Home Blog Pagina 414

Jordy Groot herbeleeft zijn eigen jeugd bij SJC

0

Op zondag is het bikkelen voor de punten met de hoofdmacht van SJC, op zaterdagmorgen vroeg begeleidt Jordy Groot de JO8-2 van de Noordwijkse club. “Het plezier van die jongens is puur”, zegt Groot.

Het leven van Groot bestaat uit zo’n beetje twee dingen: werken en voetbal. Er zijn weinig dagen dat hij zich niet bij SJC aan de Lageweg begeeft. Op dinsdag en donderdag traint hij zelf, op maandag geeft hij training aan het team van zijn zoon Fedde. “In het weekeinde ben ik op zaterdagmorgen op pad en op zondag voetbal ik zelf. Daarom is het wel lekker dat een andere vader de training van de JO8 op woensdag doet. Heb ik naast de vrijdag een avondje rust”, zegt Groot.

De JO8-2 speelt deze zaterdag vol mist tegen FC Oegstgeest. Als in de rust trainer Groot alle spelertjes om zich heen heeft verzameld, gaan alle blikken verwachtingsvol naar de Noordwijker. “Ik ben niet het type trainer dat ze overlaadt met opdrachten:, reageert hij. “Ik ben van mening dat ze op deze leeftijd lekker vrij moeten voetballen. Ze moeten het spel nog leren te ontdekken. Dribbelen prima. Hoe meer ze met de bal kunnen hoe beter.”

“Natuurlijk proberen we als trainers ze wat te sturen. Nog niet zo lang geleden kregen we drie doelpunten tegen doordat we de bal dicht bij het eigen doel te verliezen. Dan probeer te trainen op hoe we dat de volgende keer beter gaan doen.”

“Die jongens bevinden zich in een andere belevingswereld. Ik moet soms wel lachen. Pas geleden legde ik iets uit en de spelers moesten tussen de pionnen gaan staan. ‘Op die lijn’, zei ik. Dat was een denkbeeldige lijn. Je begrijpt dat daar een reactie op kwam. ‘Er is geen lijn!”

Groot maakt al vier seizoenen deel uit van het trainerskorps van SJC. Drie jaar trainde hij de Toppers, de allerkleinste jeugd van de club. “Vorig  seizoen hebben we als JO7 al in toernooivorm wedstrijden tegen teams van andere clubs gespeeld. Zo konden de jongens en ook de ouders vast wennen aan het spelen van een soort competitie.”

Zelf herbeleeft hij met zijn zoontje zijn eigen jeugdtijd. “Ik vind het mooi om het nu zo mee te maken. Fedde hobbelt lekker mee. Of hij talent heeft? Geen idee.”

Zelf schopte hij het tot de eerste elf van grootmacht Quick Boys, maar hij is er vooral trots op dat hij al jaren speler is van de hoofdmacht van zijn eigen SJC. Hij behoort inmiddels tot het oudste deel van de eerste selectie. “Natuurlijk voel ik dat ouder wordt, maar ik ben nog goed fit. Ik voel nog niet de dwang om te stoppen. Ik ben 34 jaar en dat is nog niet de leeftijd waarop je afgeschreven bent. Binnenkort geef ik de club mijn jawoord voor volgend seizoen.”

Als linksback houdt hij zich goed staande in de vierde divisie. “We spelen 4-3-3 dus ik ben geen wingback die je tegenwoordig zo vaak ziet. Ik richt me vooral op mijn verdedigende taken en probeer ook in de opbouw niet te verzaken. We spelen in een mooie competitie waarbij de top8 dicht bij elkaar staat. We staan vijfde maar hebben slechts drie punten minder dan de nummer twee RKAVV.”

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Vrouwen beleven superseizoen bij FC Binnenmaas

0

Waar de hoofdmacht bij de mannen een trage start beleefde, daar zijn de vrouwen van FC Binnenmaas met de snelheid van Usain Bolt uit de startblokken gedenderd. Met zeven overwinningen in de eerste acht wedstrijden onderstrepen de vrouwen hun ambities om naar de tweede klasse te willen promoveren.

Promotie naar de tweede klasse was vorig seizoen al het streven, maar dat lukte toen net niet. Met de ervaringen van het voorbije jaar begonnen de vrouwen aan het huidige seizoen met de intentie om mee te doen voor het kampioenschap of de promotie naar de tweede klasse.

De dubbelrol die de ervaren Demi van der Heiden daarbij vertolkt is opmerkelijk. De voormalig speelster van SSS maakt niet alleen onderdeel uit van de huidige succesformatie van FC Binnenmaas maar is als trainer dit seizoen aan het MO20-team dat voor het eerst in KNVB-verband kan uitkomen. ,,Wij willen dit seizoen gebruiken om ervaring op te doen. Dit willen we het liefste in de eerste klasse doen’’, liet Van der Heiden doorschemeren. Van der Heiden, die zelf ooit bij voetbalvereniging Puttershoek startte voordat zij de overstap maakte naar SSS dat als een vrouwenvoetbalbolwerk in de Hoeksche Waard bekend staat, begon als trainster bij de meiden van FC Binnenmaas en begeleidde jarenlang dezelfde speelster waarmee een mooie basis werd gelegd voor de toekomst. ,,Het leuke daarvan is dat ik op dit moment met het grootste gedeelte in het eerste team voetbal. Vervolgens heb ik de keuze gemaakt om een ander meidenteam te gaan trainen en dat doe ik tot nu toe nog steeds met plezier. We zijn op dit moment de MO20-1.’’

Met de huidige successen van het eerste team is de wetenschap mooi dat meteen daarachter hard gewerkt wordt aan de doorstroming naar de hoofdmacht toe. Het ziet ernaar uit, dat als de promotie naar de tweede klasse (eventueel) een feit wordt dat er dan inmiddels een nieuwe lading speelsters klaar staat die het vrouwenvoetbal bij FC Binnenmaas verder kan opstuwen.

Klik op de link voor meer artikelen over FC Binnenmaas
Klik op de link voor meer informatie over FC Binnenmaas

Onzichtbare pilaren van v.v. SEC

0

Op ieder moment van de week ligt het complex aan de Bosstraat-West er spic en span bij. De stoep is bladvrij, de bar is schoon en de kleedhokken ruiken naar lavendel. Wij zochten de onzichtbare pilaren van v.v. SEC eens op.

Het is vrijdagmorgen 08:30 en er wordt hard gelachen onder het genot van een kop koffie door een kwartet mannen: Pierre Hogers, Jos Kramer, Willem van den Deijssel en Henk van de Hoef. Het zijn oer-vrijwilligers van het eerste uur. Of zoals ik het zelf als dertiger durf te noemen: ‘de oude generatie’.

Vrijwilligers die zich wekelijks belangeloos inzetten voor hun ‘cluppie’. Ze zijn dienstbaar aan hun club en gaan onvermoeibaar door, door weer en wind. Je kan áltijd op ze rekenen. De vier mannen hebben de taken structureel verdeeld. Met de humor onderling zit het wel snor, zo blijkt al snel. Henk geeft wekelijks zijn koffie automaat een grote beurt, Willem – alias de Schrobber – heeft de eervolle taak om de schrobmachine te bedienen en Jos begint steevast met het aanvegen van de kleedhokken. Volgens deze drie heeft Pierre de belangrijkste taak, namelijk die van opzichter. Het ‘zooitje ongeregeld’ heeft immers ook aansturing nodig, aldus het goedlachse lid van Verdienste.

Saamhorigheid
Het is de saamhorigheid en de gezelligheid die de mannen iedere week weer bij elkaar brengt. Pierre Hogers verwoordt vrijwilligerswerk op een bijna-poëtische-manier: ‘’Als vrijwilliger ben je vaak onzichtbaar. Dat zorgt ervoor dat je zaken vrijwillig doet, waarbij je er vanuit moet gaan dat dit voor de ander normaal is. Je moet het dan ook zeker niet doen voor de erkenning of waardering, daar ben je zelf verantwoordelijk voor’’. Willem vult aan: ‘’Kijk, het lijkt vanzelfsprekend dat de kleedhokken altijd schoon en opgeruimd zijn. Daar hoor je in principe nooit iets over, totdat het een keer niet gebeurd is. Dan is de vraag waarom het in godsnaam nog niet schoongemaakt is. Daar moet je wel tegen kunnen en dat moet je vooral in het juiste daglicht kunnen plaatsen. Relativeren.’’

200 jaar lidmaatschap
De vier mannen zijn samen goed voor bijna 200 jaar lidmaatschap. Terwijl die rekensom gemaakt wordt lijkt Jos te schrikken: ‘’Ik begon uit te rekenen hoeveel geld ik in al die jaren besteed heb aan mijn biertje hier, daar kun je een aardig huis van kopen hoor, haha.’’

Toch blijft het soms lastig om de veranderende maatschappij onder ogen te komen. En dat wordt iedere vrijdagmorgen weer duidelijk. ‘’Vroeger trok de laatste speler de kleedkamer aan. Dat was gewoon zo. Daar waren geen lijstjes voor nodig, dat deed je gewoon. Dat is tegenwoordig niet meer, en dat kan soms lastig zijn om te accepteren’’, aldus Jos.

Na een kwartier kletsen is het mooi geweest zodra Willem op zijn horloge kijkt. ‘’We zijn hier niet alleen om te ouwehoeren met een bak koffie, hè.’’ En zo verdwijnt een ieder richting zijn eigen plek in het complex om hun steentje bij te dragen aan hun ‘cluppie’.

Voor vele leden zijn deze vrijwilligers onzichtbaar. De maatschappij verandert inderdaad. Waar het vroeger normaal was dat je een vrijwillige bijdrage leverde zodra je lid was van een vereniging, is dat tegenwoordig helemaal niet meer. Het wordt veel meer ‘consumeren’ want daar betaal je immers toch contributiegeld voor? Het is tegenwoordig zelfs zo dat de contributie bij bepaalde verenigingen verhoogd wordt met zomaar €50. Dat geld kun je terugverdienen door een aantal keer per jaar jouw bijdrage te leveren aan de vereniging. Komt het clubgevoel – dat nog sterk leeft onder de oudere generatie – ooit nog terug?

De belangrijkste vraag van vandaag de dag is: Wat heb IK eraan? Dat antwoord is eenvoudig te geven, je vindt er ouderwets kameraadschap, plezier en voldoening. En wat de intentie dan ook moge zijn: doe het eens niet voor jezelf, doe het voor de ander, doe het voor jouw ‘cluppie’.

door Marco Valkenburg

Klik hier voor meer informatie over SEC

 

Kevin de Liefde wil samen iets creëren bij Hees

0

We spraken af met de 42-jarige Kevin de Liefde op de mooiste plek in Utrecht, natuurlijk bij de Dom, die op ons fotomoment wel helaas in de steigers stond. De Zeistenaar is momenteel hoofdtrainer bij VV Hees.

Wat typeert de trainer Kevin de Liefde?
”Ik hou ervan om duidelijke afspraken te maken, daar ben ik wel rechtlijnig in. Wat dat betreft kun je wel zeggen dat ik principieel ben. Ik denk dat ik een trainer ben die prima in de groep kan functioneren en indien nodig ook erboven kan staan. Daarnaast denk ik dat ik het ‘spelletje” redelijk goed zie en kan overbrengen aan een groep. Ik ben wel een trainer die vaak nadenkt over de lange termijn, daar hoort winnen natuurlijk ook bij, want spelers willen natuurlijk altijd winnen. Daarnaast probeer ik altijd mijn trainingen in een bepaalde cyclus te stoppen om goed voorbereid te zijn om onze wedstrijden te spelen”.

Wat vindt je nou echt leuk aan het trainersvak?
”Het werken en omgaan met spelers van de oude en huidige generatie, zowel op als naast het veld. Het houd mezelf ook jong van geest. In mijn hoofd ben ik nog steeds speler en het wereldje waar ik nu als trainer nog steeds in zit voel ik mij prima bij. Ik vind het leuk om als team een plan te maken zodat we samen iets kunnen creëren. Samen met de afspraken die we overeen komen maakt dat het trainersvak voor mij interessant. Als we dat kunnen combineren met veel plezier en de prestaties zijn goed maakt dat voor mij het trainersvak net iets leuker. Wat daar aan bijdraagt is gevarieerde oefenstof aanbieden aan een selectie. Het is best wel lastig om effectieve en doelmatige trainingen te geven aan een groep. Ik zit niet elke dag op sites naar trainingen te zoeken, maar ik kijk en lees wel veel en schrijf dan interessante nieuwe ontwikkelingen op om “bij te blijven”. Maar mijn ervaringen in het trainingsvak neem ik natuurlijk ook mee en vormen mij als trainer”.

Wat is dit seizoen je doelstelling bij Hees?
”We gaan gewoon voor promotie, we hebben met elkaar afgesproken dat het beter moet als vorig seizoen. Dat wordt zeker geen abc’tje gezien de ontwikkelingen bij Hilversum onder andere. En om kampioen te worden moet alles ook een beetje meezitten, dat je met de selectie fit blijft, er weinig schorsingen zijn, dat je weinig blessures hebt en dat je iedereen binnenboord houdt”.

Paspoort

Beroep: 20 jaar sportleraar geweest in de gevangenis in Nieuwegein, sinds kort nieuwe functie om ex gevangen te helpen met hun re-integratie.
Thuissituatie: Woonachtig in Zeist en getrouwd en 3 kinderen.
Gespeelde clubs: Jonathan (jeugd) – 3 seizoenen FC Utrecht(jeugd) – UVV (hoofdklasse) – Jonathan (2e klasse) en nog 3 seizoenen Quick Amersfoort (1e klasse).
Clubs als hoofdtrainer: Jonathan (jeugd) – DESTO (4 seizoenen) – SVM Maartensdijk (1 seizoen) – Saestum (2 seizoenen) – Quick Amersfoort (2 seizoenen) en momenteel 1e seizoen hoofdtrainer bij Hees in Soest.
Type speler: Beetje luie speler, met goed inzicht en veel scorende spits. Na twee gescheurde kruisbanden naar de achterste linie verhuisd en geëindigd als centrale verdediger.
Hobby’s: Elk jaar met vrienden op wintersport en carnaval.

door Rob Zomer

Klik hier voor meer artikelen over Hees
Klik hier voor meer informatie over Hees

Emiel Heefer coacht VV Waspik met veel plezier

0

Een goede mix van ervaring en jeugdig talent. Zo omschrijft Emiel Heefer (47) Waspik 1. De hoofdtrainer van het vlaggenteam staat voor het tweede jaar aan het roer en doet dat heel graag. “Plezier staat bij mij altijd voorop.”

Ze gaan dit seizoen voor lijfsbehoud, de mannen van het eerste. Niet per se sexy, wel reëel. “We hebben een goed team vol talentvolle jongens. Wel zijn twee goede spelers vertrokken en is een aantal voetballers gestopt. De anderen hebben grote schoenen te vullen.”

Het vertrek van talent en ervaring is niet de enige reden dat coach Heefer voor handhaving in de derde klasse gaat. “Er sinds dit seizoen een nieuwe promotie- degradatieregeling. Dit houdt in dat meer teams degraderen. Als we op nummer 8 eindigen zijn we pas veilig. Dat is ons doel.”

Heefer geeft aan dat Waspik is ingedeeld in een andere en tot nu toe zwaardere competitie. “We spelen tegen drie teams die gedegradeerd zijn uit de tweede klasse. Ach, met voetbal moet je ook een beetje geluk hebben.”

Skills

Hoewel Heefer graag leiding geeft aan een team, staat hij als het even kan ook zelf met voetbalpatta’s op het veld. “Ik kom uit Tilburg en speel zelf in FC Tilburg 10. Daar laat ik op zondagochtend mijn eigen voetbal skills zien”, grapt hij. ‘Voetbal is een deel van wie ik ben. Ik ben ermee opgegroeid.”

Toen Heefer vorig seizoen startte bij Waspik leerde hij een grote selectie kennen. “Maar met veel talent en kampioensambities. We hebben dan ook lang in top 3 gestaan. Toen volgde een aantal blessures en ging de keeper op wereldreis Hoewel we goed bleven spelen, pakten we te weinig punten na de winterstop. Dat was zonde en maakte dat we in de middenmoot eindigden.” Maar ik kijk terug op een succesvol seizoen. De jongens hebben zich ontwikkeld.”

De voorbereiding van het nieuwe seizoen was lastig. “We spelen een ander spelsysteem omdat we een nieuwe selectie hebben. Maar de jongens hebben het goed opgepakt. We staan we er in de competitie goed voor. Natuurlijk hebben we met ons nieuwe team een lange weg te gaan. Maar we hebben wel veel strijdlust, dat is de helft.”

Jong Team

Het team van Heefer is jong. “We hebben elf jongens die jonger zijn dan 20 jaar, tien jongens zijn wat ouder. Het is een goede mix van ervaring en jeugd. En er is een goede onderlinge chemie. Daar ben ik als trainer heel blij mee.”

Dat de start van het seizoen voortvarend was, heeft de hoofdtrainer mede aan assistent-coach Rob IJpelaar te danken. “Rob is een kind van de club. Hij heeft zelf jarenlang in het eerste gespeeld en was coach toen JO19-1 kampioen werd. Veel van deze jongens spelen nu in het eerste. Ik vind Rob en mij een goede mix, we vullen elkaar goed aan. En daarnaast: Ik ga elke keer met een grote glimlach en veel plezier naar de club.”

De club is ook tevreden over haar hoofdcoach. “De klik is er vanuit de club en de spelersgroep en ook vanuit mij. Als deze er niet is, vertrek ik. De club heeft aan de start van het seizoen aangegeven twee jaar door te willen gaan, Ik ga daar vol voor. Ik zie genoeg potentie in de groep.”

Klik op VV Waspik voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Waspik voor meer informatie over de club.

Leonard Refualu denkt nog niet aan prijzen met MEC’07

0

MEC’07 komt eraan in de vijfde klasse B en lijkt zich meer en meer te ontpoppen als outsider van de competitie. Trainer Leonard Refualu denkt echter nog niet aan prijzen. “Eerst moet er een stevig fundament gelegd worden.”

Laat het bouwen maar aan de 49-jarige Refualu over. De trainer deed de afgelopen vijftien jaar bijna niets anders, als trainer van de jeugd bij FC Dordrecht, NAC Breda en Feyenoord, waar hij bij de onder achttien jaar op Varkenoord (inmiddels 1908) samenwerkte met Roy Makaay en Ulrich van Gobbel.

“Ik heb echt een geweldige tijd meegemaakt als trainer, maar het was ook pittig om het trainerschap te combineren met thuis en mijn eigen bedrijf. Ik trainde vier dagen in de week, was altijd bezig. Dat was op een gegeven moment niet vol te houden.”

In Tiel trainde hij Theole. “In combinatie met de onder zeventien van OJC Rosmalen. Ik was zaterdag en zondag op pad. Daar koos ik natuurlijk zelf voor, maar eens slaat de voetbalmoeheid toe. Dat gebeurde mij ook.”

Na een periode in de luwte dook hij vorig seizoen toch weer op bij MEC’07. “Ik ben al eerder trainer geweest van mijn club en mijn zoontje voetbalt hier. Ze zochten een opvolger voor Piet van Lent die deze zomer zou stoppen.”

Van Lent werd echter al in maart op non-actief gesteld op het Gemeentelijk Sportpark Maurik en Refuala werd gevraagd om het noodlijdende eerste elftal, die aan een vrije val bezig was in de vierde klasse, uit de brand te helpen. “Ik had nee kunnen zeggen en het aan een tussenpaus kunnen overlaten, maar zo zit ik niet elkaar. Ik wilde de club graag helpen en bovendien zag ik ook een voordeel: ik kon de ploeg en spelers een paar maanden langer laten kennismaken met mijn werkwijze. Als er een andere trainer was gekomen, had de groep eerst aan hem en dan weer aan mij moet wennen. Het is jammer dat we de neerwaartse spiraal niet hebben kunnen ombuigen en dat we in de nacompetitie zijn gedegradeerd, maar achteraf gezien is het voor de ontwikkeling een voordeel geweest dat ik in maart al ben ingestapt.”

Onder Refualu speelt MEC’07 weer met drie aanvallers. “De vorige trainer speelde 1-4-4-2. Uit gesprekken die ik met spelers had bleek dat zij liever 4-3-3 speelden, dat zij zich daar beter bij voelen.”

Van zijn eerste periode bij MEC’07 zijn nog vijf spelers overgebleven. Hij werkte in de eerste maanden vooral aan de basis. “We zijn bezig om er meer voetbal in te krijgen. Ik wil geen lange bal zien, maar een verzorgde opbouw van achteruit. Dat kost tijd en gaat gepaard met wisselvalligheid. We hebben goede wedstrijden gespeeld, maar ook heel matige. Tegen Ophemert hadden we een offday, tegen BZS speelden we onnodig gelijk. Maar ik zie een stijgende lijn.”

Hij is voorzichtig met uitspraken over de promotiekansen van zijn ploeg. “Op dit moment heeft dat weinig zin. We zijn bezig met een proces. Het doel daarbij is zo hoog mogelijk te eindigen in het klassement. Ja, de club wil terug naar de vierde klasse, maar daar is geen termijn aangehangen.”

Klik op SV MEC’07 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV MEC’07 voor meer informatie over de club

R.W.B. 1 oefent tegen het Duitse SG Bettringen

0

Zaterdag 4 februari 2023 start RWB met het tweede gedeelte van de competitie. Met 11 gespeelde wedstrijden is de competitie precies op de helft en wordt a.s. zaterdag gespeeld tegen dezelfde ploeg waar in september 2022 de competitie gestart werd. Voor RWB betekent dit dat er meteen een derby tegen SSC’55 op het programma staat.

Als voorbereiding op de herstart van de competitie reisde RWB met de selectie naar Albufeira om te kunnen voetballen en trainen, maar werd ook volop gewerkt aan team building. Terug in Nederland werd Nederland getrakteerd op een witte deken van sneeuw en kon de oefenwedstrijd tegen Baardwijk geen doorgang vinden.

Inmiddels is er wel een nieuwe datum afgesproken, en wordt deze oefenwedstrijd gespeeld op zaterdag 25 februari, oftewel de week na carnaval. De oefenwedstrijd zaterdag 28 januari tegen SG Bettringen kon gelukkig wel worden gespeeld. SG Bettringen is een voetbalvereniging uit de buurt van Stuttgart die rondom Waalwijk en trainingskamp had belegd en de velden van RWB gebruikt heeft om te trainen.

Bij deze wedstrijd kwam RWB al na 3 minuten op een 0-1 achterstand. Door goed doorzetten van Bram van Iersel kwam RWB al snel terug in de wedstrijd en bereikte met 1-1 de rust. Na rust kwam SG Bettringen al weer snel op voorsprong en bepaalde in de 85e minuut door een penalty de eindstand op 1-3. Alles bij elkaar een nuttige oefenwedstrijd.

De laatste week voor de herstart van de competitie staan er voor de selectie nog 2 trainingen op het programma om zaterdag om 14.30 uur te starten aan de wedstrijd tegen SSC’55.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

G-team van R.W.B. Waalwijk blijft groeien

0

Voetbalvereniging RWB is in 2021 gestart met de oprichting van een G-team. Een G-team in het voetbal is voor mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. RWB richt zich op jongens en meisjes vanaf 16 jaar en ouder.

De organisatie van het G-team staat inmiddels als een huis, dat is ook een vereiste bij een G-team want deze groep heeft nou eenmaal wat extra begeleiding nodig. Met Kees van Giessen en Ad Franke waren de functies van trainer en leider reeds ingevuld. Recent is daar Marjo Versluis aan toegevoegd, Marjo functioneert als teammanager en regelt alle communicatie richting KNVB, spelers(sters), begeleiders, ouders en RWB.

Daarnaast heeft het G-team met Bas en Danique de beschikking over een tweetal stagiaires van de opleiding Sport en Bewegen. Bij de begeleiding probeert ook Dirk Hennevanger zijn steentje bij te dragen. Aanvankelijk was Dirk één van de spelers maar voetballen wordt voor hem te zwaar, reden waarom hij enkel traint en tijdens de wedstrijden Kees van Giessen assisteert als coach.

Na met het team gestart te zijn met trainingen en oefenwedstrijden is het met ingang van seizoen 2022/2023 ingeschreven in de KNVB competitie. Gespeeld wordt met 8 tegen 8 of 7 tegen 7 op een half veld. Door het wegvallen van Dirk was RWB naarstig op zoek naar versterking. Deze is inmiddels gevonden in de persoon van Antoonio Hoogendijk.

Na een aantal weekjes meegetraind te hebben is hij inmiddels lid geworden van RWB en toegevoegd aan de selectie van deze toppers. Woensdag 25 januari tijdens de trainingsavond reikte Kees van Giessen hem de door Zwaluwen Jeugd Actie gesponsorde trainingskleding, met zijn voorkeurnummer 3, uit. Met Antoonio komt het aantal spelers(sters) weer op 10 stuks.

Mogelijk komt nummer 11 er aan want Dwayne, die in hetzelfde huis van Stichting Open Door verblijft als Antoonio, heeft inmiddels een training bezocht en kennis gemaakt met het team. Nieuwe spelers(sters) zijn overigens altijd welkom. Ben jij iemand die het leuk vindt om te voetballen in een G-team? Neem dan snel contact op met Voetbalvereniging RWB. E-mail info@rwbwaalwijk.nl of informeer bij Vz Bas Bruurmijn Mobiel: (06) 21 57 16 16.

KNVB Bekerfinale     

De positieve ontwikkelingen bij RWB zijn ook bij de KNVB niet onopgemerkt gebleven. Recent bevestigde de KNVB dat het gebruik maakt van het aanbod van RWB om op zaterdag 20 mei 2023 de Bekerfinale van het G-voetbal bij RWB te spelen. De prijsuitreiking zal die dag worden verzorgd door Betty Schelle, voorzitter van de werkgroep G-voetbal Zuid1&2 en als district coördinator betrokken bij de Zwaluwen Jeugd Actie.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

SV Baarn fabriek blijft maar groeien

0

De grootste voetbalvereniging uit Baarn is groen en wit van kleur. Dat is mede te danken aan het feit dat de club het aandurfde een professionaliseringsslag te maken, onder andere door het aannemen van een betaald hoofd jeugdopleiding en een aantal betaalde trainers. Dat werpt nu z’n vruchten af.

Naast dat SV Baarn sinds enkele jaren de meeste leden heeft, speelt de club met verschillende teams ook op een steeds hoger niveau. Zeven teams, verdeeld over onder- en bovenbouw, komen dit jaar uit in de hoofdklasse. Dat is in de eerste plaats te danken aan hoe het er op dit moment aan toegaat in de jeugdafdeling. Daar zien we steeds meer gediplomeerde trainers. En het mooie is, nagenoeg alle trainers zijn afkomstig uit de door de club zelf genoemde SV Baarn Fabriek. Hoofd jeugdopleiding en hoofdtrainer van het eerste elftal Hendrin Khandan is in het bezit van UEFA B, terwijl JO15-1 en JO14-1 trainers Jelle de Groot en Raymon Koops afgelopen zomer UEFA C behaalden. Daarnaast hebben Sjoerd van Dijen en Stijn Vermeulen het pupillen/junioren-diploma. De trainers op de groene zijde van Sportpark Ter Eem zijn dus een zeer belangrijk onderdeel van de club op het gebied van het omhoog brengen van het niveau van het voetbal binnen Baarn.

Binnen de jongste jeugd is de visie helder. Iedereen verdient gelijke kansen om in een eerste team te voetballen. Zo trainen alle eerste- en breedteteams samen op de maandag, om op deze manier iedereen op een zo hoog mogelijk niveau te laten ontwikkelen. Sinds een paar seizoenen wordt er tot en met de JO15-1 drie keer in de week getraind en dat geeft het gewenste effect. Want door het ontwikkelen van de jeugdspelers en jeugdtrainers hebben er veel spelers binnen verschillende leeftijdscategorieën een stap kunnen maken naar bijvoorbeeld Almere City, Vitesse en FC Utrecht.

Dit laatste is natuurlijk geen onderdeel van de visie, maar het is zeker een mooi bewijs van de weg die de club is ingeslagen. Ook zijn er in het eerste elftal steeds meer spelers uit de eigen jeugd actief. Mathijs van Hussen, Matthieu van Waning en Nanna Calf hebben vorig jaar de stap van de O19-1 naar het eerste gemaakt en zijn inmiddels van vaste waarde. SV Baarn blijft groeien en produceren, maar is nog lang niet klaar. Eén van de motto’s van de club luidt niet voor niets: ‘de jeugd heeft de toekomst.’ En als het aan SV Baarn ligt, is deze toekomst rooskleurig.

Door Raymon Koops

Klik hier voor meer artikelen over SV Baarn
Klik hier voor meer informatie over SV Baarn

Beesd en Rhelico op weg naar eenwording

0

VV Beesd en Rhelico sturen aan op een fusie. Eind november ondertekenden de besturen van de verenigingen de intentieovereenkomst waarin zij aangeven snel stappen te willen zetten voor intensievere samenwerking.

De intentieovereenkomst werd ook ondertekend door de wethouder sport van de gemeente West-Betuwe. Als eigenaar van de grond van de beide sportparken –  sportpark Molenzicht in Beesd en sportpark Boutenstein in Rumpt – wil het graag betrokken zijn bij het proces bij de totstandkoming.

Bij de eenwording van de twee zaterdagclubs, die allebei met hun eerste elftal in de vierde klasse opereren, speelt de accommodatie een belangrijke rol. “Een fusie moet een plus opleveren voor onze leden”, zegt Rhelico-bestuurslid Jeffrey Oostrum. “Dat maakt een fusie wat complexer.”

Rhelico en Beesd zitten met hun accommodatie in hetzelfde schuitje. De clubs spelen op een verouderd complex dat aan vernieuwing toe is. “Ons clubgebouw is zo gedateerd dat het technisch gezien al is afgekeurd”, zegt Beesd-voorzitter Max Kroeze. “We hadden al plannen voor nieuwbouw toen samenwerking met Rhelico weer actueel werd. Op dat moment hebben we besloten om nog even te wachten.”

De nieuwe club gaat spelen in Beesd. Daar hebben leden van Rhelico al mee ingestemd. Volgens Kroeze is een fusie voor zijn club op dit moment geen noodzaak. “We zijn een financieel gezonde vereniging en we hebben ook een stabiel ledenaantal. Maar als club moet je ook kijken naar de toekomst. Daar staan we voor uitdagingen. Verenigingen zijn aan het veranderen. Het verrichten van vrijwilligerswerk is geen vanzelfsprekendheid meer. Daarnaast wordt er in Beesd weinig woningbouw gepleegd. Als het al gebeurt is dat op kleine en zeker niet op grote schaal. Dat heeft op termijn impact op je ledental.”

De intensievere samenwerking tussen Beesd en Rhelico leidde al tot één jeugdelftal. Dit seizoen spelen jeugdleden onder de vlag van sjo Linge in gezamenlijke teams in de competitie. “Dat is een groot succes en dient als mooi voorbeeld voor de senioren”, zegt Kroeze.

De leden van de twee verenigingen gaven eerder al in grote meerderheid aan voor intensievere samenwerking te zijn. Ongeveer acht jaar geleden  strandde een fusie over waar de fusieclub zou moeten gaan spelen.

Daarom hebben de clubs dit keer gekozen voor een traject van voorzichtigheid en een aanpak met wat Jeffrey van Oostrum noemt ‘fluwelen handschoen’. “Ik snap de gevoeligheden die er bij een aantal leden nog zijn, maar voor een groot deel zijn de sentimenten wel verdwenen”, zegt hij. “Ik was zelf destijds niet betrokken omdat ik toen geen lid en bestuurslid van Rhelico was. Voor een duurzame toekomst van het voetbal van de dorpen hier is het van belang dat er een sterke, duurzaame vereniging komt die bovendien aantrekkingskracht heeft op de gehele regio.”

Voetbalplezier staat voor Kroeze en Van Oostrum voorop. “Met het samengaan kan je dat garanderen voor een langere tijd. Het is een mooie kans.”

Omdat de accommodatie een belangrijke rol speelt, hopen de partijen op dat vlak snel stappen te kunnen zetten. Daarbij rekenen ze ook op de hulp van de gemeente bij het geven van vergunningen en het aanleggen van een goede infrastructuur rond en om sportpark Molenzicht.

“Als die concrete plannen naar buiten komen en we de financiering ervan rond hebben, geeft dat voor iedereen een prikkel”, zegt Van Oostrum.

Ondertussen is een fusiecommissie bezig om diverse zaken uit te werken. “Er wordt hard gewerkt aan een plan van aanpak”, zegt Van Oostrum. Het is de bedoeling dat in het eerste kwartaal van volgend jaar meer duidelijk is. Het streven is dat de nieuwe fusieclub vanaf het seizoen 2023/2024 aan de competitie gaat meedoen. Er moet nog een nieuwe naam komen en ook moet nog een nieuw clubtenue worden gekozen. De gezamenlijk jeugdtak speelt nu nog in het zwart en rood van Beesd of in het blauw en oranje van Rhelico.

Als Beesd en Rhelico inderdaad deze zomer fuseren dan betekent dat het einde van de derby tussen beide clubs. Van Oostrum nuchter: “’Ach, de scherpe randjes waren daar toch al vanaf. Ik ben een relatieve buitenstander en ik heb die emotie rond voetbal nooit zo goed begrepen.”

Klik op VV Beesd of Rhelico voor de laatste artikelen over de clubs.
Klik op VV Beesd of Rhelico voor meer informatie over de clubs.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.