Home Blog Pagina 229

Dylan Knevel richt zich met De Noormannen op handhaving in vierde klasse

In het jaar dat de club het 90-jarig bestaan feestelijk vierde, kreeg De Noormannen wel te maken met een degradatie. Na vijf seizoenen daalde de club uit Westkapelle weer af naar de vierde klasse van het zaterdagvoetbal. Daar moet het dit seizoen alle zeilen bijzetten om boven de rode degradatiestreep te blijven. 

De ploeg van de nieuwe trainer Michael Richard, hij volgde Lennart Kerkhove op die maar liefst tien seizoenen voor de groep stond. “Dat is altijd wennen met een nieuwe trainer, maar in de voorbereiding speelde we echt goed voetbal. Maar gek genoeg wilde het vanaf de start van de competitie niet lopen. De eerste wonnen we nog wel, maar daarna liepen we tegen bijna alleen nederlagen aan en dan moet je als snel vol aan de bak, zeker met zo’n versterkte degradatieregeling waarbij er zes teams degraderen.”

Knevel zelf speelde in de jeugd één seizoen bij FC IJsselmeervogels voordat hij met zijn ouders naar het Zeeuwse Westkapelle verhuisde. Hij besloot zich aan te melden bij De Noormannen waar hij inmiddels zeventien seizoenen actief is. De laatste drie jaar bij het eerste elftal waar hij voornamelijk als spits, buitenspeler en af en toe op ‘tien’ zijn wedstrijdminuten maakt. “In de jeugd speelde ik altijd wel als aanvaller en dat doe ik nog steeds. Het zijn ook de posities waar ik met mijn spel het beste tot mijn recht kom.”

De beweeglijke aanvaller voelt zich het beste thuis in een vrije rol voorin, waarbij hij niet positie gebonden hoeft te spelen. “Met die vrijheid en beweeglijkheid probeer ik het de tegenstander zo lastig mogelijk te maken. Ik ben redelijk snel en heb een aardige dribbel en daar probeer ik dan door heen en weer te zwerven mezelf de ruimte te verschaffen om voor het doel te komen. Al is dat juist nog wel een facet in mijn spel waarin ik mezelf verder wil en ook moet ontwikkelen. De goede momenten herkennen om op te duiken voor het doel. Als dat lukt dan wordt je als voetballer nog completer en moeilijker te verdedigen. Het is voor mij wel een persoonlijke doelstelling om te realiseren de komende jaren in elk geval.”

Met zijn drieëntwintig jaar is hij één van de jongere spelers in de selectie, maar toch laat hij zich ook verbaal daar waar het kan ook gelden in de coaching. “Dat heb ik altijd wel gehad en in de jeugd ook veel gedaan. Het zit in mij als persoon en probeer daar de ploeg mee te helpen op een positieve manier.”

Sportieve ambitie heeft Knevel zeker, maar hij zit momenteel in zijn ogen bij De Noormannen prima op zijn plek. “Ik speel hier al zo lang, ken iedereen en de club voelt vertrouwd. De gezelligheid die er heerst, ook na de trainingen en wedstrijden is mooi. Bovendien leeft de club, zijn er veel vrijwilligers en wordt er regelmatig ook een extra activiteit georganiseerd. Dat is leuk en zorgt voor verbondenheid bij iedereen. Dat is me ook heel veel waard. We zijn gedegradeerd vorig seizoen en spelen nu in een klasse die sterk is, mede door een hoop andere degradanten. Sommigen willen terug omhoog, maar anderen doen er alles aan om niet nog een niveau te degraderen. Tot die groep behoren wij en dat betekent tot het eind van het seizoen elke week vol aan de bak. Maar ik ben er van overtuigd dat we het gaan redden, want daarvoor hebben we in mijn ogen meer dan voldoende kwaliteit in de groep.”

Klik op De Noormannen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Noormannen voor meer informatie over de club.

Supermini’s maken vol enthousiasme kennis met het voetbalspelletje bij VCK

Met een verleden als voetbalster en een voetballend zoontje bij VCK was Maaike Matthijsse- de Jonge al bekend met de voetbalsport. Maar ook dochtertje Tess bleek de voetbalgenen in zich te hebben. Ze was alleen nog erg jong, maar wilde graag voetballen. Het was voor Maaike één van de redenen om het trainerschap bij een groepje 3- en 4-jarige Supermini’s op zich te nemen.

 

“Mijn zoontje begon ook ooit in coronatijd bij de supermini’s, en is inmiddels speler bij de JO8-3 waarvan ik ook trainster ben. De supermini’s is gewoon een geweldig leuke groep om te trainen en enthousiast te maken voor het voetbalspelletje. Eerder was ook al een paar keer geprobeerd om zo’n groepje op te zetten maar waren er niet zoveel aanmeldingen. Nu blijkt het wel enorm aan te slaan en dat is heel erg gaaf natuurlijk. Elke week hebben we zo’n twaalftal kinderen die vol plezier op het kunstgrasveld van sportpark De Stoofwei een uur lang lopen te genieten. En daar geniet ik als trainster dan zelf ook enorm van.”

Zelf begon Maaike ook ooit met voetballen bij de F-pupillen van GPC, maar vijftien jaar geleden moest ze noodgedwongen door blessures stoppen met voetbal. Toen na een oproepje voor nieuwe supermini’s zoveel aanmeldingen kwamen, heb ik gevraagd aan mijn zus Renske, die nog wel zelf actief is als keepster bij FC Dauwendaele, of ze een keertje wilde assisteren. Zij vond het echter zo gaaf, dat ze is gebleven en we het nu inmiddels samen doen. Onze ouders hebben ook altijd vrijwilligerswerk gedaan en dat zit dan blijkbaar toch wel in ons bloed. Het is prachtig om je in te zetten voor een club en als je dan zoveel vreugde en plezier er voor terugkrijgt, dan is dat prachtig.”

Het doel van de supermini’s is simpel: plezier hebben en vooral lekker bewegen en sporten. “We bieden wel tijdens de trainingsmomenten een vaste structuur aan met afwisselende oefenstof en het nemen van penalty’s. Partijtjes dat slaan we nog wel over voorlopig, want dat heeft geen zin. We trainen iedere woensdag van 16.00 tot 16.45 uur op het kunstgrasveld en dat is qua spanningsboog precies lang genoeg. De kinderen zelf en ook de ouders reageren allemaal heel enthousiast en positief op de trainingen, dus dat geeft ons als trainsters ook weel voldoening en energie.”

Dribbelen met de bal, balletjes afstoppen, op doel schieten en juichen na een doelpunt. Het komt allemaal tijdens de trainingen voorbij. Na elke trainingen mag er door de spelertjes een sticker wordt geplakt op de VCK Supermini stickerkaart. “Dat is een mooie motivatie en wordt in de najaars- en voorjaarscompetitie toegewerkt naar een volle kaart én een diploma. In het najaar afgesloten met een speciale ouder-kind training. En dat zullen we aan het eind van de voorjaarsreeks opnieuw doen.”

De aanpak van Maaike en Renske zorgt voor veel extra plezier bij de mini’s en ze zien dat ook de ouders dat wel kunnen waarderen. “Het gaat erom dat ze zoveel mogelijk dingen van het voetbalspelletje op een leuke, speelse en ongedwongen manier onder de knie krijgen. Maar het allerbelangrijkste is spelplezier beleven en in beweging zijn. Het feit dat er nog altijd zo’n grote groep supermini’s wekelijks komt én er veel interesse is van nieuwe aanwas geeft aan dat we op de goede weg zijn. En dat we met een groep in deze leeftijdsgroep duidelijk ook in een behoefte voorzien.”

Klik op VCK Koudekerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK Koudekerke voor meer informatie over de club.

 

Levi Mombarg wil met goed gevoel afscheid nemen bij FC Dauwendaele

Een prima voorbereiding, een andere tactiek en goede resultaten. De start van de competitie pakte voor FC Dauwendaele en aanvaller Levi Mombarg ineens anders uit. Na de eerste serie wedstrijden gingen verloren en de geelhemden zagen zichzelf stijf onderaan terug. Inmiddels is de weg omhoog door de derdeklasser ingezet.

“Gelukkig wel. Het was wel gek om vorig seizoen bijna te promoveren en dan na een goede voorbereiding in de competitie ineens tegen een reeks nederlagen aan te lopen. Dat was wel een aparte ervaring. We hebben toen de koppen bij elkaar gestoken en zijn weer overgestapt naar het systeem en speelwijze van vorig seizoen. Met iets minder druk vooruit en wat meer zekerheid achterin. Nu is het allemaal wat stabieler en dat zie je ook terug in de resultaten. Het geeft iedereen meer vertrouwen, aanvallend spelen we nog steeds maar de restverdediging is beter.”

Mombarg had en heeft nog altijd de ambitie om minimaal in de tweede klasse uit te komen als voetballer. Vorig seizoen was hij er dichtbij met Dauwendaele, maar nu is het vooral zaak om zo snel mogelijk weg te komen bij de gevarenzone. “Daarin gaan we zeker slagen want daarvoor hebben we genoeg kwaliteiten in de selectie. We hadden het doel om ook dit jaar mee te doen voor promotie, maar dat moesten we na die slechte start flink bijsturen. Al hebben we die promotie nog altijd niet uit het hoofd gezet. Persoonlijk heb ik sowieso de ambitie om de tweede klasse te halen want daar komen mijn kwaliteiten nog beter tot uiting.”

Ambitie

Om zijn ambitie na te jagen heeft de aanvaller besloten om volgend seizoen de overstap te maken naar SVOD’22 uit Oostkapelle. Die ploeg komt nu al uit in de tweede klasse en maakt wellicht nog kans op eventuele promotie naar de eerste klasse. Voor Mombarg betekent de overstap dat hij weer op bekend terrein gaat voetballen. Hij speelde in het verleden – voor de fusie – al bij Oostkapelle. Daarvoor speelde hij onder andere voor HSV Hoek. “Ik ken die groep goed en wil gewoon op zo’n niveau voetballen. Mijn type spel past daar en ik wil mezelf daar graag bewijzen.”

Tot die tijd zal Mombarg het maximale uit zichzelf halen bij Dauwendaele. Tijdens zijn eerste periode bij Oostkapelle liep hij een zware kruisbandblessure op, toen viel het voetbal stil door corona om af te sluiten met een kampioenschap. “Na het kampioenschap koos ik ervoor om een stapje terug te doen en te voetballen met vrienden. Maar de sportieve ambitie die ik nu weer voel branden die zegt me dat ik deze stap moet maken en mezelf verder moet uitdagen en ontwikkelen. Nog meer een aanvalsleider zijn en betrokken zijn met goals en assists.”

Van zijn kruisbandblessure heeft de 26-jarige leefstijlcoach en personal trainer geen last meer, maar hij kampte daarna wel met heupklachten. “Dat was hinderlijk maar door de spieren er rondom goed te trainen en te versterken gaat het goed en heb ik al twee jaar niet of nauwelijks nog last gelukkig. In het restant van de competitie wil ik graag nog een reeks prachtige resultaten neerzetten. Alsnog promoveren zou een prachtige afsluiting zijn. Deze groep is daar ook aan toe. En het is ook een goed moment, want door die versterkte degradatieregeling wordt het er niet eenvoudiger op om de stap omhoog te maken. Als het kan moet het nu gebeuren, het zou een mooi slotstuk zijn hier voor mij.”

Klik op FC Dauwendaele voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dauwendaele voor meer informatie over de club.

Complete SJO Serooskerke/ Veere voorzien van nieuwe trainingspakken

Het was een klus waar de sponsorcommissie een jaar lang mee bezig is geweest, maar sinds begin september heeft de complete jeugdafdeling van SJO Serooskerke/Veere fonkelnieuwe trainingspakken. Nicky Holmes is er trots op dat er zoveel bedrijven de jeugd van beide clubs een warm hart toedragen en dit mede mogelijk hebben gemaakt.

“Het was een flink project wat we met een aantal mensen heel goed hebben uitgewerkt en waar best de nodige uurtjes aan voorbereiding ook zijn ingekropen. Maar als je dan nu alle jeugdleden van de SJO trots in hun eigen trainingspak ziet lopen, dan geeft dat wel een heel goed gevoel.”

Holmes was tot voor kort nog bestuurslid van de SJO, maar inmiddels is hij daarmee gestopt. Mede om zich vol te kunnen richten op zijn lidmaatschap van de sponsorcommissie. Vanuit die hoedanigheid heeft hij ook als kartrekker vorm gegeven aan het plan om de jeugdleden uniform te voorzien van eigen trainingspakken. “Samen met Jordi Suurmond heb ik dat project opgepikt en zijn we aan de slag gegaan. Plan schrijven, beide besturen overtuigen van de noodzaak en dan na akkoord op zoek naar de benodigde sponsoren. Want er is best een flink bedrag mee gemoeid. We hebben ook bij clubs als Zeelandia Middelburg en SVOD’22 ons licht laten schijnen en gevraagd hoe zei dat hebben aangepakt. Zo is het geheel in gang gezet en uiteindelijk gerealiseerd.”

Het is overigens in een plan vorm gegeven op een dusdanige manier, dat het geen eenmalig iets is maar dat het toekomstbestendig is. “We willen natuurlijk wel dat op termijn de pakken opnieuw op zo’n manier worden vervangen en dat hebben we in een plan geborgd. We wilden ook niet dat de trainingspakken eigendom van de club zouden worden, dan moet je alles beheren en ook daarin gaat altijd veel tijd en regelwerk zitten. Daarom hebben we ervoor gekozen dat voor een heel klein bedrag iedereen zijn of haar eigen pak kon kopen en voorzien van intialen of eigen naam. Dankzij de sponsoring konden we dat realiseren.”

Dit hele project is uiteindelijke mogelijk gemaakt door een aantal trouwe sponsoren: HUBO Serooskerke , Sinke Schoenmode, Propema Elektrotechniek en OOS International uit Serooskerke en Intersport Erik uit Middelburg. “Dankzij hun sponsoring lopen alle jeugdteams er nu zeer verzorgd bij voor en na de wedstrijden en geeft de SJO Serooskerke/Veere een meer professionele uitstraling. Daar was het ons voor te doen en we zijn tevreden en trots dat dit door de inzet van een groep vrijwilligers en sponsoren is gelukt.”

Klik op SJO Serooskerke/Veere voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJO Serooskerke/Veere voor meer informatie over de club.

Robin van Laere wil met GPC vol gaan voor het kampioenschap

Bij zijn vorige club SV Walcheren was drie seizoenen geleden het perspectief op speeltijd bij het eerste- en ook tweede elftal niet heel groot. Toen Robin van Laere (22) de vraag kreeg van buurman GPC om de overstap te maken aarzelde de verdediger dan ook geen moment.

Sinds zijn overstap naar de oranjehemden speelde hij twee seizoenen in de derde klasse en na de degradatie probeert hij nu in de vierde klasse mee te strijden voor promotie. “Ik heb de jeugd bij Walcheren doorlopen, een uitstap van enkele jaren naar JVOZ gemaakt en daarna teruggekeerd bij Walcheren. Op een gegeven moment speelde ik nauwelijks bij het tweede en soms ook niet bij het derde elftal. Toen kreeg ik een kans om derde klasse te spelen bij GPC en die wilde ik absoluut pakken. Dat is gelukt en ik geniet er volop van dat ik nu wel in een eerste elftal kan spelen.”

Na de degradatie is GPC één van de kanshebbers op promotie en een eventuele titel. “We begonnen met een grote selectie, maar een aantal ervaren spelers zijn afgehaakt of niet beschikbaar. Daardoor missen we de broodnodige ervaring maar doen we het tot nu toe buitengewoon goed. We hebben een goed voetballend maar ook jong team. Dat kan soms wel eens opbreken tegen ervaren teams. Toch weten we bij te blijven in het kielzog van Kapelle, dat wel die ervaring in het elftal heeft.”

Als linker centrale verdediger of linksback is Van Laere wekelijks wel verzekerd van een basisplek en wil hij samen met zijn teamgenoten vol gaan voor het kampioenschap. “Als je de kansen daarvoor hebt dan moet je dat altijd proberen. En je moet het ook gewoon durven uitspreken. Want als je met zo’n jonge groep nog altijd gedeeld eerste staat na veertien duels, dan mag je daar best tevreden over zijn. Al besef ik heel goed, dat er nog een lange weg te gaan is. We willen eigenlijk proberen om de nacompetitie te vermijden en dan zit er dus maar één ding op en dat is de titel pakken haha.”

Thuis voelen

Van Laere is geboren en getogen in Vlissingen en voelt zich inmiddels al prima thuis bij GPC en is tevreden met hoe het nu loopt bij de club. “We hopen zo snel mogelijk terug te keren in de derde klasse. Dat geloof zit wel in de groep, al moeten we in een klasse met vijf oud-derdeklassers als concurrenten wekelijks top zijn. De degradatie naar de vierde klasse was een tegenvaller, maar het is nu zaak om te laten zien dat we een stap omhoog aan moeten kunnen. Vorig seizoen merkte je dat de spirit langzaam uit de ploeg verdween en we het uiteindelijk niet wisten te redden. Nu is het gevoel helemaal anders en dat geeft wel vertrouwen.”

De 22-jarige verdediger geniet van de kansen die hij krijgt om zich nu wekelijks in een eerste elftal te laten zien. Maar tegelijk is er het besef, dat heel veel facetten van zijn spel nog beter kunnen. “En ook beter moeten. Zoals meer rust houden aan de bal en op bepaalde momenten ook vaker kiezen voor de simpele voetbaloplossing. Dat zijn in mijn geval als je betrokken bent in de opbouw wel belangrijk en daarin kan ik nog zeker in doorgroeien.”

De stap van SV Walcheren naar GPC is voor Van Laere in alle opzichten eentje geweest waarvan hij geen seconde spijt heeft gehad. “Ik zocht een uitdaging op speeltijd én wilde in een eerste elftal voetballen. Dat doe ik nu al bijna drie jaar en hoop hier nog heel wat mooie sportieve stappen omhoog te zetten.”

Klik op GPC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GPC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Joanike en Michel Geluk hebben beiden hun eigen rol bij RCS

0

Het was in eerste instantie Joanike Geluk die in 2017 bij v.v. RCS als verzorgster aan de slag ging. Ze had de opleiding sportverzorging gevolgd en wilde graag haar kennis in praktijk brengen. Pas later volgde ook haar man Michel, die momenteel elftalleider is bij het eerste elftal. En dus zit het echtpaar niet alleen thuis, maar ook bij RCS naast elkaar op de (reserve)bank.

“Onze kinderen voetbalden toen allebei hier bij RCS. De jongste heeft nog bij Zeelandia Middelburg gespeeld maar voetbalt inmiddels weer hier in Oost-Souburg. Dat maakt het logistiek gezien allemaal wel een stukje makkelijker dan in het begin”, zegt Joanike.

Michel en Joanike kwamen in 2008 vanuit Vlissingen in Oost-Souburg en hun kinderen gingen voetballen bij de plaatselijke voetbalclub. Zonder enige voetbalachtergrond was Michel, die op hoog Zeeuws niveau aan tafeltennis deed, wel een vader die de verrichtingen van zijn zoons vol trots volgde en gaandeweg het spelletje begon te kennen en waarderen. “Ik vond het zo leuk dat ik bij de KNVB een cursus jeugdvoetbaltrainer heb gevolgd en ben daarna trainingen gaan geven. Ik wilde graag iets voor de vereniging betekenen en ben er zo stilaan ingerold.”

Joanike, die bij Swift in Middelburg op hoog niveau korfbalde, had eerder al bij Sepia in Heinkenszand een opleiding sportverzorgende en masseur gevolgd. Doordat hun zoons bij RCS voetbalden vroeg ze aan Alex Verdonk of ze met hem mocht meekijken en assisteren met de verzorging. “Zo raakte ik bij de club betrokken en ben sindsdien op trainingsavonden altijd bij het eerste aanwezig en natuurlijk ook op zaterdagen tijdens de wedstrijden. Heel gaaf om te doen en je bouwt ook een mooie vertrouwensband op met de spelers. Om op die manier ervoor te zorgen dat ze fit zijn, hun klachten kan verhelpen of een onderdeel te zijn van hun herstel bij een blessure geeft mij veel voldoening.”

Bij het eerste was toen nog Jeffrey van den Berge elftalleider, maar na een jaartje of vijftien wilde hij een stapje terug doen. Omdat Michel altijd langs de lijn stond en bekend was binnen de club is het balletje gaan rollen. “Ik kreeg de vraag of ik geen elftalleider wilde worden. Tot die vraag kwam had ik er nooit over nagedacht. De jongste was toen naar Zeelandia gegaan en ik was toen niet actief als jeugdtrainer bij RCS. De vraag moest ik toen even laten bezinnen, want op dat vlak lag niet direct een ambitie bij mij. Bij Zeelandia heb ik nog een jaartje een rol gehad als assistent-trainer, maar ik wilde ook mijn steentje wel bijdrage bij RCS. Toen heb ik toegezegd om als elftalleider aan de slag te gaan en dat bevalt tot nu enorm goed.”

Het zorgde er wel voor dat er met twee puberende zoons goede afspraken moesten worden gemaakt hoe Joanike en Michel hun verschillende rollen bij de eerste selectie van RCS zouden invullen. “Omdat Joanike sowieso beide trainingsavonden aanwezig moet zijn als verzorgster ga ik alleen op donderdagavond pas na aan het eind van de training naar de club. Dan nemen we met de technische staf de wedstrijdselectie voor zaterdag door en regel ik de benodigde zaken. Daarnaast ben ik er elke zaterdag ook bij. Daarvoor gaan we altijd bij onze jongens in de JO19-2 en JO15-1 kijken als dat qua speeltijden mogelijk is. Want we willen geen ouders zijn die hun kinderen bij de club droppen en dan weggaan. We zijn echt betrokken en ook trots om hun verrichtingen te volgen. Dat verdienen ze ook en we vinden het ook geweldig om te zien hoe de jeugd het doet.”

Het eerste elftal doet bovenin mee in de derde klasse en maakt na de degradatie van vorig seizoen weer volop kans op promotie. “Goede resultaten zorgen logischerwijs ook voor een goede sfeer in de groep. Maar we hebben sowieso enorm veel plezier in wat we allebei doen bij het eerste elftal. We dragen ons steentje met liefde en plezier bij voor de club. Bij het eerste worden we daarbij ook geweldig geholpen door Tom de Kam. Als materiaalman is hij ook onmisbaar en regelt enorm veel. Hij is een steun en toeverlaat. Een stille kracht die je pas mist als hij er niet bij is. Met z’n allen proberen we het voor de spelersgroep zo goed mogelijk te regelen. Het is een geweldige groep en daar zetten we ons met heel veel plezier voor in.”

Klik op RCS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCS voor meer informatie over de club.

CWO neemt afscheid van Van Dijk

CWO heeft besloten om de samenwerking met hoofdtrainer Jeffrey van Dijk en zijn assistent Wil Boom per direct te beëindigen. De club ziet te weinig perspectief in het verbeteren van de tegenvallende resultaten, en zegt daarmee het vertrouwen in de trainers definitief op.

Hoe nu verder? Na een goed gesprek is besloten om Igor Markovic en Eray Kocman aan te stellen als eindverantwoordelijken van de technische staf, tot het einde van dit seizoen. Zoals bekend zal Dennis van der Waal na de zomer het stokje overnemen.

De technische commissie heeft er alle vertrouwen in dat het nieuwe duo het seizoen tot een goed einde zal brengen. Beiden zijn echte clubmensen met ervaring in de top van het amateurvoetbal. Igor en Eray zullen vanavond direct de training leiden. De eerstvolgende wedstrijd staat gepland op zaterdag 6 april, wanneer CWO 1 het thuis zal opnemen tegen Rhoon, de huidige nummer twee van de competitie. Eerder dit seizoen werd met 1-1 gelijkgespeeld.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

 

Agressie tegen de amateurscheidsrechter

Het fluitsignaal klinkt, en de wedstrijd begint. De spanning op het voetbalveld is voelbaar, maar niet enkel tussen de spelers. Het is een plaats waar passie en emotie hoogtij vieren, maar helaas ook waar de donkere schaduw van agressie soms zijn kop opsteekt. Deze agressie richt zich niet alleen op de tegenstanders of medespelers, maar ook op degenen die vaak vrijwillig het fluitje ter hand nemen: de amateurscheidsrechters.

In Nederland zien we een zorgwekkende trend van agressie tegen scheidsrechters in
amateurvoetbalwedstrijden. Wat begint als een onschuldige wedstrijd kan snel veranderen in een grimmige confrontatie wanneer beslissingen van de scheidsrechter niet in goede aarde vallen. Maar waarom worden deze vrijwilligers het doelwit van zoveel frustratie en woede?

Een deel van het probleem ligt in de hoge verwachtingen en intense passie die gepaard
gaan met voetbal. Fans, spelers en coaches willen allemaal winnen, en wanneer een
beslissing van de scheidsrechter hun kansen dwarsboomt, kan de emotie de overhand
nemen. Maar laten we niet vergeten dat amateurscheidsrechters geen professionals zijn; het zijn vaak gewone mensen die hun vrije tijd opofferen om anderen te laten genieten van het voetbal.

Het gebrek aan respect voor scheidsrechters is niet alleen verontrustend, maar ook
schadelijk voor het spel zelf. Wanneer scheidsrechters zich bedreigd voelen, kan dit hun
vermogen om objectief te blijven beïnvloeden, met mogelijk negatieve gevolgen voor de
wedstrijd. Bovendien kan de dreiging van geweld ervoor zorgen dat potentiële
scheidsrechters terugschrikken om überhaupt de fluit op te pakken, wat resulteert in een
tekort aan arbiters en een alarmerende situatie voor het voetbal in het algemeen.

Binnen onze eigen scheidsrechtersvereniging, de Gorinchemse Scheidsrechters Vereniging (GSV), zijn er alleen in de maand maart al vier vervelende incidenten geweest. Één scheidsrechter is ernstig geïntimideerd door de trainer, de spelers en het publiek waardoor hij bepaalde maatregelen niet meer durfde te nemen omdat hij bang was voor zijn veiligheid. De tuchtcommissie van de KNVB gaat uitspraak doen in deze zaak. De scheidsrechter in kwestie is in contact gebracht met degene die gemolesteerde scheidsrechters begeleid binnen de GSV.

Een andere scheidsrechter heeft een persoonlijk bericht van een speler via social media ontvangen vanwege een strafschop in de laatste paar minuten van de wedstrijd waardoor deze alsnog verloren ging.

Van één wedstrijd zijn beelden geplaatst op Youtube en zelfs op de website van de
vereniging, waaronder commentaar ingesproken is waarbij de scheidsrechter constant
negatief benoemd werd. De verslaggever heeft vervolgens via social media contact gezocht
om hem nogmaals op de, in zijn ogen, gemaakte fouten te wijzen. En één van onze collega’s is bespuwd, nadat hij al gedoucht had. Verder is zijn gezin bedreigd en is hij met de dood bedreigd.  Hiervan is aangifte gedaan bij de politie.

Met de versterkte degradaties dit seizoen, zullen heel veel van de nog te spelen wedstrijden ‘ergens’ omgaan. Ik ben dan ook bang dat bovengenoemde incidenten niet de laatsten van dit seizoen zullen zijn. Het is dus essentieel dat de KNVB, verenigingen, spelers en de autoriteiten streng optreden tegen agressie en geweld op het veld. En laten we proberen, hoe vervelend het ook is als je club verliest, gewoon normaal te doen tegen elkaar en de scheidsrechters.

Column geschreven door: Sjors de Jong, namens de Gorinchemse Scheidsrechters Vereniging (GSV)

140 jaar Hermes DVS

Op 8 april 2024 is het 140 jaar geleden dat Hermes is opgericht. Begonnen als cricketclub met slechts een veld aan de Damlaan is Hermes DVS vandaag de dag een omni-sportvereniging waar door jong en oud cricket, voetbal, squash en rugby wordt beoefend op zowel recreatief als prestatief niveau.

Niet meer op de Damlaan of tegenover het Novotel, maar op het inmiddels vijf jaar oude en vernieuwde Sportpark Harga, gevestigd aan het Trimpad 12 te Schiedam, waar de club beschikt over vier squashbanen, drie voetbalvelden (twee grasvelden en kunstgras op het hoofdveld) en een rugbyveld. In de zomer worden alle grasvelden omgetoverd tot cricketvelden.

Traditie en sportiviteit staan bij Hermes DVS hoog in het vaandel. Deze twee kernwaarden hebben er toe bijgedragen dat wij deze zomer de 140-jarige verjaardag van de club kunnen vieren. De oude (en nieuwere) tradities blijven ook in het jubileumjaar van grote waarde. Een grote groep vrijwilligers van de vereniging is druk bezig met de organisatie van verschillende activiteiten om het jubileum te vieren.

De gehele zomer zijn er activiteiten ter ere van het 140-jarige jubileum. We trappen af op 6 en 7 april met het Hermes DVS PSA Satelitte toernooi. Professionele squashers uit verschillende landen komen samen met een aantal Nederlandse topspelers naar Schiedam voor dit officiële toernooi. Vanuit het cricket, de sport die al 140 jaar wordt beoefend door Hermes DVS, zijn er deze zomer verschillende ‘jubileum’ wedstrijden en organiseren we het Golden Oldies toernooi. Een aantal cricketclubs die de afgelopen 140 jaar veel tegen ons hebben gespeeld, komt met hun veteranen teams naar Schiedam.

Nostalgie

Wat leeftijd betreft is Hermes DVS de achtste voetbalclub van Nederland en daarom willen we onze verjaardag ook graag vieren met clubs die net als Hermes DVS ouder zijn dan honderd jaar. Een groot aantal 100-jarige clubs komt met hun eerste elftal of met jeugdteams naar Sportpark Harga voor de Nostalgic Cup. Daarnaast krijgen verschillende junioren-jeugdteams ook de kans om zich te bewijzen tijdens de International Youth Cup. Zelfs onze nieuwste tak van sport Rugby zal later dit jaar enkele jeugd-evenementen organiseren.

Op 25 mei vieren wij met de gehele vereniging de 140ste verjaardag van Hermes DVS met een reünie en een spetterende feestavond. Voor en door Hermes-leden, maar uiteraard is iedereen welkom om onze verjaardag mee te komen vieren.

Het volledige programma is te vinden op www.hermesdvs.nl

Klik op Hermes DVS voor meer informatie over de club.
Klik op Hermes DVS voor meer artikelen van de club.

NSVV toont karakter en wint van BVCB

Tussen de hagelbuien door waren NSVV en BVCB aan elkaar gewaagd in de eerste helft en werd er niet gescoord. Met droge shirts werd de tweede helft aangevangen en hier en daar kwam het zonnetje zowaar tevoorschijn. NSVV kwam lekker de kleedkamer uit en nam snel de leiding.

In de eerste helft was BVCB direct gevaarlijk met een kopbal uit een corner. Veel aandacht gaat er uit naar de boomlange BVCB spits Michael de Rooy. In de tussentijd werd Mike Hollenberg te vrij gelaten en kon hij de corner vrij inkoppen. Gelukkig voor NSVV kopte hij naast de goal. De donkere wolken pakte zich inmiddels samen boven het complex van NSVV en hagelbuien stortte zich uit over het veld. Het publiek klonterde samen onder het beschermende dak van de tribune en de spelers stonden te blauwbekken op het veld.

Halverwege de eerste helft voerde NSVV de druk wat op en bijna was er loon naar werken. Jasper Huisman draaide een bal naar spits Peter Jan Cazander. BVCB-keeper Massimo van Ewijk was net iets eerder bij de bal en kon ternauwernood voorkomen dat Peter Jan de bal in kon tikken. In het laatste deel van de eerste helft kregen BVCB-spelers Michael de Rooy en Rob Vrijenhoek nog een kop kans. NSVV-keeper Jarmo Hartgers kon beide keren zijn kunsten showen en liet zien een betrouwbare sluitpost te zijn. Doorweekt gingen de spelers in de rust op zoek naar een kopje warme thee. Het was een gelijk opgaande eerste helft met de iets betere kansen voor BVCB.

2e helft

In de tweede helft kwam NSVV messcherp de kleedkamer uit. Jasper Huisman omspeelde al snel BVCB-keeper Massimo van Ewijk. De NSVV-supporters gingen staan, maar een terug sprintende BVCB-verdediger kon net de inzet van Jasper nog keren. Een paar minuten later was het wel raak voor NSVV. De meegekomen Michael Ouwens zag zijn maat Boyd van Andel aan de andere kant van het strafschopgebied klaar staan. Michael verplaatste het spel naar Boyd en zonder nadenken rammelde Boyd de bal hard tegen de touwen. NSVV en BVCB hielden elkaar de heen wedstrijd en de eerste helft goed in evenwicht en gaven elkaar weinig kansen om te scoren. Waarschijnlijk was het scenario bedacht om weer weinig kansen weg te geven en de 1 – 0 voorsprong over de streep te trekken. Het pakte anders uit.

Van rechts kwam een goede voorzet en Rob Vrijenhoek had te veel vrijheid gekregen om de kans te missen en bracht BVCB op gelijke hoogte. NSVV liet zich niet uit het veld slaan en toonde karakter. Uiteindelijk was het een goed genomen vrije trap van Mitchel Louwerens die hard werd ingekopt door de inlopende Quinton Burk. Via de onderkant van de lat plofte de bal achter de doellijn. Quinton Burk was al zeer belangrijk voor het Numansdorpse team als betrouwbare verdediger, maar pikte nu voor de tweede week op rij ook zijn doelpuntje mee.

NSVV speelde de pot zonder problemen uit en net voor tijd werd Finn Langerak onreglementair gestopt door een verdediger van BVCB. Scheidsrechter Rob Wassink stond er bovenop en wees resoluut naar de penaltystip. Vorige week miste NSVV een belangrijke strafschop en deze keer mocht spits Peter Jan Cazander zicht over het buitenkansje ontfermen. Koel schoof Peter Jan de penalty de hoek in en bracht de eindstand van 3 – 1 op het scorebord en het Numansdorpse publiek in extase.

Competitie

Deze competitie is spannend en de verschillen zijn klein. Met deze winst herstelt NSVV zich direct van het gelijke spel tegen de rode lantaarndrager van vorige week. Door de kleine verschillen betekenen de drie punten direct een lekkere stijging van twee plekken op de ranglijst naar de vijfde plek. Volgende week kan NSVV genieten van een vrij weekend en daarna staat de uitwedstrijd tegen Terneuzense Boys op het programma. NSVV heeft de overheerlijke smaak van de drie punten weer geproefd en zal trek hebben in het volgende toetje.

Klik op NSVV voor meer informatie over de club.
Klik op NSVV voor meer artikelen over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.