Home Blog Pagina 1431

Jubilaris Aardenburg viert 85-jarig bestaan

Op 2 maart 1933 werd de Aardenburgse Voetbal Club (AVC) opgericht, de club bestaat dit jaar dus 85 jaar. In de oudste stad van Zeeland is men maar wét trots op AVC! Zo ook Peter de Vrieze (50) die, uitgerekend in het jaar waarop hij exact veertig jaar lid is, met ingang van het komend seizoen de voorzittershamer overneemt van Frans Reijniers. Trots vertelt hij over verleden, heden en toekomst van zijn club. En natuurlijk over de jubileumfestiviteiten.

Het ontstaan
Reeds in het begin van de vorige eeuw bestonden er twee clubs in Aardenburg: AVV en FCA.  Begin jaren ’30 werd duidelijk dat Aardenburg te klein was om twee verenigingen op de been te houden. Beide clubs sloegen de handen ineen en op donderdagavond 2 maart 1933 omstreeks 23.15 uur werd de AVC Aardenburg opgericht. Inmiddels is AVC 85 jaar aan rijke voetbalgeschiedenis verder.

Sportieve hoogtepunten
85 jaar AVC staat garant voor diverse sportieve hoogtepunten. We gaan terug naar eind jaren ’40 en begin jaren ’50 van de vorige eeuw toen AVC tweede klasse speelde. “Recenter succes was het feit dat AVC een aantal jaren geleden drie jaar op rij zeer verdienstelijk in de tweede klasse uitkwam”, aldus De Vrieze. “Een aantal coryfeeën uit het verleden zijn namen als Rob Moens, Sjaak de Cocq, maar ook spelers als Jake Trapman en Sar de Vriend. De toekomstig voorzitter wil niemand tekort doen, maar uiteraard mag de naam van Niek van Sprundel niet ontbreken. De topscorer die overal en altijd scoorde begon zijn carrière bij AVC. “Een topper!”, aldus De Vrieze.

Toekomst
“Ik heb veel vertrouwen in de groen-zwarte toekomst!”, vertelt De Vrieze. “De jeugdafdeling draait erg goed, dit onder de bezielende leiding van oud-voetballers Steven de Croock, Bart van de Wijnckel en vele anderen die er op geweldige wijze hun schouders onder zetten. Daarnaast hebben we bij de jeugd een samenwerking met de sv Sluis. Bij de senioren hebben we nog twee elftallen. Voor het nieuwe seizoen komen er enkele spelers bij voor de eerste selectie , waarover ik op het moment van dit schrijven nog even niet te veel kan en wil zeggen. “

Festiviteiten
Het jubileum wordt gevierd op vrijdag 8 juni en zaterdag 9 juni. De aanstaand voorzitter over het jubileum-weekend: “Vrijdag 8 juni wordt al gestart met verschillende jeugdactiviteiten, die doorgaan op de zaterdag. Daarnaast wordt een 5×5-toernooi gehouden. ‘s Avonds is er een gezellige feestavond met een grote barbecue.” Het belooft een groots feest te worden. “Want feesten kun je aan de Aardenburgers wel overlaten”, aldus De Vrieze.

De familieclub
De Vrieze weet heel goed waar hij met de club heen wil tijdens zijn voorzitterschap: “Ik wil bij AVC de echte voetbalcultuur weer terug zien. Vanuit een goede organisatie die club zijn waar iedereen zich thuis voelt en waar het op zaterdag en zondag erg goed toeven is! Het volkse, het gewone, het sociale, het bescheidene. Daar waar iedereen welkom moet zijn, de familieclub….. dat waar AVC al 85 jaar voor staat!”

Laatbloeier Van der Staal heeft plekje veroverd bij VV Zaamslag

Zonder enige verwachting begon hij aan dit voetbalseizoen. Maar nu, zo’n driekwart jaar later, is Roy van der Staal niet meer weg te denken uit de VV Zaamslag-defensie. Op zijn 27e is hij dan eindelijk basisspeler bij zijn clubje.

Van het geven van een tikje hier en daar is hij nog steeds niet vies, maar de ‘gelekaartenregen’ die hem de voorgaande jaren bij het tweede elftal zo teisterde; er is weinig meer van over. Van der Staal is dit seizoen onder de vleugels van de nieuwe Belgische trainer Dominique D’Hooge uitgegroeid tot een meedogenloze en tevens betrouwbare verdediger. En dat is een driemansdefensie als meest centrale pion. ,,Die positie ligt me wel”, zo vertelt Van der Staal. ,,Ik kan ook minder risico nemen dan in voorgaande jaren. Als ik verkeerd instap dan ligt de hele boel achterin open. En in balbezit besef ik meer dan ooit wat ik moet doen: de bal simpel inleveren.”

Verzorger
In zijn tienerjaren maakte hij al eens deel uit van het eerste. ,,Maar ik speelde alleen als de nood aan de man was. Dan werd de verzorger nog net niet opgesteld”, zo spot Van der Staal met zichzelf. De in Terneuzen woonachtige mannetjesputter moest niet lang nadenken toen hem eind vorig seizoen werd gevraagd om wederom deel uit te gaan maken van de eerste selectie. Na de degradatie en het vertrek van vele geroutineerde spelers moest de selectie immers van nieuw bloed worden voorzien. ,,Ik had er meteen zin in. Wilde ik de stap nog maken dan was dit het juiste moment. Ik moest fit zijn, moest er klaar voor zijn. En m’n kans heb ik gelukkig direct gepakt.”

YouTube
En vraag dat maar aan menig spits uit de derde klasse zaterdag. Van der Staal bereidt zich met zijn twee medeverdedigers altijd zorgvuldig voor op de komende tegenstander. YouTube-filmpjes worden gedeeld in de speciaal aangemaakte groepsapp. Van der Staal: ,,Ik zoek altijd beelden van de spitsen op. Van Walcheren-spits Len Eversdijk die altijd met links wil schieten, van de speelstijl van Yersekenaren Guus de Leeuw en Arjen de Koeijer. Dat De Koeijer twee keer niet tegen me gescoord heeft, daar kan ik echt van genieten. Zeker omdat ik in de terugwedstrijd in de zestigste minuut al kramp had…”

Terugkeer
Met een promotie hoopt Van der Staal binnenkort de kroon op zijn ‘debuutseizoen’ te zetten. ,,Er zitten redelijk wat ambitieuze jongens in de selectie die graag terug naar die tweede klasse willen. En ik denk ook dat het mogelijk is. Met onze smalle selectie hebben we het zo aan het einde van de competitie redelijk zwaar, maar dat wisten we van te voren. De kans om te promoveren moeten we gewoon aangrijpen.”

Kruiningen laat zien waar een kleine club groot in kan zijn

Waar kleinere clubs groot in kunnen zijn. Een vereniging hoeft geen vele honderden leden te hebben om gezellig en levend te kunnen zijn. Dat bewijzen ze in Kruiningen wel. Zo werden in januari alle vrijwilligers in het zonnetje gezet door de Bevelandse voetbalvereniging en staat er in maart weer een voetbalquiz op het programma.

Ook sportief gaat het goed met Kruiningen. De ploeg heeft goede papieren om zich te handhaven in de derde klasse A van het zaterdagvoetbal en heeft voor komend seizoen een nieuwe trainer aan zich gebonden.

 Vrijwilligers
Zoals iedere amateurclub kan ook Kruiningen niet zonder vrijwilligers. Dat zijn de mensen waar een club op steunt, de drijvende krachten achter alles wat de vereniging draaiende houdt. Om die vrijwilligers te bedanken hebben ze op de Kruse Mat een speciale avond georganiseerd om hen in het zonnetje te zetten. Onder het genot van een hapje en een drankje werden zij door het bestuur bedankt voor al het werk dat het afgelopen jaar is verricht bij Kruiningen. De avond werd een groot succes, nu pas werd duidelijk hoeveel vrijwilligers de club heeft. En dan te bedenken dat niet eens iedereen aanwezig kon zijn. De club hoopt dat iedereen die niet kon komen er volgende keer wel is, want vrijwilligers zijn goud waard.

Quiz
Bij het organiseren van de voetbalquiz van Kruiningen zijn bijvoorbeeld ook hard vrijwilligers nodig. Op donderdag 29 maart wordt deze voor de derde keer gehouden. Peter van de Borgt neemt voor de tweede keer de organisatie van het evenement in handen. Vorig jaar ging de zege bij de voetbalquiz van Kruiningen naar Gerard Dek en Jankees van Liere. Ook dit jaar zijn de houders van de cup weer van de partij. Kunnen zij hun titel verdedigen of komt er een nieuwe winnaar op de Kruse Mat?

Trainer
De kans is aanwezig dat volgend jaar, bij de vierde voetbalquiz van Kruiningen, ook Thomas de Ridder aanschuift. Hij is vanaf volgend seizoen trainer van de eerste selectie bij de club. De Ridder komt over van VCK uit Koudekerke, waar hij aan een prima seizoen bezig is. De trainer van Schouwen-Duiveland volgt Will Raats op. Hij vertrekt aan het einde van het huidige seizoen.

VoetbalJournaal Bergen op Zoom-Tholen – Voorjaar 2018

Lees hier de krant

Voetbaljournaal Tiel-Geldermalsen – Voorjaar 2018

Lees hier de krant

VoetbalJournaal Breda – Voorjaar 2018

Lees hier de krant

VoetbalJournaal Zeeuws-Vlaanderen – Voorjaar 2018

Lees hier de krant

CvdW: Irene’58 – Kees van Halderen

De 52-jarige Kees van Halderen is de huidige leider van het eerste elftal van Irene ’58. Zelf is hij altijd actief geweest in een zaalvoetbalteam dat tot stand is gekomen binnen zijn vriendengroep, dit deed hij van zijn 17e tot 39e. Doordat zijn kinderen bij de club uit Den Hout zijn gaan voetballen, is Van Halderen bij Irene’58 terechtgekomen. Momenteel is hij al 18 jaar actief als vrijwilliger. Hij vertelt VoetbalJournaal meer over afgelopen seizoen, het mooie aan een dorpse vereniging en zijn toekomst bij de club.

Na een geweldig seizoen waarin Irene ’58 bekroond is tot kampioen, blikt van Halderen terug op een periode waar weinig tot geen fouten zijn gemaakt en alles op rolletjes verliep. Voorafgaand aan het seizoen hoopte de club op handhaving en misschien een periodetitel in de vierde klasse, dit liep natuurlijk beter dan verwacht. Weinig tot geen blessures of schorsingen en door als goed team te functioneren hebben ze een prachtig seizoen kunnen neerzetten.

Tien jaar geleden is de club gepromoveerd van de vijfde naar de vierde klasse, toen bestond de vereniging 50 jaar. Nu bestaan ze 60 jaar en vieren ze dat jubileum met nog een kampioenschap. ‘’Ik had al gezegd, als we zo door gaan spelen we over 30 jaar misschien wel in de eerste klasse. Als we iedere 10 jaar promoveren doen we het goed’’, vertelde hij lachend.

Voorbereiding komend seizoen
Vol moed gaat Irene ’58 de voorbereiding in. ‘’Met aansluiting van jongens uit het tweede gaan we proberen een mooi team te kneden. Alle spelers blijven binnen de club, alleen zijn er een paar die teruggaan naar het tweede en vanuit het tweede gaan er weer enkele spelers doorstromen. Op eigen kracht en met eigen jongens willen wij proberen een mooi nieuw seizoen op te zetten in de derde klasse met als eerste doel: handhaven.’’

Van buiten de club zullen er volgend seizoen geen nieuwe spelers komen om in het eerste te spelen, ze zullen veder gaan spelen met alleen jongens van en binnen de club. ‘’Wij gaan dat doen met een gesloten beurs. Wij gaan niks geven of doen naar spelers toe, een keer per jaar een BBQ en daar moeten ze het mee doen. Veder moeten ze contributie betalen anders voetballen ze niet, dat is de policy van de club.

Teamleider van het eerste elftal
Van Halderen is momenteel bezig aan zijn 18e jaar bij Irene ’58 en heeft het hier nog steeds erg naar zijn zin. ‘’Het is een kleine en erg dorpse vereniging en heel gemoedelijk. De senioren kennen de jeugd en de jeugd kennen de senioren, dat maakt het toch wel speciaal, een geheel.’’

Boven alles vindt de teamleider het dorpse imago van de club erg belangrijk. ‘’Wij krijgen wel eens verenigingen bij ons, die dan moeten op onze trainingsveld voetballen. Dat ligt ongeveer 500 meter van ons hoofdveld vandaan, dus dan moeten ze door de woonwijk lopen. Dan zeg ik altijd dat ze langs de woningen van de spelers lopen. Dat is echt de charme van de club.’’

Voorlopig wil van Halderen leider van het eerste elftal blijven. ‘’Daar heb ik veel plezier in, dat is op zondag altijd mijn uitje.’’ Mocht het zo zijn dat er bestuurlijk nog wat taken te verdelen zijn, dan staat hij hier ook voor open. Komende jaren ziet hij zichzelf (nog) niet vertrekken bij de club uit Den Hout.

VoetbalJournaal Lek & IJssel – Voorjaar 2018

Lees hier de krant

Richard Kraijenbosch spreekt de taal van Maasdijk

Nu hij weet dat hij volgend seizoen afzwaait als voetballer bij Maasdijk wil Richard Kraijenbosch maar al te graag heel veel meer minuten maken dan die ‘dertien hele’ waar hij in de eerste competitiehelft toekwam. Na mei ruilt de Vlaardinger zijn voetbalkloffie in voor een trainersoutfit. “Ik ben de club dankbaar voor de kans die ik krijg.”

“Ik kan me voorstellen dat buitenstaanders verrast waren over mijn aanstelling”, zegt de opvolger van huidig trainer Patrick Fieret. “Ik heb immers geen ervaring als hoofdtrainer en ben nu nog speler. Ik heb altijd wel de ambitie om trainer te worden. Ik heb mijn TC3- en TC2-diploma niet voor niets gehaald. Ik heb bij Maasdijk al eens drie seizoenen de C1 getraind. Dat was mooi te combineren met mijn eigen trainingen en wedstrijden. Toen onze kinderen kwamen, werd dat lastiger omdat mijn vrouw altijd werkt tot zeven uur ’s avonds. Het is altijd wel blijven kriebelen”, vertelt de voormalig speler van Excelsior Maassluis, Westlandia, Scheveningen en Lyra.

Patrick Fieret bracht het balletje aan het rollen. “Patrick gaf bij het bestuur op een gegeven moment aan dat hij het mooi vond geweest. Hij heeft niet de ambitie om elders nog hoofdtrainer te worden en wilde nog wel betrokken blijven. Hij heeft mij op een gegeven moment benaderd en gezegd: is trainer worden van Maasdijk niet iets voor jou? Toen ben ik er eens goed over gaan nadenken, maar ik wist al snel dat ik het graag zou willen doen. Ik ben deze maand 38 jaar geworden en mijn voetbalcarrière liep op zijn eind.”

Dat zijn voordracht werd gesteund door de jonge spelersgroep van Maasdijk deed Kraijenbosch ook goed. “Ik heb die jongens wel eens horen praten over wie de nieuwe trainer moest worden. Mijn naam kwam dan ook voorbij.”

Dat heeft veel te maken met de coachende rol die Kraijenbosch in het veld vertolkt. Tenminste, als hij speelt, want door een hamstringblessure was hij in de eerste competitiehelft vooral veroordeeld tot toeschouwer. “In de voorbereiding raakte ik geblesseerd en tegen KMD stond ik voor het eerst in de basis. Na dertien minuten was het echter weer ‘pang’.”

De blessure van Kraijenbosch staat niet op zichzelf, want op een gegeven moment keken er bij Maasdijk bijna net zo veel geblesseerde spelers vanaf de zijlijn toe dan er op het veld stonden. “Op het hoogtepunt, of beter gezegd dieptepunt, waren dat acht, negen spelers. Die blessuregolf verklaart mede onze matige start. Sinds er spelers zijn teruggekomen gaat het ook met de prestaties weer bergopwaarts”, weet Kraijenbosch. “Dit is sowieso een afdeling waarin de vooruitzichten per week kunnen veranderen.”

Hij heeft niet het idee dat hij in de kleedkamers anders wordt aangekeken nu bekend wordt dat hij komend seizoen hoofdtrainer is. “Natuurlijk maken die jongens opmerkingen”, reageert Kraijenbos. “Maar ik geloof niet dat ze me nu anders benaderen. Ik was al de oudste, hé. Het gros van de spelersgroep is negentien, twintig jaar. Generatiekloof? Zo voel ik dat zeker niet. Ja, op muziekgebied, maar voor de rest zijn het prima gasten. Ik heb me altijd prima thuisgevoeld bij Maasdijk. Niet voor niets speel ik hier al acht jaar. Kijk, je moet hier niet de wijsneus uithangen, dat vinden ze niks. Als je normaal doet, is het goed. Als je die taal spreekt, heb je een toptijd.”

Dat hij bij zijn eerste klus als hoofdtrainer ondersteuning krijgt van Patrick Fieret, die de rol van assistent-trainer gaat vervullen, betekent voor hem alleen maar een pré. “Patrick is enorm ervaren. Ik hoop dat hij mij kan behoeden voor de valkuilen waar ik als beginnend trainer ongetwijfeld voor komt te staan. Qua voetbalvisie lopen onze meningen niet erg uiteen. Met Patrick zijn we een paar jaar geleden een weg ingeslagen en die zullen we verder ingaan. Dat betekent aanvallend, verzorgd voetbal met hoog druk zetten. Het zou heel raar zijn als ik het opeens heel anders zouden gaan doen. Op hoofdlijnen zal het niet veranderen, wel zal ik accenten op andere dingen leggen. Geen trainer is hetzelfde.”