Home Blog Pagina 1430

Veertigjarige Harthoorn van S.V. Apollo’69 is de productiefste speler in Zeeland

Op zijn vijftiende maakte Jean-Paul Harthoorn zijn debuut in het eerste elftal van S.V. Apollo’69. Inmiddels is de spits veertig jaar en kan hij nog altijd geen genoeg krijgen van het scoren van doelpunten. Dit seizoen vormt hij samen met de 49-jarige ex-prof Dennis de Nooijer het productieve spitsenduo. Harthoorn scoorde er al 36 en gezamenlijk zijn ze al goed voor meer dan zestig doelpunten. 

Veertigjarige Harthoorn van S.V. Apollo'69 is de productiefste speler in Zeeland
In CTV Voetbal vertelden beide heren dat ze in het begin wel even aan elkaar moesten wennen. “Jean-Paul is zo fanatiek, dat hij chagrijnig is als hij niet scoort. Ik scoorde toen wel en vond het niet leuk dat hij zo chagrijnig was. Toen heb ik gezegd, laten we nu echt gaan samenwerken, dan gaan we echt veel scoren. En dat blijkt”, vertelt De Nooijer.

Harthoorn kende in het verleden veel blessures. Al die blessures en interesse in het trainen van de jeugd zorgden ervoor dat de spits stopte met voetballen, totdat trainer Rohan de Geus hem vroeg terug te keren. Dat hij nu op veertigjarige leeftijd zo veel scoort, kan hij zelf soms ook maar moeilijk geloven. “Ik dacht er laatst ook over na en eigenlijk is het wel een beetje bizar.”

Volgend jaar stopt zijn collega-spits, maar dat wil niet zeggen dat Harthoorn dan ook zijn schoenen aan de wilgen hangt. “Ik ga zeker nog een jaar door. Het is jammer dat Dennis stopt, want we voelen elkaar heel goed aan en het is natuurlijk hartstikke leuk op deze manier.” Wat betreft het aantal doelpunten durft hij nog niet meteen een aantal te noemen, maar na enig aandringen komt hij dan toch met een einddoel. “Ik hoop vooral dat we de tweede periode winnen, maar als ik er veertig zou maken, mijn leeftijd, dan zou dat heel mooi zijn!”

 

‘Geen toeval dat dit team van HVC’10 komt bovendrijven’

De JO19-1 staat bij HVC’10 te boek als zéér talentvolle lichting. Maar voordat aan het einde van dit seizoen zeven spelers doorstromen naar de seniorenselectie moet eerst nog een klusje worden geklaard: promotie naar de hoofdklasse. “Dit is een unieke lichting”, zegt trainer Barry de Man.

“Alle spelers die volgend seizoen senior worden gaan naar de selectie. Dat komt zelden voor. Het is ook geen toeval dat dit team komt bovendrijven. Toen HVC’10 ontstond waren deze jongens E-tje of D-tje. De club is destijds gestart om beter te gaan opleiden, volgens de Meulensteen-methode. Deze jongens hebben die ontwikkeling helemaal meegekregen.” Voor de winterstop moesten de talenten van de fusieclub van Hoek van Holland zich eerst plaatsen voor de promotiepoule. Daarin slaagden zij moeiteloos.

“We zijn het seizoen heel goed begonnen”, stelt Max Kalisvaart, aanvoerder van de JO19-1 van HVC’10. “Maar op een gegeven moment ging het té gemakkelijk en werden we wat gemakzuchtiger. Daarom is het wel goed dat we nu meer tegenstand krijgen.” Zwervers, Poortugaal en de JO19-2 van Sportclub Feyenoord worden door HVC’10 gezien als de belangrijkste concurrenten in de strijd om promotie. “We beginnen weer op nul, maar dat geldt voor alle teams”, meent De Man.

“Ik ben echt benieuwd of het ons lukt om te promoveren. Ik vind dat we een goed voetballende ploeg hebben. We hebben een perfecte mix in alles. Goede aanvallers, robuuste verdedigers, jongens die, als het nodig is, er een schepje bovenop kunnen doen. Centraal achterin spelen twee jongens, Bjorn van Dijk en Bram Noordam, die overgekomen zijn van FC ’s-Gravenzande. Ook aan de zijkanten voorin hebben we de nodige kwaliteit. Het is een elftal waar je als trainer veel kanten mee op kan.”

“Barry wisselt ook regelmatig”, vult Kalisvaart, meestal spelend als verdedigende middenvelder, aan. “Het houdt niet op bij de eerste elf. Ook onze bank is sterk. Tachtig, negentig procent van ons elftal speelt al jaren samen. In al die jaren leer je elkaar als voetballer wel kennen.”

Kalisvaart kent de kwaliteiten van zijn ploeg. “We zijn heel goed in de omschakeling. Onze verdediging ‘staat’ en is altijd georganiseerd. Van daaruit zijn we heel lastig te bestrijden.”

De Man: “Het zou een enorme luxe zijn als we naar de hoofdklasse promoveren. Onze JO17-1 speelt in de tweede klasse, dus dat wordt voor die groep aanpoten. Aan de andere kant: hier doe je het als club voor. Je probeert zo goed en hoog mogelijk op te leiden.”

 

FC Dauwendaele moet weer opnieuw beginnen.

Na jarenlang bovenin de tweede klasse gespeeld te hebben, sloeg het noodloot voor FC Dauwendaele toe. De ploeg eindigde op de laatste plaats en degradeerde hierdoor naar de derde klasse van het zaterdagvoetbal.

Volgens aanvoerder Jaap de Kroo was de reden duidelijk. “De hele as viel weg en dit hebben de nieuwkomers en overige spelers nooit kunnen opvangen.” Vol goede moed begon Dauwendaele vorig seizoen aan een nieuw avontuur in de tweede klasse. Al snel kon de ploeg uit Middelburg de hoge ambities in de ijskast zetten.

De Kroo: “Zico Tomasoa, Davey Ernest en ik raakten ernstig geblesseerd en lagen er maanden uit. Daarnaast vertrok Mahboeb Rahimi naar Zeelandia Middelburg, besloot Luke Eversdijk een studie in Rotterdam te volgen en stopte Peter van Gorsel.”

FC Dauwendaele behaalde nauwelijks punten en scoorde zeer moeizaam. “Er was totaal geen cohesie binnen het team. Eén van de weinige lichtpuntjes was de ontwikkeling van Max Dagevos. Dat was helaas te weinig om in de tweede klasse te blijven.”

Dit seizoen begint de Walcherse formatie aan een nieuw avontuur in de derde klasse. “In vergelijking met vorig jaar zijn we nu een hechter collectief. Met de terugkomst van Van Gorsel en Hanno Kant hebben we nu meer ervaring in de as. Ik verwacht dat wij gaan voortborduren op het voetbal van twee jaar geleden. We speelden toen vanuit een 3-4-3 systeem, waardoor wij op het middenveld een man extra hadden en domineerden.” De centrale verdediger ziet het nieuwe avontuur positief tegemoet, maar is nog enigszins voorzichtig in de doelstelling. “Wij gokken op het linkerrijtje en als het meezit pakken we een periodetitel.”

Op persoonlijk vlak heeft de sterke verdediger ook zijn doelstellingen. “Ik wil minimaal negentig procent van de competitiewedstrijden meedoen en mijn doelpuntjes als centrale verdediger meepikken. Ik heb in de voorbereiding toch al vier doelpunten gemaakt.”

Voor het komende seizoen verwacht hij dan ook veel van zichzelf, maar zeker ook van anderen. “Ik speel nu al tien jaar in het eerste en zal dus de kar moeten trekken. Daarnaast verwacht ik dat Max Dagevos zijn goede lijn van het vorige seizoen doortrekt, Stefan Joosse definitief zijn talent laat zien en dat Remco van Welsum zijn JVOZ-opleiding tentoonstelt.”

De club heeft nu dus hele andere ambities dan de jaren daarvoor, toen FC Dauwendaele in de top van de tweede klasse meedraaide. “Stiekem heb ik altijd gehoopt met Dauwendaele de stap naar de eerste klasse te maken. Ik heb in de loop der jaren met uitstekende spelers gespeeld, zoals bijvoorbeeld een Julius Bliek, Maarten van Vooren en mijn broertje Mart. Helaas is dit er door verscheidene redenen nooit van gekomen.“

De inmiddels 28-jarige aanvoerder speelt al zijn gehele loopbaan voor FC Dauwendaele en is niet van plan om ooit nog te vertrekken. “Dauwendaele voelt als een warm bad, waarbij ik met veel vrienden speel. Daarnaast ben ik acht maanden geblesseerd geweest en nog niet in topconditie. Zodoende lijkt het mij ook niet reëel om na te denken over een andere club.”

 

 

CvdW: v.v. Roda Boys – Voorbeschouwing komend weekend

Deze editie was v.v. Roda Boys de Club van de Week en komend weekend speelt het eerste elftal van de club thuis tegen Wilhelmina’26. De uitwedstrijd tegen Wilhelmina’26 op 27 januari 2018 eindigde in een gelijkspel (1-1).

Na de winterstop heeft v.v. Roda Boys zes wedstrijden gespeeld, waarin de club 13 van de mogelijke 18 punten wist te behalen. De eerste wedstrijd na de winterstop was uit tegen Wilhelmina’26 en bleef met een eindstand van 1-1 onbeslist. De vier wedstrijden die hierop volgden, werden allemaal gewonnen. Zo werd er punten gepakt tegen: Brederodes uit(1-7), Meerkerk uit (1-2), Woudrichem uit (0-2) en Drechtstreek uit (0-4). De wedstrijd thuis tegen Papendrecht van afgelopen dinsdag werd met 2-3 verloren. Deze wedstrijd werd grotendeels afgewerkt op 24 maart, maar werd een kwartier voor tijd gestaakt vanwege een blessure van de scheidsrechter. De tussenstand was toen 2-2.

Wilhelmina’26 heeft na de winterstop negen wedstrijden gespeeld en wist 14 van de mogelijke 27 punten te behalen. De eerste wedstrijd na de winterstop was thuis tegen Roda Boys en bleef met een eindstand van 1-1 onbeslist. Uit de zes wedstrijden die hierna volgden, wist Wilhelmina vier keer te winnen, maar werd er ook drie keer verloren. De volgende wedstrijden werden gewonnen: Woudrichem uit (2-3), Brederodes thuis (3-2), Heukelum uit (0-1) en SVW thuis (3-0). De wedstrijden die verloren gingen, zijn: Papendrecht thuis (1-2), Tricht thuis (2-3) en Nivo Sparta uit (4-0). De wedstrijd van afgelopen weekend thuis tegen Pelikaan bleef onbeslist (0-0).

 

 

Deze week is er gesproken met Adrie van de Laar, Jeroen van Driel en Jan van Eijndhoven over hun betrokkenheid, de club zelf en over hun rol binnen de club. Daarnaast is er aan de bovenstaande mensen ook gevraagd om een voorspelling te doen voor de wedstrijd v.v. Roda Boys – Wilhelmina’26.

 

De voorspellingen van de clubleden
Over de wedstrijd van aankomend weekend tegen Wilhelmina, had Adrie van de Laar het volgende te melden: ‘’Ik denk dat komend weekend een lastige wedstrijd gaat worden. Wilhelmina is een goede ploeg, ze zijn een stugge en fysiek sterke ploeg. We hebben zelf een goede ploeg en scoren iedere wedstrijd. Daarnaast hebben wij de laatste wedstrijden ook de nul kunnen houden. Wij zitten op het moment echt in een goede flow.’’

 

Jeroen van Driel verwacht een mooie derby. ”Wilhelmina is altijd een lastige tegenstander voor ons geweest. We zullen volle bak moeten gaan om de punten in eigen huis te houden en daar heb ik alle vertrouwen in.’’

 

Jan van Eijndhoven gaf aan dat als Roda Boys donderdag een goede training op de mat leggen, dat hij verwacht dat Roda Boys zaterdag de bittere nasmaak van de wedstrijd tegen Papendrecht kunnen wegspoelen. ”Ik verwacht eigenlijk best veel van de wedstrijd tegen Wilhelmina. Blijkbaar leeft er flink wat rivaliteit tussen Roda Boys en Wilhelmina. Zelf heb ik hier weinig last van, aangezien ik nog best nieuw ben bij de club. Wij gaan uiteraard gewoon voor de 3 punten, dan kunnen wij nog een rol blijven spelen in de strijd om het kampioenschap.’’

De voorspellingen voor de eindstand:
Adrie van de Laar:     2-0 voor v.v. Roda Boys.
Jeroen van Driel:       2-0 voor v.v. Roda Boys.
Jan van Eijndhoven: 3-1 voor v.v. Roda Boys.

Op de ranglijst is het verschil tussen beide clubs slechts drie punten in het voordeel van Roda Boys. Hoewel Roda Boys twee wedstrijden minder heeft gespeeld dan Wilhelmina’26, zal het toch een zeer belangrijke wedstrijd worden voor de club uit Aalst. Een overwinning tegen Wilhelmina betekent namelijk dat Roda Boys mee blijft doen in de strijd om het kampioenschap.

Het VoetbalJournaal bedankt v.v. Roda Boys voor haar medewerking en wenst de club veel succes in de strijd om het kampioenschap!

 

 

S.V. Aarlanderveen – SPV’81: 7-1

Kansloos ging de ploeg uit Polsbroek ten onder in de wedstrijd tegen de ploeg met kampioens-aspiraties uit Aarlanderveen. Met een gehavend team betrad SPV’81 de zichtbaar slechte grasmat bij de voetbalvereniging Aarlanderveen in het gelijknamige dorp.

Toen na tien minuten op ongelukkige wijze, een van richting veranderd schot het eerste doelpunt aantekende leek er nog niet veel aan de hand. Een schot op de paal door Ivo Sluijs, had enkele minuten later de wedstrijd een heel ander verloop kunnen bieden, een doelpunt bleef uit. Toen Aarlanderveen na enkele snelle counters en een kopbal uit een hoekschop de ruststand van 3-0 lieten opmaken leek de wedstrijd eigenlijk wel gespeeld.

Toen na de thee enkele kansen voor de bezoekers met daarin één op één situaties voor de keeper van de gastploeg niet verzilvert werden, leek een flinke uitslag niet uitgesloten. Kwaliteit en conditie bleek de bottelnek te worden voor SPV. Met strijd hoog in het vaandel was het geen wedstrijd waarin schoonheid uitblonk. Een doelpuntenreeks tot de 85ste minuut bracht de stand op 7-0. De welverdiende eretreffer enkele minuten voor het fluitsignaal door Ivo Sluijs was meer dan verdiend voor een ploeg die letterlijk en figuurlijk strijdend ten onder was gegaan.

 

Purmersteijn weerstaat koploper SJC

Frustratie. Dat was na de wedstrijd tegen Purmersteijn het sleutelwoord. Want de frustratie droop er vanaf. Niet alleen bij de trainer. Zeker ook bij de spelers vooral ook bij veel supporters. Het verlies tegen  de club uit Purmerend kwam op de Lageweg aanvankelijk heel hard aan. Maar al gauw was ook een veel gehoorde opmerking: ‘verliezen is nooit de schuld van een scheidsrechter’.

Het leek een mooie middag te kunnen worden. Een lekker voorjaarszonnetje  en een heerlijke temperatuur. Hoewel iedereen vooraf al de nodige vraagtekens zette bij de conditie van het hoofdveld. Bepaald niet in optimale conditie gebracht voor dit belangrijke treffen. En hoewel spelers na de warming-up bedenkelijk keken geloofde niemand dat dit slechte veld een overwinning  van de zwart-witten in de weg zou kunnen staan.

Wel bleek dat er qua personele bezetting nogal wat  geïmproviseerd moest worden. Want de vorige week opgelopen blessures van Mike Verhoek en Marvin Sloos bleken toch zo ernstig dat spelen onmogelijk was. Waardoor Abbas Al Tamimy  samen met Juriaan van Duin, David Verweij en Jordy Groot de verdedigingslinie vormden.  Jeroen Dedel, spits Tom Duindam en Benji Broekhof  vormden de aanval. Bovendien ontbrak ook de geblesseerde Timo Ruigrok waardoor Rik van Dijk samen met Tom  Broekhuizen en Stef van der Zalm vanuit het middenveld de aanvalspatronen moesten gaan opzetten.

Purmersteijn liet al heel gauw blijken dat men niet van zin was om er een aantrekkelijke pot voetbal van te maken. Vanaf het eerste begin was vertragen troef. Bij iedere spel hervatting werd nadrukkelijk heel veel tijd genomen.  Bij spelhervattingen sjokten de middenvelders diagonaal over het veld om zich met de vrije trappen of corners bezig te houden. Een snel te herkennen strijdplan wat uiteindelijk ook nog eens de volle winst zou opleveren. Daartegenover stelde SJC vooral de eerste 20 minuten een redelijk aanvalsspel. Waarbij getracht werd Purmersteijn onder druk te houden.

In de 8e minuut al kreeg Jeroen Dedel een mogelijkheid op aangeven van Rick van Dijk. In die periode  was SJC de beter ploeg maar tot grote kansen kwam het niet. Pas in de 20e minuut deed zich voor Jeroen Dedel de 2e mogelijkheid voor en een minuut later een kans voor Stef van der Zalm. Maar resultaat  bracht dit niet. En plots stond er 0-1 op het scorebord nadat door matig optreden in de defensie een bal in eigen  doel werd gewerkt.

Na deze tegenslag  was het gebeurd met SJC.  Purmersteijn vertraagde zo mogelijk nog heviger en bij SJC ontbrak het niet aan strijdlust, maar tot aan de rust vooral aan creativiteit.

Wie had gedacht dat er na de thee een ander SJC het veld op zou komen kwam bedrogen uit.  De mannen van Polak vergaten de sterke punten te benutten, en  zochten heil in opportunistische pogingen. Naarmate de wedstrijd vorderde maakte de strijdlust bovendien plaats voor frustratie. Met als gevolg nauwelijks uitgespeelde mogelijkheden maar wel een waslijstje aan gele kaarten. Met als dieptepunt een rode kaart voor Dandy Steenvoorden nadat hij bij een luizige counter van Purmersteijn, met een wanhopige overtreding, erger moest voorkomen.

Ook het strijdplan van ‘alles of niets’ met eerst  David Verweij in de spits en later het volledig één op één  in de verdedigingslinie bracht niet het gewenste resultaat van een tegengoal. Het spel was en bleef fantasieloos en de verdediging van Purmersteijn  bleef eenvoudig overeind. En dus werd er opnieuw een nederlaag geleden.

De titel ‘man of the match’ moest in de ogen van veel  SJC-ers niet worden uitgereikt aan scheidsrechter Niels Zeeman uit Sneek. De man, die in 2008 nadrukkelijk in beeld  kwam nadat hij via cameraopnamen werd betrapt op het schoppen van een speler van SC Erica, leek SJC te willen benadelen door geen extra speeltijd toe te voegen aan de exact 90 minuten speeltijd. Mogelijk als gevolg van de heftige kritiek die hem tijdens de wedstrijd al ten deel viel.

Man of the match werd uiteindelijk de pupil van de week Ralph van Geldre. Hij was namelijk de enige SJCer die keeper Niel Post van Purmersteijn wist te verschalken. Na afloop was hij ook teleurgesteld over het resultaat maar liet weten deze middag tussen de selectiespelers wel veel plezier te hebben beleefd. Als fan van Messi en diens club Barcelona  houdt hij veel van technisch voetbal. En de bal met alle  handtekeningen van de SJC-spelers nam hij breed lachend in ontvangst.

 

 

Sander Fakkel streeft naar herkenbaar- en volwassenheid bij v.v. SHO

Bij v.v. SHO lopen dit seizoen korte en lange termijn door elkaar heen. De club zit midden in een omslag naar meer eigen jeugd in de hoofdmacht, maar wil dat schadevrij doen. “Op de korte termijn zullen we punten moeten pakken”, meent trainer Sander Fakkel.

De 37-jarige inwoner uit Hoogvliet maakt dit seizoen zijn debuut als hoofdtrainer. In Oud-Beijerland volgt hij Richard Middelkoop, die naar hoofdklasser Smitshoek vertrok, op. Fakkel, opgegroeid in Spijkenisse, heeft al een verleden bij v.v. SHO, waar hij vijf seizoenen werkzaam was. “Ik heb vooral de jeugd getraind en één seizoen ben ik assistent van toenmalig hoofdtrainer Jeroen Rijsdijk geweest”, vertelt hij.

“De club wist dat ik graag hoofdtrainer wilde worden. Mijn benoeming past in het beleid van de club om met meer eigen jeugdspelers te gaan spelen. Met een groot deel van die spelers heb ik in het verleden gewerkt, de club zag dat als een pré.”

Fakkel wist van tevoren dat het geen gemakkelijk seizoen zou worden. “Ik heb al eerder gezegd dat ik de eerste klasse B een ijzersterke competitie vind. Er zijn een paar sterke ploegen bijgekomen. Neemt niet weg dat de competitie tot nu toe voor ons teleurstellend verloopt. We hadden zeker niet verwacht dat we bij de onderste ploegen zouden staan. De realiteit is dat we degradatiekandidaat zijn.”

“We zitten midden in een omslag naar meer eigen jeugdspelers en dat proces is er één met vallen en opstaan. Als club willen we spelers ontwikkelen, maar tegelijkertijd moet je ook resultaten boeken. Punt pakken is korte termijn, een goed, georganiseerd elftal neerzetten is lange termijn, maar het moet wel allebei gebeuren. Daarbij hebben we bij SHO ook te maken met een bepaald verwachtingspatroon dat gebaseerd is op het verleden. Reëel is dat niet, omdat de situatie totaal anders is, maar SHO heeft die naam wel.”

Wat die ontwikkeling betreft zegt Fakkel eerlijk dat hij nog omvoldoende zijn stempel op v.v. SHO heeft weten te drukken. “Ik herken nog te weinig van mezelf in het elftal. We staan nog te ver af van een elftal dat zowel in verdedigend als in aanvallend opzicht domineert. Anders gezegd: er nog veel te veel verschil tussen de ene en andere wedstrijd. Het is té broos, niet volwassen genoeg.

Het gaat om vertrouwen, dingen durven. Zolang de resultaten uitblijven is het een lastig proces om spelers te overtuigen om in een spelsysteem te geloven. Die spelers zijn dan eerder geneigd juist aan dat spelsysteem te twijfelen. Daarin moeten we wat meer lef en durf tonen.”

Volgens Fakkel, die het hoofdtrainerschap van SHO combineert met een baan als leerkracht op basisschool De Plevier in Hoogvliet, is het voor spelers en trainer een leerzaam jaar. “Ik zeg bewust geen leerjaar, want dat is het niet. Het is leerzaam om de manier waarop het seizoen verloopt. Hoe ga je met  tegenslagen om, wat doe je met nederlagen. Dat geldt ook voor mijzelf. Ik denk dat ik als onervaren trainer nog beter mijn best moet doen om mijn spelers te overtuigen over het hoe en waarom van een speelwijze. Ik kan me voorstellen dat spelers eerder geneigd zijn trainers, met een reeks gerenommeerde clubs achter hun naam, sneller te volgen.”

 

V.v. Groote Lindt lijkt de weg kwijt

Op de eerste wat warmere dag van het jaar ontmoette v.v. Groote Lindt thuis het verrassend laag geklasseerde Alblasserdam. Het was echter Alblasserdam dat vele malen scherper aan het duel begon en direct het initiatief pakte. Het was aan routinier Raymond Klootwijk te danken dat de gasten niet al binnen 10 minuten de voorsprong pakten.

Daarna kwam er meer evenwicht en waren de kansen spaarzaam.  Het was Marcel van Berkel die halverwege de eerste helft met een kopbal het de lange keeper van Alblasserdam lastig maakte maar dat was het dan ook wel van de wel heel vrijblijvend spelende thuisclub.  En nadat de Lindt voor de zoveelste keer balverlies leed, was het Alblasserdam dat in de blessuretijd van de eerste helft de 0-1 binnenschoot.

In de rust had trainer Serge van den Hurk zijn mannen duidelijk aangemaand meer strijd te leveren en was er meer initiatief van de zijde van de Lindt te zien. Na enkele goede kansen niet benut te hebben was het Roel Peterse die na een mooie voorzet van Patrick Tukker hard en doeltreffend uithaalde : 1-1.   Wie dacht dat de Lindt hierna door zou drukken kwam bedrogen uit.  De goede openingsfase van de tweede helft kreeg geen vervolg en de ploeg grossierde wederom in veel balverlies. En omdat er veelal niet kort gedekt werd, kreeg Alblasserdam de kansen op een presenteerblaadje aangediend.

Het was geen verrassing dat uit een goed uitgespeelde aanval de 1-2 in de touwen werd gejaagd.  De nieuwe achterstand gaf de Lindt wel weer iets meer druk naar voren, maar dat gaf Alblasserdam de kans om te counteren.  Dat spelletje beheerst de ploeg goed, want in no time liep het uit naar een 1-4 overwinning.   Na eerdere flaters thuis tegen Asperen en onlangs Schelluinen, opnieuw een ruime thuisnederlaag voor Groote Lindt. Na een goede start van de competitie lijkt het er dus op dat Groote Lindt de weg kwijt lijkt te zijn. Aangezien in deze competitie vrijwel alle clubs dicht bij elkaar staan, is het van belang dat er weer een  driepunter behaald gaat worden. Aanstaande zaterdag speelt de ploeg uit bij DFC en zal er uit een ander vaatje getapt moeten worden om niet in de gevarenzone te geraken.

 

Kevin van Pelt (ZBC’97) naar v.v. Groote Lindt
Donderdag 5 april heeft Kevin van Pelt (29) bekend gemaakt, dat hij volgend seizoen deel gaat uitmaken van de A selectie van Groote Lindt. Kevin – aanvoerder en topscorer – maakte afgelopen zaterdag nog de beide doelpunten in de derby ZBC’97 – Groote Lindt. Voordat Kevin de overstap maakte naar ZBC’97 was hij selectiespeler van VVGZ. Direct na het zetten van de handtekeningen is Kevin voorgesteld aan de huidige selectie. De A selectie voor volgend seizoen krijgt met de komst van Kevin van Pelt steeds meer zijn definitieve vorm.

 

RSC Alliance gaat verder als zaterdagclub.

©Tekst: Van Boxtel Media

De Roosendaalse voetbalclub RSC Alliance gaat door als zaterdagvereniging. De binding met de jeugd heeft een belangrijke rol gespeeld in die keus. Alliance heeft momenteel een zaterdag- en zondagtak, maar kiest er tijdens het 100-jarige bestaan voor om in de toekomst alleen op zaterdag door te gaan.

“Vooral de binding met de jeugd en de andere leden binnen de club hopen wij door deze zet weer te versterken. Wij zullen op korte termijn meer bekendmaken over de verdere invulling en details. Die zijn in de afrondende fase en hebben nog heel even de tijd nodig”, laat het bestuur weten.

Zowel het zondag- als zaterdagteam van RSC Alliance speelt momenteel in de vierde klasse.

 

VV Zwaluwen zet breed in voor jeugdafdeling.

VV Zwaluwen heeft een hoog eisenpakket samengesteld voor de toekomst van de jeugdafdeling. De ambities van de Vlaardingse club zijn verpakt in drie speerpunten: samenleving, technisch vlak én waarden en normen. Jeugdvoorzitter Ashraf Yassen en hoofd jeugdopleiding Arno Kooij vertolken de voortrekkersrol.

De onlangs veertig geworden Yassen is als opvolger van Menno de Mol net begonnen aan zijn nieuwe klus. “Het is het klassieke verhaal, hé”, zegt hij. “Toen mijn zoontje bij Zwaluwen ging voetballen ben ik leider van zijn team, de F6, geworden. Toen even later de functie van F-coördinator vrijkwam, heb ik me daarvoor aangemeld. Ik heb in die hoedanigheid een goed kijkje in de keuken kunnen nemen en gezien wat er allemaal bij een club speelt.”

Voor de toekomst zet Zwaluwen breed in. “Een voetbalvereniging is tegenwoordig veel meer dan een training doen of wedstrijdje spelen. Als VV Zwaluwen willen we die meerwaarde creëren en zoeken we bewust de interactie met de gemeenschap”, zegt Yassen.

Waarden en normen nemen een prominente plaats in. “Niet voor niets één van onze speerpunten van het plan”, vervolgt Yassen. “We willen jeugdspelers goed gedrag bijbrengen. Dat betekent dat je als club corrigerend moet optreden als een speler de grens overschrijdt. Sommige trainers hebben bijvoorbeeld ingevoerd dat ze na iedere training of wedstrijd de trainer een handje geven. Dat heeft met goed fatsoen te maken. Ouders staan bij ons bij de wedstrijden en trainingen achter de hekken. Wie zich niet aan de regels houdt en wedstrijden of trainingen negatief beïnvloedt, wordt daarop door ons aangesproken. Dat staat allemaal goed uitgelegd in een brief die ze van ons mee naar huis krijgen.”

Met het vastleggen van de ervaren Arno Kooij (52 jaar, woonachtig in Berkel en Rodenrijs) zet Zwaluwen ook de sportieve ambities extra kracht bij. Yassen: “We hebben dit seizoen voor het eerst een onder 21-team. Dat moet als springplank fungeren naar het eerste elftal. We hopen zo die talenten net dat extra duwtje te geven dat nodig is om door te stomen naar Zwaluwen 1 of 2.”

“Een goede jeugdopleiding vraagt om visie, goede trainers en trainingen van niveau”, reageert Kooij. “Wat mij bij Zwaluwen opviel was het niveauverschil tussen de diverse lichtingen. De ene zat vol talent, de ander was veel magerder bezet. Dat grote verschil moet er uit”, stelt Kooij.

Hij ziet het ook als zijn taak de organisatie te stroomlijnen. “Er gebeurde veel goede dingen, maar de samenhang ontbrak af en toe. Het is belangrijk dat trainers van elkaar weten wat ze doen. Het is aan mij om die rode draad in de gaten te houden.”

De trainers hoeven van Kooij geen uitgeschreven trainingen te verwachten. “Daarin laat ik trainers vrij. Ik ga ze geen oefenstof voorkauwen, wel de grote lijnen. Ik zal de trainers regelmatig vragen waarom ze iets doen. Uiteindelijk moet de oefenstof passen bij wat de groep op dat moment nodig heeft.”

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.