Home Blog Pagina 504

In gesprek met Senna Bek van Sliedrecht 10

vv Sliedrecht
-
0
In gesprek met Senna Bek van Sliedrecht 10

Vandaag in gesprek met de negentienjarige Senna van VV Sliedrecht 10. Senna fungeert binnen het team niet alleen als keeper, maar ook als gelegenheidspits en trainer. Vandaag hebben we het over zijn Elftal en zijn rol daarin.

 Senna is zelf op zijn zevende begonnen bij Sliedrecht. Hij heeft zijn debuut op vijftienjarige leeftijd mogen maken in het eerste elftal van vv Sliedrecht. Dit deed hij zelfs zo goed dat hij met Feyenoord mocht meetrainen. Afgelopen zomer werd hij gebeld door de teammanager van Sliedrecht 10 of hij openstond voor een transfer. Na wat goede gesprekken en veel bier heeft Senna toch besloten om de overstap te maken.

We vroegen aan Senna wat dit team nu zo uniek maakt. ‘’Dit team bestaat uit spelers die nog nooit gevoetbald hebben, spelers die uit de selectie teams komen of zelfs spelers die in het eerste of tweede hebben gespeeld. We werken keihard en goed samen. Natuurlijk vinden we het belangrijk dat we elke wedstrijd winnen, maar als we verliezen staan we altijd klaar om met elkaar gezellig een pilsje te drinken. Om zo de derde helft wel te winnen’’, vertelt de negentienjarige doelman annex gelegenheidsspits.

Vervolgens kijken we samen met Senna naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Dit is pas ons eerste seizoen met deze samenstelling van spelers. We hebben dus nog weinig momenten samen beleefd. Mijn hoogtepunt is onze eerste wedstrijd van het seizoen we stonden toen met een vrij grote marge achter. Namelijk met 0-4, we wisten er nog wel een resultaat uit te slepen! in het laatste kwartier zijn we terug gekomen tot een 4-4. Ons dieptepunt is dan toch wel dat we waren uitgeschakeld in de beker. We moesten in een onderlinge confrontatie tegen DFC, een overwinning boeken. Dit omdat DFC een voorsprong had van twee punten op ons. Echter kwamen we die wedstrijd niet verder dan een gelijkspel en gingen we dus niet door in de beker.’’

In dit team loopt qua persoonlijkheden, voor ieder wat wil. ‘’We hebben niet één lolbroek, maar een heleboel verschillende. Over zeurpieten beschikken we eigenlijk niet binnen dit elftal. Dat zelfde geldt eigenlijk voor een vaste DJ. Wel zijn er een aantal bier- en baco- koningen. In de derde helft zijn wij gewoon weg niet te verslaan.’’ We merken dat de mannen veel plezier maken met elkaar, vaak onder het genot van een biertje. Daarom vroegen we aan Senna of zij buiten het veld ook leuke activiteiten ondernemen of gaan ondernemen. ‘’De derde helft is altijd bij ons leuk. Af en toe gaat er een deel van het team dan ook samen uit. Er zijn ook plannen om met het team op trainingskamp te gaan naar Malaga. Aankomend weekend is er Oktoberfest in Sliedrecht. Daar gaan we ook met een groepje naartoe.’’

Verder zijn de trainingen van dit elftal een beetje wisselvallig. ‘’Soms zijn de trainingen wel serieus en sommige dan weer wat minder. We verwachten wel dat iedereen gewoon komt opdagen. Je speeltijd wordt namelijk gebaseerd op de trainingen en niet per sé op je kwaliteiten. We trainen hard en doen oefeningen serieus. Echter doen we ook spelletjes tussendoor en schieten we soms keihard op doel.’’ Met deze trainingen hopen de mannen dit seizoen een zo hoog mogelijk niveau aan te tikken.
We vroegen daarom naar hun ambities voor dit seizoen. ‘’De lat ligt hoog. Zowel binnen als buiten het veld. We willen graag meedraaien in de top en kampioen worden. Helaas maken we geen aanspraak meer op de beker. Wij willen ook elke week opnieuw de derde helft winnen. Dat lukt ons tot nu toe eigenlijk altijd vrij makkelijk, maar we verwachten nog wel wat meer tegenstand’’ sluiten de mannen af.

Klik op Sliedrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sliedrecht voor meer informatie over de club.

JG1JM van Beek Vooruit is al vijf jaar samen

vv Beek Vooruit
-
0
JG1JM van Beek Vooruit is al vijf jaar samen
Vandaag zijn we in gesprek met de spelers van JG1JM van Beek Vooruit. Deze enthousiaste spelers zijn al vijf jaar samen en geven in dit artikel een inkijkje in het team en hun ervaringen in het voetbal. Samen met hun mascotte (een grote beer) startten ze elke wedstrijd met veel inzet en plezier. 

Marjolein
Als eerste spreken we begeleidster Marjolein. We vroegen allereerst wanneer dit team is
opgericht. ‘’We hadden onze eerste training op zes september 2017. Toen hadden we nog
zes spelers.’’ Inmiddels bestaat het team dus zo’n vijf jaar. Het motto van dit team luidt
volgens Marjolein: ‘’Alles wat normaal kan gaat normaal en alles wat speciaal moet gaat
speciaal.’’ We wilde graag weten wat het hoogtepunt met dit team was. ‘’Het toernooi in
Bavel wat we ooit gewonnen hebben was erg mooi. Ook de voorwedstrijd bij en tegen ADO
Den Haag was erg mooi. De toernooien waar we aan mee hebben gedaan waren ook stuk
voor stuk leuk.’’ Het team heeft al toernooien gehad bij: DVVC, Bavel, (zaalvoetbaltoernooi)
GSBW, FC Den Bosch, NAC G-dag en een landelijk toernooi bij Barendrecht die georganiseerd werd door de KNVB. De spelers die in dit team zitten en we vandaag kennis meemaken zijn: Adriano, Akif, Bentley, Jordan, Mardenius, Arman. Joey, Nathanaël, Altin, Thomas, Rosa, Xander, Sjoerd, Florus, Mark, Jornt, en ons nieuwste lid Emir.

Rosa Doornbosch
Rosa Doornbosch staat op het middenveld en rechtsvoor. Ze geeft aan dat ze helaas nog niet in de wedstrijd heeft gescoord, maar dit komt vast nog wel dit seizoen! We wilde graag
weten wat haar motto is en wie ze de lolbroek vindt in het team. ‘’Jan (de trainer) is echt de lolbroek in het team. Ik vind meedoen belangrijker dan winnen, en we hebben een hele  leuke mascotte.’’ Rosa vond het 75-jarige jubileum van Beek Vooruit een leuk hoogtepunt. ‘’We hebben ook al drie keer meegedaan aan een toernooi. Dat was erg leuk. Daar was ook onze mooiste wedstrijd. We wonnen toen met 1-0 op een toernooi in Den Bosch.’’ Als laatste wilde Rosa nog wat kwijt over het team. ‘’Ik zou Jan graag in het zonnetje willen zetten! Ook hebben wij een erg leuk team, waarbij iedereen aardig is voor elkaar.’’

Xander
Xander is de spits. Hij scoort ook erg vaak. De spits vindt alle wedstrijden erg
mooi, maar toch heeft hij er een paar extra leuke tussen zitten. ‘’We hebben een keer een
toernooi gewonnen, wat erg leuk was. Verder hadden we een wedstrijd in het ADO Den
Haag stadion. Dit was erg gaaf.’’ We vroegen of Xander wel is kampioen is geworden. ‘’Nee
helaas niet, want de poule is erg sterk. Wel doen wij het als team erg goed. We werken goed samen en hebben erg veel lol.’’ De voetballer wil ook nog wat vermelden over het team. ‘’Ik wil de coaches in het zonnetje zetten. Ook noem ik Mark, want hij is een echte lolbroek.’’

Jordan Janssen
Jordan Janssen is meestal middenvelder maar speelt af en toe ook in de spits. Hij scoort wel is en weet zijn penalty’s ook te scoren. Hoogtepunten heeft Jordan ook meegemaakt. ‘’Het toernooi in Den Bosch was erg leuk en ook dat we met de bus mochten bij de ADO-NAC wedstrijd. Verder was de landelijke G dag met alle eredivisieclubs en trainers erg leuk!’’ Vorig jaar had Janssen ook een hele mooie thuiswedstrijd toen ze met 4-1 wonnen van Dordrecht EBOH. Als laatste wil Jordan nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’Onze begeleiders en werkgroep wil ik bedanken! Jan is echt de lolbroek van het team. Verder is
ons team heel erg leuk en trouw. We zijn altijd compleet en gunnen elkaar veel mooie
doelpunten.’’

Thomas van der Spek
Thomas van der Spek is middenvelder/ aanvaller. Hij heeft helaas nog niet gescoord, maar dat komt nog wel. Thomas heeft ook een motto voor elke wedstrijd. ‘’We moeten veel plezier en lol maken. Ik voetbal pas een paar maanden bij dit team maar het mogen meedoen is al een hoogtepunten opzicht.’’ De allereerste wedstrijd vond Van der Spek gelijk zijn mooiste wedstrijd voor dit team. Verder wil hij nog iemand bedanken. ‘’De gehele leiding van ons team wil ik bedanken. Ook vind ik dat Jordan de echte lolbroek is van dit team, waar ik erg om kan lachen.‘’

Altin
Altin is de rechtsbuiten die al een paar keer wist te scoren. Hij vindt dat Bentley de lolbroek is van dit team. We vroegen naar het motto en mascotte van dit team. ‘’Tikkie terug Jaap, jaap is de mascotte van het team.’’ Het hoogtepunt van Altin in dit team was het voetbaltoernooi bij FC den Bosch. Zijn mooiste wedstrijd beleefde hij tegen Zundert. ‘’Ik wil graag nog een keer kampioen worden met dit team.’’ Als laatste bedankt Altin nog iemand. ‘’Onze coach Jan wil ik graag bedanken voor alles. Verder hebben we een heel leuk team!’’

Arman Kousor
Arman Kousor staat in de verdediging. Hij is supersnel en kan dus snel de bal weghalen als de tegenstander aan het aanvallen is. Als verdediger maakt hij alsnog wel is een doelpuntje. Een echte lolbroek heeft Arman niet, want hij vindt dat iedereen wel van grapjes houdt. We vroegen aan Kousor wat zijn motto is. ‘’Samen staan we sterker!’’ Het hoogtepunt van de verdediger is de drie bekers die ze hebben gewonnen op toernooien. ‘’Ook heb ik een wedstrijd drie keer gescoord. Het ging toen super goed en ik maakte dus een hattrick.’’ We vroegen of Arman nog iemand in het zonnetje wilde zetten. ‘’Al onze trainers en leiding. Zij doen heel veel voor ons zodat wij met plezier kunnen voetballen. De trainingen zijn altijd supergezellig en we geven nooit op!’’

Jornt
Jornt is een verdediger en middenvelder die af en toe zijn goaltjes meepakt. Hij vindt dat
iedereen in het team lolbroek is. We hadden het over hoogtepunten. ‘’De G-dag bij NAC was superleuk. Verder was de wedstrijd tegen Jeka de mooiste die ik heb gespeeld. Ook hoop ik nog kampioen te worden, want ik wil wel eens op de platte kar.’’ Jornt wil ook nog graag iemand in het zonnetje zetten. ‘’Jan, maar natuurlijk ook de andere die dit voetbalteam mogelijk maken. Wij zijn niet het beste team, maar wel de leukste!’’

Nathanaël
Nathanaël staat op verschillende plekken in het veld en is ook af en toe keeper. Hij heeft al
vaak gescoord. Hij vindt dat Mark de lolbroek is van het elftal. Ook Nathanaël heeft zo zijn
hoogtepunten. ‘’Toen ik voor het eerst een medaille won. Ook vind ik alle wedstrijden en
trainingen erg fijn en leuk. Ik vind het ook erg fijn dat zowel jong als oud aardig is voor
elkaar.’’ Ook wil de speler nog een groep bedanken. ‘’Ik wil graag alle mensen bedanken die
ervoor zorgen dat ik kan voetballen.”

Bentley Bekker
Bentley Bekker is de rechtsbuiten van het team. Hij scoort ook vaak zijn doelpunten. Hij
heeft ook een motto: ‘’We moeten heel veel plezier hebben. Dat is het belangrijkste.’’ Het
75-jarige bestaan was een echt hoogtepunt voor Bentley. ‘’De wedstrijd tegen TSC was ook
een hele mooie wedstrijd. Ook de toernooien zijn altijd erg leuk.’’ Als laatste wilde Bekker
nog wat kwijt over het team. ‘’Ik hoop dat we in de toekomst kampioen kunnen worden!
Verder wil ik onze leider Jan ook erg bedanken!’’

Adriano
Adriano is de verdediger van het team. Hij scoort wel is een doelpunt, maar pakt vooral de
ballen af van de tegenstander. Als we vragen wie de lolbroek is, krijgen we een zelfverzekerd antwoord: ‘’Dat ben ik.’’ Het motto van Adriano is vooral plezier maken. De verdediger heeft heel veel hoogtepunten. ‘’Ik vind alles geweldig en geniet overal van. De wedstrijd tegen Hurwenen was dan toch de mooiste wedstrijd die ik heb gespeeld.’’ Ook de winst op een toernooi vond Adriano heel erg leuk. Hij zet ook nog even iemand in het zonnetje. ‘’Ik wil graag trainer Kees in het zonnetje zetten. Hij is helaas nu met pensioen.’’

Wij wensen JG1JM van Beek Vooruit veel succes dit seizoen!

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Wesley Bierens: “zeven dagen per week bezig met voetbal”

rkvv Westlandia
-
0
Wesley Bierens: “zeven dagen per week bezig met voetbal”

Wesley Bierens is twintig jaar en momenteel actief bij Westlandia als trainer-coach en bij HBS als speler. Daarnaast werkt Wesley Bierens ook bij ADO Den Haag als ADO Kids medewerker. “Ik ben zeven dagen per week bezig met voetbal”

Spelerscarrière
Wesley Bierens begon als voetballer bij RKSV GDA. “Daar heb ik bijna mijn gehele jeugd gevoetbald, van de mini’s tot de O17. Een super mooie tijd gehad bij GDA. Alle eerste jeugdelftallen speelden op divisieniveau waardoor je zeker doorgroeimogelijkheden had. Als je bijvoorbeeld in de O15 goed speelde mocht je al meespelen met de O17. Genoeg mogelijkheden voor je ontwikkeling en een super fijne vereniging. Helaas gingen de eerste jeugdelftallen in de loop der tijd op een lager niveau spelen. Met mijn ambitie om mij steeds beter te ontwikkelen, maakte ik de beslissing om te verkassen naar een andere club. Dat werd toen Wilhelmus. Wilhelmus had een beter plan dan GDA met de O19 en er waren ook doorgroeimogelijkheden naar het eerste elftal van Wilhelmus. Destijds speelde Wilhelmus 1 ook op een hoger niveau dan GDA 1. Uiteindelijk heb ik twee jaar bij de O19 van Wilhelmus gespeeld en mocht ik ook al in mijn tweede jaar mee met het eerste op trainingskamp. Helaas was dat in de corona periode waardoor er weinig competitiewedstrijden werden gespeeld en daardoor kon ik mijn debuut niet maken. Na twee jaar Wilhelmus O19 had ik weer het gevoel om een stapje hoger te zetten. Zo maakte ik de stap naar HBS en kwam ik terecht in de O23 met oog op het eerste elftal. Ik heb mijn debuut al mogen maken bij de hoofdmacht van HBS, maar ben momenteel voornamelijk actief bij de O23 door blessureleed. Mijn doel is om weer bij het eerste te kunnen spelen.”

Trainerscarrière
Naast dat Bierens zijn spelerscarrière begon bij RKSV GDA, begon daar ook zijn trainerscarrière. “Op het moment dat ik daar speelde, trainde ik de O9-2. Dat was het eerste team dat ik heb getraind en de start van mijn trainerscarrière. Na dat seizoen doorgegroeid naar de O9-1 en daarna nog de O13 onder mijn hoede gehad bij GDA. Al gauw maakte ik toen de stap naar ADO Den Haag, waar ik de assistent-trainer werd bij de O9 van Roy De Geus. Ik stond toen veel op het veld, want naast ADO Den Haag was ik vier jaar trainer bij Voetbalschool KICK, de voetbalschool van Roy de Geus. Het was een onwijs leuke tijd en ervaring bij ADO Den Haag, maar ik merkte na een tijdje dat het assistentschap mij niet echt warm maakte en ik graag hoofdtrainer wilde zijn. Er kwam toen een mooie aanbieding bij Westlandia om in één seizoen twee selecties te trainen, de O10 en O12. Destijds kwamen beide ploegen ook uit op hoofdklasse niveau. Het was een onwijs drukke periode, maar wel een mooie ervaring. Als trainer zijnde probeer ik om elke speler individueel een tasje vol met informatie mee te geven zodat ze voorbereid de middenbouw-bovenbouw ingaan. Dat is dan zeker ook gelukt met als resultaat dat spelers naar BVO’s zijn gegaan en dat ik samen met de O10 het Westlandse kampioenschap heb gewonnen. Ik ben samen met de O12 doorgegaan en heb dit seizoen de O13 onder mijn hoede op tweede divisie niveau.”

Persoonlijke doelen
Wesley Bierens heeft zeker nog persoonlijke doelen, als trainer maar ook als voetballer. “Ik ben momenteel in bezit van de UEFA C diploma en heb als trainer zijnde dan als doel om mijn UEFA B diploma te halen. Zo ben ik al bezig met de UEFA B cursus bij Westlandia. Daarnaast heb ik zeker ook de motivatie om voor de UEFA A te gaan, maar dat is iets voor later. Verder heb ik ook als trainer het doel om weer terug te keren bij een BVO, niet als assistent maar als hoofdtrainer. Het is top dat ik al heb mogen proeven bij ADO Den Haag als assistent!”

“Als voetballer heb ik op korte termijn als doel het halen van het eerste elftal bij HBS. Op de lange termijn misschien nog hogerop voetballen. Ik heb echt de motivatie om hogerop te gaan als trainer en moet kijken hoe ik als speler dit kan combineren. Op een gegeven moment moet ik prioriteiten stellen. Gelukkig hoeft dat nu nog niet doordat het nog te combineren valt, maar op het moment als ik naar een BVO ga als trainer dan moeten er beslissingen gemaakt worden. De komende tijd moet ik daar over nadenken.”

Zeven dagen per week voetbal
Bierens is actief bij Westlandia en HBS en werkt nog bij ADO Den Haag. “Ik ben eigenlijk zeven dagen per week bezig met voetbal. Van negen tot vijf werk ik voor ADO Den Haag als werknemer ADO Kids. Daar ben ik verantwoordelijk voor alle ADO Kids activiteiten. Daarna gelijk door naar Westlandia om training te geven en vaak na de training nog doorgaan naar HBS om zelf te trainen. Ik ben zo dan bijna van negen uur ‘s ochtends tot negen uur ‘s avonds bezig met voetbal. Dat doe ik met alle liefde en plezier. Ik haal er onwijs veel energie uit en blijf dit dan ook doen!”

Klik op Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Westlandia voor meer informatie over de club.

Wat kan Alem van dit seizoen verwachten? Dat is heel ongewis

vv Alem
-
0
Wat kan Alem van dit seizoen verwachten? Dat is heel ongewis

Elk seizoen begint met nieuwe verwachtingen. Zo ook bij derdeklasser Alem. Elftalleider Joost Stoof denkt dat het lastig zal worden. Daar zijn meerdere redenen voor.

Alem kan met een goed gevoel terugblikken op het vorige seizoen. Stoof: “Onze grote kracht was dat we nagenoeg geen blessures kenden. Dus kun je veel met dezelfde formatie spelen. Kwam nog bij dat het in de defensie goed stond. Tot mei deden we heel aardig mee, daarna was het kwakkelen.” Uiteindelijk eindigde de ploeg in de middenmoot. Da’s netjes.

In september gaat het spel weer op de wagen. Dan wordt het waarschijnlijk een heel ander verhaal. “De KNVB is gaan husselen met de indeling. En dat heeft voor ons niet zo goed uitgepakt. In de derde klasse C hadden we een gat geslagen van maar liefst vijftien punten met de nummer acht. Maar al die ploegen die onder ons zijn geëindigd, komen we niet meer tegen.” Komt nog wat bij: “Eerst ontmoetten we veel clubs in de regio Den Bosch, nu gaan we de andere kant op. Oss en omstreken, en dat spreekt niet meteen in ons voordeel. We denken dat die clubs, zoals Margriet en Schijndel, wel wat meer in hun mars hebben.” De derby tegen DSC – de enige voor Alem – blijft wel op de kalender staan. Op zondag 6 november vindt de burenruzie plaats.

En wat dit seizoen ook nog mee gaat tellen: de versterkte promotie- en degradatieregeling. In de laatste week van augustus, als dit artikel wordt geschreven, heeft Joost nog geen zicht op het hoe en wat. “Het lijkt me wel logisch dat we voordat de competitie begint van de KNVB horen hoe dat precies in elkaar steekt.”

Komend seizoen moet Alem het ook doen zonder Bart van Lent. “Bart was onze aanvoerder, sterkhouder. Hij vond het lastig om twee keer per week te trainen en op zondagmiddag te voetbalen, heeft de keus gemaakt voor zijn gezin.” Van Lent kwam maar liefst zeventien jaar in het eerste. Hem vervangen  wordt een lastig verhaal. “Hij was onze natuurlijke leider. Had zinnige teksten, zette de poppetjes op de juiste plaats en hield de groep bij elkaar. Nu zullen andere jongens die rol op zich moeten nemen.”

Namen noemt Joost niet. Maar dat je dan denkt aan de Mats of Jens Steenbekkers is logisch. Mats is jarenlang tweede aanvoerder geweest, hun voetbalkwaliteiten staan buiten kijf. Het is eigenlijk opvallend dat de neven nog altijd bij Alem spelen. Ze zouden best een stapje hoger kunnen zetten. “Dat is nou het voordeel van een dorpsclub”, zegt Joost, die ook de rol van keeperstrainer op zich neemt. “Alle spelers komen uit het dorp, daardoor creëer je een enorme saamhorigheid. Ze hebben allemaal een goot Alem-hart.”

Klik op V.V. Alem voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Alem voor meer informatie over de club.

De erfenis van Piet Bezemer staat op het veld

vv Bergambacht
-
0
De erfenis van Piet Bezemer staat op het veld

De familie Bezemer speelt in de geschiedenis van VV Bergambacht een belangrijke rol. Piet Bezemer senior was tien jaar speler van het eerste elftal en zijn vader oprichter. Zijn zoons en kleinzoon volgden hem in het blauw en zwart in de hoofdmacht op. Voor de tweede keer is Bezemer voorzitter van de jubileumcommissie van zijn club die volgend jaar 90 jaar wordt.

De zaterdagen van Piet Bezemer (78) en zijn vrouw zijn vanaf ’s morgens vroeg tot laat in de middag gevuld met sport. Met vier sportende kleinkinderen hoppen ze van de ene naar de andere sportaccommodatie. “Mijn oudste kleinzoon, Rody, speelt in het eerste, maar de tweede komt eraan. Hij speelt in de JO19 en mijn derde kleinzoon speelt bij de JO12. En er voetbalt ook nog een kleindochter bij de club.” En dan is er ook nog een kleindochter die volleybalt bij Thor in Bergambacht. Ook zij wordt intens gevolgd door haar grootouders. “We zijn sportgek. We genieten met volle teugen.”

Dat hij enige tijd geleden door Bergambacht werd benoemd tot de voorzitter van de jubileumcommissie vindt hij een mooie geste. “Het is vooral een erebaantje. Ik denk en kijk vooral mee en hou mijn praatjes over de club.”

Bezemer was ook voorzitter van de jubileumcommissie toen Bergambacht in 1993 het zestigjarig bestaan vierde. Sindsdien is het voetballandmaatschap behoorlijk veranderd – Bergambacht had ooit een zaterdag- en zondagafdeling – maar de gemoedelijkheid van de vereniging is gebleven, tot voldoening van Bezemer. “We waren en zijn nog steeds een gezellige, leuke dorpsclub.”

Bezemers’ vader was in 1933 één van de oprichters. Zijn zoon bleek meer dan gemiddeld te kunnen voetballen. Piet maakte tien jaar deel uit van de hoofdmacht, dat destijds op een meer dan respectabel niveau actief was. Midden twintig riep de plicht van het nu inmiddels 109 oude bouwbedrijf dat door zijn eigen opa werd opgericht. “Mijn vader had mij nodig in het bedrijf en ik zag ook zelf in dat ik zware blessures moest verkopen. Dat risico kon ik niet dragen. Ik scheurde mijn enkelbanden bij een wedstrijd en niet snel daarna ben ik gestopt.”

Dat deed hij wel na een periode vol grote successen. Het Bergambacht van eind jaren vijftig begin jaren zestig bestond uit een verzameling uitstekende spelers. “We werkten hard en hadden daarnaast een paar goede voetballers.” Dat waren Hens van Lieshout en hijzelf. “Ik was snel en scoorde makkelijk.”

Bergambacht promoveerde in die tijd vanuit de Goudse voetbalbond naar de derde klasse op zondag. “Dat was het derde niveau, want hoofdklasse was er nog niet.”

De voetbalkunsten van Bezemer vielen ook op bij andere clubs. “Excelsior belde, ONA, dat toen in de tweede divisie belde ook. DCV, dat in de eerste klasse speelde bij de amateurs, wilde me ook hebben. Mijn vader zag dat niet zitten. Mijn toekomst lag in het bedrijf.”

De nalatenschap op het voetbalveld van Bezemer is groot, want zoons Henk-Peter en Arjen Bezemer haalden het eerste elftal, evenals kleinzoon Rody die afgelopen zomer met Bergambacht via de nacompetitie promotie naar de derde klasse wist te bewerkstelligen. “Het werd hoog tijd”, zegt ‘opa’ Piet. “Het was al zo vaak misgegaan. Ze waren er al een paar jaar aan toe en gelukkig is het nu eindelijk gebeurd.”

Klik op VV Bergambacht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Bergambacht voor meer informatie over de club.

BZC’14 vervangt het elastiek voor hooggespannen verwachtingen

BZC 14
-
0
BZC’14 vervangt het elastiek voor hooggespannen verwachtingen

Na de onverwachte promotie naar de derde klasse, wat een kers op de taart was voor Zuilichem en Brakel toen ze fuseerden tot BZC’14, had de nieuwe club het buitengewoon lastig in de derde klasse D. Tot twee keer toe stak corona de helpende hand toe om een nakende degradatie te ontlopen. Afgelopen seizoen knapte het elastiek alsnog. Maar het probleem – te weinig kwaliteit – is getackeld: veel nieuwe spelers – eigenlijk oude bekenden – zijn de club komen versterken.

Lenard Weber was op zijn 23e al klaar met voetballen vanwege reuma. Maar het wereldje van bal en kalklijn vaarwel zeggen, wilde  de nu 37-jarige Rosmalenaar niet. Dus ging Weber, die onder meer bij RKJVV en, BVV en OJC Rosmalen heeft gespeeld, zich bekwamen in het trainersvak. En zoals het de meeste oefenmeester die net hun diploma hebben behaald, maakte hij meters bij jeugdelftallen. Jeugdtrainer bij OJC Rosmalen, hoofd jeugdopleiding bij DSC, een paar seizoenen de KNVB gediend. Zes jaar geleden de stap naar de senioren gemaakt: eerst met het tweede bij DSC, later op de bok bij het eerste van Achilles Reek.

Vorig seizoen streek hij neer bij BZC’14. Daarmee schuwde Weber de uitdaging niet. De club had het lastig, liep zeker niet over van kwaliteit. “Dat heeft ons uiteindelijk ook de kop gekost. Bovendien was de selectie veel  te smal. We kenden ook pech, zoals dat gaat als je in de hoek zit waar de klappen vallen. Al met al hebben we veel te weinig afgedwongen, vooral in aanvallend opzicht. Het gaat er uiteindelijk toch om dat je scoort.”

Het bestuur verweet Weber niks. Integendeel, het ging samen met de technische staf hard aan de slag om meer kwaliteit aan de selectie toe te voegen. “Daarbij hebben we verschillende sporen gevolgd”, zegt Weber. “Een ervan was shoppen in de eigen elftallen. Sommige spelers hadden kennelijk wat moeite met de fusie, gingen daarom lager voetballen. Nu zijn we een aantal jaren verder, die scherpe randjes zijn er bij de meesten van af. Die sluiten zich aan. En we zijn oud-spelers van Brakel en Zuilichem die in de regio voetballen gaan benaderen. En dat heeft ontzettend goed uitgepakt.” Zo keerden Maverick van Maaren (tweedeklasser Wilhelmina’26)  en Michel Kooijman (derdeklasser GVV’63) terug. Bonus: Robin Zonneveld Piek komt over van het naar de tweede klasse gedegradeerde GRC’14.

Ongekende weelde voor Weber. “Het is fantastisch. Vorig seizoen was het sprokkelen met spelers, nu zijn alle posities dubbel bezet.” Zo veel aanwas, dat kan maar één ding betekenen: BZC’14 wil zo snel mogelijk afscheid nemen van de kelder van het zaterdagvoetbal. “We gaan sowieso voor de prijzen, dat lijkt me logisch. Daarbij is het heel belangrijk dat we een team zijn. En blijven. Aan ons, mijn assistent Edwin van de Braak, en ik de taak om al die kikkers in de kruiwagen te houden. Dat ze blij zijn dat ze deel uitmaken van deze mooie club. Of ze nu elke week voetballen, of soms op de bank zitten.”

Klik op BZC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BZC’14 voor meer informatie over de club.

Remy trad in de voetsporen van zijn vader Roger

WSV Well
-
0
Remy trad in de voetsporen van zijn vader Roger

Ruim dertig jaar geleden begon Roger Schouwenaar zijn carrière als hoofdtrainer bij Well. Zijn zoon Remy volgde vorig seizoen exact hetzelfde traject.

Zo vader, zo zoon. In het geval van Roger en Remy Schouwenaar kan dat wel heel letterlijk worden genomen. Beiden op een heel aardig niveau gevoetbald, Roger werd trainer en zijn zoon maakte dit seizoen zijn debuut als oefenmeester. Wat het bijzonder maakt: Roger is als hoofdtrainer bij Well begonnen. En Remy pakte ook die draad op.

Zijn vader flikte het om in zijn allereerste seizoen te promoveren met de zaterdagvierdeklasser. Dat kon Remy niet evenaren, maar als debuterend coach bracht hij het er met zijn ploeg niet slecht af.

Trainer worden, het heeft er bij Remy altijd ingezeten. Thuis speelde hij op de  op de vloer met blokjes hele wedstrijden na. En hij is gezegend met tactisch inzicht. Noodzakelijk om als voetballer, onder meer bij NOAD’32, te slagen: van zijn snelheid moest hij het niet hebben. Remy had thuis een voorbeeld. “Ja, mijn vader heeft me geïnspireerd. Hij kon enthousiast over het vak vertellen. En hij heeft goed gepresteerd, hoor.” Zo promoveerde Roger, die in Vlijmen woont, binnen drie seizoenen drie keer met Haarsteeg.

Toen Roger bij Well aan de slag ging – 32 jaar geleden – waren het andere tijden. “Ik maakte het mee dat de jongens uit Nederhemert en Well met trainingen in een aparte kleedkamer zaten, zo groot was die tegenstelling tussen die dorpen. Maar op zaterdag gingen ze er helemaal voor. En ik was de baas, ze deden wat er werd gevraagd. Dat is tegenwoordig een heel ander verhaal.”

Vandaag de dag is voetballen slechts een onderdeel van het leven geworden, zeker niet meer de belangrijkste bijzaak. “Zelf”, zegt Remy, “heb ik nooit begrepen dat je er niet alles aan deed om er op zaterdag bij te zijn. Ik ben fanatiek, dat wil ik overdragen aan de groep. Dat zou moeten werken. En presteren, ook dat helpt. Dat ging in het begin van het seizoen behoorlijk goed. Daardoor groeide het zelfvertrouwen van de spelers naar mij toe, en omgekeerd.”

De meimaand was niet zo gelukkig. Well viel weg uit de subtop. “We hebben het toen laten liggen. Jammer, maar we kunnen ervan leren. Al met al was ik tevreden, zeker als je weet waar Well vandaan kwam.” Over komend seizoen kan Schouwenaar nog niet zo veel zeggen. “We hebben in de breedte meer mogelijkheden gekregen. De oefenpotjes zagen er aardig uit. Maar de competitie is sterker geworden. We zullen het zien.”

Klik op WSV Well voor de laatste artikel over de club.
Klik op WSV Well voor meer informatie over de club.

Nivo Sparta leert nog genoeg van meiden- en damesvoetbal

N.I.V.O.-Sparta
-
0
Nivo Sparta leert nog genoeg van meiden- en damesvoetbal

Zes jaar geleden, toen Nivo Sparta zich vestigde op een nieuw sportcomplex, werd ook het meiden- en damesvoetbal omarmd. “We kunnen nog genoeg leren”, zegt voorzitter Hans van den Bighelaar.

De club uit Zaltbommel had al veel eerder deze nieuwe bron aan leden willen aanboren. “Maar op ons oude sportcomplex hadden we daar geen ruimte voor”, zegt Hans. “Niet op de velden, niet in de kleedkamers. En dat merken we nu. Andere clubs in onze regio hadden daardoor een voorsprong opgebouwd. Nog altijd hebben we die nog niet ingehaald.”

Momenteel heeft Nivo ongeveer 65 voetballende meiden, sinds vorig seizoen is er ook een damesteam. “De aantallen zijn niet zo groot, daardoor moet je soms teams bij elkaar voegen. Komt nog bij dat we een paar heel talentvolle speelsters hadden, die deden mee aan Oranje Onder 15. De KNVB verplicht die meiden om mee te doen met de jongens, die uitkomen in de vierde divisie. Dus wordt de spoeling nog dunner.” Tegelijkertijd: “We waren er natuurlijk hartstikke trots op. Waren, want komend seizoen spelen ze voor PSV.”

Vorig seizoen kreeg Nivo Sparta ook een damesteam. De trainer is vertrokken. “Daar hebben we niet goed op geanticipeerd”, zegt Van den Bighelaar. “Het bestuur hoorde dat pas in juli. Heeft toch te maken met gewenning, groeipijnen. De afdeling meiden- en damesvoetbal moet zich dus nog meer ontwikkelen. Dit is in ieder geval een wake-up call geweest, gaat ons niet meer overkomen.” Overigens, de zoektocht naar een opvolger is buitengewoon lastig. “Genoeg trainers benaderd, ze zijn allemaal bezet. Weghalen doen we niet, dat is niet chique. Maar we doen er alles aan om dat op te lossen.”

Nivo Sparta heeft volgens Van den Bighelaar alle faciliteiten om deze tak uit te laten groeien. “Ons sportcomplex is fantastisch, de mooiste in de regio. Dat nodigt uit om er te komen voetballen. En we willen de komende jaren nog meer investeren in het meiden- en damesvoetbal. Dat zegt alles over onze ambities op dat vlak. ” Daar komt nog bij dat vrouwen de club zelf ook goed doen. “Het is geen mannenbolwerk meer. De diversiteit verandert de sfeer, het is zeker een verrijking in de kantine. Komt nog bij: sommige dames voelen zich sterk verbonden met Nivo Sparta, zijn bereid om in hun vrije tijd vrijwilligerswerk te verrichten.”

Klik op Nivo Sparta voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Nivo Sparta voor meer informatie over de club.

BVV Barendrecht 14 wil nog jaren samenspelen

bvv Barendrecht
-
0
BVV Barendrecht 14 wil nog jaren samenspelen

Vandaag gaan we in gesprek met Dènan van Dalen van BVV Barendrecht 14. De 21-jarige  aanvoerder is al sinds zijn vijfde actief op de voetbalvelden. Zijn hele leven zit Van dalen al bij Barendrecht. Deze keuze was snel gemaakt omdat zijn broer hier ook al lid was. Vandaag vertelt hij meer over zijn elftal, BVV Barendrecht 14.

Het elftal is eigenlijk uit weinig mensen ontstaan vertelt Dènan. ‘’Er was een periode (toen ik er zelf nog niet bij zat) waarin het team te weinig spelers had om wedstrijden te spelen. Er kwamen gelukkig steeds meer spelers bij waardoor dit wel mogelijk werd. Zelf ben ik een aantal jaar geleden bij dit team gekomen. Ik zat in het tweede jaar van de A en speelde toen in de A3. Aan het einde van dat jaar viel de A3 uit elkaar. Dit is destijds gebeurd omdat er wrijving in de groep ontstond en daardoor veel spelers besloten om te vertrekken. Ik had me toen bij wat andere vrienden gevoegd in de A5. Sindsdien zijn wij bij elkaar gebleven en kwamen er steeds meer mensen bij. Hierdoor zitten wij nu op zeventien spelers en dat voor een vriendenteam! Volgens mij wordt dit mijn vijfde seizoen bij dit team.’’

Dit team is zo uniek, omdat er binnen het team een hele goede en sterke vriendschap heerst, zegt Van Dalen. ‘’We zijn allemaal vrienden van elkaar en gaan binnen en buiten het veld goed met elkaar om. Wij zijn allemaal gasten rond de 21 en kennen elkaar nu al een aantal jaar. Sommigen kennen elkaar zelfs al wel langer. Doordat er zo’n leuke sfeer heerst, is het altijd een feestje om weer te mogen voetballen.’’ Dènan geeft aan dat ze buiten het veld ook goed met elkaar omgaan. Wij wilden weten hoe dit er dan uitziet. ‘’We gaan weleens uiteten met het team en daarna de kroeg in. Het is dan altijd uitermate gezellig. Ook gaan we na de wedstrijd ook nog even de derde helft vieren, echter kan hier nog wel een tandje worden gezet. Tot slot hebben we ook altijd wel huisfeestjes waar we elkaar voor uitnodigen.’’

In het lange bestaan van dit elftal hebben zich vele hoogte- en dieptepunten afgespeeld. We lichten er een paar uit met de aanvoerder. ‘’Eerlijk gezegd hebben we geen echte dieptepunten meegemaakt. In andere teams was de sfeer niet altijd even goed. Dit zou je als een dieptepunt kunnen zien. In dit team is de sfeer top dus ik kan verder eigenlijk niks aanwijzen. Mijn hoogtepunt is toch wel het kampioenschap van vorig seizoen. Vorig jaar moesten terug naar de achtste klasse door corona, maar dat was een te kaag niveau het ging heel makkelijk. Toen gingen we naar de zevende klasse waar we na wat opstartproblemen een mooi seizoen hebben gedraaid en kampioen zijn geworden.’’

Kampioen wordt je niet zomaar. We vroegen daarom aan de mannen of zij zich goed voorbereiden op de trainingen. ‘’Voor een vriendenteam uit de zesde klasse zijn onze trainingen eigenlijk erg serieus. Wij hebben nu al zo’n acht seizoenen dezelfde trainer, namelijk de vader van een teamgenoot. Hij traint ons en is net zoals wij erg serieus. Uiteraard wordt er ook veel gelachen, maar uiteindelijk wordt er altijd wel serieus getraind. Vaak doen we iets van conditie in samenwerking met schieten op doel gevold door een rondo en een partijspel. Dit wisselt regelmatig. Helaas hebben wij van de club maar één uur per week training. Wij vinden dit te weinig, maar meer krijgen we helaas niet. We zouden er graag nog een uurtje achter plakken, maar dit is helaas niet mogelijk.’’

Tot slot heeft dit team nog een echte ambitie. ‘’De echte ambitie die ik zou willen noemen is dat ik hoop dat we nog jaren samen kunnen blijven voetballen. We willen met zijn alle blijven voetballen totdat we niet meer kunnen. Daarbij willen we zeker nog wat klassen hoger gaan spelen als dat mogelijk is. daarnaast willen we natuurlijk weer kampioen worden!’’

Klik op BVV Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BVV Barendrecht voor meer informatie over de club.

Bij het mooiste decor hoort een prachtige kantine bij Jan van Arckel

vv Jan van Arckel
-
0
Bij het mooiste decor hoort een prachtige kantine bij Jan van Arckel

Jan van Arckel had met zijn kasteel op de achtergrond al een fantastisch mooi decor. Maar ook het sportpark is daarin meegegaan. Werd een aantal jaren geleden de slechte grasmat vervangen door kunstgras, afgelopen seizoen onderging de kantine een metamorfose. “Misschien is het wel de beste kroeg van Ammerzoden geworden”, zegt bestuurslid Jack Rademakers.

Oubollig en gedateerd. Dat waren de woorden die naadloos pasten bij het clubgebouw van de vierdeklasser. Zo parachuteerden het meubilair en de gordijnen de bezoekers naar de jaren zeventig, tachtig. “Gezellig was het er wel altijd”, zegt Rademakers. “Desondanks: dit kon niet meer, dus hebben we het allemaal rigoureus aangepakt. En dat met tientallen vrijwilligers. Wat dat betreft is de saamhorigheid heel groot in onze club.”

De verbouwing leidde ertoe dat het een echte sportkantine is geworden. “De vloeren hebben eruit gegooid, tegels erin. Het plafond vervangen. En we hebben nu een duurzame  kantine, en energiezuinig. Want op het dak zijn zonnepanelen gelegd.” Het is een kantine van en voor Ammerzoden. “Dus hebben we bij het inkopen van materialen veel ingekocht bij lokale bedrijven. En onze sponsoren.”

Na de verbouwing moest de kantine opnieuw worden ingericht. Daar was extra voor nodig. Daarom werd er in mei een grote veilingactie van diensten en producten gehouden. Van een kappersbeurt tot zelfs een auto die bij opbod werd verkocht. “Een enorm succes, het leverde ons 22.000 euro op. Daarmee hebben we onze kantine dus aangekleed, ook werd er nieuwe bedrijfsapparatuur gekocht.”

Niet alleen in de opstallen is geïnvesteerd, Jan van Arckel heeft ook op sportief vlak de afgelopen seizoenen een paar stappen gezet. “We hebben met Giel Goesten een trainer voor het eerste aangesteld die uit Ammerzoden komt. Dat heeft heel goed uitgepakt, want we hebben de nacompetitie gehaald.” Jan van Arckel werd in de tweede ronde uitgeschakeld. “Toch een knappe prestatie dat we zover zijn gekomen. We zijn namelijk ook met de spelers een heel andere weg ingeslagen. We bouwen aan een eerste elftal met alleen maar eigen jeugd.” Volgens Rademakers is een deel van het succes ook te danken aan al die vrijwilligers die hun vrije tijd besteden aan het bijhouden van de velden.

Klik op Jan van Arckel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Jan van Arckel voor meer informatie over de club.

1...503504505...1.489Pagina 504 van 1.489

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.