Home Blog Pagina 504

Mierop bouwt verder aan ambitie van Heerjansdam

Met de aanstelling van hoofdtrainer Ben Mierop dacht Heerjansdam opnieuw ‘out of the box’ bij de keuze voor de opvolging van Jonathan Jonk, wiens aanstelling destijds ook verrassend was. Geen gearriveerde trainer uit het gebied van de Drechtsteden, maar een jonge, ambitieuze oefenmeester die meebouwt aan de ambities van de ‘Dammers’.

Met zijn 32 jaar is Ben Mierop (inzet) één van de jongste trainers in het amateurvoetbal. En ondanks zijn leeftijd heeft hij al een aardige staat van dienst opgebouwd in het oefenmeestersvak. ,,Op mijn veertiende heb ik een ernstige blessure opgelopen, waarbij ik mijn heup en bovenbeen brak. Daarna was zelf voetballen voor mij geen optie meer en ben ik me gaan toeleggen op het trainerschap bij mijn vereniging Nieuwenhoorn. Via Hans Maus ben ik vervolgens bij SC Feyenoord beland, waar ik als jeugdtrainer en assistent bij het eerste heb gewerkt en de opmars naar de hoofdklasse heb meegemaakt. En mede dankzij Rob Snijders ben ik dit seizoen aan de nieuwe trainersklus bij Heerjansdam begonnen.’’

Cruijff
Heerjansdam zette daarmee de lijn voort, die het bij de aanstelling van Mierops voorganger Jonathan Jonk had ingezet: kiezen voor een jonge trainer met gedrevenheid en een frisse blik op het voetbal. ,,In de gesprekken die ik bij Heerjansdam heb gevoerd, was er meteen een klik. De club heeft de ambitie om op termijn vanuit de eerste klasse de stap naar de vierde divisie te maken. Ik wil graag een bijdrage leveren aan die ambitie.’’

Het trainerschap boeide de jonge Ben Mierop al vroeg. Zeker toen hij noodgedwongen moest stoppen met spelen focuste hij zich volledig op het nieuwe aandachtsgebied in het voetbal. ,,Ik ben van jongs af aan helemaal idolaat geweest van Johan Cruijff. Van de voetballer en de trainer. Ik volgde het voetbal op de voet en verdiepte me er helemaal in. Ik ben als trainer begonnen in de jeugd bij Nieuwenhoorn, bij de D-pupillen wat nu als onder 13 speelt. En ik verdiepte me in het trainerschap. Nieuwenhoorn was een zondagclub en trainde op vrijdagavond, in de aanloop naar de wedstrijden. Dan ging ik op die vrijdagavond al naar de training kijken, bij trainers als Wim Schwillens, Aad Andriessen – die ook nog bij Heerjansdam gewerkt heeft – en Martin Klomp. Ik vond het boeiend om te zien hoe zij werkten, welke oefenstof zij gebruikten. Dat was enorm leerzaam.’’

Uiteindelijk zou Mierop in de voetsporen van dat rijtje illustere voorgangers treden, met het hoofdtrainerschap dat hij van 2013 tot en met 2015 vervulde. ,,Nee, ik ben bepaald geen clubhopper met tien jaar bij Nieuwenhoorn en zes jaar bij SC Feyenoord. Bij die club kwam ik binnen als trainer van onder 19, ben vervolgens het tweede team gaan doen en daarna tot en met het afgelopen seizoen assistent geweest bij het eerste waar ik afgelopen jaar met hoofdtrainer Ronald Ermes heb gewerkt. Ik heb dus inderdaad de opmars van de sportclub van helemaal onderop de voetballadder naar boven meegemaakt en mogen kijken en werken bij een club waar talentontwikkeling aan de orde van de dag is. Er staan steeds weer nieuwe talenten op in die gestroomlijnde jeugdopleiding’’, vertelt Mierop.

Rob Snijders nam namens Heerjansdam contact op Mierop, die wel oren had naar de uitdagende klus bij de eersteklasser. ,,Hans Maus heeft ook een verleden als trainer bij Heerjansdam, dus met hem heb ik ook gesproken om een beeld van de vereniging te vormen. En ik volg het amateurvoetbal in de regio al heel wat jaren op de voet, dus ik ken de historie van Heerjansdam een beetje. De tijd met Janus van Peenen als voorzitter, de successen toen Heerjansdam één van de beste hoofdklassers van Nederland was. En de koers die de club de afgelopen jaren onder inmiddels voormalig voorzitter Peter van der Linden heeft gevaren. Met Luke Homan en Jarno Visser speelden en speler er bovendien twee spelers bij Heerjansdam die ik al van SC Feyenoord kende.’’

In vergelijking met voorganger Jonk, die graag met een 5-3-2-systeem speelde,  is Heerjansdam onder Mierop weer teruggeschakeld naar 4-3-3-systeem. ,,We spelen ook dertig meter ‘hoger’ dit seizoen. Die verandering van speelwijze heeft natuurlijk tijd nodig om helemaal in te slijten.’’

Heerjansdam was vorig jaar dichtbij een verlenging van het seizoen, maar stond uiteindelijk met lege handen. In de huidige eerste klasse, met Rijnmond- en Zeeuwse invloeden lijkt de ploeg voorbestemd om een prominente rol te gaan spelen. ,,Als je kijkt naar de eerste klasse van bijvoorbeeld Oranje Wit, dan zitten daar meer klinkende namen in. Vanuit de hoofdklasse is Rijsoord teruggevallen, dat – anders dan vaak het geval is – geen rol bovenin gaat spelen. Maar dit is gewoon een hele lastige poule, met Zeeuwse tegenstanders die je niet moet onderschatten, gerespecteerde tegenstanders als XerxesDZB, RVVH en Spartaan’20 en het lastig te bespelen Nieuw-Lekkerland.  Ik ben tevreden over de manier waarop we spelen, maar we hebben wel wat punten laten liggen onderweg. Bij DCV verspeelden we een 2-0 voorsprong bijvoorbeeld, dat is ons vaker overkomen.’’

Over zijn ambitieniveau is Mierop duidelijk. ,,Nee, ik ben niet voor een jaar gekomen, maar het is natuurlijk wat de club zelf wil. Maar we zijn bezig aan een ambitieus traject bij Heerjansdam en daar wil ik graag een aandeel in leveren.’’

Klik op VV Heerjansdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Heerjansdam voor meer informatie over de club.

Arno Gabriels stopt volgend seizoen hoofdtrainer FC Right-Oh

FC Right-Oh en Arno gaan volgend seizoen uit elkaar. Het contract van de 55- jarige hoofdtrainer loopt dit seizoen af. Arno gaat stoppen als hoofdtrainer in zijn algemeenheid en zich richten op de jeugd waar hij voor zichzelf ook de toekomst ziet.

De samenwerking tussen FC Right-Oh en Arno Gabriels begon net voor de corona pandemie. Het huidige en zijn derde seizoen is eigenlijk het eerste normale seizoen. Na een wisselvallig eerste helft van het seizoen werden de laatste twee wedstrijden voor de winterstop gewonnen en staat FC Right-Oh op de achtste plaats.

Op donderdag 15 december heeft Arno de selectie van FC Right-Oh laten weten dat hij volgend seizoen stopt als hoofdtrainer. Hij gaf hun mee dat het seizoen goed afgemaakt gaat worden en er hopelijk nog in een periode iets betekend kan worden. Naar boven kijken dus. Een goed voornemen voor het nieuwe jaar.

FC Right-Oh vindt het jammer dat Arno stopt al hoofdtrainer maar vindt het mooi dat hij zich gaat richten op Jeugd die nog zoveel van hem kan leren. Ook wil de club Arno bedanken voor het fijne contact. In het algemeen maar zeker ook in de moeilijke corona tijd toen er maar weinig kon. Arno is een fijne hoofdtrainer en dus 100% zeker een fijne jeugdbegeleider.

De technische commissie zal de komende weken besteden aan de opvolging van Arno en het functieprofiel van zijn opvolger verder uitwerken. Kandidaten voor deze functie kunnen zich melden via seniorentc@right-oh.nl.

FC Right-Oh is een groeiende voetbalvereniging in de kern van Geertruidenberg met inmiddels 550 leden. Verdeeld over 22 jeugdteams en 10 senioren teams. FC Right-Oh 1 speelt op zondag in de 4e klasse D.

Klik op FC Right-Oh voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Right-Oh voor meer informatie over de club.

Kwekker Jeugd Event voor de leuke extraatjes bij VFC

Leuke evenementen organiseren naast het reguliere voetbal: een aantal moeders van jeugdspelers trekt de kar van het Kwekker Jeugd Event. “We zorgen voor de leuke extraatjes”, aldus Yvonne Bannink.

Bannink is zelf moeder van twee zoons die bij VFC voetballen in de JO19 en JO15. “In coronatijd is de jeugdcommissie opgestapt”, zegt ze. “In die commissie gebeurde écht alles. De club heeft besloten het technische deel los te koppelen van de activiteiten. Met een paar andere moeders vormen we nu het team dat onder de naam Kwekker Jeugd Event activiteiten opzet.”

Doel van Bannink en haar medevrijwilligers is te komen tot een agenda met vaste activiteiten. “Die had de club wel, zo is er altijd voor de allerkleinsten een Sinterklaasfeest, maar we willen meer en ook voor een bredere groep activiteiten opzetten. De jeugd onder twaalf heeft heel andere interesses dan die van zestien, zeven jaar. Daar proberen we dus rekening mee te houden.”

“We zitten vol ideeën. Sommige activiteiten zullen meteen aanslaan, andere niet, maar dat gaan we ook ontdekken. Voor de herfstvakantie hadden we het plan om een onderling toernooi te organiseren. Vijf tegen vijf voor de jeugd tot twaalf jaar en van de JO13 een zeven-tegen-zeven toernooi. Voor die oudere groep zijn we ook aan het kijken of we een FIFA Playstation-toernooi in de kantine kunnen houden.”

Het team van het Kwekker Jeugd Event ‘schaakt’ op meerdere borden, want binnenkort staat de plaatjesactie bij een plaatselijke supermarkt op punt van beginnen. “Mensen kunnen weer plaatjes sparen voor een album met al onze jeugdteams. De foto’s voor die plaatjes zijn de afgelopen tijd door een fotograaf gemaakt.”

En sinds dit seizoen wandelt een Team van de Week met de spelers van VFC zaterdag 1 het veld op. Bannink: “Ze doen mee in de warming-up. Dat is niet alleen leuk maar het versterkt ook de betrokkenheid binnen de club.”

Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.

MVV 27 opent nieuwe speeltuin

MVV’27 heeft voor de thuiswedstrijd tegen SC Monster de vernieuwde speeltuin op sportpark De Commandeur geopend. De speeltuin kwam tot stand dankzij bijdrages van sponsors en fondsen.

In coronatijd had de club prioriteit gegeven aan ruimte op het terras. De verouderde speeltuin moest daarom plaatsmaken voor extra vierkante meters terras, zodat in coronatijden door bezoekers de veilige anderhalve afstand kon worden gehouden en er een locatie ontstond waar teams ook buiten konden omkleden in de buitentent. Drie betrokken ouders namen het initiatief om een nieuwe speeltuin te realiseren. De nieuwe speeltuin is ingedeeld in verschillende delen waar in ieder deel speeltoestellen staan voor een specifieke leeftijdscategorie.

Klik op MVV’27 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MVV’27 voor meer informatie over de club.

Geboorte van dochtertje is volgende droom voor spits Yoeri Rombouts

Yoeri Rombouts trapte als jong ventje bij Meeuwenplaat in zijn eigen Hoogvliet voor het eerst tegen een bal. Toen al met zijn maatje Mitchell Ott, met wie hij vanaf zijn zesde jaar is bevriend. Het begon met straatvoetbal. De kans is groot dat ze samen hun voetbalcarrière zullen afsluiten.

Samen maakten zij een lange voetbalreis, die hen onder meer langs Heerjansdam bracht waar voormalig voorzitter Janus van Peenen Rombouts als goalgetter ontdekte. Daarna werd het Barendrecht, XerxesDZB, IFC en even weer naar Meeuwenplaat en terug naar IFC. Vervolgens, nadat de voormalig Jumbo-manager in Brabant als zzp’er in de jeugdzorg ging werken voor Stichting OpenDoor in Roosendaal, koos hij voor SC Kruisland. Zijn handelsmerk bleef het maken van doelpunten. In de Bredase regio won hij de befaamde zilveren schoen van BN De Stem. Met liefst 42 doelpunten in achttien gespeelde wedstrijden schoot hij SC Kruisland via de nacompetitie naar de eerste klasse. ,,Het is niet echt bijgehouden, maar ik schat, en ik wil echt niet naast mijn schoenen lopen, dat ik in alle wedstrijden die ik vanaf mijn zestiende jaar speelde richting de duizend doelpunten zal gaan. Dan tel ik wel alles mee hè, zoals vriendschappelijk, beker en competitie.” Bij IFC is Cees van Heeren de archivaris. Hij becijfert dat Rombouts voor Ido’s Football Club op weg is naar 150 competitiedoelpunten.

Na SC Kruisland stonden de clubs uiteraard in de rij. Iedere club zoekt een spits die goed is voor 25 tot 30 doelpunten per seizoen. ,,Ik had de keuze om op hoger amateurniveau te gaan voetballen. Die ambitie was er echt nog wel hoor, maar onze kinderwens en mijn leeftijd gaven de doorslag om voor een terugkeer naar IFC te kiezen. Hier hoef ik mij niet meer te bewijzen en mag ik gerust een training missen, hoewel ik dat zoveel mogelijk beperk. Ik rij de afgelopen jaren vol passie en energie naar mijn werk in Roosendaal. Een klein uurtje van Hoogvliet.”

Puzzelstukjes
Ongeveer drie jaar geleden werd de aanvaller getroffen door een TIA. Na een angstige en onzekere tijd van hartfilmpjes en hersenscans krabbelde hij snel op. Vervolgens was SC Kruisland geweldig, maar toen IFC-voorzitter Cees Bijl het plan lanceerde om bij de club de nu 32-jarige Rombouts met een deel van zijn oud-ploeggenoten bijeen te brengen en een project op zaterdag aan te gaan, was de keuze snel gemaakt. Mede door zijn privéomstandigheden thuis ,,Het lijkt op het plan dat eerder door IFC in 2013 is opgepakt. Toen gingen wij met gelouterde spelers als Nico Ramos, Danny Slingerland, Perry van Eijken, Ronnie Nouwen, Danny Versluis, Stephen Emelina, Brian Leons, Lorenzo van Trijp en mijn maatje Mitchell Ott in drie seizoenen van de tweede klasse naar de hoofdklasse. Nu is het plan om op zaterdag snel hogerop te komen. Met het kampioenschap in mei is de eerste stap gezet. Wij doen het nu met spelers die een IFC-verleden hebben. Dit is een vriendengroep, die heel goed is met elkaar. De stap naar de tweede klasse gaat gezet worden, maar op termijn moet de jongere generatie het van ons gaan overnemen. Ben benieuwd hoe de club dan gaat doorselecteren, want spelers als Perry van Eijken en Danny Slingerland zijn inmiddels rond de 35 jaar. Wij brengen nu nog onze ervaring aan de jongeren over, maar eens zullen zij het helemaal zelf moeten gaan doen.”

Om te vervolgen: ,,De puzzelstukjes vallen steeds beter in elkaar. Er groeit iets moois. De bekende spelpatronen en automatismen keren terug. Wij speelden de eerste wedstrijd gelijk, maar wonnen vervolgens alles. Doel is vooral genieten, veel scoren en weinig tegengoals incasseren. Met deze groep zou ik het niveau van het IFC uit 2015 weer aan willen tikken.”

Kwaliteiten
Rombouts kent de tegenstanders niet of nauwelijks. Omdat IFC wekelijks grote uitslagen neerzet, gaan ploegen steeds meer de bus in het eigen strafschopgebied parkeren. ,,Dat zal in de tweede helft van het seizoen nog erger worden, verwacht ik, maar dat is niet erg. Met onze kwaliteiten voetballen wij daar wel doorheen. Wij hebben nog steeds de slimheid van Danny Slingerland en Perry van Eijken, op de vleugel de ongelooflijke snelheid en doelgerichtheid van Mitchell Ott, de jonge getalenteerde spelers daaromheen en het scorend vermogen van mijn persoontje.”

IFC is nooit tevreden. De ploeg zal bij een ruime voorsprong niet achterover gaan leunen. ,,Wij gaan voor zo veel mogelijk doelpunten per wedstrijd”, weet Rombouts, die na vijf gespeelde wedstrijden alweer op acht goals staat. De selectie van IFC is niet breed. Er zijn door omstandigheden wat spelers gestopt. ,,Dat is ook de reden dat de trainer er niet voor kiest om door de week tegen hoger gekwalificeerde teams te oefenen. Wij trainen liever hard om zo fit mogelijk te blijven. Iedereen krijgt in de wedstrijden toch al voldoende speeltijd omdat de groep zo klein is. Wij kunnen geen drie spelers missen, dan ontstaat er een probleem. Gelukkig sluiten er wekelijks jeugdspelers aan, die de kans krijgen zich te laten zien. Dit hoort ook bij de huidige visie van IFC.”

Topprioriteit
Eén van de doelstellingen is om meer publiek naar sportpark Schildman te lokken. ,,Dat lukt al een beetje, hoor. De tegenstanders brengen supporters mee. De IFC-elftallen die gespeeld hebben komen bij ons kijken. De derde helft is gezellig. Kortom, het gaat al steeds meer leven. Het gaat mij niet alleen om presteren maar ook om sfeer en gezelligheid en die is er op dit moment zeker bij IFC. Dat doen wij samen met onze supportersgroep en de vele vrijwilligers, die hard werken om de club overeind te houden.”

Wat de toekomst betreft houdt Yoeri Rombouts een slag om de arm. Zijn vriendin is nu ruim vier maanden zwanger. Hij praat liever in de wij-vorm en stelt dat zij beiden zwanger zijn. ,,Eind april verwachten wij een dochtertje. Dan verandert mijn privésituatie volledig en ga ik erover nadenken wat voor ons thuis de juiste keuze zal zijn. Misschien is het dan wel verstandig om dichter bij huis in Hoogvliet te gaan voetballen, bij een club waar ik een keer kan trainen en zo thuis ben.” Meeuwenplaat? ,,Wie weet. Ik ga het bij IFC hoe dan ook netjes afronden aangezien ik hier de meeste jaren van mijn voetbalcarrière heb doorgebracht en de mensen al die jaren fantastisch zijn geweest voor mij. De geboorte van mijn dochter is voor mijn vriendin en mij topprioriteit.”

Foto gemaakt door: Jeroen van der Sman

Klik op IFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op IFC voor meer informatie over de club.

Bas Kooiman heeft zijn draai bij de ‘Vogels’ gevonden

Geboren Ambachter Bas Kooiman kwam in 2018 over van ASWH, waar hij wel met het eerste elftal meetrainde maar zijn wedstrijden bij het tweede elftal afwerkte. Dat maakte de overstap naar VVGZ gemakkelijker.

De ‘Vogels’, in dat eerste seizoen van Kooiman nog getraind door Danny Mulder, kregen er opeens een betrouwbare linkspoot bij, die zijn plekje vooral als linkervleugelverdediger heeft gevonden. Indien nodig posteert trainer Fop Gouman hem links centraal in het hart van de verdediging. Dit seizoen speelt VVGZ weer in de vooral Rotterdams getinte tweede klasse. ,,Er zijn duidelijke verschillen met vorig seizoen toen wij veelal met Zeeuwse tegenstanders te maken hadden”, stelt Kooiman. ,,Toen moesten wij vooral zelf het spel maken. Dit seizoen zijn het meer voetballende tegenstanders en dat ligt ons toch wat beter.”

De grote derby tegen de ‘Peli’s’ is voor hem een  nieuwe gewaarwording. ,,Het is voor mij de eerste keer dat ik tegen Pelikaan in de competitie speel. Helemaal nieuw dus. Het leeft enorm in Zwijndrecht.” VVGZ won, in de extra tijd, met 2-1 door een doelpunt van voormalig ASWH’er Paul Scheurwater. Kooiman speelde een opvallende en degelijke wedstrijd, hoewel bij de thuisploeg het gevaar in de eerste helft met name vanaf de zijkant kwam. ,,Een mooie ervaring met een prima afloop.’’

Spanning
Bij VVGZ heeft men nog geen doelstelling voor dit seizoen geponeerd. Na de winst op Pelikaan staat de ploeg in het linkerrijtje en dat is niet verkeerd. Kooiman: ,,De verschillen zijn uiteraard nog klein, maar wij willen natuurlijk om een promotieplaats gaan spelen. Dat zit wel in deze ploeg.” Kooiman (25) weet uiteraard dat de KNVB de druk heeft opgevoerd door een zwaar versterkte degradatie toe te passen. Drie clubs degraderen rechtstreeks en nog eens drie moeten zich via een slopende nacompetitie zien te handhaven. ,,Het zal aan het einde van het seizoen best onrustig worden. Een stuk of acht ploegen zullen in die fase in de gevarenzone zitten. Ook voor de promotieplaatsen zullen meer dan vier gegadigden zijn. Het wordt een seizoen met heel veel spanning op alle fronten. Ik proef nu al dat het een competitie is waar iedereen van elkaar kan winnen, dat maakt het bepalen van een doelstelling lastig.” Bas Kooiman wist uiteraard al dat VVGZ bekend staat als een echte familieclub vol sfeer en gezelligheid. Spelers die na de wedstrijd een enveloppe met geld verwachten zijn op De Noord niet welkom. ,,De club faciliteert ons wel goed. Alles is rond de wedstrijden perfect geregeld. Zelfs naar Pelikaan reed er voor ons een bus. In januari gaan wij meestal naar de zon voor een trainingskamp. Lekker hoor.”

Klik op VVGZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVGZ voor meer informatie over de club.

FC Lisse-sluitpost Erik Cummins: projectleider tussen de palen

Erik Cummins (34) verdedigde in zijn carrière de doelen op de vier hoogste voetbalniveaus van Nederland. Hij stond talloze wedstrijden in de Eredivisie en Keuken Kampioen Divisie onder de lat en vertrok vervolgens naar de Derde Divisie. Dit seizoen leert hij samen met FC Lisse de wetten van de Jack’s League. “Hier ben ik gewoon Erik.”

Het is even lastig om met Erik Cummins in contact te komen. De doelman is druk; hij werkt vijf dagen per week van zeven tot vier uur. Daarnaast staat hij ook nog eens vier keer per week op het voetbalveld. Uiteindelijk weet de doelman een gaatje in zijn agenda te vinden als hij voor zijn werk onderweg is. “Ik ben net vertrokken vanuit Rijnsburg. Ik had een zakelijk gesprek”, vertelt hij aan de telefoon. De keeper heeft geen goede herinneringen aan het voetbalgekke dorp in de Bollenstreek. Enkele dagen eerder kreeg hij daar nog vier treffers om de oren. “Daarom rijd ik hier nu weer snel weg”, klinkt het lachend.

Cummins vertelt dat hij een projectleider bij een asbestsaneringsbedrijf is. “Ik ben een beetje de spil in het web. Zelf saneer ik niks.” Een groot verschil met zijn vorige fulltimebaan. Toen stond hij onder de lat bij profclubs. Terwijl hij zijn auto de snelweg opstuurt, vertelt Cummins over zijn carrière. De doelman groeide op in Rotterdam en hij speelde in zijn jeugd voor DCV in Krimpen aan den IJssel. Daar belandde hij op het papiertje van de scouts van Feyenoord. Op jonge leeftijd vertrok hij naar de topclub en op zijn zestiende tekende hij een driejarig profcontract. Hij speelde samen met onder meer Georginio Wijnaldum en vertrok uiteindelijk naar FC Utrecht. In de Domstad debuteerde hij in de Eredivisie. Later speelde hij voor Go Ahead Eagles en SC Cambuur.

“Terugkijkend heb ik een mooie tijd gehad. Ik had het voor geen goud willen missen. Zo debuteerde ik in Deventer op mijn verjaardag en speelde ik in Leeuwarden tegen Ajax en in de kwartfinale van de KNVB Beker tegen FC Twente.” Toch zullen de meeste voetbalfans de goalie kennen van zijn enige profdoelpunt. “Ja inderdaad, nu je het zegt. Die was ik zelf bijna vergeten.” In een duel tegen Excelsior schiet de doelman een verre uittrap richting de één-op-één staande aanvaller Alex Schalk. De spits glijdt weg, maar de bal schiet door. Collegadoelman Jordy Deckers verkijkt zich totaal op de stuiterende bal. “Nog bijna wekelijks komt er iemand op terug. Dan kennen ze mijn naam en gaan ze googelen. Het blijft iets leuks. Ik had mijn tijd in het betaald voetbal nooit willen missen. Achteraf besef je pas hoe snel het ging. Als ik met mijn vriendin op zondagavond naar Studio Voetbal kijk, is het voor haar amper te beseffen dat ik daar enkele jaren tussen stond.”

Zijn laatste jaar op het hoogste niveau was ironisch genoeg één van zijn beste. “Ik speelde alles in Leeuwarden, maar kreeg helaas geen contractverlenging.” Doelman en fans begrepen er niks van. Hij was het hele seizoen een betrouwbare kracht en behaalde met het team de play-offs waarin de ploeg na strafschoppen werd uitgeschakeld door FC Dordrecht. “Ik had het naar mijn zin, alleen wilde Cambuur doorontwikkelen. Daar doe je niks aan.” Cummins hoopte op een nieuw avontuur, maar er kwam niks dat zijn aandacht trok. Hij zat vol twijfels. Tot de keeper plots een bericht op LinkedIn kreeg. “FC Lisse. Zij zochten snel een keeper en voor mij voelde het direct goed. Het was een mooi moment om terug naar de ‘echte wereld’ te gaan.” Bij Lisse wilde hij gaan werken aan zijn maatschappelijke carrière. Hij had niet meer de illusie dat zijn carrière een enorme vlucht zou nemen. “Ik verwachtte juist eerder een gestage daling. Ik ben blij met mijn besluit. Hier wordt er niet dagenlang over je gesproken door analisten. Bij Lisse ben ik een half uur na de wedstrijd gewoon weer Erik. Ongeacht het wedstrijdverloop.” In de Tweede Divisie staat de mens centraal. Iets dat volgens de doelman bij de profs weleens vergeten wordt. “Mede daardoor was het aanbod van Lisse perfect. Ik kon zonder druk van opkomende sociale media mijn werk met hobby gaan combineren en verder aan de toekomst werken. Dat was ideaal.”

Jaren eerder was Cummins al stilletjes begonnen met zijn toekomst. Als keeper van Go Ahead Eagles volgde hij naast het voetbal een hbo-opleiding. “Ik woonde in mijn eentje in Deventer en de hele dag series kijken is ook niks. Al die jonge spelers zijn van het gamen en de hele rattaplan. Ik besloot via de VVCS een opleiding te volgen. Het vergde enige intrinsieke motivatie, maar uiteindelijk slaagde hij met een 8.5 gemiddeld. “Na mijn profcarrière ben ik gaan solliciteren. Overal nodigden bedrijven me uit en overal hoorde ik dat ze liever iemand met meer werkervaring kozen. Uiteindelijk kon ik via via als rekruteerder aan de slag bij een uitzendbureau.” Werk en school zat altijd in hem. Als talentje van Feyenoord waste hij zomers de borden in een restaurant en in diezelfde jaren haalde hij zijn havo-diploma. Hij probeerde het zelfs nog op de Hogeschool van Rotterdam. Dat plan bleek uiteindelijk iets te ambitieus toen hij naar Utrecht vertrok.

Cummins, die in de zomer graag boeken leest, kwam in zijn eerste seizoen voor FC Lisse terecht in een overgangsjaar in de Derde Divisie. De twee jaar daarna wilde de ploeg promoveren. “Beide keren gooide corona roet in het eten terwijl we goed presteerden. Driemaal was gelukkig scheepsrecht.” Dit jaar maakt de club haar rentree op het derde niveau van Nederland. “We moeten zorgen dat we erin blijven en dan zien we aan het einde wel waar we staan.” Dat is geen formaliteit. Dat weet ook de doelman die soms verbaasd is over het hoge niveau in de Tweede Divisie. “Er lopen echt goede spelers rond en de sfeer op de vaak mooie accommodaties is beter dan bij sommige KKD-clubs.” Het spektakel in de derby tegen vv Noordwijk is wat anders dan de verre uitwedstrijd die hij met Cambuur tegen Helmond Sport speelde. “Eerst rijd je een paar uur vanuit Leeuwarden en dan speel je voor drie fans en een paardenkop. Ik maakte zelfs een keer drie uitwedstrijden tegen de meest zuidelijke clubs in één week mee. Dan is dit wel beter. Als het aan mij ligt komt er nog lang geen einde aan.” (TVS)

Klik op FC Lisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Lisse voor meer informatie over de club.

Halim Aouladsaid kan niet zonder Quintus

Iedereen bij Quintus kent Halim Aouladsaid wel en andersom kent Halim ook bijna iedereen van Quintus. Voetballen is zijn grootste passie. Jarenlang was hij te vinden op de velden van VV Naaldwijk als selectiespeler van de zondag afdeling. Op vijftienjarige leeftijd rolde Halim het trainersvak in en nu bijna 30 jaar later doet hij dat nog steeds met veel liefde. ‘’Kampioen worden is leuk, maar ik ga puur voor de gezelligheid.’’

Naaldwijker Halim Aouladsaid (44) begon met voetballen bij VV Naaldwijk op zondag. ‘’Ik zat in de selectie maar speelde mijn meeste wedstrijden in het tweede elftal. Helaas stopte in 2012 de club met voetballen op zondag. Nu fluit ik bijna elk zondag nog een wedstrijd op het Sportpark De Hoge Bomen. Kan ik ook gelijk mijn conditie op pijl houden.’’ Op vijftienjarig leeftijd rolde hij het trainersvak in bij Naaldwijk. Daar trainde hij verschillende elftallen. Daarna vroeg Schipluiden mij om hoofdtrainer te worden van de A-junioren. Na vier jaar kreeg ik de kans bij Lyra. Daar werden we ongeslagen kampioen.

Daarna keerde ik weer terug bij Naaldwijk als trainer van het tweede elftal. Toen kwam ik Marcel Zaat van Quintus tegen en vroeg mij of ik trainer wilde worden van de A-junioren. Na een goed gesprek waren we er snel uit. Halim heeft dat drie jaar gedaan, maar is daarna niet vertrokken en een echte Quintus– -man geworden. De jaren daarna heeft hij training gegeven aan verschillende leeftijdscategorieen van de F tot de B junioren en was hij vaak bereidt om ergens in te stappen waar ze hem op dat moment goed konden gebruiken. Vorige jaar was hij leider van het tweede elftal en lid van de Technische Commissie. Daarnaast fluit hij al jaren bijna wekelijks wel een wedstrijd.
Dit seizoen heeft de club weer een nieuwe uitdaging voor Halim kunnen vinden. Omdat de selectie namelijk dusdanig groot is heeft Quintus besloten om sinds jaren weer drie elftallen te vormen. Clubman Aouladsaid was nog vrij en wilde heel graag het derde elftal onder zijn hoede nemen als trainer en coach.

,,Het is voor een club als Quintus supermooi dat we een grote selectie hebben en daardoor zelf drie elftallen hebben. Het derde elftal traint net als het eerste en tweede elftal twee keer per week. Er is wekelijks goed contact tussen de trainers van het eerst en het tweede. Richard Langeveld, de trainer van het eerste elftal, bepaald welke jongens hij nodig heeft. Wat overblijft wordt verdeeld over het tweede en derde elftal. Het derde elftal is echt een superleuke groep. De jongens gaan voor elkaar door het vuur.
Het is ook een mooie mix tussen jong en oud. De JO-19 kunnen zo ervaring op doen in het derde elftal, mochten we spelers te kort komen. Wij spelen vaak tegen elftallen waar spelers in zitten die jaren in het eerste elftal hebben gespeeld en nu een beetje afbouwen. Die trainen vaak één keer per week of helemaal niet. Plezier en gezelligheid staat bij ons voorop. Gezien vaak het grote leeftijd verschil en de fitheid van ons elftal moeten we dit seizoen mee kunnen spelen voor promotie.’’

Klik op vv Quintus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Quintus voor meer informatie over de club.

NOAD’32 JO19-1 is echt naar elkaar toegegroeid

Vandaag gaan we in gesprek met de JO19-1 selectie van NOAD’32. We spreken met Noah Timmermans, hij is achttien jaar en speelt met sommige jongens al sinds de F-jes. Vandaag vertelt Noah Timmermans meer over zijn elftal.

‘’Wij zijn NOAD’32 JO19-1. We zien onszelf als een team dat bestaat uit een vriendengroep die openstaat voor de eerste, de tweede en derde helft. Wij hebben in een ver verleden een instagram account opgericht. Hier plaatsen wij destijds cynische en sarcastische foto’s en verhalen over de gebeurtenissen van ons team. Dit proberen we ook terug te brengen in de altijd amuserende wedstrijdverslagen. In dit team hebben ook veel jongens een bijnaam.’’

Dit team is een samenstelling van twee hechte teams, de O17 en de O19. ‘’Samen zijn wij een team geworden. We hebben vanaf dit seizoen een nieuwe trainer, Jan Hendriks. Een man met een duidelijke visie, om ons klaar te stomen voor de selectie. Met gedisciplineerde trainingen zet hij ons op scherp voor de wedstrijden op zaterdag. Het mooie van dit team is dat we voor elkaar willen werken, dit was in het verleden wel eens anders. Dit seizoen is speciaal en heeft de trainer ons bij elkaar gebracht. Dit seizoen is ook speciaal door de mensen die erbij zijn gekomen. Sem de Jong uit Sprang-Capelle heeft sinds dit seizoen de overstap gemaakt van Neo’25 naar ons gezellige elftal.
Ook oude bekende Dominik Biniak is sinds dit seizoen terug en maakte in de derby tegen Wilhelmina’26 de winnende, een fantastische rentree. Ook cultheld Rodney is sinds dit seizoen na drie jaar afwezigheid van de partij. Hij heeft voor nu de voetbalschoenen aan de wilgen gehangen, maar is nu onze vaste grensrechter.’’

Omdat dit team uit twee teams bestaat moesten de mannen erg naar elkaar groeien. In beide elftallen was de band niet sterk en bestonden de teams uit losse groepjes. ‘’In dit seizoen zijn wij een hechte vriendengroep geworden die voor elkaar vechten en in de derde helft samen gezellig een pilsje drinken. Op trainingen maken wij in de eerste gebruik van een gezellig lulpraatje, maar daarna gaan we serieus trainen.  Jan en zijn manager Edwin van wijk hebben dit seizoen hulp van een flinke staf. Corné en Corné, fenomenen van dit elftal. Samen hebben ze jaren in het eerste gestaan, nu staan ze wekelijks paraat om trainingen van een topniveau te geven. Wij voelen ons dit jaar ook gezien en dat komt door de professionele houding in dit elftal en de sponsoren die wij hebben. Die hebben dit seizoen gezorgd voor nieuwe tassen, jassen, polo’s en trainingsjacks.’’

We horen al verschillende namen. Daarom wilden we weten of er nog verschillende typetjes zijn ontstaan in dit team. ‘’Ins ons team vol bijnamen bestaan alleen maar kleurrijke figuren. Er is dit seizoen één man opgestaan. Lord James, deze man is net zestien en niet de grootste, maar heeft een schot in de benen daar is heel het land van Heusden en Altena bang voor. Hij verdiende de naam omdat hij ons altijd uit de brand helpt. Het liedje ‘My little lady’ wordt nu dus uit volle borst meegezongen: ‘My little Jamie’.
Wie we ook niet kunnen vergeten is Jesse de Poep, deze jongen is sympathiek buiten het veld, maar in het veld vreet hij je op. Zo kalm dat hij is, in de wedstrijd slaat hij om als het blad van de boom. Zeurpiet van het elftal is Leo. Hij is 90% van de tijd geblesseerd, maar als hij meedoet heeft hij wel een frisse haarband in. Jappie en Tatta, het duo waar je altijd om moet lachen, het mooiste van deze twee is dat ze zichzelf helemaal lam drinken maar op zaterdag hun steentje bijdragen. Als laatste onze Diesel, hij heeft altijd even wat tijd nodig om op te warmen maar wanneer deze vent warm is, zet hij tegenstanders op stelten door het druk zetten.’’

De mannen zijn erg veel naar elkaar toegegroeid. Wij vroegen of dit kwam door hoogte- en dieptepunten die ze hebben meegemaakt en of zij daar iets meer over konden vertellen. ‘’Het absolute dieptepunt zijn de jaren dat sommigen van ons getraind hebben onder de culthelden Manus en Barry. Zij namen ons volkomen terecht niet serieus. Wij speelden destijds vijfde klasse voetbal en ook hier werden geen successen behaald. En dat is nog zacht uitgedrukt. Hier ontstond Cultheld Drico Verhoeven, die sinds dit seizoen is vertrokken naar het fantastische Zeeland. Dit was een groot verlies, want sinds dit seizoen begint wonderbaarlijk genoeg te draaien.
Ook sinds het vertrek van routinier luuk is er eindelijk wat snelheid op de linkerflank. Het hoogtepunt van onze tijd in dit team is toch ook de tijd van Manus en Barry. Hier is ook ons account ontstaan, maar als we spreken over een absoluut hoogtepunt i dat misschien dit gehele seizoen. We hebben ons ontwikkeld tot een ploeg die voor elkaar wil werken en winnen. Dit seizoen heeft er ook voor gezorgd dat wij dichter bij elkaar zijn gekomen.’’

Tot slot wilden we het nog hebben over de ambities van dit team. ‘’Wij zijn een gretige ploeg en leggen de lat voor onszelf altijd hoog. Onze ambitie is dus ook om in de voorjaarscompetitie kampioen te worden. In de huidige tweede fase hadden wij hier kansen voor maar het balletje rolde de verkeerde kant op. Wij geloven erin dat wij kans maken op het kampioenschap in de derde fase. Daar gaan wij hard voor trainen’’, sluit Noah af.

Klik op NOAD’32 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NOAD’32 voor meer informatie over de club.

Herman Kok van VFC beleeft nieuwe avonturen met de zondag

Als de hoofdmacht van VFC thuis speelt is Herman Kok (53) altijd als eerste op de club. “Dat vind ik heerlijk. Ik open alles, zet de cornervlagen erin, laat de koffie pruttelen. Dan ben ik helemaal in mijn hum.”

Zestien jaar is hij als teammanager betrokken bij het vlaggenschip van de Kwekkers op zondag. “Het hoort gewoon bij mijn leven. Ik werk op zaterdag, de zondag is voor VFC.”

Kok is zo’n teammanager die altijd klaar staat voor de spelers en trainers in de selectie. “Ik heb me altijd ondergeschikt gemaakt. Het gaat om die jongens. Ik probeer ervoor te zorgen dat ze alleen maar aan de wedstrijden hoeven te denken en niet over andere zaken als ‘heb ik mijn broekje of shirtje’ wel bij me.”

Als een speler voor de wedstrijd de kleedkamer instapt, ligt alles al klaar. Inloopshirt, shirt met het goede rugnummer en broekje. En ook over een natje en drankje hoeven ze zich, dankzij Kok, ook geen zorgen te maken. “Voor de sokken moeten ze zelf zorgen. Als ik aan het einde van de dag wat mis, weten ze dat ze een appje van mij krijgen.”

In die zestien jaar was hij één jaar geen teammanager. Kok hierover: “De toenmalige trainer vond de begeleidingsstaf te groot. Bas de Vos, met wie ik kon lezen en schrijven, moest weg. Dat vond ik heel erg. Uit solidariteit ben ik ook gestopt. Maar ik kon het niet loslaten. Ik was als toeschouwer bij alle wedstrijden. Na een goed gesprek ben ik na een jaar weer teruggekomen.”

VFC is in West II nog één van de weinige clubs die op zondag actief is. Het zorgt ervoor dat de tweedeklasser zijn wedstrijden dit seizoen vooral in het Brabantse speelt. “Het is een nieuw avontuur. Naar Den Haag was ook niet alles. We maken wat meer kilometers, maar qua reistijd valt het ook wel weer mee. Als je ergens midden in Den Haag moest spelen, was je ook zo driekwartier onderweg. We zitten nu weer nieuwe complexen en de sfeer en ambiance bij de Brabantse clubs bevallen me wel.”

Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.