In zijn derde seizoen als voorzitter van SAB, is het tijd om de balans op te maken. Over sportiviteit en respect, maatschappelijke betrokkenheid en LED-verlichting. Ruim 45 jaar bij de vereniging, en Pieter van Ginneke zag dat het goed was. “We zitten enorm in de lift.”
Hij had zijn fysiopraktijk nog maar net overgedragen aan zijn zoon, of ze wisten hem bij SAB te vinden. Na jaren in het hoofdbestuur en de sponsorcommissie, was het tijd voor de volgende stap. “Pieter krijgt meer vrije tijd, die kunnen we wel bombarderen tot voorzitter, riepen ze. Zo is het eigenlijk gegaan.” Zijn belangrijkste agendapunt? “Sportiviteit en respect, daar hebben we veel tijd en energie in gestoken. Gewoon leuke elftallen en een klein beetje onze naam ‘zuiveren’.” Toen dat eenmaal op orde was, kon de club verder gaan bouwen, zo vertelt de 63-jarige Van Ginneke. “Sinds een aantal jaar hebben we een vaste kledingsponsor. Iedereen loopt er netjes bij, van de jeugd tot aan de senioren. Allemaal in hetzelfde tenue.”
Donatie Maar niet alleen de uitstraling is veranderd. “Ook financieel hebben we het beter voor elkaar. Zwarte cijfers, mede door het goede werk van de sponsorcommissie.” Toch zijn ze bij SAB, niet alleen maar bezig met SAB. “Sinds een tijdje wordt ons sportpark gebruikt voor buitenschoolse opvang. Het staat anders toch leeg, dan kun je er beter gebruik van maken. Dat is ook een beetje maatschappelijke verantwoording.” Al blijft de vierdeklasser natuurlijk wel een voetbalclub, en dus is Van Ginneke maar wat trots op hun laatste nieuwe aanwinst. “In juni hebben we LED-verlichting gekregen, dat was hard nodig. De vorige lampen waren behoorlijk gedateerd.” Een speciaal soort ‘dark-light’. “Specifiek op het veld gericht, zodat er geen sprake is van overlast.”
Beter licht, maar ook een lagere energierekening. “Die is al duur genoeg, dus ook daar proberen we op te bezuinigen.” Allemaal dankzij een donatie, van een wel heel bijzonder iemand. “Van DJ Tiësto kregen we 10.000 euro, daar hebben we een deel van gebruikt. Hij heeft bij ons in de jeugd gevoetbald, dus dat is wel heel leuk.” Straks, na de officiële opening, zit een drukke periode voor Van Ginneke er eindelijk op. “Subsidies regelen, de mogelijkheden vergelijken en contact hebben met de KNVB. Die hebben ons tijdens het proces ondersteund, als een soort vraagbaak.”
In de lift Maar voor wie dacht dat de voorzitter nu eens rustig stil kon gaan zitten, heeft het mis. Er staat namelijk alweer wat nieuws op de planning. “We zitten nu alweer aan zonnepanelen te denken.” De kantine is er in ieder geval al helemaal klaar voor. “Ook die is aangepakt, geïsoleerd en voorzien van LED-lampen.” En al die ontwikkelingen, werpen zijn vruchten af, zo heeft Van Ginneke gemerkt. “We zijn qua leden ontzettend aan het groeien. Het afgelopen seizoen alleen al plus 50.” Ook een nieuw opgezet damesteam zorgt voor tevredenheid.
Kortom, SAB zit in de lift. “In die vijf jaar dat ik straks voorzitter ben, wil ik een paar dingen voor elkaar hebben gekregen. De LED-verlichting, meer leden en de kleedkamers. Ook die moeten nog aangepakt gaan worden.” Stapjes in de goede richting. “We hebben nu onze eigen kantine, met óns logo. Een welkomstbord, sponsorborden en een nieuw scorebord. En straks, hopelijk ook nog een materiaalhok.” Van Ginneke ziet het allemaal tevreden aan. “Nu we de kantine zelf doen, hebben we ook meer vrijwilligers nodig, maar die zijn opgestaan. Het is wel een clubje waar de mensen hun handen uit de mouwen steken.” Of hij dat zelf ook nog jarenlang blijft doen? Dat is nog even de vraag. “Maar ik vind het hartstikke leuk en iets wat je hebt gebouwd, laat je niet zomaar vallen. Die positieve ontwikkeling doet goed, daar doen we het voor!”
Klik op SAB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SAB voor meer informatie over de club.
Dat Jack Sweres ooit eens trainer zou worden bij tweedeklasser Beek Vooruit, zal weinig mensen hebben doen verbazen. Want met een huis op fietsafstand van de club, moest dat er na 27 jaar toch een keer van komen. “Het kwam altijd net niet uit, nu eindelijk wel!”
En dus ging het in december, zo net voor kerst, opeens heel snel. “Ik was al in gesprek met een andere club, tot ik werd gebeld. Bij Beek Vooruit gingen ze niet door met hun trainer, of ik dat zag zitten.” Daar had Sweres niet zo heel lang voor nodig. “Inmiddels woon ik al 27 jaar op ‘de Beek’, mijn zoon (Jorn) voetbalt er en ik ken ze allemaal. Ik kan gewoon op de fiets.” Bijkomend voordeel, ook Jorn besloot er daardoor nog een jaartje aan vast te plakken. “Die wilde eigenlijk stoppen, vanwege de baby, maar gaat nu toch door.” De 59-jarige Sweres deed met zijn netwerk sowieso behoorlijk zijn best. “Ik heb meteen Benjamin van Wanrooij gebeld, die is gekomen. Ik wil werken met jongens die écht willen.”
Lekker voetballen Behalve het omhoog helpen van de club, kijkt de inwoner van Prinsenbeek in het bijzonder nog ergens naar uit. “Om mijn zoon nog een keer te mogen trainen. Als ik dat ooit nog wilde, moest ik het nu doen.” Na de jeugd van NAC Breda en later Baronie, opnieuw dus een hereniging binnen de familie Sweres. “Voor hem is het denk ik moeilijker, dan voor mij. Ik ben behoorlijk kritisch en hij vindt het soms wel best. Dat komt ook door zijn leeftijd (30).” Toch kan de oefenmeester daar ook voor een groot gedeelte wel inkomen. “Het zijn allemaal vrienden van elkaar, die op zondag gewoon lekker willen voetballen. Dat blijft natuurlijk wel het belangrijkste.”
Dat plezier heeft Sweres overigens zelf, ook nog steeds. “Ik voetbal bij de zeven tegen zeven, dat is voor mij nog prima te belopen. Een groot veld gaat hem niet meer worden.” Dat was een aantal jaar geleden wel anders voor de oud-speler van onder meer NAC, Baronie en Vlissingen. “Gek genoeg heb ik hier nooit in het eerste gespeeld, maar dat was een mooie tijd. Zeker ook in de Eredivisie.” Maar behalve in het eerste, stond Sweres ook nooit langs de lijn. Als hoofdtrainer dan tenminste. “Ook dat is er nooit van gekomen. Ik was enkel nog jeugdtrainer geweest, toen ik via Frank Brugel bij het eerste van Baronie terechtkwam. Het kwam altijd net niet uit, maar nu een keer wel.”
Aanvallen Al had dat ook zo zijn voordelen, lacht hij. “Als ik nu op zaterdagmorgen bij de bakker sta en we hebben net twee keer achter elkaar verloren… Dat heeft ook weer zijn charmes.” Daar gaat de oefenmeester als vanzelfsprekend natuurlijk niet vanuit. “We hebben echt een heel aardige selectie. Met onze spelers is het realistisch om aanvallend voetbal te spelen. Daar ligt onze kracht, daar moeten we gebruik van maken. De voorste vijf, kunnen er zomaar samen 60 of 70 maken.” Maar, is Sweres meteen op zijn hoede. “Dan moet je er natuurlijk geen 80 tegenkrijgen. Dat is leuk voor het publiek, maar als trainer word je gek.”
In een leuke competitie, moet Beek Vooruit weer ergens voor gaan spelen. Wat precies, zal moeten blijken. “We zullen straks zien waartoe we in staat zijn, het belangrijkste is dat we op een leuke manier met elkaar omgaan.” Dan komen de resultaten én het publiek vanzelf. “Onze uitdaging is, dat er straks weer 300 man langs de lijn staan. Dat ze op zondagmiddag lekker naar Beek Vooruit willen komen.” Op het fietsje naar ‘zijn club’ en voor het ‘echie’ aan de bak, Sweres kan niet wachten. “Het moet gezellig zijn, maar dat hangt altijd samen met presteren. Ik ben aangesteld om te zorgen voor goede resultaten, anders hadden ze net zo goed André van Duin kunnen kiezen!
Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.
CADZAND – Al vanaf het moment dat Sem Mostert (19) mocht gaan voetballen, koos hij ervoor om dat te gaan doen bij v.v. Cadzand. Hoewel een stap naar SV Oostburg in zijn woonplaats logischer leek, werd het toch zaterdagclub Cadzand. ‘Wij gaan op zondag altijd naar de kerk en dus wilden mijn ouders dat ik op voetbal zou gaan bij een zaterdagclub en de dichtstbijzijnde was toen Cadzand.’
Die stap dateert alweer van dertien seizoenen geleden, want al sinds zijn zesde speelt Mostert in het wit-rood aan de Cadzandse Noorddijk. “Het is even rijden natuurlijk vanuit Oostburg maar ik heb het er graag voor over. Nu er meerdere clubs naar het zaterdagvoetbal zijn overgestapt en er wellicht nog gaan volgen, voel ik toch niet de behoefte om daarvoor te kiezen mocht men dat vragen. Ik zit hier prima en weet wat ik heb. Voor mij is voetballen samen met mijn vrienden me veel meer waard. We spelen al zo lang met elkaar, bij de jeugd en nu ook bij de senioren. We maken nog altijd stappen in onze ontwikkeling en dat is gaaf om te ervaren.”
Met Niels de Krijger als nieuwe trainer ziet de centrale verdediger, dat er opnieuw stappen vooruit worden gemaakt. Een frisse nieuw kijk op de selectie, wat niet verkeerd is volgens Mostert. “Niels trainde de jeugd en is doorgeschoven naar ons. Hij legt andere accenten dan de vorige trainer en ook de trainingen zijn erg divers. Toen het in de bekerwedstrijden minder liep, zijn we daarmee aan de slag gegaan en hebben we dingen aangepast. Het veldspel was best van goed niveau, alleen merk je dat de jeugdigheid ons soms qua stabiliteit nog parten speelde. Dat gaat ten koste van het resultaat en dat is jammer. Over de gehele lijn zijn er wat jongens bij de selectie gekomen en is de groep wat groter. Dat is wel fijn ook, want je hebt voldoende mensen nodig gedurende een seizoen.”
Een harde doelstelling hebben ze bij Cadzand niet gesteld, maar toch is er wel één uitgangspunt waar ze naartoe willen met z’n allen. “We hebben vorig jaar tien punten behaald, dat willen we nu ten minsten overtreffen. We hebben al een overwinning geboekt, dus dat is wel prettig. Nu is het zaak om tijdens het seizoen ook in met name de derby’s tegen Spui en Schoondijke resultaat te halen. Als we weg kunnen blijven van de onderste drie plekken, dan denk ik dat we opnieuw zijn gegroeid als spelersgroep. Dat moet het streven zijn om elk jaar stappen te blijven maken. Als het aan mij ligt blijf ik hier nog heel wat jaren spelen. Als we deze jonge groep bijeen kunnen houden, dan hoop ik daarmee nog door te kunnen groeien. Wekelijks basisspeler zijn, individueel én als team beter worden, dat zijn mijn drijfveren en daarvoor rij ik graag drie keer per week voor richting Cadzand. Want ik ben heel benieuwd tot hoever we kunnen reiken met elkaar.”
Klik op v.v. Cadzand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Cadzand voor meer informatie over de club.
GRAAUW – Afscheid nemen met handhaving in de vierde klasse. Het zou voor Graauw-aanvoerder Johan Roodhuizen (34) een mooi slotstuk zijn van maar liefst achttien seizoenen eerste elftal bij de Oost-Zeeuws-Vlaamse dorpsclub. Op zijn zeventiende debuteren in een ploeg met ervaren krachten en in mei 2023 afzwaaien als meest ervaren speler en aanvoerder. ‘Het wordt niet makkelijk, maar het zou mooi zijn om degradatie én nacompetitie te ontlopen. Dat zou het plaatje wel compleet maken.’
Helemaal verloren voor de vereniging zal hij zeer zeker niet gaan, want zijn rol in het bestuur van de club blijft hij vervullen. “En ik ga ook gewoon wel in het tweede elftal spelen. Maar ik word ook vader in mei, dus ook daarmee zal ik het een stukje drukker gaan krijgen. Dan is het fijn om niet meer elke week twee keer te moeten trainen en kan je ook eens overslaan als de situatie daar om vraagt. Bij een eerste elftal vind ik niet dat dit kan dus vandaar ook de keuze om te stoppen en een stap terug te doen. Daarnaast heb ik een aantal fikse blessures gehad tijdens die achttien seizoenen en merk ik nu ook op de maandagen, dat het niet allemaal meer even soepeltjes gaat als ik opsta. Dan moet je realistisch zijn en de knoop doorhakken.”
Realistisch is de ervaren Roodhuizen, die zowel als middenvelder en centrale verdediger prima uit de voeten kan, zonder meer. Kijkende naar de kwaliteiten van zijn eigen ploeg weet hij ook, dat een plek bij de ‘veilige zeven’ een fikse klus wordt. “Dat wordt inderdaad verre van makkelijk, maar je moet altijd proberen je huid zo duur mogelijk te verkopen. Toen we vorig seizoen in die vierde klasse kwamen, toen gaf ook niemand een stuiver voor onze kansen en wisten we ook dertig punten bij elkaar te voetballen. Waarom zouden we dit jaar dan niet kunnen verrassen? De groep is vrijwel hetzelfde gebleven en er zijn wat talentvolle jeugdspelers bijgekomen. Die doen het goed en bovendien hebben we in de jeugd nog een lichting talentvolle jongens rondlopen. Niet iedereen zal daarvan het eerste halen, maar als vereniging is dat wel schitterend voor de continuïteit.”
Mede ook met het oog van doorstroming en ontwikkeling van de jeugdige talenten zou het volgens Roodhuizen geweldig zijn mocht de club vierdeklasser kunnen blijven. “Dat is toch mooi als dat lukt? Die jonge spelers kunnen zich dan op een hoger niveau blijven verbeteren en doorgroeien. Zelf ga ik dat dan vanaf de zijkant bekijken en supporteren. Graauw is voor mij een rode draad in mijn leven. Ik ben er opgegroeid, heb de jeugd doorlopen, het eerste elftal gehaald, aanvoerder geworden, heb er mijn vrouw leren kennen en zit in het bestuur… Ik hoop de rest van het seizoen nog een mooie sportieve bijdrage te kunnen leveren, maar dan is het welletjes geweest.”
Klik op VV Graauw voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Graauw voor meer informatie over de club.
VOGELWAARDE – Een goede voorbereiding, een behoorlijke competitiestart. Wellicht de opmaat voor een succesvol seizoen bij Vogelwaarde. En dat terwijl er diverse basiskrachten met blessures kampen. Aanvaller Nieck Elderson tempert echter de verwachtingen, want zijn ploeg heeft maar één doel: bij de eerste zeven ploegen eindigen. ‘Op papier moet dat mogelijk zijn, maar je moet het vooral op het veld blijven waarmaken.’
Met de versterkte degradatieregeling van de KNVB is het voor veel ploegen die doorgaans in de middenmoot of het rechterrijtje bivakkeren ‘alle hens aan dek’. Vorig seizoen eindigden de groenhemden als zevende, wat nu dus voldoende zou moeten zijn voor nóg een jaar vierde klasse in 2023. “We zijn het seizoen prima begonnen en hebben de punten gepakt tegen de teams waar dat ook haalbaar moest zijn. Dan ben je op de goede weg in elk geval. Ik denk ook dat we een groep hebben, die in het tussenseizoen met enkele spelers is versterkt, om een ‘zorgeloos’ seizoen te kunnen draaien. Maar dan moet het ook allemaal een beetje meezitten. Als dan al direct enkele bepalende spelers voor weken wegvallen, dan is het weer een ander verhaal.”
Elderson (29) groeide op in Zaamslag waar hij de jeugd doorliep, speelde twee seizoenen bij Terneuzense Boys en een seizoen bij Hoek 2. “Ik ben ook een jaar helemaal gestopt om mezelf volledig te richten op een carrière als scheidsrechter, wat ik combineerde met voetballen op zondag bij Vogelwaarde. Dat fluiten ging goed, al merkte ik wel dat ik op een gegeven moment als scheidsrechter voor mijn eigen gevoel het maximale had bereikt. Dus daarmee ben ik uiteindelijk ook gestopt en koos ervoor om alleen nog zelf te blijven voetballen. Inmiddels is dit alweer mijn vijfde seizoen bij Vogelwaarde en dat bevalt uitstekend. Het is een warme vereniging, waar ik me gewaardeerd voel en dat is altijd prettig als je in teamverband een hobby beoefent.”
Fluiten doet hij overigens alleen nog af en toe bij de jeugd van Vogelwaarde, maar bij de senioren niet meer. “Dat heb ik altijd met veel plezier gedaan, maar dat boek is vooralsnog volledig dicht. Tijdens wedstrijden heb ik ook altijd wel begrip voor hun rol en ben respectvol naar hen toe. Daar ontbreekt het jammer genoeg nog wel eens aan op en rond het veld, weet ik ook uit eigen ervaring. Maar fouten maken we allemaal, spelers, trainers en ook scheidsrechters. Op topniveau en dus zéker bij de amateurs. Maar ik geniet intens van het spelletje en als de ander beter is, dan is dat zo. Dan moet je proberen om het de volgende keer beter te doen met z’n allen. Zo sta ik erin.”
Toch is het wel zo, dat de aanvaller er altijd alles voor zal doen om te winnen en om een betere voetballer te worden. “Dat is het streven, maar je moet het zelf laten zien. Ik ben ook altijd blij als ik de kans krijg om te spelen, helpt het team waar ik kan. En kiest de trainer voor een ander, dan is dat zijn goed recht. Ik zal dan het ongelijk moeten bewijzen. We hebben nu weer enkele jonge spelers die eraan komen. Mocht daar iemand bijzijn die beter is…. Dan sta ik met plezier mijn plekje af. Maar tot het zover is, zal ik er alles aan doen om elke week het maximale te geven en eruit te halen.”
Klik op VV Vogelwaarde voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vogelwaarde voor meer informatie over de club.
Vrijdag 19 augustus gaat de boeken in als het eerste optreden van Thomas Marijnissen in het Rat Verlegh Stadion van NAC Breda. Zijn debuut maakte hij al eerder. Een lange tijd geleden zelfs. Op 25 november 2016 op bezoek bij Cambuur Leeuwarden om precies te zijn. Nu, 2093 dagen later, is de aanvaller na een leerzaam proces officieel terug op het oude nest.
Op een mistige winteravond in Leeuwarden. De wedstrijd was gelopen. Cambuur stond met 3-1 voor toen de pas zeventienjarige buitenspeler in de ploeg kwam voor Olivier Rommens. De periode waarin hij zijn eerste stappen zette in het profvoetbal, was een lastige voor hem. Marijnissen had het erg zwaar met het verlies van zijn vader: Toine Marijnissen, die in 2015 overleed. Laatst deed hij in het NRC voor het eerst zijn verhaal over de paniekaanvallen die hij destijds had. Na een lange tijd van wikken en wegen nam de rechtspoot in 2017 het moedige besluit te stoppen met voetballen. “Op dit moment ben ik niet in staat om alles van mezelf te geven en voel ik dat ik mezelf een keer écht de ruimte moet geven”, liet Marijnissen destijds optekenen in het officiële persbericht
INDRUK GEMAAKT
Marijnissen kon het voetballen echter nog niet definitief gedag zeggen en sloot een half jaar nadat hij zijn amateur contract inleverde aan bij eersteklasser Rood-Wit in Sint Willebrord, waar oud NAC-speler Jack Sweres de scepter zwaaide. Het werd geen lang huwelijk, want een half jaar later was Marijnissen al toe aan de volgende stap. Die vond hij in het Belgische KFC Zwarte Leeuw. Bij de club uit Helvoirt maakte de rappe aanvaller in een half jaar tien doelpunten en bereidde hij er vijf voor. Het goede spel van de buitenspeler bleef ook in Nederland niet onopgemerkt en een aanbieding van Halsteren zorgde ervoor dat Marijnissen na een half jaar het Belgische voetbal alweer gedag zei.
In Bergen Op Zoom was hij meteen op dreef. In zijn eerste duel in de vierde divisie B gaf hij direct zijn visitekaartje af met twee doelpunten. Ook daar maakte hij indruk, door in achttien duels tienmaal het net te vinden en drie doelpunten voor te bereiden. Het seizoen daaropvolgend zou hij aanvankelijk uitkomen voor ASWH. Toch koos hij op het laatste moment voor het hoger aangeschreven Kozakken Boys, dat toen net als ASWH uitkwam in de Jack’s League (tweede divisie). Bij ‘De Boys’ ging het hem wederom goed af. Hij maakte in zijn debuutjaar elf doelpunten. Vijfmaal was hij de man van de assist.
CIRKEL ROND
Dat Marijnissen het ook in de Jack’s League waarmaakte, overtuigde de beleidsbepalers van NAC. Thomas Marijnissen moest terugkeren naar zijn jeugdliefde. Bij de club waar hij wel zijn debuut maakte, maar nooit binnen de stadionmuren binnen de lijnen kwam. Na een korte onderhandeling met Kozakken Boys, was hij terug bij de club waar het allemaal begon. Vrijdag 19 augustus was het zover. Marijnissen was fit genoeg bevonden om bij de wedstrijdselectie te zitten voor het duel met TOP Oss. Begin tweede helft begon de Bredanaar aan de warming-up en dat was hoorbaar in het goed gevulde Rat Verlegh Stadion. Hij kreeg The Yellow Army op de banken, omdat hij de belichaming is van NOAD: Nooit Opgeven Altijd Doorzetten. Een gedeelte wat terugkomt in de voluit
geschreven naam van NAC. In de 73ste minuut kwam Marijnissen binnen de lijnen voor Ody Velanas. Hij kreeg een staande ovatie van het publiek. Marijnissen had een aantal goede acties in huis en wist uiteindelijk met de ploeg de overwinning over de streep te trekken. Tijdens de ereronde scandeerde de B-Side: “Thomas moet een liedje zingen!” En dat deed hij dan ook. Voor de B-Side, die hij op zijn kuit getatoeëerd heeft staan. De cirkel voor Marijnissen is rond, die nu hoopt op meer minuten in het shirt van de Parel van het Zuiden
Klik op NAC Breda voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NAC Breda voor meer informatie over de club.
De groepsfase zit erop! De achtste finales zijn bekend en vandaag gaan de eerste wedstrijden van start. Nederland komt in actie voor de eerste KO-wedstrijd en we kijken terug op de laatste groepswedstrijden.
Zuid-Korea – Portugal Zuid-Korea heeft in blessuretijd met 2-1 van Portugal gewonnen. Door de overwinning ging zij door als tweede van groep H naar de knockout-fase. De Portugezen zijn ook door als groepshoofd. Portugal startte met een flink gewijzigde opstelling, maar scoorde al na vijf minuten dankzij een goal van Horta. Young-Gwon Kim zette Zuid-Korea nog voor rust naast de Portugezen. De verdediger was alert bij een hoekschop en prikte de 1-1 binnen. Portugal speelde geen goede wedstrijd. Pas in de slotminuten scoorde Zuid-Korea de 2-1 via Hwang. Door dit doelpunt gingen de Aziaten door als tweede in de groep.
5’ 0-1 R. Horta, 27’ 1-1 K. Young-gwon, 90+1’ 2-1 Hwang Hee-Chan
Ghana – Uruguay Ghana kon geen ultieme revanche nemen op Uruguay, maar toch werd het een pijnlijke middag voor de Zuid-Amerikanen. Uruguay stond met 0-2 voor en dacht dat de buit al binnen was voor de laatste zestien voor dit toernooi, maar door de late goal van Zuid-Korea moesten zij nog op jacht naar een goal. De coach had echter al zijn aanvallers al gewisseld. In de slotfase ging het spel alle kanten maar belandde de bal in geen van beide doelen. Het bleef 0-2 en Uruguay ligt uit het toernooi evenals Ghana.
26’ 0-1 G. Arrascaeta, 32’ 0-2 G. Arrascaeta
Kameroen – Brazilië Kameroen moest aantreden tegen een flink gewijzigd Brazilië, wat al door was naar de knockout-fase. In de wedstrijd gebeurde eigenlijk betrekkelijk weinig. De samba die de brazilianen voorheen vertoonde bleef uit. Vlak voor rust kreeg Kameroen een mega kans maar een knappe redding van Ederson voorkwam een doelpunt. Pas in de 93ste minuut scoorde aboubakar de 1-0. Hij trok daarbij zijn shirt uit waardoor hij zijn tweede gele kaart kreeg en dus rood, maar dat maakte hem allemaal niet meer uit. Brazilië is door en kameroen ligt er ondanks een overwinning uit.
90+3’ 1-0 V. Aboubakar
Servië – Zwitserland Dan de laatste wedstrijd van de groepsfase. Dat was er een om je vingers bij af te likken beide ploegen maakte nog kans om door te gaan. De zwitsers begonnen sterk met een voorsprong in de twintigste minuut via Xherdan Shaqiri. Echter hield deze voorsprong niet lang stand en scoorde Servië vijf minuten later de gelijkmaker via Mitrovic. Weer tien minuten later kwamen de Serven zelfs op voorsprong via Vlahovic, maar een minuut voor rust bracht Embolo de Zwitsers weer op gelijke hoogte. Na rust schoten de Zwitsers uit de startblokken met een heerlijke aanval die door Freuler binnen werd geknald. Verder werd de wedstrijd een schoppartij met veel gele kaarten, maar Servië kon uiteindelijk geen potten breken en het bleef bij 2-3.
20’ 0-1 X. Shaqiri, 26’ 1-1 A . Mitrovic, 35’ 2-1 D. Vlahovic, 44’ 2-2 B. Embolo, 48’ 2-3 R. Freuler
Programma: Vandaag gaan de eerste achtste finales van start we beginnen met het Nederlands elftal dat om 16.00 zal gaan aftrappen tegen de Verenigde Staten. NEderland reist met een volledig fitte selectie af naar het Khalifa International Stadium. Er is de laatste tijd veel kritiek geweest op het spel van de Oranje leeuwen, we gaan zien om Van Gaal tactisch iets anders gaat doen waardoor er meer ruimtes getrokken kunnen worden om zo weer te voetballen zoals ze deden in de Nations league. De Amerikanen reizen ook met een fitte selectie af naar de achtste finale op dit wereldkampioenschap. Door de overwinning op Iran zitten zij in een goede flow. De Amerikanen hebben slechts twee keer gescoord dit WK en het meeste gevaar komt van Chelsea aanvaller Christian Pulisic. Nederland zal in de omschakeling op hem moeten letten.
De tweede wedstrijd is Argentinië tegen Australië. De argentijnen kenden een spannende groepsfase omdat zij de eerste wedstrijd hadden verloren van Saudi-Arabië. In de laatste wedstrijd tegen Polen zagen we weer het Argentinië wat we gewend waren. Veel balbezit en dominant voetbal. Australië is tegen alle verwachtingen in tweede geworden in groep D. Door te winnen van Denemarken behaalde de Australiërs de tweede plaats achter Frankrijk. Het zal een spannende wedstrijden. De winnaars van deze twee wedstrijden zullen elkaar ontmoeten in de kwartfinale van dit Wereldkampioenschap.
Klik op WK-Praatjes voor de laatste artikelen over het WK.
Klik op KNVB voor meer informatie over de bond.
De 51-jarige Marc Gabriëls is nu al bijna vijf jaar coördinator bij BSC-Meidenvoetbal. Het meidenvoetbal zit in de lift en zo ook in Roosendaal. Sinds de Nederlandse Voetbalvrouwen Europees Kampioen werden is het vrouwenvoetbal in heel Nederland in populariteit gestegen.
Hoe is het begonnen?
Begin april 2018 organiseerden de BSC-dames een eerste open training voor meisjes. ‘’Met een opkomst van 22 meiden werd het een succes. Eind mei was de groep intussen voldoende gegroeid om twee meidenteams op te richten: MO11 en MO15. BSC-meidenvoetbal was geboren. Het najaar van 2018 gingen de meiden meteen met volle kracht vooruit. Drie maanden na de start werd het MO11 team in een spannende wedstrijd, die uiteindelijk werd gewonnen met 3-1, zelfs kampioen. Een knappe prestatie als debutant. Intussen was de groep voldoende gegroeid om een derde team in te schrijven. Maar daar bleef het niet bij, want vanaf het voorjaar van 2019 nam de groei alleen maar explosief toe.’’
Anno 2022
Intussen, vijf jaar later, heeft het BSC-meidenvoetbal elf teams en 160 meiden. ‘’En nog steeds organiseren we wekelijks kennismakingen. BSC-meidenvoetbal is definitief op de kaart gezet en op weg naar volwassenheid. De BSC-meiden hebben een eigen meiden community, een eigen kledinglijn en sinds kort een eigen meiden honk welke we de komende tijd verder gaan uitbreiden. Een flinke groep sponsoren en vrijwilligers staan dag en nacht klaar om dit mogelijk te maken.’’
Werkzaamheden
Als coördinator fungeert Marc samen met zijn assistent Kevin van der Heijden als contactpersonen tussen bestuur, teamleiders & trainers en regelen zij samen met hen de dagelijkse uitvoering van BSC-meidenvoetbal beleidsplan.
‘’Ik regel daarbij alle team overstijgende zaken zoals opzetten communicatiemiddelen tussen ouders, trainers en kinderen, het regelen van proeftrainingen, inschrijvingen & kleding, maken van teamafspraken, organiseren van clinics, toernooien en verdeel personeel en materialen over de teams. Ik zit ook in de technische commissie welke de teamindeling maakt en werk nauw samen met hoofd opleiding. De BSC-jeugd is namelijk onlangs door de KNVB-lokaal gecertificeerd.’’
Daarnaast onderhoudt Gabriëls ook het contact met de sponsoren en verzorgt hij de bouw en onderhoud van BSC’s eigen meiden honk. ‘’Sinds kort werk ik ook samen met onze twee coördinatoren signalering. De coördinator signalering is het aanspreekpunt voor onze trainers en coaches wanneer zij ‘aanvoelen’ of een concrete aanwijzing krijgen dat er iets aan de hand is. De coördinator signalering neemt het vanaf hier over en zorgt waar nodig dat het signaal bij professionals terecht komt. Wij van BSC vinden het ontzettend belangrijk dat alles bespreekbaar is: van eenzaamheid, pesten tot financiële problemen. Tenslotte werk ik samen met de wedstrijdsecretaris en scheidsrechters om elke week alle wedstrijden weer in goede banen te leiden.’’
Een eigen identiteit
We vroegen aan Marc wat centraal staat bij de ontwikkeling van de speelsters. ‘’BSC-meidenvoetbal wil zich onderscheiden van jongens voetbal door te bouwen aan een meiden community. Een groep van meiden die niet alleen in het eigen team opereren, maar ook met alle meiden tezamen een voetbal subcultuur vormen. Dit groepsgevoel vinden we erg belangrijk. Een eigen duidelijk herkenbare identiteit binnen BSC maar ook daarbuiten.’’
Een voorbeeld hiervan is hun eigen kledingstijl. ‘’Onze trotse sponsoren vinden het belangrijk dat de meiden in de puntjes verzorgd op het veld verschijnen. Dit zorgt voor een goede uitstraling. Via onze eigen Facebookgroepen bereiken we meerdere malen per week de ouders en via Instagram de meiden. Alles moet gewoon goed en duidelijk geregeld zijn: uitrusting, trainers, leiders, communicatie, noem maar op. Dat vinden de ouders fijn, maar ook de meiden zelf. De prestaties en plezier komen dan vanzelf.’’
Komst bij de club
Gabriëls zijn dochter Florike was in 2018, een van de drie meiden die lid werd toen er werd begonnen met BSC-meidenvoetbal. “Ze was toen bijna elf jaar. Intussen voetbalt ze nog steeds bij BSC in de MO17-1. Mijn jongste dochter is onlangs gestart in de MO9-1.’’
Het huidige seizoen Het huidige seizoen bij BSC kenmerkt zich nog steeds door grote groei. ‘’Elke week komen er meiden kennismaken voor een proeftraining. De teams worden daarbij uiteraard steeds groter en in de winterstop splitsen we de teams dan weer. Zo proberen we alle meiden die willen voetballen meteen een plekje te geven, wachtlijsten doen we niet aan. We spelen in alle leeftijden met de selectieteams in de eerste klasse of hoger. We hebben daarbij ook altijd een tweede team welke recreatief voetbal aanbiedt. Voor iedereen is er dus plaats bij BSC-meidenvoetbal.’’
Toekomst BSC-meidenvoetbal wil verder groeien tot ongeveer 200 meiden met minimaal twee teams per leeftijdscategorie. ‘’Hierdoor kunnen we voor alle leeftijden alle meiden de uitdaging en plezier bieden die ze nodig hebben. Zeg maar ‘meidenvoetbal op maat’. Hierbij is de ambitie om een regionale aantrekkingskracht te creëren en meisjesvoetbal in West-Brabant definitief op de kaart te zetten.’’
Visie
Samen met Marc hadden we het over zijn visie op het meidenvoetbal. ‘’Mijn missie is geslaagd als op een zekere dag geen enkele ouder zich meer afvraagt bij welke West-Brabantse club de dochter zal gaan spelen: Dat is vanzelfsprekend bij BSC want daar spelen toch minstens net zoveel meiden als jongens?’’
Twee smaken
De organisatie van BSC-meidenvoetbal is gericht op de sportieve ontplooiing van alle meiden ongeacht leeftijd en het spelniveau. ‘’Hierbij is het belangrijk dat elke voetbalster op haar eigen voetballend en sociaal emotioneel niveau de uitdaging kan vinden met team- en leeftijdsgenoten. Het is een feit dat een te groot niveauverschil onvermijdelijk tot spanningen gaat leiden. Talentvolle meiden raken gefrustreerd in het spel en zullen naar andere wegen (clubs) gaan zoeken om toch hun uitdaging te kunnen vinden. Minder talentvolle meiden zullen op hun beurt ook gefrustreerd raken als ze niet worden aangespeeld en buitenspel worden gezet. Dat is niet goed voor hun zelfvertrouwen. Dit is een ongewenste situatie voor de club en de meiden zelf. Er worden daarom bij BSC-meidenvoetbal binnen alle leeftijdscategorieën twee smaken voetbal aangeboden: talent voetbal en recreatief voetbal.
Ambities Bij de oprichting had Gabriëls destijds met zichzelf afgesproken om voor een termijn van vijf jaar het meidenvoetbal te coördineren en dan te kijken waar ze staan. ‘’Deze vijf jaar zijn bijna voorbij en ik kan terugkijken op een periode waar we heel veel hebben bereikt. Maar mijn ambitieniveau ligt hoog dus ik kijk nu al naar de volgende periode. Uiteindelijk wil ik de meiden van het eerste uur afleveren bij de senioren, ons Dames 1 team dat speelt in de eerste klasse.’’
Hoogtepunten
Buiten de reguliere competitie hebben ze bij BSC-meidenvoetbal al een aantal mooie evenementen mogen organiseren. ‘’Denk daarbij aan de Jonger Oranje talentendagen meiden samen met Excelsior Vrouwen, het NK MO13, Eredivisie oefenwedstrijden van de Feyenoord Vrouwen. Ook gaan we op 27 november met 200 meiden naar het PSV-stadion om de PSV Vrouwen tegen de Feyenoord Vrouwen aan te moedigen.’’
Wij wensen Marc Gabriëls veel succes dit seizoen!
Klik op BSC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BSC voor meer informatie over de club.
Hans Westenberg ging op zoek naar een echt ‘wij gevoel’ na zijn periode bij VV Goes. Uiteindelijk kwam hij terecht bij VV ‘s Heer Arendskerke en speelt hij nu al drie jaar bij de club. “Het is een prachtige club”.
Carrière Hans Westenberg is 26 jaar oud en speelt momenteel bij VV ‘s Heer Arendskerke. Op vierjarige leeftijd begon Westenberg zijn voetbalcarrière. “Mijn eerste club was SSV’65 in Goes. Mijn vader speelde vroeger op hoog niveau dus was het een logische stap om mij ook al vroeg met de sport kennis te laten maken. Ik heb altijd plezier gehad als ik ging voetballen en het plezier is er nog steeds. Je vergeet even de dingen waar je in het dagelijks leven mee bezig bent en kan je volledig in het spel laten gaan. Vroeger speelde ik als centrale middenvelder. Vanaf mijn negentiende ben ik op de achterste linie gaan spelen.”
Westenberg heeft bij verschillende clubs gespeeld:
“Bij SSV heb ik een toffe tijd gehad”, vertelt Westenberg. “Ik kreeg daarna een kans bij JVOZ in Vlissingen bij trainer Gérard de Nooijer. Een mooi seizoen gedraaid in de A’tjes van JVOZ en veel geleerd bij de club. Ook daar een leuke tijd gehad (nieuwe wereld met volwassen/fysiek voetbal in de tweede klasse). Voorheen was ik vooral snel en technisch spel gewend. Ik had toen ook een groeispurt gehad en was behoorlijk lang voor m’n leeftijd. Toen begon ik ook met fitness en met mijn fysiek kwam ik in de verdediging terecht.”
Tijdens Westenberg zijn tijd bij SSV kwam hij in contact met Huseyin Dogan. “Hij ging een nieuw team starten bij VV Goes met een aantal gasten die ik kende van vroeger. We begonnen in de vierde klasse en waren direct dat seizoen ook gepromoveerd via nacompetitie. Ik was toen ook aanvoerder, wat me een goede boost, extra motivatie en verantwoordelijk gaf. Na twee seizoenen bij VV Goes ging ik op zoek naar een nieuwe uitdaging.”
De verdediger kwam uiteindelijk terecht bij VV ‘s Heer Arendskerke. “Een prachtige club. Echt een ‘wij gevoel’ bij zowel de spelers, supporters als alle vrijwilligers die de club een handje helpen. Ik speel er nu met veel plezier in de verdediging. Zo kan ik mijn fysiek goed gebruiken in de duels en vind ik het fijn om lekker agressief bezig te zijn.”
Met nieuw team promoveren Westenberg heeft in zijn carrière zeker ook wat prestaties behaald. “Met een compleet nieuw team gelijk promoveren naar de derde klasse was denk ik wel echt een mooie prestatie. Veel verschillende culturen die soms ook met elkaar botsten. Uiteindelijk zijn we een hecht team geworden en kwamen we voor elkaar op.”
In dat seizoen heeft de verdediger zich ook als speler beter leren kennen. “Ik weet nu waar mijn sterke punten liggen en welke zaken ik beter aan een teamgenoot kan overlaten. Dat is denk ik voor elke speler wel belangrijk. Zo weet je in welke situaties je extra scherp moet zijn.”
Kruisband blessure Westenberg heeft ook een dieptepunt beleefd in zijn carrière. Zo had hij zijn kruisband gescheurd toen hij twintig was. “Dat heeft me mentaal wel echt een klap gegeven. Zo wilde ik op mijn opleiding, CIOS Goes, bij de fitness en voetbal kant zitten. Door de blessure moest ik me meer focussen op zaken waar ik eerst geen tijd voor had. Denk dan aan koken, ondernemen en boeken lezen.”
VV ‘s Heer Arendskerke Momenteel staat Westenberg met zijn team op de zevende plek in de derde klasse. “Het kan en moet beter. Afgelopen seizoen waren we gedegradeerd. Naar mijn mening horen we zeker thuis in de top drie, maar laten we nog te vaak onnodig wat steken vallen. We hebben al tegen een aantal van de bovenste clubs gespeeld en het verschil in klasse scheelde niet veel. Ik denk zeker dat we nog gaan klimmen in de ranglijst in het verdere verloop van dit seizoen.”
Wij wensen Hans Westenberg veel succes dit seizoen!
Vandaag spreken wij met Vincent Rens en Dion de Lange. Beide zijn spelers van Verburch 4, ook wel bekend als Verburch Allstars. “We zijn een recreatief voetbalteam dat op wekelijkse basis, met een groot verlangen, voldoening haalt uit de drie te spelen helften.”
Introductie Vincent Rens is groot geworden bij VV Verburch en momenteel speler van Verburch 4. “Voorheen heb ik mijn strepen verdiend in de selectie van Verburch bij zowel het eerste als het tweede. Al jaren is de rechterflank mijn domein en zorg ik dat buitenspelers op wekelijkse basis in mijn broekzak belanden.”
Dan heb je ook Dion de Lange, lid van VV Verburch. “Al vanaf het eerste moment dat mijn voeten mijn grote lichaam in evenwicht wisten te houden, ben ik lid van Verburch. Wegens blessureleed een aantal jaar geleden heb ik de aspiraties binnen de selectie-elftallen van Verburch moeten opgeven. Dit jaar ben ik wederom terug gekomen bij het geliefde Verburch en door mijn onevenaarbare toewijding aan onze teamgenoten, mag ik mij krijgsheer (aanvoerder) van deze manschappen noemen.”
VV Verburch 4 is een gloednieuw sterrenensemble, opgericht in het seizoen 2022-2023. “Het is een recreatief voetbalteam die op wekelijkse basis, met een groot verlangen, voldoening haalt uit de drie te spelen helften. We zijn actief in de derde klasse en noemen onszelf de Verburch Allstars. Dit komt omdat ons spel soms veel weg heeft van de kwaliteit voetbal die we allen zagen in de gelijknamige televisieserie van ruim twintig jaar geleden.”
Ontstaan van de Allstars Sinds dit seizoen zijn de Allstars bijeengekomen om te spelen onder Verburch 4, maar hoe is het team nou ontstaan? “Het leven is tot je ca. 25 jaar bent over het algemeen een ‘walk in the park’. Althans, dat geldt voor velen van de Allstars. Zorgvrije jeugd, waarin voetbal een manier van leven is. Uit school direct de veldjes op met een bal. Vervolgens fulltime aan het werk, of een studie volgen. Echter, bleef de bal altijd rollen. Ieder bewandelde een eigen pad, maar doordeweeks op de training of zaterdag voor, tijdens of na de wedstrijd, werd er weer een eenheid gesmeed in de zoektocht naar eeuwige roem in de krochten van het amateurvoetbal.”
Helaas liggen er vele dreigingen op de loer. “Verantwoordelijkheden, blessures, wat te denken van een partner. Zomaar wat vervelende bijkomstigheden in het leven die een impact kunnen hebben op een voetballer en zijn wens om tegen die bal aan te blijven schoppen. In een poging om hier een gulden middenweg te vinden is Verburch 4 opgericht!”
Verburch Allstars ging toen op zoek naar spelers. “In de aanloop naar dit team, waarin we het belangrijk vonden om spelers te vinden die de ideologie van Verburch behartigen, zijn er wat lijnen uitgegooid om te proeven of er behoefte was aan zo een elftal. Na maanden van rekruteren bleek de aantrekkingskracht van dit project dusdanig groot dat er in januari 2022 definitief is besloten om een nieuw elftal op te richten.”
Grotendeels bestaat de ploeg uit diverse generaties vriendengroepen met een verleden bij Verburch. “Dit is dan aangevuld met wat gerichte versterkingen uit een naburig dorp, Kwintsheul. In totaal bestaat het team uit zo’n dertig spelers, waarbij we wekelijks kunnen werken met een harde kern van zeventien à achttien man.”
Mooiste wedstrijd tot nu toe Sinds de oprichting van het team hebben de mannen pas zeven wedstrijden gespeeld. “Als we dan over een teamprestatie hebben dan is de bekerwinst tegen Westlandia een schoolvoorbeeld. Niet zozeer door de karige 1-0 winst, maar meer aan wat er vooraf ging.”
Een half uur voor de wedstrijd kwamen de Allstars erachter dat hun keeper nergens te bekennen was. “Onze keeper genaamd Myron, of Ronny, bleek achteraf iets te diep in het glaasje gekeken te hebben en wist hij in zijn roes twee wekkers, achttien gemiste oproepen en een gestuurde postduif te negeren. Zelfs een Myron-Alert op diverse Social Media kanalen mocht niet baten waardoor we genoodzaakt waren een speler op goal te zetten. Tot overmaat van ramp kwamen we een kwartier voor aanvang van de wedstrijd er ook nog eens achter dat de shirtjes tas nog bij een speler thuis lag. Daardoor konden we pas één minuut voor aanvang het veld betreden om uiteindelijk zonder warming-up Westlandia koelbloedig over de knie te leggen.”
Memorabele momenten Ondanks dat dit team nog in zijn kinderschoenen staat, hebben de Allstars al wat memorabele momenten beleefd. “Het zijn er eigenlijk al te veel om op te noemen. Als we er dan toch een paar moeten noemen dan zijn dat de volgende momenten:
De groene duivel uit Naaldwijk op eigen terrein uit de beker knikkeren
De eerste thuiswedstrijd met schitterende tifosi, Bengaals vuurwerk en een hoop supporters langs de lijn
De oprichting van onze eigen Instagram pagina (vergeet ons niet te volgen @verburchallstars)
Het aantrekken van sponsoren die ons in een professionele wedstrijd en training outfit hebben gestoken
Het aantrekken van een bloedmooie verzorgster
Onze rechtsbuiten, Dave Zwinkels, die voor het eerst in zijn leven probeert mee te verdedigen en direct tegen een rode kaart aanloopt”
Verburch Allstars in hun trainingspakken
Teamdoelen De Allstars hebben nog een aantal mooie doelen opgesteld:
“Wij als AllStars streven altijd het hoogst haalbare na. Dit houdt in dat we zo ver mogelijk in de beker willen komen en zo hoog mogelijk in de competitie proberen te eindigen. Randvoorwaarde hierbij is wel dat we geen concessies zullen doen aan onze attractieve speelwijze. Met deze speelwijze hebben we in korte tijd een grote fanbase opgebouwd en dat schept verwachtingen.
Het team bij elkaar houden. Met zoveel fantastische voetballers in het team is het logisch dat er hier en daar aan spelers wordt getrokken. Zo hebben onze spelers het tweede al eens naar een overwinning geleid. Alle spelers van Verburch 4 hebben een contract voor het leven en wij zullen erop toezien dat deze wordt uitgediend.
De randzaken verder professionaliseren. Denk hierbij aan kleding, voetbaltassen, Social Media en een goed verzorgd trainingskamp in de winterstop.”
Verburch Allstars 2022-2023 Veel Allstars zijn grootgebracht bij Verburch. “Het is gewoon een prachtige club en Verburch zit bij ons in het hart. De kernwaarden van de club als broederschap, strijd en passie werken als een magneet. Ook de clubkleuren hebben iets magisch. Ik bedoel; elke voetballer droomt er toch van om in het mooie Oranje te spelen?”
Vooraf aan het seizoen waren de verwachtingen van de Allstars hooggespannen en zijn ze tot op heden slechts deels waargemaakt. “De bekercampagne verloopt tot dusver volgens plan, aangezien we inmiddels in de kwartfinale zijn belandt! De competitie zijn we wat stroever gestart met slechts vier punten uit drie wedstrijden. Nu denkt u waarschijnlijk ‘twee wedstrijden pas!?’. Het antwoord daarop is vrij simpel. Het blijkt dat wanneer teams die niet op volle oorlogssterkte kunnen aantreden tegen de Allstars, zij als bange haasje een beroep doen op de KNVB en om uitstel verzoeken. We zullen na de winterstop dus een overvol programma hebben.”
Eeuwige glorie is de enige optie voor de Allstars dit seizoen. “We gaan voor kampioenschappen en trofeeën. Op donderdagavond wordt er met het mes tussen de tanden getraind om een goede voorbereiding af te leveren voor de daaropvolgende wedstrijd van zaterdag. Het zal sporadisch plaats kunnen vinden dat we op kwaliteit geklopt zullen worden, maar de Allstars zijn als gladiatoren in de arena. Wij buigen voor niemand en zullen alles geven, of strijdend ten onder gaan.”
Wij wensen de Verburch Allstars veel succes dit seizoen!
Klik op VV Verburch voor de laatste artikelen over de club. Klik op VV Verburch voor meer informatie over de club.
