Duncan Vervat is in optima forma een jongen van v.v. TOV uit Baarn. Voor hem voelt de oranje-zwarte zijde van Sportpark Ter Eem als een familie. Afgelopen zomer gaf hij keeperstraining bij de Dutch Soccer School in Amerika. Daar beleefde hij een tijd die hij graag nog eens zou willen meemaken. In dit interview gaat Duncan daar uitgebreid op in.

Je bent een clubjongen van TOV. Ondertussen sta je daar een paar seizoenen in het 1e.
Wat maakt TOV jouw club?
”Zoals je zelf al aangeeft, ben ik een jongen van de club. Mijn vader staat bij de veteranen op doel; mijn zus is de centrale vrouw bij het tweede elftal van de dames en mijn moeder draagt, als vrijwilliger, ook haar steentje bij aan de vereniging. Het is dus ook wel begrijpelijk dat ik zo bij v.v. TOV binnen ben komen rollen op jonge leeftijd”.

Waar staat TOV in jouw ogen bekend om?
”TOV staat in mijn ogen bekend om de gezelligheid op en naast het veld. Na wedstrijden en trainingen kun je altijd even blijven hangen om een drankje te doen en een praatje te maken. Ook zijn er op zaterdagen geregeld feestjes waar man, vrouw, oud en jong welkom zijn. Het volume van de speakers gaat omhoog en de microfoon wordt uit de kast getoverd. Naast dit alles voelt TOV ook als een familie. Een groot deel van de week breng je met je teamgenoten en andere clubleden door. De onderwerpen die aan worden gekaart gaan dus ook niet alleen over koetjes en kalfjes. Het is fijn om te weten dat de mensen waar je zo vaak mee bent een luisterend oor bieden en andersom natuurlijk ook. Hier ben ik de vereniging en mijn teamgenoten ook erg dankbaar voor”.

Zoals het er voorstaat, altijd bij TOV blijven?
”Altijd is een groot woord en ik weet niet wat de toekomst mij zal brengen, maar op dit moment heb ik nog erg veel plezier in het spelletje en ben ik erg tevreden bij TOV”.

Afgelopen zomer heb je voor de Dutch Soccer School in Amerika gewerkt. Dat was als keeperstrainer. Hoe ben je daar terechtgekomen?
”Zo’n drie jaar geleden zag ik op het Instagram verhaal van Jelle de Groot voorbijkomen dat hij in Amerika training aan het geven was. “Heel erg leuk”, dacht ik bij mijzelf, maar daarna heb ik er eigenlijk weinig meer bij stilgestaan. Tot mijn moeder mij een online advertentie liet zien van dezelfde organisatie. Vanaf dat moment heb ik contact gezocht met Dutch Soccer School en is het gehele proces in werking gegaan. Helaas kon het door Covid-19 twee jaar achter elkaar niet doorgaan, maar afgelopen jaar was het dan toch eindelijk zo ver”.

Hoe was die tijd?
”Het was zo ongelooflijk gaaf daar! Je gaat, samen met andere Nederlandse coaches, die kant op en weet eigenlijk nog niet zo goed wat je te wachten staat. Je bent natuurlijk goed geïnformeerd door de organisatie en je hebt verschillende gesprekken gehad met coaches die al eens eerder zijn geweest, maar je weet pas echt hoe het is, als je het daadwerkelijk zelf meemaakt”. Dutch Soccer School regelt alles voor je. Een locatie om te overnachten, eten, vliegtickets, echt alles waar je aan kan denken. Vervolgens krijg je de keuze om te overnachten in een hotel, een college of een gastgezin. De voorkeur van de organisatie gaat uit naar het gastgezin en ik kan beamen dat dit ook het allerleukste is. Ik heb in totaal bij vijf verschillende gastgezinnen gezeten en ze waren stuk voor stuk geweldig. Ze zijn zo lief en gastvrij. Ook zijn de kinderen echt heel erg leuk. Ze hebben zo veel energie en willen allemaal nieuwe dingen leren en meemaken en nemen je dus ook overal mee naartoe. Overall heb ik zo’n ongelooflijk leuke tijd daar beleefd en ik heb zo veel lieve en leuke mensen mogen ontmoeten waar ik nu nog steeds contact mee heb. Als mensen de kans krijgen, zou ik het ze zeker aanraden, want het is een ‘once in a lifetime experience’”.

Mooiste ervaring, leermoment?
”Het is lastig om één specifiek moment uit te kiezen. In zes weken gebeurt er zo ontzettend veel, maar ik denk dat de mooiste en leukste ervaringen toch wel die momenten zijn dat je met de kinderen van het gastgezin laat op de avond nog een balletje gaat trappen of rond het kampvuur zit om s’mores te maken. Die kleine momentjes waar je dan even bij stilstaat en beseft dat je leven eigenlijk zo slecht nog niet is. Het grootste leermoment heeft vooral te maken met het cultuurverschil tussen de Amerikanen en de Europeanen. Voor mijn vertrek had ik natuurlijk een beeld van de ‘typical American person’, maar ik moet toegeven dat deze toch wel een beetje is veranderd sinds mijn terugkeer. Daarnaast ben ik ongelooflijk geïnteresseerd in de sportcultuur die de Amerikanen hanteren. In de tijd dat ik daar ben geweest, heb ik veel ervaringen opgedaan en ben ik een stuk wijzer geworden over hoe zij het daar aanpakken. Een mooi leermoment voor mij op professioneel gebied”.

Is het iets dat je vaker gaat doen?
”Als ik nogmaals de mogelijkheid krijg om dit te gaan doen, ben ik meteen van de partij! Zoals ik hierboven al heb aangegeven, heb ik daar zo’n toffe tijd beleefd, dat ik dit graag vaker mee zou willen maken. Daarnaast lijkt het me ook weer erg leuk om de kinderen en de ouders van de gastgezinnen te zien en weer bij te kletsen face to face”.

door Raymon Koops

Klik hier voor het laatste artikel over v.v. TOV
Klik hier voor het laatste artikel over v.v. TOV

Toen Jeroen Jooren bij Roda ’46 aangaf wegens persoonlijke omstandigheden te vertrekken, moest men op zoek naar een nieuwe oefenmeester voor de zondagselectie. Al snel kwamen de beleidsbepalers uit bij de oud-speler die in de jeugd nog enige tijd in de opleiding van Ajax in Amsterdam speelde: Frank Corba.

Frank Corba (37) is geen onbekende in het Amersfoortse voetbal. Zo speelde hij enkele jaren in het eerste zaterdag-elftal van Roda ’46 en speelde hij bij Sparta Nijkerk. Ook was hij een aantal jaar trainer van 1890 AFC Quick. Gert van Geerestein en Wim Klumper kenden Corba dus goed toen ze op zoek waren naar een nieuwe trainer voor Roda ’46 zondag. ,,Op het moment dat de vorige trainer opstapte, werd ik benaderd door de Technische Commissie van Roda ’46”, vertelt Corba. ,,Dat was in november 2021. We hebben een aantal goede gesprekken gevoerd die ik als erg prettig ervaren heb. Ik heb ook een gesprek gehad met een afvaardiging van het elftal. Dat vind ik wel belangrijk, omdat je ook graag wilt weten of daar een klik is. Bovendien denk ik dat het goed is als je daarin samen praat over je voetbalvisie.”

Die visie heeft ook te maken met communicatie. ,,Ik probeer een duidelijke trainer te zijn die spelers per positie in het veld heldere opdracht meegeeft. Persoonlijk houd ik van aanvallend voetbal, maar je kunt wel 4-3-3 willen spelen: als je geen goede buitenspelers hebt, wordt dat al een stuk lastiger. Daarom moet je kijken naar het materiaal dat je hebt. Maar als ik kijk naar hoe het nu gaat kan ik zeggen: er is niets meer dan positiviteit in de groep.”

Dat aanvallende voetbal lijkt het eerste zondag elftal van de Leusdenaren wel te liggen. Het elftal draait mee in de top van de derde klasse D. Voorafgaand aan het seizoen werd het worden van een stabiele derdeklasser genoemd als eerste doelstelling. Nu het elftal zo goed draait is het misschien tijd om die ambities bij te schroeven. ,,Het gaat inderdaad erg lekker”, beaamt Corba. ,,En misschien moeten we ook uit gaan spreken dat we voor promotie gaan, maar ik vind het nu nog te vroeg om dat te zeggen. Op dit moment moeten we nog spelen tegen Abcoude. Dat lijkt op dit moment de te kloppen ploeg. Over een paar wedstrijden weten we waar we staan Maar als we de kans krijgen om te promoveren gaan we wel proberen die kans te pakken, dat lijkt me logisch.”

Bij Roda ’46 ervaart Corba een licht gevoel van thuis komen. ,,Al is Quick wel echt mijn club. Daar heb ik heel veel jaren versleten en ben ik in meerdere rollen actief geweest. Quick zit bij ons in de poule. Het zal wel gek zijn om daar te komen als tegenstander en de andere kleedkamer in te lopen. Wij gaan tegen Quick natuurlijk gewoon voor de overwinning. Daarna mag Quick van mij alles winnen.”

Frank Corba speelde ook nog in de jeugd van CJVV. Met die club deed hij mee aan een training op een open dag bij Ajax, toen toenmalig hoofdscout Ton Pronk hem aansprak en naar de club uit de hoofdstad haalde. ,,Ik was toen tien jaar. Uiteindelijk heb ik drie seizoenen bij Ajax gespeeld. Mijn ouders brachten me vier keer per week naar Ajax. Ik ben ze nog steeds dankbaar voor de kans die ze me hebben gegeven. Uiteindelijk moest ik weg bij Ajax. Toen heb ik nog wel stages gelopen bij Vitesse en FC Utrecht, maar daar kwam niks uit. Uiteindelijk ben ik toen naar Quick gegaan. Weer later speelde ik bij Roda ’46 in de zaterdagselectie en kwam ik bij Sparta Nijkerk.”

Een zware knieblessure maakte een einde aan de actieve voetbalperiode van Frank Corba. ,,Ik was toen 24 jaar. Dat is best jong. Gelukkig kon ik me op het trainen gaan richten. Daar haal ik veel plezier uit. Zeker nu bij Roda ’46!” In de jeugd van Ajax kreeg Frank Corba te maken met een aantal concurrenten. Eén van hen heette Urby Emanuelson. De oud-international die, naast Ajax, ook voor AC Milan en FC Utrecht speelde, was uiteindelijk ook degene die het einde van Corba’s periode in Amsterdam betekende. ,,Urby was iets beter dan ik. Hij was een stapje verder. Geen schande denk ik, als je kijkt naar zijn verdere loopbaan. Als het anders was gelopen hadden wij elkaar nu misschien niet gesproken.”

Door Danny van der Linden

Klik hier voor meer artikelen over Roda ’46.
Klik hier voor meer informatie over Roda ’46.

Ruud Prior werd bij de algemene ledenvergadering, tot zijn eigen verrassing, uitgeroepen tot lid van verdienste van VVZ ’49. Hij was (en is) in drie verschillende periodes bestuurslid en vervult nog veel meer taken voor zijn club. Wij zochten hem op en kregen een mooi inkijkje in het voetbal- en clubleven van het kersverse lid van verdienste.

Keeper
‘Mooie tijden!” Tijdens ons gesprek herhaalt Ruud die opmerking een aantal keer. Hij kan dan ook met smaak vertellen over zijn jeugd en zijn jaren bij VVZ. Plezier heeft altijd de boventoon gehad in de bijna 48 jaar van zijn lidmaatschap. ,,Ik ben vanaf januari 1975 lid van VVZ, waar ik als veldspeler begon. Maar ik kwam er al snel achter dat keepen mij beter lag. Tot en met de A-junioren (tegenwoordig O19) heb ik op het doel gestaan. Daarna ben ik gestopt omdat de studie te veel tijd opslokte.”

Jeugdherinnering
,,Mooie tijd gehad met jeugdleider Joop Vos. Hij had allerlei boormachines in zijn auto en als we dan op weg waren naar Leusden, Amersfoort of Spakenburg, dan stuiterden die machines door de auto. Ik heb ook bij Maas Renes in de auto gezeten. Hij had een lesauto en als je naast hem zat dan waarschuwde hij streng dat je niet ‘met je poten aan de pedalen mocht komen!’. Ha, ha, nee ik heb die neiging altijd kunnen onderdrukken.”

Koude Tenen Toernooi
Het maatschappelijk leven bracht Ruud een goede baan bij de ING, waar hij nog altijd werkzaam is. VVZ kwam opnieuw in zijn leven na een telefoontje van zijn vriend Marcel de Graaf. ,,Het was het Tiende Koude Tenen Toernooi en Marcel deed mee met een team van LTC. Ze hadden allemaal goede voetballers, maar zochten nog een keeper. Nou dat leek me we wat. Ik kwam in een warm bad met een team waarin mannen als Erwin Vogel, Bela Bohus en Leo ‘Lama’ Groeneveld speelden. We wonnen het toernooi ook nog en ik was de minst gepasseerde keeper. Die boerenkool na afloop smaakte prima en later belde Marcel mij opnieuw en nu met de vraag of ik de keeper wilde worden van het nieuwe VVZ 4. Daar had ik wel trek in. Een leuk, succesvol, team waar later ook nog de broertjes Van Buiten en Roy van de Giessen ons kwamen versterken.”

Penningmeester
Zo rolde Ruud weer de club in waar hij op jonge leeftijd begonnen was. ,,En zo kwam ik ook weer in aanraking met het vrijwilligersleven. In het clubblad las ik dat er barpersoneel werd gezocht. Ik heb een tijd lang in mijn studententijd een sociëteit gerund en bij MHC Soest, waar mijn moeder vrijwilligerswerk deed, heb ik ook achter de bar gestaan. De ervaring had ik al, dus een kleine moeite om dat ook bij VVZ te doen.”

Van het een kwam het ander, want bestuursleden kregen de veelzijdige Ruud in het oog. ,,Henk van der Pol sprak mij aan. Ze zochten een penningmeester en zo ben ik het bestuur ingerold. Ik heb die rol zes jaar ingevuld. Een periode later was het een andere voorzitter, Sjoerd Vegter, die mij teruggehaald heeft in het bestuur. Ik werd verantwoordelijk voor het kantinebeheer.  Dat heb ik een aantal jaar gedaan totdat ik het te druk kreeg op mijn werk.”

Warm eten van Dorothé
Momenteel is Ruud bezig met zijn derde bestuursperiode. ,,Ik ben inmiddels al een aantal jaar secretaris. Vooraf heb ik wel gevraagd wat er van mij verwacht werd. Mijn tijdsindeling is namelijk wat anders geworden dan in die vorige periodes. Ik woon nu samen met Astrid. In mijn vrijgezellentijd was ik letterlijk dagen achter elkaar op de club. Dan at ik letterlijk mijn avondeten op donderdagavond in de kantine waar Dorothé van den Hengel een warme maaltijd voor mij bereidde. Bardienst draaien als het eerste thuis speelde en dan na afloop naar Café Centraal een spareribs eten bij Toon.”

Als je met Ruud Prior over zijn tijd bij VVZ spreekt lijkt het erop alsof hij nauwelijks enige moeite heeft hoeven te doen om al die taken uit te voeren. ,,Klopt! Ik heb het altijd met veel plezier gedaan. Daarom was ik eerlijk gezegd ook wel verrast toen ik tijdens de vergadering tot lid van verdienste werd uitgeroepen. Toch een mooi lijstje samen met Jan Schols en Gijs Schaap. Ik dacht altijd dat een zittend bestuurslid niet die titel kon krijgen, maar Robert Jan Boers had mij voorgedragen. Ja, natuurlijk ben ik er trots op. Die waardering is erg fijn.”

Mooie tijden!
Ruud vermaakt zich nog altijd prima bij VVZ en hoewel het eerste elftal op een veel lager niveau speelt dan in de hoogtijdagen ziet het kersverse lid van verdienste ook daar wel de charme van in. ,,Er spelen nu zoons in het eerste team waarvan hun vaders ook in het eerste hebben gespeeld. Da’s toch prachtig. Ik wil niet te veel naar vroeger kijken. We moeten constateren dat de voetbalbeleving anders is geworden. De jeugd heeft andere interesses. Corona heeft ook niet meegeholpen natuurlijk. Maar toch staan we er mooi voor als VVZ, de beleving is er en er worden mooie dingen georganiseerd. Plezier hebben met elkaar en mooie tijden beleven. Daar gaat het om!”

Door Peter Beijer

Klik hier voor meer artikelen over VVZ.
Klik hier voor meer informatie over VVZ.