Home Blog Pagina 1453

Macedonische gifkikker imponeert aan de Krommedijk

Foto: Pro Shots/Erwin Spek

FC Dordrecht is de best presterende -club in 2018 en ligt op koers voor de derde periode. Een van de blikvangers van het elftal is Denis Mahmudov, een 28-jarige routinier. Over Rotterdam, scoringsdrift en dromen van de Eredivisie.

Op een warme zomerdag in juni 2017 kwam er witte rook uit het Riwal Hoogwerkers Stadion. Aanvaller Denis Mahmudov poseerde breedlachend tussen zijn zaakwaarnemer en toenmalig td Marco Boogers in. Hij kwam over van Telstar, waar hij terecht was gekomen na buitenlandse avonturen in Bulgarije en Armenië. ”Het gevoel bij FC Dordrecht was gelijk goed. Ik heb er meerdere clubs voor moeten afbellen’’, liet de rechtspoot optekenen op de clubsite. Maar welke clubs kregen in de zomerse transferwindow nul op het rekest? ”Ik heb alleen concreet met FC Oss gesproken. Maar Marco Boogers overtuigde me om naar Dordrecht te komen’’, vertelt Mahmudov aan de telefoon in z’n auto. Hij is onderweg naar huis. ”Ik woon in Rotterdam. Mooie stad, hoor! Nooit geweest?’’

Zijn start in Dordrecht was prima; Mahmudov was vanaf speelronde 1 basisklant en hij scoorde twee maal in de eerste vier wedstrijden. ”Ja, ik begon heel goed. De trainer gaf me veel vertrouwen.’’ Na een terugval waarin de creatieveling drie wedstrijden achtereenvolgens moest plaatsnemen op de reservank, knokte hij zich terug in het basiselftal van trainer Gérard de Nooijer. ”Het liep gewoon niet’’, bekent de rechtspoot. ”Ik kon twee dingen doen: niks of alles geven. Ik probeerde me zo snel mogelijk weer in de basis te knokken.’’ Inmiddels is Mahmudov de verpersoonlijking van de in bloedvorm verkerende Schapenkoppen. ”Ja, ik denk dat ik bijna bij alle doelpunten betrokken ben’’, zegt Mahmudov. ”Als je mij ziet, zie je iemand die heel graag wil scoren en assists geven. Ik ben gretig!’’

Mahmudov is de ideale schaduwspits. Hij is snel, doelgericht en creatief. Daarnaast heeft hij een vlammend schot in de benen, wat hem dit seizoen tot dusver zes treffers opleverde. ”Gezien mijn kwaliteiten maak ik te weinig goals, denk ik. Ik leg de lat heel hoog voor mezelf, want ik wil veel betekenen voor FC Dordrecht.’’ Tevreden is hij dus niet met zijn doelpuntenproductie. Het weerspiegelt de gretigheid van Mahmudov. Zijn honger is nooit gestild, hij wil altijd meer. ”Ik wil nog graag een stap maken’’, onthult de kleine handenbinder. ”Binnen Nederland of naar het buitenland, het maakt mij niet zo veel uit. Mijn contract loopt na dit seizoen af, dus ik ben interessant voor clubs.’’

Als FC Dordrecht zo blijft presteren en het heeft een beetje mazzel in de play offs, dan lonkt de Eredivisie. Geen MVV-thuis op vrijdagavond, maar Vitesse-uit op zondagmiddag. ”Dat zou heel mooi zijn. Ik heb mooie herinneringen aan de Eredivisie. Uit bij FC Utrecht viel ik in toen we 1-0 achter stonden. Ik maakte de 1-1, een mooie kopbal. We wonnen uiteindelijk met 1-2. Dat is nog steeds het mooiste moment uit mijn leven. Niet te beschrijven, ongelofelijk!’’ Rest nog één vraag: hoelang wil de gifkikker nog topsport bedrijven? ”Nog heel lang’’, aldus Mahmudov. ”Ik ben niet meer de jongste en je moet wel aan je financiële dingen denken. Daar draai ik niet om heen. Als er een club uit het buitenland komt, ben ik weg. Maar het liefst ga ik naar de Eredivisie. Ik heb in de basis gestaan tegen Ajax, AZ en Heracles (als speler van PEC Zwolle, red.). De Eredivisie is het mooiste wat er is.’’

© VoetbalJournaal / Stefan Maas

 

Macedonische gifkikker imponeert aan de Krommedijk

0

Foto: Pro Shots/Erwin Spek

FC Dordrecht is de best presterende -club in 2018 en ligt op koers voor de derde periode. Een van de blikvangers van het elftal is Denis Mahmudov, een 28-jarige routinier. Over Rotterdam, scoringsdrift en dromen van de Eredivisie.

Op een warme zomerdag in juni 2017 kwam er witte rook uit het Riwal Hoogwerkers Stadion. Aanvaller Denis Mahmudov poseerde breedlachend tussen zijn zaakwaarnemer en toenmalig td Marco Boogers in. Hij kwam over van Telstar, waar hij terecht was gekomen na buitenlandse avonturen in Bulgarije en Armenië. ”Het gevoel bij FC Dordrecht was gelijk goed. Ik heb er meerdere clubs voor moeten afbellen’’, liet de rechtspoot optekenen op de clubsite. Maar welke clubs kregen in de zomerse transferwindow nul op het rekest? ”Ik heb alleen concreet met FC Oss gesproken. Maar Marco Boogers overtuigde me om naar Dordrecht te komen’’, vertelt Mahmudov aan de telefoon in z’n auto. Hij is onderweg naar huis. ”Ik woon in Rotterdam. Mooie stad, hoor! Nooit geweest?’’

Zijn start in Dordrecht was prima; Mahmudov was vanaf speelronde 1 basisklant en hij scoorde twee maal in de eerste vier wedstrijden. ”Ja, ik begon heel goed. De trainer gaf me veel vertrouwen.’’ Na een terugval waarin de creatieveling drie wedstrijden achtereenvolgens moest plaatsnemen op de reservank, knokte hij zich terug in het basiselftal van trainer Gérard de Nooijer. ”Het liep gewoon niet’’, bekent de rechtspoot. ”Ik kon twee dingen doen: niks of alles geven. Ik probeerde me zo snel mogelijk weer in de basis te knokken.’’ Inmiddels is Mahmudov de verpersoonlijking van de in bloedvorm verkerende Schapenkoppen. ”Ja, ik denk dat ik bijna bij alle doelpunten betrokken ben’’, zegt Mahmudov. ”Als je mij ziet, zie je iemand die heel graag wil scoren en assists geven. Ik ben gretig!’’

Mahmudov is de ideale schaduwspits. Hij is snel, doelgericht en creatief. Daarnaast heeft hij een vlammend schot in de benen, wat hem dit seizoen tot dusver zes treffers opleverde. ”Gezien mijn kwaliteiten maak ik te weinig goals, denk ik. Ik leg de lat heel hoog voor mezelf, want ik wil veel betekenen voor FC Dordrecht.’’ Tevreden is hij dus niet met zijn doelpuntenproductie. Het weerspiegelt de gretigheid van Mahmudov. Zijn honger is nooit gestild, hij wil altijd meer. ”Ik wil nog graag een stap maken’’, onthult de kleine handenbinder. ”Binnen Nederland of naar het buitenland, het maakt mij niet zo veel uit. Mijn contract loopt na dit seizoen af, dus ik ben interessant voor clubs.’’

Als FC Dordrecht zo blijft presteren en het heeft een beetje mazzel in de play offs, dan lonkt de Eredivisie. Geen MVV-thuis op vrijdagavond, maar Vitesse-uit op zondagmiddag. ”Dat zou heel mooi zijn. Ik heb mooie herinneringen aan de Eredivisie. Uit bij FC Utrecht viel ik in toen we 1-0 achter stonden. Ik maakte de 1-1, een mooie kopbal. We wonnen uiteindelijk met 1-2. Dat is nog steeds het mooiste moment uit mijn leven. Niet te beschrijven, ongelofelijk!’’ Rest nog één vraag: hoelang wil de gifkikker nog topsport bedrijven? ”Nog heel lang’’, aldus Mahmudov. ”Ik ben niet meer de jongste en je moet wel aan je financiële dingen denken. Daar draai ik niet om heen. Als er een club uit het buitenland komt, ben ik weg. Maar het liefst ga ik naar de Eredivisie. Ik heb in de basis gestaan tegen Ajax, AZ en Heracles (als speler van PEC Zwolle, red.). De Eredivisie is het mooiste wat er is.’’

© VoetbalJournaal / Stefan Maas

 

Aanvoerder Rik de Klerk: ‘Het plezier is het belangrijkste bij Terheijden’

Hij begon er in de F’jes en speelt inmiddels al tien jaar in het eerste team van Terheijden. Verdediger en aanvoerder Rik de Klerk (27) is op zijn plek bij de dorpsclub en zal niet gauw naar een andere vereniging verkassen. ‘Jammer dat jongens tegenwoordig zo snel van club wisselen.’

TERHEIJDEN – Jaar in jaar uit gaat Rik de Klerk driemaal per week met veel plezier naar sportpark Ruitersvaart. “Als aanvoerder probeer ik elke training aanwezig te zijn. Ik train graag en ik neem aan dat iedereen in de groep daar hetzelfde over denkt. Maar het is ook belangrijk om het goede voorbeeld te geven. Ik probeer een soort voortrekkersrol op me te nemen, dat heb ik altijd al gedaan”, zo spreekt De Klerk over zijn rol als captain van Terheijden.

De Klerk is een type die geschikt is voor het dragen van de band. Hij speelt al tien jaar in het eerste team van de zwart-witten en doorliep daarvoor alle selectieteams in de jeugd van Terheijden. “Er zijn helaas niet veel jongens die dezelfde weg als ik hebben afgelegd. Ook bij deze club hebben we in het verleden te maken gehad met behoorlijk wat wijzigingen in de selectie. Tegenwoordig wisselen jongens best snel van club, het verenigingsleven wordt steeds minder. Maar ik wil niet te negatief klinken: bij Terheijden is het nog altijd gezellig in de derde helft en bij andere feestjes.”

De Klerk speelde met Terheijden een lang in de derde klasse, maar is nu voor het derde jaar een niveautje lager actief met zijn team. “Jammer dat we tegenwoordig wat lager spelen, maar voor een club als Terheijden is dat geen schande. Bovendien zijn we nu weer aan het bouwen aan een nieuw team. Er zijn een paar goede gasten overgekomen vanuit de jeugd die veel potentie hebben”, zegt De Kerk.

Wat is in al die jaren Terheijden 1 tot nu toe het hoogtepunt van de carrière van De Klerk? “Ons bekeravontuur van een tijdje terug”, zegt de aanvoerder. “We schakelden toen achtereenvolgend hoofdklassers ASWH en Hoek uit. Uiteindelijk bleek Kloetinge te sterk voor ons, maar het was een mooi toernooi.”

 

Djordi de Boer vindt plezier terug bij De Alblas

Met de eerste periodetitel op zak kende De Alblas een uitstekende start van dit voetbalseizoen. Djordi de Boer kan daar van genieten. De nieuwkomer bij de club uit OUD-ALBLAS is blij met zijn keuze voor de club waar prestaties en gezelligheid hand in hand gaan.

OUD-ALBLAS – ,,Nee, ik heb geen spijt van mijn overstap”, vertelt Djordi de Boer wanneer hem wordt gevraagd naar zijn voetbaltransfer van afgelopen zomer. De middenvelder droeg voorheen altijd het shirt van Papendrecht, maar aan die periode kwam een einde. Bij die club kreeg hij het gevoel vast te lopen. ,,Ik schommelde tussen het eerste en tweede elftal en kreeg nooit een echte kans op de plek waar ik het liefste speel. Ik werd opgesteld als links- of rechtsbuiten en maar af en toe als middenvelder. Terwijl dat toch mijn plek is”, schetst De Boer. Zodoende kwam hij tot het besluit om eens naar elders te verkassen. ,,Over De Alblas hoorde ik eerder al eens goede verhalen. Na een gesprek met de trainer heb ik besloten om naar die club over te stappen.”

Aan de Vinkenpolderweg trof de Papendrechter precies wat hij zocht: ,,Een super leuke club, waar ook de gezelligheid belangrijk is. En dat vind ik zelf ook belangrijk. En er staat een echt team, dat mij bovendien ontzettend goed heeft opgevangen. Bovendien kwam Rhaudi Diamant ook naar De Alblas. Hij maakte de overstap van Oranje Wit, maar hij speelde eerder ook bij Papendrecht en daar heb ik samen met hem gespeeld. Sowieso kende ik al wat jongens van dit team en dat maakt zo’n overstap natuurlijk wel iets makkelijker.”

De Boer heeft bij De Alblas reeds binnen enkele maanden het plezier in de sport teruggevonden. ,,Bij Papendrecht was ik dat wel kwijt. Als je niet speelt waar je graag wilt, wordt trainen ook niet meer zo leuk. Bij De Alblas is de beleving goed, wordt er lekker hard getraind en is het gewoon weer lekker om bezig te zijn”, schetst hij. Een voetblessure vormde overigens wel een kleine tegenslag voor de middenvelder die bijna zes weken aan de kant moest blijven. ,,Maar inmiddels heb ik daar helemaal geen last meer van.” Dat de prestaties bovendien goed zijn, versterkt het plezier. ,,De verwachting was om bovenin mee te doen, maar het is een lastige competitie. Voorlopig hebben we in ieder geval de eerste periodetitel op zak. Een mooie reden voor een feestje ook. Hopelijk kunnen we aan het einde van de competitie ook het kampioenschap vieren. Daar gaan we wel voor namelijk.”

De Boer weet nu al dat het feestje dan goed zal zijn. ,,De gezelligheid is voor dit team echt belangrijk en dat vind ik ook. Een muziekje na de wedstrijd, biertje erbij. De ene keer wordt het wat later als de andere keer. Na de training op donderdag blijft ook iedereen meestal nog wel even hangen. Dat is voor mij ook belangrijk om plezier in de sport te hebben.”

 

Kansen missend Hellevoetsluis wint toch

Het is maar goed dat laagvlieger Piershil de nodige kwaliteit ontbeerde, want tegen iedere andere tegenstander had het kansen missende Hellevoetsluis ongetwijfeld het deksel op de neus gekregen. Hoewel het nu tot de laatste minuut spannend bleef, wisten de Hellevoeters toch de 3 punten uit Piershil mee te nemen.

Op een altijd winderig sportpark Piershil, wat in combinatie met het slechte veld goed combinatievoetbal onmogelijk maakte, was het toch Hellevoetsluis dat (eenmaal gewend aan de omstandigheden) de bovenliggende partij was. Het werd dan ook al snel duidelijk dat de ING-boys over meer kwaliteit beschikten en dat het zaak was een snel doelpunt te maken, zodat de ploeg uit de Hoeksche Waard haar verdedigende stellingen moesten verlaten. Dat snelle doelpunt kwam er ook, toen de dit keer als middenvelder in de basis gestarte Roeland de Bruijne goed anticipeerde op een voorzet van rechts en de bal onder de Piershil-doelman in het doel schoof (0-1).

Hoewel Piershil niet vaak voor het doel van doelman Ribaric verscheen, moest Hellevoetsluis toch waakzaam blijven en alert zijn op dat ene moment, dat altijd komt. Het duo Sang-A-Jong/De Koning heerste echter in het centrum van de verdediging en er kwam dan ook geen muisje door. Aanvallend bleef het moeilijk om een behoorlijke aanval op te bouwen, maar was het zaak voor de in het blauw getooide rood-witten de wedstrijd snel in het slot te gooien, zodat er in alle rust naar de topper van volgende week tegen Sparta gewerkt kon worden.

De rust werd echter met een 0-1 stand bereikt.

In de tweede helft was het krachtsverschil tussen beide ploegen nog veel groter en waar de Hellevoeters in de eerste helft niet direct uitgespeelde kansen creëerden, kregen zij na rust de ene na de andere 100% kans. Bij het missen van zoveel kansen werd het publiek zelfs een beetje melig en groeide de Piershil-doelman uit tot de uitblinker van de middag. Of het nou Ken Luyendijk was of Davy Mierop, die beiden ieder wel 3x oog-in-oog met de keeper verschenen, de kansen waren niet aan hun besteed. Mierop kreeg in 1 aanval zelfs 2x de gelegenheid om aan te leggen, maar nadat de eerste bal tegen de keeper werd aangeschoten, verdween de bal uit de rebound over het lege doel.

Een kwartier voor tijd werd de nummer 3 van Piershil ook nog eens met 2 gele kaarten naar de kant gestuurd, maar zoals wel vaker putte het tiental daar kracht uit en zette het nog één keer alles op alles om de gelijkmaker te forceren. Hoewel het soms hectisch was voor het doel van de Hellevoeters, was het slechts 1x billen knijpen voor de ploeg van Edwin de Koning, toen een inzet maar net voorlangs het doel hobbelde. Hoewel een 0-5 zege dus op zijn plaats was geweest, wonnen de Hellevoeters slechts met 0-1 deze 15e wedstrijd van het seizoen en blijft de ploeg uit de Vestingstad soeverein koploper in de 2e klasse D. Achtervolger BVCB won nipt met 2-1 van Alexandria ’66, maar concurrent Sparta verloor thuis met 2-3 van Berkel, zodat de ploeg van Robert Verbeek op weg naar de kraker tegen het team van Edwin de Koning met 1 wedstrijd minder gespeeld nu 10 punten minder heeft dan de Hellevoeters.

Marcel van der Sloot volgend jaar trainer Cluzona

Cluzona heeft een opvolger gevonden voor de vertrekkende John Taks komend seizoen.
Huidig speler Marcel van der Sloot verruild zijn voetbalschoenen voor het tactiekbord.
De assistent-trainer van FC Oss zal het trainerschap van de Wouwse club gaan combineren met zijn werkzaamheden in Oss.

Cluzona is zeer verheugd met de komst van Van der Sloot als trainer: ‘Marcel is een man van de club geworden, ooit gekomen om een jaar af te bouwen en nu al zijn 4de jaar als speler.
En vanaf volgend seizoen verder als trainer. Met zijn ervaring, kennis en netwerk verwachten wij een mooie samenwerking.’ zo laat het bestuur weten in een korte reactie.

Van der Sloot zal het seizoen nog als selectie speler afmaken.

@FOTO FC OSS

GVV start trainingscursussen

GVV Geldermalsen denkt aan de jeugd, in januari is de trainingscursus voor alle GVV jeugdtrainers van start gegaan. Een aantal weken op rij zullen de trainers de vrijdagavonden hieraan besteden. Deze cursus is gebaseerd op de Wiel Coerver methode, welke de technische staf van GVV ziet als een belangrijke stap om de jeugdopleiding naar een hoger niveau te brengen.

Dankzij deze cursus zullen de straks gecertificeerde jeugdtrainers/sters van GVV het persoonlijk niveau van de jeugdleden naar een hoger level brengen tijdens de wekelijkse trainingen.

De jeugdleden zullen, leergierig als zij zijn, veel plezier ondervinden uit de nieuwe en uitdagende oefeningen, waardoor ze al snel de oefeningen beter gaan beheersen, wat uiteindelijk zal resulteren in meer techniek en spelinzicht bij de kinderen zelf.

 

Marko Luksen bekijkt toekomst loopbaan per jaar

Na enig beraad hakte Marko Luksen de knoop door. In de zomer nam hij de beslissing om er nog minimaal één seizoen aan vast te plakken bij Leerdam Sport’55. Een langdurige liesblessure tijdens het vorige voetbalseizoen deed hem daarover eerder nog twijfelen. ”Je baalt er zo van, dat je soms twijfelt of je er nog wel energie in wilt steken”, vertelt hij. ”Daarom bekijk ik het nu van jaar tot jaar. En ik hou ook in de gaten wanneer een goed moment is om mijn trainersloopbaan te starten.”

Ook dit seizoen moest Marko Luksen alweer enkele wedstrijden toekijken. ”Die oude liesblessure speelde weer op”, vertelt de voetballer die in het dagelijks leven actief als therapeut. Zijn praktijk voor oefentherapie Cesar runt hij tegenwoordig vanuit een ruimte van sportschool Puur Sport. De voormalig speler van onder meer LRC Leerdam en FC Lienden weet als geen ander dat hij blessuregevoelig is. ”Soms is er niet echt een directe link te vinden. Je ziet het ook bij sommige profs, die om de haverklap blessures oplopen. Je ontkomt er soms niet aan. Neem Arjen Robben. Hij had een periode in zijn loopbaan dat hij drie, vier, vijf blessures per seizoen had. Hij is dagelijks met zijn sport bezig en toch overkomt het hem. Je kunt het gewoon niet uitsluiten. Overigens heb ik wel het idee dat spelers die klein en explosief in hun bewegingen zijn, ook sneller geblesseerd zijn. Bewezen is dat niet, maar dat denk ik wel. Een oplossing kan dan zijn om je spel aan te passen, maar doe dat maar eens. Dat is vrijwel onmogelijk. Er zijn momenten dat ik dat mijzelf heb voorgenomen.

Zakelijker spelen, minder acties maken en de bal maar twee keer raken in plaats van tien keer. Uiteindelijk val je dan toch terug in je oude gedrag. Misschien moet ik het nog maar eens proberen.” En dus bekijkt Luksen het per jaar, afhankelijk van hoe zijn lichaam ervoor staat. Maar er is nog iets dat meespeelt in zijn afwegingen om zijn loopbaan als voetballer voort te zetten dan wel te beëindigen. ”Sinds vorig jaar heb ik mijn trainersdiploma UEFA B. Nu train ik de JO16 van Leerdam Sport’55 en combineer dat met zelf voetballen. Dat is een leuke combinatie, zeker omdat het training geven en zelf trainen op dezelfde avonden is. Zo ben ik ook nog weleens een avondje thuis en dat wordt ook wel gewaardeerd. Maar het liefst focus ik mij op één ding. Dus als zich op het trainersvlak een mooie kans voordoet, moet ik gaan nadenken over wat ik wil: blijven voetballen of het trainersvak in.”

Voorlopig voert het zelf voetballen dus nog de boventoon en daar heeft Luksen nog alle plezier in. Ondanks de moeizame competitiestart die Leerdam Sport’55 beleefde. Hij heeft er namelijk alle vertrouwen in dat de kansen zomaar weer kunnen keren. ”Op dit niveau heb je een team nodig waarbij alle neuzen dezelfde kant op staan. Als het iets minder gaat, zie je dat het bij ons instort. Dan heb je een paar boerenpummels nodig die erin klappen en die hebben we helaas niet. Maar als je goede serie kunt neerzetten, wordt het team weer hechter en kan het zomaar weer de goede kant op gaan.”

CvdW S.V. Capelle – Coert van Caem

Coert van Caem is de trotse voorzitter van S.V. Capelle, hij verteld over hoe hij bij de club terecht is gekomen, over het voorzitterschap en over de aankomende wedstrijd tegen NOAD’32.

Zelf voetbalde Coert vroeger bij de rivaal van S.V. Capelle: N.E.O. ’25.
“Ik ben van huis uit opgegroeid met N.E.O.’25, op een gegeven moment trouwde ik met een Capelse die voetbalde bij H.N.C., wat later gefuseerd is in S.V. Capelle. Toen wij kinderen kregen, die graag op voetbal wilde, moesten wij kiezen. Gaan onze kinderen voetballen bij N.E.O.’25 of bij S.V. Capelle. Uiteindelijk hadden we gezamenlijk besloten om onze kinderen te laten voetballen bij S.V. Capelle. Ondertussen was ik gestopt met voetballen bij N.E.O.’25. Ik werd leider/trainer bij de kleintjes van Capelle. Tot en met de D-jeugd ben ik trainer geweest, toen heb ik een algemene bestuursfunctie gekregen. In 2010 had de club een voorzitter nodig, iedereen uit het bestuur keek mij aan en heb ik toen uiteindelijk ‘ja’ gezegd.

“Ik heb het nog steeds erg naar mijn zijn bij de club, ik heb een promotie meegemaakt, ik heb een nieuw clubhuis mogen openen en we hebben een heel goed bestuur opgebouwd, zowel het hoofdbestuur als het jeugdbestuur. Er zijn genoeg mensen die de draad mee oppakken en ons steunen.”

Op de vraag wat Coert van Caem nog wil bereiken met de club als voorzitter hinkt hij tussen twee gedachtes in. “Als ik als voorzitter van Capelle spreek, zeg ik natuurlijk dat we voor het hoogst haalbare voor de club gaan, dat wil zeggen de tweede klasse. Maar persoonlijk als liefhebber zeg ik dat de derde klasse perfect voor S.V. Capelle is. We spelen nu in dezelfde klasse als N.E.O.’25 en SSC’55, daardoor spelen we elk jaar vier derby’s. Dat is ook financieel gezien beter voor S.V. Capelle.”

Over Marcel, “de supervrijwilliger” van S.V. Capelle is Coert heel enthousiast: “Hij is heel erg betrokken bij de club. Hij is heel zorgzaam en een pietje precies. Hij wil alles tot in perfectie geregeld hebben, dat kan wel eens ontbreken bij anderen zodat hij toch weer de puntjes op de i moet zetten. Marcel is zo enthousiast dat die daarin wel eens te ver in gaat” Zegt Coert lachend.

Aankomend weekend staat de wedstrijd tegen NOAD’32 op het programma “Wij gaan met 3-1 winnen zegt Coert overtuigend. In de uitwedstrijd hebben onterecht 4-0 verloren. Thuis zijn we beren sterk en gedreven om te winnen.”

 

Talentvolle keeper Djordi van der Wiel vertrekt bij Kozakken Boys

Na goed overleg tussen zakenwaarnemer Dhr. van Greunsven en Technisch Directeur Kees Spaan van Kozakken Boys is besloten om het contract van de 18-jarige Djordi van der Wiel per 01 januari te ontbinden, omdat het jonge keeperstalent na het aantrekken van drie ervaren keepers bij de selectie niet aan spelen toekwam.

De pas net 18- jarige doelman kwam in het seizoen 2016/2017 over van Achilles Veen naar Kozakken Boys. In zijn eerste seizoen was Djordi de derde doelman van de selectie en speelde vooral zijn wedstrijden in het tweede elftal van trainer Nabil Bouchlal, naast zijn trainingen bij het eerste elftal drie keer in de week. Maar dat was voor korte duur, aangezien de eerste keeper Jesper Hogedoorn en tweede keeper (gehuurd van RKC) Nils den Hartog beiden geblesseerd raakten, mocht Djordi onverwachts debuteren op 17-jarige leeftijd in de tweede divisie met onder andere wedstrijden tegen G.V.V.V, Spakenburg, UNA en HHC Hardenberg.

Voor aanvang van het seizoen 2017/2018 heeft de jonge doelman voor één jaar bijgetekend in Werkendam, waarbij hij hoopte de positieve lijn van het vorige seizoen door te trekken. Maar dat viel anders uit, aangezien op het laatste moment een extra keeper werd toegevoegd aan de selectie. Daardoor had de selectie, naast de talentvolle Djordi, drie ervaren keepers. Hierdoor kwam Djordi vrijwel niet meer aan speelminuten toe en volgde alleen nog de trainingen bij de A-selectie. Voor de ontwikkeling van Djordi is in goed overleg besloten tussen beide partijen om het contract te ontbinden zodat hij na de winterstop kan uitkijken naar een andere vereniging waar hij zijn keeperskunsten kan vertonen en iedere week zijn speelminuten kan maken.

Djordi kijkt met opgeheven hoofd terug op zijn mooie, maar helaas te korte periode bij Kozakken Boys en is ook iedereen bij Kozakken Boys dankbaar dat hij op deze jonge leeftijd heeft mogen debuteren op het hoogste niveau van het amateurvoetbal. Zelf hoopt hij om na winterstop bij een mooie club te kunnen gaan spelen.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.