Home Blog Pagina 1448

Kovacevic wil belofte inlossen bij vv Zeelandia Middelburg

© Foto: Paul Stroo

Op vijfjarige leeftijd verruilde Dennis Kovacevic zijn geboorteland Kroatïe voor Nederland. De inmiddels 21-jarige aanvaller begon zijn voetballoopbaan bij Walcheren, maar kwam al snel terecht bij vv Zeelandia Middelburg. Van die overstap heeft Kovacevic nooit spijt gehad.

Kovacevic kwam via vrienden bij de club uit de hoofdstad terecht. “Ik moest veranderen van basisschool en kwam in aanraking met Daniël Wissel. Hij speelde op dat moment bij Middelburg en overtuigde mij ervan om bij de C-junioren te komen voetballen.

Ondanks een uitstapje van één seizoen naar VC Vlissingen is Kovacevic een echte clubman. “Ik kreeg de kans aangeboden om op een hoger niveau te spelen en ging er dan ook vol voor. Tot een vaste basisplaats leidde mijn overstap helaas niet. Ik besloot om weer terug te keren en ben meteen goed opgevangen. Dat is ook wel tekenend voor de mensen bij vv Zeelandia Middelburg.”

Mooie plannen
De aanvaller heeft mooie plannen dit seizoen. “Ik denk dat we een goede kans maken om voor de titel te strijden. Ik merk dat het iedere training beter gaat lopen. Daarnaast denk ik dat de competitie minder sterk is dan vorig seizoen. Rood Wit en Unitas zijn gepromoveerd en die staken er met kop en schouders bovenuit. Vorig seizoen haalden we nacompetitie voor promotie en ik verwacht dan ook dat wij dit seizoen die prestatie minimaal gaan evenaren.”

Juiste combinatie
Van het huidige team heeft Kovacevic een hoge pet op. “Met spelers als Niels Luteijn, Michael Cabenda en Joost de Kubber hebben wij ervaren jongens die het neer kunnen zetten. Wij hebben een jong en gretig team, dat bereid is om voor elkaar te werken. Ik denk dat wij de juiste combinatie hebben tussen ervaring en talent.”

Ondanks de hoge ambities is de aanvaller ook realistisch. “We hebben afscheid moeten nemen van een aantal belangrijke spelers, zoals Daniël Wissel en Yannick van de Woestijne. De posities moeten op een aantal plaatsen aangepast worden. Daarnaast is onze trainer Rogier Veenstra naar GOES vertrokken.“

De beste
Van Veenstra heeft Kovacevic veel geleerd. “Ik heb veel goede trainers gehad, maar ik kan wel zeggen dat Rogier de beste was. Hij snapt het spelletje en kan het ook nog eens heel goed uitleggen. Hij vindt het leuk om over bepaalde situaties te praten en dan gezamenlijk op te lossen. Dit zag je op de trainingen en tijdens de besprekingen heel duidelijk naar voren komen.”

Vanaf dit seizoen is Dennis de Nooijer de oefenmeester van de zondag-tweedeklasser. “Ik ken Dennis niet zo goed, maar heb er veel vertrouwen in. Hij heeft zelf op het hoogste niveau gespeeld en kan ons veel leren.”

 

NSVV vergeet te scoren tegen DRL

* Op de foto voor NSVV: Marco Mann (links) en Lesley vd Stoep (rechts)

© Tekst: Bas Snijders/ Foto: Cindy Vos

In de eerste helft had NSVV vier grote kansen en vergat alleen te scoren. DRL was ongevaarlijk en de Numansdorpse supporters dachten dat het na de thee wel goed zou komen. Niets was minder waar. NSVV nam de tweede helft steeds grotere risico’s om te kunnen scoren en gaf hierdoor veel ruimte weg voor counters van DRL. De tweede helft kreeg DRL hierdoor ook vijf grote kansen en het was een wonder dat er na negentig minuten geen doelpunten waren gevallen.

In de eerste helft was er direct een mooie combinatie tussen Sjoerd Hofstede en Yoeron van der Ree. Yoeron van der Ree gaf een goede voorzet en Kelvin van der Giesen reageerde attent bij de eerste paal. Een verdediger van DRL verwerkte met kunst en vliegwerk de bal uit het doel. Mitchel Louwerens leverde vervolgens drie voorzetten vanaf links perfect op maat af. Eerst kopte Koen Witsiers de bal op de paal, daarna kopte Kelvin van der Giesen net langs de verkeerde kant van de paal en tenslotte was het weer Koen Witsiers die van dichtbij net over de lat kopte. Mitchel Louwerens mocht zelf ook nog een keer verwoestend uithalen en zijn bal ging via onderkant lat weer het veld in. DRL stelde geen wapenfeit tegenover al deze kansen.

Ruststand: 0-0

De tweede helft was DRL direct wel tweemaal gevaarlijk. Eerst probeerde de spits van DRL met een boogbal de uitgekomen Melvin Kruijthof te overmeesteren, maar Melvin Kruijthof was te groot voor de inzet. Daarna mocht DRL-speler Lucien Klaasse vanuit het middenveld alleen op Melvin Kruijthof afgaan. Roderick Bekker zette de achtervolging in en kon net op tijd met een correcte mooie tackel op de bal een schot voorkomen.

NSVV was wakker en trok het spel naar zich toe. Mitchel Louwerens gaf weer mooie voorzetten vanaf links. Een DRL-verdediger kon er eentje van de lijn redden en een andere kwam bij Jeroen Voshart terecht die van dichtbij mocht afwerken. Jeroen Voshart koos voor een geplaats schot met de binnenkant van de voet, maar gaf door de lage snelheid keeper Johan Versluis de kans de inzet te stoppen. Een kwartier voor tijd kwam Michael Ouwens als stormram de voorhoede versterken. Hij was direct tweemaal dicht bij de winnende treffer. De alles of niets tactiek van NSVV had wel tot gevolg dat DRL ruimte kreeg om te counteren. In blessuretijd had DRL hierdoor drie grote kansen.

Net als in de uitwedstrijd ging DRL-aanvoerder Lorenzo Borsboom eenmaal van achteruit mee naar voren. In de uitwedstrijd scoorde hij meteen en nu schoot hij rakelings over de kruising. Daarna dacht iedereen op het complex dat DRL ging scoren. Door een uiterste inspanning was het echter de grote teen van Sjoerd Hofstede zijn lange benen die de bal net voor het verwoestende schot wegtikte. In de laatste seconde wierp Melvin Kruijthof zich nog op de bal voordat DRL van dichtbij in kon tikken.

Eindstand: 0-0

De achtervolgers Rijnmond Hoogvliet Sport en Binnenmaas wonnen wel gewoon hun potjes. Aanstaande dinsdag 17 april om 20:30 uur staat het slotstuk van het blijspel in vier delen op het programma tegen Rijnmond Hoogvliet Sport. NSVV moet de één tegen nul voorsprong nog een klein half uur verdedigen. Dit is een echte zes punten wedstrijd tegen de eerste achtervolger. NSVV moet rekening houden met winst van Rijnmond Hoogvliet Sport in het restant van de gestaakte wedstrijd tegen DRL. Met dit uitgangspunt is winst dinsdag 17 april goed voor acht punten voorsprong, een gelijkspel vijf punten voorsprong en verlies nog twee punten voorsprong.

Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Yoeron van der Ree (85e Mitchel Keikes), Lesley van der Stoep, Marco Mann, Roderick Bekker, Sjoerd Hofstede, Richard Bras (61e Peter Jan Cazander), Jeroen Voshart, Mitchel Louwerens, Kelvin van der Giesen, Koen Witsiers (78e Michael Ouwens)

 

 

 

 

De voorstopper die plotseling topscorer werd bij VV Echteld

Ruben Rensen (24) scoorde afgelopen seizoen maar liefst achttien doelpunten als spits van voetbalvereniging Echteld. Dat is een aantal waar een aanvaller trots op mag zijn, maar zeker iemand die de jaren daarvoor juist spitsen van het scoren afhield als verdediger.

Rensen was jarenlang voorstopper, tot hij afgelopen seizoen terugkeerde bij VV Echteld. “We hadden te veel verdedigers. Ik ben nogal lang en scoorde als voorstopper altijd wel een doelpunt of zeven per seizoen, dus ben ik toen maar in de spits gaan staan. Dat ging me goed af, dus is dat mijn positie gebleven.”

Rensen scoorde vorig seizoen maar liefst achttien doelpunten. “Dat aantal had ik niet verwacht.” Vooral met het hoofd is de ruim 1.95 meter grote spits ijzersterk. De vergelijking met Bas Dost is snel gemaakt. “Ik scoor voornamelijk met kopballen inderdaad.” Toch was het in het begin even wennen. “Mijn voordeel is dat ik weet hoe verdedigers denken, maar dingen als de looplijnen moest ik nog wel onder de knie krijgen.”

De aanvaller komt uit Echteld, maar speelde vanaf de D-junioren tot twee seizoenen geleden bij Lienden. “Ik ben vorig jaar weer teruggekeerd. Ik kom uit Echteld, mijn vader is leider bij ons team, dus het liefst speel ik hier. Het voelde ook gelijk weer als thuiskomen.”

Hij speelt met die club nu in de vierde klasse zaterdag. “Een fijne competitie, we spelen veel tegen clubs uit de regio en dat is leuk. Ik vind het altijd prettig om tegen bekenden te voetballen, maar het is wel de bedoeling dat we uiteindelijk een keer promoveren naar de derde klasse. Voor dit seizoen is een plek in de top 3 prima. Dat zou moeten lukken gezien het spelersmateriaal, alleen komt het er nog niet helemaal uit. We zijn nog te wisselvallig.”

Rensen hoort vaak dat hij wat irritanter mag zijn als spits, de verdedigers op de huid mag zitten. Zo’n type zegt hij zelf echter niet te zijn. “Ik vind dat lastig.” Toch kwam hij eind oktober in het nieuws doordat hij een tegenstander bij de keel zou hebben gegrepen. “Ja, heel mooi verhaal was dat, maar het was precies andersom. Die jongen greep mij bij mijn keel. Zij kregen ook drie rode kaarten in die wedstrijd”, blikt hij terug. Toch geeft hij ook toe niet over zich heen te laten lopen. “Als verdedigers mij irriteren, wil ik weleens wat terugdoen. Maar ik ga zelf niet provoceren.”

Rensen hoopt dat VV Echteld dit seizoen de weg naar boven vindt. “De top drie moet haalbaar zijn, dat is ons doel.” Hij is zelf vaak op pad in het buitenland vanwege zijn werk, waardoor hij niet alle wedstrijden mee kan doen. Door blessures en schorsingen staat hij eind november nog maar op drie wedstrijden, waarin hij 1 op 1 loopt 1 qua goals. “Ik denk niet dat ik dit seizoen weer op achttien doelpunten kom, maar wil wel boven de tien eindigen.”

 

Fréderique Nieuwland (Excelsior Barendrecht): ‘In Los Angeles was het EK Vrouwen op tv, heel cool’

Bij Excelsior Barendrecht, nieuwkomer in de eredivisie voor vrouwen, hoopt Fréderique Nieuwland (18) het voetbalplezier te hervinden, na twee mindere jaren bij ADO Den Haag. “Je kunt niet meteen verwachten dat je van Ajax wint.”

Het Nederlandse vrouwenvoetbal beleefde een historische zomer, met de Europese titel van de Oranje-dames in eigen land. Fréderique Nieuwland had het graag van dichtbij meegemaakt, maar ze slaagde er niet in om een wedstrijd bij te wonen. “Ik was nog op vakantie in Amerika. Ik wilde heel graag naar een wedstrijd, maar alles was al uitverkocht voordat ik überhaupt thuis was.”

De Oranje Leeuwinnen
De finale tegen Denemarken zag ze wel in Nederland voor de tv, maar ook in de VS kreeg ze al een en ander mee van het toernooi. “Was wel leuk, want in Los Angeles stond het vrouwenvoetbal gewoon op. We liepen een tentje binnen, wilden wat gaan eten en op alle schermen was het vrouwenvoetbal te zien. Heel cool.”

Volgens Nieuwland, die de nationale jeugdteams van onder vijftien, zestien en zeventien doorliep, is het EK-goud een goede zaak voor het Nederlandse vrouwenvoetbal. “Al voor het EK zijn meer mensen gaan beseffen dat die dames ook kunnen voetballen. Het voetbal draait nu ook om de vrouwen, niet alleen om de mannen.”

De uit Hellevoetsluis afkomstige Nieuwland, een centrale verdedigster, hoopt ook ooit tussen de Oranje Leeuwinnen te schitteren op een groot toernooi. “Heel gaaf die sfeer. Natuurlijk is het een droom om daar zelf ook ooit te staan en dan in een vol stadion te spelen op een EK of WK.”

Overstap naar Excelsior Barendrecht
Wil Nieuwland het zelf schoppen tot het Nederlands elftal, dan zal ze zich bij haar nieuwe club Excelsior Barendrecht, nieuwkomer in de eredivisie, in de kijker moeten spelen. Bij ADO Den Haag lukte dat afgelopen twee jaar niet, onder meer door blessures.

“Ik heb daar niet eens één hele wedstrijd in het eerste gespeeld. Mijn eerste seizoen besloot ik in Jong ADO af te maken en mijn tweede jaar was ook niet best. Dat was één van de redenen dat ik vertrok naar Excelsior Barendrecht. Een nieuwe stap en dichter bij huis. Mijn school zit in Rotterdam, dat is wel lekkerder dan dat ik twee uur met het openbaar vervoer naar Den Haag moet. En ik vind het gaaf om voor een debutant in de eredivisie te spelen.”

Is de stap voor Excelsior Barendrecht niet te groot? “Nee, dat denk ik niet. Achilles’29 moest ook van onderen beginnen en kijk waar ze nu staan. Je hebt in de eredivisie tijd nodig om je als debutant te ontwikkelen. Je kunt niet verwachten dat je meteen van Ajax wint. Dat gaat met stapjes.”

Haar eigen doel? “Zoveel mogelijk minuten maken en plezier hebben. Als ik dat dit jaar haal, ben ik tevreden.” 

 

CvdW: V.V. Rijsoord – Introductie

Deze editie is V.V. Rijsoord de Club van de Week en deze week zullen er meerdere interviews afgenomen worden met betrokkenen van de club. Daarnaast zal er op vrijdag een voorbeschouwing plaatsvinden met het oog op de uitwedstrijd tegen A.V.V. Swift.

V.V. Rijsoord is opgericht op 15 mei 1924 onder de naam De Zwervers. In mei 1937 werd de huidige naam van de club aangenomen. Rijsoord is sinds 1959 aangesloten bij de KNVB en speelt al haar thuiswedstrijden op sportpark het Kraaiennest. Het clubgebouw waar Rijsoord tegenwoordig nog steeds gebruik van maakt, werd op 16 december 1972 officieel geopend door Kees Verplanke, de toenmalige burgemeester van Ridderkerk.

Historie van Rijsoord
Op sportief gebied hebben er rond de eeuwwisseling enkele hoogtepunten plaatsgevonden voor de club. Zo werd Rijsoord in 1997 ongeslagen kampioen in de tweede klasse en wist de club te promoveren naar de eerste klasse. In het seizoen 1998/1999 wist V.V. Rijsoord zich eenvoudig te handhaven en te eindigen op de vijfde plaats. Rijsoord wist deze goede prestaties door te trekken, want op 19 februari in het seizoen van 1999/2000 wist Rijsoord, voor het eerst in de historie van de club, te promoveren naar de hoofdklasse.

In de hoofdklasse kon de club niet overtuigen en was na een seizoen het avontuur in de hoofdklasse weer over. Sinds de degradatie is Rijsoord tot en met het seizoen van 2009/2010  actief geweest in de eerste klasse. Rijsoord wist in de allerlaatste speelronde op eigen veld de thriller tegen VVGZ in extremis te verslaan en als nummer twee, achter Heerjansdam, te promoveren naar de hoofdklasse.

Het verblijf van V.V. Rijsoord in de hoofdklasse was wederom, net als tien jaar eerder, beperkt gebleven tot één seizoen. De terugkeer in de eerste klasse liep ook anders dan verwacht. Via de nacompetitie werd er wederom gedegradeerd, nadat tweedeklasser Duiveland over twee wedstrijden te sterk bleek te zijn. Maar Rijsoord wist haar rug te rechten en wist in het seizoen van 2012/2013 direct weer te promoveren naar de eerste klasse. De club wist namelijk op overtuigende wijze kampioen te worden en liep pas in de voorlaatste ronde tegen de eerste nederlaag aan.

Het seizoen tot nu toe
Het seizoen begon vroeg voor de club uit Ridderkerk, want de eerste competitie wedstrijd werd al op 2 september  gespeeld. Dit was een thuiswedstrijd tegen Ter Leede en Rijsoord wist het seizoen goed te beginnen. De wedstrijd werd namelijk met 1-0 gewonnen. In de zes wedstrijden die hierop volgden, wist V.V. Rijsoord nog tweemaal te winnen, drie keer gelijk te spelen en slechts een keer te verliezen.  Zodoende wist Rijsoord 12 van de mogelijke 21 punten te behalen. Er werd gewonnen van RVVH (0-2) en Nootdorp (2-0). De wedstrijden tegen AFC (0-0), SteDoCo (1-1) en Smitshoek (1-1) bleven allen onbeslist. De wedstrijd die verloren ging was de uitwedstrijd tegen FC Rijnvogels.

Na deze goede start wist Rijsoord zowel op 21 oktober als 28 oktober geen punten te behalen. Er werd namelijk met 4-2 verloren van Noordwijk en met 1-2 verloren van Zwaluwen. Rijsoord wist zich te herpakken en wist gelijk te spelen tegen Jodan Boys (2-2) en te winnen van zowel Swift (2-1) als Argon (2-3). Maar in de weken die hierop volgden, tot aan de winterstop, werden er veel punten verloren. Er werd namelijk verloren van FC ’s-Gravenzande (1-4) en Hoek (3-0) en gelijk gespeeld tegen Achilles Veen (1-1).

Na de winterstop gaat het niet goed met de club uit Ridderkerk. Rijsoord wist namelijk, tot nu toe, slechts vijf punten te behalen in elf wedstrijden. Er werd gewonnen van RVVH (1-0) en gelijk gespeeld tegen zowel Hoek (2-2) en Nootdorp (0-0). De andere negen wedstrijden gingen verloren: Noordwijk (1-8), Smitshoek (2-1), Rijnvogels (1-3), Ter Leede (3-1), SteDoCo (0-1), AFC (3-2), Achilles Veen (0-2) en FC ’s-Gravenzande (3-0).

Op het moment staat V.V. Rijsoord op de veertiende plaats met 25 punten uit 26 wedstrijden.

Ook met tien man stelt SPV’81 punt veilig

© Tekst: Gerard van Hooff

Nadat Linschoten-invaller Dirck de Korte in de 94e minuut tegen de paal naast doelman Tim Sluis van SPV’81 had gekopt, floot de scheidsrechter voor de laatste maal. Linschoten-trainer Ben Rietveld had de arbiter al eerder als doelwit gekozen om zijn frustraties kwijt te raken.

Ten onrechte, want de leidsman was zeker niet degene die de meest matige prestatie op het veld had neergelegd. Die prijs ging naar een groot deel van Rietveld’s team dat zich vreselijk had verkeken op de werklust en de inzet van de thuisploeg. Zelfs het wegzenden van verdediger Tjardy Verkerk na een uur spelen, hadden de roodwitten niet weten uit te buiten.

Het was zelfs zo erg dat de SPV’ers met zijn tienen voor de tweede maal in de partij op voorsprong kwamen, toen verdediger Aris van der Vlist in de 70e minuut met een droge knal doelman Rocco den Haan kansloos liet. Het voorbereidende werk kwam voor rekening van aanvoerder Jan Doeland die op de achterlijn twee Linschotense verdedigers zijn hielen had laten zien; 2-1. Diezelfde Jan Doeland was al na 2 minuten spelen verantwoordelijk voor het uiteindelijke spelverloop in de wedstrijd. Hij werd de diepte ingestuurd, zette met een schijnbeweging de verdediging op het verkeerde been en schoof het leder langs doelman (annex doelliedentrainer) Den Haan; 1-0.

Eindstand: 2-2

Verdedigingsblok
De speelwijze waarvoor de gastheren gekozen hadden in een poging tenminste een punt binnen te slepen, werd meteen van nog meer verdedigende effecten voorzien. Als bij een veldhandbalwedstrijd ontstonden er twee vakken. Zeven spelers onder de bezielende leiding van Martijn de Heer vormden het verdedigingsblok en het drietal Doeland- Lanser- Slingerland probeerde iets te creëren op basis van de lange ballen die in hun richting werden gelanceerd. Maar ook verdedigend lieten de aanvallers zich gelden.

Linschoten werd met een schok wakker en zocht met name naar spits Niels de Jong. Die verzuimde een weggevertje van de Polsbroekse verdediging te benutten (11e min) en een kopbal van aanvoerder Van Eijk werd door doelman Sluis gestrekt bij de rechterpaal vandaan getikt (13e min). Op resolute wijze en met veel fysiek verdedigde SPV hierna de voorsprong. Linschoten had er niet direct een antwoord op en liet zich vooral verbaal gelden. Tot de 36e minuut hield SPV stand. Toen was voorstopper Bram Elenbaas degene die de voorzet afleverde waaruit Sam daCruz diagonaal kon binnenkoppen; 1-1. De bezoekers persten er aansluitend nog een klein offensiefje uit in een poging de thee wat beter te doen smaken. Meer dan een afstandsschot van Elenbaas (naast) leverde dat niet op.

Rood voor SPV’81
Dat het tweede bedrijf zich op de speelhelft van SPV’81 zou afspelen was geen verrassing. Kleiweg schoot van afstand boven op de lat, De Jong verscheen oog-in-oog met doelman Sluis en het wegzenden van Tjardy Verkerk leek een teken aan de wand. De Polsbroekse verdediger reageerde op een door Sam Da Cruz begane overtreding en kon terecht vertrekken (57e min). De fantasieloze speelwijze van Linschoten veranderde niet door dit voorval. Martijn de Heer heerste als een vorst in de Polsbroekse verdediging, zag Doeland geel pakken, zijn doelman Kleiweg te snel af zijn en Bram Elenbaas een gekraakt schot afleveren. Paniek veroorzaakte deze Linschotense acties niet en ook de hoekschoppen werden min of meer probleemloos opgelost.

Op driekwart wedstrijd sloop Aris van der Vlist voor de eerste keer mee naar voren en kwam tot een schot op doel. Blijkbaar werd hij hierdoor geïnspireerd tot een volgende poging. Met een droge knal verschalkte hij na 70 minuten de Linschoter goalie; 2-1. Ongeloof bij de bezoekers die op jacht gingen naar tenminste een gelijkmaker tegen Alblas’tiental. Niels de Jong maakte met nog een kwartier spelen zijn faam waar door van 14 meter afstand vanuit de draai Sluis kansloos te laten; 2-2. Alle verdere pogingen van Linschoter zijde leden aansluitend schipbreuk tegen de uiterst gemotiveerde Polsbroekers. Ook de laatste poging van invaller De Korte.

Voor Linschoten vervloog hiermee de hoop op een alsnog sensationeel seizoenseinde. Een nacompetitieplek lijkt nu onhaalbaar. SPV’81 wil nog steeds weg van de onderste positie. Daarvoor is het sprokkelen van punten een vereiste. Daar is ervaring mee.

 

 

V.v. Groote Lindt eenvoudig langs DFC

Na de ruime thuisnederlaag van vorige week, was er door v.v. Groote Lindt wat recht te zetten. Van onderschatting mocht dan ook geen sprake zijn tegen laagvlieger DFC. Met een voortvarende start liet het elftal meteen zien dat de punten mee naar Zwijndrecht zouden gaan.

Al in de eerste minuten van de wedstrijd waren er voor v.v.  Groote Lindt twee opgelegde mogelijkheden om direct op voorsprong te komen. Groote Lindt drong verder aan en DFC probeerde met countervoetbal via de snelle spitsen een goal te maken. Na een voorzet vanaf links was het Nasir el Arbaoui die het net wist te vinden: 0 – 1.

Ruststand: 0-1

Met deze voorsprong ging v.v. Groote Lindt wat gemakkelijker voetballen. Na rust kon DFC niet veel meer doen en was het Groot Lindt dat via Marcel van Berkel en Jeffrey Burghouwt kon uitlopen naar 0 – 2 en 0 – 3.

Eindstand: 0-3

Volgende week de 2e wedstrijd in de serie van 4 uitwedstrijden in en tegen Asperen (aanvang 15.00 uur)

 

V.v. Hellevoetsluis koploper af

Na vanaf dag 1 koploper in de 2e klasse D geweest te zijn, is v.v. Hellevoetsluis na 21 speelronden koploper af. Door de onverwachte thuisnederlaag tegen SSS (1-2) wist BVCB de Hellevoeters te achterhalen. De teams staan in punten gelijk, maar BVCB heeft nog 1 wedstrijd tegoed en een veel beter doelsaldo.

Wat zich al een paar wedstrijden geleden aankondigde is nu dan een feit. Waar BVCB inmiddels al 17 wedstrijden ongeslagen is en Berkel in 2018 nog geen wedstrijd verloor, waren de resultaten van v.v. Hellevoetsluis in de afgelopen maanden minder stabiel. Dat werd eigenlijk al ingezet met het gelijke spel op 16 december 2017 tegen VDL, dat als rode lantaarndrager in de slotfase toch nog een punt mee wist te nemen naar Maassluis.

De nederlaag tegen SSS was de derde op rij en zo werden er in 3 weken tijd 9 punten weggegeven. Toch is er geen paniek bij de Hellevoeters, want iedereen binnen de club realiseert zich dat de Hellevoeters met de koppositie wel iets boven hun stand leefden. Waar in veel wedstrijden het dubbeltje net de goede kant opviel, maar er even zo goed verloren had kunnen worden waar er nu gewonnen werd, valt het dubbeltje nu net de verkeerde kant op.

Tegen ploegen als het in vorm zijnde Berkel en de gedoodverfde titelkandidaat BVCB kan nou eenmaal verloren worden. Slechts de nederlaag tegen SSS was niet voorzien. In de eerste helft leek er ook niets aan de hand voor de Hellevoeters. De logische 1-0 voorsprong, al na een kwartier gemaakt door de opvallend productieve aanvoerder Frenk van Gelderen, had nog voor rust veel groter kunnen zijn als met name Victor Hartog en Davy Mierop dotten van kansen benut hadden.

Ruststand: 1-0

Ook in de tweede helft leek er lange tijd geen vuiltje aan de lucht, hoewel het spel minder overtuigend was dan voor rust. Het gevaar van de 1-1 blijft dan altijd in de lucht hangen en aldus geschiedde. De niet altijd in het teambelang denkende SSS-er Max Pelkman zat om die reden weer eens op de bank, maar bewees zoals wel vaker zijn waarde voor de ploeg uit Klaaswaal. Met 2 doelpunten boog Pelkman de 1-0 om in een 1-2 voorsprong voor de rood-zwarten en legde daarmee de paar honderd toeschouwers, die het zonovergoten ING Sportpark bezochten, het zwijgen op.

Trainer De Koning probeerde met het inbrengen van Jeffrey de Koning en de boomlange Remon Haze het tij nog te keren, maar het door de afwezigheid van Ken Luyendijk fantasieloze aanvalsspel van de ING-boys bracht de defensie van SSS niet in verlegenheid. In een ultieme poging nog 1 punt uit het vuur te slepen meldde ook doelman Ribaric zich nog voorin, maar ook dit leidde niet tot het gewenste resultaat.

Eindstand: 1-2

Ondanks de nederlaag is er nog geen man overboord, draait v.v. Hellevoetsluis nog altijd een prima seizoen en is het gewoon de voornaamste achtervolger van BVCB. Iedereen die dat voor aanvang van het seizoen beweerd had, was waarschijnlijk voor gek verklaard. Volgende week probeert Hellevoetsluis de draad weer op te pakken tegen SVS en 2 weken later komt het Vlaardingse CWO op bezoek. Mogelijk is alles dan weer anders.

 

VoetbalbalJournaal Roosendaal – Voorjaar 2018

Lees hier de krant

VVSB speelt straks op bekend terrein op nieuw complex

“We krijgen straks een accommodatie dat past bij deze tijd”, zegt VVSB-voorzitter Arjan Broekhof over de herinrichting van sportpark De Boekhorst in Noordwijkerhout. Het sportpark, met naast VVSB de tennisvereniging (TV Boekhorst) en handbalvereniging Northa als bewoners, gaat volledig op de schop.

VVSB krijgt een geheel nieuw verenigingsgebouw. “Hoe dat precies eruit komt te zien, weten we nog niet. We zijn bezig met de precieze invulling van het gebouw, in grote lijnen is wel duidelijk wat er komt.”

En dat is één gebouw, waarin meerdere functies zijn geïntegreerd. Kantine, kleedkamers, bestuurs/businesskamer, commissieruimten en ook een tribune. “Heel wat anders dan we nu hebben”, weet Broekhof. “Onze huidige accommodatie stamt uit de jaren zeventig. Die kun je niet meer van deze tijd noemen. Er is in de loop der jaren van alles bijgebouwd, maar het is geen accommodatie die bij de huidige tijd en eisen past. Door al die bijgebouwtjes is het niet één geheel.”

Was VVSB in de jaren zeventig en tachtig een club met een bescheiden ledentaantal, tegenwoordig telt de Voetbal Vereniging Sint Bavo, zoals de van oorsprong katholieke club heet, 1050 leden. “De behoefte naar een nieuw verenigingsgebouw is groot”, meent Broekhof. “Kijk eens naar onze tribune, dat is in wezen niet meer dan een stel planken. In de nieuwe accommodatie krijgen we een tribunecapaciteit van vijfhonderd plaatsen.”

Het aantal kleedkamers wordt ook aangepast op de huidige vraag: 22 in plaats van de 16 nu. Het aantal velden neemt wel iets af, maar daar staat tegenover dat er drie worden voorzien van een kunststof grasmat. “Het gebruik van die velden neemt toe, dat is ook nodig want we hebben nu een capaciteitsprobleem.”

Ook op het hoofdveld komt kunstgras te liggen. Dat hoofdveld wordt als eerste aangepakt. Het schuift op richting de karakteristieke entree. “Alles wordt gedraaid”, zegt Broekhof over de herindeling. Wanneer de werkzaamheden van de bouw hun beslag krijgen, is volgens de voorzitter nog lastig aan te geven. Aan de concrete invulling wordt hard gewerkt. “Het hele proces van vergunningen moet nog doorlopen worden.”

Aanvankelijk was het de bedoeling dat in de zomer van 2018 gestart zou worden met de bouw. Voor het seizoen 2019-2020 moet dan de totale nieuwbouw gereed zijn. Broekhof: “We hopen natuurlijk dat we zo min mogelijk overlast hebben van de bouwwerkzaamheden. Tijdens de bouw van het nieuwe gebouw zullen we onze huidige accommodatie kunnen blijven gebruiken. Ik kan echter niet uitsluiten dat we voor een paar maanden nog noodketen moeten neerzetten. Het zal zeker even rommelig zijn.”

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.