Home Blog Pagina 391

Routinier Rick Mertens “Een leven lang SAB”

sv SAB
-
0
Routinier Rick Mertens “Een leven lang SAB”

Zeg je SAB dan zeg je Rick Mertens in het Bredase amateurvoetbal. De technisch begaafde middenvelder speelt inmiddels 15 jaar in het eerste elftal. Een unicum in deze tijd. Speelde al vanaf dat hij kon lopen bij ‘zijn ‘cluppie en zag in een ver verleden zijn vader Perry Mertens al de zwart witte kleuren van de club verdedigen. Hij maakt de nodige diepte-en hoogtepunten mee met de Sint Anna Boys. Op het moment van schrijven staat de formatie van trainer Martijn Malinka onderaan in de vierde klasse C.

Oude rot Mertens speelt nu anderhalf decennium in het eerste elftal. De spelers die dat op hun CV hebben zijn schaars in de huidige tijd en dit mag in het huidige voetballandschap best uniek genoemd worden. Rick Mertens heeft bij zijn cluppie SAB de nodige hoogtepunten meegemaakt. SAB bereikte vele jaren terug zelfs met een hele goede lichting nog de derde klasse onder leiding van trainer Jacques Beusenberg. Door het vertrek van enkele sterkhouders op het laatste moment was dat verblijf echter maar van korte duur. Twee seizoenen geleden stroomden vanuit de U19 een aantal spelers als Kefilev- Remie en van den Muysenberg door naar het eerste elftal. Maar zo’n nieuwe lichting lijkt op dit moment even op zich te laten wachten. SAB moet roeien met de riemen die het heeft en heel breed is het allemaal niet.

Is de krapte van de selectie hetgeen jullie nu op kan gaan breken?
“Of het ons opbreekt dat wil ik niet zeggen maar het is altijd lastig als sommige vaste basisspelers geblesseerd zijn, maar de jongens die er voor in de plaats komen doen ook hun best om zich te bewijzen. In de jeugd zijn wel wat jongens waar potentie in zit. Zo komt bijvoorbeeld Quinten Hermes eraan en die is pas 16 jaar. Ik ben positief en we gaan zien wie er verder allemaal overkomen,” aldus de routinier van de kleine maar sfeervolle club uit het Ruitersbos.

“Ik speel vanaf mijn 15e in het eerste en ben van de eerste naar de vijfde klasse gezakt en ik ben van de vijfde terug naar de derde klasse gegaan. Ook een keer twee seizoenen achter elkaar gepromoveerd – dat was fantastisch en nu moeten we alle zeilen bij zetten om in de 4e klasse te blijven. Wat de toekomst brengt zullen we moeten zien, maar ik ga ervan uit dat de meeste jongens wel blijven na dit seizoen. En waarschijnlijk komen er volgend jaar wat jongens terug. Jordy den Tenter (nu spelend voor tweede klasser JEKA  red.) komt in ieder geval terug naar SAB dus dat is wel een versterking voor ons.”

”Een bredere selectie zou goed zijn, zodat ook de concurrentiestrijd omhoog gaat en zodat je blessures wat makkelijker op kan vangen. Maar we gaan er alles aan doen om directe degradatie te voorkomen er komen een paar belangrijke wedstrijden aan en die zullen we moeten winnen.”

Klik op SAB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SAB voor meer informatie over de club.

Club van de Week- Ad de Gans hecht veel waarde aan de amicale, realistische en humorvolle mensen binnen DBGC

DBGC
-
0
Club van de Week- Ad de Gans hecht veel waarde aan de amicale, realistische en humorvolle mensen binnen DBGC

Toen Ad de Gans acht jaar oud was begon hij met voetballen bij Flakkee. Hierna speelde hij bij DSJ en later bij DBGC. Momenteel is 57 jaar en is hij actief als assistent-trainer bij DBGC 1. Het huidige seizoen bij DBGC loopt in de ogen van Ad naar verwachting en kan afhankelijk van de eindstand in de competitie zelfs nog boven verwachting eindigen.


Huidig seizoen
In de ogen van Ad kan DBGC nu al terugkijken op een seizoen waarin het elftal gepresteerd heeft zoals verwacht. Afhankelijk van hoe ze dit seizoen afsluiten, kan het ook nog boven verwachting eindigen.
Tot en met begin december was de ploeg vrij constant en konden ze blessures goed opvangen. Echter presteren ze sinds de winterstop een stuk wisselvalliger. “Op zich is dat niet verwonderlijk in een team dat een andere speelstijl hanteert, nieuwe spelers inpast en een aantal seizoenen geleden in de degradatiezone verkeerde. Ook de trainingsfaciliteiten zijn in deze periode weersafhankelijk en daardoor niet optimaal. Op de meeste doelstellingen die wij ons gesteld hebben, staan we in de plus ten op zichtte van het afgelopen seizoen. We hebben momenteel meer punten, meer goals voor, minder gele kaarten. Alleen met de tegengoals lopen we nog niet in de pas.”

Progressie
Als lid van de staf is Ad blij met de progressie uit de eerste seizoenshelft. Hij merkt namelijk dat de nieuwe spelers passen zich makkelijk aanpassen in de groep en dat ze daar ook de ruimte voor krijgen van de bestaande spelers. “Ook hebben we in het druk zetten wat aanpassingen kunnen doen, waardoor het voetbal aantrekkelijker geworden is voor het publiek en uitdagender voor de spelersgroep om uit te voeren.”

Ambities
De Gans hoopt in de nabije toekomst met het eerste elftal actief te kunnen zijn in de eerste klasse. Hij ziet dit namelijk als een mooie beloning voor de groep. “We zijn nu een goede mix van jong en oud. Het zou voor alle spelers maar vooral ook voor de routiniers een mooie bekroning zijn van een lange spelersloopbaan in DBGC 1.”
Verder streeft Ad er als trainer naar om in zijn teams een prestatiecultuur creëren, waarbij het winnen van een wedstrijd of een competitie het uitgangspunt is. De wijze waarop dit gebeurd is in zijn ogen vrij invulbaar en de meetlat zijn de regels binnen het spel. “Hoe mensen zich gedragen als het goed gaat, maar ook bij tegenslagen vind ik van groot belang. Voetballen is onze hobby en wij, maar ook onze tegenstanders en andere betrokkenen zijn een hele week hard aan de slag om er op zaterdag een mooi schouwspel van te maken. Het is fijn als een groep presteert met een gezonde rivaliteit en sportief is naar alle betrokkenen. Ik wil daar graag een bijdrage aanleveren.           ”

Een bijzondere club
De Gans ziet DBGC daarnaast als een bijzondere club, waar hij het erg naar zijn zin heeft. Hij blikt graag terug op de rijke historie. Hierbij denkt hij bijvoorbeeld aan de jaren ‘70 als topamateurs, aan de twee geweldige clubliederen, aan de mooie accommodatie op een prachtige en ook aan de nieuwe accommodatie die straks qua gebouw als een “paleis” zal aanvoelen. De start van het bouwen en slopen hiervan zal plaats vinden in mei 2023. “Het allerbelangrijkste voor mij zijn echter alle amicale, realistische en humorvolle mensen binnen DBGC. Daarnaast hecht ik veel waarde aan alle belangrijke vrijwilligers die zich inzetten voor de club en zeker ook voor de mensen die hebben geholpen met de aanloop van de bouw van het “paleis”. Als ik een paar belangrijke mensen eruit zou lichten kies ik voor Toon Buijs en het bouwteam onder leiding van oud-voorzitter René van den Berg.”

Klik op DBGC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DBGC voor meer informatie over de club

 

Raoul Bordewijk van TEC Tiel kijkt veel naar Nathan Aké

sv TEC
-
0
Raoul Bordewijk van TEC Tiel kijkt veel naar Nathan Aké

Vandaag gaan wij in gesprek met Raoul Bordewijk, de 17-jarige centrale verdediger van TEC Tiel JO19. Raoul begon op zijn zevende met voetballen bij SCZ. Na een aantal jaar stapte hij over naar TEC uit Tiel. Hier speelt hij na al die jaren nog steeds met veel plezier.

Carrière
Raoul begon zijn voetbalcarrière op zijn zevende bij de F-pupillen van SCZ uit Zoelen. Hier heeft hij de eerste jaren van zijn voetbalcarrière gespeeld. Na een paar jaar bij SCZ maakte Raoul de overstap naar TEC. De reden van deze overstap was, omdat hij recht tegenover die club woont. Momenteel voetbalt hij nog steeds bij de club uit Tiel.

Bij TEC is Raoul begonnen bij de E-pupillen. Vervolgens stroomde hij door naar de Onder 13, waarin hij kampioen is geworden. ‘’Na dat seizoen stroomde we met het hele team door naar de Onder 15. Het seizoen daarna naar de Onder 16, maar dat seizoen duurde maar kort vanwege de coronacrisis. Toen we weer mochten voetballen heb ik nog twee seizoenen in de Onder 17 gespeeld. In al deze seizoenen eindigden we in de middenmoot, soms wat hoger, soms wat lager. En op dit moment staan we vijfde met de Onder 19 in de tweede klasse.’’

Dit seizoen doet de JO19 van TEC mee in de middenmoot. ‘’We staan vijfde met 11 punten, de laatste twee wedstrijden ging het vooral goed, we hebben ze alle twee gewonnen en hopen dit nu ook voort te zetten. We hebben in totaal drie keer gewonnen, twee keer gelijkgespeeld en vier keer verloren, vaak was dit verliezen onnodig en maar met een klein verschil. Een positief punt dit seizoen is dat we winnen van tegenstanders waar we in voorgaande seizoenen van verloren. Dat is dus wel iets om tevreden mee te zijn.’’

‘’Dit seizoen is een gemiddeld seizoen, we mogen denk ik wel redelijk tevreden zijn omdat we een aantal goede resultaten hebben behaald. Vooruit blikken is lastig, omdat we nog niet weten hoe het team volgend seizoen zal zijn en of we met zijn allen bij elkaar blijven. Dit komt, omdat we grote leeftijdsverschillen hebben binnen het team. Sommigen zijn nog erg jong en anderen zitten al tegen de maximum leeftijd aan voor een Onder 19 team. Dit seizoen is voor ons bijna afgelopen, we hebben nog maar 1 competitiewedstrijd te spelen. De laatste tegenstander in de competitie is een tegenstander waarvan we vorig seizoen hebben gewonnen, dus dat moeten we dit seizoen weer doen!’’

Hoogte- en dieptepunten
Volgens Raoul zijn er zijn meerdere mooie momenten geweest in zijn carrière. ‘’Zoals dat ik mocht debuteren in de Onder 23. Of mijn enige goal dit seizoen in de allerlaatste seconden tegen BMC waardoor we met 2-2 gelijkspeelden in plaats van verloren. Maar ik denk toch dat mijn echte hoogtepunt het kampioenschap was, vooral omdat dit ook de enige keer was dat ik kampioen ben geworden.’’

Het dieptepunt van de voetballoopbaan van Raoul is de coronacrisis geweest. ‘’Voor mij is dit de coronacrisis in 2020 geweest, waardoor we een hele tijd niet konden voetballen. Dit was vervelend omdat ik voor een hele lange tijd niet kon doen wat ik erg leuk vond.’’

Ambities
Voor Raoul is plezier in het voetbal het belangrijkste. ‘’Ik voetbal voor mijn plezier en doe elke wedstrijd en training mijn best, verder kijk ik gewoon hoe het loopt en wat er op mijn pad komt, ik heb geen specifiek doel voor de toekomst.’’

Wel heeft Raoul ontwikkelingsdoelen voor zichzelf gesteld. ‘’Ik ben centrale verdediger en aanvoerder in de Onder 19, persoonlijk zijn mijn ontwikkelingsdoelen om meer en beter mee te voetballen en om nog meer rust te bewaren aan de bal.’’

Raoul zijn voorbeeldvoetballer is Nathan Aké. ‘’Wat ik goed aan hem vind is zijn voetballend vermogen en zijn snelheid, wat je niet bij heel veel centrale verdedigers ziet.’’

We vroegen Raoul wat voor hem voetbal zo belangrijk maakt, hij antwoorde als volgt. ‘’Het is een hele goede afleiding, door te voetballen denk je even helemaal nergens anders meer aan, of je nou aan het trainen bent of een wedstrijd speelt. Verder is het leuk omdat ons team eigenlijk ook voor een groot deel een vriendengroep is, dit maakt het extra leuk om met elkaar te winnen.’’

Klik op sv TEC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv TEC voor meer informatie over de club.

Bergambacht zit bij Dieks Potuyt in het lijf

vv Bergambacht
-
0
Bergambacht zit bij Dieks Potuyt in het lijf

VV Bergambacht vierde deze maand het 90-jarig jubileum. Dieks Potuyt zit, als vanzelfsprekend, in de jubileumcommissie. Het erelid (63) heeft Bergambacht in het lijf. “Iets half doen is niks voor mij.”

Potuyt heeft voor de foto zijn bijna gehele familie opgetrommeld. Oudste zoon Patrick onderbreekt er zelfs een trainingsloop van 32 kilometer voor – hij bereidt zich voor op de marathon van Rotterdam – tweede zoon Jordi is er met de jongste kleindochter van een paar weken. Potuyt is een familieman en samen met zijn twee zoons poseert hij voor zijn lijstenmakerij en atelier Lijst in Beeld K5 op de Haven in Schoonhoven.

Potuyt heeft ook nog een dochter, Chantal. “Haar zoon, onze oudste kleinzoon, speelt bij de JO8 van Ammerstol. Ik sta regelmatig om half negen op zaterdag langs de lijn. Ik vind dat prachtig.”
Prachtig vindt hij het ook dat Bergambacht in aanloop naar het nieuwe seizoen zijn jubileumwedstrijd speelt tegen Sparta. De Kasteelclub komt op vrijdag 7 juli naar sportpark Hofkamp. “We hebben hier in mei 2005 AZ gehad. Toen stonden de mensen rijen dik langs de kant. Sparta leeft, we hebben er hoge verwachtingen van.”
Potuyt, die net als bij het 60-jarig jubileum lid is van de jubileumcommissie, is sowieso trots op het mooie programma. Zelf heeft hij zich, met zoon Jordi, bezig gehouden met werven van sponsors en de speciale jubileumloterij. “We hebben mooie prijzen. De hoofdprijs is een e-bike, maar er kan ook een televisie worden gewonnen.”
Potuyt is al 52 jaar verbonden aan Bergambacht. Naast speler was hij er jeugdleider, scheidsrechter en 25 jaar bestuurslid algemene zaken waarvan vijf jaar vice-voorzitter. Altijd bulkend van energie. Waar andere vrijwilligers jammer genoeg na verloop van tijd afhaakten, bleef het blauwzwarte hart van de inwoner van Bergambacht altijd kloppen, naast zijn drukke ondernemerschap.

“Wij woonden vroeger in Rotterdam, waar ik speelde voor Progress”, vertelt Potuyt, met een plakboek aan herinneringen in zijn hand. “Progress was de bedrijfsvoetbalclub van Unilever, waar mijn vader werkte. Het complex was op Varkenoord, op de plek waar zijn de sterren van zijn favoriete club Feyenoord nu dagelijks trainen. Op mijn tiende de zijn we verhuisd naar Bergambacht. Mijn ouders konden hier een huis kopen. Zo ben ik bij VV Bergambacht terecht gekomen.”
Potuyt maakte naam als spits en haalde in zijn jeugdjaren het Goudse jeugdelftal. Hij speelde voor het eerste zondagelftal en scoorde, ondanks zijn geringe gestalte, regelmatig. “Ik was best handig, technisch en snel”, zegt hij terwijl hij op een krantenknipsel wijst van derby tussen het nu ook 90-jarige Stolwijk en Bergambacht. “Ik scoorde in die wedstrijd drie keer. We stonden 3-0 achter en ik maakte in het laatste kwartier tijd drie treffers. Erna raakte ik ook nog de paal.”
Een zware knieblessure maakte een vroegtijdig einde aan zijn loopbaan in de hoofdmacht. “Ik heb nog tot mijn 27ste gespeeld in het eerste, maar de laatste twee jaar was het tobben. Ik heb wel tot mijn 35ste gezaalvoetbald bij SPV’81.”

Hij voetbalde tot zijn veertigste in een lager elftal. Hij laat een foto zien van het vierde elftal. “Dat was ook een mooie tijd, al vergeet ik nooit meer dat we thuis een vriendschappelijke wedstrijd speelden tegen Nieuwerkerk. Net na de wedstrijd kreeg Adri Kol, ook een oud-eerste elftalspeler een hartstilstand. Wij, de mensen van Nieuwerkerk hebben er alles aan gedaan om hem te reanimeren, maar het mocht niet baten. Hij was niet meer te redden. Dat is een wond die nooit dichtgaat. Als ik er aan terugdenk krijg ik weer tranen in mijn ogen.”

Het typeert ook de persoon die Potuyt is: betrokken, bevlogen en altijd het beste willen doen voor zijn club. “Toen Jordi net was geboren heb ik even wat minder gedaan, maar in al die andere jaren ben ik altijd actief geweest op de club. Toen die jongens gingen voetballen, ging ik mee. Een trainer zat niet in mij, ik was en ben meer van het organiseren en dingen regelen.”
Hij vertelt trots dat zowel Patrick als Jordi net als hij in het eerste elftal speelden. “Ik ben net voor corona gestopt als bestuurslid. Er is ook een tijd om plaats te maken. Ik heb me altijd veel beziggehouden met sponsoring, communicatie en pr. Mijn opvolger is een goede, dat is Jordi. We zijn nu druk met het jubileum, zo zal er altijd wel iets zijn waar ik voor nodig ben.”

Klik op v.v. Bergambacht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Bergambacht voor meer informatie over de club.

Brocks wilt met DIA in derde klasse blijven

rkvv Dia
-
0
Brocks wilt met DIA in derde klasse blijven

Eindelijk- na vele jaren ertegenaan gehikt te hebben speelt DIA weer in de derde klasse. De snelgroeiende vereniging, die qua ledenaantal naar de top drie van grootste verenigingen in Breda (na Jeka en Baronie red.) en omgeving aan het groeien is, moet oppassen dat het na één jaar niet voorbij is. DIA krijgt regelmatig dit seizoen een lesje in efficiency van de soms wat lepere derde klassers in de reeks. Ze scoren genoeg, maar krijgen er ook veel te veel tegen.

De 21-jarige middenvelder Jorn Brocks is ‘eigen kweek’ en doorliep alle selectieteams bij de sympathieke club uit Teteringen, RKVV DIA. Naast voetballen, werkt en studeert de Teteringenaar er ook nog pittig bij. 

“In het dagelijks leven werk ik in de bouw als Assistent Uitvoerder en studeer ik nog de duale opleiding Bouwtechnische Bedrijfskunde. Ik werk drie dagen in de week en studeer twee dagen in de week.“ En dan ook nog eens een klasse hoger gaan spelen met DIA. Daar waar er toch een tandje bijgeschakeld moet worden ten opzichte van vorig seizoen? 

“Het is zeker een groot verschil. Maar ik denk dat DIA wel klaar is voor de derde klasse  Vind persoonlijk het voetbal in deze klasse een stuk leuker. Het tempo ligt een stuk hoger en kwalitatief is het gewoon beter dan in de vierde klasse. Verder ligt het in de derde klasse allemaal dicht bij elkaar. Als je naar de stand op dit moment kijkt staan wij (op het moment van schrijven red.) negen punten achter op de koploper, en wij staan 11e. 

We hebben nog steeds een jonge groep, maar ook een ploeg die toch al een aantal jaren meeloopt in het eerste elftal. We hebben genoeg kwaliteit in de ploeg alleen moet het er nog beter uitkomen.”

Met het stoppen van Mike Poppelaars is er wel een brok ervaring in de laatste lijn verdwenen- jullie krijgen veel goals tegen?
“We hebben een goede mix met leeftijden. Een aantal spelers die boven de 30 zijn en een aantal die tussen de 25 en de 30 zitten die al op hogere niveaus hebben gespeeld. Verder spelen de spelers die uit de jeugd komen en meestal in de basis staan ook al drie á vier jaar in het eerste elftal. Dus ik denk niet dat wij de ervaring missen. 

De nodige punten zullen inderdaad nog hard nodig zijn. Als het goed is moeten wij achtste worden om directe handhaving te kunnen veiligstellen. Dit gaat erg lastig worden, maar ik heb er alle vertrouwen in dat we de benodigde punten nog gaan halen. Wij willen in die derde klasse blijven en persoonlijk wil ik zo hoog mogelijk spelen met DIA. Een overstap naar een andere club op een hoger niveau zal niet snel van toepassing zijn. Bij DIA voetbal ik met al mijn vrienden in het eerste elftal en het team zelf is ook een soort vriendenteam geworden,” besluit een strijdvaardige John Brocks.

Klik hier voor meer artikelen over RKVV DIA.
Klik hier voor meer informatie over RKVV DIA.

VV ‘t Vliegdorp speler Sharlo Galmo trainde in de jeugd met van Robin van Persie en Leroy Fer  

vv t Vliegdorp
-
0
VV ‘t Vliegdorp speler Sharlo Galmo trainde in de jeugd met van Robin van Persie en Leroy Fer  

VV ‘t Vliegdorp speler Sharlo Galmo is 43 jaar oud en speelde in de jeugd in het Nederlands elftal voor regio teams. Hier heeft hij een aantal mooie wedstrijden mogen spelen. Vanuit hier heeft hij stage mogen lopen bij Feyenoord, waar hij onder andere met Leroy Fer en Robin van Persie trainde.

Even voorstellen
Sharlo Galmo is vader van vier kinderen. Hij werkt als pedagogisch medewerker bij een BSO in Soesterberg en is sinds een paar maanden trainer bij Football Ambition. Hier heeft hij het erg naar zijn zin, omdat hij werkt met spelers werken die één doel hebben, en dat is profvoetballer worden. In zijn vrije tijd vindt Sharlo het leuk om te basketballen, gamen en te dansen. Verder vindt Sharlo het heerlijk om op het voetbalveld te staan. “Ik ben gek op het spelletje, vooral als je spelers om je heen hebt, die het allemaal begrijpen. Voetbal is namelijk een erg simpel spelletje, maar dan moet iedereen het wel begrijpen. Zelfs in de vierde klasse vond ik het nog leuk om te spelen. Het maakt me niet uit op welk niveau als ik maar lekker een balletje kan trappen.”

Nederlands elftal voor Regio teams
Sharlo Galmo begon rond zijn twaalfde met voetballen bij SV Zeist. Hier maakte hij op zijn zestiende zijn debuut in het eerste elftal. Ook speelde hij in de jeugd mee met het Nederlands elftal voor regio teams. “Dit was erg leuk en ik heb hiermee ook een toernooi gespeeld in Luxemburg. Ik kan me nog herinneren dat ik erg goed speelde en dat velen met mij op de foto wilden. Ook heb ik stagegelopen bij Feyenoord, waar ik onder andere trainde met Leroy Fer en Robin van Persie. Na Zeist heb ik gespeeld bij Quick Amersfoort, vv Dalto, Dovo, vv Veenendaal, valleivogels, Patria en momenteel VV Vliegdorp.”

Huidig seizoe
Op dit moment staat het elftal van Galmo op een plek waar ze naar eigen zeggen totaal niet thuishoren. Het elftal begon met weinig spelers, maar won toch haar wedstrijden. Verder in het seizoen werd het lastiger door de kleine selectie. “Ondanks de plek waar we staan, ben ik erg trots op het team. Met vlagen spelen we erg leuk voetbal en dat combineren we met veel strijd. “Mijn doel is om in de vierde klasse te blijven, omdat ik vind dat we een ploeg hebben die makkelijk tussen plek vier en acht moet kunnen staan.”

Hoogte-en dieptepunten
Ondanks dat Sharlo het erg goed naar zijn zin heeft bij Vliegdorp baalt hij er op 43-jarige leeftijd nog altijd van dat hij geen profvoetballer is geworden. Naar eigen zeggen heeft het namelijk nooit aan zijn talent gelegen. Wel heeft hij veel hoogtepunten bereikt in zijn carrière. Zijn absolute hoogtepunt was met het Nederlandse regio team. “Ik stond de eerste wedstrijd wissel, maar de speler die op mijn plek stond deed het niet best. Ik ging toen naar de trainers toe, en zei letterlijk: Ik wil niet zeggen dat ik beste ben, maar ik had het beter gedaan. De trainers antwoordde hierop dat ik goed train en dat ik hierom de volgende wedstrijd de kans zou krijgen. Deze kans greep ik met beide handen aan. Ik had een aantal erg goede acties en gaf twee assists. De tegenstanders vonden mij de beste van het toernooi!”

Klik hier voor meer artikelen over VV Vliegdorp
Klik hier voor meer informatie over VV Vliegdor

 

Club van de Week- Erelid Toon Buijs hoopt nog lang een steentje bij te kunnen dragen aan DBGC

DBGC
-
0
Club van de Week- Erelid Toon Buijs hoopt nog lang een steentje bij te kunnen dragen aan DBGC

Toen Toon Buijs twaalf jaar oud was begon hij met voetballen bij de club die toen nog Don Bosco heette. Inmiddels is de routinier 88 jaar oud en staat hij bekend als een manusje van alles bij DBGC. Hier is hij in 2004 tevens benoemd tot erelid en in 2015 tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Even voorstellen
Toon Buijs begon op zijn twaalfde met voetballen bij Don Bosco, voordat Don Bosco en Grijsoord fuseerde tot DBGC. Ook speelde hij als aanvoerder in een schoolelftal toen hij op de lagere school zat. Toen Buijs 15 jaar oud was debuteerde hij in het eerste elftal. Ook al mocht dat eigenlijk nog niet op die leeftijd. In het eerste elftal speelde hij tot zijn 28ste, waarna hij in het tweede en derde ging spelen. In het eerste en tweede elftal is Buijs een gedeelte van de tijd ook aanvoerder geweest.

Leider
Toen Buijs in het derde speelde werd hij leider en ging hij andere functies invullen binnen de vereniging. Dit had deels te maken met een knieblessure die hij had opgelopen tijdens het voetballen. Door deze blessure moest hij noodgedwongen stoppen met spelen en na overleg met de voorzitter is hij toen andere functies gaan uitvoeren.

Vrijwilligers rollen
Als vrijwilliger binnen DBGC is Buijs in vele rollen betrokken geweest. “Bij onze mooie club doe ik eigenlijk alles wat ik tegenkom tijdens mijn dagelijkse bezoekjes. Ook doe ik vaak klusjes waarvoor ik gevraagd word. Er kan daarbij gedacht worden aan kleine klusjes op en rondom het veld zoals opruimwerkzaamheden en reparaties. Ook zorg ik ervoor dat de materialen in orde zijn voor de wedstrijden en trainingen. In het verleden heb ik verschillende andere taken verricht waaronder: Juniorensecretaris, juniorentrainer en -leider, een rol in de evenementencommissie en elftalcommissie, trainer van seniorenelftallen. Hierbij heb ik de selectietraining gegeven en ben ik leider van het eerste elftal geweest. In deze vrijwilligers functies ben ik altijd gesteund door mijn vrouw Rie en onze kinderen Hans & Ria. Zij hebben namelijk veel tijd doorgebracht op de vereniging. Mijn vrouw Rie heeft bijvoorbeeld achter de bar gestaan en onze (klein)kinderen hebben zelf ook gevoetbald.”
Voor Toon betekend DBGC erg veel. Hij geeft aan dat het eigenlijk een uit de hand gelopen hobby van hem is en hij komt er elke dag. Ook heeft hij veel kennissen overgehouden aan de club. Verder vindt hij het erg mooi dat alles onderling bij de club heel gemoedelijk gaat en dat iedereen ertoe bereid is om voor een ander in de bres te springen. “De club en mijn dagelijkse bezoekjes aan de club hebben mij door een moeilijke periode heen gesleept, toen mijn vrouw Rie stierf. Doordat ik de club in die periode bleef bezoeken, behield ik een deel van mijn routine en dat hielp mij enorm.”

Volger van de club
Toon volgt vrijwel alle elftallen van DBGC en de andere clubs van het eiland op de voet. Dit zorgt ervoor dat hij de elftallen kan vergelijken. “DBGC doet het bovengemiddeld goed als ik de vergelijking maak tussen verschillende clubs. Dit heeft mede te maken met de goede staf. Het eerste elftal presteert momenteel erg goed in hun eigen afdeling. Ze staan nu vierde in de competitie en er is nog van alles mogelijk dit seizoen. Ik geniet ervan om de wedstrijden te bekijken.”

Dieptepunten
Ondanks de vele prachtige momenten die Toon bij DBGC heeft meegemaakt, heeft hij er helaas ook mindere momenten beleefd. “Een dieptepunt is dat mijn vader mij nooit heeft mogen zien voetballen, doordat hij net voor het einde van de oorlog is omgekomen (door de Duitse bezetters). Ook zijn er verschillende inbraken geweest op de club, wat ik zie als dieptepunt.

Hoogtepunt
Uiteraard denkt Buijs liever terug aan zijn hoogtepunten. Hierbij denkt hij vooral aan zijn kampioenschappen als speler en trainer. Daarnaast is hij in 2004 benoemd als erelid van DBGC en in 2015 tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau voor alle werkzaamheden die hij binnen de club heeft verricht.

Klik op DBGC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DBGC voor meer informatie over de club

Marlon Moeal verruilt hoofdtrainerschap voor Hoofd Jeugdopleiding bij GPC

GPC Vlissingen
-
0
Marlon Moeal verruilt hoofdtrainerschap voor Hoofd Jeugdopleiding bij GPC

VLISSINGEN – Na drieënhalf seizoen hoofdtrainerschap bij derdeklasser GPC verruilt Marlon Moeal vanaf het nieuwe seizoen die rol voor de functie van Hoofd Jeugdopleiding (HJO), om verder vorm te geven aan het jeugdbeleid en het uitbouwen van de jeugdstructuur bij de Vlissingse zaterdagclub.

Hij begon een jaar of vier geleden in eerste instantie binnen de jeugdafdeling van GPC. De vraag was gekomen of hij ‘iets’ wilde betekenen bij de club, nadat Marlon Moeal was gestopt bij SV Walcheren. 

‘Ik wilde eigenlijk een jaar afstand nemen van het trainerschap, maar werd enthousiast van de plannen die GPC voor ogen had om de jeugd opnieuw vorm te geven. Toen heb ik, samen met wat mensen een jeugdplan geschreven en daarmee zijn we gaan bouwen. Ik ging ook de talentvolle JO19 trainen en vrij onverwachts moest ik tussentijds de rol als hoofdtrainer overnemen bi het eerste elftal. Ik heb eerst nog beide gecombineerd, maar de laatste drie seizoenen lag de focus voornamelijk bij de eerste selectie. Al was ik ook nog wel betrokken bij de jeugd, kwam veel op de club en kende heel veel leden. Het is gewoon een geweldige vereniging om te werken en daarom twijfelde ik ook niet toen ik het aanbod kreeg als HJO.” 

De ingezette koers bevalt van meerdere kanten en dat wil men nu bij de club verder gaan uitbouwen. Salim ben Sellam wordt de nieuwe hoofdtrainer en Moeal wordt de komende twee jaar de eindverantwoordelijke bij de jeugdafdeling. “Er heerst inmiddels een bepaalde rust binnen de club en heel veel mensen met een voetbalachtergrond zetten zich in binnen bijvoorbeeld de jeugdafdeling. Want daar ligt toch de basis voor de toekomst van het eerste elftal vind ik. Om nu verder te gaan met een nieuwe groep enthousiaste mensen in de grotendeels vernieuwde jeugdcommissie, dat geef me energie en is een prachtige uitdaging. Voor mij, maar voor iedereen die de club GPC een warm hart toedraagt. Er zitten binnen deze club een hoop betrokken mensen met een duidelijke visie op voetbal.”

Een aantal van hen zijn samengebracht binnen de jeugdcommissie die naast Marlon Moeal bestaat uit Robin de Pagter, Merlijn Swennen, Kevin van Gorkom en Armando Hermes. “In de winterstop besloot ik voor mezelf dat ik niet wilde verlengen als hoofdtrainer en heb toen nagedacht wat ik wilde. Tot de club met het HJO-aanbod kwam en bekend werd dat deze groep de jeugdontwikkeling samen ging vormgeven. Dat leek me wel wat, Robin was jarenlang mijn aanvoerder en ook de andere drie weten prima wat er wordt gevraagd op voetbalgebied. De jeugdafdeling is de laatste jaren enorm gegroeid, met name in de onderbouw. We hebben alle categorieën vertegenwoordigd en soms zelfs dubbel. Dat zegt wat over de aantrekkingskracht van GPC hier in Vlissingen.

Het is nu aan ons om de ingezette lijn weer door te trekken en hetgeen ik vier jaar geleden had opgestart nu verder op te pakken. Er zit heel veel muziek in deze club zeker richting de toekomst. Nog meer de jeugd de kans gaan geven en laten spelen. De jeugdafdeling hebben we de afgelopen jaren stap voor stap verder geprofessionaliseerd. Er staat een stevig fundament en nu gaan we proberen daar nóg wat extra’s aan toe te voegen.”

Voorlopig zal Moeal dus niet meer als hoofdcoach actief zijn, al zal hij geregeld ook nog (demo)trainingen blijven geven bij de jeugd en vaak langs de velden te vinden zijn. “En de O23 die blijf ik coachen, wat een opstap is voor die jongens richting de seniorenteams. Er zit nog heel veel rek in voor de komende jaren zowel bij de jeugd als bij de talentvolle jonge jongens die nu al bij de senioren actief zijn. Het geeft voor mij weer een nieuwe dynamiek binnen deze prachtige club. Ik heb er in elk geval heel erg veel zin in.”

Klik op GPC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GPC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Voor Hoessein Bouzambou is de cirkel bij Groene Ster nu rond

VoetbalJournaal
-
0
Voor Hoessein Bouzambou is de cirkel bij Groene Ster nu rond

VLISSINGEN – Nadat hij eerder maar liefst veertien seizoenen actief was als speler bij ZVV Groene Ster uit Vlissingen, staat Hoessein Bouzambou (36) vanaf aankomend seizoen als hoofdtrainer voor de groep. De voormalig Nederlands zaalvoetbalinternational is al betrokken bij de Vlissingse eredivisionist sinds de oprichting in 2007.

‘Het is voor mij een geweldige kans om nu mijn eerste stappen te gaan zetten als trainer. Wie kan nu zeggen dat hij zijn eerste trainersklus mag beginnen bij een eredivisionist? Voor mij is dit nadat ik stopte als speler het juiste moment. Ik heb cursussen gevolgd bij de KNVB en heb in 2019 mijn Uefa Futsal B behaald. Toen was ik echter nog speler dus kwam het te vroeg. Nu ik gestopt ben heb ik de ambitie om er ook als trainer het maximale eruit te halen. Dat Groene Ster me het vertrouwen geeft, daar ben ik ze uiteraard ook erg dankbaar voor.”

Als speler van Groene Ster werd Bouzambou, die momenteel ook actief is als assistent-trainer bij VC Vlissingen, maar liefst zes keer kampioen en bereikte hij de hoogste divisie in het zaalvoetbal. “Ik ben nadat ik stopte één jaar eruit geweest, heb bewust wel afstand genomen. Maar ben wel altijd in contact gebleven met de spelers en de club. Dus dat ze bij me uitkwamen met de vraag dat verraste me dan ook niet direct.”

Bouzambou, die voor één seizoen heeft getekend met de optie voor nog een extra jaar volgt Azdine Boufrahi die na drie seizoenen stopt bij de club. De onervaren maar tegelijk ook ambitieuze trainer heeft wel en duidelijk idee. “Ik houd erg van discipline en heb wel een idee qua speelstijl die ik wil gaan hanteren. Bovendien heb ik ook wel aardig in kaart welke talenten zich aandienen als het gaat om doorstroming. Want op dat vlak is Groene Ster enorm goed aan de weg aan het timmeren met de jeugdopleiding. Er loopt in Zeeland zo ongekend veel zaalvoetbaltalent rond. Het is mooi dat er structuur is qua opleiden. Om zodoende ook richting de toekomst voor Groene Ster een hoog niveau te kunnen blijven spelen.”

Naast de doorkomende talenten uit de eigen opleiding hoopt Bouzambou ook nog enkele oud-spelers van Groene Ster opnieuw richting Baskensburg te halen. “Mijn broer Said heeft helaas voor ons verlengd bij Eindhoven, maar we kijken ook naar andere jongens die een verleden hier hebben. Enerzijds om ze terug te halen als speler of om ze toe te voegen aan de technische staf. Ik kijk er in elk geval enorm naar uit om de volgende stap in mijn loopbaan te zetten en ben trots dat dit bij ‘mijn’ Groene Ster gaat gebeuren.”

Klik op ZVV Groene Ster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ZVV Groene Ster voor meer informatie over de club.

Jack van Hulten gaat fluitend naar de training van Seolto

Seolto
-
0
Jack van Hulten gaat fluitend naar de training van Seolto

Van fluiten voor volle voetbalstadions, naar jeugdtrainer bij Seolto. Oud-topscheidsrechter Jack van Hulten heeft zijn roeping als oefenmeester van de JO19 helemaal gevonden. In Zevenbergen dus, hoe kan het ook anders. “Voor mij is er maar één club, die vereniging zit in mijn DNA!”

Al moet Van Hulten meteen een gevoelige ontboezeming doen. “Ik ben begonnen bij de buurman, toen ik achttien was kwam ik naar Seolto.” Inmiddels 42 jaar later, zit hij er nog steeds. Niet zo gek, vertelt de vrijwilliger. “We letten op elkaar, een veilige cultuur, bij een sociale vereniging.” Ook op jeugdvoetbal gebied loopt het op rolletjes. “De laatste jaren zijn we goed bezig. Dat gaat van mond-tot-mond. Voor ons internationale toernooi, meldt bijna iedere BVO zich aan!” Een goed teken dus. Iets waar de 60-jarige Van Hulten de afgelopen jaren, behalve als jeugdtrainer, de nodige bijdrage aan heeft geleverd. “Waar hulp nodig is, ben ik. Als je het naar je zin hebt, doe je dat. Ik wil ook helemaal geen ‘nee’ zeggen.” En dus is zijn lijstje aan vrijwilligerstaken, behoorlijk divers. “Voorzitter, lid van de sponsorcommissie en betrokken bij het organiseren van activiteiten.”

In de wind
Sterker nog. “ik herinner me nog goed, het 40-jarig jubileum, stond ik toiletten schoon te maken! Dat soort zaken moeten toch ook gewoon gebeuren.” Net als het geven van training. “In het verleden had ik wel mijn diploma’s gehaald, maar door het fluiten, waren die verlopen. Toen heb ik opnieuw mijn UEFA C gedaan en ben ik weer aan de slag gegaan.” Eerst bij Rijen en Virtus, om een seizoen of drie geleden weer terug te keren op het oude nest. “Er was een vacature, bij de JO19, dat leek me wel wat. Had ik op zondag tenminste ook weer gewoon een vrije dag!” In een lichting met best wat aardige voetballers veroverde Van Hulten het kampioenschap en promoveerde hij naar de eerste klasse. Toch is dat voor hem als trainer niet het allerbelangrijkste. “Die jongens moeten zich vooral kunnen ontwikkelen, richting het eerste. Dat is mijn doel.” Naast plezier maken natuurlijk. “Met mijn drukke baan bij Defensie, vind ik het heerlijk om twee keer per week op het veld in de wind te staan. Mijn zoon voetbalt ook in het team, dus ze komen geregeld bij ons over de vloer. Het is één grote vriendengroep.” Van Hulten begint te glunderen, zodra hij erover vertelt. “Die gasten houden je jong. De dynamiek vind ik geweldig. Ik leer zelf ook van ze, tijden veranderen. Jeugd van vroeger, noem ik mezelf altijd.” Vanwege een blessure aan zijn heup kan de voormalig arbiter zelf niet meer hardlopen en dus zit hij regelmatig op de fiets. Al kruipt het bloed toch ook waar het niet gaan kan. “Bij hoge nood, fluit ik nog wel eens een wedstrijdje. Puur om mijn steentje bij te dragen.”

Voetbalplezier
Mist hij zijn carrière als topscheidsrechter niet af en toe? “Soms kriebelt het om eerlijk te zijn wel, maar het is goed geweest. Ik kan terugkijken op een mooie periode, aan alles komt een einde.” Toch heeft hij nog regelmatig contact met oud-collega’s en kreeg hij onlangs zelfs een rol binnen het Betaalde Voetbal aangeboden. Van Hulten hield bewust de boot af. “Ik geniet gewoon lekker van het leven.” En dat doet hij dus vooral, op het veld. “Die jongens duidelijk proberen te maken dat je zo simpel mogelijk moet spelen. Wedstrijden evalueren en bespreken, zodat ze situaties gaan herkennen.” Met de aanstelling van Thomas de Ridder, als Hoofdjeugdopleiding bij Seolto, hebben ze daarin een goede stap gezet, vindt Van Hulten. “We streven naar gediplomeerde trainers, zodat bepaalde principes heel herkenbaar worden. Bijvoorbeeld van drukzetten of kantelen.” Toch staat voetbalplezier, nog altijd wel op één. “Proberen te winnen, maar wel op een leuke manier. Kinderen moeten zichzelf kunnen zijn, fouten durven maken en daar weer van leren. Als je ze dan ziet genieten…” Met een goed gevoel, onder de poorten door, het sportpark op. Van Hulten doet het zelf al jaren. “Hier zijn zoveel hechte vriendschappen ontstaan, Seolto is echt een familiegevoel. Dat voelt denk ik iedereen.” En voorlopig, blijft hij dat nog wel even doen. “Welk team is nog even afwachten, maar ik ga zeker door. Gewoon spelers helpen gelukkig te zijn in dat voetbaltenuetje!”

Klik op Seolto voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Seolto voor meer informatie over de club.

1...390391392...1.514Pagina 391 van 1.514