dat heeft niet echt de toekomst. Daarom moeten we nu alles op alles zetten om er een mooie zaterdagclub van te maken. Vier jaar geleden ben ik bij KMD na overleg met voorzitter Peter van den Berg en het ouderenfonds begonnen met Walking Football. Vooral voor de ouderen is het erg goed, hierdoor krijgen ze weer meer contacten en zijn ze sportief bezig. Helaas is één van ons trouwste leden Gerard Bleijenbergh afgelopen zomer overleden aan een legionellabacterie. Gerard was er vanaf de start bij en was een echte liefhebber en levensgenieter. We missen Gerard elke dinsdag.

De organisatie van de trainingen gaat wel iets anders dan normaal gesproken, aangezien er bij Walking Football natuurlijk andere regels gelden en een andere doelgroep beziggehouden wordt. Dit houdt in dat de trainingswijze hierop moet worden aangepast en er iets anders moet worden omgegaan met de ouderen tijdens het trainen. De bal mag nooit hoger komen dan 75 cm, er staat geen keeper op goal, alles gaat wandelend, geen lichamelijk contact, etc. Dit spel is natuurlijk ook aan regels verbonden en die zijn net iets anders.’’ KMD begon vier jaar geleden als eerste verenging in het Westland met Walking Football. Inmiddels zijn Westlandia en FC ’s-Gravenzande er ook mee gestart.

”Elke dinsdagmiddag om 13.30 uur wordt er getraind bij KMD. De mannen komen uit de regio, voor het mooie zouden meer mensen op leeftijd van KMD eens mee moeten doen. Een paar keer per jaar doen we mee aan toernooien. Dit is echt een groeiende markt voor ouderen in Nederland.” Hij denkt ook dat na de revolutie van het vrouwenvoetbal, dit de volgende trend kan worden. ”Het vrouwenvoetbal wordt altijd met een scheef oog aangekeken en nu zitten er stadions vol. Nu wil ik niet zeggen dat dit bij Walking Football ook gaat gebeuren. Maar mensen worden er wel erg enthousiast voor gemaakt. Het belangrijkste voor ons blijft wel ouderen uit huis krijgen, nieuwe contacten laten maken en in beweging houden.’’

Klik op KMD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op KMD voor meer informatie over de club.

SVS’65 Dames 1 kijkt uit naar alle derby’s dit seizoen

SVS’65 Dames 1 is een gezellige groep dames tussen de 18 en 35 jaar oud. Het team uit Spijk Gem Lingewaal komt momenteel uit in de vijfde klasse. De vrouwen spelen al langere tijd bij elkaar. Tijdens alle drie de helften van de wedstrijd probeert het team vol gas te gaan.

Voorstellen
SVS’65 Dames 1 is een groep dat bestaat voor de helft uit voetbalsters die al jaren samen voetballen, maar ook uit meiden die pas net kennis leren maken met de sport. ‘’Het team is erg divers, maar juist dat maakt het zo leuk en gezellig. We komen uit in de vijfde klas en iedereen speelt voor het plezier. Natuurlijk willen we ook winnen, maar het belangrijkste is dat we meer zijn dan een team, we zijn vriendinnen. Het is meer dan alleen op zaterdag een balletje trappen. Het is lachen, met z’n alle na de wedstrijd een frietje eten en gezellig bij het eerste, tweede of derde kijken.’’

Altijd gezellig
De tijd die de dames al samen op voetbal zitten is iets hun uniek maakt. We spelen al jaren samen bij spijk en ondanks de nederlagen die we hebben gehad, is het altijd gezellig met elkaar, dit vinden wij erg bijzonder. Als we verliezen dan balen we daar enorm van, maar dat houdt de sfeer bij ons niet tegen.’’

Speciale spelers
SVS’65 Dames 1 heeft alleen maar speciale speelsters, waarbij iedere speelster beschikt over haar eigen kwaliteiten. ‘’Sommige meiden voetballen pas kort, maar hebben een wilskracht waar je u tegen zegt. Een aantal zijn conditioneel niet bij te houden en andere speelsters zijn technisch sterker. Iedereen heeft zijn eigen sterkte en op deze manier kunnen we alleen maar van elkaar leren.’’

Motto
We waren benieuwd naar het motto van het team, waarmee zij elke wedstrijd ingaan. ‘’Winnen we de eerste helft niet? Dan strijden we de tweede helft nog harder. Winnen we de wedstrijd niet? Dan is de derde helft net zo belangrijk en deze winnen we altijd!’’

Hoogte- en dieptepunten
De vrouwen geven aan dat het dieptepunt bij het vrouwenvoetbal toch wel het kibbelen onderling is. ‘’Ondanks dat het supergezellig is binnen het team, komen we hier niet onderuit. We blijven dan toch echt vrouwen. De hoogtepunten zijn onze teamuitjes die altijd een succes zijn en natuurlijk de vele gezellige derde helften en feestjes op de club mogen ook niet gemist worden!’’

Vooruitblik
Samenwerken is iets wat erg belangrijk gaat zijn voor de speelsters dit seizoen. ‘’Het zou natuurlijk tof zijn om een plekje in de bovenste helft te bemachtigen. Maar met veel nieuwe meiden, drie nieuwe trainers en een hele nieuwe formatie, ligt de focus niet op winnen of bovenaan eindigen. De focus ligt vooral op het vormen van een team, samenwerken en het zien van progressie. Door als team samen te werken kunnen we heel wat bereiken. We delen met elkaar de winst en blijdschap, maar ook het verlies en af en toe de frustratie.’’

Doelen
Plezier en gezelligheid staat natuurlijk bij SVS’65 Dames 1 op nummer één. ‘’Ik denk dat dit voor heel veel teams hetzelfde is, want als het niet gezellig binnen het team is of er hangt geen goede sfeer, dan wordt het plezier in voetbal natuurlijk ook minder. Als we terug kunnen kijken naar een seizoen waarin iedereen het naar zijn zin heeft gehad, dan is het belangrijkste doel voor ons behaald. Ongeacht welke plaats we eindigen.’’

Mooiste wedstrijden
De vrouwen hebben een paar mooie wedstrijden op het programma staan. ‘’De mooiste wedstrijden die wij mogen spelen zijn toch altijd wel de derby’s. Al helemaal als we daar punten pakken!’’

Bedankt!
We vroegen of de voetbalsters nog iemand in het zonnetje wilde zetten. ‘’Ja zeker! Wij willen al onze sponsoren bedanken, zonder hen hadden we er dit seizoen niet zo netjes bij gelopen!’’

Kom gerust langs!
‘’Ik denk dat het wel duidelijk is dat we een erg gezellig damesteam zijn. We vinden het belangrijk om eerlijk te zijn en plezier met elkaar te hebben. Iedereen is bij ons welkom dus mocht je nog op zoek zijn naar een gezellige club en een leuk divers damesteam, kom dan gerust een keer mee trainen!’’ @svs65dames1

Wij wensen SVS’65 Dames 1 nog veel succes dit seizoen!

Klik op SVS’65 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVS’65 voor meer informatie over de club.

HKW’21 Dames wil winnen, winnen, winnen!

Vandaag praten we met Milou van As – Beulens over de dames van HKW’21. Het team varieert van leeftijden van achttien jaar tot en met tweeënvijftig. Vandaag vertelt Milou ons meer over haar team.

Het team is bijna twee jaar geleden ontstaan door twee dames die kijkend naar een wedstrijd van hun kinderen op het idee kwamen om zelf een dames team op te gaan richten. Zij hebben letterlijk langs de zijlijn een whatsapp groep aangemaakt van de moeders van kinderen die zij kenden. Uiteindelijk zijn er toen zeven dames gestart met trainen zonder een trainer. Na wat oproepen op Facebook te hebben gezet is de groep zich steeds meer gaan uitbreiden en gaan groeien. Hierdoor vonden we vrij snel een trainer. Inmiddels bestaat het team uit bijna veertig dames en twee trainers. Daar zijn de dames natuurlijk supertrots op.

In dit team vinden de dames het belangrijkste om gewoon plezier te maken. ‘’Bij ons moet niets en mag alles. Twee keer per week trainen mag, maar hoeft niet. Wil je niet meedoen aan de competitie (we spelen met twee teams één keer per drie weken een competitiewedstrijd)? Ook dat is geen probleem. Daarnaast geldt, dat als je niet kan voetballen dat dat ook geen probleem is. Zo zijn we begonnen en dat willen we zo houden.’’

De dames hebben verschillende hoogtepunten meegemaakt. Wij vroegen of zij ons mee konden nemen in een aantal van die hoogtepunten. ‘’Wij als HKW’21 dames hebben meegedaan met een win-actie van LI Sports. Door massaal te appen, spammen etc. hebben wij deze actie gewonnen voor de club. Wat wij konden winnen was led verlichting. Hoe tof als kleine vereniging dat wij nu ook lichten hebben op het hoofdveld.
Daarnaast zijn wij in coronatijd gefilmd door omroep Zeeland en waren wij het eerste dameselftal wat bij Veronica Offside te gast was. Ook zijn wij behoorlijk actief buiten de voetbal. We doen mee aan mud masters, hardloopevenementen en gaan binnenkort met zijn allen op voetbalkamp. Daarnaast hebben we de afgelopen jaren meegedaan aan de Erremuu Cup. Dat was een leuk event. Ook hebben we het eerste HKW’21 Ladies Toernooi georganiseerd. Dat was gaaf en gaan we vaker doen. We kijken nu uit naar ons eerste voetbalkamp in januari.
Ons dieptepunt is misschien onze punten in de competitie. Daar werken we nog aan. Waar wij dan weer heel goed in zijn is vooral de derde helft.’’

Aan de trainingen zal het in ieder geval niet liggen volgens de dames. ‘’De trainingen van Kees en Jeffrey zijn altijd leuk en gevarieerd! We trainen veel op basistechnieken en op onze conditie. Dt voornamelijk omdat velen van ons nog maar kort voetballen en deze basis missen en dus nog moeten leren.’’ Verder wilden we weten of er in dit team nog verschillende kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Uiteraard zijn wij allemaal de leukste thuis en kunnen wij redelijk zeuren. Maar ja, daar zijn wij dan ook vrouwen voor. Lisa is onze droogkloot met aardig wat humor. Ramona, Femke en Milou zijn onze party animals en zullen bij de feestjes niet bij de bar staan maar er op.’’

Tot slot wilde de dames een blik vooruit werpen op het seizoen. ‘’Wij willen winnen, winnen, winnen, winnen en niet enkel in de derde helft.’’

Klik op HKW’21 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HKW’21 voor meer informatie over de club.

Voor Geert van Hecke is stap naar vrouwenvoetbal bij DKS’17 nog wennen

SINT JANSTEEN – Hij kan bogen op zo’n twintig jaar trainerservaring, waarvan het leeuwendeel daarvan in het Belgische jeugdvoetbal, zelf op nationaal niveau bij SC Lokeren. Sinds dit seizoen is hij begonnen aan een nieuw avontuur bij de vrouwen van DKS’17, nadat hij eerst al zes jaar jeugdteams trainde bij v.v. Steen. ‘Het is een andere dynamiek met dames en dat is nog wel wennen soms.’

De Belg woont inmiddels alweer een aantal jaar in Sint Jansteen, vlakbij het voetbalveld. Toen zijn zoontje zich aansloot bij de lokale voetbalclub was het een kwestie van tijd voordat ook Geert zelf iets zou gaan doen binnen de club. “Dat is meestal zo, als je een voetbalverleden hebt en je gaat met je zoon mee naar het veld dan gaat dat bijna vanzelf. Ik heb jeugdteams getraind bij Steen en ook al wedstrijden bij de dames gefloten. Dus ik kende de ploeg wel en zag ook wel dat het best een serieus niveau is. Dus toen ze me de vraag stelden heb ik ‘ja’ gezegd en de uitdaging aangegaan.”

En een uitdaging is het zeker, maar wel eentje die voor Van Hecke tot nu toe erg bevalt. “Je moet vrouwenvoetbal niet met mannenvoetbal vergelijken, maar ik moet bekennen dat ze een enorm goede drive hebben. Ze zijn leergierig en willen graag. Dus dat past wel bij me, want ik ben een trainer die vooruit wil. En hoewel ze gedrevener zijn dan mannen, is het toch ook een stuk meer ontspannen. Deze groep meiden heeft oprechte kameraadschap en hangt ook echt goed aan elkaar als groep.”

De doelstelling is de top-drie, maar of dat realistisch is valt volgens de trainer af te wachten. “Ik ben helemaal weer bijna op nul moeten beginnen. Want de samenwerking met FC Axel is er niet meer, dus zijn er een hoop dames vertrokken. Dan moet je weer opnieuw bouwen en dat kost gewoon tijd. Tel daarbij op dat er geregeld ook bepalende speelsters geblesseerd zijn, dan is het elke wedstrijd opnieuw weer puzzelen. De verdediging en middenveld zijn compleet anders dan vorig seizoen, dus kan je niet direct heel pakkende resultaten verwachten. Toch zie ik het vervolg wel met vertrouwen tegemoet, want er zit voldoende voetbalkwaliteit in de selectie.”

Als trainer werkt hij op dezelfde wijze als hij vroeger bij FC Daknam voetbalde. “Ik was niet de meest technische speler, maar gaf wel altijd alles. Dat moet de basis zijn van alles. Elke wedstrijd en training het maximale eruit halen. Als ze dat doen, dan hoor je mij niet. Wanneer je verliest en je er alles aan hebt gedaan, dan is het zo. Maar als er meer in zit en je laat dan de punten liggen… Dan laat ik me wel horen. Tot op heden is dat niet nodig geweest. We blijven doorbouwen en dan heb ik alle vertrouwen dat de resultaten ook zullen volgen.”

Klik op DKS’17 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DKS’17 voor meer informatie over de club.

Aanvaller Lodewijk van Keeken schiet ook bij SV Sluis nog altijd met scherp  

SLUIS – Lodewijk van Keeken speelde zijn gehele voetballeven voor IJzendijke en stond er elk seizoen garant voor veel doelpunten. Sinds 2019 draagt de spits het tenue van vierdeklasser Sluis. Niet direct het sportieve, maar de liefde lag destijds ten grondslag aan zijn keuze.

“Ik heb een vriendin uit Sluis en we wonen nu ook hier. Voor mij was het toen vooral ook een praktische keuze om voor Sluis te kiezen en te vertrekken bij IJzendijke. En dat ik dan eigenlijk ook hier al zulke mooie sportieve succes heb beleefd, dat is ook wel mooi meegenomen.” Want Van Keeken (32) haalde vorig seizoen in dienst van de Sluizenaren maar liefst tweeëndertig keer de trekker over en had daarmee een significant aandeel in het mooi seizoen dat de rood-witte brigade van coach Ronny Tresonie beleefde.

Sluis bleek in het eerste volledige seizoen als vierdeklasser over een uitgebalanceerde selectie te beschikken en produceerde maar liefst negentig goals, waarvan Van Keeken dus één derde voor zijn rekening nam. “Het eindstation zijn is natuurlijk mooi, maar we doen het wel als team. Je wint met elkaar en verliest met elkaar. Wij kunnen het iedereen in deze klasse lastig maken, maar om écht mee te kunnen doen dan moet iedereen er wel zijn. Dat zag je ook terug in de nacompetitie. Toen misten we enkele basiskrachten en dat heeft dan toch zijn effect op de prestaties. Niets ten nadele van anderen overigens, want iedereen doet zijn stinkende best zowel op trainingen als tijdens wedstrijden. Soms valt het kwartje dan wel de goede kant op en dat bleek bij ons op het eind helaas niet het geval.”

Daardoor is Sluis nog altijd vierdeklasser, een niveau waarop in de ogen van de ervaren aanvaller Sluis altijd bovenin moet meedoen. “Zonder meer! We hebben een aantal heel talentvolle jonge gasten in de selectie die of al basisspeler zijn óf echt op de deur bonken. Dat is geweldig om te zien. De drive die ze hebben en ook de leergierigheid. Het zorgt ervoor dat er meer concurrentie is en dat is altijd goed voor een groep. Dat maakt je alleen maar sterker, sowieso in de breedte.”

Toch beleefde Sluis in de openingswedstrijd tegen Koewacht een ‘valse’ start, want met een 3-3 gelijkspel had vooraf niemand bij Sluis rekening gehouden, ook Van Keeken niet. “We draaiden een redelijk goede voorbereiding en gingen met veel vertrouwen de competitie in. Er was ook geen vuiltje aan de lucht. We komen 3-1 voor en toen kreeg Ruben Steutel rood en draaide de wedstrijd, waardoor het uiteindelijk nog 3-3 werd. Onnodig en zonde, want die punten moét je pakken om bovenin mee te doen. Toch hebben we ons herpakt en denk ik dat we het Breskens en ook RIA W het gehele seizoen knap lastig moeten kunnen maken. We hebben een mix van jeugdig talent en een groep ervaren jongens. Daarbij hebben we met Ronny Tresonie een heel ervaren én tactisch sterke trainer. Die leeft en ademt voetbal en dat zie je ook terug in ons spel. Het is een genot om elke keer op het trainingsveld te staan en in het weekend met elkaar te strijden voor de drie punten.”

Bang om uiteindelijk zijn scherpte voor de goal of zijn basisplaats te verliezen aan een van de jonge talenten is hij niet. “Nee hoor. Ik denk altijd in het teambelang. Wanneer er zich iemand aandient die beter is dan ik, dan sta ik met plezier mijn plekje af. Maar zover is het nog lang niet en ik zal er alles aan doen om elke week voor Sluis het maximale te geven er eruit te halen. Wie weet maak ik het nog mee dat we de stap omhoog zetten, al denk ik dat we daar nu nog niet klaar voor zijn.”

Klik op SV Sluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Sluis voor meer informatie over de club.