Jos van den Kieboom is alweer 17 jaar betrokken bij Irene ‘58. Toen hij betrokken raakte bij de club uit Den Hout, lag zijn eigen spelerscarrière, wegens rugklachten, al achter zich. Ondanks zijn rugklachten wilde hij toch actief bezig zijn met voetbal en zodoende besloot hij om zich aan te melden als jeugdtrainer. Daarna is Van den Kieboom ook lid van de jeugdcommissie geweest en is hij momenteel alweer enkele jaren actief als secretaris. ‘’Heb het nog steeds erg naar mijn zin bij de club.’’

In 2001 raakte Jos van den Kieboom betrokken bij Irene ’58, toen hij zijn zoon kwam inschrijven. Hij heeft gekozen voor de club uit Den Hout, omdat het een kleine en gezellige club is. De reden dat Jos van den Kieboom gekozen heeft voor een kleine en gezellige vereniging, heeft voornamelijk te maken dat hij zelf heeft ervaren hoe het is als je bij een grotere club niet bij de selectie speelt.

Spelerscarrière
‘’Ik ben met voetballen begonnen bij BVC 54, toen ik zeven jaar oud was en hier heb ik zes á zeven jaar lang gespeeld. Daarna heb ik de overstap gemaakt naar SCO, waar ik 32 jaar lang heb mogen spelen. Ik ben nooit doorgebroken bij de selectie bij SCO en speelde vandaar de meeste wedstrijden in het derde elftal (vriendenteam) en ook enkele keren bij het tweede elftal.’’

Volgens Van den Kieboom liep bij SCO bijna iedereen langs elkaar heen en kende mensen maar weinig andere leden van de club. ‘’Als wij terugkwamen van een uitwedstrijd en het eerste speelde thuis, dan wilden zij ons gewoon laten betalen bij het loket omdat ze nog geen eens wisten dat wij lid waren van SCO.’’ Dit was voor hem een van de redenen voor de keuze om zijn zoon in te schrijven bij Irene ’58. Zijn zoon speelt bij Irene ’58 momenteel wedstrijden voor zowel het eerste elftal als het tweede elftal.

Hoogtepunten
Voor Jos van den Kieboom is de promotie naar de vierde klasse van 10 jaar geleden het grootste hoogtepunt voor de club, buiten de prestatie van dit seizoen. De promotie naar de vierde klasse staat Van den Kieboom nog in het geheugen gegrift. ‘’We moesten naar Kaaise Boys en daar was op de tribune één zijde helemaal oranje gekleurd. Uiteindelijk wonnen wij die wedstrijd en wisten wij te promoveren naar de vierde klasse. Dat was net zo mooi als de promotie naar de derde klasse die wij dit seizoen hebben mogen meemaken.’’

Zestigjarig jubileum aankomend weekend
Om 12 uur begint de viering ter ere van het zestigjarig bestaan van de club met zeepvoetbal voor de jongere jeugdleden in een toernooivorm. Voor de oudere jeugdleden is er een Jeu de Boules spel organiseert en ook dit is uiteraard in een voetbalvariant. Vervolgens vindt er om 17 uur een barbecue plaats voor alle leden en betrokken die aanwezig zullen zijn. ‘’Voor deze dag hebben ongeveer 150 mensen zich ingeschreven, dus dat zal een flinke barbecue worden’’, vertelde hij lachend. Uiteraard wordt de dag vol festiviteiten afgesloten met een knallende feestavond en een optreden van een liveband.

In de bestuurskamer van VV Raamsdonk worden niet alleen maar plannen op voetbaltechnisch gebied gemaakt. De voetbalclub wil graag haar sportpark verduurzamen en onderzoekt de mogelijkheden voor milieubewuste maatregelen.

Duurzaamheid is tegenwoordig ook in de sportwereld een belangrijk begrip geworden. Op basis van een grondige energiescan kan een voetbalclub op jaarbasis behoorlijk wat geld besparen als er de juiste maatregelen worden genomen. VV Raamsdonk is zo’n vereniging die hier wel oren naar heeft en wil het sportpark graag verbouwen tot een nieuwe multifunctionele accommodatie (mfa), waar naast VV Raamsdonk ook andere verenigingen de vruchten van plukken.

Volgens clubman Michel Bouwens is het sowieso hoog tijd dat sportpark Den Uilendonck wordt opgeknapt. “Onze accommodatie is vijftig jaar oud. Het oogt bij ons allemaal wel in orde omdat we alles goed onderhouden. De uitstraling van ons sportcomplex is dik in orde. Maar wie beter kijkt, ziet overal wel punten voor verbetering.” Het dak van de kantine is bijvoorbeeld aan vervanging toe. De club gaat samenwerken met de gemeente om dit voor elkaar te krijgen. Met dit werk is ruim twee ton gemoeid, waarvan VV Raamsdonk 20.000 euro bijdraagt. Er zijn meer maatregelen op touw gezet. Spoedig worden de kleedlokalen van de club voorzien van nieuwe (LED-)verlichting en een legionella beheerssysteem. “Daarnaast onderzoeken we de mogelijkheden voor ledverlichting, energiezuinige koelingen en zonnepanelen”, voegt Bouwens toe. “We zijn als club serieus bezig met onze toekomst. Raamsdonk is een bloeiende club met ongeveer 360 leden en we willen onze leden graag verwelkomen op een modern sportcomplex.”

De speler van het vierde team en de leider van Raamsdonk J011-2 is in het dagelijks leven verantwoordelijk voor advies over beheer & exploitatie van het gemeentelijk vastgoed in de gemeente Bernheze. Bouwens weet dus waar hij over praat en wil zijn kennis gebruiken om de gemeente Geertruidenberg te overtuigen in actie te komen. “De contacten met Geertruidenberg zijn goed”, benadrukt Bouwens. “We zijn blij met de kunstgrasvelden en kleedkamers die we met behulp van de gemeente konden realiseren en hopen nu samen weer tot een mooi plan te komen voor onze accommodatie.” Wethouder Bert van den Kieboom gaat binnenkort in gesprek met het bestuur van de voetbalclub. Hij geeft aan ‘waardering’ te hebben voor de brede maatschappelijke rol die VV Raamsdonk in de gemeenschap wil spelen.

De 43-jarige Marlies de Wit is parttime financieel administratief medewerker. Omdat ze daarnaast veel vrije tijd over hield heeft ze besloten om als vrijwilliger wat bij Irene’58 te gaan doen. Ze was al vaak aanwezig bij de club vanwege haar twee zoons en wilde zich dan net zo goed nuttig maken. Momenteel is de Wit actief bij de jeugdcommissie van de club. Ze verteld VoetbalJournaal meer over het 60-jarige jubileum van de club, de hoogstwaarschijnlijke verhuizing van het complex en haar toekomst binnen de vereniging.

Zelf heeft de Wit nooit gevoetbald, maar was wel altijd een liefhebber van de sport. Omdat haar zoons kozen voor een kleinere, gemoedelijkere club boven een grote club waar je maar een nummer bent is de Wit terecht gekomen bij Irene’58. Ze kwam hier al een tijdje als ouder maar heeft uiteindelijk besloten haar steentje bij te dragen aan de club en is beland in de jeugdcommissie.

Momenteel ligt er voor haar niet zoveel werk meer bij de club. Het seizoen is afgelopen en de teams voor volgend jaar zijn klaar, alleen de trainingsmaterialen moeten nog worden ingeleverd maar verder speelt er niet zoveel meer op de vereniging. Achter de schermen zijn ze nog wel bezig om de structuur van de vereniging helemaal te veranderen, om zo meer in commissies te gaan werken. ‘’Op deze manier kan iedereen efficiënter en duidelijker met taken bezig zijn. Daar zijn wij nog wel mee bezig om dat op orde te krijgen maar In principe houden we nu wel een weekje of vier vakantie.’’

Aankomende zaterdag 23 juni zal het 60-jarige jubileum van Irene’58 groots gevierd worden op de club, en het is natuurlijk extra feest vanwege de promotie naar de derde klasse. Deze dag staan er veel activiteiten gepland en iedereen is hier welkom.  Er zal o.a. een zeepvoetbaltoernooi zijn voor de jeugd, een Jeu de Boele toernooi voor de ouderen en ’s avonds een feestavond met band en dergelijke. ‘’Het is best knap als je het 60 jaar volhoud in zo’n dorpje, dat moet groots gevierd worden.’’

Zoals het er nu naar uitziet zal er over ongeveer twee seizoenen een verhuizing plaatsvinden voor de club, naar een compleet nieuw complex. ‘’Het trainingsveld ligt een stuk verder dan het huidige complex, dat is een kunstgrasveld dat we van de gemeente hebben gekregen.’’ Deze uiteen ligging is niet heel handig en omdat de kleedkamers toe zijn aan vervanging is er besloten het hele complex te verhuizen. ‘’De toekomst is wel om te werken aan een verhuizing en een nieuw complex en dan hopen we ook nog wel iets te groeien met leden.’’

De Wit is al vier jaar achter de schermen betrokken bij de club en voelt zich hier helemaal op haar plek. ‘’De betrokkenheid, de gemoedelijkheid en het kleinschalige waardoor je iedereen kent maakt deze club zo mooi voor mij. Om een voorbeeld te geven, mijn oudste zoon die werkt tegenwoordig in de kantine. Hij voelt zich zo betrokken bij de club dat hij ook iets extra’s voor wil doen.’’

De komende jaren wil de Wit zichzelf zeker nog blijven inzetten voor de jeugd van de club, ook om te bereiken dat de vereniging er straks goed voorstaat als ze een nieuw complex betreden. ‘’De komende twee of drie jaar wil ik nog wel blijven zitten, dan zijn mijn kinderen ook geen jeugd meer en vallen ze onder de senioren. Misschien dat het dan tijd is om plaats te maken voor de volgende ouder die meer betrokken is bij de jeugd.’’