Home Blog Pagina 377

Het is vooral even overleven voor FIOS

Tweede aanvoerder en man van de toekomst. Bij de voetbalvolgers van vierdeklasser FIOS staat hij er in ieder geval al goed op. Maar hoe ziet Jurek van Bergen dat eigenlijk zelf? “Dat is wel een mooi compliment! Ik wil hier ook heel mijn leven blijven voetballen.

Een flinke belofte, maar niet eentje die uit de lucht komt vallen. Al ging de 25-jarige Van Bergen al een keer eerder ‘vreemd’. “In de C en B heb ik drie jaar bij DVV’09 gespeeld, voor de rest zat ik altijd bij FIOS.” Dat uitstapje heeft een goede reden en dus komt hij er, in dit geval dan, nog mee weg. “Mijn moeder komt daarvandaan, dus dan kan je bijna niet anders he, haha!” Dirksland beviel hem prima, toch begon er iets te knagen. “Ik ging mijn vrienden hier toch wel missen, helemaal toen ik in Rotterdam op school zat.”

Keihard knokken
Van Bergen keerde terug, kan weer lopend naar de club en viel eigenlijk meteen met zijn neus in de boter, vertelt hij. “Het is een gezellige club, iedereen kent elkaar en het is echt het centrum van ons dorp.” En van dat laatste, is geen woord gelogen, begint de verdediger te lachen. “Als je niet op voetbal zit, hoor je er eigenlijk niet echt bij…” Extra spelers kunnen ze bij FIOS sowieso best wel gebruiken. “Er zijn vijf jongens vertrokken, die missen we! Het is nu een vrij jonge ploeg, dat is wennen.” De resultaten vallen dan ook een beetje tegen. “We geven de doelpunten te makkelijk weg en scoren zelf moeilijk. Dan valt het een paar keer net niet onze kant op en kom je terecht in een negatieve spiraal.” Eén waar maar moeilijk uit te komen is, beseft Van Bergen zich. “Met zijn veertienen moeten we er gewoon keihard voor knokken, schouders eronder en gaan.” Al klinkt dat in het geval van FIOS eenvoudiger, dan het daadwerkelijk is. “Het is een kleine selectie, dat is gewoon een probleem. Vaak ga je dan schipperen met het tweede, dit seizoen is echt overleven. Maar eigenlijk is dat al een paar jaar zo.” En dus maakt de tweede aanvoerder zich af en toe best een beetje zorgen. “Het is een klein dorp, we hebben weinig leden en er is geen aanwas van de jeugd. Dan speelt het wel eens in je hoofd…” Uiteindelijk zit er maar één ding op: “De selectie bij elkaar proberen te houden. Een oud-trainer van ons is daar druk mee bezig, die heeft veel connecties. Bellen, spelers regelen.”

Stugge ploegen
Want zonder spelers, is presteren natuurlijk lastig. Merken ze ook dit seizoen in Achthuizen. “Het doel was top vijf, maar dat zit er niet meer in. Dat durf ik wel te zeggen. Nu is het gewoon knokken om boven die middenmoot te komen. In de vierde klasse moet je gewoon strijden.” Toch leek het aanvankelijk een heel mooi jaar te gaan worden, blikt Van Bergen vol weemoed terug. “In de voorbereiding wonnen we nog alles.” Waar ging het dan mis? “Misschien hebben we de competitie een beetje onderschat. Onbekend en lager dan eerst, dachten we. Maar het zijn allemaal stugge ploegen, die trekken hun poot niet terug. Dat mis ik soms wel bij ons.” Want alleen dan, kan het weer een keer de kant van FIOS opvallen. Aan trainer John van Leeuwen ligt het volgens Van Bergen in ieder geval niet. “Een gouden vent, gezellig en leuk!” Ook zijn eigen inzet staat niet ter discussie. “Een voetballende laatste man én keihard erin, tot het laatste gaatje. Ik moet het wel hebben van de duels, houd van lekker fysiek. Een mooi sliding, is beter dan een mooie goal.” Die slidings maakt de inwoner van Achthuizen de rest van zijn leven vol passie voor FIOS. Tenminste. “Als ze dan nog bestaan…”

Klik op FIOS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FIOS voor meer informatie over de club.

VV Drechtstreek verrast ook Schoonewil met keuze

De Papendrechtse derdeklasser Drechtstreek kwam bij de keuze voor de opvolger van hoofdtrainer Paul Koster met een verrassende naam op de proppen: de Oostpolderclub koos voor Alblasserdammer Dennis Schoonewil. Een keuze, die de nieuwe oefenmeester van Drechtstreek ook zelf verraste.

PAPENDRECHT – De ontmoeting op zaterdag 4 maart tussen Lekkerkerk en Drechtstreek in de derde klasse D had een extra pikant tintje. Niet alleen omdat de strijd om de tweede plek achter de trotse koploper De Alblas de inzet was, maar vooral ook omdat Dennis Schoonewil als trainer van Lekkerkerk tegenover zijn aanstaande club stond.

,,Toch wel een gek gegeven natuurlijk, met in het achterhoofd de wetenschap dat je later dit jaar bij Drechtstreek aan de slag zult gaan’’, stelde de 42-jarige Dennis Schoonewil, van wie eind januari bekend werd dat hij de naar Wieldrecht vertrekkende Paul Koster zou opvolgen als hoofdtrainer van de Papendrechtse vereniging.

Dat Schoonewil aangesteld werd als de nieuwe man voor de groep bij Drechtstreek, verraste niet alleen een deel van de buitenwereld maar ook de trainer zelf. ,,Want Drechtstreek is toch een club met een bepaalde uitstraling, waarbij ik me afvroeg of ik wel helemaal in het plaatje zou passen. Maar de gesprekken verliepen zodanig prettig dat de keuze uiteindelijk op mij is gevallen en daar ben ik erg blij mee.’’

Combineren
Wie Dennis Schoonewil zegt, zegt eigenlijk Alblasserdam. Niet alleen woont hij op loopafstand van de Souburghclub waar hij mee verwant is maar ook was hij zes jaar hoofdtrainer van de oranje-witten. Vorig jaar vierde Schoonewil de titel in de derde klasse met Alblasserdam, een geweldig afscheidscadeau voordat hij zijn vleugels uitsloeg en aan de slag ging bij Lekkerkerk. ,,Ook een keuze van mij om mijn opvolger Umut Takac niet voor de voeten te lopen. Want hij moest de ruimte krijgen als debuterend hoofdtrainer. Hoewel mijn zoontje bij Alblasserdam voetbalt en ik dus nog steeds bij de vereniging kom, is die afstand bewaard gebleven.

Bij Lekkerkerk heb ik het echt naar mijn zin, maar de veranderde werkomstandigheden in samenhang met de kilometers en reistijd die ik moet maken, hebben ervoor gezorgd dat mijn verblijf bij de vereniging maar tot een jaar beperkt blijft. Op zaterdag is het bijna niet te combineren om de wedstrijden van mijn zoontje en van Lekkerkerk op één dag bij te wonen. Drechtreek daarentegen bevindt zich vlakbij het pand van mijn werkgever, KSO Installaties. Dat is goed samen te doen. En ik vind het leuk dat ik weer in de Drechtstreek en de regio Dordrecht aan de slag kan.’’

Schoonewil is zich al enigszins aan het oriënteren op zijn nieuwe trainerstoekomst bij Drechtstreek. ,,Ik ken Buddy Vogel goed, die momenteel de assistent van Paul Koster is. Ik heb de onder 19 al aan het werk gezien en heb kunnen ervaren dat het een talentvolle groep is met jongens die door kunnen stromen naar de selectie. Drechtstreek is een grote vereniging, waarin de club centraal staat. Dat vind ik mooi om te zien, zoals het ook leuk is dat het eerste team op dit moment prima presteert. Lekkerkerk en Drechtstreek zitten heel dicht bij elkaar in de ranglijst, op afstand van De Alblas. Maar dat verspeelde vorig jaar ook een grote voorsprong, dus je weet het maar nooit.’’

Klik op VV Drechtstreek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Drechtstreek voor meer informatie over de club.

Kevin van Veen zit met Rijnmond Hoogvliet Sport in de hoek waar de klappen vallen, maar de lijn omhoog is ingezet

Vandaag gaan we in gesprek met Kevin van Veen van Rijnmond Hoogvliet Sport. Het is zijn eerste seizoen bij de club, maar het draait niet goed. Kevin en zijn teamgenoten moeten er alles aan gaan doen om in de derde klasse te blijven.

Carrière
De pas 26 jarige Kevin heeft al een lange voetbalcarrière achter de rug met vele clubs waar die heeft gespeeld. ‘Ik ben als F-pupil begonnen met voetballen bij vv Oude Maas, wat nu Sv Poortugaal is. Ik heb hier de jeugdelftallen F, E, D, B en A doorlopen. In de C-jeugd maakte ik de overstap naar vv Spijkenisse. Toen ik als B junior terugkeerde bij vv Oude Maas mocht ik geregeld met de A1 meespelen. Het seizoen hierna haalde de toenmalige trainer Jeffrey van Hilst mij naar de A1. Vanaf hier ging het vrij snel en debuteerde ik op mijn 16e in het eerste van Oude Maas.’

‘Na drie seizoenen in de selectie van Oude Maas te hebben gespeeld maakte ik samen met mijn broertje Jeffrey de overstap naar het zondag voetbal bij WCR Rhoon. We promoveerden uiteindelijk via de nacompetitie naar de tweede klasse. Toch koos ik ervoor om WCR in te ruilen voor het Rotterdamse Overmaas. Twee trainers die daar samen de club naar een hoger niveau wilden tillen haalde mij uiteindelijk over. Achteraf gezien niet de beste keuze. We hingen onderaan de ranglijst in de vierde klasse. Na dit seizoen koos ik ervoor om terug te keren naar WCR. WCR maakte gedurende het seizoen kenbaar dat zij na het seizoen niet meer verder zouden gaan met de toenmalige trainer Henri van Zeist. Als groep waren wij het hier destijds niet mee eens en besloten als collectief achter de trainer te staan en aan het eind van het seizoen te stoppen met het zondagvoetbal.’

‘Gedurende dat seizoen speelde wij tegen Sv Charlois, de club waar ik vervolgens naar toe zou gaan. Ook weer samen met mijn broertje, waarmee ik bij alle eerder genoemde clubs heb samen gespeeld. Bij Sv Charlois zondag heb ik tot nu toe mijn drie mooiste jaren gehad binnen het voetbal. Ik kwam in een warm bad terecht vanaf de eerste dag, eigenlijk al vanaf het moment dat bekend werd dat ik naar Sv Charlois zou gaan. We speelde mee voor het kampioenschap, maar corona gooide hierbij roet in het eten. Dit ging ook op voor het seizoen wat hierop volgde. Ondanks deze twee seizoenen besloten we om bij elkaar te blijven en er een laatste, derde seizoen aan vast te plakken. De groep die we toen hadden spreekt en ziet elkaar nog steeds.’

‘Buiten het presentatie voetbal waren wij min of meer te omschrijven als een vriendenteam. We gingen voor elkaar door het vuur, binnen en buiten het veld. Sv Charlois stopte met zondag voetbal waardoor ik weer opzoek moest naar een nieuwe club, deze vond ik in Rijnmond Hoogvliet Sport. Hier speel ik op dit moment mijn eerste seizoen.’

Debuut, promotie en spijt
Kevin heeft meerdere hoogtepunten in zijn voetbalcarrière meegemaakt. ‘Mijn debuut in het eerste bij Oude Maas en de promotie met WCR naar de tweede klasse. Als jonge speler is het toch een soort van droom om in het eerste te kunnen spelen van je club dus dat is wel een hoogtepunt die ik niet snel ga vergeten. Daarnaast voetbal ik wel prestatiegericht dus is een promotie wel één van de hoogtepunten die ik ook niet snel zal vergeten.’

Naast deze hoogtepunten heeft Kevin ook minder leuke dingen meegemaakt. ‘Het enige waar ik aan denk is de keuze die ik ooit heb gemaakt om bij Overmaas in de vierde klasse te gaan spleen i.p.v. bij WCR te zijn gebleven in de tweede klasse. Als je me vraagt of ik ergens spijt van heb in mijn voetballoopbaan dan is het van deze keuze geweest.’

Lovende woorden
Kevin durft niet om één persoon in het zonnetje te zetten, want dan doet die andere mensen te kort. ‘Zo is op zaterdag al het wedstrijdmateriaal altijd goed verzorgt door onze teammanager, is er altijd iets te drinken na de thuiswedstrijden vanuit de club, weet Leen op dinsdag en donderdag precies welke speler een bakje koffie of thee wilt en zet dit al klaar zodra die je ziet binnen lopen.’

‘Natuurlijk zijn er ook supporters die elke wedstrijd komen bezoeken, waaronder familie van meerdere spelers. Er is daarnaast een specifiek groepje supporters, beetje de ‘die hards’ van de club waaronder Remco de Jong, ook wel Eppo genoemd en Richard den Besten die ons elke wedstrijd vooruit schreeuwen en de tegenstander gek proberen te maken op welke manier dan ook. Ploegen die bij ons op bezoek komen kijken hier nog wel eens van op. Ik geniet wel van dat stukje intimidatie en opjutten. Het laat in mijn ogen zien wat de club voor sommige mensen betekent en dat is mooi. Daar wil je voor spelen en ervoor zorgen dat deze mensen na het seizoen trots kunnen zijn op de prestatie die je neerzet als elftal en club zijnde.’

‘We zitten in de hoek waar de klappen vallen’
‘De start van de competitie was goed met vier punten uit twee wedstrijden. Hierna hebben we te maken gehad met tegenslagen. Een aantal spelers raakte langdurig geblesseerd en we kregen te maken met schorsingen. Ook hebben wij het onszelf dit seizoen ‘onnodig’ lastig gemaakt door punten te verspelen in wedstrijden die we eigenlijk hadden moeten winnen.’

‘Zo zijn er dit seizoen wedstrijden geweest waarin wij de betere ploeg waren, veel kansen hebben gekregen maar deze niet wisten te benutten en hierdoor punten verspeelde. Bijvoorbeeld in de wedstrijd uit tegen Rozenburg eindigde we met negen man en verloren we met 2-0, maar verdiende we een punt op basis van ons spel en de kansen die we creëerden met negen man. Een ander voorbeeld is de wedstrijd bij OHVV uit. Hier staan we ongeveer 80 minuten met 0-1 voor en krijgen we in de 91e minuut de gelijkmaker tegen, tegen in mijn ogen een matig elftal die weinig konden creëren. Zo zijn er nog wat wedstrijden waarin we meer hadden verdient.’

Ondanks onze stand op de ranglijst zijn alleen OVV en HBSS echt twee goede tegenstanders gebleken.

‘We zitten op dit moment in zwaar weer en zullen alles op alles moeten zetten om ons te kunnen handhaven voor de derde klasse. Het liefst doen we dat rechtstreeks en anders zullen we dit via de nacompetitie gaan veilig stellen. Afgelopen zaterdag hebben we hier een mooie start mee gemaakt door te winnen van Rozenburg en hebben we als groep het gevoel nog altijd dat we meer verdienen dan we nu hebben en het seizoen op een goede manier kunnen afsluiten. Ik vind dat we dat aan onszelf, maar ook aan de club verplicht zijn. Elke wedstrijd worden wij gesteund door de supporters en elke uitwedstrijd is er een vaste groep supporters die ons altijd steunen. Zij verdienen het om de club volgend seizoen ook in de derde klasse te zien uitkomen.’

Klik op Rijnmond Hoogvliet Sport voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rijnmond Hoogvliet Sport voor meer informatie over de club.

Smalle selectie vormt pijnpunt bij VV Alblasserdam

Het debuutjaar van Umut Takac als hoofdtrainer van het naar de tweede klasse gepromoveerde Alblasserdam verloopt vooralsnog met pieken en dalen. De nieuwkomer beleefde een voortvarende start, maar begint door de smalle selectie langzaam maar zeker in zwaar weer te geraken.

ALBLASSERDAM – Trainer Umut Takac (inzet) van Alblasserdam keek tijdens het duel met EBOH (1-4) eens achterom naar zijn reservebank en zag daar een uitermate schaars bezette dug-out met amper wisselmogelijkheden. De afwezigheid van zeven spelers liet zich flink voelen bij de Souburghclub, waardoor er nauwelijks smaken meer over waren bij de Alblasserwaardse formatie.

,,Die smalle selectie zorgt momenteel wel voor een probleem bij ons’’, erkende Takac ruiterlijk, in een fase waarin Alblasserdam pas op de plaats moet maken en moet uitkijken om niet verder in de problemen te belanden in het jaar van de terugkeer in de tweede klasse. ,,We hebben te maken met afwezigen, geblesseerden en geschorsten in deze fase van de competitie. Dan is het ook niet prettig dat mijn keeper, Ahmet Erol, na twee gele kaarten van het veld wordt gestuurd. Dat helpt in dit stadium zeker niet mee en maakt het allerminst makkelijker op.

Buijs
Het hoort bij de leerschool die Takac in zijn eerste jaar als hoofdtrainer, nadat hij als speler vorig seizoen nog een bijdrage leverde aan de promotie mee te maken heeft. Een debuutjaar waarbij hij zich in elk geval gesteund weet door een prima raadgever. ,,Ik heb om de paar dagen contact met Danny Buijs, die als klankbord voor mij fungeert en met wie ik het heb over situaties, over trainingsaanpak, over wedstrijdbenadering. Het is fijn om van een trainer als Danny te leren en met hem te kunnen sparren over allerlei zaken. Voor mij als beginnend hoofdtrainer is dat een mooie ruggensteun.’’

Ansu Camara (foto) nam tegen EBOH de enige treffer voor Alblasserdam voor zijn rekening. Camara kwam voorbije zomer over van LRC Leerdam en kende zijn huidige trainer Umut Takac nog als medespeler. Camara had eigenlijk het voornemen om te stoppen, maar besloot voor zijn ex-ploeggenoot en toekomstig hoofdtrainer het afscheid uit te stellen. Na een moeizame voorbereiding heeft hij zijn draai bij Alblasserdam gevonden.

Voor Alblasserdam gold lang dat het zich probleemloos leek te handhaven in de tweede klasse. Maar een serie van drie nederlagen op rij, inclusief die tegen EBOH, zorgt ervoor dat de ‘Dammers’ toch meer en meer naar beneden moeten gaan kijken. ,,Maar ik vind dat wij niet in de problemen moeten komen’’, is de stellige overtuiging van Takac. ,,Daarvoor hebben we gewoon te veel kwaliteit in de groep zitten en dat hebben we ook eerder in dit seizoen laten zien. Alleen is het wel zaak dat we ons koppie erbij houden, want we zullen echt iedereen nodig hebben de komende periode in de competitie.’’

Klik op vv Alblasserdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Alblasserdam voor meer informatie over de club.

Club van de Week-Rick Wijntje hoopt volgend seizoen de verwachtingen van GOZ waar te maken

0

De 23-jarige aanvaller Rick Wijntje maakte aan het begin van dit seizoen een transfer van SHO naar GOZ. Zijn elftal bij SHO viel uiteen, waarna Wijntje benaderd werd door GOZ. Hier zou zijn goede vriend Wessel ‘t Hoen ook komen spelen en dus was er voor Wijntje geen twijfel meer dat GOZ een ideale nieuwe uitdaging was voor hem.

Even voorstellen
Rick Wijntje is geboren en getogen in Oud-Beijerland. Afgelopen zomer heeft hij zijn HBO-opleiding afgerond. Momenteel is hij werkzaam bij Tuinmeubelwereld.nl in Oud-Beijerland. In zijn vrije tijd gaat Wijntje wekelijks naar de bioscoop en ook thuis kijkt hij graag films. Daarnaast vindt hij LEGO erg leuk, al is dat naar eigen zeggen wel een erg dure hobby. Verder vindt Rick het erg leuk om uit te gaan. Om fit te blijven probeert hij naast voetballen geregeld te fitnessen. “Met fitness heb ik een beetje een haat/liefde relatie. Het hangt erg af van mijn bui of ik zin het op te gaan fitnessen.”

Jeugd carrière
Toen Wijntje jonger was moest hij de keuze maken tussen judo en voetballen. Dit is uiteindelijk voetbal geworden. “Ik begon op mijn zesde begon bij SHO in de GraSHOppers. Hierna ging ik naar de F9 en later de F2. Na de F2 ging ik naar de E2, D4 en D3, D2 en D1. Vervolgens heb ik overal in de eerste jeugdelftallen gespeeld. Destijds was ik rechterverdediger, maar in de C veranderde ik van positie en werd “10” of spits. Vanaf de senioren heb ik bijna alleen nog maar in de spits gespeeld en dat geldt ook voor het huidige seizoen bij GOZ.

Hoogtepunten SHO
In de jeugdteams van SHO heeft Wijntje veel mooie momenten meegemaakt. Het absolute hoogtepunt hierbij was het internationale jeugdtoernooi in de D-junioren. “Op dit toernooi speelde we tegen D-junioren uit het hoogste amateurniveau van Duitsland. Wij speelde de openingswedstrijd. Er stonden duizenden mensen langs de lijn met vuurwerk en volksliederen. Een ander hoogtepunt vond plaats als tweedejaars C-junior. Ik stond toen voor het eerste jaar op ”10” en scoorde in alle competities (oefenwedstrijden, beker, Hoeksche Waard bokaal, competitie) 52 keer en gaf rond de 20 assists. Al met al was dat echt een topseizoen.”

Teleurstellende start bij GOZ
Het huidige seizoen bij GOZ verloopt in de ogen van Wijntje niet zoals verwacht. “Het gaat helaas slecht qua prestaties. We hadden mooie ambities met het team, maar staan nu op een plek waar we absoluut niet horen te staan. We hebben veel pech gehad en vaak onnodig punten laten liggen. Helaas hoort dat ook bij het voetbal, maar we moeten toch echt kijken hoe we zo snel mogelijk weer punten kunnen gaan pakken. Ook op persoonlijk vlak gaat het minder dan gehoopt. Aan het begin van het seizoen heb ik een hamstringblessure opgelopen. Deze herstelde gelukkig snel, maar mijn rendement blijft nog achter, terwijl het voetballend redelijk tot goed gaat.”

“Het zal mooi zijn om in het jubileum jaar te promoveren”
Bij GOZ hoopt Rick zo snel mogelijk te promoveren en mooie resultaten te behalen op een zo hoog mogelijk niveau. Al is zijn focus op het moment vooral gericht op het veilig spelen in vierde klasse F. “Voor nu moeten we ons zelf zo snel mogelijk veilig spelen, zodat we volgend seizoen alsnog onze ambitie om te promoveren naar de derde klasse waar kunnen maken. Ik geloof dat niet alleen het team de kwaliteit en ambitie heeft. Maar de vereniging zelf ook. De club heeft een mooi complex en veel mensen die ze een warm hart toe dragen. Volgend seizoen komt er met Dirk Quick een nieuwe trainer en bestaat de club 75 jaar. Er zal dan nieuwe en positieve energie komen binnen de ploeg, wat er voor moet gaan zorgen dat we het jubileum jaar konen bekronen met promotie.”

Koning van de derde helft
Ondanks dat de prestaties van GOZ momenteel tegen vallen heeft Wijntje het erg goed naar zijn zin in zijn eerste seizoen bij de club. Hij speelt in een hele hechte groep met verschillende type personen. “We kunnen het (bijna allemaal😉) uitstekend met elkaar vinden. We hebben veel kwaliteit in het team en zijn ook erg goed in de derde helft. Hierin zijn er wel een aantal mannen die erg goed kunnen drinken, waaronder ik zelf. Maar als ik één iemand aan zou moeten wijzen die de echte koning van de derde helft is, kies ik voor Mees Bouter. Deze spijkerharde back kom je namelijk altijd twee keer tegen op de zaterdag. Eén keer op het veld en één keer in de kroeg.”

Hoogtepunten GOZ
Buiten het hechte team vindt Wijntje het mooi om te zien dat er bij GOZ erg veel mensen hun uiterste best doen voor de club. Hierbij springt voor hem vooral Jilles Bouter (broer van Mees) eruit. “Zoals gezegd speel ik pas één seizoen bij GOZ, waardoor ik nog niet iedereen ken. Maar toch springt voor mij persoonlijk Jilles er wel uit als vrijwilliger bij de club. Hij heeft mij benaderd om naar GOZ te komen en heeft altijd leuke ideeën voor de club. Verder beheert Jilles de Social Media kanalen van GOZ en heeft hij al veel leuke plannen ontwikkeld voor het jubileum jaar.”
Ook was de Open dag van GOZ aan het begin van dit seizoen een groot succes voor Wijntje. Tijdens deze Open dag werden de nieuwe speler, waaronder Rick met een limousine het veld op gereden. Hierna was er een barbecue, waarbij ook het bier in grote getalen uit de tap vloeide. Verder was het trainingskamp volgens Wijntje één groot feest. “Op het trainingskamp is er van alles gebeurd. Er was een fantastische ontgroening, waarna we gingen stappen in Eindhoven, maar de details over deze avond blijven binnen de muren van de kleedkamer😉.”

Klik hier voor meer artikelen over GOZ
Klik hier voor meer informatie over GOZ

Drie nieuwe aanwinsten voor VV Rhoon

Levi Koster keert terug, Tom den Boer en Henk Meijers komen naar Rhoon

De 17 jarige talentvolle 2-benige buitenspeler Levi Koster keert volgend seizoen terug bij Rhoon. Na uitstapjes bij Poortugaal en op dit moment Alexandria 66 keert hij weer terug naar waar het voor hem allemaal begon. De in Poortugaal woonachtige Levi speelt op dit moment in de JO18-1 van Alexandria 66. Levi komt nog regelmatig bij zijn vrienden van v.v. Rhoon kijken en een balletje trappen en toen hij hoorde over de plannen bij zijn oude club plus de ervaren spelers die volgend jaar naar Rhoon komen was zijn keuze gauw gemaakt. Hij wil zich graag verder ontwikkelen in Rhoon tijdens zijn eerste stappen in het senioren voetbal.

Verder is Voetbalvereniging Rhoon erin geslaagd om zich voor volgend seizoen te versterken met Tom den Boer. Tom heeft tijdens zijn actieve voetballoopbaan bij een groot aantal mooie clubs in de regio gespeeld namelijk vv Nieuwenhoorn, vv Brielle, Smitshoek, Spijkenisse en Heinenoord.

Tom is een makkelijk scorende spits die er enorm naar uitkijkt om volgend seizoen samen te gaan werken met onze nieuwe trainer Raymon Kuipers. Hij vindt naast het presteren ook het verenigingsleven en de gezelligheid op de club enorm belangrijk en hij denkt dat de combinatie van presteren en gezelligheid volgend seizoen goed te combineren valt bij onze vereniging.

Een ander nieuw gezicht bij de vereniging in het nieuwe seizoen zal de verzorger zijn. Dick Grinwis heeft te kennen gegeven terug te willen naar Rozenburg om daar nog met zijn zoon samen bij de selectie te kunnen werken en voor hem in de plaats komt Henk Meijers. Henk is verzorger, herstel- en looptrainer en neemt een enorme ervaring in zijn koffer mee naar Rhoon. Zo was hij o.a. actief bij Moordrecht, Gouda, Oudewater, Rijsoord, Berkel, HOV/DJCR, Nieuwerkerk, CKC Reeuwijk en SHO.

Het Bestuur en de Technische Commissie zijn blij met deze nieuwe aanvullingen voor de club. Wij wensen Levi, Tom en Henk alvast heel veel succes en plezier bij de vv Rhoon.

Foto’s aangeleverd door: Levi Koster en Tom den Boer

Klik op VV Rhoon voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rhoon voor meer informatie over de club.

Jan Lindhout van WSV Well hoopt op de nacompetitie

Vandaag spreken wij met Jan Lindhout, de 27-jarige linksbuiten van WSV Well. Jan debuteerde op zijn zestiende al in het eerste elftal en hoopt nog een keer de nacompetitie mee te mogen maken bij WSV Well.

Voetbalcarrière
Jan Lindhout begon met voetballen toen hij negen jaar oud was bij MVV’58. Zeven jaar later, op zijn zestiende, maakte hij al zijn debuut voor het eerste elftal van WSV Well. Jan is door Wieb van Aalst gevraagd om te komen voetballen in Well. ‘’Binnen korte tijd werd ik gevraagd voor het eerste waar ik nu al lang voetbal. Tussen door heb ik nog in het tweede elftal gevoetbald.’’

Momenteel heeft het elftal veel jongens van buitenaf. ‘’Anders kan een kleine club als Well niet blijven bestaan denk ik.’’ Er heerst een goede groepsdynamiek binnen het team. Ook de derde helft wordt nooit uit de weg gegaan. ‘’Ook al draaien we niet een super seizoen, behalve de 3 punten tegen Kerkwijk, we blijven er toch met z’n allen elke week voor gaan om te winnen.’’

Hoogte- en dieptepunten
Het hoogte punt van Jan was het voetballen van de nacompetitie. Hij hoopt dat hij dat nog een keer mee mag maken bij Well!

Zijn dieptepunt de wedstrijd uit bij Drunen op 2 oktober 2021. ‘’Ik ben daar geblesseerd van het veld af gegaan en sinds toen heb ik alleen maar meer blessures gehad. Dit jaar moet ik zelfs een operatie ondergaan aan mijn meniscus.’’

WSV Well 1
De trainingen van WSV Well 1 zijn altijd fel en serieus. De training ’s opkomst is bij het elftal altijd goed. Jan vertelt dat dit ook weleens anders is geweest.

De koning van de derde helft binnen het team is volgens Jan, Patrick Verwijs. ‘’Patrick gaat nooit naar huis en zorgt ervoor dat het altijd een feestje is. Hij is zeker een van de gangmakers!’’

Het team houdt er ook van om leuke uitstapjes te maken. ‘’Wij zijn laatst met heel het eerste elftal naar Engeland geweest voor twee nachten. We gaan af en toe ook op stap met een grote groep uit het elftal. Aan het einde van het seizoen gaan we met de selectie een nachtje weg.’’

Klik op WSV Well voor de laatste artikel over de club.
Klik op WSV Well voor meer informatie over de club.

Bas Mulder van SV Slikkerveer gaat vol voor handhaving

Vandaag zijn we in gesprek met Bas Mulder van SV Slikkerveer. De spits heeft mooie jaren gekend bij FC Twente en zal zijn doelpunt tegen Excelsior van begin dit seizoen niet zo snel meer vergeten. ‘De wedstrijd werd wel 10-2 verloren, maar ik heb Messi nog nooit zien scoren tegen Excelsior!’

Carrière
‘Ik begon in Rotterdam met voetballen op mijn zesde bij de mini’s van SMV (nu heet het VV Hillegersberg). Toen ik naar Arnhem verhuisde ben ik gaan spelen bij VDZ. Ik kwam daar altijd in de selectie te voetballen. Toen ik in de F1 terecht kwam, heb ik twee keer meegetraind bij VA NEC. Ik was toen eigenlijk nog te jong en ben toen bij VDZ gebleven.

Twee jaar later in de E1 werd ik gescout door FC Twente en heb ik daarna één keer meegetraind en werd meteen aangenomen voor de o12. Ik heb vanaf de o12 tot en met o14 gespeeld in de jeugd van FC Twente. Toen i.v.m. blessures (daardoor was het spelplezier weg) mocht ik niet door naar de o15. Ik kon toen naar Vitesse, maar dat heb ik niet gedaan, omdat ik liever wilde voetballen bij VDZ. Toen ik terugkeerde bij VDZ begon ik in de o15 (het eerste seizoen kampioen geworden en 55 doelpunten gemaakt). Toen ik 17 was heb ik mijn debuut gemaakt voor het eerste (derde klasse zondag) en heb toen na de o19 nog één jaar voor het eerste elftal gespeeld.’

In 2019 is Bas verhuisd naar Ridderkerk en sindsdien speelt die bij SV Slikkerveer. ‘Bij Slikkerveer heb ik het naar mijn zin, we hebben een leuke groep waarbij iedereen het goed met elkaar kan vinden. Ik vind de combinatie die we nu hebben, dus het spel plezier en toch ook willen presteren, het beste wat er is.’

Handhaven zit er zeker wel in
‘We zijn vorig seizoen na een zinderende finale gepromoveerd naar de tweede klasse, maar sinds dit seizoen zijn we naar de zaterdag gegaan en spelen we nu tweede klasse zaterdag. Ik merk wel echt het niveau verschil. Het tempo ligt een stuk hoger dan in de derde klasse. Als team proberen we te handhaven en pakken we de laatste tijd best wel wat punten. We komen er als team steeds beter in en ik ben er van overtuigd dat we gaan handhaven. Als het niet direct lukt, dan maar via de nacompetitie.’

‘Persoonlijk is dit van mij een minder seizoen. Normaal scoor ik veel en ben ik vaak betrokken bij doelpunten. Toch kom ik dit seizoen nog niet echt los en dat vind ik jammer, omdat mijn kwaliteit toch echt ligt bij het maken van doelpunten. Toch probeer ik iedere wedstrijd mijn steentje bij te dragen aan het team, waar dat nodig is.’

Scoren tegen Excelsior, maar ook weg bij FC Twente
Bas heeft meerdere hoogtepunten in zijn voetbalcarrière meegemaakt. ‘Ik ben er toch wel trots op dat ik 3 jaar in de jeugd van FC Twente heb gespeeld, dat kunnen toch niet veel kinderen zeggen. Dat is toch een hoogtepunt.’

‘Ook de promotie van vorig seizoen was voor mij een hoogtepunt. We hebben na de winterstop toen heel veel punten gepakt. Maar met name de finale was fantastisch. De wedstrijd was toen gestaakt en werd een week later verder gespeeld, het stond toen 0-0 en we moesten nog vier minuten. Uiteindelijk in de verlenging toch met 1-0 gewonnen. En het feestje na afloop was geweldig. We hebben met ons team tot een uur of drie s ’nachts door gefeest en daarna kapsalons besteld en opgegeten in de kantine.’

‘Mijn mooiste moment vind ik toch mijn doelpunt tegen Excelsior. Afgelopen zomer speelde wij voor het 100-jarig bestaan van Slikkerveer een oefenwedstrijd tegen het eerste van Excelsior (die waren toen net gepromoveerd naar de eredivisie). We hielden de eerste tien minuten redelijk goed stand. Toen na een kwartier werd ik via een counter diep gestuurd en scoorde ik met de lobje de 1-0. Dat was een echt een bijzonder moment, op voorsprong tegen een eredivisionist! Uiteindelijk verloren we 10-2, maar het was uiteindelijk toch een mooie ervaring wat ik niet snel zal vergeten.’

Hoewel het bij FC Twente een mooie periode was kende Bas hier ook zijn dieptepunt. ‘Ik raakte in de tweede wedstrijd van het seizoen geblesseerd aan mijn knie. Toen trainde ik na de winterstop weer voor eerst mee met de groep en tijdens die training raakte ik weer geblesseerd, maar toen aan mijn andere knie. Ik heb dat seizoen denk ik maar tussen de vijf en tien wedstrijden gespeeld en wat toernooien mee gedaan. Daardoor was mijn hele spelplezier weg en sindsdien voetbal ik echt voor mijn plezier.’

Geweldige club!
‘Ik zou eigenlijk lovend willen zijn over de club Slikkerveer. Ik vind het namelijk een fantastische vereniging. Het is namelijk een warme club en je voelt je altijd meteen welkom. Toen ik voor het eerst bij de club kwam ben ik meteen goed ontvangen. Ik was op het begin wat verlegen, maar als je iedereen goed leert kennen voel je je meteen thuis! De sfeer binnen ons team is altijd goed geweest, ook tijdens de periode dit seizoen, toen we weinig punten pakten, die goede sfeer is dus altijd gebleven.’

De doelpunten en assists gaan wel weer komen!
Bas geeft een vooruitblik op dit seizoen, maar ook alvast op volgend seizoen. ‘Het team, waaronder ik,  gaan er alles aan doen om onszelf te handhaven in de tweede klasse. Ik heb er alle vertrouwen in dat het moet lukken, al blijft het natuurlijk wel lastig aangezien de concurrentie groot is. Ik hoop het komende jaar weer in de tweede klasse te voetballen en daarbij gezegd meer doelpunten en assist te geven dan ik dit seizoen heb gedaan. En mijn steentje bij te dragen aan Slikkerveer voor zolang het kan!’

Klik op SV Slikkerveer voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Slikkerveer voor meer informatie over de club.

Maarten de Fockert van SteDoCo heeft het plezier helemaal terug

Doelman Maarten de Fockert heeft het plezier in het voetbal helemaal terug. Terugkijkend op zijn herstart in het voetbal, is hij helemaal om. Hij kijkt extreem positief om naar de periode die hij nu in de relatief korte tijd bij SteDoCo achter zich heeft liggen. Naast zijn voetbalcarrière heeft hij ook samen met zijn voetbalmaatje Thomas Verhaar en Sparta-verdediger Bart Vriends de populaire Cor Potcast opgestart.

HOORNAAR – Maar hij is niet voor niets in 2021 uit het voetbalwereldje gestapt. Hij was er helemaal klaar mee. Hans Vonk, technisch directeur van SC Heerenveen, haalde hem ooit van Feyenoord naar het noorden. Daarna volgde De Fockert de route langs VVV-Venlo, waar hij wel even eerste keeper was, Go Ahead Eagles, Excelsior en met als sluitstuk Helmond Sport. De Fockert koos daarna voor een lang verblijf in Midden-Amerika: Colombia, Costa Rica, Panama en Guatemala. Hij wilde weg uit de sleur van het voetbal, met altijd weer die verplichtingen. ,,Ik kreeg er werkelijk een afkeer van en deed het uiteindelijk alleen nog voor het geld. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.” 

En vergis je niet, Maarten de Fockert behoorde in zijn juniorentijd tot de beste keepers van Nederland. Het leverde hem van zijn 15e tot 21ste uitnodigingen vanuit Zeist op. Hij was in die tijd betrokken bij alle Oranje-teams en speelde met onder anderen Nathan Aké, Tonny Vilhena en Riechedly Bazoer. ,,Ik heb voor het voetbal als een monnik geleefd en haalde in mijn Feyenoord-periode mijn vwo-diploma. Hoe verder ik afkwam van een toploopbaan in het voetbal, hoe harder ik ben gaan nadenken over mijn toekomst.” 

Jawoord
,,Trainer Rick Adjei belde mij toen ik in Mexico was en daar heb ik mijn jawoord aan SteDoCo gegeven. Dat jaar in een andere wereld heeft mijn hoofd leeggemaakt. Ik ben nu heel tevreden met de keuzes die ik heb gemaakt.” Adjei, destijds trainer van Kozakken Boys, probeerde eind 2021 al eens om De Fockert naar Werkendam te halen, nadat er een keepersprobleem was ontstaan door blessures van Ricardo Kieboom en Jan Schimmel. ,,Daar wilde ik niet eens over praten. Ik was er klaar mee. Toen ik daarna op wereldreis ging, kreeg ik toch weer kriebels. Ik ging het groepsgevoel missen, de kleedkamer en lekker onder de lat staan.” 

De Fockert kwam in Hoornaar niet in een volledig vreemde setting terecht. Zijn voormalig ploeggenoot Ali Messaoud – hij haakte overigens zelf in de voorbereiding op dit seizoen af – heeft bemiddeld bij zijn komst. ,,Ik ken ook de andere keeper, Lars Bleijenberg, die eveneens van Excelsior komt. En André Hoekstra loopt als trainer rond bij SteDoCo. Met hem had ik bij Excelsior ook prima ervaringen.” 

En de polder deed hem goed. Bij SteDoCo kwam het goede gevoel stap voor stap terug. ,,In het begin was het nog even zoeken. De ene dag voelde ik mij beter dan de andere dag. Maar het plezier is volledig terug. Ik heb in januari nog aan Adjei laten weten dat ik mij niet kon herinneren dat ik zo veel plezier uit het spelletje kon halen. SteDoCo is voor mij een heel positieve ervaring.” De Fockert moest bij zijn entree bij SteDoCo serieus terugdenken aan het begin van zijn voetballoopbaan bij MVV’27 in Maasland. Het was ook een sportpark in landelijk gebied. ,,Alleen ging ik op mijn negende al naar Feyenoord. Hoornaar is een enorm contrast met Rotterdam, waar ik nu woon.”

Krediet
Voor Maarten de Fockert speelt het andere ritme een positieve rol. Hij staat niet meer elke dag op het veld. ,,Maar het gaat vooral om het vertrouwen dat ik ervaar. In mijn profcarrière was er steeds die twijfel of ik ging spelen. Nu speel ik wekelijks, ik heb het nodige krediet opgebouwd en daar voel ik mij heel erg lekker bij.” Hij ziet nauwelijks verschil tussen de KKD en de derde divisie. ,,Bij SteDoCo wordt ook heel serieus naar de wedstrijden toegewerkt. Deze derde divisie is een knotsgekke competitie. Ik heb oprecht nog nooit zoiets meegemaakt. Het lijkt er soms op dat als wij niet winnen wij er beter voor staan dan na een winstpartij. Na het pijnlijk verlies tegen hekkensluiter Excelsior’31 zijn wij zeker nog niet uitgeschakeld voor de bovenste plaatsen.” De Fockert noemt het verlies onnodig, want tegen goede tegenstanders als GVVV en Barendrecht komt SteDoCo in haar kracht en laat zien dat het met de top meekan. SteDoCo reisde net voor dit gesprek af naar het Zeeuws-Vlaamse Hoek, waar het in Hoornaar nog met 1-3 van verloor. Dit keer zat De Fockert met zijn ploeg aan de goede kant van de score. Er werd met 0-2 gewonnen en SteDoCo blijft keurig in het spoor van de koplopers.

 Maarten de Fockert was begin februari een van de weinigen die zijn overeenkomst voor volgend seizoen nog niet had verlengd. ,,Maar dat gaat wel goedkomen, hoor”, loopt hij eind februari vooruit op het vervolggesprek met de club. Hij zit in een voor hem heerlijk ritme. ,,Ik heb mijn studie cultuurwetenschappen opgepakt en ben met mijn voetbalmaatje Thomas Verhaar en Sparta-verdediger Bart Vriends de populaire Cor Potcast opgestart.” 

Cor Potcast
Dat laatste is met enkele tienduizenden luisteraars een doorslaand succes. De podcast behoorde in januari tot de landelijke vijf genomineerden Beste Podcast voor de GoudenRadioring 2023, maar het trio greep naast de hoofdprijs. 

In de populaire Cor Potcast vertelt De Fockert regelmatig over de onzekerheden die hij als doelman ervaarde. Zo open is hij nu ook over de gevoelens na zijn afscheid. ,,Ik was opgelucht en blij, maar soms kreeg ik vanuit het niets paniekaanvallen. Ik voelde mijn hart dan sneller kloppen. Ik denk dat het een gevoel van afkicken was. Niet gek, want op mijn negende ging ik naar Feyenoord en tot mijn 26ste hebben clubs mijn agenda bepaald. Dat was ineens weg.” En toch kijkt De Fockert, ondanks het plotselinge einde van zijn profcarrière, met een goed gevoel terug. De tijd als jeugdspeler van Feyenoord en SC Heerenveen, waar hij ook jeugdinternational was, blijven het meest speciaal. ,,Had ik het anders kunnen doen? Mijn eerste drankje dronk ik pas op m’n 21ste. Dat had best een paar jaar eerder gekund. Daar word je geen mindere speler van, wel een leuker mens, haha”, liet hij eerder optekenen.

Klik op SteDoCo voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SteDoCo voor meer informatie over de club.

‘Het kruipt dan toch onder je huid’, aldus Adriaan Almekinders van Herkingen’55

Clubman in hart en nieren, verlengstuk van de trainer en leider bij het eerste. Adriaan Almekinders is het allemaal. Toch heeft hij al die benamingen, ondanks zijn liefde voor Herkingen’55, maar liever niet. “Ik ben gewoon onderdeel van de club, meer niet. Als je lid bent, hoort dat erbij.”

En lid, is de 42-jarige Almekinders al een flinke tijd. Sinds zijn vierde, om precies te zijn. “Van kinds af aan, mee met vader en opa. Daar groei je mee op.” Met een prominente rol in het dorp, is dat ook niet zo gek, vertelt hij. “Veel van mijn verleden, gaat samen met Herkingen. Het is een echte dorpsclub, gezellig en je kent iedereen.” Het eerste, haalde de vrijwilliger niet. Of nauwelijks dan. “Ik was niet het grootste talent, dus daar speelde ik sporadisch. Veel vaker in een lager team.” Ook nu nog. “Als het derde spelers nodig heeft, ben ik beschikbaar!”

Benaderbaar
Al, moet Almekinders eerlijk bekennen, is dat niet vaak het geval. Als leider van het eerste elftal, niet heel vreemd. Dat alles begon in 2015, toen nog bij het tweede. “Door een operatie kon ik zelf even niet meer voetballen en dat beviel eigenlijk heel goed!” Vier jaar later zochten ze bij het vlaggenschip, op dat moment onder leiding van Frans Ceton, eenzelfde soort figuur. “Ik vind het gewoon interessant om eigen jongens onder mijn hoede te hebben en daar resultaten mee te halen. Dat blijft toch het mooiste?” Want, zijn rol als leider, is meer dan alleen dingen organiseren en spullen regelen. “Samen met Wouter Zwackhalen (de huidige trainer van Herkingen), maken we op donderdag de opstelling voor zaterdag bekend. Met hem heb ik goed contact, ook tijdens wedstrijden.” Maar dat is nog lang niet alles. “Als er gesprekken zijn tussen spelers en club, zit ik daar als jongen van de vereniging altijd bij.” Een verlengstuk van de trainer, dus eigenlijk. “Jongens stappen wat makkelijker op je af, je bent toch meer benaderbaar. Veel van die gasten ken je al lang, dan zit je er toch een beetje tussen.” En dus probeert Almekinders zoveel als mogelijk aanwezig te zijn, al lukt dat niet altijd. “Vanwege mijn werk is dat soms lastig, maar dan heb ik wel altijd nog telefonisch contact.”

Fanatiek
Want zonder Herkingen, kan Almekinders eigenlijk niet. “Ik ben ontzettend fanatiek, misschien soms wel iets té. Het blijft toch je ‘cluppie’. Het kruipt dan toch onder je huid, dat is ook het persoontje…” Gelukkig voor hem, en de club, draait de ploeg dit seizoen in de vierde klasse hartstikke goed. “Derde is wel boven verwachting, de doelstelling was bovenin middenmoot en misschien meedoen voor een periodetitel.” Want, zo vertelt de leider. “We hebben een jonge groep, met potentie voor de toekomst.” Behalve de prestaties, geniet Almekinders ook van de nieuwe competitie. “We zitten nu in ‘Zuid’, dan kom je weer eens bij andere verenigingen, dat vind ik altijd leuk!” En dat niet alleen. “Kwalitatief is het misschien iets minder, maar ze zijn wel veel meer fysiek.” De inwoner van Herkingen, eveneens fanatiek supporter van PSV, ziet bij zijn eigen club de laatste jaren de nodige veranderingen. “Vooral qua mentaliteit. We doen hard ons best om de jeugd training te laten geven. Vrijwilligers vinden wordt steeds lastiger.” Dus probeert Almekinders het goede voorbeeld te geven. “Ik vind dat het erbij hoort, maar doe het daarnaast ook gewoon graag.” Sinds twee jaar eveneens als jeugdtrainer, van de JO8. “Je probeert het plezier in het spelletje over te brengen, in de hoop dat ze verbonden blijven aan de club.” Training geven dus, aan een wel heel bijzonder iemand. “Mijn eigen dochter! Dat is soms best wel apart en pittig, ze ziet je toch als vader.” Meedoen voor de nacompetitie, promoveren of zelfs kampioen worden. Almekinders heeft nog genoeg om van te dromen. Toch blijft hij bescheiden. “Ik hoop vooral onderdeel te blijven van onze club!”

Klik op Herkingen’55 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Herkingen’55 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.