Home Blog Pagina 505

Meisjespupillen vinden weg naar Lekkerkerk

Lekkerkerk hoopt dat het het begin is van een nieuw groeibriljantje, de meisjespupillen. In het eerste deel van de najaarsreeks komt de club uit met een MO13 en een MO11. “We hopen dat uit te bouwen.”

Aan het enthousiasme van Claudia den Hoed, Melissa Kuijf en Sharon Ritskes zal het niet liggen. Samen met een vader van één van de meisjes zijn zij de drijvende krachten achter de beginnende bloei van de meisjespupillen. “We zijn vorig seizoen begonnen met één team”, zegt Den Hoed. “Een groot team van veertien meisjes. Dat was net te weinig voor twee teams, maar weer te veel voor één team.”

De aanwas was daarna groot genoeg om voor de voorjaarsreeks twee teams in te schrijven. Nu komt Lekkerkerk uit met een MO12 en een MO10, dat overigens als JM10 door het leven gaat. “Ze spelen gewoon nog tussen de jongens”, vertelt Den Hoed. “Er zijn weinig clubs inde buurt die een MO10 hebben. Je krijgt daardoor al snel te maken met fikse reisafstanden. Je bent langer onderweg dan dat je op het voetbalveld staat.”

Stapje voor stapje ziet Den Hoed de Lekkerkerkse meisjes beter worden. “We zijn vooral bezig met het aanleren van basisdingen als bal stoppen, trappen en dribbelen. Bij de één gaat dat best aardig, bij de ander heeft het nog wat meer tijd nodig. Het belangrijkste is dat die meiden met plezier op het veld staan.”

Met dat plezier zit het wel snor, verduidelijkt Den Hoed aan de hand van een voorbeeld. “Vorig seizoen werd er veel verloren en vaak ook nog met forse cijfers. Als we dan een keer wisten te scoren, was het groot feest. Aan deze meisjes merk je in de kleedkamer niet of ze verloren of gewonnen hebben. Ze hebben altijd lol. Voor ons als trainers is dat natuurlijk heerlijk.”

Klik op vv Lekkerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lekkerkerk voor meer informatie over de club.

Voor Heerewaarden staat er iets op het spel

Ook dit seizoen komt Heerewaarden uit in de reserveklasse. Voor de voetbaljaargang 2023/2024 kan dat helemaal anders liggen.

Elke wedstrijd was het weer prijsschieten bij vijfdeklasser Heerewaarden. Soms gingen ze met dubbele cijfers de bietenbrug op. De doelman had een abonnement op de bal uit het net vissen. Eindklassering in mei 2019: stijf onderaan, nul punten.

Dat het zo beroerd ging met Heerewaarden had alles te maken met een uittocht aan ervaren spelers het seizoen daarvoor. Aanvoerder Bas Lamers (26) deed daar niet aan mee: eens Heerewaarden, altijd Heerewaarden. “We moesten dat opvangen met gasten van een jaar of zestien. Dat lukte dus helemaal niet.”

De club telde zijn knopen: zoiets willen we niet nog eens meemaken. Laten we ons maar uitschrijven uit de standaardklasse en een tree lager gaan spelen. Vanuit de reserveklasse gaan we verder bouwen. In het eerste seizoen kwam daar niks van: in maart 2020 kwam vanwege corona de boel stil te liggen. Afgelopen seizoen was een betere graadmeter: Heerewaarden werd derde.

Een mooie prestatie, maar terugkeren naar de vijfde klasse was nog niet aan de orde. “Misschien dat het ‘m dit jaar wel gaat worden. Ligt eraan hoe we het doen. Wat mij betreft, gaan we voor het kampioenschap. Is realistisch, die jonkies zijn allemaal wat ouder geworden. Hebben meer ervaring opgedaan.” En als die titel wordt gepakt? “Dan lijkt het me logisch dat we weer naar een standaardklasse gaan.”

Spelen in de reserveklasse, het is wat anders. “Soms sta je op zondagmorgen al om tien uur op het veld. Beetje vroeg als je uit bent geweest, of een feestje hebt gehad. Maar het bevalt me wel. Je hebt meer gelijkwaardige tegenstanders, da’s wel fijn.”

En aan toeschouwers hoeft Heerewaarden niet veel in te leveren. De hondstrouwe supporters die er in de standaardklasse er al bij waren, zijn er dan ook. “En die drinken na afloop net zo goed een potje bier met ons mee. Wat gezelligheid betreft, hebben we niks ingeleverd. Daar draait het toch om: plezier hebben onder elkaar.” En dat gaat net wat makkelijker als je regelmatig een overwinning boekt dan telkens te worden afgedroogd.

Toch verandert er dit seizoen wel iets. Marien van Tussenbroek is als trainer gestopt, gaat in het tweede van Heerwaarden spelen. Zijn opvolger is Piet van Lent. “We kennen Piet een beetje, hij was ook trainer van Hurwenen. Afgelopen seizoen was dat bij MEC’07.”

Klik op Heerewaarden voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Heerewaarden voor meer informatie over de club.

Spirit heeft z’n grenzen bereikt

Een uit de kluiten gewassen dorpsclub, zo noemt voorzitter Henk Lammertse ‘zijn’ Spirit. Met twaalfhonderd leden op een beperkt gebied heeft de club qua ruimte zijn grenzen bereikt. “We zijn uit ons jasje gegroeid.”

Een willekeurig voetbalzaterdag laten de problemen van de club in een notendop zien. Om een parkeerplaatsje in de buurt van de Sportlaan in Ouderkerk te bemachtigen moet je zoeken en vooral geluk hebben.

Het voetbal zelf is een bedrijf dat van ’s ochtends vroeg tot ver in de avond in werking is. “Onze laatste wedstrijden beginnen inmiddels om half zeven ’s avonds”, zegt Lammertse. “Dat zijn ze misschien bij volleybal of waterpolo gewend, maar voor voetballers is dat natuurlijk geen gebruikelijk tijdstip. Het zorgt ook voor problemen in onze organisatie. Je hebt wel met vrijwilligers te maken en in de keuken en achter de bar willen ze op een gegeven moment – na een lange dag – de boel opruimen en naar huis. De keuken en bar tot een uur of zeven open houden is daarom wel het matje.”

Spirit probeert de lasten van de ‘avondwedstrijden’ te verdelen. “Dat niet steeds hetzelfde team aan de beurt is. De meeste elftallen voetballen bij ons voor de gezelligheid. De kantine is het tweede huis van die jongens.”

De druk op het speelschema geeft wel aan dat Spirit in ruimtenood verkeert. De oorzaken zijn volgens Lammertse positief. “We hebben de afgelopen jaren een enorme toeloop aan leden gekregen. Dat is natuurlijk mooi en daar zijn we ook trots op. Het geeft aan dat we het hier met elkaar ook goed voor elkaar hebben.”

Spirit is allang niet meer de club van inwoners van Ouderkerk alleen. Sterker, bijna twee derde van de leden woont elders in de Krimpenerwaard. Meer dan de helft van de leden heeft zijn woning staan in Krimpen aan den IJssel.

“We hebben er zes jaar geleden bewust voor gekozen om een meisjestak te beginnen. Dat wilden we serieus aanpakken en inmiddels hebben we bijna 250 meisjes”, zegt Lammertse. De groei zorgt er echter wel voor dat ook een trainingsschema in elkaar zetten een hels karwei is. “Op basis van de normen die de KNVB hanteert zouden we al zeven velden moeten hebben”, weet de voorzitter. “Wij hebben er vier, waarvan drie kunstgras. Het grasveld kan worden gebruikt in de zomer voor beperkte trainingen, maar zodra het winter is, is het niet meer te gebruiken.”

Daar zit een mogelijke oplossing van het probleem: ook kunstgras op het vierde veld. Lammertse heeft het inmiddels aangekaart bij de gemeente. “Andere opties zijn er in onze ogen niet. We kunnen niet uitbreiden. We grenzen weliswaar aan een weiland, maar daar zit ook een treksloot tussen. En onze voorkeur gaat beslist niet uit naar verhuizen. Ik vind dat een voetbalclub in de bebouwde omgeving moet zitten. Bij verplaatsing zie je vaak clubs aan de rand van de gemeente verdwijnen. De ziel gaat dan uit een club. Dat willen we niet.”

Een ledenstop vindt Lammertse moeilijk te verkopen. “Dat kan nooit de bedoeling zijn van een sportclub en dat mag niet de insteek zijn van een gemeente.”

“Het vierde kunstgrasveld zou ons op dit moment al flink lucht geven.”

Klik op vv Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Spirit voor meer informatie over de club.

Michel Harinck: jongen van de club VV ‘s Heer Arendskerke

Vandaag gaan we in gesprek met Michel Harinck, de 28-jarige aanvaller van VV ‘s Heer Arendskerke. In het dagelijks leven werkt Michel Harinck als fysiotherapeut en speelt al heel zijn leven bij VV ‘s Heer Arendskerke.

Carrière
Op zesjarige leeftijd is Harinck begonnen met voetballen bij VV ‘s Heer Arendskerke. “In competitieverband ben ik hier eigenlijk nooit weggegaan. Naast het voetballen bij VVA heb ik in mijn jeugd nog wat jaartjes getraind bij JVOZ maar daar heb ik nooit in competitieverband gespeeld. Op mijn zeventiende werd ik onderdeel van de selectie bij VVA. Ik had me hier snel ontwikkeld tot vaste basisspeler en voetbal wekelijks met veel plezier in het blauw wit. In de eerste jaren ging het erg goed en scoorde ik ook regelmatig. In die jaren was ik ook regelmatig benaderd door andere clubs uit de regio, maar die had ik eigenlijk allemaal vrij snel afgewezen. Ik ben een jongen van de club en het voetballen met mijn vrienden was en is het mooiste dat er is.”

Na een aantal mooie jaren volgden er ook een aantal mindere jaren voor Harinck. Zo onderging Harinck, na een periode met heel veel kwakkelen, een zware heupoperatie in 2017. “De periode hiervoor was, door de onduidelijkheid omtrent de aard van de pijn, erg lastig. Het zorgde voor erg veel twijfel en ik verloor het vertrouwen in mijn eigen lichaam.”

Mooiste moment
We vroegen naar Harinck zijn hoogtepunten. “Er waren natuurlijk erg veel hoogtepunten en mooie momenten, maar ik vind het moeilijk om er dan eentje uit te kiezen. Als ik dan toch één moment moet kiezen, dan was het mooiste moment uit mijn carrière het binnenslepen van het kampioenschap in 2019. Met een geweldige ploeg en een erg goede trainer deden we hetgeen wat niemand van te voren verwacht had!”

VV ‘s Heer Arendskerke
De aanvaller speelt al zijn gehele leven bij VV ‘s Heer Arendskerke. “Mijn vader heeft hier altijd gespeeld en zo kom je hier uiteindelijk zelf ook terecht. Ik heb hier tevens bijna mijn gehele leven gewoond. Ik voel mezelf wel echt een jongen van de club, maar daar kan ik er nog wel een heel rijtje van opnoemen. Dat is wat Arendskerke bijzonder maakt. De samenhorigheid is erg groot. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik hier weg moest. De club.. ik kom er gewoon veel te graag!”

Naast aanvaller zijn in de hoofdmacht van Arendskerke, zet Harinck zich ook in als vrijwilliger voor de club. “Ik ga jaarlijks mee met het voetbalkamp van de allerjongste jeugd, tussen de vijf en elf jaar. Dit is een geweldig weekend, waarin ik veel met die jonge jongens en meiden kan voetballen en we allerlei leuke activiteiten organiseren. In de toekomst zal ik er ooit ongetwijfeld ook jeugdtrainer worden, maar dat komt later wel.”

Voor nu is dit seizoen belangrijk voor Harinck. De aanvaller is samen met zijn ploeg goed gestart in de competitie met twee overwinningen op een rij. “Daarna hebben we direct twee misstappen gemaakt. De twee duels nadien hebben we beide verloren. Dit mag ons niet overkomen als we ons willen meten de beste ploegen uit onze competitie. We willen dit jaar graag laten zien dat we in de top van onze klasse kunnen meedraaien en meedoen om de prijzen. Dan zullen de resultaten snel moeten veranderen. Ik heb wel vertrouwen in de ploeg. Zo verwacht ik dat we met onze ploeg de draad snel oppakken en stabieler gaan presteren. We zijn nog wat zoekende naar de juiste speelstijl, maar ik hoop dat we nu aan een zegereeks kunnen beginnen. Uiteindelijk hoop ik in de top drie te eindigen en mee te doen om een plaats in de tweede klasse. Daarnaast spelen we dit weekend voor de beker. Ook daar willen we graag nog lang in meedoen.”

Wij wensen Michel Harinck veel succes dit seizoen. 

Klik op VV ‘s Heer Arendskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV ‘s Heer Arendskerke voor meer informatie over de club.

Dexter de Kort van TPO over zijn elftal

Vandaag gaan we in gesprek met Dexter de kort van TPO senioren 2. Dexter is op tienjarige leeftijd begonnen met voetballen bij V.V. Seolto. De 24-jarige linksback van TPO is werkzaam als bouwkundig ontwerper. Vandaag hebben we het over zijn elftal.  

We vroegen aan Dexter hoe dit elftal is ontstaan. ‘’Het elftal bestaat uit vrienden die uit alle hoeken van de gemeente Moerdijk komen en een paar uit Breda. Via via werden er spelers van verschillende clubs aangetrokken. Om samen met vrienden deze sportieve uitdaging van de kelderklasse aan te gaan. Zo ben ik ook bij dit elftal terecht gekomen.’’

Verder wilden we weten waarom dit nu zo’n uniek team is. ‘’V.V. TPO staat voor Voetbal Vereniging Tussen Puinhoop Opgericht. Wij doen de naam van onze vereniging eer aan. Al onze talenten komen vanuit alle hoeken en gaten van de gemeente Moerdijk en Breda. Met zoveel achtergronden, types en karakters is het soms wel een kleine puinhoop bij ons op het veld of in de kleedkamer. Ons team is ook sterk in het zeiken en boos worden op elkaar. Dit gebeurt zowel binnen als buiten het veld, vooral als het tegenzit. Echter zijn we na het laatste fluitsignaal altijd gezellig met elkaar. We blijven tenslotte een vriendenteam.’’

Dit team heeft al redelijk wat meegemaakt. Vandaag bespreken we met De Kort verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Een dieptepunt is de laatste fase van het seizoen. Alles wat mis kon gaan ging mis. Blessures, afwezigen etc, zorgde ervoor dat we uiteindelijk vijfde of zevende zijn geëindigd. Een hoogtepunt was toch wel tijdens één van onze eerste seizoenen in de senioren. De jeugdigheid spatte er toen nog vanaf en we hadden weinig ervaring tegen het doorgewinterde senioren voetbal. Maar onze trainer Wim beloofde ons dat als we tweede of eerste zouden eindigen, dat wij op trainingskamp naar Spanje mochten. Het seizoen vorderde en we bleven maar punten pakken. Richting het einde van het seizoen zag het ernaar uit dat wij dit ook echt konden realiseren. Wij hebben sindsdien niet meer zo goed en gemotiveerd gevoetbald.’’

Vervolgens wilden we weten of er binnen dit elftal nog kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Onze aanvoerder Tim S. Hij zorgt er altijd voor dat de bierpot bij elkaar gesprokkeld is. Dan hebben we Leon de vrouwenverslinder met zijn sterke verhalen. Mark M. Hij heeft altijd anekdotes over van alles en nog wat. Mark H. Die komt altijd met nutteloze en nuttige feitjes. Felix is onze international, hij is afkomstig uit Chili. Tot slot is Tijn S. Onze stille kracht.’’

Tot slot hebben de mannen ambities dit seizoen die ze graag willen uitspreken. ‘’Wij hopen dit jaar lekker bovenin mee te draaien en prima te voetballen zonder al te veel blessures of afwezigen. Verder zetten we weer in op een onvergetelijk teamweekend. Waarbij onze mannen weer lekker los kunnen gaan en zorgen voor leuke anekdotes waar we ons weer lang mee kunnen vermaken’’, aldus Dexter.

Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club.

Een inkijkje in het bijzondere Zaterdag 2 van Aeolus

Aeolus 2 is een gezellig zaterdagteam. Het team uit Rotterdam heeft een hele trouwe aanhang die er elke wedstrijd weer een feest van maken. Zowel op als naast het veld is dit team een echte vriendengroep die na de tweede helft het bier rijkelijk laat vloeien.

Maak kennis met
Aeolus Zaterdag 2, wordt ook wel ‘Jolus 2’ genoemd. Ze zijn een niet al te serieus team. ‘’Hoewel we misschien een twee in onze naam hebben, zijn we wel het eerste team van R.K.S.V. Aeolus in Rotterdam-Oost. We spelen sinds dit seizoen zevende klasse, moet je nagaan dat de teams onder ons nóg slechter zijn.’’ Het team is al zo’n zes jaar bij elkaar en bestaat uit jongens die elkaar al kenden van hun studentenbijbaan, middelbare en/of basisschool, aangevuld met andere vrienden die er weer goed bijpassen. ‘’Zo zijn we al jaren samen. In die jaren eindigden we zowel stijf onderaan als bijna kampioen, dus je weet het nooit voordat ons seizoen begint. We spelen onze thuiswedstrijden op het Sportpark Oosterflank, in de volksmond ook wel het adelaarsnest genoemd.’’

‘’Ons spel kenmerkt zich door 4-3-3 vóór-de-stuit, ze-weten-het-niet-meer en hoge druk naar voren. In al die jaren hebben we altijd onze wedstrijdverslagen op facebook gezet en later op onze insta @aeolus.2. Zo hebben we in al die jaren een trouwe fanbase opgebouwd. Deze fans, ook wel de jolus ultra’s genoemd, staan vaak bij onze wedstrijden op het adelaarsnest te supporten met vuurwerk en bier. Oftewel, een heerlijk gezellig zaterdagteam met af en toe wat tiki taka’’

Blessuregevoelig
Naast de samenstelling is de blessuregevoeligheid van Aelous 2 ook zeker één van hun unieke punten. ‘’Zo krijgt onze keeper het voor elkaar vrijwel elke wedstrijd geblesseerd te zijn en missen we nu weer een flink aantal spelers. Zou het aan het harde trainen liggen? Ons team is zeer divers bestaat uit Rotterdammers, een Syriër, een Bosniër en zelfs een exotische Limburger. Ook komen onze trainers Harvey en Remco uit Capelle a/d IJssel, maar die plek moet je vooral niet te veel aandacht geven.’’

Speciale spelers
Dit team uit Rotterdam zit vol met speciale spelers. ‘’Zo is onze grote CV, Max, fan van Arsenal. Daarnaast hebben we met Aarnout dit seizoen een échte Zeelander aan de haak geslagen. Jammer genoeg heeft hij al direct een enkelband ingescheurd, dus veel hebben we nog niet van hem kunnen genieten. Met Thomas de V. hebben we iemand die altijd in willekeurige bomen en gebouwen klimt (geen grap) en Baco Mike is nachtblind. Iedereen heeft wel een liedje over hem waarvan sommigen niet op kindvriendelijke social media herhaald kunnen worden (Amin). Voor meer inzicht in de levens van onze spelers moet je even de Matchday reports bekijken op onze Instagram. Hier zie je precies wat al onze spelers op een wedstrijddag doen. Dan zie je pas wie er écht speciaal is.’’

Motto
We vroegen aan de mannen of ze nog een bepaald motto hebben die ze nastreven. ‘’Ons motto is ‘een dag niet gezopen is een dag niet geleefd’. Een biertje kan er dus altijd wel in en die laten we ons dan ook graag inschenken door onze favoriete barman Rini. We moeten soms wel een grens trekken, want onze rechtsbuiten Jelle kan wel eens van persoonlijkheid veranderen als hij te veel heeft gedronken. Ook is ons motto ‘als je wint heb je vrienden’. Dit nummer wordt nog wel eens afgespeeld na een overwinning. Vorig seizoen is dit nummer dan ook vrij weinig voorbijgekomen. Dit seizoen knalt hij weer vaker door de speaker.’’

Hoogte- en dieptepunten
We spraken met Aeolus 2 over hun hoogte- en dieptepunten. ‘’Naast het bijna-kampioensjaar zijn onze teamweekenden berucht. Van Kloosterzande aan zee, tot carnaval in Doetinchem. Ook zijn de Syrische etentjes bij teamgenoot Hadi een culinair hoogtepunt. Ook zijn we na een doelsaldo van tien doelpunten achter op de nummer één en nog één wedstrijd te gaan, doorgegaan in de beker, iets wat later in de volksmond ‘The Great Escape’ is gaan heten. Dieptepunten zijn de aanklacht van HOV tegen onze trainer, die we voor hun neus hebben weggekaapt. De rechtszaak, met als inzet 25 kratten koude Hertog-Jan pils, loopt momenteel nog.’’

Vooruitblik
De keeper van Aeolus 2 is nog minimaal drie wedstrijden geblesseerd. Hierdoor moeten ze nog even met een speler op goal staan. ‘’We verwachten ook dat onze spits (die oprecht verre familie van Zlatan Ibrahimovic is, wat je qua bouw niet zal verwachten) nog zeker vijf keer voor open goal over de bal zal maaien. Verder willen wij er een mooi seizoen van maken aangezien we in de eerste vier wedstrijden nu al meer punten gehaald hebben dan heel vorig seizoen.’’

Doelen
Als je kijkt naar de geschiedenis van dit team, zal je een lange blessurelijst vinden. ‘’Ons doel is om dit seizoen geen wedstrijd af te hoeven zeggen in verband met te weinig spelers. Verder willen we graag de kantine zo vaak mogelijk uitspelen en ook zeker de tweede wedstrijd tegen Alexandria (van wie wij het terrein huren) winnen zodat wij met trots kunnen zeggen dat we de baas van sportpark Oosterflank zijn. Ook willen wij dit seizoen ons eigen record voor de langste Baco-trein verbeteren.’’

The Great Escape
Op de laatste speelronde van vorig seizoen stond het team drie punten achter op de nummer één met een slechter doelsaldo van negen. ‘’Wij hadden een vroege uitwedstrijd die we dus met grote cijfers moesten winnen. Dit zorgde voor een hele rare wedstrijd waar wij na de 0-8 dus nog snel de bal uit het netje haalde om weer snel door te kunnen. Wij wisten deze wedstrijd met 0-10 te winnen en hadden onze taak dus gedaan. De concurrent speelde kort na ons een thuiswedstrijd en één geblesseerde speler van ons was daar al en belde dat het na dertig minuten 1-1 stond. Wij dus met heel ons team naar die wedstrijd toe waar ze op eigen terrein met 1-3 verloren. Dit betekende dat wij dus wonderbaarlijk door waren in de beker en dit konden vieren op hun terrein. Gewaardeerd werd het niet echt, maar we hebben zeker gelachen.’’

Lovende woorden
Het team wilde graag nog even iemand hartelijk bedanken. ‘’Wij willen heel graag barman Rini in het zonnetje zetten. Deze man staat altijd voor ons klaar om de kantine lang open te houden met veel te harde muziek. Rini is een hele grote factor voor de teamspirit binnen ons team omdat wij altijd in de kantine kunnen hangen en kunnen genieten van bier en baco. Hier zijn al menig wedstrijdplannen bedacht die op zaterdag natuurlijk volledig in het water vielen. Maar zonder Rini was Aeolus 2 nooit geweest wat het nu is!’’

De Ultra’s
Als laatste wilde Aeolus 2 nog wat kwijt over hun trouwe groep fans. ‘’Wij zijn één van de weinige ploegen in de kelderklasse met echte Ultra’s, onder leiding van oprichter Thomas. Zoals ook op de foto te zien is hebben wij een spandoek en veel spelers uit ons team zijn ook begonnen als ultra en andersom. Een paar keer per seizoen hebben zij ook een vuurwerk actie (te zien op Instagram account @aeolus.2) en de koppen van de tegenstanders zijn onbeschrijfelijk als ze opeens een groep gekken zien met rookbommen en fakkels in de zevende klasse. Deze groep vrienden is echt uniek daarin en wij zijn ze heel dankbaar dat ze bijna elke zaterdag tijd vrijmaken om ons te supporten.’’

Wij wensen Aeolus 2 veel succes dit seizoen!

Klik op Aeolus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Aeolus voor meer informatie over de club.

De pechvogel met Martijn Boere van Beek Vooruit

De 24-jarige centrale verdediger is actief geweest bij verschillende clubs als NAC Breda en FC Dordrecht. Momenteel speelt Martijn Boere bij Beek Vooruit. Door een blessure aan zijn rechter kruisband, die hij in mei 2022 had afgescheurd, moet hij toekijken vanaf de zijlijn. 

Op vijfjarige leeftijd is Martijn Boere begonnen met voetballen bij Beek Vooruit. “Daar heb ik gevoetbald tot mijn veertiende waarna ik de overstap maakte naar NAC Breda. Daarna nog tot mijn negentiende bij FC Dordrecht gespeeld en ben met een tussenstap bij Baronie uiteindelijk naar Beek Vooruit teruggekeerd. Op 21-jarige leeftijd maakte ik mijn debuut bij Beek Vooruit en daar speel ik nu nog steeds.”

Blessure
In 2017 had Boere zijn linker kruisband afgescheurd. “Dit gebeurde in de laatste maand van het seizoen bij FC Dordrecht. Na een revalidatie van één jaar was ik bijna wedstrijdfit en tijdens mijn eerste minuten in het tweede elftal, scheurde ik in een duel weer mijn kruisband af. Na een lange tweede revalidatie ben ik met alle plezier teruggekeerd bij Beek Vooruit. Hier heb ik helaas in mei 2022 mijn rechter kruisband afgescheurd.”

De centrale verdediger had voorheen nooit een knieblessure gehad, zowel links als rechts niet. “Twee keer is het in een (zijwaarts) sprintduel gebeurd met een klap vanuit de zijkant. Mijn been bleef toen staan en de tegenstander kwam op volle snelheid tegen mijn knie aan. Hierdoor klapte eigenlijk mijn knie dubbel. De tweede keer aan mijn linkerknie was in een kopduel waar ik verkeerd terecht kwam.”

Voetbal is belangrijkste bijzaak van het leven
Voetbal is de belangrijkste bijzaak van het leven. Een uitspraak die ook voor Boere geldt. “Vooral de laatste jaren bij Beek Vooruit waren mooi met sportieve pieken en dalen. Prestatie en gezelligheid komen samen bij Beek Vooruit en het is geweldig dat ik samen met een aantal vrienden in de selectie voetbal. Ik wil de komende tijd ook betrokken blijven bij het voetbal en Beek Vooruit.”

Voor de centrale verdediger was het een flinke tegenslag om weer onder het mes te moeten. “Ik zit nu in een lang revalidatietraject, maar ik zie mezelf niet als een pechvogel. Waar er één deur dicht gaat, gaan er andere open. Zo ben ik tijdens mijn eerste revalidatie vanuit mijn revalidatie bed gestart met mijn bedrijf BikeBudget.nl. Hier haal ik dagelijks nog steeds heel veel voldoening uit. Deze passie heeft zich door de jaren heen uitgebouwd tot een mooi bedrijf. Ondernemen is topsport. Veel dingen die ik heb geleerd uit de voetballerij komen nu heel goed van pas tijdens het ondernemen. Een goed voorbeeld daarvan: iedere dag een beetje beter willen worden. Mijn wedstrijden worden niet meer op het veld gespeeld, maar iedere dag op de werkvloer.”

Fit worden
Martijn Boere traint nu bij zijn fysiotherapeut om weer fit te worden. “Ik train drie keer in de week met mijn fysiotherapeut Wilfred Sip (ex-NAC & ex-PSV). Expertise is erg belangrijk in een lange revalidatie. Door een goede revalidatie weet ik dat het mogelijk is om zonder mankementen volledig te herstellen. Naast dat ik bij mijn fysiotherapeut train, ben ik ook vaak in de sportschool te vinden. Je fit voelen is en blijft het lekkerste wat er is. Verder heb ik niet echt verwachtingen voor wanneer ik weer op het veld sta. Dat is eigenlijk een toekomstdroom, voor nu nog te ver weg. De focus staat nu in eerste instantie op weer fit worden voor mijn maatschappelijke carrière. Nu schouders eronder en kleine stapjes blijven zetten.”

Wij wensen Martijn Boere veel succes met zijn revalidatie!

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Meedoen om de prijzen? Toby Tan laat er zich niet over uit

Niemand bij Roda Boys/Bommelerwaard wil nog worden herinnerd aan de maand mei. Toen gooiden de rood-zwarten de kansen op de titel in de tweede klasse F van het zaterdagvoetbal én de nacompetitie te grabbel. Dit seizoen dan maar op herhaling? Zo hard wil aanvaller Toby Tan het nog niet stellen.

Voordat de competitie vorig seizoen aanving zag de 31-jarige middenvelder uit Kaatsheuvel het helemaal zitten. Er waren minder mutaties dan normaal bij de Boys, daardoor was het team aardig ingespeeld. En er liep meer dan voldoende kwaliteit rond om rondborstig ervoor uit te komen dat de titel of in ieder geval de nacompetitie het doel was.

Tot een wedstrijd of vijf, zes voor het einde zag het er nog naar uit dat bewoners van sportpark De Maaskant eindelijk de lang verwachte promotie naar de eerste klasse konden verwelkomen. “We hadden een goede reeks achter de rug, koploper SVW van zijn plaats verdrongen”, zegt Tan. “Daarna werden we minder scherp. Waarom? De eenheid vloeide weg.”

Voor de supporters was het heel lastig te verkroppen. Niet eens de nacompetitie werd gehaald: het voelde als een vernedering, want al járen vlast de club op promotie. “Dat krijg je ook te horen, logisch. Maar als groep vonden we het heel erg voor onze trainer, Jan van Grinsven. Het was zijn laatste seizoen als trainer, hij stopte ermee. We hadden ‘m zo graag een sportief cadeau gegund.”

Dat is voorbij. We kijken weer vooruit. Met een selectie met veel mutaties, een handelsmerk van Roda Boys. “Beetje logisch is dat wel, Aalst is maar een dorpje. Het betekent wel dat we weer aan elkaar moeten wennen.”

Bovendien staat een andere trainer voor de groep: Piet de Kruif, overgekomen van GRC 14. “Hoe gaat het lopen? Hoe snel raken we aan elkaar gewend? Dat weet je niet”, zegt Toby, die na een tussendoortje van drie seizoenen Achilles Veen met zijn tiende seizoen Roda Boys tot de vaste inventaris behoort. “Het is onzeker, we hebben ook wat ingeleverd. Mij hoor je niet roepen dat we voor het kampioenschap of een andere prijs gaan. Eerst maar eens afwachten hoe de start van de competitie uitpakt.”

In ieder geval kunnen de spelers nooit een verwijt maken aan het veld. “Sinds de renovatie ligt dat er geweldig bij. En dankzij die robotmaaier is het een prachtig plaatje.” Nu zal het eerste ervoor moeten zorgen dat ze ook de supporter die indruk achter laten: een prachtig stel, dat toch de hoop levend houdt: meedoen om de prijzen.

Klik op Roda Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Roda Boys voor meer informatie over de club.

Tom Rosmolen van Melissant wil zo snel mogelijk weer fit worden

Tom Rosmolen is negentien jaar en speler van V.V. Melissant. De voetballer die op meerdere posities inzetbaar is, speelt al zijn hele leven bij de club aan de Binnenweg. Tom verwacht dit seizoen bovenin mee te kunnen draaien.

Carrièreverloop
Tom Rosmolen is negentien jaar en zit in zijn eerste jaar van het HBO civiele techniek. ‘’Ik heb hiervoor op de universiteit gezeten alleen daar ben ik vorig jaar mee gestopt, want dit was te theoretisch.’’ De student is op zijn vijfde begonnen bij Melissant en is hier nooit meer weggegaan. ‘’Ik heb altijd met oudere jongens gevoetbald. Op mijn vijftiende mocht ik na mijn eigen wedstrijd bij de JO17, mijn debuut maken in het eerste elftal. Het jaar erna (op mijn zestiende) ging ik vanuit de JO17 naar de selectie. Ik heb toen wel getwijfeld of ik niet naar een andere vereniging moest gaan om daar in de jeugd te kunnen voetballen, maar dat heb ik uiteindelijk toch niet gedaan.’’

Hoogte- en dieptepunt
Echte hoogtepunten heeft Tom naar eigen zeggen nog niet echt meegemaakt in het voetbal. ‘’In de JO17 zijn we een keer tot de halve finale gekomen van de beker. Verder hoop ik dat er snel een nieuw hoogtepunt zal komen met het eerste. Een hoogtepunt voor mezelf was toch wel vorig jaar toen ik de laatste vijf wedstrijden aanvoerder mocht zijn van het eerste. Dat is toch wel iets dat ik als kleine jongen graag wilde.’’

Rosmolen beleefde zijn dieptepunt helaas kortgeleden. Dit was de degradatie naar de vijfde klasse. ‘’Halverwege het seizoen zag iedereen het wel aankomen, alleen dat was toch wel een flinke domper.’’

Huidig seizoen
Samen met de voetballer keken we naar het huidige seizoen. ‘’De voorbereiding is niet helemaal vlekkeloos verlopen. Een hoop jongens waren op vakantie of andere verplichtingen waardoor we niet een vast team konden vormen. Toen de competitie begon is dit eigenlijk veranderd. Nu hebben we een vaste groep van zo’n achttien man en dan raak je wat makkelijker ingespeeld dan wanneer er elke week andere spelers in staan. We hebben dan ook de eerste drie wedstrijden gewonnen en helaas vorige week tegen Flakkee verloren. Maar we blijven er heel nuchter onder. Er komen nog onbekende tegenstanders aan waarvan we qua uitslagen nog niet echt hoogte krijgen. En de Flakkese derby’s gaan meestal ook alle kanten op. Ik verwacht dat we bovenin blijven meedraaien alleen of daar ook een beloning aan vast zal zitten zal in het verdere seizoen blijken.’’

Ambities
De speler hoopt zo snel mogelijk terug te keren in de vierde klasse. Zelf is hij nog licht geblesseerd en aan het vechten voor zijn basisplek. ‘’Ik heb in het begin van het seizoen in de spits gespeeld vanwege een aanvallers tekort. Toen de aanvallers terugkwamen ben ik eigenlijk op de bank beland en daarna geblesseerd geraakt. Als ik terug ben van m’n blessure zal ik dus weer moeten laten zien dat ik erin hoor. Als doel heb ik dus ook dat ik zo snel mogelijk fit wil worden.’’

Bezig blijven
We vroegen wat voetbal zo belangrijk maakt voor Tom. ‘’Het geeft een beetje structuur en ik verheug me elke keer weer op een training of wedstrijd. In de corona tijd was er geen voetbal en dan merk je toch wel dat je iets mist.’’ In deze corona tijd heeft Rosmolen wel een andere hobby ontdekt. ‘’Doordat er niet gevoetbald mocht worden, ben ik begonnen met krachttraining om toch een beetje bezig te blijven. Ik wilde hier altijd al een keer mee beginnen, want het seniorenvoetbal is veel fysieker. De laatste tijd doe ik het minder, maar ik probeer het weer op te pakken.’’

Lovende woorden
Als laatste had de voetballer nog wat lovende woorden over voor een aantal mensen. ‘’Alles is erg goed geregeld bij de club en rond de selectie. Daarvoor alle lof naar de staf en de vrijwilligers.  Daarnaast is het voetballend gezien geweldig om met Mark Ritzema samen te voetballen. Hij is dit seizoen echt doorgebroken en het is niet normaal wat die jongen allemaal laat zien, onderschepping, acties, doelpunten noem maar op. Hij is achttien jaar en hij zat altijd een leeftijdscategorie onder mij. Waardoor ik nooit met hem heb gevoetbald, maar nu gelukkig wel.’’

Wij wensen Tom veel succes dit seizoen!

Klik op V.V. Melissant voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Melissant voor meer informatie over de club.

Nick Westerbeke 2e seizoen onder de lat bij Luctor Heinkenszand

Vandaag gaan we in gesprek met Nick Westerbeke, de 22-jarige keeper van Luctor Heinkenszand. Nick Westerbeke kwam in zijn tweede jaar bij SSV’65 op de bank terecht en verloor een beetje het plezier in het voetbal. Zo maakte de keeper toen de overstap naar Luctor Heinkenszand en gaat nu zijn tweede seizoen in bij de club.

Carrière
Nick Westerbeke is 22 jaar en geboren op 20 januari 2000. “Ik ben afkomstig uit Goes en begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij VV Kloetinge. Ik heb altijd al in het goal gestaan en dat is eigenlijk nooit veranderd. Bij VV Kloetinge heb ik tot de O19/tweede elftal gespeeld. In mijn tweede jaar bij de O19 was ik kampioen geworden in de vierde divisie. Dat was in het seizoen 2017-2018. Daarna was ik naar SSV’65 gegaan. In het eerste jaar bij de club had ik het gehele seizoen gespeeld. Dat veranderde wel in het tweede jaar. Ik kwam toen terecht op de bank, waardoor ik het plezier in het voetbal een beetje verloor. Toen kwam Luctor Heinkenszand. Zij vroegen mij of ik bij de club wilde keepen. Na het eerste gesprek was het voor mij duidelijk dat het een goede keuze zou zijn. Ik zit hier nu in mijn tweede jaar en heb het nog steeds enorm naar mijn zin. Ik speel iedere wedstrijd en heb het plezier en vertrouwen weer volledig terug. Na de verloren finale in de nacompetitie van afgelopen jaar gaan we dit jaar weer vol voor promotie!”

Hoogte- en dieptepunten
Zoals eerder vermeld, was Westerbeke in zijn tweede jaar bij de O19 van VV Kloetinge kampioen geworden. “Helaas maar één keer kampioen geworden met de O19, maar dat was wel een hoogtepunt voor mij. Verder had ik in mijn eerste jaar bij de O19 nog de nacompetitie finale gehaald. Die hadden we helaas verloren. Ook heb ik in de jeugd nog een paar kampioenschappen meegemaakt, maar die tel ik niet mee. Als dieptepunt denk ik dan wel mijn tweede jaar bij SSV’65 waar ik het plezier een beetje verloor.”

Luctor Heinkenszand
Voor de keeper was de keuze om te verkassen naar Luctor Heinkenszand vrij simpel. “Ik had gewoon een goed gevoel door het gesprek met de trainer en het bestuur. Ik kreeg en heb nog steeds het vertrouwen van de club. De ambitie en visie van de club spreken mij ook erg aan. Ik heb een persoonlijk doel om alles eruit te halen wat erin zit en zo hoog mogelijk te spelen. Bij Luctor Heinkenszand zit ik nu eigenlijk gewoon goed en ben ik blij dat ik me hier kan ontwikkelen!”

Dit seizoen is de keeper samen met zijn ploeg goed gestart in de competitie. “We hebben nu vier wedstrijden gespeeld waarvan vier gewonnen en nul tegendoelpunten. Overigens is de nul heel belangrijk voor mij en ben ik daar dik tevreden mee. Ik hoop dit seizoen nog meer uit te groeien tot een betrouwbare sluitpost. Uiteindelijk hoop ik dan dat ik samen met het team kampioen ga worden of promoveren. Als we zo blijven spelen denk ik dat er zeker een reële kans is op promotie!”

Wij wensen Nick Westerbeke veel succes dit seizoen!

Klik op Luctor Heinkenszand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Luctor Heinkenszand voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.