CvdW: V.V. Rijsoord – Jeroen Troost
Jeroen Troost (42) is momenteel actief als trainer JO11-1 en als coördinator van de jeugd (JO7 t/m JO11 van V.V. Rijsoord. Als coördinator houdt hij zich bezig met het technische beleid, hoe er getraind wordt en welke spelers er doorschuiven naar een hoger elftal.
De historie van Jeroen Troost bij V.V. Rijsoord gaat ver terug, want nadat hij de gehele jeugdopleiding van Rijsoord heeft doorlopen, belandde hij na één seizoen in het tweede elftal, in het hoogste team en dat bleek een wederzijds genoegen voor een periode van ongeveer 10 jaar. Troost heeft altijd achterin gespeeld, waaronder een seizoen of vijf als rechtspoot op de positie van linksback. Zijn bijnaam was destijds ook Roberto Carlos. In deze periode bivakkeerde Rijsoord voornamelijk in de eerste klasse en zelfs een seizoen in de hoofdklasse wat destijds het hoogste amateurniveau was.
Uiteindelijk is hij op een lager niveau gaan voetballen samen met een aantal fanatieke oud eerste spelers. ‘’Dat waren mooie jaren, want de kampioenschappen waren niet van de lucht. Wij werden 4 keer kampioen in slecht vijf jaar tijd. Op een gegeven moment eindigt dit natuurlijk ook. Dan gaan de jaren tellen en dan word je een keer ingehaald door de jeugd wat moeilijk te verkroppen is voor mijn echo. Als ik door jonge mannetjes aan alle kanten wordt ingehaald, dat is iets wat ik in ieder geval niet bewust wil mee maken.’’ Zodoende heeft Troost besloten om te stoppen met voetbal.
Carrière als trainer
Na zijn carrière als speler heeft Troost even een pauze genomen van het voetbal, maar toen zijn oudste zoon wilde gaan voetballen raakte hij toch weer betrokken bij V.V. Rijsoord. Toen hij bij de eerste training ging kijken van zijn zoon, was hij niet helemaal eens met de manier van trainen en dan hij is wel zo’n type van als je een grote mond hebt langs het veld, dan moet je gaan helpen of het zelf gaan doen. Jeroen is toen letterlijk het veld opgestapt en niet meer van het veld af geweest.
Zoals gezegd op dit moment dus samen met Ilmars Jerins trainer van negen fanatieke jongens (Brent, Sem, Goesie, Sjoerd, Hammetje, Sven, Daniel, Thijmen en Matin) die al een paar jaar in de top van de eerste klasse meedoen. Zijn zoon Sjoerd is één van deze negen spelers. Net als zijn vader een scherpe verdediger, maar Sjoerd heeft een veel betere trap en veel meer inzicht, aldus zijn vader.
De kracht van V.V. Rijsoord
In Ridderkerk zijn er vier clubs, namelijk Slikkerveer, Bolnes, RVVH en Rijsoord. V.V Rijsoord ligt aan de andere kant van de snelweg. ‘’Rijsoord was het laatste dorp dat bij Ridderkerk gevoegd is. Wij waren dus altijd zelfstandig en dat vinden wij nog wel stoer. Rijsoord is een dorp van ongeveer 3500 inwoners en als je ziet hoeveel de club doet met een relatief kleine achterban, dan kan je hier alleen maar respect voor hebben.’’
Een goed voorbeeld hiervan is de jaarlijkse Seniorendag die de club ieder jaar organiseert. Op deze dag zijn er 300 bejaarden aanwezig en dit wordt al 30 of 35 jaar georganiseerd. Zo’n dag wordt er ook jaarlijks georganiseerd voor mensen met een beperking. Dit wordt bewerkstelligd door een relatief klein clubje vrijwilligers en dat maakt Rijsoord zo mooi betreft het sociale aspect. ‘’Persoonlijk heb ik altijd gewaardeerd dat er zowel ruimte was voor plezier als voor presteren.’’
Verwachting aankomend weekend
Jeroen Troost geeft aan niet regelmatig meer te kijken bij het eerste team. Elke week staat maandagavond, dinsdagavond, woensdagavond en zaterdagochtend in het teken van de club en dat is prima, maar wel voldoende. Desondanks heeft hij wel een aantal wedstrijden gezien, omdat vijf spelers uit zijn team pupil van de week zijn geweest en dan mag hij niet ontbreken.
Troost hoopt op winst voor Rijsoord. Hij geeft aan dat het zo’n beetje de laatste kans die Rijsoord heeft om de nacompetitie te ontlopen. ‘’Afgelopen weekend maakte Hoek in de slotminuten gelijk, terwijl Rijsoord had moeten winnen. Wat je nu eigenlijk ziet in de Eredivisie, zie je ook gebeuren in de hoofdklasse. De clubs die onderaan de ranglijst staan, beginnen allemaal wedstrijden te winnen. Zo pakken Nootdorp en RVVH nu ook regelmatig punten.’’
‘’Swift heeft echter ook een aardig tik gekregen afgelopen weekend, toen zij met 7-2 verloren van VV Zwaluwen dus ook zij willen zich revancheren. Ik denk dat het team wat komend weekend het beste met de warmte op het kunstgrasveld kan omgaan, zal de doorslag gaan geven want de niveauverschillen in de brede middenmoot zijn mijns inziens niet zo groot.’’
Jeroen Troost verwacht een nipte overwinning (2-1) voor Rijsoord.
Mooie middag voor HSSC’61 tegen Voorwaarts
Hello everybody. This Saturday a story of the match Forwarts versus HSSC’sixty-one. A game with two faces. The first half was another than the second half. But later more about this match.
Gutentag allen, Diesen Samstag spielen Furwarts und HSSC’eins und sechzig ein Wetbewerb. Ein Wetbewerb mitt zwei Gesichter……
Maar we gaan even verder met het verslag in het Nederlands, want ook de Nederlandse media moeten we op de hoogte stellen van de verrichtingen van HSCC’61. Waarom beginnen in het Engels en Duits….. ? Dat heeft twee redenen.
Allereerst kwam deze week de melding dat de bondscoach van de KNVB MO15, een speelster van HSSC’61 heeft geselecteerd voor Oranje MO15. De interland Nederland MO15 tegen Duitsland MO15 wordt aanstaande woensdag om 16.00 uur in Rijssen gespeeld. Lieke de With is deze speelster en zij mag zich maandag melden in het speelsters hotel. HSSC’61 is enorm trots op deze prestatie. En als Lieke woensdag heeft gespeeld hebben we officieel een international rondlopen op onze velden. Over een jaartje of vijf zal de penningmeester het wel gaan hebben over opleidingsvergoedingen ?? maar voor nu wensen we Lieke veel plezier bij het Nederlands Elftal! We hebben besloten dit gewoon in het Nederlands te typen. De Duitse media kunnen het hiervandaan wel oppakken, lijkt me.
Of het te maken heeft met bovenstaande weet ik niet, maar het blijkt wel dat HSSC’61 internationaal op de kaart staat. Deze middag kregen we een…… jawel Duitse scheidsrechter toegewezen. De communicatie ging echter veelal in het Engels. We spelen weliswaar geen champions league, maar toch…. Een wedstrijd met internationale allure. Ik sprak een speler van HSSC’61 die aangesproken werd door de scheidsrechter en toen ik hem vroeg wat hij zei: “In heb geen idee, ik zei maar ja en knikte wat.” Tja, je moet de Heicoppers wellicht niet al te veel vermoeien met talenkennis op de zaterdagmiddag.
Nu HSSC’61 buiten de eerder door vakantiegangers geplakte stickers op verkeersborden enz ook op een andere manier internationaal op de kaart staat, blijven we natuurlijk een nuchter “boerenclubje” en richten we ons deze zaterdag op de regio West, derde klasse D. Vooraf hadden we dit wellicht niet verwacht, maar we spreken best serieus een woordje mee in deze klasse en staan dapper en fier op de vijfde plek en afhankelijk van de resultaten kunnen we nog twee plekjes stijgen of dalen. We gaan uiteraard voor het eerste ambitieuze plan.
Chiel Terlouw was pupil van de week en hij waarschuwde keeper Niek de Vos alvast. Hij schoot zijn 3 penalty’s voor de wedstrijd er in. Ik verwijt keeper Niek de Vos niets, maar het was vooral het onberispelijk inschieten van Chiel. Hopelijk geen voorbode…..
Ooit schreef ik in een verslag of de mannen van het eerste elftal de eerste helft, ook zo kunnen spelen als in de tweede helft. Mijn voorstel was om het om te draaien. Eerst de tweede helft spelen en daarna de eerste helft. Deze opmerking had te maken dat de mannen dan een zwakke eerste helft speelden en een sterke tweede helft. Vandaag was zo’n dag dat ze dit toepasten.
Voorwaarts koos er voor om in te zakken, HSSC’61 op te vangen en van daaruit om te schakelen. Daarom was het moeilijk om door de groenzwarte muur heen te komen. Na zeven minuten mag HSSC’61 het eerste wapenfeit noteren. Jari Aantjes is de aangever en Arwin van Soest kan schieten. Voorwaarts breekt daarop een keer uit. Hun voorzet is gevaarlijk, te scherp en gaat voorlangs. Geen gevaar dus. HSSC’61 blijft rustig voetballen en de bal rondspelen. Een overtreding op Nicky van Dam levert een vrije trap op ongeveer 20 meter van het doel. De keeper keert de vrije trap die door de aanvoerder, Nicky van Dam, zelf wordt genomen. Na 25 minuten kunnen dan handen omhoog. Tristan Koet moet tussen drie man een duel uitvechten. Een bal kort bij je houden hoef je Tristan Koet niet te leren. Hij komt als winnaar uit de strijd, geeft de bal aan Floris Kool, die hem direct weer meegeeft aan de diepgaande Jari Aantjes. Jari houdt snelheid en ziet Arwin van Soest versnellen richting tweede paal. Een lage harde voorzet wordt door hem ingeschoten: 1-0. Fantastische aanval. Tristan Koet kan daarna Bas Scheenhart diep sturen, maar Bas schiet de bal over. Uit een vrije trap is Voorwaarts gevaarlijk, maar Niek de Vos staat op de goede plek. Daarna een counter opgezet door Arwin van Soest, de bal komt bij Bas Scheenhart, die Arwin van Soest door ziet lopen, maar helaas is de bal te zacht en kan onderschept worden door Voorwaarts. Enkele minuten later is het wel raak. Floris Kool ontvangt de bal, heeft een fantastische actie in huis, legt de bal terug op Nicky van Dam die de bal inschiet en we de 2-0 kunnen noteren. Dat is tevens de ruststand. Weinig weggegeven, zelf 2x gescoord. Wir sind zufrieden. So weiter!
De tweede helft kende vooral een hoogtepunt in de laatste minuut. Voorwaarts heeft in de rust het strijdplan verandert. Gewoon de duels mannelijk aangaan en iets forceren. Daar had HSSC’61 moeite mee. Direct na rust is het een corner voor Voorwaarts. Niek de Vos moet redding brengen en daarna een schot van Voorwaarts wat naast de paal gaat. Pas na 20 minuten een wapenfeit van HSSC’61 een hoge bal wordt door Arwin van Soest in één keer op de slof genomen en gaat net naast. De actieve Jan Donker stoomt op over de rechterkant en zijn schot gaat onder de keeper door, maar gaat ook via diezelfde keeper naast. Daarna is Jan Donker weer in zijn eigen strafschop gebied te vinden om met een sliding de bal te verdedigen. Ferry Uittenbogaard weet daarna een voorzet te geven op Floris Kool, die met een hakje probeert de keeper te verschalken. Uit een corner kopt Ferry Uittenbogaard een cornerbal over. Datzelfde doet Voorwaarts aan de andere kant. Floris Kool kan nog een keer wegdraaien en alleen richting de keeper gaan, maar de bal wordt net iets te ver meegenomen, waardoor de keeper als winnaar uit de strijd komt.
In de slot minuut kan Arwin van Soest nog een actie inzetten. Hij kapt de keeper uit. Twee Voorwaartsen bewegen zich ook richting de bal om te verdedigen. Daardoor komt de ingevallen JO19 speler Niels den Braven vrij te staan. Hij ontvangt de bal en mag zijn eerste officiële doelpunt in de hoofdmacht van HSSC’61 noteren. Super om te zien hoe het hele team geniet van dit doelpunt. De scheidsrechter fluit direct daarna af.
Conclusie, goede en degelijke eerste helft, tweede helft wellicht wat minder, maar weinig weggegeven. Dat was ook de conclusie van de supporters.
Daarna konden we nog even nagenieten van de zon, drankje, hapje, de 9-2 overwinning van de veteranen. Als we de melding krijgen dat de kantine gaat sluiten, kunnen we weer terugzien op een mooie middag.
Volgende week de wedstrijd tegen Kockengen dat deze speelronde met 3-0 wist te winnen van DOSC (HSSC’61 speelde hier gelijk tegen) Zij verloren niet van Lopik en DESTO en zij hebben 5 wedstrijden op rij niet verloren. Ik voorspel een gelijkspel. Aan de jongens de taak om mijn ongelijk te bewijzen. Come on!
At last, Lieke the White, good luck with your stay by the Dutch team!!!
Endlich, Lieke der Weiße, viel Glück mit Ihrem Aufenthalt beim Holländischen Team !!!
Baardwijk verliest wéér van SvSSS
Zondag 15 april 2018 speelde Baardwijk de thuiswedstrijd tegen SvSSS uit Udenhout.
De eerste wedstrijd van Baardwijk en SvSSS in 2018 was in Udenhout. Baardwijk ging na het trainingskamp in Spanje vol goede moed naar Sportpark Zeshoeven, maar kreeg een lesje in effectiviteit en verloor de wedstrijd met 4-1.
Pupil van de Week Daan van der Heijden gaf het goede voorbeeld, Daan scoorde bij de keeper van SvSSS. Scheidsrechter Hesselmans floot om 14:30 uur voor de eerste keer.
De supporters van beide teams zagen een goede eerste helft van Baardwijk, dat goed partij gaf aan de nummer 4 in de 3e klasse B en zelfs de betere kansen wist te creeren. Helaas wist Baardwijk voor de rust niet te scoren. Doelman Tony Salm die donderdag in Waspik, ondanks het verlies, de beste Baardwijkse speler was wist ook de eerste helft de ‘nul’ te houden.
Ruststand 0-0
Na de rust werd SvSSS steeds sterker, werd Baardwijk steeds verder teruggedrongen op eigen helft, maar had het nog steeds de betere kansen. Als jezelf niet scoort, scoort de tegenstander, dat is een ongeschreven voetbalwet die ook op Sportpark Olympia bewaarheid wordt.
In de 77e minuut wordt een aanval van Baardwijk onderschept en staat de spits van SvSSS binnen enkele seconden in een 1 op 1 situatie met Tony. De spits schiet de bal beheerst onder Tony door in het doel. Stand 0-1
Baardwijk gaat nog op zoek naar de verdiende gelijkmaker, kansjes krijgt het nog, maar in de blessuretijd scoort SvSSS 0-2.
Eindstand 0-2
Zondag 22 april 2018 speelt Baardwijk op Sportpark Eikendijk de uitwedstrijd tegen Desk, aanvang van de wedstrijd is 14:30 uur.
v.v. Hellevoetsluis genomineerd voor verkiezing Vereniging van het Jaar
v.v. Hellevoetsluis is genomineerd voor de verkiezing Vereniging van het Jaar! Om deze verkiezing te winnen roept v.v. Hellevoetsluis nu iedereen op om te stemmen via www.verenigingvanhetjaar.nl. Voor de winnende vereniging, maar ook voor de stemmers, zijn diverse gave prijzen te verdienen.
De verkiezing is een initiatief van NOC*NSF, Kunstbende en LKCA samen met de Rabobank. De verkiezing heeft als doel de kracht van de sport- en cultuurvereniging bij zoveel mogelijk Nederlanders in de schijnwerpers te zetten. Verenigingen zijn heel bijzonder en dat mag gezien worden!
De clubs met de meeste stemmen en hoogste beoordeling worden beloond met mooie prijzen zoals Masterclasses van professionals die de vereniging verder helpen. Bovendien maakt een productiemaatschappij een professionele promotiefilm om de vereniging extra in de schijnwerpers te zetten.
Ga naar verenigingvanhetjaar.nl en stem ook op v.v. Hellevoetsluis!
Volg de verkiezing ook via: Twitter| Instagram | Facebook | YouTube
Tempelaar keert terug op het oude nest bij v.v. Wieldrecht
Ron Tempelaar keert na het zomerreces terug als trainer bij v.v. Wieldrecht. Na zes seizoenen bij het Zwijndrechtse Pelikaan kiest Tempelaar voor een rentree bij de vereniging, waar hij in het jaar 2004 zijn loopbaan als trainer begon.
DORDRECHT – Hij leek samengesmolten met het Zwijndrechtse Pelikaan, waar hij een fraaie termijn van zes seizoenen achter de rug heeft en waar hij nog wel even leek te blijven werken, Maar Ron Tempelaar is toch echt bezig aan de laatste maanden bij de vereniging van sportpark Bakestein waar hij zo’n fraaie periode heeft beleefd. Een periode, die hij graag zou willen afsluiten met promotie naar de eerste klasse van het zaterdagamateurvoetbal. ”Dat zou het ultieme afscheid zijn. Het zal niet makkelijk worden, maar ik geef ons een goede kans want de verschillen in de competitie zijn klein.’’
Een simpele verklaring voor zijn toch onverwachte vertrek bij Pelikaan, waar de samenwerking met bestuur en spelersgroep nog steeds optimaal was, heeft Tempelaar niet. ”Er lagen nog voldoende uitdagingen bij Pelikaan en ik heb het uitstekend naar mijn zin bij de club, maar ik merkte bij mezelf toch twijfel. Ik denk dat het voor deze spelersgroep goed zal zijn om met een nieuwe trainer te werken. Ik heb een uitstekende band met al die gasten, maar ik was wel toe aan iets nieuws. Ik had misschien nog wel jaren bij Pelikaan kunnen blijven, maar omdat ik zo’n warme band met de club en zoveel mensen hier heb, wil ik graag op fraaie wijze afscheid nemen. Ik zie daar dit seizoen een grote kans voor.”
Tempelaar werkt bij Pelikaan, dat Driss El Akchaoui als opvolger heeft vastgelegd voor het nieuwe seizoen, al ruim vijfenhalf jaar met een selectie van grotendeels jongens uit de eigen jeugd. Dat zal bij v.v. Wieldrecht niet anders zijn. Tempelaar begon zijn trainersloopbaan in 2004 aan de Smitsweg in het zuiden van Dordrecht. In zijn eerste seizoen bracht hij Wieldrecht via de nacompetitie direct naar de tweede klasse, waar de club vervolgens negen seizoenen verbleef.
”Ik was toen een heel ander soort trainer dan nu. Dat is maar goed ook, anders zou ik veertien jaar stil hebben gestaan in mijn ontwikkeling. Ik dacht toen echt nog als voetballer. Niet zo gek ook, want ik was 30 jaar en net gestopt bij RVVH. Het shirt van Wieldrecht heb ik nooit gedragen, ik was geen speler-coach”, blikt hij terug op zijn ‘leerperiode’.
”Omdat ik al negen jaar bij zaterdagclubs train (ook nog drie jaar bij De Zwerver in Kinderdijk, red.) heb ik Wieldrecht de laatste jaren weinig zien spelen, maar ik heb altijd goed contact gehouden met mensen binnen de club. Ik heb nog steeds net zoveel plezier en dezelfde energie en honger naar succes als in 2004.” Wieldrecht komt onder Tempelaars voorganger John den Dunnen, al weer drie seizoenen uit in de derde klasse. De afgelopen twee seizoenen promoveerde Wieldrecht net niet via de nacompetitie na tweede plaatsen in de reguliere competitie. Dit seizoen was het doel van v.v. Wieldrecht om rechtstreeks te promoveren (dus kampioen worden), maar dat lijkt er weer niet in te zitten. Het gat met koploper Krabbendijke is al uitermate aanzienlijk.
”Natuurlijk zou het voor John en de spelers mooi zijn als dat lukt, maar het is voor mij geen must. Anders had ik ook niet voor deze stap gekozen, want in het voetbal bestaan geen garanties. En als het dit seizoen niet lukt, gaan we het volgend jaar opnieuw proberen. Wieldrecht heeft een goede basiskern, die ik de komende jaren wil gaan aanvullen met veel eigen jeugd. Dat vind ik de mooiste manier van werken’’, is de boodschap van Ron Tempelaar die zich verheugt op zijn terugkeer op bekend terrein.
Tempelaar keert terug op het oude nest bij v.v. Wieldrecht
Ron Tempelaar keert na het zomerreces terug als trainer bij v.v. Wieldrecht. Na zes seizoenen bij het Zwijndrechtse Pelikaan kiest Tempelaar voor een rentree bij de vereniging, waar hij in het jaar 2004 zijn loopbaan als trainer begon.
DORDRECHT – Hij leek samengesmolten met het Zwijndrechtse Pelikaan, waar hij een fraaie termijn van zes seizoenen achter de rug heeft en waar hij nog wel even leek te blijven werken, Maar Ron Tempelaar is toch echt bezig aan de laatste maanden bij de vereniging van sportpark Bakestein waar hij zo’n fraaie periode heeft beleefd. Een periode, die hij graag zou willen afsluiten met promotie naar de eerste klasse van het zaterdagamateurvoetbal. ”Dat zou het ultieme afscheid zijn. Het zal niet makkelijk worden, maar ik geef ons een goede kans want de verschillen in de competitie zijn klein.’’
Een simpele verklaring voor zijn toch onverwachte vertrek bij Pelikaan, waar de samenwerking met bestuur en spelersgroep nog steeds optimaal was, heeft Tempelaar niet. ”Er lagen nog voldoende uitdagingen bij Pelikaan en ik heb het uitstekend naar mijn zin bij de club, maar ik merkte bij mezelf toch twijfel. Ik denk dat het voor deze spelersgroep goed zal zijn om met een nieuwe trainer te werken. Ik heb een uitstekende band met al die gasten, maar ik was wel toe aan iets nieuws. Ik had misschien nog wel jaren bij Pelikaan kunnen blijven, maar omdat ik zo’n warme band met de club en zoveel mensen hier heb, wil ik graag op fraaie wijze afscheid nemen. Ik zie daar dit seizoen een grote kans voor.”
Tempelaar werkt bij Pelikaan, dat Driss El Akchaoui als opvolger heeft vastgelegd voor het nieuwe seizoen, al ruim vijfenhalf jaar met een selectie van grotendeels jongens uit de eigen jeugd. Dat zal bij v.v. Wieldrecht niet anders zijn. Tempelaar begon zijn trainersloopbaan in 2004 aan de Smitsweg in het zuiden van Dordrecht. In zijn eerste seizoen bracht hij Wieldrecht via de nacompetitie direct naar de tweede klasse, waar de club vervolgens negen seizoenen verbleef.
”Ik was toen een heel ander soort trainer dan nu. Dat is maar goed ook, anders zou ik veertien jaar stil hebben gestaan in mijn ontwikkeling. Ik dacht toen echt nog als voetballer. Niet zo gek ook, want ik was 30 jaar en net gestopt bij RVVH. Het shirt van Wieldrecht heb ik nooit gedragen, ik was geen speler-coach”, blikt hij terug op zijn ‘leerperiode’.
”Omdat ik al negen jaar bij zaterdagclubs train (ook nog drie jaar bij De Zwerver in Kinderdijk, red.) heb ik Wieldrecht de laatste jaren weinig zien spelen, maar ik heb altijd goed contact gehouden met mensen binnen de club. Ik heb nog steeds net zoveel plezier en dezelfde energie en honger naar succes als in 2004.” Wieldrecht komt onder Tempelaars voorganger John den Dunnen, al weer drie seizoenen uit in de derde klasse. De afgelopen twee seizoenen promoveerde Wieldrecht net niet via de nacompetitie na tweede plaatsen in de reguliere competitie. Dit seizoen was het doel van v.v. Wieldrecht om rechtstreeks te promoveren (dus kampioen worden), maar dat lijkt er weer niet in te zitten. Het gat met koploper Krabbendijke is al uitermate aanzienlijk.
”Natuurlijk zou het voor John en de spelers mooi zijn als dat lukt, maar het is voor mij geen must. Anders had ik ook niet voor deze stap gekozen, want in het voetbal bestaan geen garanties. En als het dit seizoen niet lukt, gaan we het volgend jaar opnieuw proberen. Wieldrecht heeft een goede basiskern, die ik de komende jaren wil gaan aanvullen met veel eigen jeugd. Dat vind ik de mooiste manier van werken’’, is de boodschap van Ron Tempelaar die zich verheugt op zijn terugkeer op bekend terrein.
Kovacevic wil belofte inlossen bij vv Zeelandia Middelburg
© Foto: Paul Stroo
Op vijfjarige leeftijd verruilde Dennis Kovacevic zijn geboorteland Kroatïe voor Nederland. De inmiddels 21-jarige aanvaller begon zijn voetballoopbaan bij Walcheren, maar kwam al snel terecht bij vv Zeelandia Middelburg. Van die overstap heeft Kovacevic nooit spijt gehad.
Kovacevic kwam via vrienden bij de club uit de hoofdstad terecht. “Ik moest veranderen van basisschool en kwam in aanraking met Daniël Wissel. Hij speelde op dat moment bij Middelburg en overtuigde mij ervan om bij de C-junioren te komen voetballen.
Ondanks een uitstapje van één seizoen naar VC Vlissingen is Kovacevic een echte clubman. “Ik kreeg de kans aangeboden om op een hoger niveau te spelen en ging er dan ook vol voor. Tot een vaste basisplaats leidde mijn overstap helaas niet. Ik besloot om weer terug te keren en ben meteen goed opgevangen. Dat is ook wel tekenend voor de mensen bij vv Zeelandia Middelburg.”
Mooie plannen
De aanvaller heeft mooie plannen dit seizoen. “Ik denk dat we een goede kans maken om voor de titel te strijden. Ik merk dat het iedere training beter gaat lopen. Daarnaast denk ik dat de competitie minder sterk is dan vorig seizoen. Rood Wit en Unitas zijn gepromoveerd en die staken er met kop en schouders bovenuit. Vorig seizoen haalden we nacompetitie voor promotie en ik verwacht dan ook dat wij dit seizoen die prestatie minimaal gaan evenaren.”
Juiste combinatie
Van het huidige team heeft Kovacevic een hoge pet op. “Met spelers als Niels Luteijn, Michael Cabenda en Joost de Kubber hebben wij ervaren jongens die het neer kunnen zetten. Wij hebben een jong en gretig team, dat bereid is om voor elkaar te werken. Ik denk dat wij de juiste combinatie hebben tussen ervaring en talent.”
Ondanks de hoge ambities is de aanvaller ook realistisch. “We hebben afscheid moeten nemen van een aantal belangrijke spelers, zoals Daniël Wissel en Yannick van de Woestijne. De posities moeten op een aantal plaatsen aangepast worden. Daarnaast is onze trainer Rogier Veenstra naar GOES vertrokken.“
De beste
Van Veenstra heeft Kovacevic veel geleerd. “Ik heb veel goede trainers gehad, maar ik kan wel zeggen dat Rogier de beste was. Hij snapt het spelletje en kan het ook nog eens heel goed uitleggen. Hij vindt het leuk om over bepaalde situaties te praten en dan gezamenlijk op te lossen. Dit zag je op de trainingen en tijdens de besprekingen heel duidelijk naar voren komen.”
Vanaf dit seizoen is Dennis de Nooijer de oefenmeester van de zondag-tweedeklasser. “Ik ken Dennis niet zo goed, maar heb er veel vertrouwen in. Hij heeft zelf op het hoogste niveau gespeeld en kan ons veel leren.”
NSVV vergeet te scoren tegen DRL
* Op de foto voor NSVV: Marco Mann (links) en Lesley vd Stoep (rechts)
© Tekst: Bas Snijders/ Foto: Cindy Vos
In de eerste helft had NSVV vier grote kansen en vergat alleen te scoren. DRL was ongevaarlijk en de Numansdorpse supporters dachten dat het na de thee wel goed zou komen. Niets was minder waar. NSVV nam de tweede helft steeds grotere risico’s om te kunnen scoren en gaf hierdoor veel ruimte weg voor counters van DRL. De tweede helft kreeg DRL hierdoor ook vijf grote kansen en het was een wonder dat er na negentig minuten geen doelpunten waren gevallen.
In de eerste helft was er direct een mooie combinatie tussen Sjoerd Hofstede en Yoeron van der Ree. Yoeron van der Ree gaf een goede voorzet en Kelvin van der Giesen reageerde attent bij de eerste paal. Een verdediger van DRL verwerkte met kunst en vliegwerk de bal uit het doel. Mitchel Louwerens leverde vervolgens drie voorzetten vanaf links perfect op maat af. Eerst kopte Koen Witsiers de bal op de paal, daarna kopte Kelvin van der Giesen net langs de verkeerde kant van de paal en tenslotte was het weer Koen Witsiers die van dichtbij net over de lat kopte. Mitchel Louwerens mocht zelf ook nog een keer verwoestend uithalen en zijn bal ging via onderkant lat weer het veld in. DRL stelde geen wapenfeit tegenover al deze kansen.
Ruststand: 0-0
De tweede helft was DRL direct wel tweemaal gevaarlijk. Eerst probeerde de spits van DRL met een boogbal de uitgekomen Melvin Kruijthof te overmeesteren, maar Melvin Kruijthof was te groot voor de inzet. Daarna mocht DRL-speler Lucien Klaasse vanuit het middenveld alleen op Melvin Kruijthof afgaan. Roderick Bekker zette de achtervolging in en kon net op tijd met een correcte mooie tackel op de bal een schot voorkomen.
NSVV was wakker en trok het spel naar zich toe. Mitchel Louwerens gaf weer mooie voorzetten vanaf links. Een DRL-verdediger kon er eentje van de lijn redden en een andere kwam bij Jeroen Voshart terecht die van dichtbij mocht afwerken. Jeroen Voshart koos voor een geplaats schot met de binnenkant van de voet, maar gaf door de lage snelheid keeper Johan Versluis de kans de inzet te stoppen. Een kwartier voor tijd kwam Michael Ouwens als stormram de voorhoede versterken. Hij was direct tweemaal dicht bij de winnende treffer. De alles of niets tactiek van NSVV had wel tot gevolg dat DRL ruimte kreeg om te counteren. In blessuretijd had DRL hierdoor drie grote kansen.
Net als in de uitwedstrijd ging DRL-aanvoerder Lorenzo Borsboom eenmaal van achteruit mee naar voren. In de uitwedstrijd scoorde hij meteen en nu schoot hij rakelings over de kruising. Daarna dacht iedereen op het complex dat DRL ging scoren. Door een uiterste inspanning was het echter de grote teen van Sjoerd Hofstede zijn lange benen die de bal net voor het verwoestende schot wegtikte. In de laatste seconde wierp Melvin Kruijthof zich nog op de bal voordat DRL van dichtbij in kon tikken.
Eindstand: 0-0
De achtervolgers Rijnmond Hoogvliet Sport en Binnenmaas wonnen wel gewoon hun potjes. Aanstaande dinsdag 17 april om 20:30 uur staat het slotstuk van het blijspel in vier delen op het programma tegen Rijnmond Hoogvliet Sport. NSVV moet de één tegen nul voorsprong nog een klein half uur verdedigen. Dit is een echte zes punten wedstrijd tegen de eerste achtervolger. NSVV moet rekening houden met winst van Rijnmond Hoogvliet Sport in het restant van de gestaakte wedstrijd tegen DRL. Met dit uitgangspunt is winst dinsdag 17 april goed voor acht punten voorsprong, een gelijkspel vijf punten voorsprong en verlies nog twee punten voorsprong.
Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Yoeron van der Ree (85e Mitchel Keikes), Lesley van der Stoep, Marco Mann, Roderick Bekker, Sjoerd Hofstede, Richard Bras (61e Peter Jan Cazander), Jeroen Voshart, Mitchel Louwerens, Kelvin van der Giesen, Koen Witsiers (78e Michael Ouwens)
De voorstopper die plotseling topscorer werd bij VV Echteld
Ruben Rensen (24) scoorde afgelopen seizoen maar liefst achttien doelpunten als spits van voetbalvereniging Echteld. Dat is een aantal waar een aanvaller trots op mag zijn, maar zeker iemand die de jaren daarvoor juist spitsen van het scoren afhield als verdediger.
Rensen was jarenlang voorstopper, tot hij afgelopen seizoen terugkeerde bij VV Echteld. “We hadden te veel verdedigers. Ik ben nogal lang en scoorde als voorstopper altijd wel een doelpunt of zeven per seizoen, dus ben ik toen maar in de spits gaan staan. Dat ging me goed af, dus is dat mijn positie gebleven.”
Rensen scoorde vorig seizoen maar liefst achttien doelpunten. “Dat aantal had ik niet verwacht.” Vooral met het hoofd is de ruim 1.95 meter grote spits ijzersterk. De vergelijking met Bas Dost is snel gemaakt. “Ik scoor voornamelijk met kopballen inderdaad.” Toch was het in het begin even wennen. “Mijn voordeel is dat ik weet hoe verdedigers denken, maar dingen als de looplijnen moest ik nog wel onder de knie krijgen.”
De aanvaller komt uit Echteld, maar speelde vanaf de D-junioren tot twee seizoenen geleden bij Lienden. “Ik ben vorig jaar weer teruggekeerd. Ik kom uit Echteld, mijn vader is leider bij ons team, dus het liefst speel ik hier. Het voelde ook gelijk weer als thuiskomen.”
Hij speelt met die club nu in de vierde klasse zaterdag. “Een fijne competitie, we spelen veel tegen clubs uit de regio en dat is leuk. Ik vind het altijd prettig om tegen bekenden te voetballen, maar het is wel de bedoeling dat we uiteindelijk een keer promoveren naar de derde klasse. Voor dit seizoen is een plek in de top 3 prima. Dat zou moeten lukken gezien het spelersmateriaal, alleen komt het er nog niet helemaal uit. We zijn nog te wisselvallig.”
Rensen hoort vaak dat hij wat irritanter mag zijn als spits, de verdedigers op de huid mag zitten. Zo’n type zegt hij zelf echter niet te zijn. “Ik vind dat lastig.” Toch kwam hij eind oktober in het nieuws doordat hij een tegenstander bij de keel zou hebben gegrepen. “Ja, heel mooi verhaal was dat, maar het was precies andersom. Die jongen greep mij bij mijn keel. Zij kregen ook drie rode kaarten in die wedstrijd”, blikt hij terug. Toch geeft hij ook toe niet over zich heen te laten lopen. “Als verdedigers mij irriteren, wil ik weleens wat terugdoen. Maar ik ga zelf niet provoceren.”
Rensen hoopt dat VV Echteld dit seizoen de weg naar boven vindt. “De top drie moet haalbaar zijn, dat is ons doel.” Hij is zelf vaak op pad in het buitenland vanwege zijn werk, waardoor hij niet alle wedstrijden mee kan doen. Door blessures en schorsingen staat hij eind november nog maar op drie wedstrijden, waarin hij 1 op 1 loopt 1 qua goals. “Ik denk niet dat ik dit seizoen weer op achttien doelpunten kom, maar wil wel boven de tien eindigen.”