Home Blog Pagina 365

Voor Moelands is ‘fysiek voetbal’ geen probleem bij Gesta

Maar liefst zeven jaar was hij weg uit Galder. ‘Kind van de club’ Boo Moelands speelde in de jeugd een jaar bij RBC en vervolgens nog zes jaar in de jeugd van Baronie. Op zijn 17e keerde Moelands terug naar Gesta om in de A-jeugd te voetballen. Echter werd dat jaar de A-jeugd opgeheven doordat een aantal spelers stopten of doorstroomden naar de senioren. Zodoende kwam hij ook versneld bij de selectie. Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en is Moelands al 8 jaar ‘senior’ en uitgegroeid tot een van de steunpilaren van het huidige Gesta. De club waar trainer Marco Klijs onlangs bij tekende voor zijn tweede jaar bij Galder En Strijbeek Ten Aanval.

Gesta vertolkt een belangrijke sociale rol in de kernen Strijbeek, Galder en Meersel-Dreef . Op sportpark de Leeuwerik is de club gegroeid naar een bloeiende vereniging met een groot aantal jeugd, meisjes, dames en seniorenteams. En sinds een tijdje is er ook een afdeling Walking Football actief op maandagavond. Moelands voelt zich thuis bij de familiaire club uit de kleine dorpskernen en erkent de kracht , maar ook de valkuil van een kleine (voetbal) achterban. 

“Een aantal gasten voetballen al vanaf de vroege jeugd met elkaar samen, wat eigenlijk de kern is geweest voor de laatste tien jaar. Logischerwijs wordt iedereen ouder en dus ook deze jongens, wat zorgt dat er daarvan ook al een aantal gestopt zijn. Gelukkig is er wel wat aanwas geweest de afgelopen jaren vanuit de jeugd, maar ook wel wat van buitenaf. Helaas zijn er vorig seizoen wel ineens vijf jongens gestopt bij het 1e elftal, wat toch wel lastig was om op te vangen.

Maar tot op heden gaat dat nog wel goed. Gezien het feit dat Galder (en Strijbeek/Meersel-Dreef) natuurlijk een relatief kleine en hechte gemeenschap is, kent iedereen elkaar vaak al op jonge leeftijd, wat zorgt voor een goede verstandhouding ook binnen het team. Ik kan het daarom ook denk ik wel bestempelen als een soort vriendenteam ja, met het oog ook op prestaties. We kunnen elkaar soms ook hard aanpakken op het veld als dat moet, maar dit heeft doorgaans geen uitwerking op de sfeer na de wedstrijd.”

Fysiotherapeut Boo Moelands is met de ploeg aan een goed seizoen bezig. Gesta weet wat er gevraagd wordt in de 4e klasse en is als team goed in staat om een tandje fysiek bij te schakelen als er om gevraagd wordt. “Ik heb in mijn eerste jaren bij de senioren wel moeten wennen aan het fysieke voetbal, maar ik denk dat wij als team, inclusief ikzelf, momenteel niet onderdoen qua strijd of fysiek voetbal in de 4e klasse. Zelf vind ik ons een goed voetballend team, dat ook de nodige fysieke strijd kan leveren. Ik denk dat andere ploegen ons wel meer zien als een team dat vooral het randje opzoekt, desnoods met het opwekken van de nodige irritaties. Echter maakt het voor onszelf niet eens zoveel uit of een tegenstander enorm fysiek voetbalt of juist niet,” besluit een strijdbaar Moelands.

Klik op RKVV Gesta voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Gesta voor meer informatie over de club.

Jan Anker koestert waarden Stolwijk

In het seizoen dat Stolwijk haar 90ste verjaardag viert is er een wisseling van de wacht in de bestuurskamer. Jan Anker (52) is Edo Burger opgevolgd als voorzitter van de roodzwarte club aan de Sportlaan. Hij wil de waarden waar Stolwijk voor staat beschermen.

De supporter in de voorzitter is vaak niet ver te zoeken en dat geldt ook voor Anker. Met het in zicht komen van het einde van de competitie loopt de spanning op bij Stolwijk en zijn alle punten meer dan welkom om de hoofdmacht voor de vierde klasse te behouden. “Het heeft de laatste tijd niet meegezeten”, zegt de preses. “Tegen FC Perkouw wordt een glaszuivere goal afgekeurd vanwege buitenspel. In plaats van 2-2 verliezen we met 1-2. Tegen GSV verdwijnt de bal na onze aanval zeker een meter achter de doellijn, maar de scheidsrechter zag het niet en de grensrechter wilde het niet zien. Dus gelijk en geen drie punten.”

Stolwijk zal de komende weken, meent Anker, alle zeilen moeten bijzetten om degradatie te ontlopen. “Als het even kan willen we ook die nacompetitie niet spelen”, zegt Anker. “Dat is een lang, ingewikkeld traject met valkuilen. Mijn advies: gewoon rechtstreeks handhaven.” En verder vooruitkijkend: “Het is moeilijker om uit de vijfde klasse te komen dan in de vierde klasse te blijven.” Anker komt uit een tijd dat het voetbal nog intens beleefd werd in Stolwijk. Hij was net ná de gouden generatie met Remko Anker, Jan Molendijk en andere bekende coryfeeën. “Ik was tweede keeper en heb voornamelijk in het tweede elftal gespeeld. In mijn tijd speelde Berry Teeuwen onder andere in het eerste. Ik had Hans Scheer voor me als eerste keeper.”

Anker stopte al op zijn 25ste met selectievoetbal. Het bedrijfsleven riep hem. Anno 2023 is hij directeur van een aannemingsbedrijf in Rotterdam. “Werk zat”, zegt Anker. Dat was de reden ook dat de vader van twee voetballende kinderen voorwaarden stelde aan zijn nieuwe bestuursfunctie. “Ik ga het samen doen met Dennis Klos, die vicevoorzitter is geworden. Om het goed te doen moet je als voorzitter veel tijd in de club steken. Zoveel tijd heb ik niet en daarom hebben we nu gekozen voor een model waarbij Dennis en ik de taken verdelen. Samen kunnen we die uren wél maken.”

Anker komt in een ‘organisatie’ terecht waar het verenigingsleven traditioneel bloeit. Maar ook als dorpsclub wordt Stolwijk bloot gesteld aan de ‘uitdagingen’ van deze tijd. “Het Stolwijk van 1990 is een ander Stolwijk dan nu”., stelt hij. “De samenleving is anders geworden. Individueler en mensen hebben minder tijd. Waar vrijwilligers voorheen uren staken in de club, moet je nu bedelen om hulp van je leden. Je hebt meer vrijwilligers nodig omdat er per vrijwilliger minder uur in de club wordt gestoken.”

“Wij kunnen gelukkig een beroep doen op een vaste en trouwe groep vrijwilligers. Maar ook wij hebben wij die uitdaging. Zoals het ook een uitdaging is om de club in te richten voor de toekomst. Vroeger miste je als selectiespeler geen training of wedstrijd, tegenwoordig is het normaal dat een speler er niet is door een festival of dat hij naar Feyenoord gaat. Daar kun je heel moeilijk over doen, maar het is de tijd en je moet het accepteren”, is hij ook vooral een realistische voorzitter.

Het is volgens Anker een voordeel dat Stolwijk al een goede organisatie heeft staan. Met een bestuur en daaronder tal van commissies. “Of het nu over het jaarlijkse tentenkamp gaat of over nieuwbouw, over het algemeen is de bereidheid groot om de club te helpen. Zoals we ook andere waarden – we zijn een nette club – moeten koesteren.” De energiecrisis gaat ook Stolwijk niet voorbij. “Het energievraagstuk is ook zo’n uitdaging waarover we ons als club buigen.”

Anker en consorten kijken ook uit naar de viering van het 90-jarig jubileum, die in juni zijn ‘finale’ kent met een reünie en grote feestavond. “Het zou mooi zijn als we dat als vierdeklasser vieren.”

Klik op vv Stolwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Stolwijk voor meer informatie over de club.

Vader en dochter Arnold en Kayleigh de Bekker beleven veel plezier aan de voetbal

Arnold de Bekker en Kayleigh de Bekker zijn vader en dochter. Ze hebben beide een enorme passie voor voetbal en zijn daarnaast beide actief geweest bij WVV’67. Momenteel speelt Kayleigh bij de KNVB en ADO Futures. 

Even Voorstellen
Arnold de Bekker is veertig jaar oud. Hij is jaren actief geweest als keeper/ trainer bij WVV’67 sinds tweeënhalf jaar is hij alleen nog actief als voetbalvader. “Wellicht dat ik in de toekomst mijn keeperstrainer carrière nog een nieuw leven in blaas, maar Kayleigh haar voetbal staat nu voorop. Ze stond als vijf jarig meisje bij mij langs de lijn en nu hebben we de rollen omgedraaid.

Kayleigh de Bekker is elf jaar oud en naast school bestaat haar leven uit voetbal. Ze begon als zes jarige bij WVV’67, de club waar haar vader ook actief is geweest. Vervolgens speelde ze één jaar bij VV Prinsenland, waarna ze terugkeerde naar WVV’67. “Hierna ben ik via stagetrainingen bij RBC terecht ben gekomen, waar ik nu twee seizoenen in de hoofdklasse speel. Ook ben ik dit seizoen onderdeel van KNVB MO12 en ADO Den Haag Futures MO13.

Carrièreverloop
Toen Kayleigh klein was ging ze altijd kijken bij de voetbal van haar vader. Vaak was ze dan zelf langs de lijn aan het voetballen. “De laatste jaren was papa vaak reservekeeper, maar ik vind dat hij best goed kon keepen.”

Arnold de Bekker is erg trots op zijn dochter. “Toen ze als zesjarige begon met voetbal, werd al snel duidelijk dat ze meer wilde. In het jaar dat ze als acht jarige bij Prinsenland speelde zag ze altijd de KNVB-meiden trainen op woensdagavond. Ze zei toen altijd al dat ze daar ook mee wilde trainen. Begin dit seizoen kreeg ze een uitnodiging van de KNVB, waar ze nu in de MO12 speelt. Daarnaast speelt ze op zondag bij ADO Den Haag Futures MO13.”

Vader en dochter zijn bij WVV’67 ook nog enige tijd samen actief geweest. Destijds was Arnold keeper in de selectie en toen zette Kayleigh haar eerste stappen op het voetbalveld. Daarnaast was Arnold trainer van het elftal van Kayleigh. “Ik vond dit erg leuk, maar papa was soms best steng hoor haha.”

Persoonlijke eigenschappen
Ook spraken we vader en dochter over hun beste en slechtste eigenschappen. Hierover zei Kayleigh het volgende: “Papa brengt me overal naar toe voor de voetbal en ik kan met papa goed over voetbal praten. Hij zegt vaak als ik na een wedstrijd mijn slechte dingen van de wedstrijd opnoem, dat ik juist trots moet zijn op de dingen die ik wel goed deed. Wel vind ik het jammer dat hij zo weinig met mij voetbalt als we samen thuis zijn.”
Verder gaf Arnold het volgende aan: “Zo jong als Kayleigh is heeft ze al een enorme drive. Ze wil zo goed mogelijk worden in haar grote passie en is ze bereid om daar veel voor te laten. Wel is het jammer dat ze soms chagrijnig en gefrustreerd kan zijn na een slechte wedstrijd. Het kan dan soms wel een uur duren tot ze weer bij zinnen is, maar ergens begrijp ik het ook wel.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer hebben Arnold en Kayleigh in hun carrière vele hoogtepunten, maar ook dieptepunten meegemaakt. Het hoogtepunt van Arnold was de promotie die hij behaalde met WVV’67 in de vierde klasse en ook de twee trainingskampen naar Engeland waren een groot hoogtepunt.
Zijn dieptepunt was een knieblessure die hij op 21-jarige leeftijd op liep. Deze heeft hem lang achtervolgt.

Het hoogtepunt van Kayleigh is toen ze dit seizoen geselecteerd werd voor KNVB MO12 en ADO Den Haag Futures MO13. Daarnaast was het kampioenschap dat ze vorig jaar behaalde met RBC een mooi hoogtepunt.
Een minder moment voor haar was toen ze in een vriendinnenteam ging spelen. “Dit was echt heel gezellig onderling, maar qua voetbal is dat echt niets voor mij. Ik wil namelijk het hoogst haalbare halen en dat is lastig in een vriendinnenteam.”

Ambities
Kayleigh hoopt dat haar vader over tien jaar ieder weekend voor haar op de tribune zit. Ze hoopt dan te spelen in de vrouwen Eredivisie en bij de Oranje Leeuwinnen. “Ik hoop dat papa over 10 jaar elk weekend op de tribune zit en mij zal zien spelen in de vrouwen eredivisie en bij de Oranjeleeuwinnen. Verder hoopt Arnold het volgende: “Ik hoop dat Kayleigh over tien jaar net zoveel plezier en voldoening uit het spel blijft halen als nu. Dan zien we vanzelf wel waar ze over tien jaar staat.”

Klik op WVV’67 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WVV’67 voor meer informatie over de club.

 

Jean-Paul Leijtens moet flink puzzelen bij VV Baardwijk 3

Jean-Paul Leijtens is negenendertig jaar oud en speelt bij VV Baardwijk 3. In dit elftal is hij daarnaast een van de leiders. In deze rol moet hij wekelijks flink puzzelen om tot een goede samenstelling te komen, maar hij doet het met veel plezier en de resultaten zijn prima.

Even voorstellen
Jean-Paul Leijtens is 39 jaar oud. Hij is getrouwd en woont in Waalwijk. Daarnaast heeft hij een hond en twee katten. Hij werkt binnen de RNF Groep in Waalwijk waaronder MEXX, Fred de la Bretoniere, Shabbies Amsterdam en Ferro Footwear BV vallen. Hier is hij teamleider order handling van Ferro Footwear BV. Zij leveren onder meer schoenen en kleding aan verschillende supermarktketens en retailers.

In zijn vrije tijd gaat Leijtens graag bowlen, tennissen, met de hond wandelen en kijkt hij graag Netflix. Verder vindt hij het vooral leuk om voetbalwedstrijden te bezoeken. Regelmatig bezoekt hij De Kuip om Feyenoord te steunen. “Gelukkig zitten we nu in een goede periode en ik hoop dat het zo blijft.”

Ook staat Leijtens graag zelf op het veld. ”Dit is toch een uitlaatklep en een manier om mijn vrienden standaard te zien. We zijn lekker bezig met elkaar en op de donderdag en zondag pakken we samen een biertje. Elke keer als er een training of wedstrijd afgelast wordt is dat toch een grote tegenvaller. Laat staan de vrije weekenden.”

Carrièreverloop
Jean-Paul begon met voetballen in de jeugd van RKC Waalwijk, maar in de D-Pupillen kwam hij bij VV Baardwijk terecht. Hier voetbalde namelijk zijn hele familie. Op zijn zestiende debuteerde hij in Baardwijk 2 en vanaf zijn zeventiende speelde hij vast in het eerste elftal. Na een uitstapje van één jaar bij zaterdagclub SSC’55 keerde hij terug in het tweede elftal van Baardwijk. Hier werd zijn ploeg na zeer lange tijd weer eens kampioen. In dit elftal speelde hij nog één jaar, waarna hij in een vriendenelftal is gaan spelen.
Naast speler is Leijtens vier jaar lang Secretaris in het hoofdbestuur van Baardwijk geweest. Momenteel is hij al enkele jaren leider van zijn elftal, waar hij samen met twee medeleiders de opstellingen en spelerslijst managet.

Huidig seizoen
“Na een zeer slechte start zijn we de laatste weken bezig aan een sterke reeks. Door twee elftallen samen te hebben gevoegd, was het even puzzelen om een goede samenstelling te vinden en ervoor te zorgen dat iedereen voldoende speelt. Ons doel is om de middenmoot te bereiken. Verder is het elke week een leuke puzzel om genoeg spelers te hebben, fatsoenlijke opstellingen te maken en iedereen tevreden te houden qua speelminuten. Volgend seizoen gaan we met de huidige groep starten in een 35+ competitie op de vrijdag avond. Hier willen we weer als vanouds plezier maken en presteren. Spelers die gestopt zijn komen ook weer terug dus een goede zaak.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer heeft Tijmen in zijn carrière vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Een dieptepunt hierin is vooral zijn directe rode kaarten die hij kreeg in de eerste en de laatste wedstrijd van zijn eerste seizoen in Baardwijk 1. Zijn hoogtepunten zijn de promotie naar de derde klasse met het eerste elftal, maar ook het kampioenschap met Baardwijk 2, kampioenschappen in de vierde en vijfde klasse met Baardwijk 3 en zijn twee bekerwinsten bij Baardwijk 3 zijn momenten die hij niet snel zal vergeten.

Belangrijke vrijwilligers
Naast het voetballende aspect hecht Jean-Paul veel waarde aan alle vrijwilligers die bij Baardwijk actief zijn. “Ik zou niet één specifiek persoon willen benoemen. Elke vrijwilliger doet op zijn/haar manier zijn best om de club te helpen, van Voorzitter tot leider van de kanjers. Zonder al deze mensen heb je simpelweg geen club.”

Klik op VV Baardwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Baardwijk voor meer informatie over de club.

Een kans pakken of je eigen visie volgen

Hoi hoi, ik ben Sterre van den Bogaard 14 jaar. Ik voetbal sinds vorig seizoen bij de GSA (Girls Soccer Academy) van Boeimeer. Tot vorig seizoen altijd tussen de jongens gevoetbald, waarvan de laatste twee jaar in de hoofdklasse. Hard getraind en heel veel geleerd.

Gewaagde stap
Je moet een keer de stap maken naar meiden voetbal. De GSA kwam via een teamgenoot op ons pad. Dan ga je denken of je er goed aan doet, of het niet te vroeg is, wil ik dit wel, krijg ik genoeg uitdaging, enzovoort.
Toch maar een een kijkje genomen, kennis gemaakt en een goed gesprek gehad. De proeftrainingen doorstaan. Wederom hoofdklasse, weliswaar met meiden, en toen de beslissing genomen en samen de (voor ons gewaagde) stap gemaakt. Het voelde aan als een warm bad. Ik zat gelijk in mijn comfort zone en kon echt mijn ding doen, ondanks mijn jonge leeftijd werd ik goed opgenomen binnen het team.

Kans pakken
Na de winterstop kregen twee van mijn teamgenoten (waaronder mijn vriendin waar ik de overstap mee maakte) te horen dat ze gescout waren. Ze mochten op stage bij Excelsior Rotterdam en ik was blij en vond het geweldig voor ze. Prachtige kans om weer hoger te komen dacht ik. Niet veel later kreeg ik te horen dat ik ook naar Excelsior Rotterdam mocht, ik was verrast en blij natuurlijk. Je weet van jezelf dat je goed op weg bent, maar een ander moet dat ook zien.

Eigen visie volgen
Na een aantal weken daar meegetraind te hebben dacht ik, wil ik dit wel, kan ik Boeimeer laten gaan, kan ik mijn team laten gaan, ik weet wat ik nu heb! Na een goed gesprek met mijn ouders heb ik besloten om mijn eigen visie te volgen en Boeimeer trouw te blijven. Mijn ouders en ik voelen ons als een vis in het water bij de club.

Ben jij die meid met lef, hou jij van uitdaging, wil je een proeftraining om te kijken of je een teamgenoot van ons kan worden.
Dan ben je bij deze uitgenodigd!

Groetjes, Sterre van den Bogaard

Klik op B.S.V. Boeimeer voor de laatste artikelen over de club.
Klik op B.S.V. Boeimeer voor meer informatie over de club.

Ad Celi is goud waard voor SCO Oosterhout

Hij is waarschijnlijk de meest ondergewaardeerde persoon van de club. Ad Celi (67) komt dagelijks vroeg in de ochtend bij SCO voor onderhoud en is alweer vertrokken als de rest van de leden arriveren. Met zijn werk op de achtergrond is Celi goud waard voor de club uit Oosterhout.

Iedere ochtend wandelt Ad Celi rond kwart over 7 Sportpark de Elskens op. Vaak nog in het donker, als de meeste inwoners van Oosterhout net ontwaken of nog liggen te slapen. Als zij bezig zijn met hun ochtendroutine, is Celi bezig met zijn eigen dagelijkse programma: het schoonmaken en onderhouden van het complex van SCO.

Dag in, dag uit is hij tot een uur of 1 op de club om zijn taken uit te voeren. Celi houdt zich bezig met het onderhoud van de kleedkamer, maar zorgt ook voor een opgeruimd buitenterrein en schone velden. “Dat vind ik hartstikke leuk om te doen”, vertelt de 67-jarige vrijwilliger. “Het is voor mij belangrijk om onder de mensen te blijven, dat vind ik hartstikke fijn. Het is voor mij iedere dag weer een leuk uitje. En uiteindelijk doe ik het ook voor de club. Zij laten merken dat ze enorm dankbaar zijn voor wat ik doe.”

Celi past voor een leven achter de geraniums. “Met mijn werkzaamheden voor SCO ben ik lekker in de buitenlucht, dat is goed voor mijn gezondheid. Ik zou ook iedere dag op de bank kunnen zitten, maar dan blijf je niet fit. Actief bezig zijn is uiteindelijk het beste. Daarom ben ik ook van plan om hier nog jaren mee door te gaan.” Moeite met de vroege wekker heeft hij niet. “Ik ben iedere dag om kwart over zes wakker. Dan kan ik maar beter iets nuttigs gaan doen.”

En daarom werkt hij zich in het zweet voor SCO, de club die de laatste jaren steeds meer in zijn hart is gaan zitten. “Het is ook nodig, want het is zeker na het weekend vaak een bende”, aldus Celi. “Spelers lopen vaak met hun moddervoeten naar binnen, dat maak ik schoon. En spelers van de tegenstander laten de kleedkamer vaak achter met allerlei afval. Dat is jammer, want er wordt niet nagedacht dat andere mensen dat voor hen op moeten ruimen.”

Hij doet het desondanks met liefde. Celi voetbalde zelf nog in de jeugd van SCO, maar speelde ook jarenlang voor andere clubs. Toen zijn zoon wilde gaan voetballen, werd hij lid van SCO. Daar was Celi eerst jarenlang trainer. “Ook heb ik lange tijd gefloten voor de KNVB. Daar moest ik vijf jaar geleden helaas mee stoppen vanwege een blessure aan mijn knie.”

Het was een forse domper voor Celi, voor wie het fluiten een grote hobby was. Gelukkig bood het onderhoud bij SCO, wat hij al twintig jaar doet, afleiding. “Het is leuk om dit te doen omdat we inmiddels allemaal vrienden van elkaar zijn bij de club. Ik heb hier echt heel leuke mensen leren kennen. SCO heeft een speciaal plekje bij mij. Ik ben een clubman geworden.”

Klik op SCO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SCO voor meer informatie over de club.

Gratis voetbalclinic voor meiden!

Aanstaande zondag 7 mei kan je nog meedoen met de GRATIS clinic voor meiden!

Meld je snel aan via 078meidenvoetbal.nl/inschrijven en nodig je vriendinnen uit. Alle meiden tussen de 10 en 18 jaar zijn welkom, ook als je nog niet op voetbal zit. We zien je graag op het terrein van VV Papendrecht!

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Etienne van Veen GSC/ODS 3:  “Ik heb vroeger niet het maximale gehaald uit mijn kwaliteiten”

Etienne van Veen is 23 jaar oud en voetbalt bij GSC/ODS 3. De pas 23-jarige heeft al bij verschillende clubs gespeeld en beleefd veel plezier aan voetbal. Ondanks dat, leeft bij hem het gevoel dat hij niet het maximale uit zijn talent heeft gehaald. Inmiddels heeft hij dit losgelaten, maar het blijft hem wel bij.

Even voorstellen
Etienne van Veen is 23 jaar oud en woont in Dordrecht. Hij studeert aan de Hogeschool Rotterdam, waar hij SportMarketing&Management doet. Naast de focus op zijn studie drinkt Etienne graag een drankje met zijn vriendin en vrienden. Ook houdt hij ervan om lekker te eten en te winkelen. Verder staat hij graag in de sportschool en op het  voetbalveld. Het voetballen zat er van jongs af aan al in. Hij voetbalde namelijk vroeger al iedere dag buiten op straat of in voetbalkooitjes.

Carrièreverloop
Etienne begon met voetballen bij vv Dubbeldam in de kabouters. Bij Dubbeldam speelde hij in de F4, de F1, E1, D1, C2 en C1. Hierna besloot hij om te stoppen met voetbal.
“Na jarenlang niet gevoetbald te hebben (alleen recreatief) begon het toch weer te kriebelen. Daarom ben ik samen met een groep vrienden een vriendenteam gestart bij FC Dordrecht Amateurs (toenmalig nieuwe club/amateurtak). Ik heb toen in de JO19-1 gezeten. Dit team viel uit elkaar en toen ben ik naar Oranje Wit gegaan in een vriendenteam. Ook dit team splitste op, waardoor ik momenteel speel in GSC/ODS 3 ZA als spits.” Deze club bevalt Etienne niet als gehoopt en hij wil dan ook naar een andere club. Hierin twijfelt hij nog of hij naar een vriendenteam wil of dat hij uit wil komen op een hoger niveau. “Ik sta open om opties aan te horen.”

Huidig seizoen
Het elftal van Etienne staat momenteel op de negende plek van de elf, maar op persoonlijk vlak loopt het beter. “We hebben zeventien wedstrijden gespeeld, waarin ik tien doelpunten heb gemaakt. In het begin van het seizoen bleef ik vijf wedstrijden lang op de nul staan en daar baalde ik erg van. Ik voelde dat ik weer wedstrijdritme moest krijgen en dit was terug te zien in mijn prestaties. Inmiddels gaat dit beter, maar ik wil desondanks graag nog fitter en bewegelijker worden. Hierom wil ik me deze zomer meer gaan focussen op mijn conditie. Ik merk namelijk in de wedstrijden dat ik na het trekken van een aantal sprintjes iets te lang op adem moet komen en dat wil ik graag verbeteren.”

Hoogepunten
Net als iedere voetballer heeft van Veen in zijn carrière vele mooie momenten beleefd. Hierbij denkt hij vooral aan zijn positieverandering naar spits. Hij speelde namelijk op vrijwel alle posities in het veld en was vroeger vooral een middenvelder die erg lichtvoetig en wendbaar was. Tegenwoordig weegt hij meer en heeft hij een andere speelstijl. Hij gaat veel fysieke duels aan en schermt de bal goed af, terwijl hij vroeger meer passeer bewegingen maakte.
“Ik was vroeger nooit een doelpuntenmachine, maar ik had meer een dienende rol om wel voor de goals te zorgen. Als spits moet je een hele andere manier van denken hebben, want je moet altijd scoren. Hierbij kijk ik graag naar Romelu Lukaku, omdat hij zijn lichaam goed gebruikt en daarnaast een neusje heeft voor de goal.”

Niet het maximale
Ondanks het vele plezier wat Etienne beleefd aan het voetballen is hij van mening dat hij vroeger niet het maximale gehaald heeft uit zijn talent. “Ik heb redelijk hoog gevoetbald (vaak Hoofdklasse en één seizoen zelfs vierde divisie), maar ik weet van mezelf dat als ik echt had doorgepakt ik er meer uit had kunnen halen. Ik heb het losgelaten, maar het blijft me wel bij.”

Klik hier voor meer informatie over GSC/ODS
Voor meer artikelen van GSC/ODS klik hier

Thijmen Noordam groeide op op de boerderij en staat nu zelf bij ASH Hellouw in de wei

Thijmen Noordam begon pas op zijn achtste met voetballen, omdat hij opgegroeid is tussen de koeien, op de boerderij die weinig met voetbal hadden. Op zondag voetbalde hij weleens met zijn oom en neven en daardoor ging hij voetbal steeds leuker vinden. Inmiddels is hij op zeventienjarige leeftijd basisspeler bij het eerste van ASH Hellouw.

 Even voorstellen
Thijmen Noordam 17 jaar oud en zit in het laatste jaar van de havo. Hij hoopt hierom binnenkort examen te gaan doen. Volgend jaar wil hij graag beginnen met de studie Commercieel Management in Gouda, werk en leer. In zijn vrije tijd vindt Thijmen het heerlijk om te werken op de boerderij, waar hij graag tussen de koeien is. Ook drinkt hij graag een biertje met vrienden. “We hebben daarom thuis een oud paardenhok omgebouwd tot een keet, waar we in het weekend vaak tot diep in de nacht feesten. Verder voetbal ik bij ASH Hellouw. Hier wordt naast voetballen ook fanatiek gespeeld in de derde helft. Elk weekend staat de welbekende bierpongtafel op en het is er altijd gezellig, want iedereen blijft na de wedstrijd hangen in de kantine.”

Momenteel speelt Noordam in het eerste elftal van ASH. Daarnaast is hij trainer van de JO13, wat hij met veel plezier doet en veel van leert.

Carrièreverloop
Thijmen Noordam begon pas op zijn achtste met voetballen, omdat hij opgegroeid is tussen de koeien, op de boerderij en zijn ouders hadden weinig met voetbal. Op zondag voetbalde hij weleens met zijn oom en neven en daardoor ging hij voetbal steeds leuker vinden. Thijmen begon in de E, waar zijn broer en neefje toentertijd al speelde. “In de drie jaar dat ik daar voetbalde leerde ik de basis van het voetbal, wat ik later kon gebruiken in hogere elftallen.  Aan het eind deed ik al vaak mee met de oudere jongens in de JO13. Het jaar erna ging ik met veel vrienden in de JO13 spelen. Waar het ene deel van het team JO13 werd en de oudere jongens JO15. Ik werd aanvoerder van het team en speelde eigenlijk altijd als aanvallende middenvelder. Ik ging steeds meer van het spelletje houden en mocht steeds vaker met de JO15 meedoen. Daarna schoven we met heel het team door naar de JO15 en trainde ik vaak op dinsdag mee met het tweede al mocht ik nog geen wedstrijden spelen, omdat ik daar 15 voor moest zijn.”

Kans in het eerste
Het seizoen na de JO15 brak corona aan, waardoor Noordam weinig meer heeft gespeeld in de jeugd. Het eerste en tweede trainde toentertijd vaak samen en Noordam mocht ook aansluiten. Na de zomerstop had de trainer gevraagd of hij heel de voorbereiding aan wilde sluiten en als de competitie weer begon kon hij verder in de JO15. “Op het middenveld was er eigenlijk geen ruimte voor mij, want daar speelde altijd Marijn Hak en Arnoud van Arendonk en die ging ik er niet zomaar uitspelen. Wel kwam er een plekje vrij op de flanken en die kans greep ik met beide handen aan. Sindsdien ben ik eigenlijk nooit meer uit het eerste verdwenen en heb ik bijna alle wedstrijden basis gespeeld. Dit heeft veel te maken met het vertrouwen dat ik kreeg van de trainer, Gilberto Smit.”

In zijn derde competitiewedstrijd liep Noordam een hersenschudding op. Hij kreeg een elleboogstoot op zijn voorhoofd, waardoor hij moest worden afgevoerd met de ambulance en er drie maanden uitlag. Hierna kreeg hij direct weer zijn kans om zich te bewijzen, wat meteen resulteerde tot een vaste basisplaats.

Huidig seizoen
Het huidige seizoen staat het eerste elftal van ASH er goed voor. Het elftal strijd met nog vijf wedstrijden voor de boeg vol voor nacompetitie. Het seizoen begon wisselvallig, maar in de tweede seizoenshelft heeft de ploeg zich herpakt. “Door de overwinningen tegen Herovina en Peursum staan we nu op de vijfde plek, maar niet ver van de top vier vandaan. In de tweede periode staan we tweede samen met Unitas. Hierdoor is er nog van alles mogelijk. Daarnaast speel ik zelf tot nu toe alles in de basis op 1 wedstrijd na, omdat ik te laat was dus dat overkomt me nooit meer. We hebben een goed gemixt team wat bestaat uit een aantal jonge en een aantal oudere spelers. We willen iedere wedstrijd winnen en durven tegen iedere tegenstander te voetballen.”

Volgend seizoen
Met het oog op volgend seizoen zou de ploeg van Noordam graag promoveren. Volgend jaar is er immers een versterkte degradatieregeling. “Volgend seizoen gaat de huidige trainer weg en die gaan we zeker missen. Wel ben ik benieuwd naar de nieuwe trainer en wat hij in petto heeft voor ons volgend seizoen.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer heeft Thijmen in zijn nog prille carrière al vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Zijn dieptepunt in het voetbal is de verloren bekerfinale met de JO13. Het elftal werd dat seizoen kampioen in de derde klasse en kwamen zomaar in de finale van de beker. “We konden als eerste jeugdteam van ASH de beker winnen en speelde tegen Kozakken Boys, die twee klasse hoger speelde. Het bleef lang 2-2, maar in de laatste vijf minuten scoorde Kozakken Boys er nog twee. Hierdoor verloren we met 4-2. Hier baal ik nog altijd van, want wat was het mooi als ik als aanvoerder die beker omhoog kon houden.”

Uiteraard denkt Thijmen liever aan zijn hoogtepunten. Hierbij denkt hij vooral aan zijn eerste goal bij ASH. “Ik weet het nog goed. We speelde een slechte wedstrijd en stonden met 4-0 achter. Richting het einde van de wedstrijd kreeg ik een dieptebal en die lobte ik over de keeper heen. Bij ons is de regel dat je een liedje moet zingen als je, je eerste goal maakt dus heb ik in de kantine ‘Ons moeder zeej nog’ gezongen, wat toch niet mijn sterkste kant is gebleken.”

Klik op ASH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASH voor meer informatie over de club

De supportersvereniging van vv Maasdijk ligt in goede handen bij Roel Batelaan

Toen de ‘oude’ mannen eind 2021 voorzichtig aangaven dat ze er waarschijnlijk mee zouden stoppen, kon Roel Batelaan dat niet zomaar voorbij laten gaan. En dus pakte de vrijwilliger, samen met wat collega’s, zelf de handschoen maar op. Sindsdien is hij vol enthousiasme voorzitter van de supportersvereniging van Maasdijk. “Ik vond het zonde als daar na 55 jaar een einde aan zou komen…”

Dus stapte Batelaan (40) niet heel lang na die mededeling tijdens de Algemene Ledenvergadering in november 2021, maar eens binnen bij de voorzitter van de club. “Het was niet helemaal duidelijk wat er nou moest gebeuren, waar er vraag naar was.” Die ontmoeting was gezellig, herinnert hij zich goed. “Ik ging langs, zijn vrouw was er ook, dat was hilarisch! Het gesprek duurde heel lang, weet ik nog.” Maar, zo wist de speler van het vijfde ook meteen: “Dan sta je eigenlijk al met één voet binnen. Vanaf dat moment werd ik voorzitter van de supportersvereniging.”

Integratie
Geleidelijk er dus ingerold, lacht Batelaan. “Tijdens thuiswedstrijden zijn we er altijd met het Rad van Fortuin, vol prijzen. En daarnaast hebben we met Sinterklaas een Speculaaspoppenactie gedaan en zijn we bezig met een Minidress, voor in de auto.” Want, zo wil Batelaan wel meteen even duidelijk zijn. “We gaan geen wekelijkse activiteiten doen, daar zijn weer andere commissies voor.” Misschien ook wel, zodat hij zelf nog tijd overhoudt om een balletje te trappen. “Dat doe ik hier nu bij Maasdijk, sinds een jaar of vier. Vijf jaar geleden ben ik hier komen wonen, ik kom oorspronkelijk uit Monster. Daarvoor voetbalde ik in Rotterdam.” Maar zijn overstap naar rood met zwart, was misschien wel zijn beste beslissing ooit, denkt hij. “Lekker voetballen op het dorp, een biertje doen en mensen leren kennen. Dat is heel goed geweest voor mijn integratie, daardoor werd het wat makkelijker. Maasdijk is voor veel mensen toch altijd een beetje een vreemde eend in de bijt.” Voor hem duidelijk niet. “Het is een geweldige en warme club!” Ook als je iets minder kunt voetballen, lacht Batelaan. “Ik vroeg of ze een slechte rechtsback zochten. Dat was zo! Later ben ik ook nog even leider van het toenmalige vierde geweest, dat doe ik nu niet meer.” Maar van het voetballen, geniet hij nog steeds. “Met gastjes van negentien of twintig. Tegenwoordig als centrale verdediger, dan word je er wat minder vaak uitgelopen. Ik raak de bal óf de man, altijd op een nette manier!”

Vermaak
En ook als voorzitter van de supportersvereniging, staat Batelaan dus zijn mannetje. “We proberen eigenlijk op een leuke manier, geld te verzamelen voor de club. Bijvoorbeeld met ‘De minuut van Maasdijk‘. Dan moeten supporters voorspellen wanneer ons eerste scoort.” Maar ook de bijdrage van zo’n 250 leden, levert de vereniging een mooi zakcentje op. “De totale inkomsten zetten we breed in: voor de verbouwing van de kantine of het aanschaffen van een tv.” Behalve geld, zorgt het ook voor een stukje ‘PR’, vertelt Batelaan. “Die paar duizend euro per seizoen is belangrijk, maar het geeft tegelijkertijd ook sjeu aan de club en het dorp. Soms is het een beetje kneuterig, maar dat maakt het ook weer leuk. Een echt rad, waar je aan moet draaien, heeft zo zijn charme. Net als die microfoon. Het is vermaak, dat moet je willen behouden.” Helemaal alleen, kan hij het dan ook niet. “Met Renate Tanke en Rolf Heskes vormen we het driekoppige bestuur. En Bart Burgers is vaak de speaker voor het Rad van Fortuin.” Nieuwe gezichten en een frisse wind, de waardering is groot, merkt hij. “Je krijgt best wat reacties van mensen, die het leuk vinden dat we het opgepakt hebben. Dat geeft wel voldoening.” Aan uitbreiding denken ze voorlopig nog niet, aan verdere professionalisering wel. “We willen graag wat groter uit gaan pakken. En we hopen met een reclamebord, weer wat meer betrokkenheid te creëren. Vooral ook om uit te leggen wat we precies doen.” Of om de nieuwe kledinglijn te promoten. “Daar zijn we wel naar aan het kijken! Misschien iets met sjaals en mutsen of juist iets heel cools en modern. Echt mooie kleding, waar de jeugd graag in wil lopen.” Kortom, Batelaan is nog wel even zoet. “We zitten de komende tijd zeker niet stil!”

Klik op VV Maasdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Maasdijk voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.