Home Blog Pagina 342

NSVV wint spetterende kampioenswedstrijd van Zuidland

In een geweldige ambiance met dubbele rijen supporters langs de lijn heeft NSVV door een 2-1 overwinning de genadeklap uitgedeeld aan Zuidland. Het was een zinderende wedstrijd waarin NSVV het spel maakte, maar de kansen voor Zuidland waren. NSVV kan een standbeeld gaan plaatsen voor keeper Jarmo Hartgers, want met zes geweldige reddingen hield hij zijn ploeg telkenmale op de been. Een penalty zette Zuidland op voorsprong en de twee grote kansen van NSVV gingen er wel in. In de 85e minuut maakte NSVV de belangrijke gelijkmaker en in blessuretijd bracht NSVV de thuissupporters in extase.  

In de eerste helft begon de wedstrijd in een hoog tempo en was er direct een dubbele grote kans voor Zuidland. Eerst mocht Robin van Buuren keeper Jarmo Hartgers testen en direct daarna Yousif de Kock. Beide heren konden de grote kans niet verzilveren. NSVV had wel veel balbezit, maar kon geen gaatje in de goed gesloten Zuidlandse defensie vinden. NSVV heeft altijd nog vrije trap specialisten, zoals Jasper Huisman. Een van de vrije trappen krulde Jasper richting de kruising. Dit was gelijk de enige keer in de eerste helft dat de NSVV-supporters op het terras hun biertje moesten neerzetten, omdat ze dachten te moeten gaan juichen.

Bij een gevaarlijke voorzet vanaf links moest Jarmo Hartgers nog een keer goed ingrijpen. Bij de eerste paal dook een Zuidland Speler op die dacht de bal binnen te kunnen werken. NSVV moest in de rust een plan in elkaar sleutelen om het balbezit om te zetten in kansen en een recept te vinden voor het neutraliseren van de Zuidlandse kansen.

In de tweede helft ontstond snel hetzelfde beeld als in de eerste helft. Weer direct twee nog grotere kansen voor Zuidland. Eerst trof Robin van Buuren de uitgestoken hand van NSVV-keeper Jarmo Hartgers en in de daaropvolgende corner mocht de kopspecialist van Zuidland Marcel van den Berg het van dichtbij proberen. Met een katachtige reflex werkte Jarmo de bal over de lat. De spanning in deze wedstrijd hoorde bij Zuidland te liggen, want die moesten winnen. Het leek echter andersom en NSVV kwam niet tot het gebruikelijke hoge niveau.

Met nog een half uur te spelen was de energieke rechtsback van Zuidland Sven van den Bogaerdt mee doorgedrongen tot het vijandelijke strafschopgebied. Hij was net iets eerder bij de bal dan een NSVV-verdediger en ging slim liggen toen hij in zijn rug iets voelde. Hij liet de goed leidende scheidsrechter Niels Felix geen andere keuze dan de bal op de stip te leggen. De Zuidlandse penaltyspecialist Robin van Buuren benutte dit buitenkansje en zette zijn team op voorsprong.

In de virtuele stand was Zuidland hiermee op gelijke puntenhoogte gekomen met NSVV en bleef alleen een 15 doelpunten beter doelsaldo voor NSVV over. Voor NSVV was het daarom van levensbelang om in het laatste halfuur de gelijkmaker te maken en daarmee in de virtuele stand weer op drie punten voorsprong te komen plus het veel betere doelsaldo van dan 17 doelpunten. Er waren geen grote kansen aan beide zijden tot 5 minuten voor tijd. Misschien door alle wisselingen in de NSVV-voorhoede had de Zuidlandse defensie de vrijstaande Wessel Schouwink over het hoofd gezien. Het timmermansoog van Yoeron van de Ree had Wessel wel vrij zien staan en bediende hem op maat. Wessel nam de bal goed aan en legde de bal perfect in het hoekje.

Eindelijk had NSVV de belangrijke gelijkmaker te pakken en wat betreft de NSVV-supporters mocht scheidsrechter Niels Felix direct afblazen. Hij gaf in minuut negentig echter aan dat er nog 10 minuten blessuretijd bij kwam. Heel het complex staat onder hoogspanning en net op dat moment krijgt Zuidland de kans van de wedstrijd. Binnen het 5 metergebied komt een Zuidland speler vrij voor NSVV-keeper Jarmo Hartgers en mag het afmaken. Met een ongelooflijke redding haalt Jarmo de bal van de lijn. Volgens de Zuidland supporters was de bal de lijn al reeds gepasseerd, maar scheidsrechter van dienst Niels Felix gaat hierover. Hij kon deze constatering niet doen en liet doorvoetballen. NSVV breekt met de laatste krachtsinspanning nog eenmaal uit en Wessel Schouwink legt de bal breed naar Jasper Huisman. Jasper haalt uit en knalt NSVV virtueel naar de eerste klasse. 

Met nog twee wedstrijden te gaan heeft NSVV 6 punten voorsprong op Zuidland. Daarnaast heeft als laatste reddingslijn NSVV 10 doelpunten meer gemaakt en 9 doelpunten minder tegen gekregen met als resultaat een 19 doelpunten beter doelsaldo. Voor het officiële kampioenschap moet NSVV volgende week minimaal gelijkspelen tegen De Meeuwen. De Meeuwen is aan het vechten om directe degradatie te voorkomen en via de nacompetitie in de tweede klasse te blijven. Door de winst op RCS (waar NSVV pas van verloren heeft) is de Meeuwen deze ronde opgeschoven van directe degradatie naar nacompetitie. Andere optie voor het kampioenschap zijn verliespunten van Zuidland in de uitwedstrijd volgende week tegen DBGC. DBGC lijkt de vorm weer te pakken gekregen en jaagt op de derde plaats van Hellevoetsluis. Voor Hellevoetsluis en DBGC is de derde plaats nog de enige mogelijkheid om de periodetitel van toekomstig kampioen NSVV over te kunnen nemen. 

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Jerzy van Bergen, Jeroen Voshart, Michael Ouwens, Fabian Korbijn, Peter Jan Cazander (66e Yoeron van der Ree), Sjoerd Hofstede, Boyd van Andel (90e Kjetil Mol), Jasper Huisman, Koen Witsiers (66e Wessel Schouwink), Mitchel Louwerens (76e Simon van Rheeden)

Ruststand: 0 – 0
Eindstand: 2 – 1

Scoreverloop:
65e min. 0 – 1 Robin van Buuren (penalty)
85e min. 1 – 1 Wessel Schouwink
93e min. 2 – 1 Jasper Huisman

Geschreven door: Bas Snijders
Foto gemaakt door: Cindy Vos

Klik op NSVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NSVV voor meer informatie over de club.

Sofie de Kam: “Wolfaartsdijk Vrouwen 1 voelt aan als één grote familie”

Sofie de Kam speel V.V. Wolfdaartsdijk Vrouwen 1. Dit elftal voelt volgens haar aan als één grote familie die voor elkaar door het vuur gaat. De dames zijn erg fanatiek tijdens de trainingen en wedstrijden, maar drinken na de wedstrijd wel graag een drankje met elkaar.

Even voorstellen
Sofie de Kam is 21 jaar oud. Ze woont in Oud-Sabbinge samen met haar ouders en haar oudere broer. Ook heeft ze twee oudere zussen. Sophie komt uit een echte voetbalfamilie en iedereen speelt bij V.V. Wolfaartsdijk. Behalve haar moeder, al staat zij er wel vaak achter de bar en langs de lijn. “Mijn positie binnen de lijnen is spits. Ik zorg zowel tijdens de wedstrijd als in de rust voor positiviteit en probeer iedereen altijd op te peppen om 100% te geven.”

Carrièreverloop
Sofie begon toen ze tien jaar oud was met voetballen. Dit vond ze naar eigen zeggen laat, maar hiervoor was ze altijd al op het veld te vinden. Iedere zaterdag stond ze aan de zijlijn om haar vader, broer of zussen te supporten. “Iedereen vroeg mij altijd wanneer ik nou eens begon met voetballen, maar ik kon ballet nog niet opgeven. Op mijn tiende raakte ik mede door schoolvoetbal helemaal verliefd werd op voetbal, waarna ik me besloot aan te sluiten bij Wolfaarstdijk. Nu was de voetbalfamilie compleet. Ik was nog te jong om met mijn zussen in het team te komen, maar dat wilde ik wel erg graag. Elk seizoen werkte ik ontzettend hard. Ik werd beetje bij beetje een sterkere speler. Naar mate ik ouder werd begonnen de vrouwen 1 erg goed te spelen. Ze speelden in de derde klasse en deden mee in het linker rijtje. Hierdoor raakte ik nog meer gemotiveerd om dit elftal te bereiken. Toen ik zelf in de MO-15 zat was ik 16 en speelde ik met dispensatie. Ik werd toen eindelijk gevraagd of ik mee wilde doen, omdat Dames 1 te weinig speelsters had. Ik was door het dolle heen en had er onwijs veel zin in. We gingen naar een club in de buurt van Rotterdam en samen met mijn zussen in de auto was ik ongelofelijk zenuwachtig. Uiteindelijk hadden we de winst mee naar huis genomen, dus een beter debuut kon ik niet hebben. In datzelfde seizoen speelde ik in de MO-15 samen met meiden die nog wat jonger waren. Na een vergadering werd er geconcludeerd dat dit team geen MO-17 zou worden. Ik zou ook niet meer mee mogen doen, want ik speelde al twee jaar met dispensatie. Stoppen was geen optie, dus de enige keuze was: op naar de vrouwen!”

Een grote familie
Inmiddels speelt Sofie vast in Vrouwen 1. In dit elftal speelt ze samen met haar oudere zussen Anne en Fleur. Echter zijn zij niet de enige die als familie aanvoelen binnen dit elftal. Volgens Sofie is het elftal namelijk één grote familie. De dames staan altijd voor elkaar klaar en werken hard voor elkaar. Er is ruimte voor plezier en humor, maar binnen de lijnen zijn de dames erg fanatiek. “Na de wedstrijd wordt er altijd een biertje gedronken in de allerleukste kantine van heel Zeeland;
V.V. Wolfaartsdijk natuurlijk. Iedereen is hier welkom, voetballers en niet-voetballers. Iedereen uit Wolfaartsdijk en omstreken is van harte welkom om eens een biertje met ons te drinken of om een training mee te doen.”

Trainingen
De trainingen van het elftal worden gegeven door Anton Westerweel en Co Fluijt. Elke woensdag staan zij klaar om het elftal te voorzien van leuke trainingen. In deze trainingen zit veel variatie. Wel zit er altijd een stukje techniek, positiespel en conditie in en daarnaast wordt ook op doelschieten niet vergeten. “Tijdens de trainingen kunnen we zeker lachen, maar we zijn ook serieus bezig met zaterdag. Wie zijn er, wat kunnen we verwachten en wat is de tactiek. Ook bespreken we altijd de wedstrijd van de zaterdag ervoor. We bespreken wat er goed ging en wat we kunnen verbeteren. Hier wordt kritisch naar geluisterd. Anton en Co gaan dan op zoek naar filmpjes en oefeningen om het voor ons visueel te maken. Wij waarderen onze trainers en leiders heel erg en vinden het erg belangrijk om hen altijd te bedanken. Na de training, een wedstrijd en aan het einde van het seizoen worden zij even in het zonnetje gezet.”

Trainingskamp
Net als iedere voetballer heeft Sofie in haar carrière vele mooie momenten meegemaakt. Hierbij denkt ze voornamelijk aan het jaarlijkse voetbalkamp. Op dit trainingskamp doen de dames verschillende activiteiten, zoals bijvoorbeeld een biertje in het dorpscafé of een verkleed voetbaltoernooi op de plaatselijke voetbalclub. Dit seizoen zijn de dames naar Bladel gegaan. “Dit was een kamp om nooit te vergeten”.

Activiteiten
Naast het trainingskamp onderneemt het elftal nog veel meer activiteiten. Zo doen ze altijd mee aan het Nieuwjaarstoernooi bij Wolfaartsdijk. Hierbij komen alle senioren bijeen om met en tegen elkaar te voetballen. De teams worden gehusseld en krijgen namen. “Het ene jaar zijn we de Premier League en het andere jaar zijn we La Liga of weer een andere competitie.”

Ook gaan de dames geregeld naar feesten op de club. Voorbeelden hiervan zijn de doorloopavond en de seizoen afsluiting. Tijdens deze feesten drinken de dames graag een drankje. “Het is lastig om te bepalen wie de koning(in) is van de derde helft, maar als ik dan toch één iemand moet kiezen is het onze trouwe vlagger Wouter Katsman. Hij is er elke wedstrijd bij, houdt ons op de been als het wat minder gaat en is altijd in voor een pilsje of 2 ;).”
Naast clubfeesten zijn de dames geregeld te vinden op feesten in Goes en omstreken. Ook hebben ze een lange tijd bootcamp gedaan bij Meggafit. Dit zorgde ervoor dat de dames in de zomer fit bleven en zonder moeite konden starten aan het nieuwe seizoen.

Oproep
Ondanks alle leuke momenten leven de dames momenteel in onzekerheid. Een aantal dames gaan na dit seizoen afscheid namelijk afscheid nemen van het elftal, waardoor het nog niet zeker is of het team volgend jaar door kan gaan. “Hierom zijn we dringend op zoek naar meiden die dit superleuke team zouden willen versterken. Dus als je interesse hebt, twijfel niet en neem dan zeker contact met ons op!”

Klik op vv Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

De geblesseerde voetballer: recht op doorbetaling van het volledige loon?

Jeroen Schipperen is advocaat bij Rijppaert & Peeters Advocaten. Hij houdt zich daar hoofdzakelijk bezig met Arbeidsrecht en Sportrecht. In zijn vrije tijd speelt hij op zondag zijn wedstrijden bij de vedettes van Beek Vooruit 8. De komende periode gaat hij in diverse columns in op de rechten en plichten van de profvoetballer. Vandaag gaat het over de geblesseerde voetballer en zijn rechten.

Blessures en het voetbal. Het is als Bert & Ernie en Bassie & Adriaan. Onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hoe vaak komt het niet voor dat een voetballer door een lichte spierblessure een paar weken uit de roulatie is? Of erger nog, ruim een half jaar langs de kant door een gescheurde kruisband. Een blessure heeft uiteraard negatieve gevolgen op sportieve vlak. De voetballer is immers niet in staat om zijn werkzaamheden te verrichten (lees: voetballen) en bij te dragen aan de prestaties. Maar wat zijn nu de financiële consequenties als een profvoetballer niet in staat is om wedstrijden te spelen?

In mijn vorige column heb ik al toegelicht dat de profvoetballer in principe ‘gewoon’ onder het Nederlandse arbeidsrecht valt. In artikel 7:629 lid 1 BW staat dat wanneer de werknemer niet in staat is zijn bedongen arbeid te verrichten hij gedurende 104 weken (twee jaar) recht heeft op ten minste 70% van zijn loon. Na twee jaar ziekte bestaat er voor de werkgever dus géén verplichting meer om het loon door te betalen van de zieke werknemer. Op het moment dat de arbeidsovereenkomst eerder eindigt, bijvoorbeeld omdat er sprake is van een jaarcontract, dan eindigt die verplichting nadat het contract is geëindigd.

De profvoetballer kan dus met een beroep op artikel 7:629 lid 1 BW doorbetaling van zijn loon claimen bij ziekte. Daarbij is relevant dat het mogelijk is om ten positieve af te wijken van dit artikel. Je kan als werkgever dus besluiten om méér te betalen dan 70%. Dit kan in de arbeidsovereenkomst of cao zijn vastgelegd. Voor profvoetballers geldt in Nederland de ‘cao contractspelers betaald voetbal’.

In deze cao staat dat een profvoetballer tijdens ziekte recht heeft op volledige (100%) doorbetaling van zijn loon. Dat is voor hen dus erg gunstig. Sterker nog, in de cao staat ook dat als de ziekte langer duurt dan 104 weken het loon ook nog volledig wordt doorbetaald! Op dat gebied wordt de profvoetballer dus veel beter beschermd dan een ‘normale werknemer’. De vraag is natuurlijk wel in hoeverre een dergelijke situatie in de praktijk veel zal voorkomen. De ‘doorlooptijd’ van een blessure is immers over het algemeen veel korter dan twee jaar.

Net als een normale werknemer zal ook de profvoetballer er alles aan moeten doen om ervoor te zorgen dat hij spoedig herstelt. Uit de cao volgt dat hij zich moet laten behandelen door de clubarts en diens aanwijzingen moet opvolgen. Wilt de speler zelf kiezen wie hem behandelt? Dat mag, maar dan wel op eigen kosten. Dat dit aardig op kan lopen, bleek maar weer eens uit de arbitragezaak tussen Ajax en Zakaria Labyad. Daarin werd geoordeeld dat Labyad de medische kosten á € 48.921,86 zelf moest betalen nu hij er zelf voor had gekozen om zich in een gespecialiseerde kliniek in Engeland te laten behandelen. Toch iets om rekening mee te houden.

Klik op VoetbalJournaal voor meer artikelen.
Klik op Rijppaert & Peeters Advocaten voor meer informatie over Rijppaart & Peeters Advocaten.

Club van de Week- Introductie MVV’58

In onze rubriek “Club van de Week” bieden wij wekelijks een podium aan een club die dat verdient. Deze week is MVV’58 als club van de week verkozen. In de loop van de week zullen we drie leden van de club uit Meteren interviewen. In deze interviews gaan we in gesprek met een bestuurder, belangrijke vrijwilliger en eerste elftalspeler. Deze interviews zullen wij plaatsen op onze website, Facebook en Instagram.  Wil u niets missen over deze interviews? Houd dan deze kanalen in de gaten!

Meterse Voetbal Vereniging 58 beter bekend als MVV’58 is opgericht in 1958. Inmiddels heeft de club zo’n 550 leden en dertig spelende teams. De club speelt op Sportpark Achterveld, wat bestaat sinds 1982. Op dit sportpark heeft de club vier velden ter beschikking, waarvan twee wedstrijdvelden. Langs het hoofdveld staat een tribune die plaats biedt aan 250 man.

MVV hecht veel waarde aan vrijwilligers. Om deze reden heeft de club sinds 2018 een nieuw participatiebeleid. Binnen dit beleid is het doel om een beleid neer te zetten waar leden van MVV eigenlijk geen “nee” tegen kunnen zeggen. De club maakt het vele werk klein. Op deze manier is er maximale keuzevrijheid. Leden kunnen namelijk kiezen wat en wanneer ze iets willen doen. Het streven hierbij is dat ieder lid per seizoen 15 uur bijdraagt. Op deze manier is er zal er geen vrijwilligers te kort meer zijn, raken de vaste vrijwilligers niet overbelast en functioneert de club als een zonnetje.

Klik op MVV’58 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MVV’58 voor meer informatie over de club.

 

Feyenoord staat weer voor een hoog niveau

De 16e landstitel voor Feyenoord is een feit. Deze titel betekende voor Arne Slot zijn eerste hoofdprijs als trainer. Bij AZ werd hij geloofd om het goede spel, maar kwam het nooit tot een beloning van zijn goede werk. Vorig jaar bereikte hij de conference league finale met Feyenoord, maar deze ging helaas verloren.

De kampioenswedstrijd begon met het uitrollen van het grootste spandoek ooit in de Eredivisie. Het indrukwekkende werk was maar liefst 550 meter lang en 11000 vierkante meter groot. Met deze prestatie is het doel van supportersverenigingen FSV De Feijenoorder, FRFC1908 en De Noordzijde bereikt.

Of Feyenoord kampioen zou worden, was lange tijd niet de vraag. Wanneer de landstitel gepakt zou worden, dát hield de mensen in Rotterdam en omstreken vooral bezig. Na de overwinning van PSV bij Sparta en de derbyzege van Feyenoord op Excelsior, kon Het Legioen eindelijk een rode cirkel zetten: Feyenoord-Go Ahead Eagles op zondag 14 mei 2023. Een opmerkelijke datum voor de Rotterdammers, want precies zes jaar geleden veroverde zij voor het laatst het kampioenschap.

Feyenoord is met 79 punten uit 32 wedstrijden dus officieel kampioen geworden. Momenteel staan ze met acht punten voorsprong op de eerste plek, een niet te overbruggen gat voor PSV. Mochten de rotterdammers in de laatste twee wedstrijden nog vier punten halen, verbeteren zij hun eigen puntenrecord in de Eredivisie.

Het landskampioenschap levert volgens aanvoerder Orkun Kökçü meer op dan alleen de schaal en Champions League-voetbal. ‘Feyenoord staat weer voor een hoog niveau, voor alles wat hoort bij een topclub.’ Precies de plek waar de club uit Rotterdam zuid altijd weer hoopte te staan.

Toch is de deelname aan de Champions League zeker niet iets onbelangrijks. Voor het eerst sinds het seizoen 17/18 is de deelname weer veilig gesteld. Dat jaar werd Feyenoord in een poule met Manchester City, Napoli en Shaktar Donetsk vierde. Feyenoord pakte op de laatste speeldag de enige drie punten tegen Napoli.

Vandaag gaan de spelers en supporters van Feyenoord de titel uitgebreid vieren. De Coolsingel stroomde om 6:00 al vol en twee uur later staan er al honderden supporters.

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

Ammerstol heeft meer slagkracht bij de jeugd

Ammerstol heeft dit seizoen weer eens een jeugdcommissie die bestaat uit een volle bezetting. Een vierkoppige trainersstaf is Ronald Zeeuw opgevolgd. Zeeuw was jarenlang de motor die de jeugdtak van de club draaiende hield.

Spektakel op veld twee, waar de JO9-1 van Ammerstol de strijd aangaat met die van Moerkapelle. De thuisploeg maakt een bizar doelpunt, want een uittrap van het jonge keepertje van de thuisploeg wordt gedragen door de harde wind en vliegt in één keer in het doel van de bezoekers.
Met vier van de in totaal vijf jeugdteams thuis is er bij Ammerstol sprake van een vol programma. “We hebben er wel eens slechter voorgestaan”, zegt Fred van Vliet als commissiegenoot en trainer Joost van Engelen de teams heeft opgenoemd die dit seizoen onder de vlag van de roodwitte club competitie spelen. Wekelijks komt een JO8-, een JO9-, een JO11, een JO12- en een JO14-team binnen de lijnen. “We hopen dat er komend seizoen weer een team extra bij komt. Er is in het dorp wat gebouwd en dat zie je terug bij de ukken. Daar hebben we er al weer een handvol van lopen.”

Met een kleine achterban – in Ammerstol wonen nog geen 1500 mensen – weet de club dat het nooit een grote jeugdafdeling zal krijgen. “Om het in stand te houden is het wel belangrijk een goede organisatie te hebben”, zegt Emiel Jongkind, één van de vier vaders die vorig jaar samen de nieuwe jeugdcommissie gingen vormen. Dat er een nieuwe jeugdcommissie moest komen, kwam door het vertrek van Ronald Zeeuw, die jarenlang in zijn eentje de kar trok. “Ronald deed zo ongeveer alles”, zegt Van Engelen. “Rianne Verwaal ondersteunde hem met wat zaken, maar Ronald deed veel. Dat was van het regelen van trainers en leiders tot het indelen van teams, maar ook het secretariaatswerk en de indeling van de velden en de kleedkamers. Een gouden vent voor de club, maar het was eigenlijk een ongezonde situatie.”

Zeeuw wilde hulp. “Toen zijn we gaan kijken wat hij deed, daar schrokken we best wel van”, zegt Jongkind. Van Vliet: “Ik denk dat Ronald, als je alle uren bij elkaar optelde, er een dag zeker aan bezig was. Wij hebben die tijd niet. Daarom hebben we gezocht naar een andere formule met een wat grotere jeugdcommissie.” Naast Van Vliet, Jongkind en Van Engelen maakt ook Menno Koster deel uit van de commissie. “We zijn allemaal vader én jeugdtrainer”, zegt Van Vliet. Van Engelen heeft als trainer zelfs twee teams onder zijn hoede. “Een paar trainers erbij zou wel handig zijn”, erkent hij.

Samen houden zij zich bezig met de dagelijkse zaken. Jongkind: “Joost is van het voetbaltechnische deel, wij hebben weer onze eigen taken en specialiteiten”, legt hij uit. De gezamenlijke opdracht is om de jeugdtak van Ammerstol, hoe marginaal ook, bloeiend te houden. “Je ziet al dat grotere verenigingen moeite hebben om teams compleet te maken”, zegt Van Vliet. “Laat staan hoe lastig wij het daar mee hebben.” Van Engelen: “Volgend seizoen wordt de onder twaalf onder dertien. Dat betekent groot veld en meer spelers. Dat wordt weer lobbyen in het dorp.”

“We hebben helaas geen team kunnen inschrijven voor de onder 17 dit seizoen”, vervolgt Van Vliet. “We hadden er net niet genoeg. De helft van de jongens is gestopt, de andere helft naar clubs in de buurt gegaan zoals Schoonhoven en Bergambacht. Voor ons is dat doodzonde dat we dit team niet op de been kunnen houden, want daarmee is er ook geen doorstroming naar de senioren. Dat is dus voor ons een grote uitdaging om daar voor de toekomst iets op te verzinnen.”

Klik op Ammerstolse SV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Ammerstolse SV voor meer informatie over de club.

Dimitri Metgod is van beeld en geluid bij Excelsior Maassluis

Eén man is bij thuiswedstrijden van Excelsior Maassluis altijd verzekerd van een vaste plaats op de hoofdtribune. Dimitri Metgod nestelt zich dan in het speakerhokje. Metgod is niet alleen van het geluid, maar ook van het beeld, want naast vaste speaker bij de thuisduels van de tweededivisionist is hij videoanalist van de hoofdmacht.

Sport is sowieso wat de klok slaat bij Metgod, die in het dagelijkse leven werkzaam is bij de evenementenafdeling van het sportbedrijf in Rotterdam. “Onze afdeling houdt zich vooral bezig met het organiseren van side-events bij grote sportevenementen. Dan moet je denken aan het ABN Amro-toernooi en de marathon van Rotterdam. Het doel is om laagdrempelige evenementen te organiseren waardoor inwoners worden gestimuleerd om meer te gaan bewegen. Ik vind het een geweldige baan, omdat je van A tot Z bij een event betrokken bent.”

Een gevarieerde rol vertolkt Metgod ook bij Excelsior Maassluis. Voordat hij neerstreek aan de Lavendellaan was Metgod zelf voetballer en ook trainer, bij onder andere YVV De Zwervers, VOB, waar hij nog enige hoofdtrainer was, en het Poeldijkse Verburch, dat hem als jeugdtrainer in dienst had. “Het trainerschap is niet echt makkelijk te combineren met mijn werk en dat is ook de reden dat ik de kant van videoanalist ben opgegaan. Ik volg momenteel bij de KNVB ook de opleiding voor videoanalist.” Hij is alweer een paar seizoenen de vaste speaker bij thuiswedstrijden van Excelsior Maassluis. “De club zocht een opvolger voor Aad Solleveld, die het jaren heeft gedaan. Jesse Lub heeft nog voor mij gezeten, maar dat was meer omdat er nog niemand was.”

Metgod neemt zijn rol serieus. “Je bent de gastheer voor alle mensen op het sportpark. En daar hoort ook een goede voorbereiding bij. Voor de wedstrijd haal ik de opstelling en neem ik de namen door. Van ons eigen team weet ik ze natuurlijk, maar als er bij de tegenstander spelers bijzitten met een moeilijke naam dan loop ik altijd even naar de teammanager van die club en vraag ik hoe ik die naam moet uitspreken. Niets is zo slordig dat je als speaker een naam verkeert uitspreekt.”

“Voor de wedstrijd verwelkom ik de gasten, stel ik de scheidsrechter en zijn assistenten voor en roep ik bij de entree van de spelers de namen van de elftallen op. Tijdens de wedstrijd komt ik in de lucht als er gescoord is. Voor de wedstrijd zorg ik voor de muziek en we hebben ook een vaste opkomsttune.”

Bij uitwedstrijden heeft Metgod geen microfoon in de hand, maar een camera. Daarmee schiet hij beelden van de wedstrijd die hij later analyseert. “We hebben bij de club een eigen camera met statief. Bij elke club hebben ze wel een speciale plek waar je kan filmen.” Thuis gaat hij de beelden analyseren en selecteren. “Op thema. Ik zorg dat beelden van bijvoorbeeld corners achter elkaar worden gezet. Of van omschakelmomenten in de wedstrijd. Ik verstuur ze vervolgens naar de hoofdtrainer.”

Dat doet hij ook met de eerstkomende tegenstanders van Excelsior Maassluis. “Die beelden zijn te halen van een speciaal platform. Videoanalyse heeft de laatste jaren een enorme vlucht genomen. Het hoort bij de optimale voorbereiding voor een wedstrijd. Je kan je als team instellen op de kracht van je tegenstander en het legt ook de mindere plekken van de tegenpartij bloot.”

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

Ronny Bolders wil van het spelletje genieten bij V.V. VIVOO

Ronny Bolders voetbalt op twee seizoenen na, al zijn hele leven bij V.V. VIVOO. Hier maakte hij op zijn veertiende zijn officieuze debuut en op zijn vijftiende zijn officiële debuut.  In het seizoen 2019/2020 raakte hij zwaar geblesseerd aan zijn enkel. Inmiddels is hij weer terug op het veld en probeert hij ten alle tijden te genieten van het spelletje.

Even Voorstellen
Ronny Bolders is 28 jaar oud. Samen met zijn vriendin Anne en zijn twee zoontjes Guus en Wout woont hij in Huijbergen. In het dagelijks leven is hij werkzaam bij Altrif Label als Accountmanager. In zijn vrije tijd brengt Ronny graag tijd door met zijn gezin, familie en vrienden. Verder sport hij graag. Zo doet hij aan hardlopen, wielrennen, squashen en het allerliefste staat hij op het voetbalveld. “Voetbal is zo’n mooi spelletje. Ik kan echt genieten van dat ene passje, aanname of opzetje met een teamgenoot waarbij je elkaar feilloos aanvoelt. Ook het sociale aspect/groepsgevoel vind ik erg mooi.”

Carrièreverloop
Toen Ronny Bolders veertien jaar oud was begon hij met meetrainen bij de selectie. Hier kwam hij naar eigen zeggen terecht in een fijne selectie met een goede hiërarchie, zelfcorrigerend vermogen en sterke persoonlijkheden, waarin hij zichzelf als jonge speler in de luwte kon ontwikkelen.

“Na de promotie in 2011 stopten er helaas een aantal dragende spelers en startte er een nieuwe trainer. Hierdoor raakte de hiërarchie in een soort vacuüm, waar ik niet goed mee om kon gaan. Om deze reden besloot ik te verkassen naar METO, waar ik twee leerzame seizoenen heb beleefd. Vooral het eerste seizoen heb ik mezelf goed kunnen ontwikkelen onder trainers Remco Broos en Rob Hellendoorn. Na het tweede seizoen heb ik besloten om terug te gaan naar VIVOO samen met enkele andere spelers van METO. In deze seizoenen zijn we tweemaal gepromoveerd en tweemaal gedegradeerd.”

Huidige seizoen
Het huidige seizoen verloopt niet zoals gehoopt voor VIVOO. De ploeg had als doelstelling het kampioenschap, maar al snel bleek dat de randvoorwaarden hiervoor niet in orde waren en dus werd het lastig om de doelstelling te behalen. “Hierdoor werd het erg rommelig en moesten we spijtig genoeg afscheid nemen van onze trainer Andy Wierikx, omdat het vertrouwen vanuit de spelersraad en bestuur in hem werd opgezegd. Dit heeft wel tot enige reflectie geleid. De randvoorwaarden zijn verbeterd en we zijn beter gaan presteren. Momenteel richten wij ons dan ook op de nacompetitie.”

Hoogte-en dieptepunten
In het seizoen 2019/2020 raakte Bolders vlak voor de Corona zwaar geblesseerd aan zijn enkel. Hij had last van kraakbeenschade en moest hierom geopereerd worden. Bij de blessure was er geen volledige zekerheid, dat Bolders ooit weer zou kunnen voetballen. “In het seizoen 2021/2022 heb ik mijn rentree gemaakt en inmiddels kan ik grotendeels van de wedstrijden/trainingen weer pijnvrij spelen. Desondanks zal het altijd een aandachtspunt blijven.”

Gelukkig heeft Ronny in zijn carrière ook veel mooie momenten meegemaakt, waar hij in de lastige tijd van zijn blessure aan terug kon denken. Hierbij waren zijn eerste jaren in de selectie één van de hoogtepunten. Het absolute hoogtepunt uit deze seizoenen was de promotiewedstrijd tegen Schijf. “Het was erg gaaf om op 16-jarige leeftijd al zo’n belangrijke wedstrijd te spelen. Ook het promotie seizoen onder Rudo Gommers was erg mooi. Dit seizoen kwam voor mij heel dicht in de buurt kwam van ideale randvoorwaarde. Hiermee doel ik op commitment in het team, samen iets proberen te bereiken en bijbehorende gezelligheid.  Als laatste was ook mijn rentree na mijn enkelblessure een erg mooi moment.”

Respect voor het bestuur
Naast het voetballende aspect heeft Bolders veel bewondering voor het bestuur van de club met betrekking tot het nieuwe sportcomplex. Het bestuur is namelijk in verschillende samenstellingen al 20 jaar bezig met het realiseren van dit nieuwe complex. “Elke keer als het moment daar lijkt te zijn dat het daadwerkelijk wordt gerealiseerd, wordt men buiten eigen schuld om toch weer teruggeworpen. Dit is erg frustreren, maar desondanks geven ze het niet op en blijven ze ervoor gaan. Hopelijk wint de aanhouder.”

Klik hier voor meer informatie over Vivoo
Klik hier voor meer artikelen over Vivoo

Kevin Milton geniet met volle teugen van het plezier bij Olympia’60

Het succesvolle, jaarlijkse jeugdkamp van Olympia ‘60 is weer in aankomst. De voorbereidingen zijn in volle gang om ook van de 34ste keer weer een memorabele editie van te maken. Organisator Kevin Milton geniet met volle teugen van het plezier dat de jeugdleden van de club hebben.

Waardering en complimenten krijgt Milton ieder jaar na een goed georganiseerd jeugdkamp, maar afgelopen jaar ontving hij het grootste compliment. Het zoontje van een van zijn beste vrienden wilde aanvankelijk niet op kamp en kwam huilend aan bij de jeugdboerderij in Loon op Zand. “Maar hij vond het uiteindelijk fantastisch”, herinnert Milton zich. “Zondagavond kreeg ik een berichtje van zijn vader dat de jongen dolgraag weer terug wilde naar kamp en dat hij niet kon wachten op de volgende editie. Dat zegt wel hoe geweldig die kinderen het vinden.”

Jaarlijks trekt Olympia’60 met bijna 200 man naar Loon op Zand, waar de jonge leden van de club samenkomen. “Ons doel is om die kinderen een onvergetelijk weekend te bezorgen. Dat is echt geweldig. Zo’n kamp is gewoon drie dagen lang één groot feest.” Milton en zijn mede-organisatoren organiseren spelletjes, voetbaltoernooitjes, spooktochten en laten de kinderen hutten bouwen. “Maar het allerleukste is de playbackshow. Dat is echt geweldig. In zo’n weekend is er vertier voor iedereen.”

Milton organiseert het jeugdkamp inmiddels alweer zo’n acht jaar. “Je rolt er op een gegeven moment in”, vertelt hij. “Ze zoeken ieder jaar weer vrijwilligers. Een paar jaar geleden ben ik een keertje meegeweest en al snel kreeg ik de vraag of ik mee wilde denken over de invulling van het weekend. Sindsdien zit ik in de organisatie.” De kinderen komen vrijdagavond binnen en worden meteen onderworpen aan diverse spelletjes. Ook de zaterdag is volgepland met diverse activiteiten. Zondag mogen hun ouders de kinderen rond een uur of 2 weer op komen halen.

Voor Milton is het het absolute hoogtepunt van het jaar. “De sfeer is gewoon top. Ook voor ons als leiders is het onderling hartstikke leuk en gezellig. We maken er ieder jaar weer een topweekend van. Ook de kinderen verheugen zich er ieder jaar weer op. Zij zijn na zo’n weekend helemaal kapot en vallen vaak in de auto al in slaap, haha.”

Wat het voor de jeugd zo mooi maakt? “Het is een weekend waarin alles kan en mag”, aldus Milton. “Ze slapen weinig, eten wat ze lekker vinden en doen leuke spelletjes. Ook leren ze elkaar nog beter kennen.” Er zit ieder jaar weer tientallen uren aan organisatie in. Maanden van tevoren begint Milton met het maken van plannen en een strak draaiboek met strikte tijdschema’s. “Als ik bezig ben met de organisatie, dan denk ik wel eens: waar begin ik aan”, glimlacht Milton. “Het kost enorm veel tijd en energie. Maar als je dan eenmaal aan de gang bent en je ziet al die blije kids genieten, dan weet ik waarvoor ik het doe. Aan het eind van ieder jeugdkamp verheug ik me alweer op volgend jaar.”

Klik op de link voor meer artikelen over Olympia’60
Klik op de link voor meer informatie over Olympia’60

VDL Maassluis trots op oudste horecatoernooi van Waterweg

Veertig jaar lang al is het begin juni één groot feest op de velden van het Maassluise VDL. Een van de grootste en oudste horecartoernooien van de Waterweg-regio heeft zijn reputatie verworven en daar is Gerard Tousain, als organisator trots op.

De 53-jarige vrijwilliger, oud-voetballer ook van VDL, haast zich meteen om te zeggen dat het evenement bijna een halve eeuw terug is ontsproten aan het brein van de VDL’ers Gommert van Ast, Piet Hoogenraad en Cor Hoek. Sommigen van hen waren echte  stamgasten van café’s rond de haven, Gommert was de snelste postbode van Maassluis en een van de beste spelers die de 100-jarige vereniging ooit heeft gekend.

Maar net als het team rond Tousain waren ze vrijwilligers, die alles over hadden voor hun club en de gezelligheid net zo belangrijk vonden als het voetbal op zaterdag en zondag. Het sportcomplex aan de Sportlaan in Maassluis is in al die jaren menig keer omgetoverd tot een zinderend evenement, met een DJ, veel schuimend bier aan de tap en toch altijd weer een fantastische sfeer.

“Het is een feestje van ons allemaal’’, zegt Tousain trots. ,,Het horecatoernooi draait om de vaste klanten van alle horecazaken in de stad. Café’s, restaurants, leuke bars. Het is de laatste decennia ook uitgegroeid tot één grote reünie, want iedereen die vroeger in de horeca te vinden was komt ook naar het sportveld en vindt het prachtig om daar weer zoveel bekenden te zien.’’’

Het aantal teams dat meedoet breekt volgende maand (10 juni) opnieuw alle records?
Tousain: “Het is ongelooflijk hoeveel animo er is. We kunnen ook geen inschrijvingen meer hebben uit een andere, naburige stad of zo. Het zit bomvol met teams van de horeca uit Maassluis en Maasland. Het heeft ook te maken met enorme opkomst van het vrouwenvoetbal. De laatste acht jaar loopt het storm met aanmeldingen van vrouwenteams. En daar zijn we blij mee, want de deelname van zoveel vrouwenteams naast de mannenelftallen zorgt voor een heel gezellige sfeer. Leuk om te weten, een vaste DJ verzorgt de muziek, want live-muziek is zonde van het geld. Niemand luistert! Iedereen wil plezier hebben en kletsen.’’

Is het een evenement voor jong én oud?
“Juist dat! We hebben deelnemers die al die veertig jaar al meedoen. Maar het is leuk om te zien dat ook de jeugd zich massaal meldt. Daarom gaan we het prachtige laatste jaar nu weer overtreffen. Iedereen kent hier Bob Clarke, dat was ooit de spits van het eerste en die is nu dik in de zeventig, maar doet nog steeds mee.’’

Zoveel deelnemers, dat vraagt ook om veel vrijwilligers?
,,Dat is het mooie hier, we hebben vrijwilligers moeten afzeggen! Ze staan gewoon in de rij om niet alleen voor de bar, maar ook achter de bar te staan. En om hamburgers te bakken. Het is echt een traditie om bij dit feestje aanwezig te zijn. Maar als we het over vrijwilligers hebben, we organiseren dit al jarenlang  met een hele mooie en fijne ploeg: John van Hoeven, Loes van Maaswaal, Myrthe Schouten, Max Andries, Hugo van Dongen en Peet Doorschodt vormen een prachtig team. Alleen Sjaak Mallie is ons ontvallen.’’

Klik op VDL Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VDL Maassluis voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.