Pagina 1428 – VoetbalJournaal

Lauer oogst log met Kapelle TV

vv Kapelle

-

27 juni 2018

Dimitrie Lauer (18) heeft twee hobby’s: voetballen en filmen. ‘Laat ik die twee hobby’s nou een combineren’, moet de jongeling vast gedacht hebben. En dus filmt Lauer vanaf dit seizoen alle thuiswedstrijden van zijn geliefde clubje VV Kapelle.

Tot vorig jaar hees hij zichzelf nog iedere week in het rood-witte tricot. Een zwakke enkel zat echter een verdere voetbalcarrière wat in de weg, waardoor Lauer besloot het over een andere boeg te gooien. Zijn studie (AV-Specialist, Camera) aan het Zoomvliet College in Bergen op Zoom hielp hem enigszins bij die beslissing. ,,Die studie neemt heel veel tijd in beslag”, begint Lauer. ,,En dan is het ideaal om het te combineren met het voetbal. Ik zit nu in het tweede jaar van de studie en ik weet nu absoluut zeker dat ik later werkzaam wil zijn bij meercameraregistraties. Dat je dan bijvoorbeeld cameraman bent bij een wedstrijd als Ajax-Feyenoord.”

Geen kantinebezoek
Voor de Kapellenaar zijn de wedstrijdopnames puur vrijwilligerswerk. De club is dankbaar voor zijn diensten. Lauer: ,,Ik merk dat ze spelers en trainers het super handig vinden. Met de trainer (John de Frel, red.) heb ik het er al over gehad om wat wedstrijdmomentjes voor hem te selecteren. Maar het kost allemaal redelijk wat tijd.” En daar heeft Lauer een punt. Sowieso is hij de zaterdag vanaf 14.00 uur op het complex. Na de wedstrijd gaat hij direct naar huis om de wedstrijd in zo’n twee uur tijd af te monteren. Of hij nog verdere wensen heeft? ,,In de toekomst ga ik misschien wat GoPro’s in doel hangen. En een scorebord in de montage die de tijd aangeeft.”

Toekomst
Maar of Lauer volgend seizoen nog met zijn camera langs de lijn staat valt nog te bezien. ,,Komend schooljaar ga ik stage lopen in Sint Willebrord bij een bedrijf dat in meercameraregistraties doet. Toch wil ik mijn ‘werkzaamheden’ bij Kapelle graag volhouden, om na mijn mbo-opleiding vervolgens direct aan de slag te gaan als cameraman.”

De onmisbare krachten achter de schermen van VV Zundert

vv Zundert

-

27 juni 2018

0

De onmisbare krachten achter de schermen van VV Zundert

Ze zijn onmisbaar voor elke voetbalvereniging: de klussers. Ook VV Zundert is blij met de mannen die op maandag en vrijdag de velden bijhouden, het hele complex schoonmaken en het grootste deel van het onderhoud verrichten. “Anders konden we de boel hier wel sluiten.”

Charles van Elsacker veegt nog even wat zand bij elkaar, voor hij tijd maakt voor een vraaggesprek. Het 68-jarige bestuurslid van VV Zundert is verantwoordelijk voor de accommodatie en geeft leiding aan een groep van zo’n vijftien à twintig vrijwilligers, die op maandag en vrijdag hun handen uit de mouwen steken op het sportpark De Wildert. Het grootste deel van de klusploeg bestaat uit gepensioneerde mannen, maar er zitten ook vrijwilligers tussen die hun ene vrije dag in de week opofferen voor de club. “De werving gaat als volgt. Wij vragen aan iemand: ‘Hedde gij morgen wat te doen?’ Als daar geen goed antwoord op volgt, zeggen we: ‘Dan kunde prima komen helpen’”, legt Van Elsacker in onvervalst Brabants uit.

“Deze klusploeg bestaat al heel lang. Ons oudste lid werd in 1989 actief, toen bestond de klusploeg dus al. We hebben alleen steeds meer medewerkers, dat is ook nodig want de vereniging is flink gegroeid. Wij doen van alles: heel de kantine, de bestuurskamer, het jeugdhonk en de kleedlokalen schoonmaken, we lopen de velden na, stoppen de gaten in de grasmat dicht, trekken de lijnen, onderhouden de tribunes en de omgeving en verrichten het nodige timmerwerk. We laten niets doen door externe partijen, daar hebben we het geld niet voor.” Van Elsacker ziet dat hun werk belangrijk is voor de club. “Zonder ons zouden ze de boel wel kunnen sluiten.”

Zo is het elke maandag- en vrijdagochtend een drukke boel op het sportpark van VV Zundert. De meeste leden van de klusploeg hebben een echt rood-zwart hart, zijn van kinds af aan al lid van de club en hebben er zelf lang gevoetbald. Zij vinden het vooral ook gezellig om met z’n allen twee dagen in de week wat te klussen. “We werken een uurtje, dan drinken we koffie, vervolgens werken we weer een paar uur en drinken we weer een bak koffie. Dat gaat gepaard met de nodige humor, daar moet je wel tegen kunnen. Als je hier maandagochtend om half 10 binnenloopt, kun jij niet volgen hoe iedereen elkaar voor de gek houdt.” Een vrijwilliger die net is aangeschoven beaamt dat: “Daar moet je wel tegen kunnen, anders zit je zo bovenop het dak.” Weer een ander: “Ja, jij zit nooit in de kast, maar er wel vaak op!”

Het klussen moet dan ook een gezellige bezigheid blijven, want de continuïteit van dit groepje vrijwilligers is van groot belang. “We werken ook echt wel door hoor, maar je zult ons niet met het zweet op de rug naar huis zien gaan, haha.”

Succes over de hele linie bij OSV Oud-Beijerland

vv OSV

-

27 juni 2018

0

Succes over de hele linie bij OSV Oud-Beijerland

©Foto’s: Voetbal Rotterdam

Richard Koutstaal had zich bij zijn aantreden bij OSV Oud-Beijerland één duidelijk doel gesteld: promotie vanuit de vierde klasse was het ultieme streven tijdens het debuutjaar van Koutstaal bij OSV dat de ambities niet onder stoelen of banken stak. Het bleek geen dagdromerij, want het succes kwam er. En niet alleen met de hoofdmacht, maar ook het tweede team van de club pikte een graantje mee.

OUD-BEIJERLAND – Uit handen van de illustere ex-international Adri van Tiggelen ontvingen de spelers van Oud-Beijerland bij het bezoek aan Stellendam de trofee behorende bij de titel in de vierde klasse H. De grijns van de ‘Spijker’, zoals de bijnaam van Van Tiggelen luidt, was breed en verraadde een warme sympathie voor de succesvolle OSV’ers die zich na de 4-1 triomf op Stellendam laafden aan het resultaat dat zo nadrukkelijk was nagestreefd dit seizoen.

,,Als we niet promoveren, dan heb ik het niet goed gedaan.’’ Dat citaat van Richard Koutstaal hing wekelijks boven de blauw-witte brigade, die daarmee door de oefenmeester onder hoogspanning was gezet. Na een moeilijk begin van de competitie, waarin met name tegen de Hoeksche Waardse eilandgenoten dure punten werden verspeeld, kwam de Oud-Beijerlandse machine op toeren. ,,Vanaf het begin af aan vond ik dat Oud-Beijerland een betere ploeg had dan een seizoen eerder, met meer kwaliteit in de gelederen’’, hield Koutstaal altijd staande.

En in de prestatiereeks kwam het surplus aan kwaliteit uiteindelijk ook tot uitdrukking. Vanaf 4 november, de dag dat de verrassend tot de nacompetitie doorgedrongen formatie van Goudswaardse Boys OSV een nederlaag had toegebracht, tot het bezoek aan Stellendam op 10 mei werd geen nederlaag meer geleden. Onberispelijk regen de Oud-Beijerlanders de goede resultaten aaneen. Elk puntengewin was een stap dichterbij het grote doel: de gang naar de derde klasse, een nieuw tussenstation op de weg omhoog op de voetballadder.

Stellendam vormde bij de laatste schrede naar het seizoens succces geen al te hinderlijk obstakel meer. OSV Oud-Beijerland liet zich niet meer stremmen in de jacht op een succesvolle afronding van het seizoen. Ilyas Edir, topschutter van de Hoeksche Waard Shurnel François, Marco van Daalen en opnieuw Shurnel François waren trefzeker in het kampioensduel dat in een 1-4 triomf eindigde. Met een straatlengte voorsprong op DVV’09 was het pleit beslecht, smaakte het succes opperbest en verhoogde Adri van Tiggelen de feeststemming bij de Oud-Beijerlanders door de kersverse kampioenen het kostbare aandenken aan een succesvol seizoen te overhandigen.

OSV heeft het verloren gegane terrein herwonnen, maar daar zal het – als het aan Koutstaal en zijn manschappen ligt – zeker niet bij blijven. OSV Oud-Beijerland heeft hogere doelen, wil in het zaterdagamateurvoetbal aan een klauterpartij omhoog beginnen zoals het ooit ook deed toen de zondag hoofdmacht het voorste schip van de blauw-witte verenigingsvloot was. Om dat doel te bereiken krijgt de selectie een grote kwaliteitsimpuls, zoals duidelijk verder op de pagina blijkt. De spelers van dit seizoen bewezen in elk geval de druk van het moeten presteren aan te kunnen. Die eigenschap maakte de overheersing nog mooier en het succes nog smakelijker. Een extra ingrediënt van dat succes: de nacompetitieplek van het tweede team, dat in het spoor van de hoofdmacht dus ook mooi resultaat afdwong. Het incasseren van een periode leverde een eerste nacompetitieduel op met Oude Maas 2 dat met 0-2 gewonnen werd.

Selectie flink versterkt
De selectie van OSV Oud-Beijerland krijgt een flinke metamorfose in de komende maanden. De overstap van veel spelers van Piershil naar de nieuwbakken derdeklasser zorgt voor een immense impuls voor de selectie die op alle fronten aanmerkelijk sterker wordt. Ook in de keeperssectie, waarin Serhan Tenekecioglu de nieuwe aanwinst is. De keeper komt over van SVV en zal aankomend jaar de concurrentiestrijd aan gaan met Tom Kukler en Roeland de Vries tussen de palen. De keepers krijgen te maken met een armada van nieuwe spelers, afkomstig van het vrijwillig uit de tweede klasse getreden Piershil. Stephan Baaij, Jurriaan Lindhout, Jordi van Marion, Loek Visser, Jas Jaspers, Wesley Koedam, Patrick Korpel en Thomas Lagerweij maken allemaal de overstap naar OSV. Zij werden gevolgd door de DRL-spelers Jeffrey Tewelde en Levy Groeneweg die de Maasstad verlaten en daarmee het voorbeeld volgen van hun sportieve kameraad David Pieters die in 2016 ook al bij OSV Oud-Beijerland is neergestreken en gaan voetballen.

Valencia komt naar OSV
De trainers van de vermaarde Spaanse club Valencia worden deze zomer ingevlogen om bij OSV Oud-Beijerland een voetbalkamp te organiseren. Een voetbalkamp waarbij iedereen welkom is bij OSV, iedereen zich aan kan melden en een mooi deel van de (voetbal)zomer kan gaan beleven.
De Valencia Voetbalkampen zijn een unieke ervaring voor jeugdvoetballers van zes tot en met veertien jaar. Tijdens het Valencia Voetbalkamp krijgen de voetballers drie dagen training van officiële Spaanse trainers van Valencia volgens de succesvolle Valencia CF Academy methodologie en basisprincipes. De trainingsgroepen worden ingedeeld naar leeftijd en niveau, zodat iedereen op zijn/haar eigen niveau kan trainen. Aanvragen voor samen indelen kunnen worden gehonoreerd, mits het verschil in leeftijd én niveau van voetballen gelijkwaardig is.

In Oud-Beijerland selecteren de Spaanse trainers aan het eind van de training driedaagse één speler die een uitnodiging ontvangt voor een weekend Valencia. De speler gaat daar als gast van Valencia trainen en heeft een meet & greet met de sterren van het eerste elftal dat een status heeft opgebouwd in de eigen competitie maar ook in het buitenland. Het afgelopen seizoen eindigde Valencia op de vierde plek in de Primera Division, Valencia Voetbalkampen strijkt neer in Oud-Beijerland van 20 tot en met 22 augustus.

De Bruine Kip Cup bij Vriendenschaar nu al een succes

CVV Vriendenschaar

-

27 juni 2018

0

De Bruine Kip Cup bij Vriendenschaar nu al een succes

Het Vriendenschaar Zomeravondvoetbal is een traditie geworden in de regio Culemborg, net als Partycentrum De Bruine Kip. De samenwerking die tot de Bruine Kip Cup heeft geleid is daar een logisch gevolg van. Komende maand strijden honderden voetballers weer om die prijs, maar plezier staat voorop.

Elke zomer zorgt het Zomeravondvoetbal ervoor dat de velden bij Vriendenschaar toch goed gebruikt worden, hoewel de reguliere competities zijn afgelopen en ook de voorbereiding nog niet is begonnen. “Je wilt continuïteit binnen je vereniging, ook voor de kantine. Met het Zomeravondvoetbal vullen we het sportpark in juni”, vertelt voorzitter Jan Schaap van CVV Vriendenschaar.

Hij is trots op de samenwerking met De Bruine Kip, het partycentrum van Hanjo de Jong in Beusichem. “Iedereen binnen onze vereniging kent De Bruine Kip wel, niet alleen omdat het een van onze sponsoren is, maar ook omdat veel leden graag bij het partycentrum komen. Bij De Bruine Kip kun je heel veel activiteiten organiseren en je hebt de keuze uit twee mooie locaties. Of het nu gaat om een bruiloft, verjaardagspartijtje of ander feest: alles kan bij Hanjo. Ook de prijs is redelijk.”

Bij het Zomeravondvoetbal zal De Bruine Kip in ieder geval voor de afsluitende barbecue zorgen, na afloop van de competitie. Schaap: “Want zeg je barbecue, dan zeg je Hanjo.” De competitie beslaat vijf vrijdagavonden en is voor iedereen toegankelijk, of je nu lid bent van Vriendenschaar of niet. “We hebben vaak ook flink wat bedrijventeams en voetballers van andere verenigingen op de zomeravonden rondlopen.” De Bruine Kip Cup is opgedeeld in een categorie voor 35+ en één voor voetballers die jonger zijn dan 35 jaar. “Zodat de ouwe mannen niet voorbijgelopen worden door de jonge gastjes”, zegt Schaap lachend. “Het is altijd gezellig. De ene ploeg komt echt om te winnen, een ander doet puur voor de lol mee. Zo hebben we zelfs weleens iemand gehad die op het veld stond met de prijskaartjes nog om zijn schoenen, die hij net in de supermarkt had gekocht.”

Het Zomeravondvoetbal bestaat inmiddels al ruim 10 jaar bij Vriendenschaar. De continuïteit is voor de komende jaren ook weer gewaarborgd, hoewel de organisatie die het heeft opgericht na de editie van 2017 is gestopt. “Zij hebben al die jaren fantastisch werk verricht. Gelukkig hadden we direct alweer opvolgers gevonden in de vorm van zes oud-spelers, van wie Robert van Emmerik de initiator is. Ze hebben de taken heel goed verdeeld en het aantal inschrijvingen blijft dankzij hun inspanningen minstens even hoog als voorgaande jaren”, aldus Schaap. “Het doel voor de komende edities is een vrouwentoernooi aan de Bruine Kip Cup toe te voegen. De dames van Vriendenschaar zijn al enthousiast, nu hopen dat we ook genoeg andere teams kunnen overtuigen om mee te doen.”

‘Er zal om te kunnen doorgroeien wel concurrentie moeten bijkomen’

VoetbalJournaal

-

27 juni 2018

0

Voor het derde seizoen op rij vinden de voetballers van v.v. Graauw zich terug op de elfde plaats in de vijfde klasse van het zondagvoetbal. Toch is er de ambitie om stapjes omhoog te maken. Die zal ook na dit seizoen onveranderd blijven volgens verdediger Fons Kerckhaert.

“Er zal om te kunnen doorgroeien wel concurrentie moeten bijkomen. Nu hebben we, ondanks dat we vier seniorenteams hebben, veel te vaak moeten sprokkelen om met voldoende mensen wedstrijden te spelen. Als je stappen wilt maken dan zal daarin iets moeten veranderen. Misschien is het wel verstandiger om terug te gaan naar drie teams, al beslis ik daar natuurlijk niet over”, zegt de 18-jarige vleugelverdediger.

Basisspeler
Hij debuteerde op zijn zestiende in het eerste elftal en is sindsdien altijd bij de selectie gebleven en veelal ook basisspeler. Kerckhaert is een voetballende verdediger die dit seizoen vooral als links- of rechtsback zijn wedstrijden speelt. “In de jeugd speelde ik op het middenveld als rechtshalf, maar sinds ik bij de senioren ben gekomen heb ik altijd achterin gespeeld.”

De jonge verdediger vindt zichzelf met zijn ploeg opnieuw terug in het rechterrijtje van de 5^eKlasse A, een teleurstellend gegeven vindt hij zelf. Maar ook wel een logische. “We hebben teveel wedstrijden gehad van ‘net niet’. Maar dat is ook het gevolg dat we simpelweg bijna wekelijks in een andere samenstelling spelen. Het doel was om dit jaar op een zo hoog mogelijke positie te eindigen en wellicht wel onderaan het rechterrijtje. Helaas zit dat er opnieuw niet in.”

Conditie
Wat daarvan de reden is, daarover is hij erg duidelijk. “Ik denk dat ons team meer kan bereiken wanneer we er allemaal meer voor zouden leven. Als er meer spelers zouden komen trainen, zouden we meer aan onze conditie kunnen werken en een volledige wedstrijd volhouden. Ons probleem is vaak dat we maar een halve wedstrijd de volledige inzet hebben. En dat zie je dus ook terug in onze resultaten. De groep is hecht, waarbij ook jongens van Kloosterzande, Steen, Terhole en uit Hulst zich op hun plaats voelen. Maar om met elkaar de volgende stap te kunnen zetten, dan zal er dus toch een knop om moeten. Dat is nu niet gelukt, maar is in mijn ogen een mooie doelstelling voor volgend seizoen.”

Persoonlijk heeft hij ook nog wel een doelstelling en dat is een doelpunt maken. In het juiste doel dan welteverstaan. “Ik speel nu tweeënhalf seizoen in de senioren en heb twee goals gemaakt, in dat van mezelf…. Dus ook dat is nog wel een dingetje om weg te poetsen ja.”

Bram Jansen: de betrouwbare man onder de lat bij VVR

VVR

-

27 juni 2018

0

Bram Jansen: de betrouwbare man onder de lat bij VVR

Als gymdocent is Bram Jansen (23) waarschijnlijk een van de fitste spelers in de selectie van VVR. De keeper vormt een belangrijke schakel in het team van Kees Daemen en is een van de minst gepasseerde sluitposten van de vierde klasse B.

Het verliezen van een concurrentiestrijd binnen een team is voor niemand zo erg als voor keeper. Als middenvelder of aanvaller krijg je vaak in wisselbeurten voldoende kansen om je meerwaarde te bewijzen aan de trainer, maar als tweede doelman ben je meestal voor een lange tijd veroordeeld tot de reservebank. Bram Jansen kan erover meepraten. Toen hij als ‘jonkie’ van negentien aansloot bij de selectie van VVR, vond de toenmalige coach hem nog niet goed genoeg voor een basisplek in het eerste team. “En dus zat ik twee jaar lang op de reservebank bij duels van VVR 1”, aldus de doelman. “Ik speelde gelukkig wel gewoon op zondagochtend mijn wedstrijden bij het tweede team, waarna ik als wisselspeler aansloot bij het eerste. Daarna zat ik dus negentig minuten op de bank. Dat was niet altijd even leuk, maar als jongeling hoopte ik dat mijn tijd later nog zou gaan komen.”

Het geduld van Jansen werd in zijn derde jaar als selectiespeler eindelijk beloond. “Onze eerste keeper raakte toen al snel in het seizoen vervelend geblesseerd. Dat vond ik oprecht jammer voor hem. Maar zijn plek moest worden overgenomen en ik kreeg mijn kans onder de lat.” Die mogelijkheid pakte Jansen met beide handen aan, want met zijn beide handen pakte hij dat seizoen namelijk erg veel belangrijke ballen voor VVR. “Ik ben mijn basisplek sindsdien niet meer kwijtgeraakt en ook nu ben ik nog altijd eerste keeper. Daar ben ik erg gelukkig mee. Op zondagochtend voetbalde ik met het tweede op een bijveldje voor weinig publiek. Nu geniet ik met het eerste team van sfeervolle derby’s, waarbij veel mensen langs de lijn staan. Wedstrijden tegen teams als Gesta, Wernhout en Sprundel zijn daar mooie voorbeelden van. Het keepen van dat soort duels is erg mooi.”

VVR was afgelopen jaren een paar keer dicht bij promotie, maar telkens ging het mis voor de blauw-witten. Zo sneuvelde de club uit Rijsbergen vorig jaar nog in de nacompetitie. Dit jaar lijkt de ploeg van Kees Daemen wederom af te steven op het aantrekkelijke ‘competitietoetje’. Bram Jansen levert een belangrijke bijdrage aan de goede prestaties van VVR. Hij is een van de minst gepasseerde keepers van de competitie. ,,Ik voel me prima en speel in een goed en gezellig team”, aldus Jansen, die in het dagelijks leven gymdocent is. Is hij door zijn beroep een van de fitste spelers van de selectie? ,,Dat durf ik niet met zekerheid te stellen, maar ik sport door mijn werk en het voetbal wel erg veel. Daarnaast ga ik af en toe nog naar de gym. Ik wil mijn basisplek absoluut niet kwijtraken en veel sporten kan dan geen kwaad.”

CvdW: SVO DKS ’17 – Introductie

VoetbalJournaal

-

26 juni 2018

0

Deze editie is SVO DKS ’17 de Club van de Week. Deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met diverse betrokkenen binnen de club. SVO DKS ’17 is een samenwerkende Voetbalorganisatie uit Oost Zeeuws-Vlaanderen, die ontstaan is uit een samenwerking tussen de dames- en meisjes teams van VV Steen en RKVV Koewacht.

De club uit Oost Zeeuws-Vlaanderen kan met trots het nieuwe tenue presenteren. Het tenue is van Liona Soccer dat onder ander ook de tenues verzorgd van de dames van ADO Den Haag en FC Twente. Sinds 31 mei is DKS’17 door de KNVB officieel erkend als een Samenwerkende Voetbalorganisatie.

Komend seizoen
Komend seizoen vervuld Ronnie de Roeck de rol van technisch coördinator. Bijkomend zal hij ook instaan als trainer van de dames 1 met assistentie van Peter Audenaert en Esther Peeters. Er zal een bekwame en enthousiaste trainingsstaf zijn die er vol voor wilt gaan. De rol van de Roeck beperkt zich dan ook tot wat de naam ook zegt. Het coördineren van de trainers. Er zullen zeker het eerste seizoen nog de nodige problemen ontstaan, maar met een beetje goede wil van spelers, trainers en achterban worden opgelost.

Komende week worden er verschillende interviews gehouden met betrokkenen binnen vereniging. Er zullen artikelen online verschijnen van interviews met bestuurslid en speelster Laura Willaert, de enige vrouwelijke trainster van DKS ’17 Chelsea van Wolvelaer en voorzitter Erwin van Regenmortel.

‘Grijs’ seizoen wordt laatste voor Peter Baauw bij Stolwijk

VoetbalJournaal

-

26 juni 2018

0

‘Grijs’ seizoen wordt laatste voor Peter Baauw bij Stolwijk

Stolwijk-trainer Chris van der Weide moet voor volgend seizoen op zoek naar een nieuwe aanvoerder, nu Peter Baauw zijn afscheid heeft aangekondigd. De 30-jarige middenvelder kiest voor een leven zonder voetbal. “Het is goed geweest.”

Met zijn vriendin is Baauw net verhuisd van een woning in de binnenstad van Gouda naar een aanzienlijk groter optrekje aan de rand van de kaasstad. “We verwachten gezinsuitbreiding”, zegt hij vol trots. “Begin juli is mijn vriendin uitgerekend, maar eerst moet de nieuwe woning bewoonbaar worden gemaakt. Het is een jaren dertig-woning en er moet hier en daar nog wat aan gebeuren. We willen klaar zijn als de kleine zich straks aandient.”

De aanwinst van Baauw is indirect de reden dat hij na dit seizoen bij Stolwijk stopt. “Eerlijk gezegd liep ik al een tijdje met het gevoel om te stoppen”, bekent hij. “Toen mijn vriendin zwanger bleek, heeft dat mijn gevoel alleen maar versterkt. Ik moet me nu al in alle bochten en hoeken wringen om alles gedaan te krijgen. Ik heb een fulltimebaan, doe er een opleiding naast en dan ook nog Stolwijk waar ook één en ander van mij verlangd wordt. Met een kleine op komst zie ik het niet zitten om nog meer balletjes omhoog te houden. Ik heb er juist enorm zin in om met die kleine van alles te gaan ondernemen.”

In samenspraak met trainer Chris van der Weide had de routinier al gekozen voor één keer trainen in de week. Om daarmee de druk een beetje van de ketel te halen. “Maar eerlijk gezegd heeft dat bij mij het gevoel van een verplichting niet kunnen wegnemen. Trainen is echt een moetje. Dat is natuurlijk niet goed als je dat ook uitstraalt naar je medespelers.” Hij weet wat hij in Stolwijk achter laat. “Een gemoedelijke club die leeft in het dorp. Onze supporters zijn heel trouw, staan er altijd. In goede en slechte tijden.”

Hij stond in de jeugd van Stolwijk te boek als een talent. Bij Jodan Boys schopte hij het tot de selectie van het eerste elftal. “Ik heb regelmatig gespeeld, maar ben nooit basisspeler geweest”, zegt hij over zijn periode bij de hoogst spelende Goudse club. “Op een gegeven moment ging het tegenstaan dat we ver moesten reizen voor een uitwedstrijd en dat ik maar een paar minuten speelde.”

Hij keerde terug naar Stolwijk, waar hij geruime tijd een sleutelspeler was van de hoofdmacht. “Ik heb één seizoen met Joost van Niekerk in het vierde gespeeld. Onder Peter van Buren als trainer zijn we teruggekeerd in het eerste. We zijn gepromoveerd van de vierde naar de derde klasse.” Vorig seizoen konden Stolwijk en Baauw zich op dat niveau nog meten met de top-4, dit seizoen vertoeven zij in de anonimiteit van de middenmoot. “Het is een grijs seizoen, met heel weinig kleur”, vat hij deze jaargang samen. “We spelen erg wisselvallig.”

Hij heeft daar wel een verklaring voor. “Met Rick Anker en Mark Hoogendoorn zijn twee spelbepalende spelers gestopt. Zij konden het verschil maken voor ons. Wij hebben dat niet kunnen opvangen”, aldus Baauw, die zijn eigen spel ook wisselvallig noemt. “Ik ben minder stabiel dan dat ik zou willen.” Over wie zijn aanvoerdersband moet overnemen komend seizoen, is hij duidelijk. “Joost van Niekerk gaat nog een seizoen door, dat lijkt me de aangewezen persoon.”

‘Misschien ben ik wel te ambitieus voor Drechtstreek’

VoetbalJournaal

-

26 juni 2018

0

‘Misschien ben ik wel te ambitieus voor Drechtstreek’

Miguel Munoz (62) is bezig aan zijn derde seizoen bij Drechtstreek. De trainer met Spaanse roots ging in december 2015 aan de slag op sportpark Oostpolder. In zijn eerste seizoen loodste hij Drechtstreek naar de vierde plaats in 3C, vorig seizoen was er het kampioensjaar en nu draait Drechtstreek mee in de middenmoot in de sterke tweede klasse F.

PAPENDRECHT – In tweeëneenhalf jaar tijd heeft Miguel Munoz zijn stempel gedrukt op Drechtstreek. Hoog tijd om de balans op te maken met de kleurrijke trainer.

Hoe is het met jou persoonlijk?
Miguel Munoz: ,,Met mij gaat het uitstekend. Ik zit goed in m’n vel en voel me nog altijd een jonge god, haha. Ik word komende zomer 63 jaar, maar zo voel ik me niet. Ik zit nog wekelijks op de racefiets en dan trap ik zo’n 120 kilometer weg, soms met gemiddeldes van 40 kilometer. Ik ben een paar jaar geleden aan dat wielrenclubje begonnen met gasten als Johan Versluis, maar die kan mij al lang niet meer bijhouden. Als ik iets doe, dan ga ik er vol voor. Dat heeft altijd in mij gezeten. Als voetballer was ik zo en als trainer ben ik misschien nog wel gepassioneerder, omdat ik altijd zie dat spelers nog veel meer uit zichzelf kunnen halen. Ik ben ervoor om de spelers te stimuleren dat ook te doen.”

Ben je tevreden over dit seizoen?
“Nee, niet echt. We spelen en presteren nog veel te wisselvallig. Vorig seizoen werden we kampioen in de derde klasse na een geweldige tweede seizoenshelft, waarin we na de winterstop elf punten goed maakten op Wieldrecht. Ik had gehoopt dat we die vorm en die beleving vast konden houden, maar in de tweede klasse is dat toch lastig. De bovenste vier, vijf clubs in deze competitie werken met een flink budget voor hun selectie. Daar kunnen en willen wij als Drechtstreek niet in mee, maar dan weet je dus ook dat je dan bent aangewezen op een plek in de middenmoot. Dat is niet erg, maar het betekent wel dat ik als trainer mijn ambities moet bijstellen. Een grijze muis in de middenmoot van de tweede klasse zijn is niet heel leuk of spannend, maar momenteel zit er niet meer in voor Drechtstreek. Hopelijk kunnen we in de toekomst doorgroeien tot een topper in de tweede klasse of misschien zelfs weer terugkeren naar de eerste klasse, maar dan moet de hele club dat ook echt willen. Ik loop nu soms tegen zaken aan waarvan ik merk dat ik ambitieuzer ben dan andere mensen binnen de club. Dat is helemaal geen kritiek, maar een gegeven. Ik heb heel veel ideeën over voetbal, maar dat kan ik niet allemaal zelf uitvoeren. Ik kijk altijd analytisch naar voetbal en heb veel contacten in de voetbalwereld, bijvoorbeeld bij Sevilla en bij clubs in Brazilië. Via de contacten daar krijg ik veel informatie binnen over statistieken en de fysieke gesteldheid van spelers, want bij de profs wordt tegenwoordig alles gemeten.’’

Wat zijn de interessantste bevindingen daaruit?
,,Dat voetbal allang niet meer draait om techniek of tactiek, maar vooral om het fysiek en de conditie van de spelers. Kijk naar gasten als Sergio Ramos of Cristiano Ronaldo, dat zijn echte atleten. Geen grammetje vet, overal spieren, hoog op de benen, grote sprongkracht, snelheid, noem het maar op. Dat vind ik fantastisch om te zien. In mijn tijd hadden de meeste voetballers nog wel een klein buikje, maar dat kan tegenwoordig echt niet meer, hoe goed je ook bent. Daarom wilde ik bij Drechtstreek ook dat iedereen topfit aan dit seizoen zou begonnen. Met onze aanvoerder Damiën Vereecken, die Personal Performance Teacher is, hebben we op dat vlak heel veel kennis en kunde in huis. Het idee was om iedereen zowel fysiek als mentaal topfit te krijgen, maar dat is toch lastiger uit te voeren dan ik had gedacht.

Merk je wel eens weerstand van spelers?
“Ja, natuurlijk merk ik dat wel eens, ik ben niet gek. Het hangt allemaal van de prestaties af. Als je wint geloven de spelers alles wat je zegt, als je verliest gaan ze aan je twijfelen en over je praten. Dat is op ieder niveau zo. Neem nu Pep Guardiola bij Manchester City of Ernesto Valverde bij FC Barcelona. Ze draaien allebei een waanzinnig seizoen in de eigen competitie, maar worden in de kwartfinales van de Champions League verrassend uitgeschakeld. Plots gaan er dan geluiden op dat ze er niets van kunnen. Dat is toch ongelooflijk? Ook ik merk dit seizoen dat spelers minder makkelijk meegaan in mijn ideeën als vorig seizoen, toen we na de winterstop bijna alles wonnen. Of ik daar een voorbeeld van heb? Ja hoor. Ik vind het belangrijk dat spelers de rust aangrijpen als een goede voorbereiding op de tweede helft. Dus een actieve houding, goede suikers naar binnen werken en daarna snel weer naar buiten om je spieren warm te houden. Als we 2-0 voorstaan gaan alle spelers daar in mee, maar als we met 2-0 achterstaan zie ik in de rust plots spelers onderuit gezakt in de kleedkamer zitten met een bekertje water in hun handen. Dan ontplof ik wel eens ja, omdat ik daar niets van begrijp. Je hebt nog een helft om het goed te maken, maar je legt je dan eigenlijk al neer bij een nederlaag. Er wordt wel eens gezegd dat na twee seizoenen mijn houdbaarheidsdatum is bereikt, maar daar geloof ik niet in. Drechtstreek heeft mijn contract ook met twee seizoenen verlengd, daar spreekt vertrouwen en waardering uit. Ik ben hier nog lang niet klaar.’’

Zou je niet liever bij een club op hoger niveau willen werken?
“Natuurlijk, diep in zijn hart wil iedere amateurtrainer dat. Bij een club als Kozakken Boys of als hoofd jeugdopleiding van een mooie profclub zou ik mijn ideeën veel beter kwijt kunnen, maar dat gaat op mijn leeftijd niet meer gebeuren, zo realistisch ben ik wel. Maar ik heb het uitstekend naar mijn zin bij Drechtstreek, een warme en levendige club met heel veel jeugd. De laatste maanden heb ik weer een aantal jonge gasten laten debuteren. Die hebben nu misschien nog niet het vereiste niveau, maar ze kunnen alleen maar aanhaken door hard te trainen en goed te kijken bij het eerste.’’

Hoe belangrijk zijn de twee overwinningen in de derby tegen Papendrecht dit seizoen voor jou als trainer?
“Dat leeft denk ik vooral bij de spelers en supporters. Natuurlijk kan ik ook genieten van de ambiance in die wedstrijden, maar ik zie het liefst dat mijn spelers zich elke week zo kunnen opladen als voor zo’n derby tegen Papendrecht. Als speler zou je voor iedere wedstrijd zo’n mindsetmoeten creëren. Gemakzucht en onderschatting is het grootste probleem van de hedendaagse voetballer. Neem nu onze spits Michael Slingerland. Een wereldgozer en een fantastische spits, maar ook een jongen die niet iedere week het uiterste van zichzelf vraagt. Als hij iedere week het uiterste van zichzelf zou vragen, dan zou hij in de hoofdklasse spelen, want daar heeft hij de kwaliteiten voor. Ik probeer hem daarin wel te stimuleren, maar uiteindelijk moet een speler dat vooral van zichzelf vragen. Ik snap goed dat al mijn spelers vooral voor hun plezier voetballen en daarnaast ook gewoon nog een drukke baan of studie hebben, maar voetbal is in mijn ogen zoveel leuker als je iedere week alles geeft met z’n allen. Dat probeer ik erin te krijgen. De ene week gaat dat beter dan de andere, maar dat hoort ook bij voetbal. Mijn passie zal er in elk geval niet minder op worden, dat idee heeft mijn vrouw ook al uit haar hoofd gezet haha.”

Goaltjesdief van DVVC heeft vertrouwen in nieuw seizoen

DVVC

-

26 juni 2018

0

Goaltjesdief van DVVC heeft vertrouwen in nieuw seizoen

Stefan van Dongen (21) kijkt met gemengde gevoelens terug op het afgelopen seizoen. DVVC kreeg het niet voor elkaar om direct terug te promoveren naar de vierde klasse, maar hij beleefde wel zijn doorbraak als aanvaller bij de senioren.

23 doelpunten scoren in minder dan 20 wedstrijden: Stefan van Dongen kreeg het voor elkaar. En dat in zijn eerste seizoen als aanvaller in de basis van het eerste van DVVC, hoewel het al zijn derde jaar bij de senioren was. In zijn eerste seizoen pendelde hij tussen het tweede en het eerste en vorig jaar werd hij vooral ingezet als rechtsback. “Dat was totaal niet mijn plek, maar we hadden niemand voor die positie en de trainer zette mij daar dus neer.”

Gelukkig voor Van Dongen keerde trainer Suat Tasci voorafgaand aan dit seizoen terug bij de vijfdeklasser. “Daar had ik al onder gespeeld in het tweede.” Die zette hem vanaf het moment dat de aanvaller fit was, hij miste de eerste competitiewedstrijden vanwege een rugblessure, voorin. Van Dongen voelde het vertrouwen en liet zien een neusje voor het doel te hebben: hij scoorde 23 keer. “Af en toe mooie goals, soms intikkers, maar die moeten ook gemaakt worden.”

Over zijn individuele prestaties kan Van Dongen tevreden zijn, maar het collectief presteerde niet optimaal. DVVC had als doelstelling om voor het kampioenschap te spelen, maar greep uiteindelijk naast alle prijzen en speelt volgend jaar dus weer in de vijfde klasse. “We lieten te vaak punten liggen door puur slecht spel. Aan het einde van het seizoen hebben we wedstrijden puur verloren doordat we een te smalle selectie hadden.”

Dat zal volgend seizoen anders zijn. Een aantal oud-spelers van het eerste elftal keert terug en dat geeft Van Dongen vertrouwen. “We hebben dan weer een beetje het oude team waarmee we een paar seizoenen in de vierde klasse speelden. De meesten kennen elkaar wel, dus dat wordt sowieso een leuke spelersgroep. We zullen weer strijden voor promotie.”

Van Dongen speelt zijn hele leven al voor DVVC. Hoewel hij ambitieus is en een aanbieding van een club op zak heeft, blijft hij sowieso nog één seizoen bij DVVC. “Ik heb toch een bepaald gevoel bij DVVC, heb het hier naar mijn zin en verwacht leuke dingen van ons team volgend seizoen. Maar tegelijkertijd wil ik natuurlijk wel zo hoog mogelijk voetballen. Mocht er een mooie aanbieding komen, dan ga ik daar wel over nadenken, maar volgend seizoen speel ik sowieso nog bij DVVC.”