Home Blog Pagina 468

Falk van Sluisveld leert veel bij Almkerk

Tevreden? Dat woord komt bij Falk van Sluisveld niet meteen in zijn woordenboek voor. Want de verdediger is kritisch op zichzelf en wil altijd nóg beter. Precies om die reden maakte hij afgelopen zomer dan ook de overstap van de derde naar de eerste klasse: van Waspik naar Almkerk.

Toch, realistisch als hij is: “Na iedere training en wedstrijd, heb ik weer wat geleerd. Ik maak zeker stappen, daarom wilde ik hier ook naartoe.” Of, zoals de 27-jarige Van Sluisveld het zelf heel mooi kan verwoorden. “Ik wilde die leercurve nog één keer een boost geven.” En dus was het tijd voor een ‘transfer’ naar een hoger niveau. “Ik was altijd actief bij Waspik, nooit ergens anders. Daar ben ik echt opgegroeid. Lekker in je comfortzone, redelijk gemakkelijk voetballen.” De laatste drie jaar, spookte die gedachte dan ook steeds vaker door zijn hoofd, vertelt Van Sluisveld. “Moet ik toch niet een stapje hoger maken? Ik was er niet echt naar op zoek, maar de afgelopen seizoenen stond ik een beetje stil, voor mijn gevoel.” En dus, word je dan niet meer beter. “Behalve afgelopen jaar dan. Dat was, dankzij een goede trainersstaf, misschien wel mijn meest leerzame seizoen op tactisch gebied.”

Sneller handelen

Toch zette een telefoontje uit Almkerk hem meteen weer aan het denken. “De club kende ik al, een eersteklasser… Dat wilde ik met mijn ambitie wel proberen.” Al was dat minder makkelijk, dan het nu daadwerkelijk klinkt. “Het plaatje klopte, maar ik moest wel mijn vrienden ‘achterlaten’. Ik voel me verbonden met Waspik, die wil je niet in de steek laten.” Maar: “Ik ben heel blij dat ik de stap heb gemaakt. Het is een warme en gemoedelijke club, een leuke groep en een goede trainer.” Over Vincent de Klerk is Van Sluisveld sowieso zeer te spreken. “Modern, iemand die veel digitale middelen gebruikt en naast het veld ook een leuke gast.” Daar later meer over. De linkspoot voelt zich inmiddels op zijn plek, maar in het begin was het aanpoten, vertelt hij. “Heel erg wennen aan het niveau. Je hebt minder tijd en ruimte. Die eerste klasse is sterker dan ik had gedacht.” Waar zit hem dat vooral in? “De snelheid waarmee je onder druk wordt gezet, de intelligentie van je tegenstander. Je moet gewoon sneller handelen.” Maar die uitdaging gaat Van Sluisveld maar al te graag aan. “Ik wil beter worden en mezelf testen op dit niveau.” Tegenwoordig als linksback. “Die rechtsbuitens zijn behoorlijk goed, kan ik je vertellen!” Goed zijn ze ook bij Almkerk, misschien wel tegen de verwachtingen in. “Teams dachten dat wij het lelijke eendje zouden zijn, maar we bewijzen het tegendeel. Als we ons niveau halen, kunnen we gewoon in de middenmoot eindigen.”

Situaties herkennen

Met een trainer die ongeveer net zo ambitieus is als hijzelf, kan dat ook bijna niet anders. “Hij wil graag vooruitverdedigen, doordekken en hoog op het veld drukzetten. Tegen wie we ook spelen.” Met behulp van digitale middelen dus. “Een camerasysteem, om beelden te analyseren en een scherm met beelden van de tegenstander.” Ook wat betreft de voorbereiding wordt er niks aan het toeval over gelaten. “We hebben een app, daarin kun je vooraf al de training of wedstrijdbespreking zien.” Als linksback, die voorheen altijd in het centrum stond, best wel handig. “Ik ben rustig aan de bal, zoek de voetballende oplossing en speel graag een bal hard in over de grond. Nu moet ik situaties nog beter gaan herkennen.” Hij legt uit. “Ik vertikte het altijd om een bal over de zijlijn te schieten, nu is dat soms echt nodig. Maar ook in het tactische aspect. Wanneer dek je wel door en wanneer niet, bijvoorbeeld.” Want zoals gezegd, tevreden is Van Sluisveld niet zo snel. “Mijn crosspass kan nog beter en ik moet nog meer een over-mijn-lijk-mentaliteit krijgen. Dat heb je op dit niveau gewoon nodig, om je tegenstander op te vreten.” En dus is het zaak om de goede lijn door te trekken, basisspeler te blijven en een dragende kracht te worden. Daarna kijkt de inwoner van Breda wel weer verder. “Hier ben ik blij en prima op mijn plek! Het was lastig om weg te gaan bij Waspik, die club zit in mijn hart, maar ik kom er vast nog een keertje terug…”

Klik op Almkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Almkerk voor meer informatie over de club.

RVVH pakt verdiende winst tegen cvv Zwervers

RIDDERKERK – RVVH heeft de thuiswedstrijd tegen CVV Zwervers met overtuiging in winst weten om te zetten. De Ridderkerkers speelden een sterk duel en stapten op de ranglijst over de Capelse tegenstrevers heen.

Voor de rust doelpuntte linksback Philip Dragon al vrij snel met de 1-0. Daarna bleven de grootste mogelijkheden aan Ridderkerkse zijde. Tot de rust werd echter niet meer gescoord.

Na de rust wist RVVH in de eerste fase tweemaal te scoren. Aanvoerder Papito Merencia haalde tweemaal snoeihard en doeltreffend uit. Daarmee was de wedstrijd wel gespeeld, hetgeen zich uitte in de nodige wissels aan beide zijden. Tien minuten voor tijd deed CVV Zwervers iets terug toen O’Neal Maatsen, na eerst een redding van Tim Elkhuizen, simpel de rebound kon binnenschieten, 3-1.

Het slotakkoord viel in de blessuretijd. Invaller Jesse Eggers ging door richting keeper Elton Evora, die de bal vervolgens snoeihard tegen hem aanschoot waarna de bal in het doel caramboleerde voor de 4-1 eindstand.

RVVH – CVV Zwervers 4-1 (1-0)

12. Dragon 1-0
56. Merencia 2-0
63. Merencia 3-0
81. Maatsen 3-1
90+1. Eggers 4-1

Scheidsrechter: M. Lindhout
Gele kaarten: Pietersz (CVV Zwervers) en Proost (RVVH)

Opstelling RVVH:
Elkhuizen, Proost, Boers, Steketee, Dragon (75. Eggers), Merencia (79. El Koubai), De Witte, Niamut (46. Buist), Pires Tavares (71. Ajarai), Dermedjan en Stolk (79. Karaca).

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

 

Spirit hervat competitie met winst op Alexandria’66

0

Spirit heeft zaterdag de competitie hervat met een keurige 0-2 overwinning bij Alexandria’66. Voor Spirit was het winnen van deze wedstrijd niet vanzelfsprekend.

Bijna traditie getrouw hebben de Ouderkerkers het altijd moeilijk op Sportpark Oosterflank. In de 5 eerdere ontmoetingen in de competitie wist Spirit slechts 1 keer eerder te winnen. In het seizoen 2018-2019 werd het 1-2 waarin beide doelpunten op naam kwamen te staan van Raoul Haliwela.

Toevalligerwijs was de aanvaller zaterdag ook toegevoegd aan de selectie. De speler van het 2e team begon op de bank. Ook op de bank begon Robbin Brouwer. Hij was niet fit genoeg om te starten. Jochem Schrader nam zijn positie in. Op het middenveld startten Stefan Bitter en Cris de Jong, wat betekende dat Niels de Vries het begin van de wedstrijd vanuit de dug out moest bekijken. Christian Schrader is geblesseerd en was afwezig. Trainer Richard van Cappellen was ivm gezondheidsredenen ook niet aanwezig. Alexander Deelen en Laurens Visser namen zijn taken waar.

Spirit nam meteen het initiatief. Zonder echt gevaarlijk te worden werd wel regelmatig de helft van de tegenstander opgezocht. De eerste grote kans kregen de geel-witten pas na bijna 25 minuten spelen. Ruben de Vries miste net de scherpte om de 0-1 op het scorebord te zetten. Ondanks een aantal kleine mogelijkheden voor de thuisploeg, hielden de Ouderkerkers goed stand en creëerden ze enkele mogelijkheden om te scoren. Het bleef echter 0-0 bij rust.

Spirit begon vol vertrouwen aan de 2e helft. Ruben Slooff hield in de eerste minuten het hoofd niet koel toen hij oog in oog op de Rotterdamse doelman af kon gaan. Later ging zijn schot voorlangs en ook een kopbal van Tim de Vaal over geschoten.

In de slotfase nam Spirit toch afstand. De in het veld gekomen Raoul Haliwela werd door Niels de Vries weggestuurd. Zijn voorzet kwam bij Lukas Bos, die de bal gretig in schoot: 0-1.

Een paar minuten later besliste Tjerk de Kogel de wedstrijd. Ruben Slooff ontsnapte en kon vrij op het doel van Alexandria’66 afgaan. Via de keeper kwam de bal voor de voeten van de meegekomen Tjerk de Kogel (0-2).

Met de winst stijgt Spirit 1 plaatsje op de ranglijst. VVGZ verloor bij Nieuwerkerk (2-1) en moest de 3e plaats aan Spirit overgeven. Nieuwerkerk blijft 2e en Sparta, dat met 3-2 won van Neptunus-Schiebroek, blijft koploper. De voorsprong blijft 6 punten op Nieuwerkerk, maar de Rotterdamse ploeg heeft een wedstrijd meer gespeeld. Het verschil tussen Spirit en Nieuwerkerk is 1 punt.

Onderin heeft SVS geen goede zaken kunnen doen. In een rechtstreeks degradatieduel met Slikkerveer werd het 1-1 en blijven de Capellenaren met 3 punten achterstand op de laatste plaats staan.

Volgende week ontvangt Spirit Hillegersberg, dat in verliespunten net buiten de degradatiezone staat.

Geschreven door: Eric de Vendt
Foto gemaakt door: René Bitter

Klik op vv Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Spirit voor meer informatie over de club.

 

 

Niet meer weg te denken uit de dug-out van vv ‘s-Gravendeel

Jeffrey Nathalia is niet meer weg te denken uit de dug-out bij de hoofdmacht van vv ’s-Gravendeel. Al bijna een kwarteeuw vervult Nathalia de functie van elftalleider bij het vlaggenschip van de rood-witte brigade. En als zijn gezondheid het toelaat zal het waarschijnlijk niet bij dat jubileum blijven.

In de loop der jaren heeft bij veel clubs de leider de titel van teammanager gekregen. Voor Jeffrey Nathalia (59) staat nog steeds elftalleider achter zijn naam in de begeleidingsstaf van vv ‘s-Gravendeel. Sinds 1998 vervult hij die functie met verve, zorgt hij dat het wedstrijdformulier in orde wordt gemaakt voor en na de wedstrijd, is hij de schakel tussen trainer en spelers maar ook tussen bestuur en selectie. Tevens zorgt hij op wedstrijddagen thuis ervoor dat de scheidsrechter wordt opgevangen en voorzien van alle gewenste informatie.

Suikerziekte

Het spuien van informatie deed de geboren Dordtenaar aan het einde van de vorige eeuw eerst nog als speaker, voordat Nathalia als opvolger van Bram de Regt de taak van elftalleider overnam. Een taak die hij nog steeds met veel plezier uitoefent. Hoewel de gezondheid hem enigszins parten speelt – enkele jaren geleden kreeg Nathalia last van een hartkwaal en ook heeft hij suikerziekte – blijft hij graag verbonden met de selectie in zijn hoedanigheid als leider. ,,Ik voed trainers met statistieken en dat vinden zij heel prettig. Ik houd alles bij.’’

Dat gebeurt ook letterlijk tijdens de wedstrijden van vv ’s-Gravendeel. Gewapend met pen en papier neemt Jeffrey Nathalia steevast zijn plekje in het hoekje van de dug-out in waar hij aantekeningen maakt van alle noemenswaardige feiten tijdens de wedstrijden. Die aantekeningen vormen weer de basis voor het wedstrijdverslag dat daags na het duel op de website verschijnt en naar alle lokale en regionale media gezonden wordt. De voorbereidingen voor dat verslag begint eigenlijk op donderdag als Nathalia met de trainer – sinds de vorige jaargang Sander Willemstijn – de wetenswaardigheden uitwisselt en dan weet welke spelers in het veld gaan verschijnen en wie op de bank zal plaatsnemen.’’

Na de degradatie bleef hij de hoofdmacht trouw. En na dit jaar? ,,Ik heb het bestuur beloofd dat ik de 25 jaar zou volmaken en dan kijk ik verder. Alles hangt ook samen met mijn gezondheid.’’

Klik op de link voor meer artikelen over vv’s-Gravendeel
Klik op de link voor meer informatie over vv’s-Gravendeel 

Jonge trainer Angelo Ernst leert veel bij Be Ready

Nadat zijn eigen voetbalcarrière vanwege een hardnekkige enkelblessure vroegtijdig in de knop werd gebroken, zocht Angelo Ernst (37) de passie voor voetbal ergens anders. Als jeugdtrainer bij TSC ontdekte hij zijn ambitie en dus staat de Oosterhouter sinds deze zomer voor de groep bij Be Ready. “Dat viel als jonge trainer nog niet mee!”

Want, zo heeft de oefenmeester wel gemerkt: “Clubs staan daar niet altijd om te springen. Gelukkig zochten ze bij Be Ready juist een jonge en ambitieuze trainer, dus was die klik snel gemaakt!” Ook in de gesprekken, die de twee in de eerste week van januari met elkaar voerden. “Het voelde meteen goed, vertrouwd. Daarna was alles vrij snel rond. Ik ben ze heel dankbaar voor deze kans.” En dat allemaal, nadat Ernst al relatief vroeg gedwongen werd een punt achter zijn actieve voetballoopbaan te zetten. “In de jeugd brak ik mijn enkel, later kreeg ik er nog eens een flinke schop op. Zes jaar geleden ben ik gestopt.” Blokkades in zijn linkerenkel waren de boosdoener. “Wat dat betreft had ik hem beter opnieuw kunnen breken… Als ik nu een balletje trap, heb ik er nog steeds last van.”

Uitdagen

Voorzichtigheid is dus geboden, maar bloed kruipt waar het niet gaan kan. “Het begint vanzelf toch weer te kriebelen, dus ging ik bij TSC aan de slag.” Ernst haalde zijn diploma’s, begon het trainersvak steeds leuker te vinden en bleek te barsten van de ambitie. “Daar zat ik na een paar seizoenen aan mijn plafond, voor mijn eigen persoonlijke ontwikkeling, zocht ik wat anders. Uiteindelijk hebben we dat in onderling overleg netjes met elkaar geregeld.” Solliciteren viel zoals gezegd niet mee, maar bij derdeklasser Be Ready vond hij gehoor. “Als beginnend hoofdtrainer, is dit alles wat je nodig hebt. De faciliteiten zijn top, het voetbalidee goed en de sfeer heel prettig. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.” Ter voorbereiding, verdiepte Ernst zich vooraf in zijn nieuwe club. “Natuurlijk kende ik de club wel, je hoort ook verhalen. Vorig jaar hadden ze maar weinig spelers, nu staan we met 33 man op de training. Dat is wel de basis.” Met die basis, kan de trainer verder. “Ik merk dat het niveau op de trainingen de goede kant op gaat, maar alles valt of staat met resultaten.” Resultaten die niet vanzelf komen, weet Ernst. “Een eigen speelwijze, op basis van spelprincipes en moderne oefenstof. Puur om mezelf en die jongens uit te dagen.” Maar vooral, alles met bal. “De technische basis, positiespelletjes en lekker veel dat balletje raken.” En dat allemaal, onder weerstand. “Na verovering, vind ik dat je een bal op zeker moet spelen. Ook aanvalspatronen moeten een automatisme worden, dat moet je blijven herhalen.”

Volwassener

Realistisch aanvallend voetbal, van achteruit. De doelstelling voor Ernst is helder. “Groeien als team, die stappen wil je blijven zien. De opkomst is goed, de organisatie staat, nu kunnen we aan de bal meer gaan doen. Als dat voor elkaar is, kun je ook echt ergens voor gaan spelen.” Daar zit voor hem dan ook het grootste verschil tussen het trainen van jeugd of de senioren. “Voetbalinhoudelijk en tactisch, is de jeugd wat verder. Maar in het seniorenvoetbal is het natuurlijk veel volwassener, meer directe duels. Ook de beleving is anders.” Bijvoorbeeld op een wedstrijddag. “Mensen willen meer van je, dat was wel even wennen. Maar op het veld, blijft het gewoon hetzelfde. Dan ben je met een spelersgroep bezig, hoe oud ze ook zijn.” Rustig, enthousiast en gedreven. Zo omschrijft de jonge oefenmeester zichzelf het liefste. “Boven de groep, maar er ook zeker tussen. Ik denk dat ik makkelijk contact kan maken.” En goed, is niet goed genoeg. “Voetbal is mijn passie. Daar denk je continu over na. Hoe kun je jouw visie overbrengen op een groep? Dat groepsgebeuren is eigenlijk het mooiste.” Ook voor zichzelf, legt de TC2-trainer de lat hoog. “Ik wil hier eerst in alle rust aan mezelf werken, daarna zien we wel verder. Jeugdtrainer bij een BVO? Dat zou mooi kunnen zijn!” Maar voorlopig, denkt hij alleen maar aan Be Ready. “Werken met een mooie groep en de tijd krijgen om samen te groeien, dat heeft iets!”

Klik op Be Ready voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Be Ready voor meer informatie over de club.

S.V. Capelle verliest bij Sleeuwijk

0

S.V. Capelle voetbalde zaterdag weer de eerste competitiewedstrijd na de winterstop en ging op bezoek bij Sleeuwijk. Capelle begon niet attent aan de wedstrijd: gelijk in de eerste minuut bracht Andor van Andel de gastheren op 1-0.

Hierna mogelijkheden voor beide partijen, maar het was Capelle dat in de 29e minuut het net wist te vinden: een steekpass van Tygo de Jong bereikte Quinten van Caem, die eerst de keeper omspeelde en hierna de 1-1 aantekende.

Na de rust kreeg Sleeuwijk meer veldoverwicht en ging het op zoek naar de voorsprong. In de 57e minuut volgde deze ook: uit een corner wist Jesse Rombouts de 2-1 binnen te werken. Een kwartier voor tijd bracht Jeffrey Molhoek Sleeuwijk op 3-1 en leek de wedstrijd beslist. Toch wist S.V. Capelle in de 82e minuut nog de aansluitingstreffer te maken: Daryll-Lee Maasland veroverde de bal en legde af op Quinten van Caem, die de 3-2 op het scorebord zette. In de slotfase wist S.V. Capelle niet meer de gelijkmaker af te de dwingen en bleef de 3-2 staan.

A.s. zaterdag 4-2 is S.V. Capelle vrij voor de competitie en oefent het thuis tegen het Zevenbergse Seolto (14.30 uur). De week er op wordt er op zaterdag 11-2 voor de competitie thuis gevoetbald tegen Sparta’30 (14.30 uur).

foto’s: MW fotografie

Klik op SV Capelle voor het laatste artikel over de club.
Klik hier voor meer informatie over SV Capelle

Van Veen laat de jeugd van GDC nog niet los

0

Zelf gevoetbald bij NOAD’32 en inmiddels al vijftien jaar lang jeugdtrainer namens GDC. Want met voetballende kinderen, kan Arie van Veen er voorlopig nog lang geen genoeg van krijgen. “Er werd een meisjesteam opgericht, mijn dochter wilde voetballen, dan gaan ze je vragen…”

En met als schoonvader Toontje Branderhorst, toen een icoon bij GDC, was dat antwoord eigenlijk niet zo moeilijk. “Die heeft hier tot zijn 69ste gevoetbald en deed allemaal klusjes, dus via hem kende ik de club natuurlijk wel.” En andersom ook. “Tot de dames ben ik met mijn dochter(s) meegegaan, daarna ben ik gestopt.” Maar helemaal van hem af, waren ze in Eethen natuurlijk niet. “Daarna kreeg ik nog een zoontje en ben ik opnieuw begonnen bij de mini’s. Een jaar of vijf, zes geleden.”

Bekende namen

Heel wat seizoenen later, is de 54-jarige Van Veen er als trainer van de JO13 dus nog steeds. “Voetbal blijft een mooi spelletje; spelertjes beter maken. Met die kids werken, is het allerleukste”, weet hij inmiddels uit ervaring. “Als ik nu iemand van die meiden tegenkom, die zijn nu in de twintig, kennen ze je nog allemaal.” Van Veen, weet dan ook van geen ophouden. “Voor mijn gevoel kan ik ze nog zoveel leren, dan is het zonde om ze los te laten. Heel eerlijk? Dat vind ik best moeilijk, haha!” Heel gek is dat overigens niet. “Je ziet ze gewoon groeien, dat geeft zoveel voldoening. Het begint spelenderwijs met trucjes, dan wordt het dribbelen, passen en positiespel.” Steeds een beetje moeilijker. “Twee keer raken, positiegericht. Dat soort dingen.” Maar dat gaat niet vanzelf, vertelt de fanatieke trainer. “Ik houd van duidelijkheid en discipline, verbaal ben ik best wel aanwezig. Ze weten precies wat de grenzen zijn.” Juist in die omgeving, leren ze het snelste. “We zijn nu onder meer bezig met elkaar coachen. Hoofd omhoog en kijken waar je heen moet. Kaatsen, strak inpassen en opendraaien. Dat komt altijd wel terug.” Voor oefeningen haalt Van Veen inspiratie uit meer dan bekende namen. “Pep Guardiola of Ruud van Nistelrooij. Dan kijk ik gewoon online, wat zij doen en wat wij daar dan mee kunnen.”

Ontwikkelen

Met een talentvol groepje, kan de jeugdtrainer zichzelf helemaal uitleven. Ook zijn ervaring bij de dames helpt hem nog steeds. “Bij meiden is de motoriek vaak wat anders, daar moet je rekening mee houden.” En dus ging Van Veen daar eens extra goed opletten. “Je gaat er meer over nadenken: hoe zet je bijvoorbeeld je standbeen neer, wat doe je bij kappen? Dat soort dingen. Dat pas ik nu toe, daardoor pikken die spelertjes het nog sneller op.” Kennis die hij kan delen met zijn collega’s bij GDC. “Het zou goed zijn om bijvoorbeeld welwillende ouders te ondersteunen. Dat we een trainer mee laten lopen, om ze zo te helpen met de oefenstof en het leren van de basis.” Maar dat niet alleen. “Soms geeft de hoofdtrainer van het eerste een training bij ons. Dat is leuk voor die gasten en het zorgt voor binding binnen de club. Dat zijn goede ontwikkelingen.” Toch ziet de inwoner van Genderen nog ruimte voor verbetering. “We selecteren nu vaak op leeftijd, soms moet je dat op kwaliteit doen. Doorselecteren om jongens uit te dagen en beter te maken. Het gaat niet om winnen, maar juist om ontwikkelen. Dat staat voorop en moet het doel zijn.” Aan stoppen denkt Van Veen dan ook voorlopig nog niet, of toch wel? “Vorig jaar dacht ik daar heel even aan, maar ik vind het nog steeds zó leuk. En zolang die jongens willen dat ik blijf, ga ik nog een paar jaar door!”

Klik op GDC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GDC voor meer informatie over de club.

Jarden van Ek speelt 100e duel voor vv Papendrecht

Op zaterdagmiddag 28 januari kwam Jarden van Ek voor de 100e keer in actie voor het eerste elftal van VV Papendrecht. Hij ontving uit handen van voorzitter Hans Jonker een fraaie herinnering aan deze mijlpaal.

We feliciteren Jarden van Ek met het spelen van zijn 100e officiële wedstrijd en hopen hem nog vaak in de rood-zwarte kleuren te kunnen bewonderen.

Bron: VV Papendrecht

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Papendrecht lijdt eerste nederlaag

Op een zonovergoten Slobbengors heeft Papendrecht de eerste nederlaag moeten slikken. Roda Boys/Bommelerwaard was met 0-1 te sterk. Het eerste deel van de wedstrijd had Papendrecht het overwicht tegen de fysiek sterke bezoekers.

Beide ploegen creëerden weinig tot niets. Het hobbelige veld was daar mede schuldig aan. Een kopbal over het doel uit een corner was de beste kans voor Roda Boys. Een rollertje na een prima actie van Jay Luciano was dat voor Papendrecht.

Na de rust was Roda Boys de betere ploeg. Een schot van de uitstekend spellende Toby Tan ging net voorlangs het doel van Papendrecht-doelman Roy Rijntjes. De grootste kans voor Papendrecht ontstond uit een vrije bal van jubilaris Jarden van Ek. De linksbuiten speelde zijn 100e wedstrijd in het eerste van VV Papendrecht. Zijn scherp aangesneden bal viel voor de voeten van Jillroy Ruiz die hard uithaalde maar Rob de Groot kon redding brengen. De rebound was voor Jay Luciano maar zijn inzet verdween naast het doel. Uit de daaropvolgende corner pikte Job van der Werff de bal op waarna hij met een prima solo het strafschopgebied inging. Zijn verwoestende schot scheerde langs de kruising. Ook Roda Boys/Bommelerwaard liet zich regelmatig zien. Diverse schietkansen van de rand van de zestien verdwenen echter allemaal ver naast of over.

De wedstrijd, die eigenlijk geen winnaar verdiende, kreeg die toch. In de 77e minuut belandde een voorzet van de rechterkant tussen keeper Roy Rijntjes en het centrale verdedigingsduo van Papendrecht. Via de kluts viel de bal voor een aanvaller van de gasten die de bal simpel binnen kon lopen. Papendrecht ging het laatste kwartier op zoek naar de gelijkmaker. Door een combinatie van onzorgvuldigheid en het slechte veld lukte het de koploper niet om een punt te redden tegen de naaste achtervolger.

Papendrecht: Rijntjes, Van Rooijen, Baars, Ruiz, Van der Werff, Tilroe, Saffignani, Bravenboer, Van Wijk (Stewart), Van Ek, Luciano.

Bron: VV Papendrecht

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Jens Verschuren zit op zijn plek bij Achilles Veen

Hij maakte afgelopen zomer de overstap van Madese Boys naar Achilles Veen, kwam van de tweede klasse terecht in de vierde divisie en veroverde binnen de kortste keren een basisplaats. Kortom, het nieuwe avontuur van Jens Verschuren bevalt hem tot nu toe prima.

Een leuke groep, met veel nieuwe jongens en een flinke stap omhoog. De 21-jarige Verschuren heeft tijdens zijn eerste maanden in Veen maar weinig te klagen. “Het bevalt heel goed. Sportief gaat het beter dan verwacht. In het begin had ik wat moeite om aan te passen, vooral qua handelingssnelheid.” Maar al vrij vlug, eigenlijk na de voorbereiding, kreeg de aanvallende middenvelder de smaak te pakken. “Uiteindelijk ga je dan ook mee in het niveau. Ik had sowieso wel het vertrouwen dat ik het aan zou kunnen.” Aan zelfvertrouwen dus geen gebrek, maar Verschuren beseft één ding maar al te goed: “Er wordt nu een stuk meer van je gevraagd.” Op allerlei gebieden. “Vooral het tactische gedeelte was even zoeken. Hoe moet je lopen én op welk moment? Dat soort dingen moeten automatismen gaan worden, maar dat waren ze in eerste instantie natuurlijk nog niet.”

Liefhebber

Heel gek is dat gezien zijn verleden ook niet. “Ik ben begonnen bij VCW in Wagenberg, daar ging ik op mijn zeventiende weg, naar Prinsenland. Dat was toen derde klasse.” Via Prinsenland kwam Verschuren vervolgens terecht bij Madese Boys, drie jaar later zit hij dus bij vierdedivisionist Achilles Veen. “Na een goed seizoen daar, had ik contact met Dennis (van der Steen), hij was eerst trainer bij Sliedrecht, zo kende hij mij. In de winter op gesprek, toen wist ik eigenlijk al dat ik zou gaan.” Want zijn ambitie is duidelijk. “Ik wil gewoon het hoogst mogelijke.” Voor nu is dat de ploeg in het groen met wit, geen onbekende voor de inwoner van Wagenberg. “Samen met mijn vader ben ik een echte voetballiefhebber, dus regelmatig gingen en gaan we ergens een wedstrijdje kijken. Niet alleen bij Achilles, maar bijvoorbeeld ook bij Kozakken Boys. Dan krijg je vanzelf een beeld van het niveau en de sfeer.” En dus was Verschuren ook in staat om voor het seizoen, al een duidelijk plan voor zichzelf te kunnen maken. “Zoveel mogelijk minuten, leren van de ervaren jongens en belangrijk zijn voor het team.” Bij zijn basisdebuut kwam hij tot scoren, de teller staat inmiddels op vier en dus moet de jongeling eigenlijk nieuwe doelen gaan stellen. “Het gaat veel sneller dan verwacht, ik voel dat ik aan het groeien ben.”

Mentaal

Ook qua vertrouwen. “Bij ‘Made’ speelde ik altijd als creatieve middenvelder, maar het was lastig om dat hier ook te doen. Ik kon niet helemaal mijn eigen spel spelen, dat gaat dan in je hoofd zitten, daardoor had ik moeite met mezelf.” Inmiddels lijkt dat achter de rug. “Het belangrijkste wat ik heb geleerd, is toch wel het mentale.” Een overwinning op zich én op zichzelf. “Mentaal was ik altijd een beetje zwak. Kan ik het niveau aan? Is het een goede keuze geweest? Dat soort dingen. Daar denk ik nu niet meer over na.” En dus kan Verschuren zich nog meer gaan richten op het team, want ook daar zit nog voldoende ruimte voor verbetering. “Onze doelstelling was en blijft top vijf. De start was wat teleurstellend, met een nieuw team, dus wennen. Inmiddels gaat het beter, hopelijk zijn we die drempel over.” Als ‘nummer 10’ kan hij daar mede voor gaan zorgen. “Fysiek sterk, iemand met loopvermogen, een goed schot en creativiteit. Ik heb wel het gevoel voor die steekpass.” Maar Verschuren is nog jong en dus valt er ook voor hem nog genoeg te verbeteren. “Zeker op dit niveau, is het drukzetten heel belangrijk. Voetballen zonder bal, daar kan ik nog wel stappen in maken.” Helemaal als hij uiteindelijk die stap naar de echte top van het amateurvoetbal wil zetten. “Eerst hier ontwikkelen, veel leren en dan verder kijken. Stiekem hoop ik ooit op Kozakken Boys, alleen al voor die sfeer!”

Klik op Achilles Veen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Achilles Veen voor meer informatie over de club.