Home Blog Pagina 406

Maarten van der Meijden geniet van ASH Hellouw

Vandaag spreken wij met Maarten van der Meijden, de 27-jarige spits Van ASH Hellouw. Maarten voetbalt al vanaf zijn vijfde bij ASH en speelt alweer zeven jaar in de selectie. Hij maakte zijn debuut tegen hoofdklasser Achilles Veen. Wat de club en het team zo speciaal maakt vertelt Maarten in dit artikel!

Even voorstellen
Maarten van der Meijden is geboren en getogen in Hellouw en actief in de digitale recherche (Financial Economic Crimes) bij een financiële instelling. Momenteel is hij woonachtig in Waardenburg, na samen met twee vrienden een appartement te hebben gehuurd in Geldermalsen.

Na zijn HAVO heeft hij een HBO opleiding Integrale Veiligheidskunde afgerond aan de Avans Hogeschool in Den Bosch. Tijdens deze opleiding heeft hij stage mogen lopen bij Feyenoord en ook een afstudeerscriptie mogen maken. Na afloop van zijn stage is hij op interim-basis betrokken gebleven bij de wedstrijdzaken van de club. In het kampioensjaar 2016-2017, waardoor hij in het Champions League seizoen heeft mogen genieten van tripjes naar Napels (SC Napoli) en Manchester (Manchester City). Dit in combinatie met een (pre-)master Bestuurskunde aan de VU in Amsterdam.

Momenteel verricht hij bij (voornamelijk uit)wedstrijden van Feyenoord hand en spandiensten in de commandokamer met betrekking tot de communicatie in veiligheid, mobiliteit en overige wedstrijdzaken naast zijn huidige werkzaamheden. Dit heeft geresulteerd in mooie uitstapjes afgelopen jaar naar Marseille en Tirana (Conference League finale).

Naast studies en werkzaamheden in Den Bosch, Utrecht, Rotterdam en Amsterdam is Maarten regelmatig bij zijn vriendin Eva te vinden die momenteel studeert op de Hogere Hotelschool aan de Scheveningse boulevard. Eva voetbalt bij MVV’58 in Meteren waar Maarten ook regelmatig te vinden is en vrienden rond heeft lopen. ‘’Hoe gezellig die andere plaatsen ook zijn, Hellouw voelt altijd als thuiskomen.’’

ASH Hellouw
Vanaf zijn vijfde is Maarten begonnen met voetballen bij Voetbalvereniging ASH in Hellouw. Met zijn vrienden van de basisschool is het vrij gebruikelijk om te gaan voetballen in Hellouw en samen de jeugdteams door te lopen. ‘’Dit maakt de voetbal ook zo’n belangrijk onderdeel van het dorp.’’

Maarten vond vooral de jaren in de A junioren fantastisch. Onder leiding van trainers Dirk van Hemert en Hans van der Heijden waren de trainingen en wedstrijden iets om naar uit te kijken. Samen met Tjeerd van de Heuvel en Marijn Hak is Maarten op jongere leeftijd doorgestroomd naar dit vriendenteam met grotendeels Hellouwse jongens. Ze waren buiten het voetbal veel samen en gingen ook vaak op stap. ‘’Wat mij altijd zal bijblijven is dat Merlijn Gabel destijds op kamers zat in Maastricht en we besloten voor het goede doel van Maastricht naar Parijs te fietsen.’’

Nadat Maarten op zijn 16 doorstroomde vanuit de A-junioren naar het tweede elftal, met bijna het volledige team, hebben ze onder leiding van trainer Hans van der Heijden via de nacompetitie de tweede klasse bereikt. Dat was vrij uniek voor een tweede elftal van ASH.

Op zijn 19e heeft Maarten zijn debuut mogen maken voor de hoofdmacht van ASH. ‘’Dit was sowieso een wedstrijd om niet snel te vergeten, aangezien we in de beker speelde tegen Achilles Veen. Zelf speelde we dat seizoen derde klasse en gingen een aantal rondes verder en kwamen zo uit tegen de hoofdklasser. Ik weet nog dat we tot een penalty vlak voor rust redelijk standhielden maar vrij weinig creëerden.‘’

‘’Als speler van de selectie van ASH mag ik van binnenuit wel zeggen dat we trots mogen zijn op de mix van jong talent en ervaren spelers met jongens (voornamelijk) uit Hellouw. Hoe de mix van jong en oud zich mengt in de kleedkamer, in de kantine en buiten het voetbal om dan mogen we trots zijn op de groep die we hebben!’’

Naast voetballer bij ASH is Maarten ook actief als jeugdtrainer van de JO17, het vlaggenschip van de ASH jeugd. Samen met Tjeerd van den Heuvel heeft hij deze groep mogen trainen toen ze nog mini’s waren en nu twee jaar geleden hebben zij het stokje weer opgepakt. ‘’Het is mooi om te zien hoe de jongens zich ontwikkelen en daarnaast is er ook een vaste kern zichtbaar van jongens die actief zijn binnen de club, zoals bijvoorbeeld de activiteitencommissie grotendeels bestaat uit spelers van de JO17.’’

‘’Daarnaast kan ik er van geniet om te zien dat er jongens die ik zelf heb getraind doorstromen naar de senioren en hier samen mee te voetballen.’’

Tenslotte verricht Maarten ook de communicatie van de clubkanalen, zoals de nieuwsberichten op de website en de posts op de sociale media.

Hoogte- en dieptepunten
Het hoogtepunt van het team vindt Maarten de twee trainingskampen. Gezellig met afgevaardigden van de seniorenelftallen en de JO17 afreizen naar Spanje of Portugal om daar een weekend te team builden. Naast een (strand)training en oefenwedstrijd spelen ze ook een oefenwedstrijd tussen jong en oud waarbij de verliezer een duik moet wagen in de zee. Buiten de inspanning staan deze weekenden ook in het teken van ontspanning, wat heeft geleid tot formidabele stapavonden.

‘’Het eerste jaar mochten Tjeerd en ik ons ook kronen tot winnaars van het prestigieuze voetvolleytoernooi in Albufeira, en wonnen hiermee de (mede door ons gevulde) boetenpot.’’

Het dieptepunt van het team vindt Maarten de degradatie naar de vierde klasse uit bij TGG, maar daarnaast vindt hij de verloren tijd door Covid doodzonde. ‘’Als je ziet wat voor gezelligheid je mist door de maatregelen en dat je als club en team weinig kan doen dan hoop je dat zoiets niet meer voorkomt. Al moet ik zeggen dat onze trainer Gilberto Smit, met inachtneming van de maatregelen, er altijd het beste van heeft gemaakt met verschillende oefenvormen en activiteiten waardoor we wel wat konden doen.’’

Trainingen van ASH Hellouw 1
De trainingsavonden zijn dinsdagavond en donderdagavond en de opkomst is altijd goed. Met de aanwezige selectie gaat de trainer van het elftal, Gilberto Smit, wedstrijdgericht te werk en daarbij worden de accenten vaak gelegd op de aankomende wedstrijd.

‘’Elke laatste donderdag van de maand spelen we de felbegeerde ASH cup waarbij de laatste 40 minuten in het teken staan van een wedstrijd met willekeurig gekozen teams. De spelers van het winnende team krijgen bij winst punten en kunnen bijvoorbeeld extra punten winnen door met meer dan twee doelpunten verschil te winnen of de nul te houden. Deze partijtjes worden gespeeld op het scherpst van de snede en staan onder de leiding van een scheidsrechter om het in goede banen te leiden.’’

De koning van de derde helft
We vroegen Maarten tot slot wie de koning van de derde helft is, hij antwoorde als volgt. ‘’Dat is moeilijk te zeggen. Eigenlijk kent onze derde helft geen verliezers. Een derde helft in Hellouw staat bij bijzondere gelegenheden, zoals een derby vaak in het teken van een derde helft-party met thema’s als Carnaval of Oktoberfest.’’

‘’Wat onmisbaar is in een Hellouwse derde helft is toch wel de bierpongtafel. Tegenwoordig hebben we onze eigen gepersonaliseerde ASH-bierpongtafel die we meenemen naar uitwedstrijden om de tegenstanders ook in de derde helft af te troeven.

Afgelopen seizoen hebben we het uit bij IFC twee helften zwaar gehad, maar hebben we de derde helft ruimschoots gewonnen. Ook in Asperen was het dit seizoen feest en hebben we de selectiespelers van Asperen les gegeven in bierpong.’’

Klik op ASH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASH voor meer informatie over de club.

‘Clubliefde is met de paplepel ingegoten’, aldus Cebes Horseling van Flakkee

Jarenlang kwam hij niet op de voetbal: een zware knieblessure dreef hem steeds een beetje verder weg. Tot zijn zoontje stond te trappelen en de liefde voor Flakkee nieuw leven in werd geblazen. Sindsdien is clubman Cebes Horseling weer helemaal terug. “Het is een stukje gevoel, clubliefde is met de paplepel ingegoten.”

Bijna letterlijk, want de familie Horseling kent een rijk verleden bij de club. “Misschien al wel vanaf de kinderwagen! Opa en oma, vader en moeder. Mijn ouders hebben elkaar hier zo ongeveer ontmoet.” En dus had de nu 45-jarige Cebes ook maar weinig ‘keuze’. “Op mijn zevende ben ik zelf begonnen, in de F’jes.” Maar van een succesvolle carrière bij Flakkee, kwam het nooit. “Al vrij jong raakte ik zwaar geblesseerd, kruisband gescheurd. Dat herstel is eigenlijk nooit meer goed gekomen.” Hij besloot zich vanaf dat moment te storten op het vrijwilligerswerk, in eerste instantie bij ‘twee’. “Dan ging ik mee als waterdrager, of eigenlijk bier natuurlijk.” Toch begon er al snel iets aan hem te knagen. “Ik kreeg steeds meer het gevoel dat ik er niet meer bij hoorde. Zelf kon ik natuurlijk niet voetballen, dat kon ik mentaal niet aan. Daar had ik zo de balen van. Toen zei ik tegen de leider van het tweede elftal: sorry, maar ik haak af.”

Positieve boost
Met pijn in het hart, maar gelukkig bleek de breuk niet definitief. Natuurlijk niet, zou je haast zeggen. “Door mijn kind, kwam ik eigenlijk weer terug. Dan raak je weer besmet en word je opnieuw actief.” Want, zo weet Horseling als geen ander. “Het zijn vaak dezelfde gezichten, een soort harde kern. Kartrekkers met een clubhartje.” Met twee zoons die voetballen, één in de JO19 de ander bij JO15, klopt dat clubhartje als nooit tevoren. “Ik kom hier nu zo’n 30 jaar bij de club, het zit bij ons in de familie, je voelt je meer verantwoordelijk. Dan ben je geen passant meer. Het raakt je echt.” Na een aantal mindere jaren, gaat het ze bij Flakkee inmiddels weer voor de wind. “Er komt jeugd door en steeds meer mensen doen het samen, dat geeft een positieve boost.” Daar is de inwoner van Sommelsdijk, zelf misschien wel het beste voorbeeld van. Want zijn lijstje is lang. “Ik ben nu trainer van de JO19, zit in de toernooicommissie en schuur tegen de activiteitencommissie aan.” Waarom? Dat is heel simpel. “Het is leuk om te zorgen dat de club weer op de kaart staat, dat we onze leden iets te bieden hebben. De verbinding zoeken, samen met een leuke groep mensen.” Gelukkig voor Horseling, denkt zijn vrouw er net zo over. “Die komt er zelf ook heel graag. Dat is wel mooi meegenomen, haha!”

Mondiger
Die clubliefde wordt binnen de familie, zijn oudste zoon geeft training aan de JO15 en de jongste helpt in de kantine, ook nu weer met diezelfde paplepel doorgegeven. Maar ook zelf staat het voetbaldier dus nog op het veld, als trainer van de JO19. “Training geven is een uitlaatklep voor mij, lekker buiten aan de gang zijn. Ze iets proberen te leren en dat op zaterdag terugzien, geeft veel voldoening.” Ook op sociaal vlak. “Het worden nu echt mannetjes, ik vind het mooi om daartussen te staan.” Want na al die jaren, merkt Horseling dat er het één en ander is veranderd. “Kinderen zijn mondiger geworden, maar ouders ook. Daardoor moet je veel meer praten. Dat zie je bij de indelingen van de teams, accepteren is lastiger geworden.” Net als het vinden van genoeg vrijwilligers. Toch blijven ze bij Flakkee positief. “We willen steeds verbeteren en een duidelijk beleid uitrollen.” Wat dat precies inhoudt? “Vooral trainers opleiden en handvaten bieden. Als hun niveau stijgt, leren spelers automatisch ook meer.” Ontwikkelen dus, al houdt Horseling ook oog voor een ander belangrijk aspect. “De activiteiten eromheen. Het is meer dan voetbal.” En dus zit de vrijwilliger voorlopig nog lang niet stil. “Volgend seizoen word ik in ieder geval assistent-trainer bij de selectie.” Allemaal ingegoten door die welbekende paplepel. “Je hoopt met de bijdrage die je levert, voor ‘succes’ te zorgen. Duurzaam en stabiel richting de toekomst. Een vereniging waar iedereen graag komt en in een leuke sfeer het spelletje kan beleven!”

Klik op MSV & AV Flakkee voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MSV & AV Flakkee voor meer informatie over de club.

Stijn Remmers en zijn vader zijn trots op een basisplek in het eerste van hun ‘cluppie’ FC Binnenmaas

Vandaag gaan we in gesprek met Stijn Remmers van FC Binnenmaas. Zijn debuut in het eerste maakte Stijn toen die 18 was en dit seizoen is die een vaste waarde in het eerste. Zijn laatste minuut goal tegen Pelikaan waarmee de wedstrijd gewonnen werd zal die niet zo snel meer vergeten.

Carrière
‘Ik ben begonnen bij FC Binnenmaas in de mini-f. Na een half jaar mini-f ben ik daarna naar de F’jes gegaan. Sinds dat ik in de F’jes zit speel ik al met jongens samen met wie ik nu in het eerste zit, zoals Junior van Esch, Kris van Efferen en Robin Verhoeven. Toen ik in D’tjes kwam werd ik samen met een toenmalig vriend gescout door de regionale KNVB om een paar wedstrijden te spelen. Helaas ben ik toen wel afgevallen, maar dit was natuurlijk wel een mooie ervaring op zo’n jonge leeftijd. Eigenlijk heb ik in de jeugd wel altijd in het selectieteam gezeten en dat heeft mij denk ik wel goed gedaan voor me ontwikkeling. Toen ik vorig jaar de overstap maakte van de junioren naar de senioren was het wel een kleine verrassing voor me dat ik gelijk bij het eerste mocht aansluiten. Hierdoor ben  ik wel een stuk makkelijker gaan voetballen denk ik zelf.’ Daarnaast is zowel Stijn als zijn vader super trots dat die in het eerste speelt van zijn ‘cluppie’.

Huidig seizoen
Het is een seizoen met ups en downs. ‘We hebben veel goede en talentvolle spelers in de ploeg, maar om een of andere reden wil het dit seizoen niet allemaal lukken. Terwijl we vorig seizoen nog een best prima seizoen hebben gedraaid. Maar met de kwaliteit die we hebben gaan we er alles aan doen om ook volgend jaar nog in de tweede klasse te spelen en daar heb ik alle vertrouwen in!’

Hoogte- en dieptepunten
Het hoogtepunt uit Stijn zijn voetbalcarrière is net al even benoemd, maar toch blijft het een mooi moment. ‘Er is geen beter moment om je eerste goal van het seizoen te maken dan op deze manier. Het was tegen Pelikaan en ook nog eens in de laatste minuut. Hierdoor wonnen we de wedstrijd. En überhaupt voor het eerste van FC Binnenmaas spelen is een enorm hoogtepunt.’

‘Echte dieptepunten heb ik zelf eigenlijk (gelukkig) nog nooit gehad binnen de club. Nou vind ik wel dat het ontslaan van een trainer wel een dieptepunt is voor ons als spelersgroep. Zo ver wil je het natuurlijk nooit laten komen.’

Kampioen en ooit aanvoerder worden
‘Mijn ambities voor de toekomst zijn best simpel eigenlijk. Ik wil namelijk over een paar jaar met zoveel mogelijk eigen jeugd in het eerste spelen. En als je dan nog een keer misschien kampioen wordt zou het helemaal mooi meegenomen zijn!’

Daarnaast heeft Stijn ook nog een persoonlijk doel binnen de club en dat is aanvoerder worden. ‘Dit zie ik zeker als een mogelijkheid, omdat ik samen met mijn maatje Robin Verhoeven het langst bij de selectie zit van onze lichting.’

FC Binnenmaas legende!
Bij veel spelers van FC Binnenmaas komt hetzelfde antwoord eruit als er wordt gevraagd wie een belangrijk persoon is binnen de club. ‘Er is één persoon en die is voor iedereen van FC Binnenmaas een legende, Ad van de Borst. Onze materiaalman die er zit sinds dat ik bij Binnenmaas kwam.’

Handhaven is de doelstelling
‘Dit seizoen moeten we er gewoon voor zorgen dat we handhaven, dat is de doelstelling! Daarom moeten we elke wedstrijd 110% gas geven en in onszelf geloven dat we het kunnen. Ik ben ook heel benieuwd naar volgend seizoen. Dit mede omdat we een nieuwe trainer krijgen en een nieuwe kans om te laten zien dat we gewoon voor promotie moeten gaan strijden.’

Klik op de link voor meer artikelen over FC Binnenmaas
Klik op de link voor meer informatie over FC Binnenmaas

Mats Almekinders hoopt bij VV Kapelle het keerpunt bereikt te hebben

Mats Almekinders is 17 jaar oud en is centrale verdediger in de selectie van VV Kapelle. Hier maakte hij op 16-jarige leeftijd zijn debuut en inmiddels zit hij vast bij de selectie.

Even voorstelle
Mats Almekinders woont samen met zijn ouders, broertje, hond en kat in Kapelle. Hij zit in het laatste jaar van de Havo op het Pontes Lyceum in Goes. Zijn grootste hobby is voetballen Voetbal zorgt voor ontspanning en ontlading bij de verdediger. Daarnaast is het sociale aspect van voetballen erg belangrijk voor Mats. Ook is hij samen met twee vrienden trainer van de JO15 van Kapelle. Dit begon als zijn maatschappelijke stage op school, maar beviel hem erg goed.

Carrière verloop
“Ik kon niet wachten om te beginnen met voetballen en zodra het kon, ben ik op mijn vijfde direct bij VV Kapelle begonnen. Bij Kapelle heb ik heel de jeugd doorlopen en vanaf de JO13 begon het serieuzer te worden. Het niveau lag hier een stuk hoger dan ik gewend was. Op mijn zestiende ben ik naar de JO19-1 gegaan. Vanuit daar ben ik dit seizoen doorgeschoven naar het eerste van VV Kapelle. Dat was wel even wennen, omdat ik tegen volwassenen ging spelen in plaats van tegen jongeren. Het fysieke gedeelte is erg anders en ook op conditioneel vlak wordt er meer van me gevraagd. Gelukkig ben ik in het team hartstikke leuk ontvangen en erg goed opgenomen in de groep.”

Huidige seizoen
Dit seizoen begon VV Kapelle sterk aan de competitie. Het hoogtepunt was de 3-0 overwinning op Prinsenland. Echter volgde er na deze piek een dal waarin Kapelle minder in vorm was. “Hopelijk hebben we afgelopen zaterdag het keerpunt bereikt. We wonnen toen namelijk met 3-1 van Kogelvangers en die overwinning deed ons goed. We moeten ons namelijk handhaven in de derde klasse, zodat we volgend jaar verder naar boven kunnen kijken en zo snel mogelijk kunnen promoveren naar de tweede klasse.”

Ambities
Voor Mats staat plezier in het spelletje voorop. Al wil hij zichzelf ook blijven ontwikkelen. Hij wil zoveel mogelijk speelminuten maken om zichzelf te verbeteren. Ook hoopt hij in de komende seizoenen te promoveren met Kapelle en hier een belangrijke bijdrage aan te leveren. Als voetballer kijkt Mats graag naar Virgil van Dijk.”Virgil is net als ik centrale verdediger. Hij is in mijn ogen één van de beste verdedigers ter wereld. Het is een sterkte voetballer met goed overzicht die veel rust uitstraalt. Daarnaast is hij een goede leider binnen een team. Deze sterke punten probeer ik zelf ook toe te voegen aan mijn spel.”

Hoogtepunt
Mats beleefde zijn hoogtepunt in zijn nog jonge carrière in zijn eerste jaar als A-junior.
“Dat was een fantastische tijd en seizoen. Het ging voetballend erg goed en het was een heel gezellig team. We waren eigenlijk één grote vriendengroep. Op deze tijd kijken we allemaal met veel plezier terug!”

Klik op vv Kapelle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kapelle voor meer informatie over de club.

Fieke Jacobs van RKVV Schijf hoopt in de eerste klasse te blijven

Vandaag spreken wij met Fieke Jacobs, de 23-jarige centrale verdedigster van RKVV Schijf. Momenteel speelt het team in de eerste klasse, maar door spelers tekort moeten zij alles op alles zetten om te handhaven.

Voetbalcarrière
Fieke Jacobs weet nog goed dat ze met haar vier jarige leeftijd op voetbal wilde. Dit durfde ze niet, omdat ze bang was dat ze bepaalde taken niet goed ging uitvoeren. Uiteindelijk is ze op haar zesde begonnen te voetballen bij de kabouters. Dit vond ze zo leuk en uiteindelijk is ze een lange tijd gaan voetballen bij de jongens als links back. ‘’Marc Naalden was onze trainer en hier heb ik veel van geleerd. In dit team zijn we ook als het goed is drie keer achter elkaar kampioen geworden.’’

Ondertussen is Fieke nog een paar jaar gaan voetballen bij de KVNB waardoor ze niet altijd bij de trainingen kon zijn. Dit vond ze altijd erg jammer. Toen zij bij de KNVB stopte was ze erg blij dat ze volledig terug bij Schijf kon voetballen.

Ondertussen werd er een meiden team gevormd, waar Fieke aan het begin met tegenzin aansloot. Dit was een heel ander niveau dan bij de jongens, dus was dit even wennen voor haar. ‘’Ik ben met de jaren mee op het veld naar voren geschoven. Ik ben bij de meiden als centraal middenveldster beland. Uiteindelijk heb ik ook hier een super tijd gehad mede dankzij onze trainers: Rien van Learhoven en mijn pa: Falco Jacobs. Hier heb ik vooral veel gelachen en ook hier zijn we kampioen geworden.’’

Tijdens deze periode is Fieke in de groei gegaan. Ze had veel last van haar spieren en kwam na een training of wedstrijd niet meer vooruit. Nadat Schijf stopte met het meidenteam twijfelde Fieke zelfs om te stoppen met voetballen vanwege haar spieren. Ook had ze er allemaal geen zin meer in. ‘’Toch ben ik gaan voetballen bij Dames 2 Schijf. Toen het weer wat beter ging heb ik tijdens deze periode een aantal wedstrijden bij Dames 1 gespeeld die toen in de eerste klasse speelde. De meiden van familie Godrie zaten al langer te vragen of ik nu toch eindelijk bij 1 kwam voetballen en uiteindelijk hebben ze hun zin gekregen. Omdat Dames 1 gedegradeerd was heb ik drie jaar in de tweede klasse gevoetbald. Vorig jaar zijn we kampioen geworden en zijn we weer terug in de eerste klasse gekomen, mede dankzij Ton van Dongen onze trainer en Robert Rommers onze coach.’’

Fieke wilt zo lang mogelijk kunnen voetballen bij RKVV Schijf en het liefst in de eerste klasse, omdat zij dit een lekker niveau vind om tegen te spelen. ‘’Ik hoop ook dat er meer meiden bij RKVV Schijf gaan aansluiten zodat we de teams wat kunnen uitbreiden. We zitten met Dames 1 en 2 met wedstrijden soms aan een te krappe kant.’’

Huidige seizoen
Dit seizoen heeft voor de dames van RKVV Schijf de nodige obstakels. ‘’Wij hebben wedstrijden waar we negen van de tien keer minstens 2 uur op rijden en we kunnen soms maar 11 man meenemen. Hier moeten we het dan mee doen. Dit komt omdat we op dit moment een aantal geblesseerde hebben. Ik vind dat we zeker niet kansloos zijn en dat er meer inzit. We staan nog niet veilig om in deze klasse te blijven maar ik hoop dat we in de komende wedstrijden punten gaan pakken!’’

Fieke hoopt dat ze dit seizoen met succes in de eerste klasse kunnen afronden. Het liefst zonder nacompetitie. Zo niet, dan gaan ze weer lekker door in de tweede klasse.

RKVV Schijf
We vroegen aan Fieke of zij lovend is over een persoon binnen Schijf, ze antwoorde als volgt: ‘’Ik ben niet over een persoon lovend, maar over heel de club zelf. Het is een super toegankelijke club waar iedereen zijn/haar bijdrage aanlevert. Iedereen is welkom binnen onze club en dat is bijzonder. Als er iets georganiseerd wordt is het altijd feest. Ik kan hier enorm van genieten.’’

Wat voor Fieke voetbal belangrijk maakt is, het voetballen met elkaar. Het is een teamsport wat zorgt voor verbinding met elkaar. ‘’Het geeft me ontspanning, plezier en het is nog eens gezond.’’

RKVV Schijf zoekt dames!
RKVV Schijf heeft een gezellige damesafdeling, met 4 damesploegen! Op zondag spelen dames 1 en 2. Dames 1 speelt prestatiegericht in de eerste klasse, dames 2 komt recreatief uit in de vijfde klasse. Op 10 vrijdagen per seizoen komen ook de vrijdagavondzeventallen in actie. De dames trainen op dinsdagavond, dames 1 traint een tweede keer op donderdagavond.

Je bent van harte welkom een paar keer mee te komen trainen om te kijken of het wat voor je is! Vragen of meer informatie? Stuur een mail naar secretaris@vvschijf.nl!

Klik op RKVV Schijf voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Schijf voor meer informatie over de club.

Optreden Zanger Ray na Papendrecht – Streefkerk

Op zaterdag 1 april speelt de hoofdmacht van Voetbalvereniging Papendrecht tegen Streefkerk de eerste thuiswedstrijd van de lente. Vanwege dit feit zal Zanger Ray na afloop van de regioderby een optreden verzorgen. Dit heeft hij vaker gedaan op het Slobbengors en dat was telkens een groot succes.

Dus kom op de eerste dag van april naar het Slobbengors om vanaf 14.30 uur te kijken naar de wedstrijd van Papendrecht tegen Streefkerk om daarna te genieten van het optreden van Zanger Ray.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Thijs Roobol van vv Strijen wil strijden voor handhaving

Vandaag gaan we in gesprek met Thijs Roobol van vv Strijen. De keeper mocht op zijn zeventiende al meetrainen met het eerste en een jaar later mocht hij zijn officiële debuut maken. Thijs keept een consistent seizoen met natuurlijk ruimte voor verbetering.

Carrière
‘Voetbal was al mijn hobby vanaf mijn zevende. Eerst begonnen in de F’jes als voetballer bij vv Strijen en bij diezelfde mooie club in de D’tjes begonnen als keeper. Na de eerste drie jaar als keeper bleek dat ik hier niet slecht in was en zat ik vaak in de selectie elftallen of er dichtbij. Vanaf mijn 15e mocht ik dan ook aansluiten bij de keeperstrainingen van Jan Barendrecht wat betekende dat ik op dinsdag en donderdag van 18:15 tot 22:00 trainde.’

Het waren voor Thijs soms zware avonden, maar het heeft wel zijn vruchten afgeworpen. ‘Toen ik 17 jaar was trainde ik al eventjes mee bij Strijen 1 en waren keeper Kaz Kromwijk en keeper Natoe Dos Santos degene die op dat moment vast het doel verdedigden. Goede concurrentie dus, maar door het vertrek van Dos Santos lag de concurrentiestrijd voor mij open. Alleen werd dit niet echt een strijd. Door aanhoudende blessures van keeper Kaz Kromwijk werd ik automatisch doorgeschoven vanuit de A junioren naar het eerste elftal in het laatste seizoen onder Geert Meijer. Mijn officiële debuut was op 18 jarige leeftijd in maart 2022.’

Huidig seizoen
‘Het huidige seizoen gaat als team niet zoals gehoopt. Waar we aan het begin van dit seizoen bovenaan stonden, zo snel zijn we in de laatste maanden afgezakt naar onderen. Vechten tegen degradatie is nooit leuk, maar gelukkig blijven we met de staf en spelers als team bij elkaar en geven we niet op.’

Hoogte- en dieptepunten
Thijs heeft meerdere hoogtepunten meegemaakt in zijn voetbalcarrière. ‘Winnaar van de Hoeksche Waard Bokaal in 2015 en in 2022. Een interland toernooi onder leiding van John Kruijthof waarin ik mij echt kon onderscheiden, maar uiteraard ook mijn debuut tegen DCV kijk ik met veel trots op terug.’

Thijs beleefde begin dit seizoen zijn dieptepunten. ‘Individueel begon mijn seizoen slecht door de eerste bekerwedstrijd tegen SHO 1 met 0-7 te verliezen waarin ik een groot aandeel had. Die tegenslag was voor mij wel de grootste uit mijn korte carrière denk ik. Vanaf toen ben ik mijn zelfvertrouwen weer op gaan bouwen en was ik vanaf de start van de competitie weer mezelf met veel plezier en veel reddingen wat resulteerde in een belangrijke rol voor mij in het gelijke spel tegen Heinenoord. Op die lijn ben ik verder gaan bouwen en op een paar uitzonderingen na keep ik naar mijn mening redelijk consistent met uiteraard genoeg ruimte voor verbetering.’

Ambities
‘Als keeper heb ik als eerst de ambitie om mij de komende jaren te ontwikkelen als onbetwiste nummer één. Uiteindelijk wanneer ik het gevoel heb niks meer te kunnen leren bij vv Strijen zal ik kijken of een stap hogerop rendabel is of dat er misschien wel een hele andere uitdaging mogelijk is, maar voorlopig is dat zeker nog niet aan de orde.’

Daarnaast begint Thijs over zijn voorbeeldvoetballer. ‘Ik heb geen voorbeeldvoetballer, maar ik zie wel een enorm talent op de club rondlopen. Youri Dorst is een enorm groot keeperstalent en speelt in de JO17-1. Echt een fantastisch talentvol team!’

Cor Kruijthof
‘Als ik één persoon mag uitkiezen dan is dat voor mij Cor Kruijthof. Cor is al sinds jaar en dag verbonden aan de club en zorgt zowel in goede – en slechte tijden voor een goede sfeer, rust en prestaties binnen het elftal. Cor staat altijd voor iedereen klaar en zo ook voor mij als ik dat nodig heb. Iedereen binnen de club zal dit beamen, want zonder Cor zou vv Strijen de afgelopen jaren geen vv Strijen zijn geweest.’

Alles geven!
‘Het seizoen tot nu toe is zwaar geweest en waarschijnlijk zal het nog veel zwaarder worden. Wat er ook gebeurt, als team blijven we knokken tot de laatste minuut. Voor onszelf, voor de club en voor het gevoel want vv Strijen dat zijn wij!’

Klik op VV Strijen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Strijen voor meer informatie over de club.

Julian Nieuwland: scout van de derde klasse

Na veertien jaar in de jeugd van De Jonge Spartaan, besloot Julian Nieuwland een seizoen of vijf geleden toch om de sprong in het diepe eens te wagen. De middenvelder kwam terecht bij Bruse Boys, had het daar goed naar zijn zin, maar keerde deze zomer toch weer terug op het oude nest. “Mijn beste vrienden voetballen hier nog steeds.”

Vrienden die de 25-jarige Nieuwland dus achter moest laten, toen hij op zijn achttiende de overstap maakte naar Zeeland. Of ‘de overkant’, zoals ze in Middelharnis zeggen. “Het is bij De Jonge Spartaan eigenlijk niet gebruikelijk om weg te gaan, het is nogal hecht allemaal.” De inwoner van Rotterdam deed het dus toch, na zware onderhandelingen. “Mijn vriendin komt van Bruinisse, dus dan sta je daar wel eens in de kroeg. En ze praten graag, vooral Michel Maaskant (toen nog speler, nu de huidige trainer). Dan is het natuurlijk: Waarom kom je niet op ‘Bru’ voetballen? Zo is het uiteindelijk gegaan.” Een flinke stap voor iemand die op zijn vierde al begon met voetballen bij derdeklasser De Jonge Spartaan. “In de kaboutertjes! Maar Bruse Boys speelde op dat moment nog eerste klasse, dus dat was het proberen waard.”

Brutaal zijn
Inmiddels zijn de twee competitiegenoten, want Nieuwland keerde dus terug. Na vijf seizoenen in ‘Bru’ en eentje bij DOSKO. “Dat viel vorig jaar helemaal uit elkaar en voetballen op de zondag lag mij toch niet echt.” En met een grote groep vrienden ‘hier’ draaide ook de propaganda in Middelharnis weer op volle toeren. “Kom je niet lekker terug, vroegen ze dan. Ik ging op zaterdag altijd al kijken, ken iedereen, dus ik had eigenlijk maar weinig bedenktijd nodig. In die jaren daarvoor, dacht ik er al eens vaker aan.” Maar nu gebeurde het dus echt. “Ze hikken tegen die tweede klasse aan, daar wil ik graag bij helpen!” En voorlopig gaat dat, met een plek bij de bovenste drie ploegen, meer dan aardig. Nieuwland weet wel waarom. “Alles is netjes geregeld. En ook de jeugd, speelt al jaren op hoog niveau, die jongens spelen nu bij de senioren. Dan gaat de kwaliteit vanzelf omhoog.” Dus kan de in Middelharnis geboren voetballer niet anders dan gelukkig zijn. “Ik vind het echt heerlijk, kom met ontzettend veel plezier en frisse zin naar de club. Leuke mensen, met vrienden voetballen en veel publiek. Voor mij voelt dit echt een beetje als thuiskomen.” Maar niet om af te bouwen, maakt Nieuwland meteen duidelijk. “We mogen daarin best ook een beetje brutaal zijn: met deze groep hebben we de ambitie om te promoveren. Dan moet je minimaal voor een periode gaan. En als alles goed valt, waarom kunnen we dan niet bovenaan eindigen? Aan ons om te laten zien dat het kan.”

Soort gluurder
In een taaie competitie, maar wel eentje die Nieuwland op zijn duimpje kent. Hoe gek het ook klinkt. “Ik volg alles. In de bespreking zeg ik soms: jongens, let op die nummer tien. Hij kan dit, of dit heel goed. Dan kijken ze me allemaal zo aan…” Want ondanks dat het ‘maar’ derde klasse is, laat hij niks aan het toeval over. “Samenvattingen op Youtube kijken, of op Social Media. Ik vind dat gewoon leuk, een soort gluurder, haha! Mijn vriendin wordt er soms gek van.” Voor de tegenstanders die daar iets minder mee bezig zijn, geeft hij van zichzelf nog even een introductie. “Een middenvelder die trainers graag in hun team hebben, denk ik. Snot voor de ogen lopen en hard in de duels.” Maar ook aan de bal is Nieuwland ‘een soort Frenkie’. “Als ik dat nu zeg, ga ik dat waarschijnlijk nog héél vaak horen. Natuurlijk op een heel ander niveau, maar met mijn passing en techniek probeer ik altijd wel wat te creëren. Nu alleen nog wat vaker scoren.” Want alleen dan, komt die promotie pas echt dichtbij. “Dat is voor mij nu het belangrijkste, omhoog met Spartaan, dat staat op één!” Zelfs als hij daarvoor moet verhuizen. “We spieken wel om weer terug te gaan naar Flakkee of ‘Bru’, lekker naar onze vertrouwde omgeving.” Over thuiskomen gesproken…

Foto: Peter Prins

Klik op De Jonge Spartaan voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Jonge Spartaan voor meer informatie over de club.

Club van de Week – Fred Versnel de multifunctionele vrijwilliger van GOZ

0

Fred Versnel begon op zijn negende met voetballen bij RV en AV Het Noorden(NOC Kralingen). Toen hij twaalf jaar oud was scoorde hij tegen Feyenoord C1. Hij besloot na dit hoogtepunt te stoppen als speler, omdat het naar eigen zeggen met zijn “beperkte talent” nooit mooier zou worden dan dat. Inmiddels is Fred al jaren actief als vrijwilliger bij V.V. GOZ. Hier heeft hij verschillende functies ingevuld en is hij momenteel onder andere actief als kantinebeheerder.

Vrijwilligersfuncties GOZ
In 1996 is Versnel begonnen als leider/trainer bij GOZ. Hierna werd hij lid van de bouwcommissie en werd hij sponsor bij de club. “Vanaf de opening van de nieuwe kantine in 2015 heb ik de rol als kantinebeheerder op mij genomen. Met daaruit voortvloeiend een plek in de Evenementencommissie. Met deze commissie organiseren we in een kleine groep jaarlijks alle evenementen voor alle leeftijdsgroepen binnen de club. Zo organiseren we de Mosselavond, Boutmiddag, jaarlijkse Open Dag, Bedrijventoernooi, Sinterklaasfeest, Kerstdiners en Jeugdtoernooien.
Momenteel zijn we vanuit de Evenementencommissie aangevuld met zo’n 20 vrijwilligers. Gezamenlijk zijn we druk bezig met de voorbereiding van het activiteitenprogramma dat het gehele seizoen 2023/2024 beslaat. Komend seizoen bestaat de club namelijk 75 jaar en dat moet gevierd worden.”

Hart voor de club
Fred Versnel maakt zich hard voor GOZ, omdat het één van de plekken is waar het dorpshart klopt. “De kracht van de club ligt in het feit dat mensen elkaar altijd weten te vinden. Voor elke vraag is er een lid die met kennis/ervaring kan helpen om tot een oplossing te komen, zonder dat daar direct een commerciële drijfveer achter zit. Met andere woorden: de kracht van onze vereniging zit voor het grootste deel in de individuele (ouders van) leden en niet alleen in de “koppen van Jut”, het bestuur. Met elkaar kunnen we heel veel en ik ben daar graag onderdeel van.”

Versnel beleefd veel plezier bij GOZ, omdat hij hier wekelijks vele bekenden ontmoet die de club een warm hart toedragen. Hij ziet de club dan ook als een soort dorpsfamilie, waar hij na 27 jaar nu de kleinkinderen en soms achter klein kinderen van (oud)leden voorbij ziet komen. Daarnaast vindt hij het mooi om te zien dat er een grote groep vrijwilligers en sponsoren is die veel energie of geld steken in de club, om ervoor te zorgen dat het balletje kan rollen. Verder geniet Fred erg van het contact met de jongste jeugd. “Het meest geniet ik van de kleine mannen die na hun wedstrijd op zaterdag een tosti komen eten en vertellen dat ze gescoord hebben of dat de scheidsrechter slecht floot.”

Volger van het eerste elftal
Fred Versnel is al jaren volger van het eerste elftal van GOZ, al is dat meestal alleen op gehoor, omdat hij vanuit de kantine de wedstrijden niet kan zien. Daarnaast is Fred toeschouwer op de trainingsavond van de selectie, om vervolgens na de training de verrichtingen van de mannen tijdens de derde helft te volgen.

Huidige prestaties GOZ 1
“Gezien mijn eigen korte “voetbalcarrière” kan ik mijzelf niet echt een kenner noemen en vanaf mijn positie in de keuken of achter de bar tijdens de wedstrijden zie ik weinig van de wedstrijden. Als ik mij baseer op de uitslagen die ik zie en dat afzet tegen de verwachtingen na een zeer geslaagde transferperiode met veel beloftevolle nieuwe spelers, denk ik dat de mannen meer hadden verwacht van dit seizoen. Echter zijn er nog redelijk wat wedstrijden te spelen, waardoor er nog veel kan veranderen aan de competitiestand. Kampioen worden gaat dit jaar zeker niet meer lukken, maar een positie boven in de middenmoot moet kunnen. Het zou mooi zijn als we dan volgend seizoen tijdens het jubileum jaar kunnen promoveren.

Klik hier voor meer artikelen over GOZ
Klik hier voor meer informatie over GOZ

Alicia Tonnaer van VV Baronie vindt het plezier van de kinderen het allerbelangrijkst

Vandaag spreken wij met Alicia Tonnaer, de 37-jarige coördinator van de 013 en 015 van vv Baronie. Naast haar rol als coördinator ontfermt Alicia zich over het kledingbeheer binnen Baronie.

Alicia heeft vroeger bij VV Chaam gevoetbald. Ze begon daar toen ze 12 jaar oud was. Alicia is op haar 34ste begonnen als vrijwilliger. Momenteel is ze trouwe supporter van haar twee kinderen en doet ze daarnaast met veel plezier haar vrijwilligers taken binnen Baronie.

Functie binnen Baronie
Alicia is het eerste aanspreekpunt voor alle trainers/leiders en spelers in de onder 13 en onder 15. Ze zorgt dat alle elftallen in de onder 13 en 15 voorzien zijn van de voor hun belangrijke informatie. Alicia maakt de indelingen in overleg met de trainers voor de nieuwe seizoenen. Ze heeft regelmatig contact met trainers/leiders met hoe het verloopt in de elftallen. Ook zorgt Alicia samen met haar man dat alle spelers en trainers binnen Baronie voorzien worden van kleding.

Wat Alicia mooi vindt aan haar functie is dat je iedereen leert kennen en veel waardering krijgt. ‘’Ik kan uiteraard niet iedereen tevreden houden maar dat probeer ik wel en mocht dit niet zo zijn dan sta ik altijd open om hierover in gesprek te gaan.’’

Band met Baronie
Inmiddels is Alicia erg nauw betrokken bij de club en kent ze er een hele hoop mensen. Dit maakt het voor haar nog leuker. Zelf heeft Alicia ook twee voetballende kinderen. Eén speel in de 15-4 en de andere speelt in de 9-1. Beide spelen ze al vanaf dat ze 5 jaar waren bij Baronie. Alicia komt er graag en is graag betrokken bij de sport van haar kinderen.

Alicia wil dat Baronie een club wordt waar alle kinderen met plezier spelen en ook tegenstanders met een goed gevoel weg kunnen gaan. “Ik denk dat ik samen met een aantal andere fijne vrijwilligers goed probeer mee te denken hoe we Baronie zo goed mogelijk kunnen laten draaien.’’

Klik op vv Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Baronie voor meer informatie over de club.