Home Blog Pagina 413

Furhgill Zeldenrust wil glansrol bij Rijnsburgse Boys vasthouden

Furhgill Zeldenrust kent een uitstekend seizoen bij Rijnsburgse Boys. Aan de hand van de snelle aanvaller zijn de Uien bezig aan een indrukwekkende opmars in het klassement. “We willen graag lang blijven meedoen om de titel.”

De 33-jarige Zeldenrust maakte al veertien goals in achttien wedstrijden en staat daarmee tweede op de topscorerslijst van de tweede divisie. Alleen Quick Boys-spits Youssef el Kachati kwam tot meer treffers. “Het gaat lekker, maar dat geldt voor de hele ploeg”, schuift Zeldenrust de complimenten vooral door naar het hele team. “We zijn na HHC Hardenberg een nieuwe weg ingeslagen met een iets andere speelwijze. Dat blijkt goed te werken.”

Rijnsburgse Boys is al elf wedstrijden ongeslagen en dat is gezien de kracht van de tweede divisie een zeer knappe prestatie. “We hebben zeker niet alle wedstrijden goed gespeeld”, zegt Zeldenrust. “Maar ook in die wedstrijden hebben we er een gelijkspel uit weten te slepen. Dat heeft te maken met het karakter van de ploeg. Thuis tegen Sparta speelden we een slechte eerste helft, maar wisten we nog tot 2-2 terug te komen en scoorden we in de laatste minuut ook nog bijna de 3-2. Tegen Noordwijk-uit maakten wij in de laatste minuut de gelijkmaker.”

De knappe reeks geeft Zeldenrust het vertrouwen dat Rijnsburgse Boys na de winterstop ook een belangrijke rol kan spelen in de strijd om het kampioenschap. “We hoeven voor geen enkele ploeg onder te doen, ook niet voor de teams, AFC, HHC en De Treffers, die boven ons staan. Het is natuurlijk altijd fijn om belangrijk te zijn voor het team. Die veertien doelpunten motiveren mij nog meer om het in de tweede competitiehelft opnieuw goed te doen.”

De tijd lijkt geen invloed te hebben op Zeldenrust, die met zijn 33 jaar behoort tot de oudere spelers in de tweede divisie. “Ik voel me nog hartstikke fit en krijg nog geen signalen van mijn lichaam dat het minder moet. Zolang dat niet het geval is, wil ik op een mooi niveau blijven voetballen. Vandaar dat ik heb aangegeven ook na dit seizoen bij Rijnsburgse Boys te willen blijven.”

Het voetbal bracht Zeldenrust behalve bij RKC, FC Den Bosch en Helmond Sport, in het buitenland. Hij speelde in de Verenigde Staten bij de Texas Dutch Lions en in Duitsland voor het roemruchte Dynamo Dresden., “Mooi om mee te maken”, zegt hij over zijn avontuur in Dresden. “Dynamo speelde destijds in de derde Bundesliga, maar het stadion zat voor elke thuiswedstrijd bijna altijd vol. De mensen leefden hartstochtelijk mee met de club. Dresden is ook een mooie stad. Ik heb er uiteindelijk maar één seizoen gespeeld. Ik was vaak invaller en de competitie was pittig.”

Zijn mooiste periode in het betaalde voetbal beleefde hij bij FC Den Bosch. “We zijn een keer vierde geworden in de eerste divisie en speelden de play-offs. Met Helmond Sport wonnen we een periode, waardoor we ook mochten deelnemen aan de nacompetitie.” Sinds 2019 speelt de Zoetermeerder voor Rijnsburgse Boys. “Ik heb het erg naar mijn zin. Het is zaak onze vorm vast te houden.”

Klik op Rijnsburgse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rijnsburgse Boys voor meer informatie over de club.

Woudrichem voelt nu als thuis voor Yoeri Duyzer

Toen hij in 2016 verhuisde naar Woudrichem en daar samen met zijn vriendin een eerste woning kocht, besloot Yoeri Duyzer om maar meteen lid te worden van de plaatselijke voetbalclub. Nu, zes seizoenen later, zit de aanvaller er nog steeds. En niet voor niks. “Het leeft hier enorm, dat maakt het toch wel heel leuk.”

Geboren in Schelluinen, inmiddels dus beland in Woudrichem. Een voor de 30-jarige Duyzer logische route. “Als je hier dan komt wonen, wil je ook een beetje binding krijgen. Waar kan dat beter dan bij de voetbal?” Helemaal onbekend, was hij er overigens ook niet. “Twee vrienden voetbalden bij Woudrichem én het was voor mij een stapje hoger. Ideaal dus.” Spijt heeft de spits dan ook absoluut niet. “Een gezellig team, een goed niveau en veel derby’s. Het totaalplaatje op de zaterdag. Tweede klasse, dus we willen ook echt presteren.”

Verloren seizoen

Al lukte dat vorig seizoen, met een tiende plek, niet helemaal. “We speelden ons pas laat veilig, dus dat was even aanpoten. Dat terwijl we het jaar daarvoor bovenin meededen.” Een verklaring, die heeft Duyzer wel. “Een aantal jongens gestopt, dan lever je kwaliteit in. Maar vooral met corona, was het lastig om je niveau vast te houden. Langere tijd geen vast ritme, daar hadden we moeite mee.” Hijzelf ook. “Ik liep te kloten met blessures, bleef maar last houden. Irritatie aan mijn knie en later hamstring. Het voelde voor mij als een verloren seizoen.” Tevredenheid overheerst dan ook absoluut niet. “Met een tiende plek kunnen wij moeilijk tevreden zijn. Uiteindelijk maak je het wat betreft degradatie zelfs nog onnodig spannend. Dat moet gewoon beter.” Toch probeert Duyzer de positieve punten er nog wel uit te halen. “We hadden een smalle ploeg, met veel blessures, dan krijgen jonge jongens de kans. Als ik zelf drie of vier hele wedstrijden heb gespeeld, is het veel. Die ervaring nemen die gasten wel weer mee.” Naar hopelijk een beter seizoen, al zorgt de start nog niet voor al te veel vertrouwen. “Onze doelstelling is directe handhaving, dat wordt met die versterkte degradatie al spannend genoeg.” En dus wordt het tijd om de weg omhoog in te zetten, vindt Duyzer. “Het begin was lastig, daarna hebben we ons wel enigszins herpakt. Dat is nodig ook, als we ons doel willen behalen.”

Kapstok

Maar vanzelf, gaat dat natuurlijk niet. “We moeten leren voetballen naar onze nieuwe rol. Voor corona konden we hoog drukzetten en aanvallend voetbal spelen, nu moeten we meer op resultaat spelen. Realistischer, drukzetten op een andere plek en vooral punten pakken.” Hij vervolgt. “We zijn niet meer die uitdager van de top, zo van: kom maar naar Woudrichem, zullen we het wel even laten zien. Nu moeten we naar onze directe concurrenten kijken.” Ook zijn eigen rol als spits, is daardoor een klein beetje anders. “Echt de kapstok van het team, het aanspeelpunt. Met een dynamisch middenveld en rappe buitenspelers, moeten we er dan snel uit kunnen komen.” Allemaal om als team in die tweede klasse te blijven, daar moet alles voor wijken. “Ik heb niet een bepaald aantal doelpunten in mijn hoofd, als we winnen en ik heb niet gescoord, is dat ook goed. Bal vasthouden en op die manier van waarde zijn, is prima.” Hoelang Duyzer dat nog blijft doen, is nog maar even de vraag. “Dat bekijk ik echt per seizoen. Het blijft het mooiste spelletje wat er is en ik haal er nu nog ontzettend veel plezier uit, maar het kost veel tijd en er zijn ook andere dingen. Dat heb ik tijdens die lange onderbreking wel gemerkt, toen dacht ik wel een paar keer: het is goed zo.” Toch was dat het nog niet en dus wil de inwoner van Woudrichem voorlopig nog gewoon lekker vlammen. “Weer helemaal fit, dus we kunnen gas geven!”

Klik op Woudrichem voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Woudrichem voor meer informatie over de club.

Peter Drijver ontwikkelt jeugd én trainers van Kozakken Boys

Na een aantal maanden inventariseren, kwam Peter Drijver als Hoofd Jeugdopleiding bij Kozakken Boys in 2020 met een plan. En nu, bezig aan zijn derde seizoen bij de club, maakt de bevlogen voetballiefhebber de balans op. “We doen hier dingen, die zie je niet bij een BVO hoor!”

Daar later meer over, want we beginnen bij het begin. Met een goed en doordacht plan. “We wilden de opleiding van onderaf beter maken. Dus spelers ontwikkelen, maar ook trainers de gelegenheid bieden om cursussen te volgen.” Dat was voor Drijver, die onder meer bij FC Dordrecht, Norwich City en Sunderland ervaring opdeed in het profvoetbal, af en toe even schakelen. “De instelling is natuurlijk anders. Bij amateurs staat plezier altijd voorop.” Maar ook dan, kun je ambitieus zijn, weet de 72-jarige ‘HJO’. “We hebben een spelervolgsysteem geïntroduceerd, zodat je alles in de gaten kunt houden. Hoe goals ontstaan, op welke posities spelers spelen en hoe vaak ze aanwezig zijn. Dan heb je een mooi overzicht en kun je daar samen over praten.”

Geen excuses

Al is dat nog lang niet alles. “Video-analyses en sinds dit seizoen ook mental coaching.” Vooral aan dat laatste, was veel behoefte, merkte hij. “Spelers zitten, zeker na corona, minder lekker in hun vel. Door ze daarin te begeleiden, zie je ze gewoon weer gelukkiger worden en meer zelfvertrouwen krijgen.” Persoonlijke aandacht staat bij Drijver sowieso hoog op het lijstje. “We geven ook specifieke training en helpen trainers met teambuilding, dat is ontzettend belangrijk.” Als het aan hemzelf lag, deed hij alle oefeningen nog allemaal voor, maar dat gaat niet meer. “Ik voel me nog 25, alleen mijn benen willen niet meer zo…” Want als iemand weet hoe belangrijk sport is, dan is het Drijver wel. “Voor het plezier, het samenzijn. De jeugd is anders dan vroeger, zeggen een stuk makkelijker af. Ik wil eigenlijk geen excuses om niet te komen.” Daar doen ze bij Kozakken Boys in ieder geval alles aan, om dat te voorkomen. “Misschien nog wel meer en beter dan bij een BVO.” Toch heeft de club te maken met een mogelijk gevaar, weet hij. “De onderbouw groeit ontzettend hard, maar de bovenbouw moet breder worden. Daar hebben we nu eigenlijk te weinig teams.” Want om het doel (meer jongens uit Altena in het eerste) te bereiken, moet er hard gewerkt worden. “Voetbal is mijn passie. Daardoor heb ik bijna heel de wereld gezien, veel gelachen en ook gehuild. Dat gun ik iedereen. Uiteindelijk heeft toch ieder kind die droom? Daar wil ik bij helpen.”

Warm maken

Zes dagen per week. “Het belangrijkste is een goede communicatie. Dus we overleggen veel, bekijken de statistieken en organiseren activiteiten.” Wat er sinds zijn aanstelling is veranderd? “Eigenlijk alles! Dit was er allemaal eerst nog niet. Van video-analyse tot spelervolgsysteem en specifieke trainingen.” Behalve het faciliteren van de trainerscursus, probeert Kozakken Boys ook op een andere manier trainers te ondersteunen. “Door op dezelfde manier te trainen, maar dat valt niet mee. Eerst waren het echt aparte eilandjes.” En dus wordt het tijd voor de volgende stap, want ook die heeft Drijver al in zijn hoofd. “Uitbreiding van spelers uit de regio. Zonder te ronselen, moeten we die toch warm zien te maken. Bijvoorbeeld door te laten zien wat we doen bij Kozakken Boys.” Al zit daar wel meteen een probleem. “Dan hebben we meer velden nodig. Anders hebben we niet genoeg ruimte om iedereen minimaal twee keer per week te laten trainen.” Alleen dan, komt de eigen jeugd terecht in het eerste. “Daarom zijn we ook begonnen met een O23, dat is een mooie manier om de afstand te verkleinen. Daar krijgen jongens twee of drie jaar de kans om te wennen aan het mannenvoetbal en zich te bewijzen voor het eerste elftal.” Maar zo’n plan kost tijd, weet Drijver ook wel. “Het was in eerste instantie al een vijfjarenplan, dit is de derde, maar we gaan zeker nog drie jaar door.” Want de Zwijndrechter, geniet nog altijd als nooit tevoren. “Dan sta je te kijken, de ontwikkeling is genieten. Het straalt ervan af. Ik vind jeugd fantastisch om te zien, daar gaat mijn hart van open!”

Klik op Kozakken Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Kozakken Boys voor meer informatie over de club.

Ramon Hageraats nieuwe hoofdtrainer vv Quintus

0

Vv Quintus heeft in Ramon Hageraats een opvolger gevonden voor de vertrekkende trainer Richard Langeveld.

Hageraats nu nog verbonden aan cvc Reeuwijk keert volgend seizoen dus terug naar het Westland waar hij eerder vv Maasdijk en Lyra onder zijn hoede had.

Vv Quintus verheugd zich op een vruchtbare samenwerking met de nieuwe hoofdtrainer.

Klik op vv Quintus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Quintus voor meer informatie over de club.

 

Marius van der Pijl zit op zijn plek bij het tweede van Altena

Hoofdtrainer van een eerste elftal? Marinus van der Pijl moet er eigenlijk niet aan denken. En dus zit de inwoner van Werkendam bij het tweede van Altena meer dan uitstekend op zijn plek. “Je hebt minder druk en het is lekker relaxed, een bewuste keuze.”

Eentje die de 55-jarige Van der Pijl al in een vroeg stadium maakte. “Ik ben vijf jaar lang trainer geweest van het tweede bij Kozakken Boys, maar wilde eens wat anders. Op een gegeven moment kwam Altena.” Al was ook dat geen toeval. “Mijn vader is hier al zijn hele leven lang lid, dus ik ging altijd met hem mee. Zelf heb ik ook nog twee jaar in het eerste gevoetbald.” Dus toen hij eenmaal werd benaderd, was de keuze snel gemaakt. “Ik ben een keer gaan kijken; daar zat wel uitdaging in! Vervolgens had ik maar weinig bedenktijd nodig.”

Compliment

Nu, begonnen aan zijn vierde seizoen, is dat zelfde gevoel er nog steeds. “Het bevalt heel goed, ook sportief. We willen graag kampioen worden en naar die eerste klasse, vorig jaar verloren we in de nacompetitie maar deden wel lang mee voor de titel.” Heel erg is dat, zo blijkt achteraf, niet. “Ongeveer vijftien spelers zijn vetrokken, mede door de leegloop bij het eerste. We spelen nu met veel jonge jongens uit de eigen jeugd, aangevuld met spelers van het derde en vierde. In totaal zijn er bij ons maar drie of vier overgebleven van vorig jaar.” Het zegt veel over de club Altena, vindt Van der Pijl. “Onderling werken we heel goed samen, ook de teams onder mij. Veel spelers zijn bereid om mee te doen, dat is een compliment.” Toch was het begin best even lastig, maar de oefenmeester zit absoluut niet bij de pakken neer. “Spelers die naar een andere club zijn gegaan, hebben die keuze gemaakt, de situatie is nu eenmaal zo. Nu moeten we met elkaar eruit halen wat erin zit.” Dat lukt tot nu toe, meer dan aardig. “Ik sta echt verbaasd te kijken! Je verwacht elke week misschien een flinke nederlaag, maar we doen het hartstikke goed als team. Een plekje in de middenmoot én de minste goals tegen, daar ben ik enorm blij mee.” Het tekent Van der Pijl als mens en als trainer. “Het is een grote uitdaging, maar die pakken we met beide handen aan. Je probeert er, ook nu, gewoon weer alles uit te halen. We moeten vooruitkijken, niet terug.”

Ontspannen

En nog belangrijker, plezier houden. “Alleen als je dat hebt, kun je presteren. Hopelijk spelen we dan straks ook weer bovenin mee.” Dat allemaal zonder acht van zijn beste spelers. “Die zijn allemaal naar ‘één’ gegaan, dat maakt me dan natuurlijk ook wel weer trots.” Helemaal uit de lucht, valt die goede ontwikkeling dan ook niet. “Als tweede zit je een beetje tussen het eerste en de lagere elftallen in. Samen overleggen we veel. Iedere donderdag hebben we een gesprek, het is soms een flinke klus om de teams vol te krijgen. Maar iedereen moet kunnen voetballen.” Hoe dan ook, zijn aanpakt lijkt te werken. “Ik ben meer een mensenmens, sta tussen de groep. Prestatie in combinatie met plezier.” Al gaat dat natuurlijk niet vanzelf. “Op de training doen we veel pass- en trappen, vooral om die jongens met elkaar te laten wennen en het samenspel te verbeteren.” Allemaal met bal. “Vroeger liep je nog veel zonder, dat is er nu wel uit. Goede oefenstof, is een goede conditie.” Van der Pijl, die in het verleden ook Hoofd Jeugdopleiding was bij Kozakken Boys, geniet toch het meeste op het veld. “Met spelers omgaan, contact maken en het over van alles en nog wat hebben. Het moet vooral ontspanning zijn. Ik ben liever trainer van een tweede, dat spreekt me meer aan. Minder druk en lekker je hoofd leegmaken, voor mij is dit ontspannen!”

Klik op Altena voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Altena voor meer informatie over de club.

Erik Pieters bekendste oud-speler Rhelico

De bekendste speler die ooit in het shirt van RVV Rhelico speelde, was Erik Pieters. De linkspoot speelde in de eredivisie voor onder meer FC Utrecht en PSV. Pieters maakte in 2010 zijn debuut voor het Nederlands elftal.

Regionale Voetbalvereniging Rhelico werd opgericht in 1969 en is ontstaan door het samengaan van de voetbalclubs VIOS Rhenoy en Lingeboys.

VIOS (Vooruitgang Is Ons Streven) stamt nog van voor de Tweede Wereldoorlog. Lingeboys was al eerder gefuseerd vanuit verschillende verenigingen: RSV uit Rumpt, SNC uit Enspijk en NEP uit Deil.

In het eerste jaar na de oprichting speelde Rhelico (Rhenoy Linge Boys Combinatie) de thuiswedstrijden nog op het veld van Lingeboys in Enspijk, daarna verhuisde de club naar sportpark Boutenstein in Rumpt dat tot de dag van vandaag nog de thuisbasis is van Rhelico. De leden van Rhelico komen vooral uit Acquoy, Deil, Enspijk, Gellicum, Rhenoy en Rumpt.

Beesd begon in de Real Madrid-kleuren. VV Beesd werd officieel opgericht in 1959, maar de club had toen al een aantal voorlopers gehad in het dorp. Voor de oorlog waren er zelfs twee voetbalclubs in Beesd. De katholieke bevolking voetbalde bij De Egelantier en de protestanten kwamen uit voor Blauw-Wit.

Beide verenigingen waren echter geen lang leven beschoren.  Nog voor de Tweede Wereldoorlog begon had zowel De Egelantier als Blauw-Wit de laatste adem uitgeblazen.

Twee jaar na de oorlog werd de Beesdse Sportvereniging opgericht, maar ook dit initiatief om tot een stabiele voetbalclub te komen mislukte. BSV had maar een paar elftallen en gingen ook ten onder aan het gebrek aan leden.

In 1959 volgde de geboorte van het huidige VV Beesd. De nieuwe club kende een droomstart, want in de eerste twee jaar werden meteen twee kampioenschappen veroverd. Nog belangrijker was dat VV Beesd al snel een prominente plaats in de samenleving in het dorp wist te verwerven.

Bij de oprichtingsvergadering in 1959 werd door de leden gekozen voor een opmerkelijk outfit: wit shirt, witte broek en witte kousen, naar voorbeeld van Real Madrid dat in de jaren vijftig bij de invoering van de Europa Cup vijfmaal het beste clubteam van Europa was.

Klik op Rhelico voor de laatste artikelen over de clubs.
Klik op Rhelico voor meer informatie over de clubs.

Per limousine naar de derde klasse bij GOZ?

0

Wat ze bij Feyenoord doen, kunnen wij ook maar dan net iets anders moeten de creatieve geesten bij de Mijnsheerenlandse voetbalvereniging GOZ gedacht hebben. Zij introduceerden tijdens de open dag een spectaculaire introductie van de nieuwe spelers, die de verwachtingen flink oppookte.

Bij de traditionele open dag van Feyenoord is het een vast gebruik: de ‘aankomst’ van de nieuwe aanwinsten van de Rotterdamse club geschiedt tijdens de open dag steevast per helikopter. Bij vierdeklasser GOZ kwamen de organisatoren van de open dag met een ander lumineus idee. De nieuwe spelers in de selectie van trainer Pascal van den Hoek gingen niet de lucht in, maar werden wel met een speciaal vervoermiddel verplaatst: de aanwinsten werden in een originele limousine het veld opgereden en mochten zich één voor één presenteren nadat zij het bijzondere voertuig hadden verlaten. Met alle andere spelers in de buurt kregen de nieuwelingen derhalve een prachtig onthaal op sportpark De Erve. Een onthaal dat ook verwachtingen wekte bij de club die al jarenlang tegen een stap omhoog naar de derde klasse aanhikt.

 

Technisch Team

Dat verwachtingspatroon was al gecreëerd tijdens de overschrijvingsperiode, waarin de technische commissieleden van Gemengd Oranje Zwart er blijk van gaven dat zij in de periode ervoor niet bepaald stil hadden gezeten. Het kersverse ‘Technisch Team’ van de Mijnsheerenlandse club had voor het eerst in jaren nadrukkelijk gekeken naar versterkingen van buitenaf, waar de aanvulling in de afgelopen seizoenen vooral uit de jeugd afkomstig was geweest.

Het Technisch Team bestaat uit Martijn Viergever, Jilles Bouter en Dirk Boere, aangevuld met de ‘scouts’ Nikki Korpel en Ferry de Heer. Dit vijftal had in de fase voor de afloop van de overschrijvingsperiode veel spelers aan het werk gezien, gesproken en benaderd. Naast de kwaliteiten van de spelers, was ook heel specifiek bij de desbetreffende speler gekeken of hij wel in  de cultuur van GOZ past.
Het lijstje met nieuwkomers loog er niet om, want onder de slogan ‘Here we GO[Z]’, referend aan de zin van transferspecialist Fabrizio Romano, presenteerde het Technisch Team de volgende namen als aanwinsten van de spelersgroep: Wouter Ridderbos (Smitshoek), Sven Louter (Barendrecht), Youri Bakker (NSVV), Rick Wijntje (SHO), Mike de Koning (SHO), Leroy Brand (SHO), Ryan Frederiks (SHO), Donny Koot (BZC Zuiderpark) en Wessel ‘t Hoen (keerde terug bij de club).

 

Jeugdspelers

Bij het aantrekken van deze spelers maakte het ‘TT’ wel een aantekening. ,,Het is goed om te benoemen dat we als club ons nog steeds inzetten om zoveel mogelijk jeugd naar de selectie door laten stromen. Door het vertrek van veel basisspelers en de beperkte doorstroom vanuit de jeugd in de afgelopen twee seizoenen in combinatie met de nieuwe opzet van de selectie, zijn externe versterkingen noodzakelijk bevonden. Het is gezond om de selectie aan te sterken met kwalitatief sterke spelers die onze jeugdspelers ook weer beter maken. Door het gebrek aan inkomende transfers van de afgelopen jaren hebben we deze zomer een ‘inhaalslag’ moeten maken.’’

De kwaliteitsimpuls was bovendien noodzakelijk om het vertrek van sterkhouders op te vangen. Zo vertrok Maurice Zuidijk naar de overige senioren van SSS, ging Valentijn Verweij studeren en voetballen bij het Rotterdamse Antibarbari en hing Ryan Wemmers zijn handschoenen aan de wilgen. Met het arrangeren van nieuwe spelers werd de krapte van de selectie, die in het seizoen 2021/2022 duidelijk voelbaar was geweest, ondervangen. Het tweede elftal werd zelfs opgeheven. Door de veldwerk van het Technisch Team en het doorschuiven van de O19 heeft GOZ in het huidige seizoen vier overvolle seniorenteams en een veteranenelftal.

De kwaliteitsimpuls schiep niet alleen verwachtingen maar ook verplichtingen, want van de selectie van trainer Pascal van den Hoek werd in de vierde klasse F veel verwacht. De eerste vier speeldagen maakten de oranje-zwarten dat in ieder geval waar: met acht punten uit die eerste reeks duels en een ongeslagen status is de Mijnsheerenlandse ploeg prima onderweg naar het gestelde doel: de opmars naar de derde klasse.

Klik op de link voor meer artikelen over GOZ
Klik op de link voor meer informatie over GOZ

Nick van Vugt de nieuwe trainer Olympia’60

Bestuur en Technische Commissie van v.v. Olympia’60 Dongen hebben overeenstemming bereikt met Nick van Vugt (35) als trainer-coach voor het seizoen 2023-2024.

De in Tilburg woonachtige oefenmeester staat dit seizoen nog aan het roer bij 4e klasser v.v. Riel waar hij bezig is aan zijn vijfde seizoen. Met zijn ervaring en enthousiasme ziet Olympia’60 Nick als de ideale persoon om met de jonge selectie van Olympia’60 volgende stappen te maken.

Klik op de link voor meer artikelen over Olympia’60
Klik op de link voor meer informatie over Olympia’60

 

Jordy Groot herbeleeft zijn eigen jeugd bij SJC

0

Op zondag is het bikkelen voor de punten met de hoofdmacht van SJC, op zaterdagmorgen vroeg begeleidt Jordy Groot de JO8-2 van de Noordwijkse club. “Het plezier van die jongens is puur”, zegt Groot.

Het leven van Groot bestaat uit zo’n beetje twee dingen: werken en voetbal. Er zijn weinig dagen dat hij zich niet bij SJC aan de Lageweg begeeft. Op dinsdag en donderdag traint hij zelf, op maandag geeft hij training aan het team van zijn zoon Fedde. “In het weekeinde ben ik op zaterdagmorgen op pad en op zondag voetbal ik zelf. Daarom is het wel lekker dat een andere vader de training van de JO8 op woensdag doet. Heb ik naast de vrijdag een avondje rust”, zegt Groot.

De JO8-2 speelt deze zaterdag vol mist tegen FC Oegstgeest. Als in de rust trainer Groot alle spelertjes om zich heen heeft verzameld, gaan alle blikken verwachtingsvol naar de Noordwijker. “Ik ben niet het type trainer dat ze overlaadt met opdrachten:, reageert hij. “Ik ben van mening dat ze op deze leeftijd lekker vrij moeten voetballen. Ze moeten het spel nog leren te ontdekken. Dribbelen prima. Hoe meer ze met de bal kunnen hoe beter.”

“Natuurlijk proberen we als trainers ze wat te sturen. Nog niet zo lang geleden kregen we drie doelpunten tegen doordat we de bal dicht bij het eigen doel te verliezen. Dan probeer te trainen op hoe we dat de volgende keer beter gaan doen.”

“Die jongens bevinden zich in een andere belevingswereld. Ik moet soms wel lachen. Pas geleden legde ik iets uit en de spelers moesten tussen de pionnen gaan staan. ‘Op die lijn’, zei ik. Dat was een denkbeeldige lijn. Je begrijpt dat daar een reactie op kwam. ‘Er is geen lijn!”

Groot maakt al vier seizoenen deel uit van het trainerskorps van SJC. Drie jaar trainde hij de Toppers, de allerkleinste jeugd van de club. “Vorig  seizoen hebben we als JO7 al in toernooivorm wedstrijden tegen teams van andere clubs gespeeld. Zo konden de jongens en ook de ouders vast wennen aan het spelen van een soort competitie.”

Zelf herbeleeft hij met zijn zoontje zijn eigen jeugdtijd. “Ik vind het mooi om het nu zo mee te maken. Fedde hobbelt lekker mee. Of hij talent heeft? Geen idee.”

Zelf schopte hij het tot de eerste elf van grootmacht Quick Boys, maar hij is er vooral trots op dat hij al jaren speler is van de hoofdmacht van zijn eigen SJC. Hij behoort inmiddels tot het oudste deel van de eerste selectie. “Natuurlijk voel ik dat ouder wordt, maar ik ben nog goed fit. Ik voel nog niet de dwang om te stoppen. Ik ben 34 jaar en dat is nog niet de leeftijd waarop je afgeschreven bent. Binnenkort geef ik de club mijn jawoord voor volgend seizoen.”

Als linksback houdt hij zich goed staande in de vierde divisie. “We spelen 4-3-3 dus ik ben geen wingback die je tegenwoordig zo vaak ziet. Ik richt me vooral op mijn verdedigende taken en probeer ook in de opbouw niet te verzaken. We spelen in een mooie competitie waarbij de top8 dicht bij elkaar staat. We staan vijfde maar hebben slechts drie punten minder dan de nummer twee RKAVV.”

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Vrouwen beleven superseizoen bij FC Binnenmaas

0

Waar de hoofdmacht bij de mannen een trage start beleefde, daar zijn de vrouwen van FC Binnenmaas met de snelheid van Usain Bolt uit de startblokken gedenderd. Met zeven overwinningen in de eerste acht wedstrijden onderstrepen de vrouwen hun ambities om naar de tweede klasse te willen promoveren.

Promotie naar de tweede klasse was vorig seizoen al het streven, maar dat lukte toen net niet. Met de ervaringen van het voorbije jaar begonnen de vrouwen aan het huidige seizoen met de intentie om mee te doen voor het kampioenschap of de promotie naar de tweede klasse.

De dubbelrol die de ervaren Demi van der Heiden daarbij vertolkt is opmerkelijk. De voormalig speelster van SSS maakt niet alleen onderdeel uit van de huidige succesformatie van FC Binnenmaas maar is als trainer dit seizoen aan het MO20-team dat voor het eerst in KNVB-verband kan uitkomen. ,,Wij willen dit seizoen gebruiken om ervaring op te doen. Dit willen we het liefste in de eerste klasse doen’’, liet Van der Heiden doorschemeren. Van der Heiden, die zelf ooit bij voetbalvereniging Puttershoek startte voordat zij de overstap maakte naar SSS dat als een vrouwenvoetbalbolwerk in de Hoeksche Waard bekend staat, begon als trainster bij de meiden van FC Binnenmaas en begeleidde jarenlang dezelfde speelster waarmee een mooie basis werd gelegd voor de toekomst. ,,Het leuke daarvan is dat ik op dit moment met het grootste gedeelte in het eerste team voetbal. Vervolgens heb ik de keuze gemaakt om een ander meidenteam te gaan trainen en dat doe ik tot nu toe nog steeds met plezier. We zijn op dit moment de MO20-1.’’

Met de huidige successen van het eerste team is de wetenschap mooi dat meteen daarachter hard gewerkt wordt aan de doorstroming naar de hoofdmacht toe. Het ziet ernaar uit, dat als de promotie naar de tweede klasse (eventueel) een feit wordt dat er dan inmiddels een nieuwe lading speelsters klaar staat die het vrouwenvoetbal bij FC Binnenmaas verder kan opstuwen.

Klik op de link voor meer artikelen over FC Binnenmaas
Klik op de link voor meer informatie over FC Binnenmaas

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.