Home Blog Pagina 4

Spelen, trainen en vlaggen: Glenn Stange doet het allemaal

0

Voor Glenn Stange (34) speelt DIOZ een belangrijke rol in zijn leven. Of hij nu zelf op het veld staat, langs de lijn vlagt of jeugdkeepers traint: de inwoner van ‘t Heike is bijna dagelijks met voetbal bezig. „Ik vind het gewoon veel te leuk om ermee bezig te zijn”, zegt hij.

Doordeweeks werkt Stange als vrachtwagenchauffeur voor een plantenkwekerij. „Ik rijd naar de veiling, dat is mijn vaste werk. Soms één rit per dag, soms twee. Dan ben je al snel acht tot twaalf uur onderweg.” Daarnaast staat hij drie keer per week in de sportschool. „Gewoon een beetje mijn lichaam bijhouden.”

Zijn voetbalcarrière begon relatief laat. „Ik was negen toen ik begon, daarvoor zat ik op zwemmen. Daar was ik eigenlijk best goed in, maar ik kon het niet meer combineren.” De keuze viel uiteindelijk op voetbal. „Daar heb ik nooit spijt van gehad. Je bouwt een heel sociaal leven op binnen een team. Veel van die jongens zijn nog steeds mijn vrienden.”

Jarenlang stond Stange onder de lat. Vanaf de E3 keepte hij tot zijn 23ste, maar het plezier nam af. „Op een gegeven moment speelde ik in elftal dat vrij goed was voor het niveau waarop we speelden. Ik kreeg dus weinig te doen. Dan kom je voor niets je bed uit.” Hij besloot te stoppen, maar keerde later terug als veldspeler. Inmiddels is hij al jaren actief in het derde elftal, waar hij op meerdere posities uit de voeten kan. „Ik ben een allrounder. In een 4-3-3 speel ik vaak rechtsbuiten, en in een 4-4-2 als een van de spitsen, maar ik heb ook weleens op het middenveld of zelfs linksback gestaan.”

Het liefst speelt hij voorin. „Doelpunten maken en assists geven blijft het leukste.” Dit seizoen staat de teller op acht goals en drie assists. „Dat is prima, al ben ik wel kritisch op mezelf. Soms verwachten mensen misschien ook wat te veel, maar ik moet ook veel verdedigend werk doen. Mijn aanvalspartner loopt niet zoveel, dus moet ik het drukzetten op me nemen”, lacht hij.

Naast zijn eigen wedstrijden is Stange ook actief als keeperstrainer bij de jeugd. „Ik train nu een paar jaar de keepers van verschillende jeugdteams. Dat vind ik echt mooi om te doen.” Zijn aanpak is duidelijk. „Het zit ‘m in de details. Timing is alles. Je moet niet wachten, maar de bal aanvallen. Dat zie je ook in het profvoetbal: keepers moeten tegenwoordig meevoetballen en durven uitkomen.”

Ook als assistent-scheidsrechter draagt hij zijn steentje bij. „Een jaar of acht geleden werd ik gevraagd om te vlaggen. Blijkbaar zagen ze daar wel wat in.” Het is werk dat vaak wordt onderschat. „Je moet continu scherp zijn en het juiste moment herkennen. Wanneer wordt die bal gespeeld? Waar loopt de speler? Je ontwikkelt er een gevoel voor, maar soms moet je maar ruiken wanneer dat moment is.”

Hij vlagt niet iedere week – als Feyenoord thuis speelt, zit hij in De Kuip – maar als hij kan, staat hij er. „Normaal kom ik wel aan een wedstrijd of achttien per seizoen.” Kritiek vanaf de zijlijn hoort erbij, maar gaat soms wel te ver. „Normen en waarden ontbreken weleens, op elk niveau. Maar het raakt me niet. Als je erop ingaat, wordt niemand er beter van. Ik laat ze maar praten.”

Klik op VV DIOZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV DIOZ voor meer informatie over de club.

Van concurrenten naar teamgenoten: dames van DEVO en Victoria’03 slaan handen ineen

0

Het had niet veel gescheeld, of de dames van DEVO hadden afgelopen zomer een andere club moeten zoeken. Dankzij een samenwerking met Victoria’03 uit Oudenbosch is dat gelukkig voorkomen. „We waren eerst concurrenten, maar nu teamgenoten’’, vertelt speelster Vera Martens (30).

De zomer brak vorig jaar aan en daarmee ook de twijfels bij de dames van DEVO. Al een paar jaar achter elkaar was het een behoorlijke opgave om een volwaardig team in te schrijven voor het volgende seizoen. Deze zomer zetten nog een paar speelsters een punt achter hun voetbalcarrière, waardoor er een groep van acht à negen overbleef.

„De verplichting van elke zondag voetballen paste niet helemaal meer in het leven van sommige van die dames’’, legt Martens uit. „Sommigen hadden een kindje gekregen en anderen kampten met veel blessureleed.’’

Het overgebleven groepje stak de koppen bij elkaar – wat nu? Er was eigenlijk maar één optie: naar een andere club. Martens ging zelf met een teamgenoot op proeftraining bij VVR: „Ik speel zaalvoetbal met een aantal meiden uit dat team, het is een hele leuke groep. Ik heb het dan ook lang overwogen.’’

Ietsje later bereikte haar het nieuws dat er in Oudenbosch ook personele problemen waren. Een samenwerking tussen DEVO en Victoria’03 werd ook een optie. „We zijn met z’n allen bij elkaar gekomen. Beide kanten zagen een samenwerking wel zitten. Ook hebben we besproken hoe die eruit zou komen te zien. Waar gaan we trainen en wedstrijden spelen? Wie wordt de trainer? Dat soort zaken.’’

Uiteindelijk viel de keuze dus voor de samenwerking, niet voor een vertrek naar een andere club. „Ik heb mijn hele leven bij DEVO gevoetbald en wilde dat blijven doen’’, licht Martens toe. Ze was het eerste meisje van haar generatie dat op voetbal ging bij de Bosschenhoofdse club, speelde lang tussen de jongens, maar wist naar verloop van tijd steeds meer meiden te overtuigen ook op voetbal te gaan. In de D’tjes waren er genoeg om een meidenteam op te richten. „Met dat team zijn we helemaal doorgegroeid tot Dames 1.’’

De samenwerking is als volgt ingericht. De thuiswedstrijden worden voor de helft gespeeld in Bosschenhoofd en voor de andere helft in Oudenbosch. Trainingen vinden voornamelijk plaats bij Victoria’03, omdat trainers Mario Boer en Jeroen Achterberg beiden dichtbij het complex wonen. Tenzij er die week een thuiswedstrijd op het complex van DEVO op de planning staat, dan wordt er in Bosschenhoofd getraind.

Inmiddels hebben de dames hun eerste seizoen er bijna opzitten. Aan de persoonlijke banden tussen de twee groepen is gebouwd met ontbijtjes en avondjes weg: „Je zag eerst wel duidelijk twee kliekjes, maar dat mengt nu steeds meer’’, vertelt Martens, die ook op het veld zag dat er wat aanpassingstijd nodig was. „In het vorige team speelden we al zo lang met elkaar, dat iedereen precies wist wat ze aan elkaar hadden. Nu moesten we aan elkaar wennen. Ook zijn we een andere tactiek gaan spelen, omdat er in het fusieteam niet heel veel echte aanvallers meer zitten.’’

Desondanks staat de ploeg op een nette derde plaats. Een succes dat smaakt naar meer: „We moeten het nog officieel besluiten, en de besturen van beide clubs ook, maar als ik de geluiden uit de groep mag geloven, is iedereen erg positief over een verlenging.’’

Klik op DEVO voor de laatste artikelen over de club.

Tweede keer terug van weggeweest: Thijs opnieuw van waarde bij Cluzona

0

Michael Thijs is, na een lange afwezigheid, dit seizoen weer terug bij het eerste van Cluzona. De 36-jarige routinier deed zo’n zes jaar geleden vanwege een slepende knieblessure een stapje terug, maar werd afgelopen zomer toch weer geselecteerd door trainer John Taks: „Hij vond dat ik van toegevoegde waarde kon zijn’’, aldus Thijs.

De linksbenige middenvelder verliet Cluzona in 2015 voor een avontuur in Azië. Hij ging namelijk training geven op scholen in China. Wat een uitstapje van twee maanden had moeten zijn, werd uiteindelijk een periode van vierenhalf jaar. „Het beviel de scholen zo goed, dat ze me na mijn terugkeer naar Nederland weer terug wilden. Daar ben ik op ingegaan. Zo’n avontuur gun ik iedereen. Ik heb daar zelf ook nog op een aardig niveau kunnen voetballen, maar tegen het eind van mijn tijd daar scheurde ik mijn kruisband af. Ik heb die daar laten opereren, maar ben nooit meer topfit geweest.’’

In november 2019 kreeg Thijs de kans om aan de slag te gaan bij de KNVB, als ontwikkelaar van het zaalvoetbal. Hij verhuisde terug naar Nederland, en dat betekende ook een terugkeer bij het eerste van Cluzona. Verder dan een aantal trainingen kwam hij echter niet; de pijn in zijn knie zat hem in de weg. „Daarom besloot ik de stap terug naar zaterdag 2 te nemen.’’

Het vrijblijvende karakter van het team lag Thijs goed. Hij had dan ook nooit echt de ambitie om terug te keren bij het eerste, totdat hij er weer aan mocht ruiken afgelopen seizoen. „Het eerste had een aantal keer te weinig spelers en moest dus een beroep doen op ons’’, legt hij uit. „Ik was een van de spelers die een paar keer mocht invallen, vooral aan het einde van het jaar. Dat vond ik zo goed gaan, dat ik met John in gesprek ben gegaan. Ik vroeg hem: ‘Kan ik nog van waarde zijn?’.’’

Taks gaf hem een kans zich te bewijzen in de voorbereiding. „We wilden kijken of het zou bevallen van beide kanten’’, vertelt Thijs. „Uiteindelijk waren we allebei erg positief, dus hebben we uitgesproken om ervoor te gaan en te kijken hoeveel wedstrijden ik vol kon maken. Ook de belofte van Ruben Maas om, als ik terug zou komen, de tien kilometer te lopen, heeft meegewogen’’, lacht hij.

De aanvallend ingestelde middenvelder heeft zeker niet altijd in de basis gestaan, maar heeft desondanks een toegevoegde waarde. „De jeugd van tegenwoordig heeft een heel andere mentaliteit dan wij vroeger hadden”, schetst Thijs. „Ik probeer ze het een en ander bij te brengen, zowel op als naast het veld. Binnen de lijnen gaat het vooral om wedstrijdbeleving en winnaarsmentaliteit. Er alles aan doen om een wedstrijd te willen winnen. Op een goede manier natuurlijk, maar het hoeft niet altijd lief.’’

En dat is terug te zien in zijn spel. Samen met Paolo Fortunati is hij, met vier gele kaarten, het vaakst op de bon geslingerd bij Cluzona dit seizoen. Maar als het laatste fluitje heeft geklonken, schakelt hij moeiteloos om: „Buiten het veld probeer ik de jonge garde mee te geven om met respect met elkaar om te gaan.’’

Klik op Cluzona voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Cluzona voor meer informatie over de club.

De Schutters bestaat honderd jaar en gaat voor promotie: ‘De club leeft’

De Schutters viert dit jaar haar honderdjarig bestaan. De club uit Stampersgat deed dat in maart met een reünie en heeft in de zomer nog een feestweekend op het programma. Voorzitter Dennis Jonkers vertelt over de ontwikkelingen bij de club de afgelopen jaren en erelid Eddy Janssen over het magazine dat hij in elkaar zette voor het jubileum.

De reünie sprak tot de verbeelding op 14 maart. Janssen blikt terug op de memorabele dag: „Er waren meer dan driehonderd mensen, dat is een teken dat de club leeft.’’

Als schrijver van meerdere boeken, waaronder ‘Meer dan honderd jaar Oranje’ voor het 105-jarig jubileum van RBC, kon een productie over zijn eigen club niet uitblijven. Samen met mede-erelid Kees Laros schreef hij het magazine ‘Een Gouden Eeuw’ over het honderdjarig bestaan van De Schutters. „Het moeilijkste is om te proberen niemand te vergeten’’, vertelt Janssen, die minimaal honderd uur in het blad stak.

Het magazine werd op de reünie aangeboden aan voorzitter Dennis Jonkers. Hij nam tweeënhalf jaar geleden het roer over bij de Stampersgatse club, waar hij al vanaf zijn zesde levensjaar over de vloer komt. Hoewel hij in Roosendaal is geboren en in Oud Gastel opgroeide, is zijn band met De Schutters een logische: „Mijn vader is hier penningmeester en ook voorzitter geweest.’’

In zijn tijd als voetballer pakte Jonkers een rol op als jeugdtrainer van een groepje jongens. Later werd hij leider van het team van zijn eigen dochter. Nadat de opvolger van zijn vader, John van Heerik, stopte als voorzitter, werd Jonkers gevraagd de hamer over te nemen. Dat deed hij eerst een half jaar in de luwte als bestuurslid, samen met Mario Scheepers, Karin Rebergen en destijds ook Kees Laros. „Ik wilde zien hoe het eraan toeging’’, legt hij uit. „Na die tijd heb ik geconcludeerd dat er meer volk bij moest in alle lagen van de club.’’ Laros wilde in die periode zijn taken neerleggen in het kader van verjonging van het bestuur, al is hij nog altijd nauw betrokken bij de club.

Ook met de prestaties van het eerste ging het op dat moment niet goed. „De generatie waarop we lang hadden geteerd, gaf aan te willen stoppen. We hebben het eerst intern willen oplossen, maar dat was ook geen daverend succes.’’ Jonkers haalde vervolgens nieuwe mensen bij het bestuur om de club nieuw leven in te blazen. Met de komst van onder anderen Steven van Merriënboer, Werner van Sundert (secretaris), Shannon Bruynzeels (jeugdzaken) en William Vermunt (gemeente en onderhoud) ontstond er weer volop reuring binnen de vereniging.

Het eerste jaar werd er maar één punt bijeen gesprokkeld, maar met de gezelligheid zat het wel snor. En dat trok een nieuwe sloot spelers aan: „Ineens hadden we een goede selectie en zaten we qua seniorenleden in kannen en kruiken.’’

En dat is terug te zien in de prestaties: De Schutters gaan voor promotie dit jaar. Maar Jonkers zat niet stil in de tussentijd: „We hebben het bestuur verder verbreed om ook qua jeugdleden stappen te maken. Daarnaast wilden we de participatie bij de club verder uitbouwen. We hadden al een groot vrijwilligersbestand, maar dat is nu nog groter. Op honderdvijftig leden hebben we meer dan veertig vrijwilligers. Ook is er een 35+-team gestart en zijn we bezig met het optuigen van een meidenteam.’’

Klik op De Schutters voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Schutters voor meer informatie over de club.

Topseizoen voor JO16 van Cluzona: ‘Team heeft mooie ontwikkeling doorgemaakt’

0

De Jongens Onder-16 van Cluzona is bezig aan een succesvol seizoen. Onder leiding van het trainerstrio Jens van Bergen (22), Wessel de Krom (21) en sinds dit jaar ook Jacco Kromdijk (18) doet het team bovenin mee en staat het in de kwartfinale van de beker.

Het seizoen begon voor de Wouwse jongens met de bekerperiode in de derde klasse. De eerste wedstrijd werd direct een spektakel: een 5-8 overwinning op Roosendaal JO16-4. Vervolgens werden nog eens vier overwinningen op rij geboekt, waarin Cluzona zeventien keer tot scoren kwam en maar drie keer een tegengoal hoefde te verwerken.

Toch is Van Bergen nog kritisch: „We speelden niet elke wedstrijd even goed, maar wisten toch de winst over de streep te trekken. In de een-na-laatste wedstrijd, tegen Welberg, konden we kampioen worden, maar toen verloren we door een doelpunt in de laatste minuut. Gelukkig hebben we ons hersteld in de laatste wedstrijd met een grote uitslag.’’

Het werd namelijk 12-0 tegen De Markiezaten JO16-2 en het eerste ‘kampioenschap’ van het seizoen was een feit. Hierdoor werd Cluzona in de tweede klasse ingedeeld in de eerste competitiefase. Aan het niveauverschil moesten de mannen nog even wennen: „Ze lieten snel hun kopjes hangen als het even minder ging, omdat het ze in de eerste fase een stuk makkelijker afging’’, vertelt Van Bergen. „Maar dat hebben ze later goed opgepakt.’’

Het team is namelijk leergierig, iets wat de jonge trainer graag ziet. „Ik hou ervan als spelers willen winnen. Het niveau maakt niet zoveel uit, als ze maar openstaan om te leren. Het zijn natuurlijk niet allemaal Messi’s, dat kun je niet verwachten bij een club als Cluzona. Wel zijn er een aantal die boven de rest uitsteken, maar niemand valt qua niveau buiten de boot.’’

Die leergierigheid ziet Van Bergen vooral terug in de manier waarop het team de voetbalvisie van het trainerstrio ten uitvoer brengt. „Waar ik vooral op hamer, is een verzorgde opbouw – niet te snel de lange bal spelen’’, begint hij. „Als het kan, spelen we met druk vooruit, maar niet helemaal tot aan de keeper. We wachten tot de bal naar de zijkant gaat, en zeker als die niet strak wordt ingespeeld, om tot hoge druk over te gaan.’’

Met deze ontwikkeling op zak en een nette eindklassering op de derde plek, kon de ploeg zich opmaken voor de tweede seizoenshelft. Ze werden wederom ingedeeld in de tweede klasse en het bekertoernooi zou worden hervat. In de competitie stond Cluzona lang bovenaan, maar dat werd midden maart weggegeven: „We hebben een aantal blessures, dus dat maakt het extra bijzonder dat we bovenaan hebben gestaan.’’

In het eerste bekerduel stuitte de ploeg op Roosendaal JO16-2, dat ook bij hen in de competitie zit, en kwam in de reguliere tijd niet verder dan 2-2. Op strafschoppen werd het duel in het voordeel van Cluzona beslist (6-5): „Onze keeper brak nog zijn duim tijdens de penaltyreeks – hij viel verkeerd bij een duik – maar heeft ‘m wel uitgekeept’’, vertelt Van Bergen.

Vervolgens kwam Krabbendijke JO16-1 uit de hoge hoed. Wederom werd het duel op strafschoppen beslist (4-5) en bekerde Cluzona door. In de kwartfinale wacht SVC JO16-1, dat een op niveautje lager uitkomt. „Maar dat zegt niets’’, meent de trainer. „Wij speelden ook op een lager niveau dan onze twee tegenstanders.’’

Klik op Cluzona voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Cluzona voor meer informatie over de club.

Alliance-legende en oud-international Van Zeggeren 80 jaar lid: ‘Hij is goud waard’

0

Jac van Zeggeren is dit jaar tachtig jaar lid van Alliance. Het 87-jarige erelid maakte als speler furore in een tijd waarin de Roosendaalse club tot de top van Nederland behoorde en schopte het zelfs tot het Nederlands elftal. Toch wordt hij binnen de club vooral geroemd om zijn jarenlange inzet buiten de lijnen. „Alles stond bij hem in het teken van Alliance”, zegt clubhistoricus Floyd Aanen.

Van Zeggeren werd op 1 juli 1946 lid van de club, als zevenjarig jongetje. Alliance was in die jaren veel meer dan alleen een voetbalvereniging: het was een omnisportclub, met onder meer atletiek en korfbal. „Het was een van de grootste clubs van Nederland”, schetst Aanen. „Ze speelden om de hoogste plekken in de zuidelijke competities.”

Na vijf sterke jaren in het eerste bij Alliance maakte Van Zeggeren op zijn twintigste de overstap naar NAC, waar hij aansloot bij de beloften. Tot een debuut in het eerste kwam het niet, maar wel werd hij opgeroepen voor het toenmalige Jong Oranje. Daar raakte hij ernstig geblesseerd: „Ik liep een meniscusblessure op’’, herinnert Van Zeggeren zich.

De blessure betekende het einde van zijn carrière in Breda. Op 24-jarige leeftijd keerde Van Zeggeren terug bij Alliance, waar hij nog kort speelde en zelfs voor het Nederlands amateurelftal werd opgeroepen. De Roosendaler speelde oefeninterlands tegen onder meer Duitsland en Frankrijk. „Hij is de enige die dat als speler van Alliance heeft bereikt”, aldus Aanen.

Maar vanwege een horrorblessure bij een wedstrijd voor Alliance moest hij een punt zetten achter zijn tijd als voetballer: „Mijn onderbeen is als het ware boven mijn bovenbeen geklapt”, vertelt hij. „Daar heb ik nog steeds last van. Ik loop namelijk met een beugel om mijn been.”

Van Zeggeren trad toe tot het bestuur en deed dat decennialang. „In die tijd had een bestuurslid nog echt aanzien”, zegt Aanen. „Hij is onder meer penningmeester geweest, leider, trainer – hij deed alles voor de club.”

Van Zeggeren maakte in die rol ook een van de hoogtepunten uit de clubgeschiedenis mee. In 1958 speelde Alliance om het amateurkampioenschap van Nederland tegen Velox uit Utrecht. „Er stonden duizenden mensen langs de lijn”, blikt Aanen terug. „Dat soort momenten heeft hij allemaal meegemaakt.”

Dat hij zijn hele leven bij Alliance bleef, maakt hem volgens Aanen uniek. „Hij is het oudste nog levende lid van de club. Dat iemand tachtig jaar lid is en nog steeds zo betrokken, dat zie je bijna niet meer. Voor de historie van een vereniging is zo iemand als Jac goud waard.”

Nog altijd deelt Van Zeggeren zijn verhalen met de jeugd van de club. „Hij is een lopend geschiedenisboek”, zegt Aanen. „We waren laatst op de club om foto’s te laten maken. Ik zei tegen die jongens dat Jac ooit international is geweest en ze hingen direct aan zijn lippen. Hij kreeg vragen als: ‘Heeft u ooit met Frenkie de Jong gespeeld?’ Het ontroerde hem en die jongens vonden het helemaal mooi.”

Alliance laat het jubileum dan ook niet ongemerkt voorbijgaan. Tijdens de viering van de clubverjaardag op 9 april staat Van Zeggeren centraal, en later dit jaar wordt ook zijn tachtigjarig lidmaatschap uitgebreid gevierd. „We willen laten zien dat we dit soort mensen waarderen”, aldus Aanen. „Want als je je hele leven zo inzet voor een club, dan verdien je dat.”

Klik op Alliance voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Alliance voor meer informatie over de club.

KNVB zet Sc Victoria ’04 in het zonnetje

De KNVB heeft op vrijdagavond 3 april Sc Victoria ’04 erg blij verrast.
KNVB-ambassadeur Peter Naaktgeboren reikte namelijk aan 5 prominente leden van de voetbalclub een bijzondere onderscheiding uit. Dit vond plaats tijdens een afscheidsdineetje in café Mes, dat het bestuur de scheidende bestuursleden Leo Don en Patrick Proost aanbood.

Zo ontvingen Arie Noordhoek, Remco van Paassen  (huidige secretaris) en Maarten Boudesteijn (huidige voorzitter) de Gouden Speld voor hun bijzondere verdienste voor de voetbalclub in het bijzonder en de KNVB in het algemeen.

John Peters (wedstrijdsecretaris) en Mari Visser (penningmeester) werden zelfs benoemd tot Lid van Verdienste van de KNVB, wat een hoge onderscheiding is, voor hun tientallen jaren onbaatzuchtige werk voor de vereniging en de KNVB.

John Peters trad in december 1997, kort nadat diens vader was overleden, tot het bestuur van vv Fortuna toe en nam het wedstrijdsecretariaat, alsmede de ledenadministratie van diens vader over. Hij werd daarmee het jongste bestuurslid ooit van de vv Fortuna. In 2003 fuseerde de zondagvereniging Fortuna met de zaterdagvereniging T.S.B. tot Sc Victoria ’04. John werd vervolgens de wedstrijdsecretaris en ledenadministrateur van beide takken, de gehele vereniging dus, en is dit tot op heden nog steeds. Hij bekleedt deze functie derhalve inmiddels al 28 jaar. Op 31 november 2006 werd John Peters door de ledenvergadering van Sc Victoria ’04 benoemd tot Lid van Verdienste. Door een bestuurlijke reorganisatie bij Sc Victoria ’04 hield zijn deelname aan het bestuur in 2019 op, doch bleef hij wel wedstrijdsecretaris en ledenadministrateur. John is ook scheidsrechter geweest in het amateurvoetbal en heeft zelfs in de hogere regionen gefloten. Hij heeft de organisatie van een aantal grote toernooien op zijn naam staan, waaronder een destijds regionaal bekend Zaalvoetbaltoernooi, maar ook al tientallen jaren het Erwtensoeptoernooi voor alle leden van de vereniging op het eerste weekend van het jaar. Vanaf 2003 was John Peters ook de consul voor de velden van de Broekpolderverenigingen in Vlaardingen, waaronder Sc Victoria ’04.

Arie Noordhoek trad in 1974 toe tot het geheel nieuwe bestuur van vv Fortuna nadat het Betaald Voetbalavontuur van de v.v. Fortuna was geëindigd. Eerst als algemeen bestuurslid, vervolgens als penningmeester en daarna 5 jaren algemeen secretaris. Dat deed hij tot 1984. Hij werd toen trainer van pupillenselecties, die uiteindelijk veel uitstekende spelers opleverden. Arie maakte vervolgens de overstap naar het scheidrechtergilde en floot jarenlang op het tweede en eerste klasse-niveau. Aansluitend werd hij grensrechter op het landelijke amateur topniveau.
In 1989 werd Arie Noordhoek door de ledenvergadering van vv Fortuna benoemd tot Lid van Verdienste.

Na de fusie (in 2003) trad Arie in 2006 toe tot het technisch management van de zondag-afdeling van Sc Victorie ’04. Toen de prestatieve sector in 2018 ophield te bestaan vervolgde Arie onmiddellijk die activiteiten in het technisch management van de zaterdagafdeling. waar hij nog steeds deel van uitmaakt.
Arie heeft talloze grote evenementen georganiseerd, zoals het 75- en 90 jarige bestaan van de vv Fortuna, was in diverse functies behulpzaam bij diverse voetbaltoernooien en verleende allerhande hand- en spandiensten. Sinds 2015 is hij bij thuiswedstrijden de gastheer van de club en vertegenwoordigt hij het bestuur bij uitwedstrijden. Als KNVB-rapporteur is hij nog steeds op de diverse voetbalvelden te vinden.
Arie Noordhoek heeft zich gedurende zijn gehele leven op diverse niveaus en in diverse functies voor de KNVB en de verenigingen vv Fortuna en vervolgens Sc Victoria ’04 op een bijzonder gedreven manier ingezet. Door zijn positieve en actieve houding en bijdrage heeft hij een belangrijk aandeel geleverd in het succes van de fusie van Fortuna en T.S.B. tot Sc Victoria ’04.

Remco van Paassen begon zijn voetballoopbaan rond 1972 bij de v.v. Fortuna en ging vrij snel daarna over naar T.S.B. om vervolgens in 2003 zijn voetbalactiviteiten voort te zetten bij de fusieclub Sc Victoria ’04. In 2008 trad hij toe tot het dagelijks bestuur van Sc Victoria ’04, teneinde de toenmalige secretaris te vervangen, die vanwege gezondheidsproblemen gedwongen was zijn functie per direct neer te leggen. Remco bleek een evenwichtige persoonlijkheid met visie en gezag, maar ook een uitstekende algemeen secretaris. Een functie, die hij nog steeds met verve uitoefent.

Mari Visser, was in de 80-er jaren van de vorige eeuw, de vaste waarde als linkerspits van het beste amateurelftal van vv Fortuna in de amateurperiode. Hij speelde jarenlang in de top van de Tweede Klasse. Toen hij rond 1990 met voetballen stopte werd hij al snel benaderd om Penningmeester van de club te worden. Mari wilde voor de club iets terug doen. Daarnaast werd hij al snel jeugdtrainer van selectieteams en wist veel jongens tot Eerste Elftalspelers op te leiden. Ook is hij jarenlang hulptrainer geweest bij de hoofdmacht. Bij Fortuna zette hij een herstructurering van de financiën in en maakte transparantie tot leidend fenomeen. Dat men Mari Visser graag als penningmeester van de fusieclub zag behoeft nauwelijks betoog. Zijn integriteit scoort alom waardering en bewondering.

Maarten Boudesteijn tot slot was jarenlang de vertrouwde en betrouwbare keeper en sluitpost van T.S.B. Toen hij daar eind 90-er jaren van de vorige eeuw mee stopte, was T.S.B.-voorzitter Martien Brusse er als de kippen bij om Maarten te vragen tot het bestuur van T.S.B. en zich in het bijzonder bezig te houden met de fusiebesprekingen met v.v. Fortuna. Hij deed dat met zoveel verve, dat hij een belangrijke basis heeft gelegd tot het succes  van de fusie. Bijna vanzelfsprekend trad hij in 2003 tot het bestuur van Sc Victoria ’04. Ondertussen richtte hij de Sponsorcommissie op, alsmede de Club van 50. Hij was ook initiatiefnemer voor de oprichting van de Meisjes- en Vrouwentak van de club. Daarnaast trainde hij diverse teams en was ook elftalleider.
Sedert 2019 acteert Maarten als voorzitter van Sc Victoria.

Dat het een gezellige avond werd in Café Mes zal niemand nog betwisten. Sc Victoria’04 is super trots op deze mannen.

Meer informatie over Victoria ’04? Klik hier.
Meer artikelen over Victoria ’04? Klik hier.

MZC’11 1 kan geen vuist maken tegen Terneuzense Boys 1

Na een indrukwekkende minuut stilte en een sfeeractie van de MZC’11 Ultra’s en de MZC’11 Z-side in verband met het overlijden van Ada van Tiggelhoven werd er afgelopen zaterdag afgetrapt voor de wedstrijd MZC”11 tegen Terneuzense Boys.

Ondanks het feit dat MZC’11 veelvuldig de bal had, had het elftal van trainer Istvan Bakx moeite om goedlopende aanvallen te creëren en was het spel slordig.

Vanuit een corner was het Terneuzense Boys dat in de 18e minuut op een 0-1 voorsprong kwam.

MZC’11 probeerde de gelijkmaker te scoren, maar het ontbrak aan zorgvuldigheid. Vele mogelijke aanvallen van MZC’11 werden terecht en onterecht afgevlagd wegens “buitenspel”.

MZC’11 kreeg in de eerste helft veel corners, net als overigens in de tweede helft (totaal 23 corners in de hele wedstrijd). Maar geen van de corners leverden een doelpunt op.

In de 41e minuut een schot van Luuk van Vossen vanuit de tweede lijn. De inzet van de Zierikzeese nummer 10 werd door de keeper van Terneuzense Boys ternauwernood gered.

Zes minuten na rust een redding van keeper Thijs Rombouts na een schot van Terneuzense Boys en na 64 minuten spelen was Jesse van Vlies nog dicht bij de gelijkmaker, maar zijn schot ging naast.

Het lukte MZC’11 niet om echte kansen te creëren. De tweede helft werd gekenmerkt door “net niet’ en zo eindigde de 19e competitiewedstrijd in een teleurstellende 0-1.

Scoreverloop:

  • .18 – 01

Gele kaart: Jesse van Vlies

Opstelling MZC’11:

Thijs Rombouts, Rick Ganzeman, Jesse van der Linden (.81 Kyle van Tiggelhoven), Roemer Bij de Vaate, Jeremy Hubregtse (.72 Freek Hoogenboom), Jesse van Vlies (.72 Dominique Duine), Sven Heijboer (.61 Rody Vermue), Luuk van Vossen, Sander van Vossen (.61 Ramon Janson), Kyle Doesburg en Godwin Agbonu

Voorafgaand aan de wedstrijd was er een lunch voor de selectie in Café De Gekroonde Suikerbiet welke mogelijk was gemaakt door Riek en Marco de Rijke. Waarvoor uiteraard namens de selectie hartelijk dank.

Klik op Terneuzense Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Terneuzense Boys voor meer informatie over de club.

Voorbeschouwing: Steen – HVV’24

Op zondag staat op Sportpark ’t Steen in Sint Jansteen een beladen derby op het programma. Steen ontvangt HVV’24 in een duel tussen de nummer vier en nummer twee van de competitie. De aftrap is om 14:30 uur, waarbij niet alleen de punten, maar ook de lokale eer op het spel staat.

Stand van zaken
HVV’24 bezet momenteel de tweede plaats en draait mee in de top van de ranglijst. Steen volgt op korte afstand als nummer vier en heeft bij een overwinning de kans om verder aan te sluiten bij de bovenste plaatsen. Het duel is daarmee van groot belang in de strijd om de topposities.

Onderlinge verhoudingen
De onderlinge geschiedenis tussen beide ploegen laat een wisselend beeld zien. In recente ontmoetingen werden de punten regelmatig verdeeld, met overwinningen voor beide teams. Eerder dit seizoen wist Steen nog met 1-2 te winnen op bezoek bij HVV’24, wat extra vertrouwen kan geven richting deze derby.

Vorm en verwachtingen
Beide ploegen draaien een sterk seizoen en beschikken over voldoende kwaliteit. In een derby spelen naast vorm ook beleving en intensiteit een grote rol. HVV’24 zal proberen de positie in de top te verstevigen, terwijl Steen met het thuisvoordeel en eerdere resultaat tegen deze tegenstander kansen zal zien om opnieuw toe te slaan.

Sfeer en entourage
De wedstrijd wordt omlijst door een volledig programma op het sportpark, met meerdere wedstrijden eerder op de dag. Dit zal naar verwachting zorgen voor extra drukte en een levendige sfeer rondom het hoofdveld.

Conclusie
Steen – HVV’24 is een derby met alles erop en eraan: sportieve belangen, onderlinge rivaliteit en een plek in de top van de ranglijst. Met twee ploegen die dicht bij elkaar liggen, ligt een spannende en intensieve wedstrijd in het verschiet.

Klik op steen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op steen voor meer informatie over de club.

Klik op HVV’24 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HVV’24 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.