Home Blog Pagina 343

Oude foto’s en video’s tonen op de website 75 jaar VCK-geschiedenis

KOUDEKERKE – Een jubileum, bij uitstek een moment om terug te gaan en stil te staan bij de geschiedenis van een club over vereniging. Zo dachten ze er ook over bij VCK na 75 jaar.

De Koudekerkse voetbalclub bestaat in 2023 maar liefst 75 jaar. Een mooie mijlpaal waar men binnen de club op gepaste wijze bij stilstaat. Ook op de eigen website is er een mooie rubriek in het leven geroepen. VCK 75 jaar – ‘Kiek noe toch oe leuk!’, waar in de aanloop naar het 75-jarig jubileum, kan worden genoten van oud foto- en videomateriaal.

Foto’s van sponsorlopen, oude elftal- en teamfoto’s, wedstrijd plaatjes en videomateriaal van de VCK-familiedag tijdens het 40-jarig bestaan. Zomaar een kleine greep uit het beeldmateriaal wat inmiddels is verzameld, gevonden of toegestuurd. “Het is overweldigend en ongekend leuk hoeveel beeldmateriaal van en over de club te vinden is. Ook hoeveel er bij mensen in privébezit is. Elke twee weken doen we op de website een update en plaatsen we nieuw materiaal erbij. Het is een feest der herkenning en voor veel mensen een trip terug in de tijd. Prachtig om zoiets wat eigenlijk als een ‘probeersel’ op de website onder de aandacht te brengen. Maar dat is toch een beetje op een leuke manier uit de hand gelopen”, zegt Kim Beekman. Die namens VCK de coördinatie voor de verzameling van het beeldmateriaal op zich heeft genomen.

Beekman is al zo’n tien jaar lang als vrijwilligster betrokken bij VCK en is lid van de activiteitencommissie, deed een tijdje de redactie vormgeven op de website, organiseerde mede quizzen, eindfeesten, de VCK TOTO en staat in de kantine achter de bar. Nu is ze dus ook nauw betrokken bij de jubileum festiviteiten die door de club worden opgetuigd. “We hebben begin dit seizoen samengezeten. Toen ook besproken of het niet leuk zou zijn om wat met oud beeldmateriaal te doen. Zo zijn we op dit idee gekomen. Je wilt niet weten wat mensen inmiddels allemaal hebben binnengebracht. Sporttassen vol met programmaboekjes, krantenknipsels, foto’s, filmpjes, videobanden en ga zo maar door. Dat is gewoon echt heel erg leuk.”

“We zijn in oktober vorig jaar gestart en de reacties zijn heel erg leuk en positief. Er zitten ook hele bijzondere dingen tussen, waarbij ook filmpjes met daarop tal van overleden oud-leden. Terwijl er toch ook nu nog altijd een aantal leden van de eerste jaren wekelijks op en rond de VCK-velden te vinden zijn. Zeker voor hen is het extra mooi om dit beeldmateriaal nogmaals terug te zien.”

De jubileumcommissie is nu aan het kijken hoe ze er tijdens de festiviteiten die zullen worden georganiseerd, zowel off- als online iets mee kunnen doen. Zoals bijvoorbeeld tijdens het grote VCK-jubileumfeest op zaterdag 1 juli 2023. Twee weken ervoor, op 21 juni 2023 is de officiële ‘verjaardagsdatum’ van de zaterdagclub die in 1948 officieel werd opgericht. 

Zo’n tachtig belangstellenden, waaronder ook de enthousiaste burgemeester Dregmans, verzamelen zich destijds voor de oprichtingsvergadering in de werkplaats van de heer Piet Flipse, directeur van aannemingsbedrijf Flipse. Het eerste speelveld is een wei van Piet Kodde, gelegen aan het eind van de Biggekerksestraat. VCK speelt anno 2023 haar wedstrijden nog altijd op een ‘wei’, beter bekend als Sportpark De Stoofwei, eveneens gelegen aan de Biggekerksestraat. 

Benieuwd naar de rubriek: Kijk op www.vck-koudekerke.nl  Mocht iemand zelf nog VCK-materiaal hebben en dat willen delen, neem dan contact op via kimbeekman@zeelandnet.nl 

Klik op VCK Koudekerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK Koudekerke voor meer informatie over de club.

Club van de Week- Manou van Floren wil via VV Baronie terecht komen in het profvoetbal

Manou van Floren is keepster bij VV Baronie MO-17. Hier heeft ze het goed naar haar zin en ook aan ambities heeft ze geen gebrek. De keepster hoopt namelijk in de toekomst uit te komen voor een BVO en het Nederlands elftal en ze heeft er veel voor over om dit te bereiken.

Van speelster naar keepster
Manou Floren is vijftien jaar oud en speelt sinds dit jaar bij VV Baronie. Toen ze acht/negen jaar oud was begon ze met voetballen bij VV Be Ready. Op haar tiende besloot ze om keepster te worden. Destijds had ze namelijk een enorme groeispurt, waardoor ze last had van haar pezen. Dit zorgde ervoor dat ze niet kon sprinten of voetballen. “Ik ben toen gaan keepen en dat vind ik tot op de dag van vandaag het allerleukste wat er is. Het geeft me elke dag weer een kick om onder de lat te staan en mezelf uit te dagen om verder te komen en me verder te ontwikkelen.”

Ontwikkeling
Dit seizoen heeft Manou zich flink ontwikkeld met behulp van keeperstrainer Max Hoeke, haar team en andere trainers. Ze is van de JO-13 dat uitkwam in de tweede klasse naar MO-17 dat speelt in eerste divisie gegaan. “Het gaat zeer goed en ik kijk er naar uit om me verder te ontwikkelen de komende jaren. Het hogere niveau bevalt me enorm, want ik hou ervan om mezelf uit te dagen. Daarnaast vind ik trainen erg leuk, drie of vier keer per week maakt me niet uit, kom maar op!”

Rituelen
Om optimaal te kunnen presteren heeft Manou naast hard trainen een aantal rituelen. “Ik doe altijd eerst mijn rechter voetbalschoen aan en dan pas mijn linker voetbalschoen. Vervolgens doe ik eerst mijn rechter keepershandschoen en dan pas mijn linker. Dit geeft me altijd wat extra zelfverzekerdheid voor de wedstrijd, maar uiteindelijk moet je zelf keihard werken voor de punten.”

Ambities
Manou hoopt in de toekomst de absolute top te bereiken. Ze hoopt op korte termijn gescout te worden door een BVO en hoopt ooit in het Nederlands elftal te mogen keepen. Ze heeft er veel voor over om dit te bereiken. Zo doet ze haar uiterste best op trainingen en wedstrijden en probeert zichzelf zo optimaal te kunnen ontwikkelen.

Ook heeft Manou een aantal voorbeeldvoetballers. Dit was vroeger Dirk Kuyt door zijn sterke mentaliteit. “Hij ging altijd door en niks en niemand kon hem stoppen”. Toen Manou begon met keepen kwam Sari van Veenendaal erbij als voorbeeldkeeper. “Zij liet mij zien dat ik als meisje ook kon keepen en als ik hard genoeg werkte ook net zo goed, en zelfs beter kon worden dan andere keepers of het nou jongens zijn of meisjes. Als ik mezelf blijf focussen, ontwikkelen en niet opgeef valt alles op z’n plek.”
Een ander groot voorbeeld voor Manou is Justin Bijlow. Volgens de keepster beschikt hij namelijk over een echte killer mentaliteit en heeft hij alles wat een keeper moet hebben. “Natuurlijk maakt iedereen wel eens fouten, maar Bijlow laat zich niet uit het veld slaan en dat heeft mij enorm geïnspireerd”

Zijn keepers gek?
Een stelling die vaak naar voren komt als het om keepers gaat is dat ze gek zijn. Hierom hebben we deze stelling voorgelegd aan Manou. Hierover zei ze het volgende: “Ik snap deze stelling wel. Wij als keepers zien er altijd anders uit dan onze teamgenoten qua kleding en voetballers hebben natuurlijk een heel andere taak dan keepers. Wij vinden het fantastisch om keiharde ballen op ons afgevuurd te krijgen om die vervolgens uit het doel te ranselen. Een “normaal mens” zou op zijn minst bukken. Ook krijg ik vaak de vraag van vrienden en docenten: waarom keepen? Je gooit jezelf maar op de grond anderhalf uur lang.’ Zo denk ik er niet over. Ik vind het namelijk geweldig om een hele belangrijke taak te hebben in het team. Als ik andere keepers spreek, dan merk ik dat zij ook deze instelling hebben.”

Klik op vv Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Baronie voor meer informatie over de club.

Jonge Noah Rodrigus tijdelijk eerste doelman VC Vlissingen

VLISSINGEN – Qua leeftijd zou hij feitelijk nog in de jeugd actief moeten zijn, maar omdat er niet voldoende zijn voor zijn lichting, keept Noah Rodrigus zijn wedstrijden dit seizoen bij VC Vlissingen 2. Tot hij vlak voor het uitduel van het eerste tegen Lewedorpse Boys te horen kreeg dat hij daar nodig was. Voorlopig zal hij tijdelijk eerste doelman zijn.

“Eerste keeper Shurmelon Nicolina is al langer geblesseerd. Maar ook Youssef Ben Sellam die bij ons keept, is voorlopig afwezig. Daardoor werd ik die zaterdag pas laat op de hoogte gebracht. Tijd om zenuwachtig te worden kreeg ik daardoor niet en ik mocht dus bij het eerste op goal. Dat ging gelukkig goed en dat is natuurlijk wel prettig als je je basisdebuut moet maken. Hoe lang het gaat duren, dat weet ik nog niet. Shurmelon kampt met een blessure dus het kan best nog wat weken duren voordat hij weer terugkeert onder de lat. Tot die tijd ga ik proberen om hem zo goed mogelijk te vervangen.”

De achttienjarige goalie begon negen seizoenen geleden in de jeugd van de ambitieuze derdeklasser, waar hij alle lichtingen doorliep, totdat hij vorig seizoen noodgedwongen werd overgeheveld naar de senioren. Doorgaans dus als doelman van het tweede elftal, waar hij het prima naar zijn zin heeft. “Ik keep puur voor mijn plezier, al is het zeker mooi dat ik nu bij het eerste elftal kan laten zien wat mijn kwaliteiten zijn. Het tempo bij het eerste ligt toch wel merkbaar hoger, dat is wel aanpoten maar tot nu toe gaat het me aardig af. Gelukkig krijg ik van de trainers en ook mijn medespelers heel veel vertrouwen en helpen ze me qua coaching enorm.”

Juist de coaching is voor een keeper zelf enorm belangrijk. Net zoals het goed inschatten en kunnen lezen van de wedstrijd. ‘Bij het tweede gaat me dat al prima af, mede ook omdat ik daar mijn medespelers een stuk beter ken en in de wedstrijd kan inspelen op hun loopacties bijvoorbeeld. Als de back oploopt, dan weet ik exact hoe ik hem moet aanspelen. Dat automatisme is er bij het eerste nog niet, maar daarin word ik met name door de oudere en meer ervaren jongens prima gestuurd. Dat zorgt ervoor dat ik me niet al te zenuwachtig maak tijdens wedstrijden, al heb ik daar sowieso niet zo snel last van, gelukkig.”

Al van jongs af aan wist de linksbenige Rodrigus dat hij keeper wilde worden. En dat is hij tot op heden nog altijd met veel voldoening. “Toen ik vroeger op de veldjes of pleintjes speelde, wilde ik altijd al op goal. Dat vonden mijn vriendjes nooit erg, maar ik vind keepen gewoon leuker. Het is ook wel een verantwoordelijke positie, want elk foutje dat je maakt kan fataal zijn. Vooralsnog gaat het me dat goed af en vind ik het vooral heel leuk om tussen de palen te staan.”

Vroeger stond hij daar naar eigen zeggen ook vaak en was hij een typische lijnkeeper. “Daar probeer ik wel steeds meer vanaf te komen, doordat ik nu ook veel meevoetbal tijdens trainingen bijvoorbeeld. Zo kan ik me breder ontwikkelen en beheers ik de andere facetten van de keeper zijn ook steeds beter. We strijden met het tweede voor het kampioenschap en zijn vaak voetballend de betere ploeg. Ook het eerste is een team dat veelal de bal heeft en wil voetballen. Daarin moet ik als keeper dan uiteraard wel mee. Die handelingssnelheid en inzicht daaraan werk ik hard en probeer ik me telkens te verbeteren.”

”Het is erg leerzaam om toch onverwacht nu mijn debuut al te hebben gemaakt. Eerst vanuit de JO17 naar het tweede was al een flinke stap en nu ineens ook al bij het eerste. Het is fysiek wel aanpoten, terwijl tegenstanders vaak veel meer ervaring hebben. Maar ik vind het vooral leuk om dit mee te pakken en hoop er uiteindelijk toch zo lang mogelijk van te genieten.”

Klik op VC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Voor KMD en Tasma heeft de jeugd de toekomst

0

Hij begon er een jaar of twaalf geleden met voetballen, werd vervolgens jeugdcoördinator en is sinds dit seizoen jeugdvoorzitter. En dus kan Martijn Tasma precies vertellen hoe ze bij KMD bezig zijn met de jeugd, maar dus eigenlijk ook met de toekomst. “Alle kinderen verdienen een gelijke kans.”

Wat hij daar precies mee bedoelt? Eigenlijk heel simpel. “Ieder kind moet twee keer training kunnen krijgen van kwaliteitstrainers. En daarnaast, moet alles gewoon goed geregeld zijn. Een shirtje van de vereniging, noem maar op.” Iets waar Tasma (44) sinds dit seizoen en na zijn terugkeer, dus min of meer verantwoordelijk voor is. “Zes jaar geleden kwam ik terug uit India, daar zat ik een tijdje voor werk. Daarna heb ik mezelf meteen weer ingeschreven. KMD is een ontzettend warme club.”

Eentje waar de inwoner van Wateringse Veld, een woonwijk in Den Haag, zich dus prima op zijn gemak voelt én zich met alle liefde inzet voor de vereniging. “Je bent bezig met de jeugd, maar dus eigenlijk ook met de toekomst. Dat vind ik een mooie combinatie.” Hoe ze dat bij KMD doen? Tasma legt uit. “Iedere speler voetbalt op zijn eigen niveau. Sommige teams spelen hoofdklasse, anderen wat lager. Op die manier heb je voor iedereen plek.”

Mooiste club
Maar, misschien nog wel belangrijker: “Daarnaast samen leuke dingen doen. Op zaterdag en doordeweeks, staat het hier vol met ouders. Die zijn allemaal enthousiast en hebben hart voor de club, dat vind ik mooi!” Eigenlijk precies, zoals hij zelf ook is. “Ik ben altijd wel betrokken geweest. Eerst als leider en jeugdcoördinator, nu dus als jeugdvoorzitter.” Op de vraag of hij daarin interesse had, was het antwoord volmondig ‘ja’. “Voetbal is mijn passie! Vanuit mijn werk als algemeen directeur bij een logistiek dienstverlenend bedrijf, vind ik het leuk om dingen te coördineren en iets moois neer te zetten. Groeien en leuke dingen doen, geeft veel energie.” Energie die Tasma maar al te goed kan gebruiken. “Binnen mijn rol stuur ik de verschillende jeugdcoördinatoren aan. Daaronder zitten de teammanagers en leiders.”

Maar zoals gezegd, richt hij zich op meer dan alleen voetbal. “Ik ben ook verantwoordelijk voor het organiseren van activiteiten. Het gehele plaatje.” Een flinke klus, helemaal als je zijn doelstelling hoort. Duidelijk, maar ambitieus. “Ik wil van KMD de mooiste club van het Westland maken.” En dus moet er over heel veel dingen nagedacht worden, vertelt hij. “Wat willen we precies bereiken? Dat heeft een organisatorische én een technische kant.” Dat laatste, valt onder het beleidsplan en het takenpakket van de Hoofd Jeugdopleiding. “Instructies aan hoofdtrainers, de ontwikkeling in de gaten houden en natuurlijk de inhoud van trainingen.” Daar hebben ze bij de club uit Wateringen namelijk wel een idee over. “Die worden ingedeeld in blokken, zodat we allemaal steeds dezelfde vaardigheden trainen. Door heel de jeugdopleiding, hanteren we ook een vaste opstelling.”

Fantastisch jaar
Maar om zoiets voor elkaar te krijgen, heb je als vanzelfsprekend, goede trainers nodig. “Die bieden we een opleiding aan, zodat ze hun kennis kunnen verbreden. Hoe bouw je bijvoorbeeld een training op? Zowel fysiek als conditioneel.” Tasma benadrukt nog maar eens hoe belangrijk die ontwikkeling is. “De jeugd kan het eerste elftal in de toekomst omhoog helpen. Onze JO19 is echt van een hoog niveau, dat stroomt straks allemaal door.” Opleiden voor het vlaggenschip dus, daar zit ruimte voor verbetering, vindt hij. “Op dit moment gaan er te weinig jeugdspelers bij ons eerste kijken, die aansluiting proberen we nu te maken. We hebben trommels en toeters aangeschaft, zodat iedere keer een ‘Team van de week’ sfeer kan komen maken.”

Als dat gelukt is, ligt voor Tasma en KMD de volgende uitdaging alweer te wachten. “Onze capaciteit op de velden. We hebben er nu vier, meer ruimte is er niet.” Ruimte om leuke dingen te kunnen doen, gelukkig wel. “We gaan ieder seizoen allemaal een keer naar ADO Den Haag en organiseren straks het Sem Steijn-toernooi, die is hier begonnen.” Plezier, betrokkenheid, maar toch ook ontwikkelen. Want hoewel Tasma geniet als alles goed geregeld is, is hij ook bloedfanatiek. “Promoveren met het eerste, zou een doel moeten zijn. Dat is een gevolg van een hoger niveau bij de jeugd.” De komende jaren met hem als jeugdvoorzitter. “Die kinderen met een grote glimlach op het veld zien. Wij moeten gewoon zorgen dat ze een fantastisch jaar hebben samen!”

Klik op KMD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op KMD voor meer informatie over de club.

DIA wil ‘Bredaas Kampioenschap’ nieuw leven inblazen 

Een traditie herboren? Aan het einde van het seizoen 2022-2023 wil DIA het Bredaas Kampioenschap Amateurvoetbal opnieuw organiseren. Verspreid over twee dagen met poulewedstrijden en 1 finale dag wil de club uit Teteringen alle 14 verenigingen –aangesloten bij de OBA- onderling laten voetballen.

De COVS Breda verleent zijn medewerking, de OBA  (Overlegorgaan Bredase amateurvoetbalverenigingen red.) steunt dit initiatief. In hoofdlijnen zullen de teams in 3 poules verdeeld worden die op de dinsdag- en donderdagavond met elkaar spelen om door te gaan naar de finale dag. Er zullen nieuwe spelregels uitgeprobeerd worden zoals o.a. continue doorwisselen, en intrappen in plaats van ingooien. Volgens DIA bestuurslid Richard Betten wordt het tijd om het seizoen voor de eerste elftallen niet als een nachtkaars uit te laten gaan. 

 “Met de opbrengsten willen we kinderen die het niet zo breed hebben weer laten sporten “

“In tegenstelling tot de jeugd die tot diep in het seizoen toernooien speelt is dat voor de senioren niet aan de orde. Daar wil DIA verandering in aanbrengen. De 14 voetbalverenigingen aangesloten bij de OBA spelen op diverse niveaus. Van Divisie tot de 5e klasse en nooit hebben zij allemaal de kans om onderling de krachten te meten.  Zomaar voetballen? Nee, een traditie laten herleven maar wel met diverse doelstellingen.”

Zoals?  “De onderlinge relatie verder verbeteren, verenigingen verbinden en ook een maatschappelijk karakter. Naast het voetbal en de onderlinge krachtmeting is het namelijk een doel om twee goede doelen te sponsoren. Wij denken aan het gemeentelijk Sportfonds en de Jelle Ten Rouwelaar Foundation. Beide zorgen ervoor dat in deze dure tijden kinderen die het niet zo breed hebben toch kunnen sporten. Belangrijkste is om de commitment die afgegeven is aan het begin van het jaar te bevestigen bij de OBA. Het draaiboek en de hooflijnen zijn gereed. Teams kunnen met de nieuwe selecties deelnemen omdat het toernooi plaatsvindt na 15 juni.

Om geld op te halen voor de twee genoemde organisaties zal er een entrée gevraagd worden aan elke toeschouwer waarbij de opbrengst naar de 2 goede doelen gaat. De kosten die gepaard gaan met de organisatie van het toernooi zullen volledig voor DIA zijn. Daarnaast zal DIA zich inzetten om sponsors te werven die ook willen bijdragen. Onze vereniging hoopt hiermee een traditie nieuw leven in te blazen die jaarlijks zal plaatsvinden en die in het teken zal staan van sportiviteit en respect.

De organisatie wil nog met NAC in contact komen om te kijken of er mogelijkheden zijn om bijvoorbeeld een Bredaas Amateur Elftal samen te stellen die in de voorbereiding tegen NAC kan oefenen om extra geld op te halen. In de ogen van DIA een unieke kans om elkaar op en om het veld te ontmoeten, krachten te meten en over voetbal te praten op een positieve manier. Hopelijk vindt dit initiatief bijval van sponsors, verenigingen, gemeente en spelers en supporters. Laten we elkaar zien bij DIA in juni.

Klik hier voor meer artikelen over RKVV DIA.
Klik hier voor meer informatie over RKVV DIA.

Broertjes Van der Knaap: samen een topverdediger bij vv Quintus

Met stemmen die behoorlijk op elkaar lijken, moet je regelmatig goed opletten om te weten wie van de twee aan het woord is. Tegenwoordig ook in het veld, want sinds dit seizoen spelen Max en Stef van der Knaap samen in hetzelfde team, bij vierdeklasser Quintus. “In de jeugd liepen we elkaar altijd net mis.”

Gezien hun leeftijdsverschil is dat ook niet zo gek. Max is 21, broertje Stef is twee jaar jonger. Al is het natuurlijk niet de eerste keer, dat het tweetal nu samen een balletje trapt. “We hebben een vrij grote achtertuin, daar hebben we vroeger veel gevoetbald”, vertelt de oudste. “Samen met onze vader en ons jongere broertje”, vult Stef hem aan. “Daar is eigenlijk een beetje de liefde voor voetbal ontstaan.” Lid worden van Quintus, was dan ook een kwestie van tijd. Toch? “We moesten eerst ons zwemdiploma halen”, lacht Stef. “Uiteindelijk waren we vijf of zes!”

Elkaar aanvullen
En nu, jaren later, spelen ze dus samen. Een bijzonder moment. “Het is toch familie, je hebt dezelfde achternaam. Ik ken Stef natuurlijk sinds zijn geboorte, dan ga je vervolgens samen naar de voetbal en nu zit je bij elkaar in het team. Dat maakt me wel trots.” Helemaal, omdat zijn jongere broertje eigenlijk nog vrij jong is. “Vorig seizoen werden we kampioen met de A1, maar van die groep, bleven maar weinig jongens over. Toen is heel de ‘A’ overgegaan naar de selectie.” Begonnen in ‘twee’, moest de negentienjarige Stef best even wennen. “Het voetballen ging wel, maar fysiek ben je nog jong. Het tempo ligt een stuk hoger, dat maakte het wel zwaar.” Gelukkig was daar zijn broer Max, om hem wat tips te geven. “Even geruststellen, dat ik mijn eigen ding moet blijven doen, of meer praten. Hij probeert mij daarin wel te helpen.” Een kwestie van elkaar goed aanvullen, vindt de oudste van het tweetal. “Je hebt met elkaar, minder woorden nodig. Dat is een voordeel. Communiceren is makkelijker.

Ik ben in het veld rustiger en beter aan de bal, Stef is een stuk feller in de duels.” Kwaliteiten die samen één uitzonderlijk goede verdediger zouden maken én dat komt goed uit, want de broertjes Van der Knaap vormen samen het centrale duo van Quintus. Stef op de man, Max er net een beetje achter. “Ik verdedig meer op inzicht, probeer ruimtes dicht te lopen en zorg voor rust aan de bal. Stef is heel anders. Die pakt veel meer kaarten, maar is verdedigend beter dan ik.”

Niet kiezen
Van dat laatste, zou Max best een beetje willen hebben, is hij eerlijk. “Elk duel ingaan, alsof je leven ervan afhangt. Dat heb ik nog niet zo.” Toch kijkt zijn collega-verdediger andersom ook lichtelijk jaloers naar zijn broer naast hem. “Hij heeft in wedstrijden soms gewoon even de rust om een mannetje uit te kappen, daar ben ik dan best wel trots op.” Ondanks al die onderlinge complimenten, maken ze natuurlijk, zoals alle broers dat doen, ook wel eens ruzie met elkaar. Al is dat altijd goedbedoeld, lacht Stef. “Als één van de twee een fout maakt, hoor je dat wel hoor!” Zo ook thuis. “Dan analyseren we altijd nog even de wedstrijd. Onze vader heeft zelf nog nooit gevoetbald, maar komt wel vaak kijken. Samen met onze moeder en ons jongere broertje. Opa is nu 92, die komt ook nog af en toe!” Wat dat betreft komt hun samenspelen maar al te goed uit. “Het is makkelijk voor onze familie, die hoeven niet te kiezen.”

Typerend voor een echte dorpsclub, waar iedereen elkaar kent, maar waar ze ook graag willen presteren. “De resultaten vallen wel een beetje tegen. Door blessures, missen we veel doelpunten en kwaliteit in het afwerken. Het doel is handhaving, met werklust moeten we een eind kunnen komen”, denkt Max. Ook Stef houdt hoop. “Achterin staat het goed, nu moeten we alles geven om punten te gaan halen. Dan denk ik dat we in die vierde klasse gaan blijven!” Wat er ook mocht gebeuren, de Honselersdijkse jongens, blijven Quintus voor eeuwig trouw. “Lekker met onze vrienden, er is geen reden om weg te gaan!

Klik op vv Quintus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Quintus voor meer informatie over de club.

Peter de Koning is thuis bij SAB

Wie kent m niet in Breda. Doelman Peter de Koning van SAB. Twee meter hoge –kale kop en 1 meter breed. Inmiddels 51 kilo afgevallen maar een doelman waar je als speler niet graag het duel mee aanging zeg maar.

Hij speelde tot en met de A-jeugd van NAC en was actief bij FC de Geeren-VV Oosterhout-SCO/Tofs-Rood Wit-BoeimeerAdvendo en Sab. De club waar hij inmiddels thuis is, al liggen de roots van de familie de Koning oorspronkelijk bij Advendo natuurlijk. Inmiddels is de familie ‘thuis’ bij SAB. Daar is de Koning nog actief in diverse rollen.

“Ja, dat klopt. Ik heb tot afgelopen winterstop in het 1e gestaan maar heb in de winterstop de keuze gemaakt om te stoppen bij 1. Nu maak ik lekker het seizoen af in Sab 2 en ben coördinator bij de meiden en af en toe ook nog scheidsrechter “aldus de man die met zijn eigen Schildersbedrijf de handen vol heeft. Zijn bedrijfsnaam prijkt ook op de borst van alle jeugdploegen van Sab tegenwoordig. Daar waar hij ook als jeugdtrainer actief is. 

“Bij SAB 1 ben ik ook nog assistent en keeperstrainer geweest. Daarna een half jaar trainer geweest bij Advendo 2 omdat daar de trainer stopte en ik toen zelf niet meer kon spelen vanwege een operatie aan mijn pols. Ben toen naar  VV Oosterhout 2 gegaan als coach, totdat Corona om de hoek kwam kijken. Dat seizoen ben ik ook noodgedwongen trainer geworden van de JO7 bij Sab . Mijn jongste zoontje ging voetballen bij de jo7 nadat hij van de kabouters af kwam. Na twee trainingen stopten de beide trainers en toen hadden ze niemand meer. Dat kon ik uiteraard niet over mijn hart krijgen en nu ben ik dat team erbij gaan doen . We spelen nu in de jo11 in de 2e klasse . We zijn enkele keren kampioen geworden en ben nu 5 jaar trainer van deze jongens . 

Je bent van oorsprong Advendo man natuurlijk – Is Sab inmiddels je cluppie geworden?
“Tja, ben als jeugdtrainer begonnen, daarna in overleg met de voorzitter Pieter van Ginneken enkele andere functies gaan doen . Vorig seizoen ben ik gaan proberen om weer een meidenteam te kunnen opstarten . Dit omdat m’n dochter Ylana ook bij Sab wilde voetballen. Die speelde hiervoor bij Boeimeer . Voor het einde van het seizoen hadden we 18 meiden bijeen dus dat was geweldig. Deze meiden doen het super. Ze winnen en verliezen maar ze hebben plezier en dat is het belangrijkste. Verder ben ik vorig seizoen in het jeugdbestuur gestapt. Daar waren mensen te kort. Nu zijn we uitgebreid en kunnen we stapjes gaan maken binnen de jeugd. Je kan wel zeggen dat ik langzaam een Sab man ben geworden ja.” 

Wordt Peter de Koning ooit nog hoofdtrainer bij een club ?
“Nee, die ambitie heb ik niet. Het lijkt me wel iets maar heb niet de ambitie om de papieren te gaan halen. Voorlopig richt ik me lekker op de jeugd en vooral bij Sab

De jeugd heeft de toekomst natuurlijk. Het eerste elftal ?
Degradatie is moeilijk te ontlopen vrees ik en dan zie ik Sab niet snel terugkeren. Vanuit de jeugd is er momenteel weinig tot niets wat kan doorstromen. Daar gaan helaas nog wat jaren overheen denk ik,” besluit de Koning.  

Klik op SAB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SAB voor meer informatie over de club.

Capelle heeft zijn glans weer terug

De hunkering en het verlangen om in de derde divisie terug te keren is groot bij Capelle. De technische commissie onder aanvoering van voorzitter Senol Uyrum maakt er een halszaak van. “Onze ambities zijn groot, maar we doen geen onverantwoordelijke dingen.”

Capelle maakt op dit moment jacht op koploper Kloetinge in de vierde divisie. De Zeeuwse club staat in poleposition voor promotie, weet ook Uyrum. “Het feit dat we op deze positie staan is al bijzonder”, zegt hij. “We hebben ons knap hersteld van de moeizame start.”

Die moeizame start kostte trainer Ralph Kalkman de kop. Het was volgens Uyrum het gevolg van de afloop van vorig seizoen. Na ijzersterke maanden liet Capelle de promotie uiteindelijk door de vingers glippen. “We hebben onderschat wat die domper voor impact had op het elftal”, zegt Uyrum. “De teleurstelling was nog zó groot dat dat de chemie tussen Ralph en de spelersgroep aantastte. We hebben het één periode de tijd gegeven. Er zat echter geen verbetering in. In het belang van de club hebben we ingegrepen.” Uyrum noemt het een impopulair besluit, dat hoort bij het hedendaagse voetbal. “Ik ga nog even goed met Ralph door een deur dan eerst. Hij is niet ineens een slechte trainer. Het zegt genoeg dat hij hier nog steeds als trainer van de onder veertien rondloopt.”

Na veel mindere jaren ging het roer na het seizoen 2018/2019 om bij de club van sportpark ’t Slot. De successen van weleer – Capelle maakte jarenlang deel uit van de elite van het amateurvoetbal – waren lang geleden en toekomstige successen ver weg. Uyrum trad met een nieuwe technische commissie aan. “Voorheen bestond de technische commissie uit twee mensen, dat was veel te weinig voor al het werk dat verricht moest worden. We zijn nu met zijn vijven en dat aantal heb je ook nodig.”

De nieuwe technische commissie nam het beleid van de jaren ervoor onder de loep en constateerde dat er veranderingen wenselijk waren, wilde Capelle in de toekomst weer succes ervaren. “We hebben ook de betalingsstructuur bekeken. Daar was op zich niks mis. Wel kwamen we tot de conclusie dat we de selectie bestond uit spelers die op relatief grote afstand van Capelle woonden. Daarin zijn we een andere koers gaan varen. We trekken alleen spelers aan die in een straal van 35 kilometer van Capelle wonen. Jongens uit de regio dus. We vinden het belangrijk dat we spelers hebben die zich verbonden voelen met de club en die niet meteen na de training naar huis gaan omdat ze een uur in de auto moeten zitten.”

Er kwam ook meer aandacht voor de eigen jeugd. “We sturen als club veel meer op jeugdspelers die we via een traject klaarstomen voor het eerste of tweede elftal. Dat betekent dat het niveau van de jeugdopleiding omhoog moet en daarin hebben we de afgelopen jaren ook in geïnvesteerd.”

Roy Brinkman volgde Ralph Kalkman op als trainer. “We kregen van de KNVB echter geen toestemming voor dispensatie tot het einde van het seizoen. Vandaar dat we René van Eck er bij hebben betrokken.”

Inmiddels heeft Capelle Ronald Ermes aangetrokken als nieuwe trainer voor het nieuwe seizoen. “Ik weet zeker dat onze wegen elkaar opnieuw gaan kruisen en dat Roy in de toekomst hoofdtrainer van Capelle wordt”, zegt Uyrum.

Uiteraard hoopt Uyrum op een mooi slotstuk van het huidige seizoen. “De eenvoudigste en mooiste weg is kampioen worden, maar we hebben, als dat kampioen worden er niet inzit, ook nog een periodetitel op zak, waardoor we verzekerd zijn van de nacompetitie.”

Klik op vv Capelle voor meer artikelen over de club.
Klik op vv Capelle voor meer informatie over de club.

Spannende dag komt dichtbij voor FC Dordrecht

Zoals inmiddels bekend is, staat de wedstrijd van komende vrijdagavond tussen FC Dordrecht en Top Oss in het teken van het klimaat! Onder andere de tegenstander, de politie en de scheidsrechters komen op een klimaat neutrale manier naar het stadion.

Amega Groep – Ames – AA Lease, TopGrass, Mourik, YasBouw en de supportersvereniging hebben ervoor gezorgd dat binnen twee weken na de lancering van de eerste klimaatneutrale wedstrijd in het Nederlands Betaald Voetbal het Matchoholic Stadion op 19 mei al volledig is uitverkocht.

Het stadion is op de speeldag niet beschikbaar voor auto’s, motoren en brommers en scooters met een verbrandingsmotor op benzine, diesel en gas. Wel is het parkeerterrein deels gereserveerd voor elektrische auto’s en auto’s op waterstof, maar zijn dat dan de enige opties? Zeker niet!

FC Dordrecht is bezig met allerlei manieren om alle fans te helpen klimaatneutraal de wedstrijd te bezoeken. Denk hierbij aan de volgende maatregelen en plannen:

  • Extra fietsenrekken bij het stadion
  • Extra parkeergelegenheden in combinatie met duurzame vervoersmiddelen. Vergelijkbaar met het parkeerterrein aan de Weeskinderendijk (gebruik deze vooral in combinatie met het OV)
  • Extra diensten met elektrische bussen van Qbuzz
  • Deelscooters en -fietsen

Reinier de Koning (Commercieel Directeur Ames Autobedrijf) en Marijn Bakker (Commercieel Directeur AA Lease) namens de initiatiefnemers. “De eerste klimaatneutrale wedstrijd in het Nederlands Betaald Voetbal vinden wij een prachtig initiatief. Dat alleen door samenwerking succesvol gaat worden. Door deze duurzaamheid challenge zal Energiek Dordt als samenwerking tussen het betaald voetbal, bedrijven, overheid, onderwijs en maatschappelijke organisaties in Dordrecht en de Drechtsteden verder worden geïntensiveerd. Vanwege dat kunnen we het onmogelijke mogelijk maken. Voor onze toekomst én de volgende generaties.

Inmiddels zijn er al veel partijen betrokken. Voorbeelden hiervan zijn: de supportersvereniging van FC Dordrecht, verschillende sponsoren/bedrijven, Duurzaamheidsfabriek, gemeente Dordrecht, Smart Delta Drechtsteden, Big Rivers, Bureau 2030, Energiek Dordt Foundation, Economic Development Board, HBO Drechtsteden, KNVB en ook de Keuken Kampioen Divisie om samen op zoek te gaan naar oplossingen, nieuwe ideeën en initiatieven

Bron: FC Dordrecht

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

Oud-selectiespeler Hein Neefs van Madese Boys: ”Met een overwinning van het veld stappen!”

In het derde elftal van Madese Boys genieten talloze oud-selectiespelers nog wekelijks van het voetballen. Volgens Hein Neefs gaat het er beduidend minder fanatiek aan toe dan vroeger, maar blijft de ambitie wekelijks hetzelfde: met een overwinning van het veld afstappen.

Geregeld speelt Madese Boys 3 op zondagmiddag tegen een team vol jonge, ambitieuze en topfitte jongens. Conditioneel en fysiek kunnen de oude rotten uit Made zich lastig meten met de tegenstanders. “Maar toch stappen we nog regelmatig met een overwinning van het veld”, aldus Neefs, die met zijn ploeg in de top van de vierde klasse bivakkeert. “Ook die jonge gasten hebben het nóg moeilijk tegen ons. Wij zijn vaak net iets slimmer, maken gebruik van ons inzicht. Maar dan hebben we wel maandag, dinsdag en woensdag spierpijn, haha.”

Neefs speelt samen met een groep oud-spelers van het eerste elftal al jaren in een lager team bij Madese Boys. De 42-jarige aanvaller doorliep de jeugdopleiding van de club en maakte op achttienjarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal, waar hij uiteindelijk rond de 200 wedstrijden speelde. Nadat hij stopte, sloot hij zich aan bij Madese Boys 4. Dat team is inmiddels het derde geworden. Liefde voor de bal bindt de spelers in het derde elftal.

“We kennen elkaar natuurlijk al jaren en hebben altijd dezelfde sportbeleving gehad”, aldus Neefs. “Daarom is het leuk om met elkaar te spelen. Tegenwoordig gaat het veel meer om plezier hebben. Natuurlijk is de intensiteit nog hoog en willen we dolgraag winnen, maar het is een stuk gemoedelijker dan vroeger. Je merkt dat voetbal minder belangrijk is geworden.”

In zijn hoogtijdagen als voetballer trainde hij soms driemaal per week en verzamelde hij bij wedstrijden twee uur van tevoren. “Heel je zondag stond in het teken van de wedstrijd. Als ik verloor, dan was ik vaak enorm chagrijnig. Nu kunnen we veel meer lachen om een blunder van de keeper of een gemiste kans voor open doel.”

Maar het echte fanatisme zal waarschijnlijk nooit helemaal verdwijnen. “Ik ga wel de wedstrijd in om te winnen, daar gaat het uiteindelijk om. Maar niet ten koste van alles. Soms ontloop ik nog wel eens een duel waarbij ik misschien mijn enkelbanden af kan scheuren. Dat is ook alleen maar goed”, zegt de gymdocent. “Werk en het gezinsleven zijn nu ook hartstikke belangrijk.”

Neefs geniet er met volle teugen van. Samen met oude vrienden trapt hij nog wekelijks een balletje. “Maar vooral de kleedkamerhumor is geweldig. De grappen die je samen maakt, is iets waar ik aan gehecht ben. Ik geniet er enorm van.” Zelfs nu zijn bomvolle agenda het voetballen soms nog in de weg zit. “Vroeger was het voetballen wel leuker, toen ik nog meer kon. Maar nu is het toch iedere week weer iets om naar uit te kijken. Jaren geleden stonden er supporters langs de lijn, nu staan de vrouwen en kinderen van onze spelers te kijken. Dat is hartstikke mooi.”

Klik op de link voor meer artikelen over Madese Boys
Klik op de link voor meer informatie over Madese Boys

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.