Home Blog Pagina 320

‘Je moet weer terug naar huis’

Hij maakte als commercieel directeur de ups en downs mee van RBC Roosendaal als profclub, stapte even later uit het betaald voetbal, maar is nu weer helemaal terug. Bij de club die voor Hans van der Ende, nog altijd voelt als thuis.

Februari 2021. Een kantelpunt in de wederopbouw van RBC? Misschien wel. Het was in ieder geval het moment, dat de 61-jarige Van der Ende zich maar weer eens met de sponsoring besloot te gaan bemoeien. “Betaald voetbal was mooi geweest, ik zat inmiddels in het bedrijfsleven, maar dan zit je met mensen te babbelen en gaat het toch steeds weer over voetbal. Kun jij RBC niet weer omhoog helpen? Is het dan.” Gesprekken met onder meer Kees van Hassel, huidig voorzitter van de club, volgden. “Maar ook thuis, heb ik het er met mijn echtgenote over gehad. Tot ze zei: ‘Je moet weer terug naar huis’.” Al duurde het even, voordat het kwartje bij hem viel. “Wat bedoelde ze nou, ik was toch al thuis? RBC heeft je hard nodig, zei ze toen.”

Geen kantoor
Goedkeuring binnen, bekendmaking de deur uit. “Dat was op een donderdag, mijn telefoon ontplofte. Sindsdien is het zó hard gegaan met de sponsoring.” Mede dankzij zijn eigen opgezette campagne. “Ik had op Facebook en LinkedIn iets geplaatst: ‘Kom net als ik naar huis toe’. De reacties waren gigantisch: Dan komen wij ook!” Precies, zoals Van der Ende het bij zijn aanstelling had bedacht. “Qua sponsoring de club weer tot ongekende hoogte brengen. Ondernemers misten na het faillissement, een zakelijk platform. Dat was RBC in die tijd voor veel mensen. Nu zijn we het snelst groeiende platform in de regio, bedrijven willen zich binden en iedereen vindt het weer leuk. En ik ook!” Het plezier is weer helemaal terug, zelfs als vrijwilliger. “Vroeger was het mijn baan, nu doe ik het er gewoon bij.” Het grootste verschil? “Ik mis mijn kantoor in het stadion…” Maar ondanks dat, barst Van der Ende nog van de energie, en dat is te merken. “Toen ik kwam, hadden ze dertig of veertig sponsoren. Dat zijn er nu ruim 190.” Sterker nog. “We benaderen net zoveel bedrijven als in de proftijd. En voor amateurbegrippen, zijn dat nog best goede bedragen!” Want met een profachtergrond van dertig jaar, hoef je Van der Ende de boel natuurlijk niet meer uit te leggen. “Ik heb herrie gemaakt toen ik terugkeerde, dat moet je doen. Daarom plaatsen we ook iedere keer iets online, als er een nieuwe sponsor is. Je wilt reuring krijgen.”

Nostalgisch
En met een eigen website (RBCnetwerk.nl), lijkt dat voorlopig best aardig te lukken. “Er komt een punt, dat het netwerk ook voor ons gaat werken. Dat sponsoren het hier zo naar hun zin hebben, dat ze vanzelf mensen aan gaan dragen.” Al is dat tegenwoordig soms, al bijna het geval. “Laatst zat ik ergens met mijn vrouw te eten én nog voor het hoofdgerecht, hadden we er weer een nieuwe sponsor bij. Het is een beetje een uit de hand gelopen hobby.” Maar wel één, waarvan Van der Ende voorlopig nog van geen ophouden weet. “Dezelfde drive om resultaat te halen, is er nog steeds. Er is een verschil in tegenstanders, toch blijft het voor mij even leuk. Qua enthousiasme en voldoening.” En dus gaan ze in Roosendaal, lekker op deze voet verder. “Ons netwerk moet verder blijven groeien. Daarvoor organiseren we bijvoorbeeld ook activiteiten. Laatst met onder meer Robert Maaskant, Jan Poortvliet, Ben Wijnstekers, Koert Westerman en Bert van Marwijk. Binnenkort komt Hans Kraay jr. langs. Ondernemers vinden dat leuk, ook om zelf te kunnen netwerken. Op die manier weet je mensen aan je te binden.” Uitbreiden en financieel nóg meer draagvlak creëren. Van der Ende is, na het kampioenschap in de tweede klasse, voorlopig nog niet klaar. “De komende jaren willen we nieuwe stappen zetten. Met de club naar de derde of tweede divisie, dat zou ik het allermooiste vinden. Dan ruik je op een afstand toch weer een beetje dat nostalgische van profvoetbal…”

Klik op de link voor meer artikelen over RBC
Klik op de link voor meer informatie over RBC

Mark van der Heijden in andere rol verder

Voor Mark van der Heijden zit het erop bij VV Teylingen. Als speler althans, want de 35-jarige Sassenheimer gaat zich samen met oud-ploeggenoot en vriend Mark van der Vlugt ontfermen over de selectie van de roodzwarte club.

Een groots en meespelend afscheid zat er voor de voormalig verdediger van Ter Leede niet in. Met Teylingen beleefde hij een moeizaam seizoen in de vierde klasse, illustratief was het dat de Sassenheimers zich pas twee wedstrijden voor het einde in veiligheid speelden. “Het was niet het seizoen waarop we hoopten”, blikt Van der Heijden terug op de afgelopen jaargang. “De kwaliteit die we hebben is er niet uitgekomen. We zijn uiteindelijk nog dicht bij een nacompetitieplaats gekomen, maar de zesde plaats is al met al teleurstellend.”

Hij zoekt de verklaring voor het tegenvallende jaar ook in het voorgaande seizoen waarin Teylingen het kampioenschap verspeelde. “Dat heeft zeker meegespeeld. Het is een forse klap geweest. We stonden, geloof ik, acht punten voor. Dat hakte erin, onbewust hebben we dat meegenomen naar het afgelopen seizoen.”

Het voetballeven van Van der Heijden bestond uit twee delen. Het eerste deel vond plaats in aan de roodgele kant op sportpark De Roodemolen. Hij speelde bij Ter Leede jarenlang in de verdediging. “Een mooie tijd waarin ik alles heb mogen meemaken. Met het spelen van mooie derby’s tegen FC Lisse en Quick Boys.”

Voetballen in wat toen nog de topklasse was kostte echter veel tijd en op zijn 26ste besloot Van der Heijden zijn leven anders in te richten. Voetballen ging hij in een vriendenelftal van Teylingen, toen toenmalig hoofdtrainer Martijn Lagendijk hem verleidde tot een comeback in het selectievoetbal. “Ik heb geen moment spijt gehad van mijn terugkeer. Ik heb nog een paar mooie seizoenen beleefd. Ik heb genoten van het voetbal, maar zeker ook van de topsfeer die er altijd hing en hangt bij Teylingen. Dat hij zou stoppen was al langer bekend aan de roodzwarte kant op sportpark De Roodemolen. “Het is mooi geweest. Ik merkte dat ik ouder werd en dat ik meer pijntjes kreeg. Het is tijd aan de jonge knapen om het over te nemen.”

Hij verdwijnt echter niet van het Teylingen-toneel. De club vroeg hem plaats te nemen in de technische commissie. “Ik heb Mark van der Vlugt benaderd of hij het zag zitten om het samen te doen. Het is een niet te onderschatten klus. Je bepaalt voor een groot deel de koers die we op technisch gebied gaan volgen.”

‘Aanstaand jubileum stimuleert enorm’

Van der Heijden wordt samen met Mark van der Vlugt verantwoordelijk voor het eerste, tweede en het onder negentien-elftal. “Doorstroming vanuit de jeugd wordt een belangrijk aandachtspunt”, zegt Van der Vlugt, die een jaar geleden al zijn schoenen aan de wilgen hing, maar Teylingen altijd op de voet is blijven volgen.

“Teylingen heeft een duidelijk visie waarbij er geen spelers worden betaald”, zegt Van der Vlugt. “Voor versterkingen zoeken we het in spelers die een Teylingen-band hebben of die in de regio wonen. Wij koppelen prestatie altijd aan een stuk gezelligheid. Wij zijn geen grote club en daarom is het belangrijk om iedere speler aandacht te geven. De jeugd speelt een belangrijke rol. De onder 19 is de kweekvijver voor ons eerste en tweede. Bij ons zullen ze de kans krijgen zoals dat dit seizoen ook met Jay Berk is gebeurd.”

Van der Vlugt zet met Van der Heijden en hoofdtrainer Rob Jonkman in op een beter seizoen dan dit jaar. “Het aanstaande jubileum – de club viert het honderdjarig bestaan – stimuleert enorm.”

Klik op RKVV Teylingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Teylingen voor meer informatie over de club.

‘Soms mis je iemand die dan opstaat’

In de derde klasse van het zondagvoetbal, bleef het dit seizoen voor Be Ready tot op de laatste seconde spannend. Uiteindelijk bleek een beter doelsaldo genoeg, om directe degradatie te ontlopen en via de nacompetitie te mogen strijden voor lijfsbehoud.

En die boodschap, zorgde ook bij Yorick le Rutte toch wel voor de nodige opluchting. “Je verliest zelf, maar hoort vervolgens dat RCD ook verloren heeft. Uiteindelijk ben je dan natuurlijk blij dat je nog nacompetitie haalt.” Al zag dat er dus heel even niet zo naar uit, vertelt de verdediger. “We hoorden het pas na de wedstrijd. Misschien maar beter ook, voor de focus. Als ze wel hadden gewonnen, waren we gedegradeerd…” Dat is nu dus nog niet het geval, toch blikt de 22-jarige Le Rutte terug op een wisselvallig seizoen. “In de eerste periode, speelden we acht of negen keer achter elkaar gelijk. Dat schiet niet echt op.” 

Jonge ploeg
Ook later in het jaar volgde een mindere fase, daarna kregen ze het bij Be Ready weer aardig op de rit. “We begonnen te scoren en trokken wedstrijden over de streep. Dan komt het vertrouwen vanzelf natuurlijk weer terug.” Vertrouwen dat er voorafgaand aan de competitie, ook zeker was. “We wilden eerst hoog mikken, maar je moet ook realistisch zijn. Uiteindelijk gingen we voor handhaven en dan verder kijken.” En dus: “Zijn we nog steeds bezig met onze missie.” Aan de sfeer, ligt het volgens de student Sportmarketing in Tilburg dan ook zeker niet. “Echt een leuke groep, het seizoen is wat dat betreft voorbijgevlogen. Ik heb nu eigenlijk alweer zin in het nieuwe, haha!” Maar zo ver is het, met een felle strijd in de nacompetitie, natuurlijk nog lang niet. Tijd om de nodige ervaring op te doen, wel. “We hebben best wel een jonge ploeg, dan mis je op lastige momenten wel eens iemand die dan opstaat. En daar horen soms ook individuele foutjes bij.” Dingen om van te leren dus. “Als je geen kampioen wordt, zat er altijd meer in. Veel van de gelijke spelen, hadden we ook kunnen winnen…” Een uitspraak die symbool staat, voor hem als speler. “Ik heb vanaf mijn vijfde altijd in de jeugd gespeeld bij Be Ready, tot mijn vijftiende. Toen ben ik voor vijf seizoenen naar Kozakken Boys gegaan.” De reden? Die was simpel. “Om ergens anders, proberen beter te worden. Daar heb ik veel geleerd, zeker qua voetballend vermogen. Maar ook conditioneel ga je vooruit, het spelletje gaat sneller en tegenstanders zijn natuurlijk beter.” 

Op te merken
Nu, inmiddels alweer drie jaar terug bij de club waar het allemaal begon, plukt Le Rutte daar nog altijd de vruchten van. “Je merkt het aan bepaalde slimmigheidjes; even de bal laten lopen of een duel juist later in gaan. Daardoor ben je ze vaak net een stapje voor.” Spijt van zijn terugkeer, heeft hij dan ook geen moment. “Het is echt een dorpsclub. Ik woon ook zelf in Hank, dus iedereen herkent je. Mensen spreken je aan en dan sta je lekker te kletsen, dat vind ik hartstikke mooi.” Ook als je veel verliest? “Haha, dat hoort er ook bij. Dan heeft iedereen een mening. Alleen als je alles met 10-0 wint, anders hebben ze wel wat op te merken.” Dat deden ze bij Be Ready dit seizoen dus niet, toch is de sfeer nog steeds goed. “We hebben het bij elkaar weten te houden en het gevoel is nog altijd positief.” Mede door het vertoonde spel. “Voetballend gaat het beter, we spelen minder snel de lange bal. Doorschuiven in het centrum, dat is toch wel onze kracht.” Het liefste met hem centraal achterin. “Ik ben een rustige speler, wel fel in de duels en iemand die graag de bal wil hebben. Je komt er niet zomaar langs.” Kwaliteiten genoeg, zou je zeggen. “Als die kans nog een keer komt, om het hoger te proberen, wie weet zou ik dat dan wel willen. Toch zou ik vooral eigenlijk graag een keer kampioen worden of promoveren met Be Ready. Dat zou een mooie afsluiter zijn.” Maar nu dus eerst ‘even’ degradatie zien te voorkomen. “Het voelt iedere keer als een soort finale, we gaan ervoor met z’n allen!”

Klik op Be Ready voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Be Ready voor meer informatie over de club.

Leon Oomen hamert vooral op plezier bij JO13-2 van De Markiezaten

Zelf speelt Leon Oomen momenteel nog bij een lager team van FC Bergen, maar komend seizoen draagt hij hetzelfde tenue als dat van zijn zoon die actief is bij de JO13-2 van SJO De Markiezaten. Bij die spelersgroep is hij overigens als trainer/leider/assistent-scheidsrechter al een zestal jaar betrokken. ‘We hebben denk ik echt de leukste groep jongens om te begeleiden en dat doen we met heel veel passie en plezier.’

Oomen raakte betrokken als jeugdleider bij het team van zijn zoon toen hij zes jaar geleden begon met voetballen bij FC Bergen. Toen de jeugdafdeling samenvloeide met Nieuw Borgvliet werd hij bij SJO De Markiezaten daar trainer/leider en doet dat nu nog altijd met het grootste plezier. Op de website van de club staan wekelijks ook leuke sfeerverslagen van de gespeelde wedstrijden. “Daar ben ik een jaar of vier geleden mee begonnen, vooral om de ouders inzicht te geven in hoe het er bij de JO13-2 aan toegaat en ze de verrichtingen van hun kind kunnen volgen. We krijgen daarop leuke reacties en blijkbaar valt het ook anderen op. Ik zou het leuk vinden dat meerdere leiders en trainers dit zouden doen, dat maakt het voetbal bij De Markiezaten nog meer levend en te volgen voor iedereen. Bovendien vinden de spelers zelf het ook leuk om terug te lezen.”

Samen met Dave Cloots en Ivo van Eekelen staat Oomen twee avonden per week op het trainingsveld om de dertien jongens van hun team technische en tactisch te ontwikkelen en gaan ze op zaterdagen vol enthousiasme het veld op, met wisselend succes. “Presteren is leuk, maar wij hameren vooral op plezier. Dat is en blijft voor ons de basis van alles! We hebben zeker niet de beste spelers onder onze hoede, maar we beleven héél veel lol onderling en is misschien nog wel belangrijker dan elke week drie punten pakken. Al is geregeld een wedstrijdje winnen natuurlijk wel leuk.”

Met z’n drieën hebben ze de taken prima verdeeld en dat is ook aan het spel van hun eigen zoons die in het elftal spelen terug te zien. “We spelen nu voor het eerste jaar op een groot veld en daardoor hebben we een nieuwe rolverdeling met elkaar afgesproken. Ivo doet de trainingen en bepaald de opstelling terwijl Dave en ik daarbij assisteren. Ik regel de wedstrijdzaken, het vervoer en ben grensrechter. Ik bemerk nu vooral dat het ten goede is gekomen van het spel van mijn zoon, die beter is gaan voetballen sinds deze verdeling. We behandelen al spelers binnen onze groep ook gelijk en iedereen mag bij ons voetballen. Die gasten zijn echt ook vrienden en willen zo lang mogelijk samen in één elftal blijven.”

Als jeugdleider begon hij destijds in de JO7 en groeide met zijn spelers mee naar de JO13-2 waar hij nu vol tevredenheid wekelijks de progressie ziet die de jongens in al die jaren hebben doorgemaakt. “We zijn met een klein groepje begonnen omdat we toen nog op half veld speelden, maar gaandeweg zochten de spelers zelf nieuwe ploeggenootjes erbij. Op de trainingen zijn ze altijd gedreven en leergierig. Steeds werden ze wat beter en nu zien we ook regelmatig tijdens wedstrijden combinaties terug die we hebben getraind. In dat fasen-systeem speel je soms wel eens boven je niveau en dan moet je soms de winst halen uit complimenten die je krijgt.”

”We speelden onlangs tegen de koploper en verloren. Na afloop kwam hun trainer de kleedkamer in en complimenteerde de jongens over het plezier dat onze jongens uitstraalden en dat het opviel wat een leuk, sportief team we hebben. Dat is misschien nog wel het allermooiste compliment om te krijgen. En die trainer had gelijk, want dan vinden wij over onze spelers ook haha.”

Klik op v.v. De Markiezaten voor de laatste artikelen over de club.
Klik pp v.v. De Markiezaten voor meer informatie over de club.

Prein maakt decennium als hoofdtrainer vol bij WNC

Cor Prein staat ondanks de degradatie van WNC ook na het zomerreces weer voor de groep in Waardenburg. Prein gaat zodoende het decennium als hoofdtrainer op De Korte Woerden, waar hij ook al een jaar assistent was, volmaken.

WAARDENBURG – Van droomstart naar overwerk in het debuutseizoen in de vierde divisie zou de titel van het jaarboek van WNC over de jaargang 2022-2023 kunnen zijn. Want ondanks een geweldige eerste periode op het derde amateurniveau van Nederland geraakte de hoofdmacht van de Waardenburg Neerijnen Combinatie toch steeds meer in de greep van het degradatiespook. Een rechtstreekse terugkeer naar de eerste klasse kon nog vermijden worden, maar de nacompetitie niet met Wippolder als eerste tegenstrever.

En daar zag het toch halverwege dit seizoen totaal niet naar uit. Integendeel, met 23 punten op het conto na vijftien wedstrijden bivakkeerde WNC tijdens de winterstop stevig in de middenmoot waarbij met name de thuisbalans er blozend uitzag voor de geel-zwarte debutant: vijf van de zeven wedstrijden op De Korte Woerden werden in winst omgezet.

Blessuregevallen
Na de korte onderbreking in de winter sprokkelde de nieuwkomer echter nog maar acht luttele punten bij elkaar. Een sleutelwedstrijd was onbetwist de thuiswedstrijd tegen het eveneens in de zorgen verkerende Achilles Veen. Een 2-0 voorsprong voor de thuisploeg bleek niet voldoende om de zespuntenwedstrijd naar zich toe te trekken. De 2-3 uitkomst zorgde voor opluchting bij Veen en grote zorgen voor WNC, dat op de slotdag naar de Zeeuwse kampioen Kloetinge moest afreizen. Een kansloze missie, want de 7-1 nederlaag bezegelde het lot van Prein en de zijnen.

Waar het WNC aanvankelijk voor de wind ging, daar ondervond het in het tweede competitiedeel nadrukkelijk tegenwind. Tegenstanders, die zich aanvankelijk nog vergist hadden in de kracht van de nieuweling of de klus schromelijk onderschat hadden, waren beter op WNC ingesteld. En dan kreeg Prein ook nog eens te maken met blessuregevallen in de selectie. Zo stond back Melvin van Gestel enige tijd buitenspel.

Prein blijft hoe dan ook aan het roer en zorgt daarmee voor continuïteit bij WNC. Ook zijn vaste assistent-trainer Bennie van Meerte Janse, keeperstrainer Theo van Dungen en verzorger Mars van Mourik hebben hun contract met WNC met een jaar verlengd. Mooi contrast: de voetballer Cor Prein was getuige zijn cv aanmerkelijk minder clubgetrouw: hij voetbalde onder meer bij PSV, NEC, Achilles’29, De Treffers, Lienden, De Bataven en Leones. 

Prein weet zich voor het aankomend seizoen al verzekerd van de komst van nieuwe spelers. De voorhoede wordt versterkt met Steven de Vrede, Zain Mohgal en Ritchie Zinga. Corsin Vögtlander komt van Vriendenschaar en verdediger Maxim Kivaka Ndona keert terug bij WNC.

Klik op de link voor meer artikelen over WNC
Klik op de link voor meer informatie over WNC

Ton Leeggangers is een trotse Vutter

Jeugdleider, jeugdtrainer, organisator van het jeugdkamp, actief in het jeugdbestuur en op dit moment onderdeel van de ‘Vutters’. Je zou kunnen zeggen dat Ton Leeggangers, best wel een band heeft met Be Ready. Of zoals hij het zelf zegt: “Ik kom er al enkele jaren, dus die club is alles voor mij!”

En enkele jaren, is in zijn geval een understatement. “Bijna 50 jaar lid!” Enkel met een korte onderbreking, vertelt hij. “Van mijn negende tot mijn achttiende heb ik hier zelf gevoetbald, toen ben ik in Duitsland gaan werken, in ’77 kwam ik weer terug. Daarna ben ik blijven voetballen, tot mijn 35ste.” Bij het vierde, nooit in het eerste. “Door die periode van afwezigheid, heb ik toch een beetje de slag gemist in de jeugd.” Toch droeg de nu 71-jarige Leeggangers wel altijd het iconische rugnummer tien. “Een middenvelder met een goede techniek en iemand die veel kon lopen. Maar ik had ook mijn beperkingen hoor!”

Borstelen
Toen dat boek gesloten was, werd het tijd voor een nieuw hoofdstuk. Dat van ‘super vrijwilliger’. “Twaalf jaar jeugdtrainer en leider, een jaar of twaalf in het jeugdbestuur en 25 seizoenen lang betrokken bij het jeugdkamp.” Een aardig rijtje dus. “Ik zit er gewoon graag tussen. En vrijwilliger zijn, is echt hartstikke leuk.” Ook nu nog. “Op dit moment zit ik bij de ‘Vutters’, voor het onderhoud van de velden. Met een groep van dertien mannen.” Elke maandag, van acht tot twaalf. “Maaien, kanten snijden, blazen of bos kappen. Alles bijhouden op en rond de velden. Maar ook de vuilnisbakken legen. Gewoon zorgen dat alles er weer pico bello uitziet.” En daar komt best een hoop bij kijken, vertelt Leeggangers. “Je moet bijvoorbeeld ook de trekker goed doorsmeren, zodat we hem daarna weer kunnen gebruiken.” Vooral om het kunstgras te ‘borstelen’. “Dat doe ik iedere week, meestal op donderdag of vrijdag. Daar ben ik anderhalf uur mee bezig, maar dat vind ik misschien wel het leukste van alles.” Al maakt het eigenlijk niet uit, wat ze moeten doen. “Het is gewoon heel gezellig met die jongens samen. Veel oud-spelers van het eerste, lekker over voetbal kletsen.” In het ‘Vuttershok’. “Met een bakje koffie en soms een appelflap.” Wonend op een ruime kilometer van het sportpark, weten ze Leeggangers nog altijd maar al te goed te vinden. “De meeste mensen weten niet wat we hier allemaal doen, gelukkig wordt het wel gewaardeerd.” Sterker nog. “In 2016 werd ik benoemd tot lid van verdienste, dat was een hele happening. En twee jaar later, kreeg ik een Koninklijke onderscheiding. Geregeld door de club.”

Mollenvanger
Toch is die erkenning voor Leeggangers, natuurlijk niet het belangrijkste. “Je bent er op deze manier toch bij betrokken. Lekker altijd bezig, dat is voor mij het voornaamste. En links en rechts, maak je toch heel wat meters. Dus het is nog gezond ook.” Zeker ook, omdat het vaak buiten is. “Maar als het regent, gaan we niet buiten staan. Dan zoeken we binnen wel een klusje uit!” Voorlopig is er dan ook nog genoeg op het sportpark te doen. “De oudste van onze groep is nu 83, de meeste mannen zitten tussen de 70 en 80. Zolang ik het kan, wil ik het blijven doen.” Gelukkig, krijgen ze hier en daar ook wat hulp. “Ze hebben het wel een beetje makkelijker gemaakt voor ons. Veel bomen zijn gekapt, dus er is wel wat werk weggenomen.” En, misschien nog wel belangrijker. “We hebben van het bestuur een beregeningsmachine gekregen. Dat is alleen maar even die slang uitrollen en dat ding doet zijn werk. Wel nodig ook, nu met dat warme weer.” Kortom, de ‘Vuttersploeg’ is van alle markten thuis. “We hebben ook nog twee lijnenzetters en zelfs een mollenvanger. We hebben bij Be Ready echt veel last van mollen, maar ook konijnen.” Allemaal in samenwerking met een fijn bestuur. “Die mensen heb ik altijd gerespecteerd, daar kunnen we goed mee opschieten.” Dus ziet Leeggangers de toekomst, en eigenlijk alles, zonnig tegemoet. “Je moet altijd positief blijven denken!”

Klik op Be Ready voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Be Ready voor meer informatie over de club.

Ukken en Euro League levensbron Ter Leede

Bij Ter Leede begint het bij de ukken en de Euro League. Het is de kweekvijver voor de Sassenheimse club. “We vinden het belangrijk om jonge kinderen te laten bewegen en kennis te laten maken met sport.”

“Goed zo!” klinkt het op het veld van Ter Leede, waar enkele tientallen ukken hun ‘training’ aan het afwerken zijn. De lol is zichtbaar groot. “Het is vrije inloop op zaterdag”, zegt Bianca van Harskamp, vandaag één van de trainers en lid van het jeugdbestuur van Ter Leede. “We hebben nu een groep van zo’n veertig kinderen. De ene keer zijn er 25, de andere keer 35.”

De ukkentraining is een  begrip bij Ter Leede. Jaap Schaap, al net zo’n begrip, nam de training jarenlang voor zijn rekening. Dat deed hij niet met ingewikkelde foefjes, maar met prikkelende spelletjes om het ‘voetbalbrein’ te trainen. Schaap is inmiddels met pensioen, maar zijn geest leeft verder op de ukkentraining. “Het gaat om spelen en plezier hebben”, zegt Van Harskamp. “Kinderen kunnen al vanaf drie jaar meedoen. Het gaat om bewegen. We beschouwen het als onze maatschappelijke taak om kinderen van deze leeftijd te laten bewegen en te laten sporten. Natuurlijk hopen we dat ze lid blijven en dat ze bij Ter Leede gaan spelen, maar dat is meer van later.”

De meeste Ukken zijn vier en vijf oud, als ze zes jaar zijn kunnen ze doorstromen naar de Euro League. “Dat is eigenlijk het voorportaal voor het reguliere competitie”, zegt Van Harskamp. “De kinderen van de Euro League trainen op woensdag en spelen op zaterdagmorgen hun wedstrijden tegen andere clubs in de duin- en bollenstreek. Ze spelen dan tegen Foreholte en SJC. De KNVB biedt voor die leeftijd nog geen competitie aan. Op deze manier kunnen de kinderen kennismaken met het spelen van wedstrijdjes tegen andere clubs, maar kunnen ook de ouders ook wennen aan hoe het is  als hun kind aan reguliere competitie gaat meedoen.”

De ukken- en de Euro League zijn wel een belangrijke levensbron voor Ter Leede. “De meeste kinderen in de onderbouw stromen op die manier in”, weet Van Harskamp. “Vaak willen ouders dat kinderen eerst hun zwemdiploma halen alvorens ze  bij ons lid worden.”

Ter Leede merkt echter wel dat de stroom voetballertjes in het algemeen geleidelijk aan het afnemen is. “Voetbal is wat minder populair geworden, we hebben er een concurrent bij: het beeldscherm. In Sassenheim hebben we daarnaast een grote korfbalvereniging, een zwemclub en een rugbyclub die aan de weg timmert. Het is ook niet  zo dat er massaal gebouwd wordt in Sassenheim.”

Van Harskamp zou het niet raar vinden als Ter Leede en de goede buren van Teylingen in de toekomst zouden fuseren. “Vroeger was dat vloeken in de kerk, maar we moeten ook realistisch zijn. Het verenigingsleven verandert. Het wordt steeds moeilijk om voldoende vrijwilligers te vinden. Een fusie zou de nieuwe vereniging een boost geven. Ik ben opgegroeid bij Ter Leede en hou van de club, maar op sentiment bouw je geen toekomst. Als we de krachten bundelen kan er iets moois ontstaan. Uiteraard met daarin een plaats voor de ukken en Euro League.”

Klik op VV Ter Leede voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Ter Leede voor meer informatie over de club.

Ricky Bergmans gaat nog seizoen door bij nieuwe fusieclub Markiezaten

De jeugd van FC Bergen en Nieuw Borgvliet was al eerder samengesmolten tot De Markiezaten, maar vanaf komend seizoen vloeien ook de seniorenafdelingen in elkaar en ontstaat er de volledig nieuwe fusieclub v.v. De Markiezaten. Aanvaller Ricky Bergmans had aangegeven wellicht te stoppen maar zal na de zomer toch in het nieuwe tenue te bewonderen zijn.

“Ik ben nu op een leeftijd dat ik het van seizoen tot seizoen bekijk en dat had ik ook aangegeven aan de trainer. Maar van de andere kant lijkt het me dan toch ook wel een mooie uitdaging om met de fusieclub te kijken of we komend seizoen misschien écht tot het eind kunnen meedoen om promotie naar de derde klasse. We hoopten om met Borgvliet te kunnen stijgen en dan liefst naar de zaterdag derde klasse. Dat zat er niet in, dus blijven we nu met het eerste elftal ook na de fusie op zondag actief.”

De nieuwe fusievereniging zal naast het eerste elftal op zondag nog zeven seniorenteams en een damesteam in competitie hebben, terwijl er op zaterdag naast alle jeugdelftallen ook nog acht seniorenteams competitie gaan spelen. “We worden dus een flinke vereniging, al is het wel mooi dat we met Borgvliet nog het honderdjarig bestaan hebben kunnen vieren met z’n allen. Jammer dat we het niet met een kampioenschap hebben kunnen afsluiten, maar dat zat er dit seizoen helaas niet in want daarvoor waren we niet constant genoeg.”

Bergmans is overigens afkomstig uit de jeugdopleiding van FC Bergen, dat samen met zijn huidige club Borgvliet dus volledig fuseert. “Ik er heb tot de C-jeugd gevoetbald en ben daarna even gestopt en gaan zaalvoetballen. Daarna op het veld weer begonnen en zelfs ook het eerste gehaald. Maar op het moment toen FC Bergen naar de zaterdag overstapte ben ik samen met een groep vrienden bij SV Dosko in een lager team gaan spelen. Wij wilden graag op zondag blijven spelen en dat was toch bij FC Bergen geen optie. Bij Dosko was het prima, maar werden toen door Borgvliet benaderd met de vraag of we bij hen in het eerste elftal wilden komen spelen. Veel jongens waren ons wel bekend van onze tijd bij de ‘buren’ en we zagen het wel als een mooie nieuwe uitdaging dus zijn we naar Nieuw Borgvliet gegaan.”

Toch was het voor de 33-jarige aanvaller wel een overstap met een duidelijke afspraak. “Ik had aangegeven dat ik zou aansluiten bij trainingen en wedstrijden wanneer ik zou kunnen, want ik had een huis gekocht wat verbouwd moest worden. Dat was geen probleem en heb toen af en toe meegedaan. Dit seizoen was het anders en heb ik op twee duels na alles kunnen spelen en dat is prima bevallen. Ik bekijk het nu steeds per seizoen of ik er nog een jaartje extra aan toevoeg, maar ik ben nog fit en heb het naar mijn zin, dus voorlopig ga ik nog wel door.”

En dan hoopt hij opnieuw van waarde te kunnen zijn voor het elftal van trainer Lazarom net zoals hij dit seizoen bij Borgvliet zijn waarde bewees met goals en assists. “Door de jaren heen ben ik wel wat veranderd qua spel, meer de momenten kiezen en ben ook rustiger geworden. Ik ben niet ontevreden met de achttien goals en aantal assists. Toch had ik wel gehoopt om in deze klasse minimaal twintig doelpunten te maken als zit ik erbij in de buurt. Dat is dan een mooie sportieve uitdaging om na te jagen voor komend seizoen in het shirt van De Markiezaten. En we zullen zien of dat dan in de vierde of derde klasse gaat zijn.”

Klik op RKVV Nieuw Borgvliet voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Nieuw Borgvliet voor meer informatie over de club.

Thijs Sluijter heeft zin in SV Hillegom

SV Hillegom heeft komend seizoen met Thijs Sluijter opnieuw een ex-prof als trainer. De oud-Heerenveen-speler kijkt uit om op sportpark Zanderij te beginnen. “Ik heb er zin in en hoop het elftal wat stabieler te maken.”

Het gesprek met de 43-jarige oefenmeester vindt plaats daags na de laatste competitiewedstrijd in de eerste klasse. Met zijn ploeg SDZ is Sluijter 20 uur geleden door het oog van de naald gekropen. De Amsterdammers stonden al met één been in de tweede klasse toen AGB diep in blessuretijd nog gelijkmaakte tegen Assendelft. “We hadden onze eigen plicht gedaan door te winnen van De Meer en het was wachten op de uitslag van Assendelft. Dat waren bizarre minuten.”

Sluijter realiseerde zich ook meteen dat de klus nog niet geklaard is. SDZ wacht de nacompetitie. “We moeten vier wedstrijden overleven. Het wordt pittig.”

Als het Sluijter en SDZ meezit, wordt de ‘finale’ op zondag 18 juni gehaald. Dat is precies twee dagen voor zijn eerste training bij Hillegom. “Dat zou een mooie timing zijn”, zegt de oefenmeester. “Ik heb bewust gekozen om al zo vroeg met trainen te beginnen. Van 28 mei naar 13 augustus, als de eerste echte training is, dat is ultralang. Vandaar dat ik een trainingsblok heb ingepland van vier trainingen in juni, waarop we kennis kunnen maken met elkaar en waarbij we kunnen trainen op de teamfuncties.”

Voor Sluijter is Hillegom geen open boek. Met SDZ ontmoette hij de hoofdmacht van de fusieclub twee keer en daarnaast zag hij als toeschouwer zijn nieuwe elftal aan het werk tegen Fortuna Wormerveer. “In die wedstrijd heb ik de goede en minder goede kanten van het team gezien. Voor rust werd met veel power gespeeld, na de pauze was de energie een stuk minder.”

De selectie zal deze zomer op een aantal plaatsen wijzigen. “Een centrale verdediger vertrekt en drie jongens stoppen. Er komen twee spelers van Fortuna Wormerveer erbij, een back van FC Lisse en ook een buitenspeler. We hopen ook nog een spits toe te voegen.”

De nadruk zal in de lijn van de visie van de club liggen om jonge en talentvolle spelers uit de eigen jeugd en regio in te passen. Sluijter is dat gewend. “Bij SDZ is er nog één basisspeler van vorig seizoen over”, zegt hij. Er zijn vier, vijf jongens vanuit de jeugd in één keer doorgestroomd.”

Met dat in het achterhoofd besloot hij dit seizoen snel concessies te doen aan zijn speelwijze. “Ik ben iemand die graag met veel pressie naar voren speelt en probeert zo snel mogelijk op de helft van de tegenstander de bal te veroveren. Maar daar moet je wel de spelers voor hebben. We zijn daarom in de loop van het seizoen realistischer gaan voetballen. Dat heeft zeker vruchten afgeworpen. Na de eerste seizoenshelft hadden we maar vijf punten, uiteindelijk zijn we op 22 punten geëindigd en hebben daarmee rechtstreekse degradatie voorkomen.”

Sluijter is inmiddels een gepokt en gemazzelde trainer. “Dit wordt mijn tiende seizoen alweer. Ik werd op mijn 34ste in één keer van speler trainer bij ADO’20. Dat was een enorm leerzaam proces. We zijn gedegradeerd en het jaar erop weer gepromoveerd.”

Hillegom wil hij in eerste instantie stabieler maken. “Het wordt het eerste jaar van het weekendvoetbal, ik heb geen idee hoe dat gaat worden en hoe vaak we op zaterdag of zondag gaan spelen.”

Klik op SV Hillegom voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Hillegom voor meer informatie over de club.

Druiven voor Bevelanders zuur met rechtstreeks degradatie naar vierde klasse

Op de laatste speeldag van de competitie viel uiteindelijk alsnog het doek voor v.v. Bevelanders. Door de winst van GPC op Lewedorpse Boys wipten de Vlissingers de nacompetitie in en degradeerde het Bevelanders van laatste man Wesley de Haze rechtstreeks.

“Dat was erg zuur. We hadden het tot de laatste wedstrijd in eigen hand helaas en dan zie je GPC nog over je heengaan. Het was moeilijk maar als we hadden gewonnen van ’s Heer-Arendskerke hadden we alsnog de nacompetitie weten te bereiken. Maar dat lukte helaas dus niet. Al is het ook zo dat je degradeert op basis van een heel seizoen en niet op een wedstrijd…”

En het afgelopen seizoen was het volgens De Haze simpelweg niet goed genoeg. Te weinig scoren, te veel persoonlijke fouten maken en veel te vaak op beslissende momenten niet jezelf belonen als ploeg. “En dan kom je in de problemen is wel gebleken. We speelden ook niet in een kinderachtige klas, want als je ziet hoeveel sterke ploegen erin zaten… Daarvan verliezen is geen schande, maar dan moet je wel zorgen dan je tegen de andere teams de punten pakt en dat hebben we nagelaten.”

Een lijst aan langdurig geblesseerde basiskrachten, waaronder een keeper met een hardnekkige vingerblessure. “Vijf of zes man die je constant mist en die wel de broodnodige ervaring hebben, dat van je niet zomaar op. Jonge gasten die eigenlijk nog moesten rijpen en groeien die speelden constant al in de basis. Dat kan je ze ook niet kwalijk nemen, maar daarvan kan je niet verwachten dat ze de boel op sleeptouw nemen en eventueel een wedstrijd kunnen doodmaken als het moet. Je hebt gewoon in elk linie mensen met ervaring nodig wil je niet in de problemen komen en dat miste bij ons dit seizoen. Dat is geen verwijt maar een realistische constatering.”

Sinds 2017 zit de linkspoot bij de eerste selectie en heeft bij Bevelanders altijd in de derde klasse gespeeld. Nu in de vierde klasse wordt straks ook voor hem een nieuw hoofdstuk. “Dat zal voor ons als ploeg nog lastig genoeg worden, want als je kijkt wat er allemaal terugkomt. Bij ons uit de competitie alleen al zijn de onderste vijf ploegen allemaal gedegradeerd, dus dat gaat nog een fiks karwei worden om bovenin mee te spelen voor de prijzen.”

Zelf hoopt De Haze, die derde aanvoerder is bij de Bevelandse formatie, dan weer fit te zijn. Want een enkelblessure en daarop volgende operatie zorgden ervoor dat hij al sinds november vorig jaar langs de kant staat. “Op de training ging ik er doorheen en uiteindelijk was een operatie noodzakelijk. Banden waren ingescheurd en een stukje bot afgebroken. Het maakte het seizoen des te meer frustrerend als je dan vanaf de kant het ziet misgaan. Je kunt zelf niks doen om te helpen en dat voelt onmachtig. Ik ben er wel altijd zoveel mogelijk bij geweest, ook om spelers te ondersteunen maar het gevoel is dan toch totaal anders.”

Zonder anderen tekort te doen denkt de ervaren centrale verdediger dat de kansen er voor Bevelanders er heel anders hadden uitgezien als er meer ervaren jongens op beslissende momenten wél fit waren geweest. “Dan denk ik wel dat we die nacompetitie hadden kunnen halen. Maar dat was geen garantie dat we het dan alsnog gered hadden. Het is nu zaak voor mij om eerst volledig fit te worden en dan in het nieuwe seizoen weer te proberen om met Bevelanders voor promotie te gaan spelen, want ik ben zeker van mening dat we in de derde klasse thuishoren. Het is nu aan ons om dat te gaan realiseren.”

Klik op vv Bevelanders voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Bevelanders voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.