Home Blog Pagina 350

Gratis voetbalclinic voor meiden!

Aanstaande zondag 7 mei kan je nog meedoen met de GRATIS clinic voor meiden!

Meld je snel aan via 078meidenvoetbal.nl/inschrijven en nodig je vriendinnen uit. Alle meiden tussen de 10 en 18 jaar zijn welkom, ook als je nog niet op voetbal zit. We zien je graag op het terrein van VV Papendrecht!

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Etienne van Veen GSC/ODS 3:  “Ik heb vroeger niet het maximale gehaald uit mijn kwaliteiten”

Etienne van Veen is 23 jaar oud en voetbalt bij GSC/ODS 3. De pas 23-jarige heeft al bij verschillende clubs gespeeld en beleefd veel plezier aan voetbal. Ondanks dat, leeft bij hem het gevoel dat hij niet het maximale uit zijn talent heeft gehaald. Inmiddels heeft hij dit losgelaten, maar het blijft hem wel bij.

Even voorstellen
Etienne van Veen is 23 jaar oud en woont in Dordrecht. Hij studeert aan de Hogeschool Rotterdam, waar hij SportMarketing&Management doet. Naast de focus op zijn studie drinkt Etienne graag een drankje met zijn vriendin en vrienden. Ook houdt hij ervan om lekker te eten en te winkelen. Verder staat hij graag in de sportschool en op het  voetbalveld. Het voetballen zat er van jongs af aan al in. Hij voetbalde namelijk vroeger al iedere dag buiten op straat of in voetbalkooitjes.

Carrièreverloop
Etienne begon met voetballen bij vv Dubbeldam in de kabouters. Bij Dubbeldam speelde hij in de F4, de F1, E1, D1, C2 en C1. Hierna besloot hij om te stoppen met voetbal.
“Na jarenlang niet gevoetbald te hebben (alleen recreatief) begon het toch weer te kriebelen. Daarom ben ik samen met een groep vrienden een vriendenteam gestart bij FC Dordrecht Amateurs (toenmalig nieuwe club/amateurtak). Ik heb toen in de JO19-1 gezeten. Dit team viel uit elkaar en toen ben ik naar Oranje Wit gegaan in een vriendenteam. Ook dit team splitste op, waardoor ik momenteel speel in GSC/ODS 3 ZA als spits.” Deze club bevalt Etienne niet als gehoopt en hij wil dan ook naar een andere club. Hierin twijfelt hij nog of hij naar een vriendenteam wil of dat hij uit wil komen op een hoger niveau. “Ik sta open om opties aan te horen.”

Huidig seizoen
Het elftal van Etienne staat momenteel op de negende plek van de elf, maar op persoonlijk vlak loopt het beter. “We hebben zeventien wedstrijden gespeeld, waarin ik tien doelpunten heb gemaakt. In het begin van het seizoen bleef ik vijf wedstrijden lang op de nul staan en daar baalde ik erg van. Ik voelde dat ik weer wedstrijdritme moest krijgen en dit was terug te zien in mijn prestaties. Inmiddels gaat dit beter, maar ik wil desondanks graag nog fitter en bewegelijker worden. Hierom wil ik me deze zomer meer gaan focussen op mijn conditie. Ik merk namelijk in de wedstrijden dat ik na het trekken van een aantal sprintjes iets te lang op adem moet komen en dat wil ik graag verbeteren.”

Hoogepunten
Net als iedere voetballer heeft van Veen in zijn carrière vele mooie momenten beleefd. Hierbij denkt hij vooral aan zijn positieverandering naar spits. Hij speelde namelijk op vrijwel alle posities in het veld en was vroeger vooral een middenvelder die erg lichtvoetig en wendbaar was. Tegenwoordig weegt hij meer en heeft hij een andere speelstijl. Hij gaat veel fysieke duels aan en schermt de bal goed af, terwijl hij vroeger meer passeer bewegingen maakte.
“Ik was vroeger nooit een doelpuntenmachine, maar ik had meer een dienende rol om wel voor de goals te zorgen. Als spits moet je een hele andere manier van denken hebben, want je moet altijd scoren. Hierbij kijk ik graag naar Romelu Lukaku, omdat hij zijn lichaam goed gebruikt en daarnaast een neusje heeft voor de goal.”

Niet het maximale
Ondanks het vele plezier wat Etienne beleefd aan het voetballen is hij van mening dat hij vroeger niet het maximale gehaald heeft uit zijn talent. “Ik heb redelijk hoog gevoetbald (vaak Hoofdklasse en één seizoen zelfs vierde divisie), maar ik weet van mezelf dat als ik echt had doorgepakt ik er meer uit had kunnen halen. Ik heb het losgelaten, maar het blijft me wel bij.”

Klik hier voor meer informatie over GSC/ODS
Voor meer artikelen van GSC/ODS klik hier

Thijmen Noordam groeide op op de boerderij en staat nu zelf bij ASH Hellouw in de wei

Thijmen Noordam begon pas op zijn achtste met voetballen, omdat hij opgegroeid is tussen de koeien, op de boerderij die weinig met voetbal hadden. Op zondag voetbalde hij weleens met zijn oom en neven en daardoor ging hij voetbal steeds leuker vinden. Inmiddels is hij op zeventienjarige leeftijd basisspeler bij het eerste van ASH Hellouw.

 Even voorstellen
Thijmen Noordam 17 jaar oud en zit in het laatste jaar van de havo. Hij hoopt hierom binnenkort examen te gaan doen. Volgend jaar wil hij graag beginnen met de studie Commercieel Management in Gouda, werk en leer. In zijn vrije tijd vindt Thijmen het heerlijk om te werken op de boerderij, waar hij graag tussen de koeien is. Ook drinkt hij graag een biertje met vrienden. “We hebben daarom thuis een oud paardenhok omgebouwd tot een keet, waar we in het weekend vaak tot diep in de nacht feesten. Verder voetbal ik bij ASH Hellouw. Hier wordt naast voetballen ook fanatiek gespeeld in de derde helft. Elk weekend staat de welbekende bierpongtafel op en het is er altijd gezellig, want iedereen blijft na de wedstrijd hangen in de kantine.”

Momenteel speelt Noordam in het eerste elftal van ASH. Daarnaast is hij trainer van de JO13, wat hij met veel plezier doet en veel van leert.

Carrièreverloop
Thijmen Noordam begon pas op zijn achtste met voetballen, omdat hij opgegroeid is tussen de koeien, op de boerderij en zijn ouders hadden weinig met voetbal. Op zondag voetbalde hij weleens met zijn oom en neven en daardoor ging hij voetbal steeds leuker vinden. Thijmen begon in de E, waar zijn broer en neefje toentertijd al speelde. “In de drie jaar dat ik daar voetbalde leerde ik de basis van het voetbal, wat ik later kon gebruiken in hogere elftallen.  Aan het eind deed ik al vaak mee met de oudere jongens in de JO13. Het jaar erna ging ik met veel vrienden in de JO13 spelen. Waar het ene deel van het team JO13 werd en de oudere jongens JO15. Ik werd aanvoerder van het team en speelde eigenlijk altijd als aanvallende middenvelder. Ik ging steeds meer van het spelletje houden en mocht steeds vaker met de JO15 meedoen. Daarna schoven we met heel het team door naar de JO15 en trainde ik vaak op dinsdag mee met het tweede al mocht ik nog geen wedstrijden spelen, omdat ik daar 15 voor moest zijn.”

Kans in het eerste
Het seizoen na de JO15 brak corona aan, waardoor Noordam weinig meer heeft gespeeld in de jeugd. Het eerste en tweede trainde toentertijd vaak samen en Noordam mocht ook aansluiten. Na de zomerstop had de trainer gevraagd of hij heel de voorbereiding aan wilde sluiten en als de competitie weer begon kon hij verder in de JO15. “Op het middenveld was er eigenlijk geen ruimte voor mij, want daar speelde altijd Marijn Hak en Arnoud van Arendonk en die ging ik er niet zomaar uitspelen. Wel kwam er een plekje vrij op de flanken en die kans greep ik met beide handen aan. Sindsdien ben ik eigenlijk nooit meer uit het eerste verdwenen en heb ik bijna alle wedstrijden basis gespeeld. Dit heeft veel te maken met het vertrouwen dat ik kreeg van de trainer, Gilberto Smit.”

In zijn derde competitiewedstrijd liep Noordam een hersenschudding op. Hij kreeg een elleboogstoot op zijn voorhoofd, waardoor hij moest worden afgevoerd met de ambulance en er drie maanden uitlag. Hierna kreeg hij direct weer zijn kans om zich te bewijzen, wat meteen resulteerde tot een vaste basisplaats.

Huidig seizoen
Het huidige seizoen staat het eerste elftal van ASH er goed voor. Het elftal strijd met nog vijf wedstrijden voor de boeg vol voor nacompetitie. Het seizoen begon wisselvallig, maar in de tweede seizoenshelft heeft de ploeg zich herpakt. “Door de overwinningen tegen Herovina en Peursum staan we nu op de vijfde plek, maar niet ver van de top vier vandaan. In de tweede periode staan we tweede samen met Unitas. Hierdoor is er nog van alles mogelijk. Daarnaast speel ik zelf tot nu toe alles in de basis op 1 wedstrijd na, omdat ik te laat was dus dat overkomt me nooit meer. We hebben een goed gemixt team wat bestaat uit een aantal jonge en een aantal oudere spelers. We willen iedere wedstrijd winnen en durven tegen iedere tegenstander te voetballen.”

Volgend seizoen
Met het oog op volgend seizoen zou de ploeg van Noordam graag promoveren. Volgend jaar is er immers een versterkte degradatieregeling. “Volgend seizoen gaat de huidige trainer weg en die gaan we zeker missen. Wel ben ik benieuwd naar de nieuwe trainer en wat hij in petto heeft voor ons volgend seizoen.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer heeft Thijmen in zijn nog prille carrière al vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Zijn dieptepunt in het voetbal is de verloren bekerfinale met de JO13. Het elftal werd dat seizoen kampioen in de derde klasse en kwamen zomaar in de finale van de beker. “We konden als eerste jeugdteam van ASH de beker winnen en speelde tegen Kozakken Boys, die twee klasse hoger speelde. Het bleef lang 2-2, maar in de laatste vijf minuten scoorde Kozakken Boys er nog twee. Hierdoor verloren we met 4-2. Hier baal ik nog altijd van, want wat was het mooi als ik als aanvoerder die beker omhoog kon houden.”

Uiteraard denkt Thijmen liever aan zijn hoogtepunten. Hierbij denkt hij vooral aan zijn eerste goal bij ASH. “Ik weet het nog goed. We speelde een slechte wedstrijd en stonden met 4-0 achter. Richting het einde van de wedstrijd kreeg ik een dieptebal en die lobte ik over de keeper heen. Bij ons is de regel dat je een liedje moet zingen als je, je eerste goal maakt dus heb ik in de kantine ‘Ons moeder zeej nog’ gezongen, wat toch niet mijn sterkste kant is gebleken.”

Klik op ASH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASH voor meer informatie over de club

De supportersvereniging van vv Maasdijk ligt in goede handen bij Roel Batelaan

Toen de ‘oude’ mannen eind 2021 voorzichtig aangaven dat ze er waarschijnlijk mee zouden stoppen, kon Roel Batelaan dat niet zomaar voorbij laten gaan. En dus pakte de vrijwilliger, samen met wat collega’s, zelf de handschoen maar op. Sindsdien is hij vol enthousiasme voorzitter van de supportersvereniging van Maasdijk. “Ik vond het zonde als daar na 55 jaar een einde aan zou komen…”

Dus stapte Batelaan (40) niet heel lang na die mededeling tijdens de Algemene Ledenvergadering in november 2021, maar eens binnen bij de voorzitter van de club. “Het was niet helemaal duidelijk wat er nou moest gebeuren, waar er vraag naar was.” Die ontmoeting was gezellig, herinnert hij zich goed. “Ik ging langs, zijn vrouw was er ook, dat was hilarisch! Het gesprek duurde heel lang, weet ik nog.” Maar, zo wist de speler van het vijfde ook meteen: “Dan sta je eigenlijk al met één voet binnen. Vanaf dat moment werd ik voorzitter van de supportersvereniging.”

Integratie
Geleidelijk er dus ingerold, lacht Batelaan. “Tijdens thuiswedstrijden zijn we er altijd met het Rad van Fortuin, vol prijzen. En daarnaast hebben we met Sinterklaas een Speculaaspoppenactie gedaan en zijn we bezig met een Minidress, voor in de auto.” Want, zo wil Batelaan wel meteen even duidelijk zijn. “We gaan geen wekelijkse activiteiten doen, daar zijn weer andere commissies voor.” Misschien ook wel, zodat hij zelf nog tijd overhoudt om een balletje te trappen. “Dat doe ik hier nu bij Maasdijk, sinds een jaar of vier. Vijf jaar geleden ben ik hier komen wonen, ik kom oorspronkelijk uit Monster. Daarvoor voetbalde ik in Rotterdam.” Maar zijn overstap naar rood met zwart, was misschien wel zijn beste beslissing ooit, denkt hij. “Lekker voetballen op het dorp, een biertje doen en mensen leren kennen. Dat is heel goed geweest voor mijn integratie, daardoor werd het wat makkelijker. Maasdijk is voor veel mensen toch altijd een beetje een vreemde eend in de bijt.” Voor hem duidelijk niet. “Het is een geweldige en warme club!” Ook als je iets minder kunt voetballen, lacht Batelaan. “Ik vroeg of ze een slechte rechtsback zochten. Dat was zo! Later ben ik ook nog even leider van het toenmalige vierde geweest, dat doe ik nu niet meer.” Maar van het voetballen, geniet hij nog steeds. “Met gastjes van negentien of twintig. Tegenwoordig als centrale verdediger, dan word je er wat minder vaak uitgelopen. Ik raak de bal óf de man, altijd op een nette manier!”

Vermaak
En ook als voorzitter van de supportersvereniging, staat Batelaan dus zijn mannetje. “We proberen eigenlijk op een leuke manier, geld te verzamelen voor de club. Bijvoorbeeld met ‘De minuut van Maasdijk‘. Dan moeten supporters voorspellen wanneer ons eerste scoort.” Maar ook de bijdrage van zo’n 250 leden, levert de vereniging een mooi zakcentje op. “De totale inkomsten zetten we breed in: voor de verbouwing van de kantine of het aanschaffen van een tv.” Behalve geld, zorgt het ook voor een stukje ‘PR’, vertelt Batelaan. “Die paar duizend euro per seizoen is belangrijk, maar het geeft tegelijkertijd ook sjeu aan de club en het dorp. Soms is het een beetje kneuterig, maar dat maakt het ook weer leuk. Een echt rad, waar je aan moet draaien, heeft zo zijn charme. Net als die microfoon. Het is vermaak, dat moet je willen behouden.” Helemaal alleen, kan hij het dan ook niet. “Met Renate Tanke en Rolf Heskes vormen we het driekoppige bestuur. En Bart Burgers is vaak de speaker voor het Rad van Fortuin.” Nieuwe gezichten en een frisse wind, de waardering is groot, merkt hij. “Je krijgt best wat reacties van mensen, die het leuk vinden dat we het opgepakt hebben. Dat geeft wel voldoening.” Aan uitbreiding denken ze voorlopig nog niet, aan verdere professionalisering wel. “We willen graag wat groter uit gaan pakken. En we hopen met een reclamebord, weer wat meer betrokkenheid te creëren. Vooral ook om uit te leggen wat we precies doen.” Of om de nieuwe kledinglijn te promoten. “Daar zijn we wel naar aan het kijken! Misschien iets met sjaals en mutsen of juist iets heel cools en modern. Echt mooie kleding, waar de jeugd graag in wil lopen.” Kortom, Batelaan is nog wel even zoet. “We zitten de komende tijd zeker niet stil!”

Klik op VV Maasdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Maasdijk voor meer informatie over de club.

Stan Bres van FC Binnenmaas is na veel blessures weer goed op de weg terug

Vandaag gaan we in gesprek met Stan Bres van FC Binnenmaas. Dit is zijn eerste seizoen in het tweede en het lijkt erop dat degradatie ontlopen gaat worden.

Carrière
Voor Stan is dit zijn eerste seizoen in de selectie van FC Binnenmaas. Sinds zijn vijfde speelt hij al bij de club en ook zeer verdienstelijk. In vrijwel alle afgelopen seizoenen zat Stan in het eerste team. ‘’Het eerste seizoen in het tweede gaat niet helemaal zoals ik had gehoopt. Veel blessures en weinig gespeeld. Na de winterstop was ik weer blessurevrij en op dit moment maak ik weer de nodige minuten.’’

Wat maakt dit team uniek?
Aan het begin van dit seizoen waren er wel degelijk grote verschillen tussen de spelers die al een paar jaar in het tweede spelen en de nieuwe jongens. ‘’De ervaren jongens hebben de eerstejaars goed geholpen en dat zie je nu ook goed terug. Als team zijn we erg gegroeid, zowel voetballend als vriendschappelijk. Op fysiek vlak hebben we ook veel progressie gemaakt.’’

Hoogte- en dieptepunten van het team
Het team heeft al meerdere hoogtepunten bereikt dit seizoen. ‘’Aan het begin van het seizoen stonden we al snel 13e, maar dat is nu omgezet naar ongeveer tien punten los van de degradatie. De thuiswedstrijd tegen Smitshoek is een goed voorbeeld van de ontwikkeling van het team. We verloren de wedstrijd met 1-2, terwijl we de uitwedstrijd aan het begin van het seizoen nog met 7-0 verloren.’’

Qua dieptepunten kijkt Stan vooral naar zijn blessures. Alhoewel hij nu steeds fitter wordt is het niet de ideale start in de senioren.

Koning van de derde helft
Er komen twee namen omhoog bij de vraag wie de koning is van de derde helft. ‘’Patrick en Delano W. zijn wel de grootste spelers. Soms vraag ik mij af waar ze dat bier allemaal laten. Ook hebben de trainers in Benidorm tijdens het trainingskamp laten zien dat ze het ook wel kunnen.’’

Klik op de link voor meer artikelen over FC Binnenmaas
Klik op de link voor meer informatie over FC Binnenmaas

Dubbel unicum in de KNVB bekerfinale tussen Ajax en PSV

De KNVB bekerfinale tussen Ajax en PSV heeft zondag twee records opgeleverd. In de finale van de beker deelde een scheidsrechter nog nooit meer kaarten uit. De spelers misten maar liefst vijf penalty’s na het nemen van de eerste tien penalty’s, wat nog nooit eerder was voorgekomen.

De scheidsrechter van dienst, Dennis Higler, had geen gemakkelijke avond. Allereerst maakten de spelers van Ajax en PSV gezamenlijk 32 overtredingen. Waarvan er 17 door een PSV’er werden begaan en 15 door een Ajacied. Vervolgens beoordeelde Higler 11 van deze overtredingen met een gele kaart, waarvan er vijf aan de kant van Ajax vielen en zes aan de kant van PSV.

Historische straffenschoppenserie
Het volgende record kwam voort uit het nemen van de strafschoppen. Na het nemen van tien strafschoppen zijn er zondagavond in de Kuip meer penalty’s gemist dan ooit tevoren. Brian Brobbey, Jurriën Timber, Edson Alvarez, André Ramalho en Ibrahim Sangaré kregen allen hun penalty niet tegen het net. Omdat twee van de vijf missers het houtwerk wisten te raken en één over werd geschoten, hoefden de keepers slechts twee keer in te grijpen.

Strafschoppen bepaalde de wedstrijd, wat slechts de vijfde keer in de geschiedenis van de KNVB-beker is. In 2001 gebeurde dit ook, waarbij er vijf strafschoppen werden gemist, maar dit gebeurde pas na het nemen van 12 strafschoppen.

PSV
De winst van PSV betekent een prolongatie van de beker voor de Eindhovenaren. Dit gold ook als de 11e bekerwinst voor PSV. Hoewel de titel buiten bereikt lijkt, beleefd Ruud van Nistelrooy een zeer prettig eerste seizoen als trainer van de hoofdmacht van PSV. De KNVB beker was alweer zijn tweede prijs van het seizoen. Deze overwinning betekende ook de vierde (!) overwinning van PSV op Ajax dit seizoen.

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

Spirit wint boeiende topper tegen Heinenoord: 3-1

Spirit heeft zaterdag de topper tegen Heinenoord met 3-1 gewonnen. In een boeiend schouwspel kwam de beslissing pas ver in de 2e helft. Spirit kwam 2 keer op voorsprong door doelpunten van Lukas Bos. Ruben Slooff besliste vlak voor tijd van 11 meter de wedstrijd.

Heinenoord liet vanaf het begin zien dat ze niet waren gekomen om een afwachtende houding aan te nemen. Om nog iets van het seizoen te maken moesten er punten mee genomen worden uit Ouderkerk. Het kampioenschap was niet in beeld (8 punten achter), maar in de strijd om de 2e periode waren nog mogelijkheden. 

Heinenoord zette dan ook vroeg druk op Spirit, dat dan ook even moeite had zijn eigen spel te kunnen spelen. Toch was de eerste kans voor Spirit. Niels de Vries dook het strafschop gebied in en gaf voor op Lukas Bos, die over het doel kopte. 

Daarna was het Heinenoord dat serieuze kansen kreeg. Patrick Bom moest gestrekt om de bal uit zijn doel te houden. Even later zag de doelman een goede kop kans over zijn doel gaan. 

Het spel ging snel op en neer en beide ploegen maakten er een echte strijd van. Onder een heerlijk voorjaarszonnetje vermaakte het bijna 400 tellende publiek zich prima. Beide ploegen creëerden kansen, fel coachend door hun trainers langs de kant van het veld. 

In het laatste kwartier kreeg Ruben Slooff in alle vrijheid de bal mee. Op snelheid liet hij 2 tegenstanders achter zich en gaf af op Lukas Bos. De spits draaide weg, maar zag zijn inzet net aan de verkeerde kant van de paal gaan. Vlak voor rust was Spirit dicht bij de voorsprong. Ruben de Vries schoot een vrije trap op de lat. Ook in de scrimmage voor het doel die volgde leverde geen doelpunt op. 

Ook in de 2e helft was hetzelfde spelbeeld. Dit keer was de eerste mogelijkheid voor Heinenoord. Het kreeg een levensgrote kans om op voorsprong te komen toen het plots één op één voor doelman Patrick Bom kwam. De sluitpost kwam goed uit en voorkwam een tegendoelpunt. 

Nadat Ruben Slooff zijn inzet zag gekeerd door de vuisten van de Heinenoordse doelman en een schot van de bezoekers over ging kwam Spirit op voorsprong. Heinenoord werd vast gezet en had moeite de bal weg te krijgen. De weggewerkte bal werd door Kevin Kriek bij de middenlijn afgepakt en zette vervolgens zelf de aanval op. Hij gaf de bal af en sprintte langs de zijlijn naar voren waar hij de bal precies op maat mee kreeg. Vanaf de achterlijn zag hij de geheel vrijstaande Lukas Bos staan: 1-0. 

Lang konden de Ouderkerkers niet genieten van de voorsprong. De aandacht verslapte even toen een vrije trap snel werd genomen en terecht kwam bij de vrijstaande vleugelaanvaller. Zijn voorzet kwam bij de spits die makkelijk een Spirit verdediger wegzette en de gelijkmaker inschoot (1-1). 

Ook na die treffer kregen beide ploegen kansen. Patrick Bom moest in aktie komen en Ruben Slooff schoot over en een keer recht op de doelman. Cris de Jong raakte nog de paal. 

Ruim een kwartier voor tijd kwam Spirit weer op voorsprong. Niels de Vries besloot om van afstand een schot te wagen. In het strafschopgebied zette Lukas Bos zijn hak tegen de bal waardoor de bal in de andere hoek tegen de netten ging: 2-1. 

Spirit zette aan om de wedstrijd definitief te beslissen. Bijna kon Lukas Bos een hattrick maken. Zijn goede kopbal werd door de keeper katachtig uit zijn doel getikt. Ook de Ouderkerkse doelman moest een belangrijke redding doen. Een vrije trap ging door de 2-mans muur en moest uit de ‘moeilijke hoek van de doelman’ gewerkt worden. 

Vlak voor tijd werd de wedstrijd uiteindelijk beslist door een strafschop van Ruben Slooff. Lukas Bos werd aan de zijkant van het strafschopgebied door 2 man onreglementair vastgehouden en de bal ging op de stip: 3-1.

Met de winst hebben de Ouderkerkers goede zaken gedaan in de strijd om de 2e periode, waarin zij nu alleen aan de leiding gaan. Daarnaast blijft het in de ranglijst koploper Sparta volgen. De Rotterdammers wonnen op eigen veld met 3-2 van Nieuwerkerk. Onze ‘buren aan de overkant van het water’ haken (voorlopig?) af in de strijd om het kampioenschap. Het verschil tussen Spirit en Sparta, met nog 3 wedstrijden te gaan, is 2 punten. 

Voor Heinenoord lijkt het seizoen erop te zitten. Met nog 2 wedstrijden te gaan zal het moeilijk worden nog in de 2e periode een rol te spelen en de 4e plaats, dat mogelijk goed is voor de 3e periode, zal evenmin lastig worden. Die plek lijkt voor VVGZ te worden, al behoord een 3e plaats ook nog tot de mogelijkheden na het verlies van Nieuwerkerk. 

Onderin kunnen Slikkerveer (6-0 nederlaag bij Pelikaan), SVS (vrij weekend), Strijen (2-0 nederlaag bij VVGZ) en FC Binnenmaas zich niet meer rechtstreeks handhaven. FC Binnenmaas had voor het weekend nog hoop, maar dan had het moeten winnen van Alexandria’66. De Rotterdammers zegevierden echter met 1-3 in Maasdam. Het verschil met de nummer 12, SVS (rechtstreekse degradatie), is slechts 3 punten en zal er de laatste speelronden van de competitie volop strijd geleverd worden om niet rechtstreeks te degraderen. 

Hillegersberg houdt zich nog vast aan de spreekwoordelijke strohalm. Het zal echter een wonder nodig hebben om zich zeker te spelen om volgend seizoen weer in de 2e klasse te spelen. Afgelopen zaterdag deed het een eerste stapje door met 2-1 te winnen van Neptunus-Schiebroek. Het moet 5 punten goed maken op Alexandria’66 (dat 1 wedstrijd minder moet spelen) en Neptunus-Schiebroek. 

Toevalligerwijs spelen deze 3 ploegen ook nog een rol in de titelkansen van Sparta en Spirit. Sparta moet nog op bezoek bij Hillegersberg en Neptunus-Schiebroek. Alexandria’66 komt nog naar Spirit.

Geschreven door: Eric de Vendt

Klik op vv Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Spirit voor meer informatie over de club.

Leen Vreugdenhil, de trainer van MO13 bij Naaldwijk, ziet een mooie ontwikkeling bij de meiden

Plezier, ontwikkeling en een hoop gezelligheid. Trainer zijn van de MO13 bij Naaldwijk, is een feestje. En dus weet Leen Vreugdenhil, bezig aan zijn derde seizoen, voorlopig nog lang niet van ophouden. “Ze worden steeds feller én beter, die meiden gaan er echt voor!”

Na 25 jaar als actief voetballer bij FC ‘s Gravenzande, belandde Vreugdenhil (41) een seizoen of zes geleden bij Naaldwijk. Aangestoken door zijn zoontje. “Als je in Naaldwijk komt wonen, ‘moet’ je daar ook wel gaan voetballen. Hij ging op voetbal, ze zochten een trainer, dat heb ik toen eerst een aantal jaar gedaan.” Tot ook zijn dochtertje dezelfde liefde voor het spelletje kreeg. “Sinds dat moment ben ik, vanaf de MO11, betrokken bij het meisjesvoetbal.”

Niet verstoppen
En dat bevalt tot nu toe, meer dan goed, vertelt Vreugdenhil. “Bij FC ‘s Gravenzande werd presteren bijna belangrijker dan plezier. Terwijl ik echt voorstander ben van dat laatste. Dat merk je bij Naaldwijk heel goed.” Met hem dus als trainer, nu bij de meiden. “Als je dochter dan gaat voetballen, is het lullig om ze zonder trainer te laten zitten. Al was het ook voor mij wel even schakelen.” Inmiddels is dat aardig gelukt. “Jongens zijn over het algemeen iets meer gedreven, meisjes gaan vaak pas later voetballen. Die doen eerst een andere sport en komen er daarna dan achter hoe leuk voetbal is.” Het zorgt voor flinke onderlinge verschillen, weet hij. “Sommige speelsters hebben daardoor een achterstand, maar dat maakt het ook wel weer mooi. Onze groep is al drie jaar bij elkaar, een ontzettend leuk team. Ze gaan er echt voor!” Want, zo weet Vreugdenhil uit eigen ervaring. “Het maakt niet uit of je goed kunt voetballen, als je maar je best doet. Ik was zelf ook geen ballerina, gewoon een hardwerkende verdediger.” Maar van trainen, word je natuurlijk wel beter. “Dat doen we twee keer in de week. Veel passen en aannemen. Als de basis goed is, gaat de rest ook makkelijker.” En daarnaast, positiespel en partij. “Vaak met terugveroveren, daardoor worden ze steeds feller. Dan kun je jezelf ook niet meer verstoppen.”

Leeft enorm
Al doen ze dat bij Naaldwijk over het algemeen, sowieso al niet, zo blijkt. “Voor de winter hadden we twee meisjesteams, dat zijn er nu drie. Er is hier ontzettend veel aanwas van nieuwe meiden. Ook de opkomst bij trainingen is enorm, dus dat is heel positief.” En mocht er een team toch een keer moeilijk zitten? “Dan helpen we elkaar, dat doen we graag.” Kortom, het meidenvoetbal leeft enorm. “Trainers van de meiden zitten altijd bij het overleg en er worden continu activiteiten georganiseerd. Laatst zijn we nog naar de vrouwen van Ajax tegen Feyenoord gegaan. Met twee bussen vol!” Gezelligheid dus, maar ook het niveau gaat omhoog, merkt Vreugdenhil. “We zijn groeiende. Eerst was puur plezier echt het belangrijkste, zat je lekker bij een vriendin in het team, nu is het eerste team ook wel echt prestatief.” En dus hebben ze bij Naaldwijk, eigenlijk maar weinig te klagen. “Het gaat op dit moment hartstikke goed. Helemaal qua aantallen. Bij Westlandia en Honselersdijk hebben ze geen meiden, dus die komen zo naar ons.” Hij ontvangt ze dan ook met open armen. “Het is leuk om ze iets te leren en die meiden te zien groeien. Dat je zoiets dan ook nog samen met je eigen dochter kunt doen, maakt het natuurlijk helemaal mooi.” Van stoppen, wil de inwoner van Naaldwijk voorlopig dan ook niets weten. “Ik heb naast ‘deze’ nog drie kinderen, die willen misschien ook wel een keer training krijgen. Dan moet je wellicht gaan kiezen… Maar stiekem hoop ik dit nog heel lang te doen. In ieder geval volgend seizoen bij de MO15, daarna zien we wel weer verder!”

Klik op v.v. Naaldwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Naaldwijk voor meer informatie over de club.

Verslag Deltasport-Victoria’04

De uitslag doet vermoeden, dat Victoria’04 een makkelijk overwinning heeft behaald in deze Vlaardingse derby. Maar de realiteit was anders. Een bij vlagen uitstekende eerste helft met mooi aanvalsspel sloot Victoria’04 terecht af met een 0-2 voorsprong. Deltasport verzuimde te doelpunten in de tweede helft.

In de openingsfase werd een goed opgezette aanval afgerond met een fantastisch schot van verdediger Bart van der Hoeven: 0-1. Victoria bleef het vaakst in balbezit en Deltasport trachtte in de omschakeling de gelijkmaker te forceren. Kansjes over en weer, die echter niet benut werden. Tot vlak voor rust de door Nailey Girigorie genomen hoekschop met het hoofd werd afgerond door Rilgilio Ramsubagh: 0-2. 

Naar mate de wedstrijd vorderde in de tweede helft, nam Deltasport het initiatief over. Maar de thuisclub beloonde zich niet met doelpunten. Ook Victoria’04 kreeg enkele goede kansen, doch op het scorebord kwam geen wijziging. 

Door deze uitslag en de overige resultaten in de competitie zullen Deltasport en Rijnmond Hoogvliet Sport degraderen naar de vierde klasse. Koploper HBSS verloor verrassend van VDL en zal in de volgende wedstrijd tegen het op de derde plaats staande Victoria’04 alsnog trachten beslag te leggen op het kampioenschap. 

Het belooft een spannend duel te worden op zaterdag 6 mei in de Broekpolder.

Selectie Victoria’04: Jochem van der Hoff, Bart van der Hoeven, Bob Planken, Michael Blok (Wesley van Doorn), Osman Ünnu, Robbin Winsveen, Kars Martin(Martin van der Laan), Jur de Visser (Zayd Faress), Jelle Blankestijn (Lars Kortleven), Rilgilio Ramsubagh, Nailey Girigorie.

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.