Home Blog Pagina 227

Speelster, mentor, trainer: VV Wadenoijen hoort voor Francisca bij haar dagelijks leven

vv Wadenoyen
-
0
Speelster, mentor, trainer: VV Wadenoijen hoort voor Francisca bij haar dagelijks leven

Bij vv Wadenoijen staat één ploeg bovenaan in hun competitie: de Dames 30+1. Het vrouwenensemble steekt met 44 punten in 20 wedstrijden met kop en schouders boven hun concurrenten uit dit seizoen. Sterkhouder Francisca van Zijderveld (36) geeft een beeld van haar gezellige team, dat tegelijk een ijzersterke indruk op het veld achterlaat.

Voetballen staat centraal in het leven van Francisca van Zijderveld. Ruim vier dagen in de week is ze terug te vinden op sportpark de Iepengaard. De Zoelense is als speelster op het veld actief in twee teams en geeft training aan meerdere jeugdteams. ‘’Het is mijn passie. Voetbal en Wadenoijen horen gewoon bij mijn dagelijkse leven’’, legt ze uit.

Route naar Wadenoijen

Hoe Van Zijderveld ooit bij de Wadenoijense voetbalvereniging terechtkwam, is een uniek verhaal op zich, lacht ze: ‘’Ik heb eigenlijk mijn hele jeugd, en tot in het eerste, bij SC Zoelen gespeeld. Daar kom ik ook vandaan. Op een dag speelden we tegen Wadenoijen. Die wedstrijd verloren we hopeloos. Ik zat met veel jonge meiden in dat elftal, die in huilen uitbarstten na elke verliespot. Daar kon ik niet zo goed tegen, zag de trainer van Wadenoijen ook. Hij stapte op me af en vroeg: ‘Kom je niet een keer bij ons meetrainen?’. Het beviel me zo goed hier, dat ik me na één training ingeschreven heb.’’

Helemaal onbekend was ze niet bij Wadenoijen. Haar schoonzus speelde er ook in Dames 1. Inmiddels woont Van Zijderveld al achteneenhalf jaar in het dorp en is ze niet meer weg te denken bij de club. ‘’Ik begon bij Dames 1. Uiteindelijk hadden we niet genoeg meiden om een elftal te kunnen vormen. Sommige stopten met voetballen, sommigen gingen ergens anders heen. Maar een klein groepje bleef over. Waaronder ik. Wij wilden graag blijven voetballen. Het zeven tegen zeven concept bleek voor ons een mooie uitkomst’’, legt Van Zijderveld de geschiedenis van haar team uit. ‘’Eerst hebben we in de 18+-categorie gespeeld. Een tijdje later zijn we overgestapt naar de 30+-variant.’’

Dames 30+1 bestaat tegenwoordig uit twaalf speelsters, waar er eventueel nog twee bijkomen. ‘’Het groeit enorm. Sommige moeders kwamen een keer bij een toernooi kijken en werden enthousiast, anderen kennen we van vroeger. Maar de kern van het team ken ik al 8,5 jaar. Ik denk ook dat dat onze kracht is. We zijn zo goed op elkaar ingespeeld en weten wat we aan elkaar hebben. Dat zie je terug op het veld en buiten het veld. We gaan vaak met elkaar op stap en komen bij elkaar over de vloer.’’

Dames 1

Later keerde het Dames 1 elftal terug bij Wadenoijen en begon het bij Van Zijderveld te kriebelen: ‘’Ik vind 11 tegen 11 nog steeds het leukst. Alhoewel de meeste meiden tegenwoordig de benen onder mijn lijf vandaan lopen, ik ben namelijk de oudste speler van het team, denk ik nog steeds van waarde te kunnen zijn. Ik kan van achteruit goed sturing geven aan die meiden en probeer veel te coachen. Ervaring helpt daarbij. Maar de volle negentig minuten houd ik niet meer vol. Ik heb een dubbele beenbreuk gehad en beide enkelbanden gescheurd, dus ik moet goed naar mijn lichaam luisteren.’’

Trainer

Als trainer is Van Zijderveld actief bij het team van haar oudste zoontje: de JO9. En dat trainerschap smaakt naar meer: ‘’Ik haal er heel veel plezier uit. Dat zien de meiden van Dames 1 ook. Zei zeggen al gekscherend: ‘Moet jij geen trainer worden, als je ooit stopt met voetballen?’’, lacht ze.

 

Nieuwe trainer Abdullah Tan gooit roer om bij SC Zoelen: ‘Winnen zit in mijn aard’

sc Zoelen
-
0
Nieuwe trainer Abdullah Tan gooit roer om bij SC Zoelen: ‘Winnen zit in mijn aard’

Het eerste van Zoelen kende een uiterst zwakke seizoensstart. Na drie wedstrijden stond de ploeg onderaan met nul punten. Daar moest verandering in komen en dus werd er een nieuwe trainer aangetrokken: Abdullah Tan (32). ‘’Ik combineer discipline met plezier’’, zegt de Tielenaar.

Een samenloop van omstandigheden bracht Abdullah Tan en SC Zoelen samen. De kersverse hoofdtrainer speelde tot voor kort nog in de aanval bij LRC Leerdam in de vierde divisie. In oktober, drie maanden na zijn debuut voor de club, kwam zijn dienstverband in Leerdam tot een abrupt einde: door een blessure en verlies van spelplezier besloot hij tot een vroegtijdig vertrek. ‘’Maar ik wilde niet stil zitten. Al snel kwam Zoelen met een hele mooie voetbaluitdaging, die kon ik niet aan me voorbij laten gaan’’, legt Tan uit.

Trainerscarrière

Dat Tan ooit hoofdtrainer zou worden, is voor niemand een verrassing. Zijn liefde voor het vak begon toen hij slechts tien jaar oud was. Tan leerde het computerspelletje Online Soccer Manager (OSM) kennen en het zaadje was geplant. 

Op zijn zestiende begon Tan met training geven in de jeugd bij TEC, om vervolgens zijn trainerscarrière bij Theole voort te zetten. Daar trainde hij elftallen tot aan de O23. Gaandeweg haalde de Tielenaar zijn UEFA B en C diploma’s. ‘’Eigenlijk ben ik altijd actief geweest als trainer. Totdat ik zelf op zaterdag ging voetballen en noodgedwongen moest stoppen’’, legt Tan uit.

In het najaar van 2023 kwam voor Tan eindelijk het juiste moment om als hoofdtrainer aan de slag te gaan. Het bestuur van Zoelen klopte op zijn deur toen zij vernamen dat hij zonder club zat. Volgens de Tielenaar was dat geen toeval: ‘’Ze hebben me al vaker benaderd, omdat ik jongens ken die er nu of in het verleden voetbalden. Zij wisten dat ik het trainerschap erg serieus neem.’’

Cultuurverandering

Sinds de komst van Tan heeft er een ware cultuurverandering plaatsgevonden in de selectie van SC Zoelen 1. De ploeg klom in zijn eerste vijf wedstrijden van de elfde naar een gedeelde vijfde plaats. ‘’We hebben snel stappen gezet. Ik probeer de trainingen zo uitdagend en leuk mogelijk te maken. Voordat ik kwam, werd er namelijk regelmatig met maar zes, zeven man getraind. Dat zijn er nu achttien tot twintig, omdat ook jongens van het tweede enthousiast raakten en wilden aansluiten. Dat stukje discipline heeft ons veel gebracht’’, legt Tan uit.

SC Zoelen ging uiteindelijk als achtste de winterstop in, na twee moeilijke potten tegen MEC’07 en BZS, de nummers twee en drie. ‘’Maar de middenmoot staat dicht bij elkaar. Met één overwinning kunnen we weer naar plek zes’’, houdt Tan hoop.

Aan concrete doelen voor de tweede seizoenshelft wil Tan zich nog niet binden: ‘’We moeten natuurlijk realistisch blijven, na zo’n seizoensstart ga je niet bovenin meedoen. Ik heb vooral heel veel zin om het seizoen te hervatten. We worden wekelijks beter en ik zal elke wedstrijd benaderen om de drie punten binnen te slepen. We zien wel waar we eindigen. Maar winnen zit in mijn aard.’’

Klik op SC Zoelen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Zoelen voor meer informatie over de club.

‘Teisterbander ben je niet voor even, dat ben je voor je leven’

vv Teisterbanders
-
0
‘Teisterbander ben je niet voor even, dat ben je voor je leven’

De Teisterbanders hebben op bestuurlijk vlak een roerige tijd achter de rug. Ze stelden dit seizoen een nieuwe voorzitter aan: Sandra de Kock. In december moest de dorpsclub weer de markt op voor een nieuwe bestuurder. Jeugdvoorzitter Friso Korthouwer stopte wegens privéomstandigheden. De club uit Kerk-Avezaath kwam uit bij clubman Jan van Mourik (35), die het, voor nu, op interimbasis overneemt.

‘’Op één jaar na ben ik er nooit weggeweest’’, geeft Van Mourik zijn band met de Teisterbanders weer. Hij doorliep zowat alle geledingen van de club. Dertig jaar geleden schreef hij zich in als mini, werkte zich op tot speler van het eerste en speelt nu in het derde. Een paar jaar geleden rolde hij per toeval het bestuur in. ‘’Ik heb met Goos van Alphen, de vorige voorzitter, altijd een goede band gehad. Met hem besprak ik het reilen en zeilen van de club. Hij wist dat ik een sterke mening heb’’, legt Van Mourik uit.

Van sparpartner tot bestuurder

Zo sprak Van Mourik zich altijd stevig uit tegen roken, waar Van Alphen meer moeite mee had: ‘’Hij vroeg me of ik het antirookbeleid wilde vormgeven. Daar ben ik mee begonnen. Twee jaar geleden ben ik begonnen met de communicatie over onze vitaliteit richting de gemeente. Ik woonde hier en daar eens een vergadering bij om op de hoogte te blijven. Maar ik vond dat ik elke vergadering moest bijwonen om mijn rol goed te kunnen vervullen. Zo ben ik toegetreden tot het bestuur.’’

In december kwam de vacature voor jeugdvoorzitter open te staan. Van Mourik stapte, op voorwaarde dat het een tijdelijke rol zou zijn, in. ‘’Gezien hoe moeilijk het is om vrijwilligers te vinden, en al helemaal voor een bestuursrol, ben ik ingestapt. Voor nu doe ik het tijdelijk, om te zien hoeveel tijd ik eraan kwijt ben. Ik heb een boerderij en dus weinig vrije tijd. Als je zo’n rol op je neemt, vind ik dat je het wel goed moet kunnen uitvoeren’’, vertelt Van Mourik.

Als jeugdvoorzitter is Van Mourik verantwoordelijk voor alle zaken met betrekking tot de jeugdafdeling, zowel binnen als buiten het veld. ‘’In de ideale situatie hoef je weinig te doen. Maar zo loopt een seizoen nooit!’’, lacht Van Mourik.

Jeugdcoördinator

Zo is de kersverse jeugdvoorzitter nu naarstig op zoek naar een nieuwe jeugdcoördinator. Die positie werd vacant nadat Andries van Mourik (geen familie) de overstap maakte naar BZS. In Beusichem kon hij zijn lang begeerde droom om hoofdtrainer te worden in vervulling laten gaan. Ook de rol van jeugdcoördinator heeft Van Mourik tijdelijk op zich genomen. ‘’We hebben een paar oriënterende gesprekken gevoerd, maar iedereen die zich geroepen voelt, kan nog contact met me opnemen. Bij die taak ligt de focus voornamelijk op het voetbalgebied, een gebied waar ik wel thuis in ben, maar ik heb geen trainerspapieren. Als club vinden we het wenselijk dat die positie door een voetbaltechnisch onderlegd persoon ingevuld wordt. Daarnaast wil je natuurlijk iemand hebben om mee te sparren, dat kan niet in de huidige situatie’’, legt Van Mourik uit.

Trots

Over een aantal zaken voelt de nieuwe jeugdvoorzitter nu al trots. Zo is het jeugdledenbestand dit jaar gestegen van 95 naar 106. ‘’Ook vind ik het mooi dat we bijna nooit spelers kwijtraken aan andere clubs. Spelers bouwen hier een hechte vriendengroep voor het leven op. Onze club draagt bij aan wie de kinderen laten worden’’, glundert Van Mourik.

Klik op Teisterbanders voor het laatste artikel over de club.
Klik op Teisterbanders voor meer informatie over de club.

Jubilarissen TEC 2023 in het zonnetje gezet

sv TEC
-
0
Jubilarissen TEC 2023 in het zonnetje gezet

Zaterdag 6 januari vond in de kantine de nieuwjaarsreceptie van TEC plaats. Zoals elk jaar tijdens de nieuwjaarsreceptie werden ook dit jaar de jubilarissen van de club in het zonnetje gezet. Maar liefst 11 jubilarissen ontvingen dit jaar de uitnodiging om de erespeld van TEC in ontvangst te nemen. 

Een aantal jubilarissen is al lid vanaf de geboorte. Want zo ging dat vroeger. “Na mijn geboorte reed mijn vader eerst naar TEC om me daar lid te maken om daarna door te rijden naar het gemeentehuis om mijn geboorte aan te geven”, aldus Leo de Blank, die afgelopen zaterdag gehuldigd werd voor zijn 75-jarig lidmaatschap. Bestuursleden Wim van Eldik en Natasja Jansen overhandigden de oorkondes, jubilarisspelden en bloemen aan jubilarissen.

20-jarig jubileum

Als eersten werden de jubilarissen met een 20-jarig jubileum naar voren geroepen. Dit jaar was die eer voor Sam van Empel, Alie Zaaijer en Henry Schiltmans.

Henry Schiltmans behoort tot één van de oudsher echte TEC-families, die met vele broers actief waren bij TEC. Als lid, sponsor en trouwe supporter en volger van de club was hij in de afgelopen jaren zowel bij uit- als thuiswedstrijden langs de lijn te vinden. In goede én slechte tijden.

Alie Zaaijer is vanaf haar jongste jaren opgevoed met TEC. Het is dus niet vreemd dat ze zelf ook zeer nauw betrokken is geraakt bij de club. Nog altijd maakt Alie deel uit van een trouwe groep vrijwilligers die onopvallend veel en zeer nuttig werk verrichten bij TEC. Van het schoonhouden van de business club tot het doen van allerlei bijkomende klusjes: Alie is ook weer zo’n stille kracht, je ziet of hoort ze vaak niet maar zijn wel onmisbaar.

Ook Sam van Empel is weer zo’n bijzonder verhaal. Met zijn 20 jaar al 20 jaar lid. Vanaf zijn geboorte lid gemaakt door vader Peter. Sam is een talentvolle voetballer en heeft een groot deel van zijn jeugd ook bij de club gevoetbald. Na een tussenstap bij Theole keerde Sam weer terug bij TEC in O23 en mocht hij zelfs proeven aan het spelen in het eerste. Helaas werd Sam achtervolgt door blessureleed en is hij momenteel actief bij Leones in Beneden Leeuwen. Te bewonderen valt dat Sam altijd lid is gebleven van TEC. Hopelijk zien we hem eens terug keren op De Lok.

25-jarig jubileum
Daarna was het de beurt aan Daniël Schuurman. Naast voetballer is Daniël ook jarenlang actief geweest bij de jeugd van TEC en tot voor kort maakte hij ook deel uit van de staf van TEC 1. Daar verzorgde hij de kleding van de selectie en nam hij ook de nodige administratieve rompslomp, die bij de wedstrijden van TEC 1 kwamen kijken, voor zijn rekening. Met zijn verhuizing van Tiel naar Veenendaal werd het al lastiger om nog veel tijd aan TEC te besteden en toen zijn talentvolle zoon Vince bij De Graafschap ging voetballen ging terecht alle tijd en aandacht uit naar de verrichtingen van zijn zoon. Nu is Daniël nog regelmatig te vinden langs de lijn bij de thuiswedstrijden van TEC 1.

Patrick van Lint, ook 25 jaar lid van TEC, kon helaas niet bij de huldiging zijn en zal op een later tijdstip gehuldigd worden. Patrick is een niet weg te denken speler uit ons G-Voetbal team. Het zegt natuurlijk alles dat je met je 46e nog steeds van vaste waarde bent in ons G-Team. Op zich al een prestatie van formaat wat maar weinige hem kunnen navertellen.

50- en 60-jarig jubileum
Voor Rinie Visee stond de teller al op vijftig jaren. Rinie Visee steunt als trouwe supporter TEC al 50 jaar! Hennie Huliselan doet daar nog 10 jaar bovenop en is een begrip binnen de club. Want iedere TEC-volger en -supporter weet zich de onnavolgbare en supersnelle buitenspeler Hennie Huliselan nog te herinneren. Hennie speelde vele jaren in de hoofdmacht van de ploeg en met zijn snelheid was hij een plaag voor menig tegenstander. Het meest bijzondere aan Hennie was dat hij uit de meest onmogelijke situaties de mooiste doelpunten kon maken en daar tegenover de soms de niet te missen kansen onbenut kon laten. De mooiste en beste periode beleefde Hennie ongetwijfeld samen met spelers als Louis van Tuil, Jan Mulder, Bart van Dee, Toon van Neerbos en ga zo maar door want als je begint met namen noemen dan vergeet je er zeker ook een aantal…

Na zijn actieve voetballoopbaan bij TEC is Hennie de club altijd op de voet blijven volgen en heeft hij zich ook nog ingezet als vrijwilliger bij TEC, waarbij hij met name als clubscheidsrechter zeer goed uit de voeten kon.

65-jarig jubileum
Toen Cor van Tricht geboren werd, was het eerste van vader Dik (een fanatiek TEC supporter) deed zijn net geboren zoon lid maken van TEC. Het voetballen werd Cor dan ook met de paplepel ingegoten en niet zonder succes. Cor wist het met zijn talent te schoppen tot het eerste elftal van TEC waarin hij als spits regelmatig het net wist te vinden. Na zijn actieve voetballoopbaan is Cor ook nog binnen TEC actief geweest als jeugdtrainer en jeugdcoördinator.

Erelid Gerrit Gerritsen is één van de stille krachten bij TEC. En je kunt het zo gek niet bedenken of Gerrit heeft invulling gegeven aan één van de vele functies binnen TEC. Van secretaris tot jeugdleider en van wedstrijdsecretaris tot jeugdtrainer: Gerrit heeft het allemaal gedaan.

Men zegt weleens dat iemand onmisbaar is, in het geval van Gerrit is dat ook echt zo! Ondanks zijn leeftijd is Gerrit nog altijd zeer actief aanwezig bij TEC zowel op wedstrijddagen als ook doordeweeks voor onderhoud, lijnen trekken en noem alles maar op dat het mogelijk maak dat jong en oud kunnen trainen en voetballen. Ook bij Gerrit past de titel “Echte TEC’er”.

75-jarig jubileum
Dat leden 75 jaar betrokken zijn bij een club, is heel bijzonder. De meeste leden van nu zullen dat niet snel meer halen. Leo de Blank en Geurt Hobé wel.

Leo de Blank heeft in het verleden vele functies binnen TEC bekleed: jarenlang in het hoofdbestuur, jeugdbestuur, jeugdleider, bingomaster, kantine vrijwilliger. Wat heeft Leo niet gedaan voor TEC?! Leo heeft zich op vele terreinen belangeloos ingezet voor TEC en is nog altijd een trouw volger van zijn geliefde oranje-witte club. Vaak wordt er al snel gezegd dat iemand een echte TEC’er is maar (ook) Leo komt deze titel echt toe.

Geurt Hobé is de broer van oud-scheidsrechter en TEC-beroemdheid van de helaas te vroeg overleden Jan Hobé. Geurt staat wat minder op de voorgrond maar is met zijn jarenlange steun aan TEC een zeer gewaardeerd lid.

Klik op sv TEC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv TEC voor meer informatie over de club.

 

Ervaren trainer Van Gardingen verlengt: ‘Potentie om stabiele vierdeklasser te worden’

sv Buren
-
0
Ervaren trainer Van Gardingen verlengt: ‘Potentie om stabiele vierdeklasser te worden’

Trainer Rob van Gardingen (58) heeft in november een nieuw contract ondertekend bij SV Buren. Hij blijft een tweede jaar, met optie tot verlenging van nog een jaar. Het bestuur onderkent de opbouwfase waarin het eerste elftal zit en heeft alle vertrouwen in de werkwijze van de Houtense coach.

De 58-jarige Van Gardingen heeft een bewogen trainerscarrière achter de rug. Heel wat clubs staan al op zijn cv, zoals het tweede elftal van Kozakken Boys, VV Hees, SV Hercules, MSV’19, SVF Cothen, SV Zeist, JSV Nieuwegein en WDS. In de zomer stak hij de provinciegrens naar Gelderland over en begon daar aan een nieuw avontuur bij SV Buren. De spelersgroep en het bestuur zijn ondanks de sportieve resultaten zeer positief over de ervaren trainer, wat hem een nieuw contract opleverde. 

Aanstelling Van Gardingen

Vorig seizoen ontliep de Burense voetbalvereniging degradatie na een overtuigende nacompetitie. De ervaren oefenmeester Arie Kraaijeveld (66) legde na het seizoen zijn taken naast zich neer, het was zijn laatste klus geweest, en dus moest SV Buren op zoek naar een nieuwe trainer. De zoektocht kwam uit bij Van Gardingen: ‘’Het verhaal ging dat er een vacature openstond en ik zat zonder club. Ik was namelijk net weg bij het tweede van Kozakken Boys. Via via ben ik in contact gekomen met het bestuur. Na een eerste gesprek met hen en een deel van de selectie zijn we heel snel overeengekomen om een dienstverband te starten’’, legt Van Gardingen uit.

Dat de club snel overtuigd was van de kunde van Van Gardingen was niet geheel onverwacht. Met 24 jaar ervaring haalden zij een heuse vakman binnen. Dat was ook nodig, er stond een flinke klus klaar voor de 58-jarige trainer: ‘’Veel oudere jongens waren gestopt. Eigenlijk moesten we een hele nieuwe selectie opbouwen. Dat betekende veel jonge jongens toepassen in het eerste. Die jongens hadden nog veel te leren, vooral omdat ze voor het eerst mannenvoetbal gingen spelen.’’

Potentie

De eerste maanden bevallen Van Gardingen goed bij zijn nieuwe club. Hij ziet de potentie: ‘’Het is een erg leuke spelersgroep, waar ook veel rek in zit. Vooral op het gebied van fysiek en slim omgaan met je tegenstander. We spelen tegen veel clubs uit Den Bosch, die sterker en slimmer zijn. Ook konden de jongens nog stappen zetten in hun taakbewustheid. Ze moesten leren vanuit de organisatie te spelen. Dat was goed te zien in het begin van het seizoen, we hebben toen twee keer vijf doelpunten om onze oren gehad. Over de laatste zeven wedstrijden ben ik tevreden. Als we verloren, was dat nog maar met 1 of 2 doelpunten verschil. We hebben 5 punten binnen weten te slepen en we zijn wat volwassener gaan spelen.’’

Dat de Burense club de een-na-laatste plaats bekleedt op de ranglijst is geen reden tot paniek voor Van Gardingen: ‘’Al gaan we naar de vijfde klasse. Het gaat er mij om dat de jongens zich ontwikkelen. We hebben een goede lichting en de potentie om ons uiteindelijk door te ontwikkelen tot een stabiele vierdeklasser. Maar dat heeft tijd nodig.’’

Klik op SV Buren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Buren voor meer informatie over de club

De Focus’07-formule: ‘Waarom zou je überhaupt nog naar een andere club willen gaan’

Focus 07
-
0
De Focus’07-formule: ‘Waarom zou je überhaupt nog naar een andere club willen gaan’

1000 leden. Die mijlpaal bereikte Focus’07 in november. Op de heugelijke dag werd het voetballertje, Tom Versteeg, gehuldigd door burgemeester Gerdo van Grootheest. Voorzitter Giel Smits vertelt het verhaal achter het succes van de groeiende, tevens voetballend goed presterende, vereniging.

‘’Apetrots’’. Dat is het eerste wat er in voorzitter Giel Smits (42) opkomt als hij het over de groei van zijn club heeft. Focus’07 zit in de lift en dat is geen toeval. Het ingezette beleid van de fusieclub uit Culemborg werpt zijn vruchten af: ‘’We willen een vereniging zijn voor iedereen. Van ambitieuze voetballers tot gezelligheidsdieren, van ouders tot de jongste jeugd. We willen eigenlijk dat onze leden denken: ‘Waarom zou ik überhaupt nog naar een andere club gaan?’. Dat is aardig gelukt denk ik’’, glundert de Focus’07-bestuurder.

Groeifactoren

Waar komt die groei vandaan? Meerdere factoren spelen daarin een rol. De enige waar het Focus’07-bestuur niet zelf verantwoordelijk voor is, is de aanwas afkomstig uit de nieuwe inwoners van de stad. Gelegen in nieuwbouwwijk Parijsch, waar veel jonge gezinnen zich vestigen, stroomt de jongste jeugd vanzelf binnen. ‘’Maar als je die mensen niet goed faciliteert, kiezen ze toch voor een andere vereniging. De kantine is opnieuw gedaan, de kleedkamers zijn top en we hebben een mooi terras. Daarnaast zorgen we ervoor dat voor alle leden goede materialen aanwezig zijn. Ouders komen bij een club terecht waar het gewoon geregeld is’’, legt Smits uit.

Daarnaast is Focus’07 voor ambitieuze voetballers een interessante omgeving. De JO18, 15,14,13 en 11 spelen allemaal in de hoofdklasse. ‘’Goede spelers zien dat ze bij ons op niveau terecht kunnen. We hebben goede trainers en een camerasysteem waarmee we individuele spelers kunnen analyseren. Dat we op de juiste weg zitten, bewijst zich in het aantal spelers dat bij ons gevolgd wordt door BVO’s. Drie tot vier jongens hebben via ons al een stap gemaakt naar een profclub. Dat heeft een aanzuigende werking’’, vertelt Smits trots. ‘’De jongens in de bovenbouw bieden we een goed perspectief. Kansen om mee te trainen en spelen met het eerste liggen voor het oprapen, dat is te zien aan de gemiddelde leeftijd van ons eerste elftal: 21/22 jaar.’’

‘’Maar de focus op de volledige breedte verliezen we niet uit het oog’’, zegt Smits. Verenigingen hebben vaak moeite met het behouden van 16, 17 jarige leden. Studies in andere steden, vriendinnetjes en uitgaan spelen daarin mee. ‘’Ook voor die leden proberen wij er te zijn. We hebben meerdere JO19 en 18 elftallen en er is ruimte om door te gaan in een gezelligheidselftal na de jeugd. We hebben een activiteitencomité opgericht om ook buiten het voetbal om onze leden te binden. En de derde helften zijn altijd gezellig. Dat maakt dat iedereen graag op de club is’’, legt Smits uit.

Jeugdraad

Met een betrokken jeugd heb je de toekomst. Dat weet Smits ook. Daarom is er een jeugdraad geïntroduceerd bij Focus’07, om zo ook hun perspectief mee te nemen in het beleid. ‘’Ik deel de hoofdpunten uit de ALV met ze, zo hebben we onlangs ‘Het Gouden Idee’ in het leven geroepen. Omdat we een goed jaar achter de rug hebben, loven we tienduizend euro uit voor het beste idee om onze club te verbeteren. De jeugdraad is van plan om met wat ideeën te komen. Maar we laten ze bijvoorbeeld ook meedenken over de nieuwe shirts’’, zegt Smits.

Klik op Focus ’07 voor de laatste artikelen over de club
Klik op Focus’07 voor meer informatie over de club

Combi-elftallen pakken verrassend goed uit: ‘Hechte vriendengroepen geworden’

DSS 14
-
0
Combi-elftallen pakken verrassend goed uit: ‘Hechte vriendengroepen geworden’

Bij DSS’14 en VV Ophemert is iets bijzonders aan de hand. Omdat de aanwas in de jeugd beperkt is bij de dorpsclubs uit Varik en Ophemert kwam het steeds vaker voor dat jongens en meiden in de verkeerde leeftijdscategorie speelden. Daarom zetten de twee gezworen rivalen hun trots opzij en startten twee combinatie-elftallen: de JO15 en de JO16. 

‘’Ik had eigenlijk niet verwacht om ooit weer op een voetbalveld te staan’’, zegt Jeroen van Santen. De Variker speelde zelf ooit bij DSS’14 en Ophemert, net zoals vele anderen in de regio. Maar toen zijn dochtertje Benthe vroeg of ze ook op voetbal mocht, belandde hij toch weer op het sportcomplex in Heesselt. ‘’Ik dacht dit is mijn kans! Op de club kwam ik zo veel oude bekenden tegen. Het was als een warm bad en ik dacht: ‘Hier moet ik meer mee doen’, vertelt Van Santen.

Van het een kwam het ander en hij nam een soort adviseursrol voor het bestuur op zich. ‘’Ophemert kwam met een praktische vraag bij ons bestuur. Zij merkten dat hun onder 15 en onder 16 teams steeds dunner bezet raakten en konden de selecties eigenlijk niet rond krijgen. Wij hadden een soortgelijk probleem. Omdat ik voor beide clubs heb gespeeld vroeg het bestuur me om hier mijn mening over te geven’’, legt Van Santen uit.

Combi-elftallen

Van Santen kwam eigenlijk al snel tot een oplossing: de combi-elftallen. ‘’Ik zette alles opzij en vroeg mezelf: hoe kunnen we die jongens en meiden het beste laten sporten? Er was oprecht één belang en dat was die kinderen aan het voetballen houden. En of dat in een wit of een rood-groen shirtje is, maakte ons echt niks uit’’, vertelt hij.

De samenwerking is sinds de seizoenswisseling van start gegaan. Sindsdien spelen de JO15 en JO16 in een speciaal ontworpen shirt, dat de clubkleuren van beide teams honoreert. Het wit van Ophemert is als canvas gebruikt, daaroverheen lopen drie groene banden met rode randen die de kleuren van DSS’14 representeren. ‘’Benny Reuvers heeft dat gesponsord, waar we hem erg dankbaar voor zijn’’, zegt Van Santen.

‘’Het plezier spat er vanaf’’, zegt Van Santen trots als hij vertelt over hoe de samenwerking verloopt. ‘’De kinderen in de elftallen zijn binnen no-time vrienden geworden, terwijl ze uit andere dorpen en clubs komen. De presentie bij de trainingen en wedstrijden is ook erg hoog, dat zegt wel wat. Het belangrijkste is dat ze het plezier teruggevonden hebben in het spelletje.’’

Omdat de teams redelijk 50/50 verdeeld zijn trainen ze één avond in de week bij VV Ophemert, op dinsdag, en één avond bij DSS’14. Dat beide clubs slechts veertien minuten fietsen uit elkaar liggen, maakt dat dat op zich geen probleem is, legt Van Santen uit: ‘’Thuiswedstrijden doen we ook om en om. We proberen voor de sfeer op de club wel om alle teams op dezelfde dag thuis te laten spelen. Wedstrijdsecretaris Van Bekkum doet daar zijn uiterste best voor. Hij doet erg goed werk.’’

Toekomst

Vanwege de positiviteit die zingt rondom het project worden alle lichtingen nu goed in de gaten gehouden. Dreigen er gaten te vallen, is er immers een goed werkende oplossing gevonden: ‘’We hebben structureel overleg met een groepje mensen op gebied van doorstroming in de jeugd. Tussen de JO10 en de O23 wordt er nauwkeurig gekeken of iedereen op zijn of haar niveau kan voetballen. Ook met het oog op doorstroom naar de senioren. Stoppen spelers namelijk al eerder omdat ze plezier in het spelletje aan het verliezen zijn, dan zullen we dat ook merken in onze seniorenteams. Het is vanwege de korte loop van het project nog niet te zeggen wat voor effecten de samenwerking heeft op dat gebied’’, legt Van Santen uit. 

Wat beide clubs ook voor ogen hebben is het professionaliseren van de jeugd. Nog een manier om de toekomst van de dorpsclubs te waarborgen: ‘’We hebben allebei VTON in gebruik genomen. Dat is een programma dat ook door profclubs gebruikt wordt, met een schat aan trainingsoefeningen, waarmee je een schema kunt creëren. Trainers hebben soms de neiging hun training heel erg te baseren op wat ze bij de laatste wedstrijd gezien hebben. Met VTON kijk je meer naar het lange termijn effect. Met dit plan proberen we weer sponsoren te binden’’, vertelt Van Santen.

De twee clubs zijn dus bewust bezig met hun toekomst. Het woord ‘fusie’ durven beide clubs echter nog niet in de mond te nemen. Van Santen kiest zijn woorden met tact: ‘’Dat er uiteindelijk een verdere samenwerking komt, zou ik niet uitsluiten. De kans is aannemelijk.’’

Klik op VV Ophemert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Ophemert voor meer informatie over de club.

Kevin Dercks geeft Excelsior Maassluis nog lang niet op

Excelsior Maassluis
-
0
Kevin Dercks geeft Excelsior Maassluis nog lang niet op

Kevin Dercks speelt al negen jaar op sportpark Dijkpolders en degradeerde in die jaren nooit met Excelsior Maassluis. Dat wil de 32-jarige routinier van de Tricolores graag zo houden. “Er is werk aan de winkel.”

De winterstop is normaal gesproken een moment om uit te rusten en even bij te tanken, maar de stop tussen de eerste en tweede competitiehelft was voor de tweededivisionisten dit keer erg tekort. “Voor ons was die nog korter, omdat we in de week van kerst nog voor de KNVB-beker speelden bij DEM”, zegt Dercks, die 2 januari alweer met Excelsior Maassluis de eerste training afwerkte. “We zijn van 5 tot en met 10 januari op trainingskamp geweest naar Barcelona. Die zaterdag erop stond voor ons alweer de eerste competitiewedstrijd op het programma. Het begint bijna op profvoetbal te lijken.”

Hij zegt dat lachend, want Dercks heeft, ervaren als hij is met voetbal op tweede divisieniveau, wel een mening over de ontwikkelingen die zich volgens hem in razendsnel tempo ontwikkelen. “Geld heeft altijd een belangrijke rol gespeeld, maar je ziet nu ook dat er grote verschillen ontstaan tussen clubs. Toen we bij Spakenburg speelde, stond daar een hele batterij aan trainers klaar, tot aan een speciale warming-up trainer aan toe. Daarmee win je geen wedstrijd, maar je ziet wel een ontwikkeling dat de clubs mét geld steeds meer en beter nadenken hoe zij de spelers kunnen faciliteren. Waar vroeger een speler een berg geld kreeg overgemaakt en drie keer kwam trainen en op zaterdag een wedstrijd ging spelen, werkt hij tegenwoordig een heel programma af, inclusief krachttraining.”

Kapitaalkrachtig

Dercks legt daarmee een direct verband met de situatie van zijn eigen club. Excelsior Maassluis is zoals bekend geen kapitaalkrachte vereniging en moet het vooral hebben in het investeren in jonge eigen talenten. “We hebben het op die manier jaren gered en we hebben ook jaren op een goed niveau meegedraaid in eerst de topklasse en wat nu de tweede divisie heet. We eindigden meestal zo rond de zevende, achtste plek.”

Inmiddels is dat een plek waarvan Excelsior Maassluis kan dromen. De eerste competitiehelft verliep voor de formatie van Dercks uitermate teleurstellend. Met acht punten uit vijftien wedstrijden staat Excelsior op de zeventiende plaats, vlak voor hekkensluiter Kozakken Boys, dat evenveel punten heeft, en kort achter nummer zestien FC Lisse, dat één punt meer verzamelde. Het gat tussen de onderste drie en nummer vijftien Rijnsburgse Boys (achttien punten) is fors. Dercks realiseert zich dat. 

“We begonnen het seizoen best aardig”, reageert de accountant van beroep. “We haalden de eerste zes wedstrijden zes punten. Niet heel goed, maar ook niet heel slecht. Daarna hebben we echter nog maar twee keer gelijkgespeeld. Op één of twee wedstrijden na zijn we nergens zoek gespeeld, feit was wel dat we vrijwel elke wedstrijd met klein verschil verloren. We hebben zeker tegenslag gehad en wat weinig geluk, maar alleen daarachter verschuilen zou niet goed zijn. Het heeft zeker ook te maken met kwaliteit. We zijn als Excelsior vooral afhankelijk hoe jonge spelers zich ontwikkelen.”

Dercks blijft echter positief. “Er is werk aan de winkel, maar we hijsen de witte nog niet”, stelt de middenvelder de aanhang gerust vlag dat het met de strijdlust van hem en zijn ploeggenoten wel goed zit. “Met Darren Maatsen hebben we er in de winterstop een ervaren aanvaller bijgekregen. Hij kent de slagen van de zweep. We hebben een grote inhaalrace te maken, maar we zijn nog niet halverwege.”

Bekersuccessen

Dercks houdt zich bovendien vast aan de bekersuccessen. “De 1-0 overwinning op FC Volendam was natuurlijk hét hoogtepunt, maar daar krijg je jammer genoeg geen punten voor voor de competitie.”

Dercks neemt het woord ‘degradatie’  niet één keer in de mond. Veelzeggend daarvoor is dat hij niet eens weet hoe de degradatieregeling eruit ziet. “Eerst punten halen, daarna ga ik me daarin wel eens verdiepen.”

Rotterdammer Dercks heeft bovendien een veel groter vraagstuk te beantwoorden de komende tijd. Als dertiger heeft hij als voetballer meer verleden dan toekomst. “Ik word in de zomer 33 jaar en dan is het logisch dat je als voetballer op dit niveau gaat nadenken over je toekomst. Ik heb een volledige baan als accountant. Dat is nu al niet altijd te combineren met voetbal. Bij Excelsior weten ze dat ook en geven mij daar de ruimte voor. Tegelijkertijd vraagt die combinatie veel van mezelf en van mijn lichaam. Als je ouder wordt, wordt je als voetballer ook gevoeliger voor pijntjes. Ik heb vorig seizoen een aantal maanden moeten missen vanwege een rugblessure. Gelukkig heb ik dit seizoen veel minder hinder van die rug, maar het blijft wel een zwakke plek.”

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

Zwaluwen biedt fans volop vermaak

vv Zwaluwen
-
0
Zwaluwen biedt fans volop vermaak

Het is weer leuk langs de lijn bij Zwaluwen. Als het eerste elftal speelt, is dat een garantie voor vermaak. De Vlaardingse vierdedivisionist koppelt dat bovendien met knappe prestaties.

Trainer Henk de Zeeuw had onlangs bij het trainingskamp in Torremolinos alle reden om zijn spelers wat minder hard af te knijpen dan andere seizoenen. “Een trainingskamp moet nuttig en aangenaam zijn. Ik wilde de eerste drie dagen hard trainen en een goede oefenwedstrijd spelen. Daarna mocht van mij de voet van het gaspedaal.”

De oefenmeester kijkt dan ook met veel voldoening terug op de eerste competitiehelft. Zwaluwen maakte daarin indruk en niet alleen met goede prestaties. Het was vooral de manier waarop dat gebeurde. Tegenstanders werden volle bak onder druk gezet en wedstrijden werden gespeeld met een hoge ‘intensiteit’. “Voor het begin van het seizoen had ik hiervoor getekend”, zegt De Zeeuw. “We hebben in de zomer heel gericht spelers gehaald, maar het is altijd maar de vraag hoe spelers het oppikken. Achteraf gezien hebben een geweldige mix van kwaliteiten, waarbij wat betreft vooral het vermogen om te willen leren in het oog springt.”

Zwaluwen is geen club waar het geld tegen de muren klotst en als er de selectie moet worden versterkt, moet dat gebeuren met veelal spelers die niet eerder op het niveau actief waren. “Onze scouting is cruciaal”, reageert De Zeeuw. “We kijken vooral naar spelers op een lager niveau waarvan wij denken dat zij de potentie hebben om door te groeien naar het niveau van vierde divisie of hoger.”

Zo werd de scouting ook begin dit jaar op pad gestuurd. Daarbij lag de nadruk op versterking voor de voorhoede. “We maakten vorig seizoen te weinig goals. We hebben heel erg gekeken naar data. Spelers die makkelijk doelpunten maken, maar ook de nodige assists achter hun naam hebben.”

Spelers als O’neal Maatsen ontwikkelde zich in het eerste half jaar in het zwart en wit stormachtig. Zwaluwen plukte Maatsen weg bij eersteklasser Zwervers uit Capelle aan den IJssel. Wat nog belangrijk was, was dat De Zeeuw aanvallende visie volledig kon uitvoeren met zijn nieuwe selectie. “Vorig seizoen hebben we vooral pragmatisch voetbal gespeeld. Met de kwaliteiten die we nu hebben kunnen we het voetbal spelen dat wij zelf ook graag willen. Vol op de aanval en constant bij de tegenstander de druk erop.”

Dat leverde Zwaluwen in de eerste dertien wedstrijden 23 punten, goed voor een vierde plaats, maar met nog één inhaalwedstrijd te spelen, ook goed voor virtuele tweede plek. De Zeeuw vindt dat zijn elftal zichzelf nog tekort heeft gedaan. “We hebben de kans om de periodetitel te winnen laten liggen. Bij RKAVV speelden we onnodig gelijk, bij LRC Leerdam stond het tot de negentigste minuut 2-2, waarna we vervolgens met 4-2 verloren. Bij FC ’s-Gravenzande kwamen we goed terug van een 2-0 achterstand om alsnog met 3-2 te verliezen. Alles bij elkaar had er nog meer ingezeten.”

De Zeeuw ontwijkt vragen over de ambities voor de tweede competitiehelft. “Ik ben geen trainer die me laat leiden door de ranglijst. Ons doel is zo goed en leuk mogelijk voetbal te spelen. Dat mensen dat herkennen doet me goed, want het wordt steeds drukker bij thuiswedstrijden.”

Jeugdspelers inpassen en spelers met een krasje een tweede kans geven, dat is de visie die hij deel met de club. “We zijn in de zomer met Boy de Jong en Stefano Gonsalves twee ervaren krachten kwijtgeraakt. Die ervaring missen we nog wel eens op momenten. Maar zulke jongens liggen gewoon niet voor het oprapen.”

Klik op vv Zwaluwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zwaluwen voor meer informatie over de club.

Hans en Ria van der Lugt Victoria’04-pareltjes

sc Victoria 04
-
0
Hans en Ria van der Lugt Victoria’04-pareltjes

Gouden krachten zijn ze voor hun club. Hans en Ria van der Lugt zijn daar twee voorbeelden van bij het Vlaardingse Victoria’04. Hans is al ruim veertig jaar actief als vrijwilliger in de voetbalwereld en Ria ook al geruime tijd.

De 70-jarige Hans is al zestig jaar lid van eerst Fortuna Vlaardigen en na de fusie van Victoria’04. “Ik ben begonnen als tienjarige in de D-pupillen samen met mijn vriendje Frans Beekhuizen. Ik speelde een tijdje in D8 met mijn jongere broer Kees, die veel meer talent had. Hij sloeg een jeugdcontract bij FC Vlaardingen af, want hij had geen trek in reizen naar Roda JC en FC Groningen. Hij bleef bij Fortuna en na zijn diensttijd in Seedorf speelde hij lang in goede elftallen in de jaren tachtig. Hij maakte de promotie vanuit de vierde naar de derde en tweede klasse mee.” 

Voetbalcarrière 

Aan de voetbalcarrière van Hans van der Lugt kwam abrupt een einde. “Ik kwam niet verder dan Fortuna 5 en lagere elftallen. Ik moest stoppen nadat ik tijdens een wedstrijd alles scheurde rond mijn enkelbanden.” Even moet hij nadenken wanneer dat was.  “Toen Linda net geboren was”, helpt zijn vrouw Ria (66) hem herinneren. “Dus op 28-jarige leeftijd. Onze dochter was nog een baby en jij moest gips om en op krukken lopen.”

Gelukkig vond Van der Lugt plezier in het fluiten van wedstrijden bij de RVB. “Oude Maas, Rijnmond, Zwarte Waal, Rhoon, Rockanje, Hellevoetsluis. Ik kwam op vele plekken. Toen ik werk kreeg met meer reizen ben ik gestopt bij de RVB. Ik ben toen bij Fortuna lagere elftallen gaan fluiten en dat deed ik na de fusie ook in de beginjaren van Victoria.” 

Op zijn 62ste stopte hij als arbiter. Daarna trad hij toe tot de werkploeg bij de Vlaardingse club. “Er zijn natuurlijk veel klussen te doen op zo’n groot complex met vijf velden. Wij doen dit vrijwel dagelijks met een handvol mensen. Kees Bouwman, oud-prof bij Fortuna, zorgt voor de eerste verdieping. Wim Mourits (oud-prof bij SVV, red.) en Henk Steenbergen houden op de begane grond de vloeren bij en verven daar van alles. Ik hou mij hoofdzakelijk met de velden bezig, samen met een aannemer. Op onze drie grasvelden moeten we regelmatig de kalklijnen opnieuw aanbrengen.”

”Bij de middencirkel en in het strafschopgebied betekent dit dat één persoon van een duo met een touwtje rondloopt dat goed strak vastgehouden moet worden. Door hobbels en bobbels worden de lijnen soms minder mooi getrokken. Dan krijgen we natuurlijk allerlei opmerkingen. “Dat komt door de kromming van de aarde die ik gevolgd heb”, pareer ik dan. Of ik stel de vraag: Kom je het zelf een keer voordoen? Dan zijn ze vaak snel uitgepraat.”

“Toch is het soms wel teleurstellend dat er zo gereageerd wordt naar vrijwilligers die met hart en ziel het beste voor hun cluppie proberen te doen.”

Zijn vrouw Ria wilde zelf als midtwintiger ook gaan voetballen bij Fortuna. Ze raakte echter zwanger van hun eerste dochter Linda, waarna ook Joyce volgde. “Ik moest er in de beginjaren zijn voor de meiden, maar toen ze nog vrij jong waren begon ik vrijwilligerswerk te doen. Ik ben begonnen met bar- en keukendiensten draaien en klaverjasavonden organiseren. Die keukendiensten waren best zwaar, van half twaalf tot half zeven stond ik dan in de vette baklucht.”

Tegenwoordig ontfermt zij zich over het interieur bij Victoria. “Meestal drinken we met alle vrijwilligers op doordeweekse dagen rond tien uur uur koffie. Maar als we net een doelnet aan het vervangen zijn vergeten we vaak de tijd”. lacht Hans.

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

1...226227228...1.467Pagina 227 van 1.467

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.