Home Blog Pagina 1442

NSVV wint onverdiend van Zinkwegse Boys

 

Als je wint krijg je drie punten moet NSVV gedacht hebben tegen Zinkwegse Boys. NSVV speelde de slechtste wedstrijd van het seizoen en Zinkwegse Boys vergat zichzelf te belonen met een paar broodnodige punten. De eerste twintig minuten zette NSVV goed druk op het doel van Zinkwegse Boys en waren er een paar kansjes te noteren. Na een vrije trap van Zinkwegse Boys die via de onderkant lat weer terug in het veld kwam was de ban gebroken en sloop er grote onzekerheid in de ploeg uit Numansdorp. Zinkwegse Boys kreeg nog vier grote kansen om te scoren, maar liet NSVV overleven. Net voor de officiële speeltijd verlopen was scoorde NSVV toch nog. Scheidsrechter de Witte liet nog bijna tien minuten aan blessuretijd doorspelen, maar de winst voor NSVV kwam niet meer in gevaar.

De wedstrijd begon lekker voor NSVV met direct een actie van Mitchel Louwerens die Zinkwegse Boys verdediger Ferry den Dool voorbijsnelde. Mitchel Louwerens zijn voorzet kon net niet ingetikt worden bij de tweede paal door Mitchel Keikes. Even later scoorde Mitchel Louwerens wel na een mooie combinatie vanuit buitenspelpositie volgens de grensrechter van Zinkwegse Boys. NSVV bleef de eerste twintig minuten de bovenliggende partij zonder echt gevaarlijk te worden voor keeper Stephan van Ruiven. Na ongeveer vijfentwintig minuten mocht Mike Fiere voor Zinkwegse Boys een vrije trap nemen. Hij plaatste een onhoudbaar schot, maar de lat bracht uitkomst. NSVV leek hierna de zenuwen in de benen te hebben gekregen en startte een waar foutenfestival. In de eerste helft kon Zinkwegse Boys spits Koen van der Ende hier tweemaal bijna van profiteren. Tweemaal was hij vrij om te schieten met alleen NSVV-verdedigers in de achtervolging. Beide schoten waren op het doel van NSVV en helaas voor Zinkwegse Boys was tweemaal keeper Melvin Kruijthof wel bij de les.

De tweede helft ging verder waar de eerste helft in geëindigd was. NSVV bleef eenvoudige ballen bij de tegenstander inleveren. Weer waren er twee levensgrote kansen voor Zinkwegse Boys. Het was nu alleen Kevin Brasser die de trekker mocht overhalen. Keeper Melvin Kruijthof haalde wel zijn normale niveau en bracht weer tweemaal redding. Enige lichtpuntje voor NSVV was het debuut van jeugdspeler Christian van der Velden die zich aan de malaise onttrok. Tien minuten voor tijd gaf NSVV eindelijk weer een teken van leven. Mitchel Louwerens leverde vanaf links een mooie voorzet af en Kelvin van der Giesen kon vrij inkoppen. Zijn kopbal werd net over getikt door keeper Stephan van Ruiven. Toen er negentig minuten op de klok stonden was er een bal dwars door de verdediging van Zinkwegse Boys die niet werd afgestopt. Koen Witsiers anticipeerde goed op de bal en pikte deze achter de verdediging van Zinkwegse Boys op. Oog in oog met keeper Stephan van Ruiven, schoof hij de bal onhoudbaar in de linkerhoek. In blessuretijd lag Koen Witsiers de bal nog goed terug op Kelvin van der Giesen die scoorde. Volgens scheidsrechter de Witte had Koen Witsiers zijn hand gebruikt om de bal onder controle te krijgen en keurde het doelpunt af.

Ze zeggen altijd als je slechte wedstrijden wint dan wordt je kampioen. NSVV scoorde een doelpunt net voor tijd en Zinkwegse Boys benutte vijf grote kansen niet. NSVV heeft nog twee punten nodig voor het kampioenschap en heeft hiervoor drie wedstrijden de tijd. Zaterdag 12 mei speelt NSVV de volgende wedstrijd thuis tegen GHVV’13. Als NSVV wint kan het dik verdiende kampioenschap gevierd worden. ‘s Gravendeel heeft in de andere streekderby een punt gegund aan NBSVV, waardoor Zinkwegse Boys op de laatste plaats is gekomen. Waar Zinkwegse Boys vorig seizoen moeilijke wedstrijden net over de streep trok en kampioen werd, verliezen ze dit seizoen onnodige wedstrijden. Deze wedstrijd was het grote verschil van zevenenveertig punten op de ranglijst in ieder geval onzichtbaar.

Opstelling NSVV:

Melvin Kruijthof, Michael Ouwens, Lesley van der Stoep, Marco Mann, Roderick Bekker, Mitchel Keikes (46e Dikkie Bontes), Richard Bras, Yoeron van der Ree (67e Christian van der Velden), Mitchel Louwerens, Kelvin van der Giesen, Koen Witsiers

Ruststand: 0-0

Eindstand: 1-0

Scoreverloop:

90e min.               1 – 0       Koen Witsiers

 

Martin Hage voelt zich thuis bij VCK

Zaterdag-derdeklasser VCK is bezig aan een uitstekend seizoen. De ploeg uit Koudekerke draait mee in de subtop en dat is in tegenstelling tot vorig seizoen een groot verschil. Volgens de 25-jarige Martin Hage heeft dat vooral te maken met de invulling van de selectie. “Er zijn een aantal talentvolle jongens bijgekomen.”

De 25-jarige verdediger is afkomstig uit Vlissingen, maar is alweer bezig aan zijn zevende seizoen bij VCK. “In de jeugd speelde ik bij RCS. In die tijd speelden de senioren nog op zondag en vanwege mijn geloofsovertuiging speelde ik liever op zaterdag. VCK nam contact met mij op en ik vroeg of mijn broer ook mee mocht komen. Pieter speelde toen nog bij GPC Vlissingen, maar was daar geen vaste basiskracht.“

Tot op de dag van vandaag hebben de gebroeders Hage geen enkel moment spijt gehad van de overstap naar VCK. “VCK betekent voor mij meer dan alleen voetbal. Ik heb in de jaren dat ik bij VCK speel met veel spelers een vriendschap opgebouwd. Daarnaast heb ik mijn vriendin hier ontmoet en een huis gekocht in Koudekerke.”

Vorig seizoen speelde VCK zich op de laatste speeldag veilig. Dit seizoen liggen de kaarten anders en draait de Walcherse formatie bovenin de derde klasse mee. “De betere resultaten hebben vooral met de breedte van de selectie te maken, er zijn een paar jonge talentvolle jongens bijgekomen. Daarnaast spelen wij dit seizoen met een ander systeem, hierdoor komen meerdere spelers beter tot hun recht. Ook denk ik dat wij dit jaar bij een aantal wedstrijden het geluk aan onze zijde hebben gehad. Of dit nou geluk of ervaring is, dat laat ik in het midden.”

Voor aanvang van dit seizoen had VCK als doelstelling om niet in de gevarenzone te geraken. Die doelstelling is inmiddels aangepast. “Onze doelstelling is om een stabiel seizoen te draaien, met als bonus een periodetitel. Dit jaar is er een duidelijke scheiding tussen het linker- en het rechterrijtje. Yerseke zal kampioen worden en RCS zal als tweede eindigen. De strijd om de derde plaats is nog vol open, waarbij wij één van de kanshebbers zijn.”

 

 

Bij V.V. Van Nispen klaagt niemand over de opstelling.

Een trainer die er alleen bij wedstrijden is en een opstelling die door twee spelers gemaakt en meegedeeld wordt via de groepsapp. Het hoogste zaterdagelftal van V.V. Van Nispen is een vreemde eend in de standaardcompetitie. “Dit kan heel goed.” Voorzitter Tino de Groot ziet er het voordeel van in. “Je kunt nu op zaterdag én op zondag voetbal op niveau zien bij ons. Wat wil je nog meer?”

Toen een groep voetbalvrienden een kleine twee jaar geleden aanklopte bij de dorpsclub uit De Zilk was niet iedereen even enthousiast. “Er was de nodige scepsis”, geeft De Groot, al 22 jaar voorzitter van V.V. Van Nispen, toe. “Ruud de Klerk en ik hebben de andere bestuursleden moeten overtuigen. Er was een angst dat het team een club in een club zou worden. Niemand kenden die jongens ook. Achteraf gezien heeft het fantastisch uitgepakt. Ze hebben Van Nispen positief op de kaart gezet door kampioen te worden en zijn heel snel geïntegreerd binnen de club.”

”Ik begreep die angst wel hoor”, zegt Sven Hensbergen (26), één van de dragers van het ‘project. “We waren totaal onbekenden.” Toen Hensbergen en zijn zestien voetbalvrienden met hun plan aanklopten, hadden ze al heel wat keren ‘nee’ te horen gekregen. “We hadden er ook voor kunnen kiezen om ergens in een lager elftal te gaan spelen”, reageert de oud-doelman van Noordwijk. “Maar we wilden nog wel op een beetje niveau voetballen. We hebben het geprobeerd bij SJC, maar de club zag het niet zitten. Via trainer Kees Zethof zijn we in contact gekomen met V.V. Van Nispen. Daar waren ze meteen enthousiast.”

Eén van de KNVB-eisen om in het standaardvoetbal te mogen uitkomen is een gediplomeerde trainer. Hensbergen: “Een trainer hadden we eigenlijk niet nodig, omdat we zelf de training doen en ook de wedstrijden zelf regelen. In eerste instantie zijn we eerst zelf op zoek gegaan naar een trainer. Toen we die niet vonden kwam de club aan met Wout Gerrits. Dat ging prima. Achteraf gezien was het geen overbodige luxe dat er iemand bij wedstrijden aanwezig was die een aanspreekpunt is voor een scheidsrechter.”

Meteen in het eerste jaar werd het kampioenschap in de vierde klasse veroverd. “Toen we het seizoen begonnen hadden we een sociaal wisselbeleid”, vervolgt Hensbergen. “Iedereen speelde ongeveer evenveel, terwijl we diverse niveaus in het elftal hadden. Er spelen jongens die in de hoofdklasse hebben gespeeld, maar ook die zes jaar niet hadden gevoetbald. In de winterstop hebben we tijdens een trip in Praag het roer omgegooid. We konden de tweede periodetitel pakken en hebben toen gezegd: we spelen met het sterkste elftal. Toen we eenmaal die periodetitel hadden, hebben we dat maar doorgetrokken.”

Samen met een paar andere spelers overlegt Hensbergen over de opstelling. “Uiteindelijk bepalen Michiel Polman en ik wie er spelen. Vrijdag zet ik de opstelling in de groepsapp. Wie het er niet mee eens is, mag vanaf maandag klagen. De eerste moet nog komen.”

Bij trainingen kan alleen de hoeveelheid spelers lastig zijn. “We moeten altijd een even aantal hebben”, zegt Hensbergen. “Zijn we met twaalf dan spelen we zes tegen zes, zijn we met tien spelen we vijf tegen vijf. Ja, altijd partijtje.”

Net als met de prestaties zit het met de ‘integratie’ binnen V.V. Van Nispen wel goed. “We hebben binnenkort een playbackshow op de club. Drie van onze spelers zitten in de jury. Als dat geen integratie is, dan weet ik het ook niet.”

 

 

Alemdar Kurt, assistent-trainer VVZ’49, is van alle markten thuis.

De 38e jarige Soestenaar Alemdar Kurt speelde als voetballer bij VVZ ’49, Victoria en bij SEC. Als trainer was hij actief bij de jeugd van VVZ ’49 en is hij op dit moment assistent trainer bij diezelfde club op de Eemweg in Soest. Alembar is in het bezit van een TC II diploma en wil graag op den duur hoofdtrainer worden. Naast het voetbal lonkt ook nog steeds een scheidsrechters bestaan. In de kantine van VVZ’49 spraken we met hem.

Toekomst als trainer
,,Mijn ambitie is om vandaag of morgen hoofdtrainer te worden van een 3e of 4e klasser. Ik heb wel eens eerder gesolliciteerd maar had teveel concurrentie waardoor het er nog niet van is gekomen. Ik merk wel dat het lastig is om hoofdtrainer ergens te worden als je alleen nog maar jeugd of assistent trainer bent geweest. Daarom heb ik een andere hobby van mij, namelijk scheidsrechter zijn, weer opgepakt en dat heb ik nu de afgelopen 2 jaar gedaan. Maar het trainerschap blijft een mooie uitdaging voor mij.”

”Ik was dan ook blij dat Aart Bosman (voorzitter van VVZ’49..redactie) mij afgelopen zomer vroeg om eens na te denken over een assistenten rol met de nieuwe hoofdtrainer Rob Zomer. Als assistent trainer moet je wel een goed gevoel hebben met een hoofdtrainer. Natuurlijk zegt een eerste gesprek ook niet alles maar na het gesprek was ik wel enthousiast en zag ik het eigenlijk wel zitten om de draad weer op te pakken. In eerste instantie dus als assistent trainer en wellicht in de toekomst om te beginnen als hoofdtrainer bij een 3e of 4e klasser.”

Ervaring tot nu toe
,,Ondanks dat we degradatie voetbal spelen heb ik het erg naar mijn zin bij VVZ ’49. We hebben een leuke spelersgroep en mijn goede gevoel vooraf blijft overeind staan. Je leert elkaar kennen en met de staf groei je naar elkaar toe. Ook degradatie voetbal kan interessant en leerzaam zijn. Samen winnen is leuk maar samen verliezen hoort er ook bij. Ondanks dat het moeilijk gaat worden blijf ik vertrouwen houden dat we met de staf en het team uiteindelijk niet gaan degraderen. Als dat lukt hebben we het met zijn allen geweldig gedaan. Degraderen voorkomen zal voor mij voelen als een kampioenschap.”

Scheidsrechter
,,Zoals ik al heb aangegeven ben ik ook scheidsrechter. Toen ik 17 á 18 jaar was floot ik al wedstrijden. In het begin voornamelijk in de zaal. Ik floot hier en daar mijn wedstrijdjes en werd veel gevraagd door clubs om toernooien te fluiten waarbij ik vaak werd aangewezen om de halve of de finale te fluiten. Ik was als voetballer geen makkelijke jongen en heb veel kaarten ontvangen. Toch zie ik dit als een voordeel want ik neem mijn karakter als speler mee in mijn rol als scheidsrechter en merk dat ik daarmee de juiste voetbaltaal beheers die vaak nodig is in het veld.”

”Ik vind fluiten erg leuk maar heb het niet doorgezet omdat zelf voetballen nog veel leuker is. Als speler ben ik wel wijzer geworden door mijn scheidsrechter achtergrond. Omdat ik in de schoenen heb gestaan van de scheidsrechter realiseerde ik mij dat je als speler eigenlijk niets kan veranderen in beslissingen van de man in het zwart. Ik floot de reserve teams tot en met de 1e klasse. Ik vind het wel jammer dat mijn rol als assistent trainer en vader niet te combineren is met ook nog het fluiten van wedstrijden.”

 

CvdW: v.v. NVS – Voorbeschouwing komend weekend

Deze editie was v.v. NVS de Club van de Week en komend weekend speelt het eerste elftal van de club uit tegen Aardenburg. De thuiswedstrijd tegen Aardenburg op 5 november 2017 eindigde in een 5-3 overwinning voor de club uit Nieuw-Vossemeer.

NVS staat momenteel met 40 punten op de tweede plaats met vier punten achterstand op koploper Vogelwaarde, maar wel met een wedstrijd minder gespeeld. De dorpsclub is dus nog volledig in de race voor het kampioenschap in zondag 5A. Aardenburg staat met 29 punten op een verdienstelijke vijfde plaats. VoetbalJournaal vroeg een aantal mensen van NVS om een voorspelling te doen voor aankomende zondag.

Ferry van Geel
Voor NVS 1 is het spelen op natuurgras momenteel een uitdaging, meent Van Geel. ‘’Wij beschikken zelf namelijk over een kunstgras, waar het eerste elftal zowel op traint als de thuiswedstrijden op speelt. Ik hoop dat de spelers er zelf geloof hebben in het feit dat zij nog kunnen promoveren. Daarnaast is het zelfs nog steeds mogelijk om kampioen te worden. Als ze er als team naar Aardenburg toe gaan en bereid zijn te werken voor elkaar, dan ben ik ervan overtuigd dat NVS zal winnen.’’ Ferry van Geel voorspelt een 2-1 overwinning voor de club uit Nieuw-Vossemeer.

Niek van Gurp
Middenvelder Niels van Gurp verwacht een lastige wedstrijd maar uiteindelijk wel een overwinning. ’’Wedstrijden in Zeeuws-Vlaanderen zijn altijd lastig, maar hopelijk zitten we na afgelopen zondag weer in de juiste flow. Ik hoop op een mooie 1-2 overwinning zodat we mee blijven doen om het kampioenschap.’’

Het VoetbalJournaal bedankt v.v. NVS voor haar medewerking en wenst de club veel succes de rest van het seizoen!

CvdW: v.v. NVS - Voorbeschouwing komend weekend

CvdW: v.v. NVS – Ferry van Geel

Deze editie is v.v. NVS de Club van de Week en wij spraken met Ferry van Geel over de club, zijn functie als bestuurslid en zijn verwachting voor de komende uitwedstrijd tegen Aardenburg. Ferry van Geel (31) is al betrokken bij de club uit Nieuw-Vossemeer sinds dat hij vijf jaar oud was en is nog steeds actief als speler.

Toen Ferry van Geel nog een kind was, kwam hij bijna iedere dag bij NVS. In zijn carriere als speler heeft hij alle jeugdteams doorlopen en speelde hij op zijn 15e al in het eerste elftal van NVS. De afgelopen jaren is Van Geel actief in het tweede elftal van de club. Dat Van Geel is doorgeschoven naar het tweede elftal, ligt volgens hem voornamelijk aan het fysieke ongemak dat hij heeft ondervonden (met name blessures).

Dit seizoen is Ferry van Geel bezig aan zijn vierde jaar als bestuurslid Materiële Zaken. Hij verzorgt het materiaal voor de elftallen en leden. Van Geel gaf aan dat zijn vader een grote rol speelde in zijn beslissing om een bestuursfunctie op zich te nemen.

‘’Mijn vader deed van alles en vervulde veel taken binnen het bestuur. Hij was een echte NVS-man. Een van zijn taken was het verzorgen van de materialen, wat nu mijn taak is. Mijn vader is overleden in 2003, toen ik nog best jong was. Zo’n vier jaar geleden kwamen er een paar vacatures vrij in het bestuur en dacht ik bij mijzelf: Ja, ik wil iets binnen het bestuur gaan doen. Zodoende ben ik eigenlijk in het bestuur gerold.’’

De kracht van v.v. NVS
Wat de club zo mooi maakt, in de ogen van Ferry van Geel, zijn het dorpse karakter en de vele vrijwilligers. De binding vanuit het dorp met de club is ontzettend groot. ‘’Zelf woon ik niet meer in Nieuw-Vossemeer, maar in Halsteren. Ik ga natuurlijk nog een paar keer per week en ik zal zelf nooit ergens anders willen voetballen.’’  Van Geel gaf aan dat er meerdere mensen zijn die niet meer in Nieuw-Vossemeer wonen, maar toch nog steeds bij NVS spelen. ‘’Dat is iets wat mij echt opvalt binnen de club.’’

Verwachting komende wedstrijd
Ferry van Geel is iedere wedstrijd nog langs de lijn te vinden bij het eerste elftal. ‘’De binding met het eerste elftal heb ik altijd gehouden. Af en toe zou ik het iets meer los moeten laten, maar dat kan ik niet’’, grapte hij vervolgens. ‘’Afgelopen weekend speelde het eerste uit bij Vogelwaarde, toen ben ik ook gaan kijken.’’

Voor v.v. NVS 1 is het spelen op natuurgras momenteel een uitdaging, meent Van Geel. ‘’Wij beschikken zelf namelijk over een kunstgras, waar het eerste elftal zowel op traint als de thuiswedstrijden op speelt. Ik hoop dat de spelers er zelf geloof hebben in het feit dat zij nog kunnen promoveren. Daarnaast is het zelfs nog steeds mogelijk om kampioen te worden. Als ze er als team naar Aardenburg toe gaan en bereid zijn te werken voor elkaar, dan ben ik ervan overtuigd dat NVS zal winnen.’’

Ferry van Geel voorspelt een 2-1 overwinning voor de club uit Nieuw-Vossemeer.

Daarnaast hoopt Ferry van Geel dat het eerste elftal kampioen wordt om zo de huidige trainer een mooi afscheid te geven. De huidige trainer stopt na dit seizoen namelijk bij NVS. ‘’Dat zal een mooi afscheid zijn, aangezien hij een echte clubman is.’’

CvdW: v.v. NVS - Ferry van Geel

 

Elvis Versluis wil swingen op links bij v.v. Oude Maas

Hij streek deze zomer neer bij v.v. Oude Maas. Elvis Versluis (28) speelde betaald voetbal, topklasse, maar vindt het nog te vroeg om echt af te bouwen. Hij wil met Oude Maas een goed seizoen draaien in de eerste klasse. “En plezier hebben.”

“Ik heb een paar jaar geleden met Amstelwijck tegen v.v. Oude Maas gespeeld. De club kende me nog van die twee wedstrijden. Ik moet ook eerlijk zeggen dat er verder niet heel veel andere clubs hebben gebeld”, is Versluis eerlijk. Hij droeg het shirt van Excelsior, FC Dordrecht, FC Den Bosch, ASWH, Capelle, Amstelwijck en RVVH. “Met Capelle wilde ik graag de topklasse halen. Dat is gelukt. Nu wil ik op een goed niveau bij Oude Maas spelen.”

Tijdens het Albrandswaardtoernooi gaf hij zijn visitekaartje af. Vooral in de eerste helft van de finale tegen Poortugaal was de linkspoot nadrukkelijk aanwezig. Hij bereidde de 1-1 voor en schoot zelf op prachtige wijze de 2-1 binnen. “Ik moet tijdens de voorbereiding altijd even wennen”, zegt Versluis. “In de tweede helft kwam ik wat minder aan de bal. Dat kwam ook doordat we door een rode kaart snel met een man minder speelden.”

Hij beseft dat hij is terechtgekomen bij een ploeg die met bescheiden middelen het vege lijf moet redden in de eerste klasse. “Dat is helemaal niet erg hoor. Wij zijn in deze sterke eerste klasse in ieder geval geen favoriet. Daar zullen we ons naar moeten gedragen. Waar het kan aanvallend voetbal spelen en de tegenstander onze wil opleggen, en waar het niet kan – tegen teams die voetballend beter zijn – aanpassen. Ik kan zelf op de hele linkerkant uit de voeten. Bij 4-3-3 als linksbuiten, bij een twee spitsensysteem als linkermiddenvelder of, als het moet als linksback.”

 

‘We willen Robert Mars herdenken en de kinderen een leuke dag bezorgen bij v.v. Beesd’

Op www.robertmarstoernooi.nl staat er een klok die aftelt tot 2 juni 2018: dan vindt de zevende editie plaats van het Robert Mars toernooi. Dit is het jaarlijkse toernooi dat erg veel geld oplevert voor KiKa. Wel veertig tot vijfenveertig jeugdteams komen op die dag naar v.v. Beesd toe.

Op 11 april 2011 verloor Robert Mars de strijd tegen kanker. De geliefde speler van v.v. Beesd werd slechts tien jaar oud. “Het was een fantastisch mannetje, een echte vechter. Hij was altijd vrolijk en zeer positief, ondanks zijn ziekte. Hij had de wens om beroemd te worden als hij eenmaal volwassen was”, vertelt Roy Kroeze.

Oud werd Robert Mars helaas niet, maar een grote groep vrijwilligers zorgt er al jaren voor dat zijn naam absoluut niet vergeten wordt in Beesd en omgeving. Dat komt dus voornamelijk door het naar hem vernoemde jeugdtoernooi dat jaarlijks wordt gehouden op sportpark Molenzicht.

“Robert mag niet vergeten worden en het doel is natuurlijk ook om jeugdteams, bestaande uit jongens met dezelfde leeftijd die Robert had, een leuke dag te bezorgen”, legt Kroeze uit. Hij is onderdeel van een zevental dat zich bemoeit met de organisatie van de dag. Kroeze benadrukt de achterliggende gedachte van het toernooi. “Gedurende het hele jaar zamelen we geld in voor KiKa en ook tijdens het toernooi worden er spullen verkocht waarvan de opbrengst naar dat doel gaat.

Op deze manier dragen wij een steentje bij aan onderzoek naar en de behandeling van kinderkanker. Daarnaast hebben we ontzettend veel sponsoren die we dankbaar zijn.” Kroeze is erg fanatiek in zijn vrijwilligerswerk, dat is duidelijk. Hij weet exact het totaalbedrag dat na zes edities naar KiKa is gegaan. “101.500 euro. Een heel mooi bedrag, waar we erg trots op zijn”, aldus de clubman van v.v. Beesd.

Het Robert Mars Toernooi kent een aantal vaste tradities. De teams zijn altijd ruim voor aanvang van het toernooi bij v.v. Beesd en betreden onder de klanken van het nummer ‘Ping Pong Song’ van Armin van Buuren het veld. Hierna volgt er een officieel praatje over Robert Mars. “De jonge deelnemers die hier te gast zijn, snappen logischerwijs niet precies het hele verhaal”, legt Kroeze uit.

“Maar ze beginnen allemaal te dansen en te springen als we vlak voor aanvang van het toernooi het lievelingslied van Robert draaien, dat was de song ‘Bier en Tieten’. Dat nummer draaiden we ook op zijn begrafenis en zorgde voor wat vrolijkheid op die droevige dag”, aldus Kroeze. Daarna draait het voornamelijk nog maar om voetbalplezier bij de deelnemers. In totaal lopen er dan honderd vrijwilligers rond op het sportpark die ervoor zorgen dat de dag goed verloopt.

De prijsuitreiking wordt meestal gedaan door een bekende Nederlander. “Hans van Breukelen is een keer geweest, net als scheidsrechter Reinold Wiedemeijer”, zegt Kroeze. “Het is prachtig dat zij langskomen en ze verdiepen zich ook echt in het toernooi voordat ze langskomen, dat is heel speciaal.” Het duurt nog lang, maar Kroeze kijkt alvast uit naar de editie van 2018. “Elk jaar is het weer een fantastische dag en tot nu toe halen we elke keer weer meer geld op dan tijdens vorige edities. Dat is ook nu weer het doel.”

 

 

SSC’55 wil doorpakken op het gebied van vrouwen- en meidenvoetbal

 Het vrouwen-en meidenvoetbal wordt bij SSC.’55 zeer serieus genomen. Nieuwkomer Ronny Birdja gaat er het eerste vrouwenteam trainen en daarnaast het meisjesvoetbal coördineren. Op deze manier zet SSC’55 koers richting een toekomst met een goed gestructureerde jeugdafdeling voor jongedames.

SPRANG-CAPELLE – SSC’55 pakt het damesvoetbal goed aan en kan putten uit een groeiende kern van gemotiveerde speelsters. De club telt nu een dameselftal uitkomend, in de vijfde klasse, en een 7-tal dat speelt in de zesde klasse, district West. In de jeugd heeft de club drie meidenteams. Met het aantrekken van Ronny Birdja als coördinator en trainer van Dames 1 voor komend seizoen onderstreept de vereniging haar doelstelling om meisjes en dames een serieus podium bieden.

Bij de dames van tweedeklasser v.v. Gilze werd hij in zijn eerste jaar bij die club kampioen. En bij RWB uit Waalwijk richtte hij met enkele andere leden een nieuw dameselftal op. “Het dameselftal moet een boost krijgen, dat vind ik belangrijker dan kampioen worden. We willen aan de omgeving laten zien dat de club damesvoetbal naar een hoger plan wil tillen”, zo sprak Birdja op de clubwebsite van SSC’55 na zijn aanstelling.

Niels van den Hoven is trainer van het tweede team en hij begint dit seizoen aan zijn tweede jaar als trainer/coach van SSC’55 Dames 2. Nadat hij wegens blessures besloot om te stoppen als voetballer van het vierde elftal, wilde hij naast zijn bestuurlijke rol als communicatieman ook op de velden van de zaterdagclub van Sprang-Capelle actief blijven. “Dames 2 zocht nog iemand die het team wilde begeleiden en toen ben ik de uitdaging aangegaan”, legt hij uit. Het zevental werkt komend jaar, net als vorig seizoen, een hele competitie af op een half veld”, aldus de trainer. “De meiden zijn enthousiast en willen graag presteren, dat maakt het als trainer ook leuk.”

“In onze damesselectie spelen nu dertig speelsters”, zegt Van den Hoven. Het is erg fijn dat we over een grote groep beschikken, want de ervaring leert ons dat we iedereen goed kunnen gebruiken. Samen met Ronny ga ik de trainingen verzorgen. De beste voetbalsters spelen in het eerste elftal, de rest neem ik onder mijn hoede bij Dames 2. Maar we vormen sowieso één selectie en het is leuk dat de onderlinge verhoudingen erg goed zijn, ondanks behoorlijk uiteenlopende leeftijden van de speelsters. De oudste is 59 en het de jongste dame 20 jaar oud”, aldus de trainer.

Meisjesvoetbal groeit in Nederland erg snel als sport en Van den Hoven is blij met de ontwikkelingen bij SSC’55. “We doen er alles aan om jonge meiden te binden aan onze club. Iedereen is welkom bij ons en we willen zowel jongens als meisjes het zo goed mogelijk naar hun zin maken hier. Het is mooi om te zien hoe we flinke stappen maken op dat gebied. De toekomst ziet er rooskleurig uit voor onze vereniging.”

 

 

Voorgevoel Gerrit Molenaar bewaarheid voor HSSC’61 in West I

©Foto: DBRN Fotografie

In de aanloop naar het nieuwe seizoen verheugde Gerrit Molenaar zich enorm op zijn trainersklus bij derdeklasser HSSC’61, waar hij na zeven(!) seizoenen bij ASH aan de slag ging. Maar de inwoner van Hank had ook een voorgevoel over de indeling van het standaardteam van de club uit Hei- en Boeicop dat een plekje had gekregen in de derde klasse D van het district West I. En dat voorgevoel is enkele maanden later ook bewaarheid geworden.

Voorgevoel Gerrit Molenaar bewaarheid voor HSSC’61 in West I
HEI- EN BOEICOP – Na een langdurige periode bij ASH leek voorlopig een einde te komen aan de trainersloopbaan van Gerrit Molenaar. ,,Ik was bijna rond met Dongen, om daar te beginnen als hoofd opleidingen, tot het telefoontje van HSSC’61 kwam. En daar werd ik best wel enthousiast van, want ik dacht meteen: ‘Dat is een mooie club met een prachtig complex en prima faciliteiten. Dat positieve gevoel werd nog eens versterkt door het eerste gesprek dat ik had. Ik was zelfs een beetje onder de indruk van wat ik zag en hoorde.’’

De match werd daarna snel beklonken en Gerrit Molenaar, trainer van de lange adem bij ASH waar hij zeven jaargangen werkzaam was, werd de nieuwe oefenmeester van HSSC’61 als opvolger van Maarten Boverhof. Een trainer ook, die in de voorbereiding een extra boost aan positivisme kreeg. ,,Vanaf de eerste training is het enthousiasme en de inzet van de selectie geweldig. Het is een heerlijke groep om mee te werken. En in de voorbereiding heb ik mijn vingers afgelikt bij datgene wat de ploeg liet zien tegen clubs als Arkel en NOAD’32. Het droop ervan af.’’

Maar er was bij Molenaar tegelijkertijd ook dat schurende gevoel. Bij het vernemen van de indelinghad hem al het gevoel bekropen, die onderbuikkriebel dat de verwijdering uit het district Zuid I en de uitlening aan district West I wel eens voor onprettige verrassingen zou kunnen gaan zorgen. ,,Onze roots liggen meer in de regio Gorinchem-Leerdam, heb ik meteen geroepen. Die ontmoetingen met de clubs uit de regio Dordrecht of een plek in de poule met clubs als Sleeuwijk en NOAD’32 was veel mooier geweest.’’

En het voorgevoel van Molenaar, in het dagelijks leven werkzaam bij de Koninklijke Militaire Academie (KMA) in Breda, bedroog hem in dit geval niet. ,,Het niveau in West I van de teams ligt echt ook. We hebben na negen wedstrijden zo’n beetje het hele linkerrijtje gehad en moeten opboksen tegen clubs die vele malen groter zijn dan de dorpsclub HSSC’61. Bij Jonathan, een van onze tegenstanders, lopen een tachtigtal jeugdteams. Benschop, DESTO, DOSC, Maarssen, stuk voor stuk clubs met een enorm ledental en een geweldige achterban. Dan hoef ik je niks meer te vertellen hoe de verhoudingen in deze klasse liggen. En als ik dat dan vergelijk met bijvoorbeeld NOAD’32, dat in Zuid I op kop staat terwijl we die ploeg in de voorbereiding een helft lang onze wil oplegden, dan zegt me dat ook genoeg.’’

Gerrit Molenaar baalde daarbij ook nog eens van het vertrek van aanvaller Lucas van Dam, die koos voor een avontuur bij Delta Sports. ,,De productie van Lucas hadden we heel goed kunnen gebruiken. En het vervelend is, het avontuur was snel voor hem ten einde maar hij had wel een bindende wedstrijd gespeeld waardoor hij het hele seizoen niet meer in actie mag komen. Hij traint nu wel weer met ons mee, maar voor die jongen is het enorm balen dat hij enorm fit is en niks meer kan en mag doen.’’

Frenkie de Jong
Met een voorbeeldige instelling tracht HSSC’61 dit seizoen te overleven in de sterke derde klasse-poule in West I. ,,Als we drie ploegen onder ons weten te houden en gevrijwaard blijven van degradatie en de nacompetitie dan hebben we het echt fantastisch gedaan’’, stelt de keuzeheer, die de sprokkeltoer in de eerste negen wedstrijden zeven punten zag opleveren. ,,De instelling van het elftal is voorbeeldig, maar persoonlijke fouten hebben er mede voor gezorgd dat we wel wat punten meer hadden kunnen pakken. Bij koploper Benschop hebben we ons bijvoorbeeld geweldig geweerd, maar dat leverde niets op. Dat is wrang.’’

Het humeur van Molenaar lijdt echter niet onder de huidige prestaties. ,,De omstandigheden waarin ik kan werken, zijn geweldig. De samenwerking met assistent-trainer Ton Kool verloopt uitermate goed. Over de jongens, die stuk voor stuk honderd procent geven, niks dan lof. En met het aangelegde kunstgras zijn de trainingsmogelijkheden er omstandigheden er nog beter op geworden.’’

Het hoofdstuk HSSC’61 volgt op een trainersloopbaan die Molenaar al veel heeft gebracht. Sliedrecht, Arkel, Herovina en Be Ready waren clubs waar hij werkte. Ook was hij verbonden aan de jeugdopleiding van RKC en Willem II, waar hij werkte met  huidig Ajacied Frenkie de Jong. ,,Toen al een geweldig ventje en mooi om te zien hoe hij zich verder heeft ontwikkeld. Zijn vader John is ook een hele fijne vent. Ik ben benieuwd hoe de carrière van Frenkie zich verder gaat ontwikkelen. En ook hoe ons seizoen verder zal verlopen. Voor de winterstop krijgen we nog allemaal ploegen die om ons heen staan in de ranglijst. Daar zullen we punten van moeten pakken.’’

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.