Home Blog Pagina 1429

Fréderique Nieuwland (Excelsior Barendrecht): ‘In Los Angeles was het EK Vrouwen op tv, heel cool’

Bij Excelsior Barendrecht, nieuwkomer in de eredivisie voor vrouwen, hoopt Fréderique Nieuwland (18) het voetbalplezier te hervinden, na twee mindere jaren bij ADO Den Haag. “Je kunt niet meteen verwachten dat je van Ajax wint.”

Het Nederlandse vrouwenvoetbal beleefde een historische zomer, met de Europese titel van de Oranje-dames in eigen land. Fréderique Nieuwland had het graag van dichtbij meegemaakt, maar ze slaagde er niet in om een wedstrijd bij te wonen. “Ik was nog op vakantie in Amerika. Ik wilde heel graag naar een wedstrijd, maar alles was al uitverkocht voordat ik überhaupt thuis was.”

De Oranje Leeuwinnen
De finale tegen Denemarken zag ze wel in Nederland voor de tv, maar ook in de VS kreeg ze al een en ander mee van het toernooi. “Was wel leuk, want in Los Angeles stond het vrouwenvoetbal gewoon op. We liepen een tentje binnen, wilden wat gaan eten en op alle schermen was het vrouwenvoetbal te zien. Heel cool.”

Volgens Nieuwland, die de nationale jeugdteams van onder vijftien, zestien en zeventien doorliep, is het EK-goud een goede zaak voor het Nederlandse vrouwenvoetbal. “Al voor het EK zijn meer mensen gaan beseffen dat die dames ook kunnen voetballen. Het voetbal draait nu ook om de vrouwen, niet alleen om de mannen.”

De uit Hellevoetsluis afkomstige Nieuwland, een centrale verdedigster, hoopt ook ooit tussen de Oranje Leeuwinnen te schitteren op een groot toernooi. “Heel gaaf die sfeer. Natuurlijk is het een droom om daar zelf ook ooit te staan en dan in een vol stadion te spelen op een EK of WK.”

Overstap naar Excelsior Barendrecht
Wil Nieuwland het zelf schoppen tot het Nederlands elftal, dan zal ze zich bij haar nieuwe club Excelsior Barendrecht, nieuwkomer in de eredivisie, in de kijker moeten spelen. Bij ADO Den Haag lukte dat afgelopen twee jaar niet, onder meer door blessures.

“Ik heb daar niet eens één hele wedstrijd in het eerste gespeeld. Mijn eerste seizoen besloot ik in Jong ADO af te maken en mijn tweede jaar was ook niet best. Dat was één van de redenen dat ik vertrok naar Excelsior Barendrecht. Een nieuwe stap en dichter bij huis. Mijn school zit in Rotterdam, dat is wel lekkerder dan dat ik twee uur met het openbaar vervoer naar Den Haag moet. En ik vind het gaaf om voor een debutant in de eredivisie te spelen.”

Is de stap voor Excelsior Barendrecht niet te groot? “Nee, dat denk ik niet. Achilles’29 moest ook van onderen beginnen en kijk waar ze nu staan. Je hebt in de eredivisie tijd nodig om je als debutant te ontwikkelen. Je kunt niet verwachten dat je meteen van Ajax wint. Dat gaat met stapjes.”

Haar eigen doel? “Zoveel mogelijk minuten maken en plezier hebben. Als ik dat dit jaar haal, ben ik tevreden.” 

 

CvdW: V.V. Rijsoord – Introductie

Deze editie is V.V. Rijsoord de Club van de Week en deze week zullen er meerdere interviews afgenomen worden met betrokkenen van de club. Daarnaast zal er op vrijdag een voorbeschouwing plaatsvinden met het oog op de uitwedstrijd tegen A.V.V. Swift.

V.V. Rijsoord is opgericht op 15 mei 1924 onder de naam De Zwervers. In mei 1937 werd de huidige naam van de club aangenomen. Rijsoord is sinds 1959 aangesloten bij de KNVB en speelt al haar thuiswedstrijden op sportpark het Kraaiennest. Het clubgebouw waar Rijsoord tegenwoordig nog steeds gebruik van maakt, werd op 16 december 1972 officieel geopend door Kees Verplanke, de toenmalige burgemeester van Ridderkerk.

Historie van Rijsoord
Op sportief gebied hebben er rond de eeuwwisseling enkele hoogtepunten plaatsgevonden voor de club. Zo werd Rijsoord in 1997 ongeslagen kampioen in de tweede klasse en wist de club te promoveren naar de eerste klasse. In het seizoen 1998/1999 wist V.V. Rijsoord zich eenvoudig te handhaven en te eindigen op de vijfde plaats. Rijsoord wist deze goede prestaties door te trekken, want op 19 februari in het seizoen van 1999/2000 wist Rijsoord, voor het eerst in de historie van de club, te promoveren naar de hoofdklasse.

In de hoofdklasse kon de club niet overtuigen en was na een seizoen het avontuur in de hoofdklasse weer over. Sinds de degradatie is Rijsoord tot en met het seizoen van 2009/2010  actief geweest in de eerste klasse. Rijsoord wist in de allerlaatste speelronde op eigen veld de thriller tegen VVGZ in extremis te verslaan en als nummer twee, achter Heerjansdam, te promoveren naar de hoofdklasse.

Het verblijf van V.V. Rijsoord in de hoofdklasse was wederom, net als tien jaar eerder, beperkt gebleven tot één seizoen. De terugkeer in de eerste klasse liep ook anders dan verwacht. Via de nacompetitie werd er wederom gedegradeerd, nadat tweedeklasser Duiveland over twee wedstrijden te sterk bleek te zijn. Maar Rijsoord wist haar rug te rechten en wist in het seizoen van 2012/2013 direct weer te promoveren naar de eerste klasse. De club wist namelijk op overtuigende wijze kampioen te worden en liep pas in de voorlaatste ronde tegen de eerste nederlaag aan.

Het seizoen tot nu toe
Het seizoen begon vroeg voor de club uit Ridderkerk, want de eerste competitie wedstrijd werd al op 2 september  gespeeld. Dit was een thuiswedstrijd tegen Ter Leede en Rijsoord wist het seizoen goed te beginnen. De wedstrijd werd namelijk met 1-0 gewonnen. In de zes wedstrijden die hierop volgden, wist V.V. Rijsoord nog tweemaal te winnen, drie keer gelijk te spelen en slechts een keer te verliezen.  Zodoende wist Rijsoord 12 van de mogelijke 21 punten te behalen. Er werd gewonnen van RVVH (0-2) en Nootdorp (2-0). De wedstrijden tegen AFC (0-0), SteDoCo (1-1) en Smitshoek (1-1) bleven allen onbeslist. De wedstrijd die verloren ging was de uitwedstrijd tegen FC Rijnvogels.

Na deze goede start wist Rijsoord zowel op 21 oktober als 28 oktober geen punten te behalen. Er werd namelijk met 4-2 verloren van Noordwijk en met 1-2 verloren van Zwaluwen. Rijsoord wist zich te herpakken en wist gelijk te spelen tegen Jodan Boys (2-2) en te winnen van zowel Swift (2-1) als Argon (2-3). Maar in de weken die hierop volgden, tot aan de winterstop, werden er veel punten verloren. Er werd namelijk verloren van FC ’s-Gravenzande (1-4) en Hoek (3-0) en gelijk gespeeld tegen Achilles Veen (1-1).

Na de winterstop gaat het niet goed met de club uit Ridderkerk. Rijsoord wist namelijk, tot nu toe, slechts vijf punten te behalen in elf wedstrijden. Er werd gewonnen van RVVH (1-0) en gelijk gespeeld tegen zowel Hoek (2-2) en Nootdorp (0-0). De andere negen wedstrijden gingen verloren: Noordwijk (1-8), Smitshoek (2-1), Rijnvogels (1-3), Ter Leede (3-1), SteDoCo (0-1), AFC (3-2), Achilles Veen (0-2) en FC ’s-Gravenzande (3-0).

Op het moment staat V.V. Rijsoord op de veertiende plaats met 25 punten uit 26 wedstrijden.

Ook met tien man stelt SPV’81 punt veilig

© Tekst: Gerard van Hooff

Nadat Linschoten-invaller Dirck de Korte in de 94e minuut tegen de paal naast doelman Tim Sluis van SPV’81 had gekopt, floot de scheidsrechter voor de laatste maal. Linschoten-trainer Ben Rietveld had de arbiter al eerder als doelwit gekozen om zijn frustraties kwijt te raken.

Ten onrechte, want de leidsman was zeker niet degene die de meest matige prestatie op het veld had neergelegd. Die prijs ging naar een groot deel van Rietveld’s team dat zich vreselijk had verkeken op de werklust en de inzet van de thuisploeg. Zelfs het wegzenden van verdediger Tjardy Verkerk na een uur spelen, hadden de roodwitten niet weten uit te buiten.

Het was zelfs zo erg dat de SPV’ers met zijn tienen voor de tweede maal in de partij op voorsprong kwamen, toen verdediger Aris van der Vlist in de 70e minuut met een droge knal doelman Rocco den Haan kansloos liet. Het voorbereidende werk kwam voor rekening van aanvoerder Jan Doeland die op de achterlijn twee Linschotense verdedigers zijn hielen had laten zien; 2-1. Diezelfde Jan Doeland was al na 2 minuten spelen verantwoordelijk voor het uiteindelijke spelverloop in de wedstrijd. Hij werd de diepte ingestuurd, zette met een schijnbeweging de verdediging op het verkeerde been en schoof het leder langs doelman (annex doelliedentrainer) Den Haan; 1-0.

Eindstand: 2-2

Verdedigingsblok
De speelwijze waarvoor de gastheren gekozen hadden in een poging tenminste een punt binnen te slepen, werd meteen van nog meer verdedigende effecten voorzien. Als bij een veldhandbalwedstrijd ontstonden er twee vakken. Zeven spelers onder de bezielende leiding van Martijn de Heer vormden het verdedigingsblok en het drietal Doeland- Lanser- Slingerland probeerde iets te creëren op basis van de lange ballen die in hun richting werden gelanceerd. Maar ook verdedigend lieten de aanvallers zich gelden.

Linschoten werd met een schok wakker en zocht met name naar spits Niels de Jong. Die verzuimde een weggevertje van de Polsbroekse verdediging te benutten (11e min) en een kopbal van aanvoerder Van Eijk werd door doelman Sluis gestrekt bij de rechterpaal vandaan getikt (13e min). Op resolute wijze en met veel fysiek verdedigde SPV hierna de voorsprong. Linschoten had er niet direct een antwoord op en liet zich vooral verbaal gelden. Tot de 36e minuut hield SPV stand. Toen was voorstopper Bram Elenbaas degene die de voorzet afleverde waaruit Sam daCruz diagonaal kon binnenkoppen; 1-1. De bezoekers persten er aansluitend nog een klein offensiefje uit in een poging de thee wat beter te doen smaken. Meer dan een afstandsschot van Elenbaas (naast) leverde dat niet op.

Rood voor SPV’81
Dat het tweede bedrijf zich op de speelhelft van SPV’81 zou afspelen was geen verrassing. Kleiweg schoot van afstand boven op de lat, De Jong verscheen oog-in-oog met doelman Sluis en het wegzenden van Tjardy Verkerk leek een teken aan de wand. De Polsbroekse verdediger reageerde op een door Sam Da Cruz begane overtreding en kon terecht vertrekken (57e min). De fantasieloze speelwijze van Linschoten veranderde niet door dit voorval. Martijn de Heer heerste als een vorst in de Polsbroekse verdediging, zag Doeland geel pakken, zijn doelman Kleiweg te snel af zijn en Bram Elenbaas een gekraakt schot afleveren. Paniek veroorzaakte deze Linschotense acties niet en ook de hoekschoppen werden min of meer probleemloos opgelost.

Op driekwart wedstrijd sloop Aris van der Vlist voor de eerste keer mee naar voren en kwam tot een schot op doel. Blijkbaar werd hij hierdoor geïnspireerd tot een volgende poging. Met een droge knal verschalkte hij na 70 minuten de Linschoter goalie; 2-1. Ongeloof bij de bezoekers die op jacht gingen naar tenminste een gelijkmaker tegen Alblas’tiental. Niels de Jong maakte met nog een kwartier spelen zijn faam waar door van 14 meter afstand vanuit de draai Sluis kansloos te laten; 2-2. Alle verdere pogingen van Linschoter zijde leden aansluitend schipbreuk tegen de uiterst gemotiveerde Polsbroekers. Ook de laatste poging van invaller De Korte.

Voor Linschoten vervloog hiermee de hoop op een alsnog sensationeel seizoenseinde. Een nacompetitieplek lijkt nu onhaalbaar. SPV’81 wil nog steeds weg van de onderste positie. Daarvoor is het sprokkelen van punten een vereiste. Daar is ervaring mee.

 

 

V.v. Groote Lindt eenvoudig langs DFC

Na de ruime thuisnederlaag van vorige week, was er door v.v. Groote Lindt wat recht te zetten. Van onderschatting mocht dan ook geen sprake zijn tegen laagvlieger DFC. Met een voortvarende start liet het elftal meteen zien dat de punten mee naar Zwijndrecht zouden gaan.

Al in de eerste minuten van de wedstrijd waren er voor v.v.  Groote Lindt twee opgelegde mogelijkheden om direct op voorsprong te komen. Groote Lindt drong verder aan en DFC probeerde met countervoetbal via de snelle spitsen een goal te maken. Na een voorzet vanaf links was het Nasir el Arbaoui die het net wist te vinden: 0 – 1.

Ruststand: 0-1

Met deze voorsprong ging v.v. Groote Lindt wat gemakkelijker voetballen. Na rust kon DFC niet veel meer doen en was het Groot Lindt dat via Marcel van Berkel en Jeffrey Burghouwt kon uitlopen naar 0 – 2 en 0 – 3.

Eindstand: 0-3

Volgende week de 2e wedstrijd in de serie van 4 uitwedstrijden in en tegen Asperen (aanvang 15.00 uur)

 

V.v. Hellevoetsluis koploper af

Na vanaf dag 1 koploper in de 2e klasse D geweest te zijn, is v.v. Hellevoetsluis na 21 speelronden koploper af. Door de onverwachte thuisnederlaag tegen SSS (1-2) wist BVCB de Hellevoeters te achterhalen. De teams staan in punten gelijk, maar BVCB heeft nog 1 wedstrijd tegoed en een veel beter doelsaldo.

Wat zich al een paar wedstrijden geleden aankondigde is nu dan een feit. Waar BVCB inmiddels al 17 wedstrijden ongeslagen is en Berkel in 2018 nog geen wedstrijd verloor, waren de resultaten van v.v. Hellevoetsluis in de afgelopen maanden minder stabiel. Dat werd eigenlijk al ingezet met het gelijke spel op 16 december 2017 tegen VDL, dat als rode lantaarndrager in de slotfase toch nog een punt mee wist te nemen naar Maassluis.

De nederlaag tegen SSS was de derde op rij en zo werden er in 3 weken tijd 9 punten weggegeven. Toch is er geen paniek bij de Hellevoeters, want iedereen binnen de club realiseert zich dat de Hellevoeters met de koppositie wel iets boven hun stand leefden. Waar in veel wedstrijden het dubbeltje net de goede kant opviel, maar er even zo goed verloren had kunnen worden waar er nu gewonnen werd, valt het dubbeltje nu net de verkeerde kant op.

Tegen ploegen als het in vorm zijnde Berkel en de gedoodverfde titelkandidaat BVCB kan nou eenmaal verloren worden. Slechts de nederlaag tegen SSS was niet voorzien. In de eerste helft leek er ook niets aan de hand voor de Hellevoeters. De logische 1-0 voorsprong, al na een kwartier gemaakt door de opvallend productieve aanvoerder Frenk van Gelderen, had nog voor rust veel groter kunnen zijn als met name Victor Hartog en Davy Mierop dotten van kansen benut hadden.

Ruststand: 1-0

Ook in de tweede helft leek er lange tijd geen vuiltje aan de lucht, hoewel het spel minder overtuigend was dan voor rust. Het gevaar van de 1-1 blijft dan altijd in de lucht hangen en aldus geschiedde. De niet altijd in het teambelang denkende SSS-er Max Pelkman zat om die reden weer eens op de bank, maar bewees zoals wel vaker zijn waarde voor de ploeg uit Klaaswaal. Met 2 doelpunten boog Pelkman de 1-0 om in een 1-2 voorsprong voor de rood-zwarten en legde daarmee de paar honderd toeschouwers, die het zonovergoten ING Sportpark bezochten, het zwijgen op.

Trainer De Koning probeerde met het inbrengen van Jeffrey de Koning en de boomlange Remon Haze het tij nog te keren, maar het door de afwezigheid van Ken Luyendijk fantasieloze aanvalsspel van de ING-boys bracht de defensie van SSS niet in verlegenheid. In een ultieme poging nog 1 punt uit het vuur te slepen meldde ook doelman Ribaric zich nog voorin, maar ook dit leidde niet tot het gewenste resultaat.

Eindstand: 1-2

Ondanks de nederlaag is er nog geen man overboord, draait v.v. Hellevoetsluis nog altijd een prima seizoen en is het gewoon de voornaamste achtervolger van BVCB. Iedereen die dat voor aanvang van het seizoen beweerd had, was waarschijnlijk voor gek verklaard. Volgende week probeert Hellevoetsluis de draad weer op te pakken tegen SVS en 2 weken later komt het Vlaardingse CWO op bezoek. Mogelijk is alles dan weer anders.

 

VoetbalbalJournaal Roosendaal – Voorjaar 2018

Lees hier de krant

VVSB speelt straks op bekend terrein op nieuw complex

“We krijgen straks een accommodatie dat past bij deze tijd”, zegt VVSB-voorzitter Arjan Broekhof over de herinrichting van sportpark De Boekhorst in Noordwijkerhout. Het sportpark, met naast VVSB de tennisvereniging (TV Boekhorst) en handbalvereniging Northa als bewoners, gaat volledig op de schop.

VVSB krijgt een geheel nieuw verenigingsgebouw. “Hoe dat precies eruit komt te zien, weten we nog niet. We zijn bezig met de precieze invulling van het gebouw, in grote lijnen is wel duidelijk wat er komt.”

En dat is één gebouw, waarin meerdere functies zijn geïntegreerd. Kantine, kleedkamers, bestuurs/businesskamer, commissieruimten en ook een tribune. “Heel wat anders dan we nu hebben”, weet Broekhof. “Onze huidige accommodatie stamt uit de jaren zeventig. Die kun je niet meer van deze tijd noemen. Er is in de loop der jaren van alles bijgebouwd, maar het is geen accommodatie die bij de huidige tijd en eisen past. Door al die bijgebouwtjes is het niet één geheel.”

Was VVSB in de jaren zeventig en tachtig een club met een bescheiden ledentaantal, tegenwoordig telt de Voetbal Vereniging Sint Bavo, zoals de van oorsprong katholieke club heet, 1050 leden. “De behoefte naar een nieuw verenigingsgebouw is groot”, meent Broekhof. “Kijk eens naar onze tribune, dat is in wezen niet meer dan een stel planken. In de nieuwe accommodatie krijgen we een tribunecapaciteit van vijfhonderd plaatsen.”

Het aantal kleedkamers wordt ook aangepast op de huidige vraag: 22 in plaats van de 16 nu. Het aantal velden neemt wel iets af, maar daar staat tegenover dat er drie worden voorzien van een kunststof grasmat. “Het gebruik van die velden neemt toe, dat is ook nodig want we hebben nu een capaciteitsprobleem.”

Ook op het hoofdveld komt kunstgras te liggen. Dat hoofdveld wordt als eerste aangepakt. Het schuift op richting de karakteristieke entree. “Alles wordt gedraaid”, zegt Broekhof over de herindeling. Wanneer de werkzaamheden van de bouw hun beslag krijgen, is volgens de voorzitter nog lastig aan te geven. Aan de concrete invulling wordt hard gewerkt. “Het hele proces van vergunningen moet nog doorlopen worden.”

Aanvankelijk was het de bedoeling dat in de zomer van 2018 gestart zou worden met de bouw. Voor het seizoen 2019-2020 moet dan de totale nieuwbouw gereed zijn. Broekhof: “We hopen natuurlijk dat we zo min mogelijk overlast hebben van de bouwwerkzaamheden. Tijdens de bouw van het nieuwe gebouw zullen we onze huidige accommodatie kunnen blijven gebruiken. Ik kan echter niet uitsluiten dat we voor een paar maanden nog noodketen moeten neerzetten. Het zal zeker even rommelig zijn.”

 

Innovatief v.v. Rijsoord stapt in de duurzame energie.

Ramon de Borst werd wel een beetje gek aangekeken toen hij in het bestuur voorstelde om in een innovatief project van zonne-energie te stappen. Anderhalf jaar later is nu ook de club om: vijftig vierkante meter aan boarding langs de kant moet straks de club veel energiekosten besparen. “Besparen én verduurzamen.”

“Mensen zeggen regelmatig tegen mij dat ik de club te zakelijk wil leiden. Die mensen vergeten wel dat we tegenwoordig in een andere tijd leven en dat een voetbalclub zakelijk geleid moet worden. We hebben als v.v. Rijsoord niet een paar elftallen meer, we zijn inmiddels uitgegroeid tot een organisatie van 650 leden en meer dan honderd vrijwilligers. Dat vraagt om een andere benadering.”

De Borst (44) ging eens goed nadenken toen hij de jaarlijkse rekening voor energie en gas zag. “We verbruikten per jaar ongeveer vijfentwintig duizend euro. Dat is een significant deel in de begroting van Rijsoord kan ik je vertellen. Die energierekening wilde ik graag omlaag brengen.” Daarom pakte hij de kans om in het Ridderkerkse Energie Sponsoring-Project van de gemeente en het Sliedrechtse bedrijf Softs te stappen met beide handen aan.

“De zonnepanelen, zogenaamde Softs Points, staan bij ons op twee plaatsen: op een gevel van ons bijgebouw en langs het hoofdveld. Eén kant zorgt daarbij voor zonne-energie, terwijl de andere kanten van de driehoek andere functies hebben, zoals luchtzuivering en reclame. Schijnt de zon, dan wekken de zonnepanelen energie op. Is het bewolkt, dan draait het systeem nog een slag en absorbeert het bijvoorbeeld vervuilde lucht.”

“Die borden kan je dus gewoon verkopen als reclamebord”, vervolgt De Borst. “Voor een sponsor is dat erg aantrekkelijk, ook al omdat er tegenover sponsoring een aanzienlijk tegenwaarde staat. De sponsor krijgt een certificaat maatschappelijk verantwoord ondernemen. De reclame is  zichtbaar als er gevoetbald wordt, maar als er niet wordt gespeeld, verschijnen er zonnepanelen.”

Inmiddels heeft v.v. Rijsoord vier borden verkocht. “We zijn net begonnen, maar we hebben er hoge verwachtingen van”, bekent De Borst. “Ze zijn wel iets duurder dan een normaal bord langs het veld. Softs denkt dat wij na vier jaar onze investering eruit hebben. Voor ons komt er dan extra financiële ruimte.”

Rijsoord is volgens De Borst de eerste voetbalclub in Nederland met deze vorm van opgewekte duurzame energie. “Bij de opening vorige maand waren twee gemeenten en twee clubs die geïnteresseerd waren. RTV Rijnmond heeft een reportage gemaakt, dagblad Trouw is langskomen. Dat is de bijvangst. Het heeft Rijsoord op de kaart gezet.”

 

‘Iedereen hier heeft echt hart voor vv Blauw-Wit’81’

© Foto: Ria van Beek

Frank van Beek speelt al zijn hele leven bij Blauw-Wit’81. Als jongen uit De Moer trok hij op zijn vijfde het tricot van de dorpsclub aan en 25 jaar later loopt hij nog altijd trots over het veld als aanvoerder van het vlaggenschip.

“Ik kom hier vandaan, ken iedereen en het is gewoon een leuke dorpsclub”, legt Van Beek (30) uit. De middenvelder heeft nooit gedacht aan een vertrek en ziet ook al jarenlang dezelfde medespelers om zich heen. “Bij ons spelen geen jongens die na één of twee jaar weer vertrekken. Iedereen hier heeft echt hart voor de club, niemand verkast voor een ploeg die één klasse hoger speelt bijvoorbeeld.”

Blauw-Wit’81 promoveerde in 2008 naar de vierde klasse en pakte vier seizoenen later zelfs een periodetitel op dat niveau: een unieke prestatie in de clubhistorie. Van Beek hoopt dat nog eens te kunnen evenaren. “Dat moet dit seizoen mogelijk zijn. De competitie is er niet makkelijker op geworden, maar we hebben zelf ook gewoon een hele goede selectie. Het is een prettige mix, met een aantal talentvolle jeugdspelers, goede twintigers en ervaren gasten. Ik vind dat we met onze selectie vol voor de periodetitel moeten gaan.”

Van Beek is dus een routinier, maar voelt zich tegelijkertijd ook nog altijd topfit. “Ik kan nog aardig mee. Mijn techniek is prima en daarnaast heb ik een goede werklust, zoals iedereen bij ons. Je weet gewoon: in die negentig minuten op zondag moet je er vol voor gaan.” Hij is niet de oudste, zijn neef Bart speelt ook nog in het eerste en die is 35 jaar. “Bart mag je wel een ouwe rot noemen, haha!”

Ook de derde helft gaat Van Beek nog aardig af. “Na elke wedstrijd leggen we allemaal geld in voor de pot en dan blijven we nog een uur of langer in de kantine hangen, ook bij uitwedstrijden. Op die manier smeed je een hechte ploeg, ik vind die derde helft echt een belangrijk onderdeel.”

De aanvoerder uit De Moer hoopt nog lang door te kunnen voetballen. “Als ik merk dat het in het eerste niet meer gaat, dan blijf ik in een lager elftal doorspelen. Ik hoop het nog 25 jaar vol te houden!”

 

Voetbalplezier hervinden bij SV Deltasport na turbulente periode

Jordao Pattinama (28) is de opvallendste nieuweling bij eersteklasser SV Deltasport dit seizoen. De ex-prof, die in de jeugdtak van de club speelde, wil er het voetbalplezier terugvinden, na een roerige periode in zijn leven. Met vader Ton als trainer en tweelingbroer Edinho, voor het eerst, als medespeler.

Bij een interview met Jordao Pattinama mag de datum 27 oktober 2015 niet ontbreken: op die dag schoot hij VV Capelle langs de profs van FC Dordrecht in de derde ronde van de KNVB-beker (0-1). En dat niet alleen: het was een afstandsschot van ongekende precisie, van een kleine vijftig meter, in de blessuretijd. De beelden staan op YouTube.

“Het moment kon niet mooier. Zeker de mooiste goal die ik ooit heb gemaakt. Er ging zo veel ontlading en blijdschap door mij heen.” Heel af en toe ziet hij de beelden terug. “Het staat op internet en vrienden van mij hebben er een filmpje van gemaakt. Het is soms nog wel met wat gasten van; weet je nog toen? Het was één van de meest bijzondere momenten uit mijn voetbalcarrière.”

Pattinama, opgegroeid in Spijkenisse, speelde een handjevol wedstrijden als prof bij Feyenoord en Excelsior, voordat de aanvaller in 2010 in de top van het amateurvoetbal belandde. Via SC Feyenoord, Nieuwenhoorn en RVVH sloot hij in 2015 aan bij topklasser VV Capelle. Afgelopen zomer volgde een terugkeer naar SV Deltasport, want bij Capelle voelde hij zich niet meer senang.

“Bij Capelle stelde de trainer mij elke keer maar niet op. Het was daar echt vriendjespolitiek. Ik had daar geen zin meer in.” Pattinama wilde het voetbalplezier ergens anders terugvinden en een tragische gebeurtenis in zijn persoonlijk leven versterkte dat gevoel.

,,Mijn beste vriend Fariet is een paar maanden geleden overleden door een motorongeluk. Ik kende hem sinds mijn tiende, al vanaf de basisschool. Hij was echt mijn beste vriend, mijn soulmate. Hierdoor besefte ik ook; het kan elk moment voorbij zijn, dus ik ga gewoon lekker met mijn vrienden en familie voetballen en genieten van het leven.”

Bij Deltasport waant Pattinama zich wat dat betreft in een warm bad. Naast trainer en vader Ton (ook ex-prof), gaat hij voor het eerst samenspelen met tweelingbroer Edinho. In de jeugd bonden ze al eens de strijd aan met elkaar. “Soms is het lastig omdat ze zó dicht bij mij staan, maar het is ook super leuk. En ik speel nu ook met Luigi Nunes die al jaren mijn beste vriend is.”

SV Deltasport lijkt de juiste keuze te zijn geweest. Sowieso was stoppen geen optie geweest, want de naam Pattinama is synoniem voor voetbal. “Met vrienden gaat het over voetbal, thuis gaat het over voetbal. Als ik zaterdag geen wedstrijd heb, weet ik ook serieus niet wat ik moet gaan doen.”

 

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.